Mostrando entradas con la etiqueta BIC. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta BIC. Mostrar todas las entradas

jueves, 24 de octubre de 2024

Pilars de culicaiga (editorial de TdB11x03)

Me fa goyo la Fiesta Mayor de Zaragoza, tamién conoixida como los Pilars. Soi d’aquí y he creixiu disfrutando-la. Dende bien chiquet, con los chuegos d’o Parque Bruil, dica lo zaguer vermú que se prolarga dica la nueit. Dende las corridas debant d’os capezutos dica los escenarios folkis. Dende la Penya Borina, que montaba Nogara, dica cada Asalto Contracultural pasando por las miticas barras d’o BIC.

Cuento que por ixo m’encarranyo tantismo cuan veigo cómo evoluciona la fiesta y cómo l’actual corporación municipal ye desnaturalizando de tot ixos diez días a on que la ciudat cambea de raso.

Gosa decir-se que los Pilars son un gran festival y asinas ye. U en yera. Dica no fa guaire, lo día que a la fin se conoixeba toda la programación, me la miraba con ficancia, buscando a qué conciertos ir. No yera raro que s’encertasen dos u tres bandas en escenarios diferents, obligando-me a esleixir. Por cada anyo dispareixe bel escenario. Por cada anyo la ufierta ye menos variada. Ya en van cuantos que muitos días no i hai garra grupo que m’agrade prou y que acabe aconhortando-me con bel tributo.

Los Pilars son, u yeran, gambadetas por las carreras d’a ciudat, alparciando por lo ciento de paradetas a on que se vendeban jautadas y pasando buenos ratos con las actuacions que bi heba en cada cantonada. En iste anyo, Independencia se quedó cuasi vuedo, sin mosica, sin bureo, sin las casas rechionals… nomás l’ausencia de trafico nos recordaba que yeranos de fiestas.

Los Pilars son, u yeran, aragoneses. Un momento a on que la nuestra ciudat recibiba visitants de tot lo país y, por una vegada, yera pa divertir-se y no pa mirar treballo porque las suyas comarcas moriban. Uns días a on que las nuestras tradicions, lo vestuache, la mosica y muitas atras partes d’a nuestra identidat empliban espacios. La Hispanidat se celebraba dillá d’as nuestras mugas. Aquí yera Pilars. 

Los Pilars son, u yeran, populars, en la carrera, capaceros. Bi’n ha habiu, habe anyos, que no he entrau en un bar ni un día. Diez días de centro social en centro social. Los entrepuces administrativos, las pinyoras y l’acoso policial fan por cada anyo mas dificil fer actividaz pa lo teixiu asociativo d’a ciudat. Nomás qui puet y quier chugar-se-la s’atrive a montar bella cosa. A-saber-los centros socials han zarrau las suyas puertas y los que sobreviven veyen la craba roya pa fer visteras las suyas propuestas culturas, reivindicativas y d’ocio pa ixos días.

No ye tarde. Recuperemos las fiestas. Faigamos-las nuestras, porque nuestras son. Cal emplir eventos populars, culturals y autochestionaus como la pasavilla de chiflo y salterio u l’antipregón de Radio Topo. Cal fer presión pa que lo concello elimine los entrepuces y que faiga la suya parte, que los Pilars tiengan propuestas pa toz y no nomás un ocio mercantilizau, dirichiu, comercializau y en a-cascar-la d’a ciudat consolidada, con toz los problemas que ixo chenera.

L’ocio tamién ye politico y que en la nuestra fiesta mayor, en la que todas y toz pagamos, i haiga una buena parte d’a ciudat que no tienga lo suyo puesto y que no se le permita chestionar las suyas alternativas ye una negación mas d’os dreitos nuestros. Por uns Pilars participativos, diversos, plurals y pa todas y toz.

Ista ye la editorial d'o programa 11x03 de Tierra de barrenaus radio. Puez ascuitar lo programa completo aquí.

viernes, 9 de octubre de 2015

Cronicas pilaristas 2015. Primers "vibras"

Os Pilars son un estau mental. Ixo no cal ni recordar-lo. Siempre bi ha bella aguda que, creyendo que no en heba parau cuenta, me fa notar que porto cachirulo dos diyas antes d'o pregón. Ta yo, os Pilars prencipioron ahiere quan salié de treballar. No me caleba pregón, ni codete, ni penyistas. Ya yera en modo Pilars.

A programación d'estianyo ye parellana a os anteriors. Bell concierto intresant, o cunyarcato instalau en Interpenyas, y as barras / barraques /  txosnas madaleneras an que pillar un capazo no ye una opción, ye lo minimo. De novedatz bi'n ha beluna que m'ha feito contento.

A carpa d'o ternasco d'Aragón ye un d'os puestos que más visito en istos diyas. Dimpués d'as denuncias d'os vecins (m'escusaré adchectivos) l'anyo pasau, y de que bella colla anulase o concierto por as modificacions que les caleba fer en o soniu, a carpa ha feito casa muda t'a ribera. O nuevo puesto me pareixe muitismo millor. Zona trestallada t'as cenas, muito más amplo, no guaire luen d'o centro, bien comunicau y con más ufierta gastronomica. A programación ye, como totz os anyos, de raso aragonesa, y con conciertazos: Los Jaques, 13 Krauss, Azero, Artistas del gremio, Ixera, ....

As periodistas gosan de repetir frases como "con el tradicional pregón empiezan las fiestas del Pilar", pero o "pistoletazo de salida" (ranciofact) ta yo lo meten o "ya tradicional" concierto de Los Gandules en o Ternasco. Ya que agora as tradicions se fan a escape, proposo que en o nuevo reglamento de protocolo de o concello, obligue a las concelleras a ir t'o concierto de Gandules, con banda y tot.

Como de cutio, Los Gandules estioron muit grans. Fueras de bella cazurrada, en a muga con o ranciofactismo, Los Gandules facioron lo que millor saben fer: dar-nos un ratet divertiu y plen de ixautadas pa prencipiar as fiestas. En a carpa no se i culliba. Ye lo bueno de no tener competencia. Por dos horas si fa u no fa, repasoron totz os temazos que les han feito conoixius, y tornoron a redir-se de tot. Guarda que ya soi feito a Los Gandules, que los he visto un ciento de veces, pero contino encarcando-me cada vegada que deixan cantar a o publico. Sentir cientos de garganchons chilando que "A NASA siempre manda codetes que plegan en a luna..." ye d'ixas cosas que no sabes si fer-te-ne a risa en estar gracioso u plorar en estar a sola cosa que podemos meter-nos d'alcuerdo ta fer tanta chent de conchunta. Parabiens a Los Gandules por o concierto y que duren firmes anyos.

L'atra nueva ubicación que me fa a saber que goyo ye la d'o concierto de La Ronda de Boltaña. A la fin tornan t'a Plaza d'o Pilar, an que caldría que tocasen totz os anyos. Nunca no ha teniu garra sentiu tractar a La Ronda como simplament unatra colla más de folk. Nomás cal viyer l'asistencia meya a qualsiquier concierto d'a plaza Sant Felipe, con bell ciento de personas, y contimparar-la con as multitutz que arrocla La Ronda. Feito a viyer-la de vislai, u mesmo dende dezada d'o scenario, quasi se me ferá raro poder ascuitar-las en un buen puesto.

Os zaguers Pilars me facioron una mica de burro falso. Probablement porque ya voi tenendo una edat y as mias amigas tamién. Treballos, responsabilidatz, fillas y todas ixas cosas que te fan recordar que ya no tiengo 20 anyos. Y que en fa muito. Pero una vegada que he asumiu ixo, istos Pilars me dan buena vibra. 

Como de cutio, cuento que lo millor será en as barras d'o vico. As d'o BIC en a plaza d'a Madalena, prou que sí, an que antimás, diz que o sabado a las 22, bi habrá un metecantas rebueno. Pero tamién as comunistas u las d'o bago d'o conello. Astí ye o millor d'os Pilars. Trobar-te con toda la chent que nos visita en istos diyas. Vivir a fiesta en as carreras. Conoixer chent nueva. Bailar y cantar dica l'amaneixida. Capaciar dica apanyar Aragón y dillá. Y tot, prou que sí, en aragonés.



lunes, 1 de junio de 2015

Esfendemos a tierra (Salindo de l'almario indepe)

Tot lo mundo ye d'una minoría. Lo sepan u no pas. Beluns somos parte de muitas minorías. Pareixería quasi que en colecccionamos. Por unas nos dicen frikis, por atras  decheneraus. Por as mias ideyas politicas, m'han faltau de tantas y tantas formas que tendría pa qualques articlos. En estar parte de qualsiquier minoría, siempre fa firme goyo trobar-te con atras personas que'n fan parte. En un ambient favorable, a on que te puedas expresar, a on que puedas estar tu mesmo sin problemas. Lo que agora le dicen salir de l'almario. En o caso d'a mia identidat politica, que por un regular levo d'amagatons ta escusar-me problemas, bi ha tres diyas que salgo de l'almario y entro en Artieda, en o festival Esfendemos a tierra.

Artieda ya ye más que no un lugar. Ye tot un sinyal de muitas cosas. D'a luita por a dignidat, por a defensa d'o territorio, d'un movimiento choven como pocos lugars en tot lo mundo conoixen,... y ta muitas de nusatras ye ixe puesto a on que nos sentimos en casa siempre. Y tres diyas cada anyada, en a gloria.

Prou que os conciertos, as charradas, as actividatz, etc... que se fan en Esfendemos a tierra son importants. Sin tot ixo no bi habría festival, ye platero. Pero cuento que lo que a todas nos motiva ta ir-ie ye o feito de trobar-te con (quasi) todas as companyeras, vivan a on que vivan y sigan d'a on que sigan, y poder intercambiar ideyas, borinas, propuestas, penas, alegrías, .... Un puesto a on que charrar aragonés u catalán siga una avantalla y no pas un entrepuz u a on que l'adchectivo "nacional" signifique, por defecto, "aragonés" en todas as conversas.

Vivir Esfendemos a tierra, u qualsiquier atra salida de l'almario d'as mias identidatz compartidas por pocas, me fa entender millor por qué a mayoría d'a chent busca estar d'as mayorías. Ixe sentir-te acubillau, ixe estar parte d'a tribu tant ancestral u mesmo evolutivo, ye una sensación calida y aconortadera. Toda una puyada de drogas d'ixas que chita o cerebro en o nuestro cabal sanguinio pa que nos estemos goyosos. Yo tasament puesto disfrutar-lo bella vez a l'anyo, asinas que poder tener-lo diya par d'atro be d'estar grandismo. Cuento que qui ye totz os diyas "parte d'a tribu" tampoco no sabe fer-le aprecio, ni chestionar quan deixa d'estar-ne, que a la fin, siempre te ha de tocar bella vez.

Unatro Esfendemos a tierra s'acerca. Tornaré a bailar, a zorriar, a mantener debatz absurdos u no, dica la maitinada, a viyer a las amigas d'aqui y d'alla, y a fer-ne de nuevas, que siempre se'n troba. A emocionar-me con a resistencia de como un lugarón de bell centenar de personas desafia por cada diya a toda la maquinaria de l'estau y d'as grans interpresas. A conoixer luitas y luitadoras. A pillar capazos en aragonés y catalán. A abrazar-nos y redir-nos. A cocinar, a compartir, a chugar, a cantar dica perder a voz. A estar plena yo mesma por dos diyas y meyo.



viernes, 19 de octubre de 2012

De Pilars: 11-14 d'octobre


 11 octobre

Prencipiaba a parti más fura d’os Pilars. O zaguer cabo de semana, a on que se da tot lo que’n queda, se recibe a las foranas, se visita a la familia y se queda una escruixinada ta toda la semana venient. Como Arale treballaba y yo ya prencipiaba a estar-me bien canso, pasé a tardi en casa viyendo-me Prometheus que, dimpués d’haber sentiu tantas vegadas que pudiba (u talment chusto por ixo), no me pareixió una mala cinta. No ta tirar codetes, pero se puet viyer.

Más tranquilet me’n baixé a trobar-me con as chents d’Artieda, que baixoron a estar-se por aquí bell ratet y con a resta de buenas chents que yeran por as barras d’o BIC. A las 23:00 prencipiaba o concierto de Rojo Cancionero qui repasoron bells quantos temas de muitos cantautors y bells quantos suyos prou pinchos. Sobrebuena traza d’empecipiar una nueit que apuntaba iba a estar epica. Y en estió. Poco que recontar, porque estió d’ixas nueitz que no fas que charrutiar y apanyar lo mundo con l’uno y con l’atro y capaciando con tot qui te trobas. Rematemos en o Lambrote, que rebutiba y a on que, encara no se guaire bien como, nos chuntemos de quaranta collas d’amigas diferents, barrachando-nos y rematando una rebuena nueit. Arale encara cundió un ratet más con as visitants fatas y asturianoaragoneses que rematoron por casa minchando uegos fritos.

12 octobre

Escruixinadas de tot, nos debantemos chustet ta plegar ta chenta obligatoria d’istos diyas con a familia. A tot estrús chentemos, nos recontemos lo que hebanos viviu y visto en as fiestas y malas que podiemos nos ne tornemos t’o leito a viyer si nos descansabanos bell porquet antis d’a que se nos veniba...

Siempre me deixo un diya de fiestas ta mirar de socializar con amigos de normal-landia (que ye ixa tierra a on no somos todas indepes y/u anticapitalistas) y iste anyo nos chuntemos buena cosa de chent de dos u tres colletas ta ir t’a Fiesta d’a biera que se fa en Val d’Espartera. A verdat ye que quan i fue por primer vegada l’anyo pasau no me atrayeba ni brenca ni meya, pero reblé y bi fué y he de decir que pasé una nueit rebuena. Ista anyada, os mosicos no yeran tan divertius, ni bi heba tantas chetas (u siga, caleba fer más ringleras...) pero con tot y con ixo pasemos una atra sobrebuena nueit entre amigos, ein prosit, juchifrins y a resta de fateras que se fan en ixos puestos. Si nunca no bi sotz estadas y tos fa bien de goi a biera, no tos quedetz sin tastar-lo bella anyada. En salir-ne, como canasticos, marchemos ta casa, no sin fer una aturadeta en un kebab ta que Arale fese esponcha.

13 d’octobre

Prencipiabanos o maitin en as tres pedretas... Un suco y una birosta con mermelada dimpués nos ne baixabanos t’o nuevo local pedalaire que bi ha a on que yera d’antismas Nogara (C / Palafox con C / Gavín). Se i feba un socalce y nos i trobemos con una Jam Session de Txalaparta con o chenio Euchenio y atros compas que acompanyoron a Txalaparta con saxo, donzaina, darbuca y lo que se pillaba por astí. En una d’as paretz, o cartel t’apuntar-se t’o GoldSprint, una corrida en bici estatica a viyer qui feba en menos tiempo 300 metros. Ixo, dimpués de ueito diyas de fiesta be d’estar mortal. Con tot y con ixo bi heba arrienda de chent apuntada. Pena de no haber-lo visto. Dimpués gambadeta con a familia y ta casa que caleba despertar a escape.

Y ye que no viyemos o Goldsprint porque a las 19:00 prencipiaba o Kabaret Dada. Cinco euros por quasi siet horas de mosica, clown, teyatro, vedette, monologos, humor, rock... qué más se puet demandar? Pues un ambient granizo, una borina total, buena cosa d’amigos alto y abaixo d’o scenario, risetas, biera, y una final apoteosica como nomas Dada puet fer-la con a fiesta scientifica!!! Grans Don Nadie, Jorge Asín, Juako Malavirgen, Marian Nadal, Dada... y toda a chent que pasó por astí, que me’n deixo a la metat. Tot isto a tamás d’un chiquet problema en a fonsera que tenié y que fació que me pasase bellas quantas actuacions en l’escusau.

Encara que remató a una hora decent (as 1:30 si fa u no fa), de capazo en capazo, a lo que pleguemos t’as barras d’o BIC yeran zarrando ta pena nuestra. Habiemos de fer-nos una(s) zaguera(s) en un local a on que nos fotiemos buenas risas bailando y prebando de apanyar una maquineta estricallada.

Ta rematar a nueit faciemos a error de dentrar en un bar. En Pilars! Concretament, en a Botica, que ye muito bien, pero rebutiba y quasi no se podeba ni alentar. Ni fotos decents podié fer-ie. Aguantemos lo que podiemos y, dimpués d’una aturadeta en o puesto ixe en a carrera Manifestación que fan panpizzas tan rebuenas y que siempre ye trancau, pleguemos en casa.

14 d’octobre

O día yayo. Ya escruixinadas y sin poder ni alentar, lo unico que quedaba yera fer una gambadeta por os puestos de Gran Vía. Lo de todas as anyadas. A lo menos nos ixoriemos un poquet y rematemos fendo-nos un chicolate con churricos en La Fama (C / Prudencio). Ta cenar nos metiemos Sombras tenebrosas y asinas despidiemos os Pilars dica l’anyada venient. No sé si por que se remataban os Pilars u porque hebanos visto a 14ena versión de Bitelchús (una atraTimburtonada) a Arale le dió una d’as suyas terrors de nueitz y nos fació foter un blinco a Kurt y a moi que ta qué.

A la fin lo he conseguiu. Totz os Pilars cronicaus. Aspero que muestras d’ego como istas no se tornen a repetir en iste blog. Tos deixo con bells videos... Dica os Pilars venients!!!

Rojo Cancionero. Banderas rotas



Txalaparta Jam Session



Dadá y Diego Peña Reggae lechionario




lunes, 8 de octubre de 2012

De Pilars: 6 y 7 d'octobre

Ya voi de dos en dos, pero contino cumplindo.

6 d’octobre

Prometeba estar un d’os diyas más furos de Pilars. Y de furo, no’n estió guaire, pero de divertiu muitismo. Prencipiaba con una chenta en A Enrestida rodiau de amigas y companyeras, fendo-ie buenas risas y tastando sidrica y aranyons casers. Tamién bi habió minicampionatos de chitar por tierra a sidra, morra, aplausos sin sentiu y atras disciplinas que feremos olimpicas en declarar a independencia.

Dimpués d’a obligatoria-en-istos-diyas clucadeta, baixemos t’as barras ta trobar-nos-ie con a chent que iba t’o millor concierto de todas as fiestas: Prau y Los olvidados de la morgue. Dimpués de bella biereta y de pasar por o chino d’o Coso a mercar bragas t’aventar-le-ne a os mozos más sexys de o concierto, pleitiemos por qué camín yera o más curto ta plegar en l’Arena dende a Plaza d’a Madalena: Compromís de Casp, Florentino Ballesteros, carreras ixas d’as Fuents y salir si fa u no fa a l’altura d’o BBK u baixar ent’a Plaza Sant Miguel y tirar tot dreito por Miguel Servet. Nos trestallemos debiu a la manca d’alcuerdo (a cucha siempre igual), y o comando Miguelservetista (p-m) plegó bells segundos antis. Pero a fe a fe que ferían bell zancocho por o camín, porque ye de dar que ye más curto por As Fuents.

O caso ye que bi pleguemos, cenemos en o turco y, bell poquet tardi, prencipioron Los Olvidados de la Morgue (Os ixublidaus d’a morgue) con o suyo conciertazo: versions de La Polla, Parálisis Permanente, Los fresones rebeldes, Tenessee entre atros y, prou que sí, os suyo temas con una versión en aragonés de Sant Chorche buco! y un manifiesto en contra d’o brachiluro. Cutrepunk baturro en esencia y sobrebuena borina. En rematar, pichadica y los Prau sobre o scenario, presentando o nuevo disco que daban con a dentrada de 8 euros (ya podeban aprender atros...). Sonando cada diya millor, engueroron en directo beluns d’os temas d’o nuevo disco sin ixublidar os suyos ya miticos. Divertius, reivindicativos, buena mosica y en aragonés. Poco más se puet demandar-ne...

A nueit tampoco no daba guaire más t’a bodega que portiabanos, asinas que, dimpués d’un ratet por as barras d’o BIC, marchemos ta casa, que ya caleba... Nos quedemos sin viyer o pregón, que me han dito que estió muito bien, no? (modo somarda ON)

7 d’octobre

Como a nueit d’o 6 no remató masiau tardi, encara teniemos rasmias ta fer una gambadeta de maitins. Baixemos a viyer o mercau aragonés. Bi yeran Pepín y Arnao de pasavillas y un fascal de puestos ta minchar y mercar artesanía. Entre atros, o Choripan (bien de carnaca bien), a pinchería (u como fer un sobrebuen negocio con a ideya más chorra d’o mundo) y la Pijería como podríanos clamar a o puesto ixe que bi ha a la fin, que bi ha vin ta tastar y se i vende “alfayas d’a garnacha” (atiende, amante!).

En indo por o mercau nos quedemos enlucernaus d’a cantidat de tocineras d’a poli espanyola que bi heba por tot. Y ye que, no sé como lo hebanos ixublidau, yera l’acto ixe d’a Guardia Civil que le daban un sinyal d’Espanya de 5000 euros (qui lo ha teixiu, Dolce & Gabanna?) a la virchen u no se qué. Que foticos que nos ha deixau l’acto d’a nuestra presidenta, eh? Que leyal que ye a ciudat de Zaragoza! A glarimeta se me cayeba por tot d’a emoción! Teniemos susto gran quan sintiemos dende a carrea Alifonso o Vivaspanya Vivalrei que chilo o que feba o discurso y decidiemos de pasar un ratet viyendo a unos mozos fer movidas de break dance. Muito mahos os zagals, que diz que son d’a mesma especie que yo, pero o mio cuerpo no ye asinas, ni parellano. De tornada ta casa capazos en La Tranquera, que ha tornau a ubrir y en as barras d’o BIC, a on que yera toda l’alicatalla buena.

De tardes tocaba fer o viello, porque ya no plegabanos t’a mani antitaurina. Gambadetas por o centro, a on yera a rebutir de tocineras por a debandita mani (en contemos siet). Viyemos o “trusqueninos” a on que nos dicioron que caleba fer una hora de ringlera t’aventar a un nino por un esbarizaculos tuneau (que guarda si no bi’n ha en totz os parque de Zaragoza!). Dimpués a poli, que cundió muito, le demandó os papels a uns zagalotz que yeran fendo un show en a Plaza Aragón y visita t’as “casas rechionals”, o ternasco y La Otra a on que rematemos a tardi pues me feban mal os uellos por as lentetas y o lunes caleba treballar. Tardi de viellas ta una viella como yo. Ai, con lo que yo yera!

Sant Chorche buco!


Street flow blincando

sábado, 6 de octubre de 2012

De Pilars: 5 d'octobre

Poca coseta que recontar d'ahiere. Teneba a ideya de ir t'o ternasco a viyer l'homenache a Mas Birras, pero charrin charrran me quedé capaziando en as barras d'o BIC, que ubrioron por primer diya d'os diez que se i foterán... Miedo me fa!

Asinas que no facié cosa que charrar, apanyar lo mundo, meter-me a o diya con a chent que feba tiempos que no viyeba y zorriar como si no bi hese un maitin. Y lo bien que se ye zorriando en a carrera! Que yo no sé porque me fa tanto goi, pero ye ciento vegadas millor que fer-lo en un bar. Cenica en o Manisero, bar que recomiendo a tot lo mundo: ye en a carrera mayor a o canto d'o Meli Melo, chusto en pasar Sant Vicent de Paul, y fan entropans, pinchos y toda mena que virolla recia. Sonero s'alimenta quasi nomas d'as suyas almondigas...

Y como una ratica, me'n torné ta casa, que ya caleba....

Hue Prau presenta o suyo nuevo disco tanyendo en l'Arena con Los Olvidados de la morgue (cutrepunk baturro a tope!), asinas que la nueit se ye parando fura-fura. Y tamién ye o pregón. Creigo.

Tos deixo con a canta que charra de lo millor que se puet fer en istas fiestas. O video ye horrible, pero no'n he trobau garra atro millor.... Felices fiestas!


miércoles, 15 de diciembre de 2010

Ampraus 052

Muitas novedatz en ista semana. Cara t'o cabo de semana Zaragoza rebute d'actos y de cosas ta fer. ¿Qui deciba que yeranos apampiroladas?

20 d'aviento: Como todas as anyadas, plega puntual o 20 d'aviento y con el, os actos que se fan remerando ixa calendata a on que os nuestros dreitos como nación estioron estricallaus. Os institucionalistas a lo suyo, con ixas flors a o canto d'a estatua t'o "chusticiazgo", que contina tenendo por dezaga o sinyalaz chigant. O BIC, d'atra man, convoca os suyos propios actos alternativos. Un acto politico de meyodiyas, chenta, audición y concierto. Tenetz toda a información en iste vinclo de güembras foscas. O concierto se ferá de nueitz en a Sala López y bi tanyerán Interlude y KOP. As dentradas se pueden mercar en Posturas, A Flama, Urban Hell y Birosta por nomás ueito euros. Ta qui no los conoixca, tos pencho un video de cadaguna d'as collas más abaixo.

La Pantera Rossa, librería asociativa, ha ubierto ya as puertas suyas. En a zaragozana carrera de Sant Vicent de Paúl, podetz trobar a rienda libros de toda mena: feminismo, anticapitalismo, narrativa, libros en aragonés, ... de tot i culle en o suyo nuevo local. A que será a librería de referencia ta muitas dende agora ufre toda mena de lamins t'os nuestros esmos. A debantadera estió tot un exito seguntes m'han dito (no podié estar-ie) y regular que les irá bien, en ufrir un producto que dengún no heba ufierto dica agora.... Libros de mal trobar en as librerías comercials y un ambient bien pincho. Mesmo te i puetz fer un café!

O despertar de l'onso: Chusto en La Pantera Rossa ye a on se presentará o viernes O despertar de l'onso, un libro en aragonés que replega tretze historias de diez autoras diferents. Todas son nuevas en isto de editar libros (creigo) y todas son bien chovens, naixidas en os uitanta. Asperemos que o libro funcione bien y que l'anyada venient tiengamos diez nuevas obras... Si queretz viyer-lo y/u mercar-lo, ya sabetz, o viernes a las 19 en La Pantera Rossa.

Salón d'o comic de Zaragoza: Como quasi no bi ha cosetas ta fer iste cabo de semana, antimás, se fa o salón d'o comic. La rematadera. Quasi no vaga ni t'alentar.... Como todas as anyadas, frikismo a embute y buenos comics y fanzines. Campeonatos de chuegos y videochuegos, chent disbrazada de movidas manga, otakus, "monigoters" y asinas asinas. A mía recomendación ta mercar ye o sobrebueno "Los mediamierdas" de l'A.C. Malavida, un sobrebueno tebeyo de ista crica de politicament incorrectos. ¡A tope! O programa d'o salón lo podetz viyer aqui.

Aragón colonial reubre. Istos meses que nos ha teniu huerfanos de colonialismo espanyol s'han rematau. A la fin podremos tornar a gronxiar-nos con l'espanyolismo aragonés. Ya ha prencipiau a puyar-ie contenius. Sisquiá no torne a deixar-nos nunca... Re-biemplegau!

Interlude

KOP


lunes, 8 de noviembre de 2010

Ampraus 050

Noviembre plega plen de actividatz, manis y cosas bien intresants. Asinas que pertoca un Ampraus quasi de tot de convocatorias.

Yesa: fa pocos diyas estié en Yesa (o lugar) viyendo o monasterio de Leyre y, ya que i yera, a paret de l'entibo. Que penica! Por o camín viyemos os lugars albandonaus. Artieda s'endebinada dende a carretera y no podeba deixar de pensar en a luita de tantas y tantas anyadas contra o recreiximiento. Y astí continamos. Luitando contra ixa sinrazón. Ista vegada as nuestras quiestas companyeras se'n baixan t'A Inmortal ta convocar una manifestación que ha d'estar un exito. Ista por dignidat y chusticia d'a de verdat. Prencipiará o 14 de noviembre (domingo) dende a siede d'a CHE, en o zaragozano paseu de Sagasta. O diya d'antis Dada, Azero y La Orquestina del Fabirol amprarán o suyo talento ta ista chusta causa. Será en o Vico Oliver, en El túnel, a las 21. As dentradas se venderán nomás en ixe puesto asinas que caldrá estar-ie un ratet antis ta guaranciar-se de pillar-ne una. Un gran concierto ta una gran causa.

Noviembre Antifaixista: Deban d'as enrestidas d'a ultradreita y d'a dreita sin más, a Coordinadera Antifaixista de Zaragoza y o Bloque Independentista de Cuchas, organizan un noviembre rusient d'actividatz que ya han prencipiau. O domingo estié en a visita guidada t'a exposición sobre l'anarquismo que bi ha en o Palacio de Sastago y, si ixe contina estando o ran, as chornadas serán sobrebuenas. Charradas, tallers, procheccions, teyatro... de tot. Tenetz un calendario en a web d'A clau roya (y en muitos atros cabos) con todas as cosas que se fan. Y viyeremos o qué pasa o diya 20 en Torrero. A viyer si o delegau d'o gubierno deixa a os faixistas fer lo que les agane como siempre u ista vegada cambean as cosas (que me pienso que no).

Quanta caspa s'ha visto istos diyas entre a visita d'o Papa y a manifestación d'os biens d'a Franja. Espanyolismo, catolicismo... De verdat somos en 2010? Franco morió u estió tot un suenio?

Ta rematar, gracias a lo facebook d'o Todopoderoso, pencho un video d'un Lipdub independentista (que tien o record d'o mundo) que facioron en Vic (Catalunya) a o ritmo d'Obrint Pas y a suya Flama de tot un poble en moviment.

viernes, 8 de octubre de 2010

microbarrenaus: zarrau por Pilars

Istos Pilars me toca de treballar, como muitas sabretz, asinas que poca fiesta podré tener. Prebaré d'ir ta Comando Cucaracha o miercols y ta Barricada o viernes, pero ixo ye tot. A lo menos podré estar en os Pilars d'A Flama y en as barras d'o BIC, que estianyo se meterán en a Plaza d'a Madalena... Asinas que astí nos viyeremos. Tierra de barrenaus cuento que remanirá zarrau dica o 18 u más. Que tos faigan buen prebo as fiestas y fetz-me una visiteta!



...y o 18, baixa por borina.

jueves, 19 de agosto de 2010

Cristianizar l'aragonés

En fablilandia, de siempre, u a lo menos dende que yo remero, bi ha habiu una mena de deleria por no politizar l'aragonés. Por fer de l'aragonés bella cosa apolitica. Como en tantas atras cosas creigo que se trafuca a politización, que ta yo no solo ye buena sino que cal, con a patrimonialización d'una luita de man d'un partiu u movimiento politico. Ye verdat que en as anyadas 80 y 90 a luita por l'aragonés yera patrimonializada quasi de tot por CHA y os movimientos aragonesistas de toda mena. Manimenos, ya en dentrar o sieglo XXI, ixa luita s'ha espardiu (más encara) t'atros sectors d'a sociedat. Bi ha chent aintro de totz os partius y movimientos politicos que esfiende d'una traza u d'una atra l'aragonés. Tamién ye verdat, y lochico, que bi'n ha muitas más aintro d'os movimientos aragonesistas que no, por eixemplo, en o PP u en a dreita espanyola-aragonesa.

Lochicament, cadagún tendrá as suyas razons ta esfender l'aragonés. En o primer caso lo ferán amás de por qüestions de pervivencia d'una cultura y una luenga, por motivos identitarios, cosa que no pasará en o segundo caso. Igual dreito tienen qui lo esfiende por unas razons que por atrás, como ha pasau con o debat d'a tauromaquia.

Asinas que, primer de tot, creigo que ya no cal ixe aluenyamiento catén y canso de l'aragonesismo que tantas organizacions en esfensa d'as luengas y cultura aragonesa fan. Porque ya ye esclatero que l'aragonés no ye patrimonializau de tot por l'aragonesismo. Y d'eixemplos bi'n ha arrienda. En l'inte historico que somos, con una CHA quasi desapareixida, ta bien y ta mal, con una lei de luengas (inoperant, pero existent), con una autoridat lingüistica más plural que no nunca... no cal ixa deleria con despolitizar l'aragonés. Ya ye conseguiu, u a lo menos en un proceso muito enantau de conseguir-lo.

A politica naix como a vía ta solucionar conflictos entre as humanas u as collas d'humanas con diferents intreses. Tornando a l'inte historico que nos toca de vivir, ye verdat que o novanta por ciento d'a politica la deciden unas estructuras antidemocraticas clamadas partius politicos y, aintro d'istas, “a familia” (u corrient, u como se quiera clamar) más poderosa en cada inte, u que millor sepa fer servir os suyos poders. Pero a politica contina estando lo mesmo. No pas a partitocracia, que ye una atra cosa. Tamién ye politica lo que fa Nogara, a Federación de Fablans, Consello d'a Fabla u yo mesmo, dende iste blog. Tot lo que sía prebar de solucionar conflictos u problemas ye politica. Dar as nuestras opinions sobre como s'habría de menar o conflicto lingüistico en Aragón tamién ye fer politica. Dende apanyar una carrera dica dignificar una luenga, pasando por rispetar os dreitos y a difnidat d'os animals u guaranziar a seguridat d'as ciudadanas, tot ye politica.

L'aragonés ye un problema politico. Ye una fuent de conflicto entre qui quiere charrar-lo y vivir en ista luenga y qui quieren viedar ixe dreito. Entre qui quiere escolarizar a la suya zaragalla y qui quiere que nomás tiengan a educación en castellano y, en tot caso, en anglés. Y como problema politico, a chent que se'n fa d'istos problemas, cal que tienga una opinión. Que se posicione. Y no charro d'os partius politicos, que tamién. Charro de qualsiquier movimiento social u politico. Quan, cada quatre anyadas me conviden a votar, quiero saber qué opina cada partiu sobre l'aragonés y quals son as suyas proposas ta dignificar-lo u t'afogar-lo ta cutio. Quan vaiga ta un sendicato a afiliar-me, antis de no fer-lo, querré saber qué opinan sobre l'aragonés. Y asinas asinas, en qualsiquier organización de qualsiquier mena. Que isto pese más u menos que atros factors ye atra cosa, pero quiero que en tiengan una opinión y quiero saber-la.

Dito tot isto (cosa que no haiga dito y repetiu en iste y atros puestos), me fería goi de fer una critica a tanta chent que, partidaria d'a despolitización de l'aragonés, cosa a la que prou que tienen dreito y que rispeto, no tien mica problema en refirmar a cristianización de l'aragonés. Por si beluna encara no en ha parau cuenta, dende fa tiempo se vienen fendo a saber-lo de cosas dende a ilesia, u parti d'a ilesia, por l'aragonés. Misas, traduccions d'os evanchelios, cursas ta “Tierra Santa” y asinas asinas. Me pareix muito bien. As cristianas tamién han de charrar aragonés y creigo que quasi tot lo que se faiga por l'aragonés ye bueno ta bell sector d'a sociedat, en iste caso t'amanar a las cristianas a l'aragonés.

Cuento que un d'os razonamientos ta despolitizar l'aragonés ye que, qui no sía en os movimientos aragonesistas se sienta comodo en as manifestacions, asociacions, actos... relacionaus con l'aragonés. ¿Ye que no pasa lo mesmo con a relichión? Qui no sía cristiano, igual ye incomodo viyendo como se venden os evanchelios en una botiga d'una asociación, u como le convidan terne que terne a misas por e-mail. Qui no'n sepa guaire, podría pensar que l'aragonés ye bella cosa de cristianas y, si como yo, no puet nian estomacar-las, talment l'aluenye d'a esfensa d'a luenga aragonesa.

O feito de fer misas en aragonés ye un d'os feitos más politicos y politizaus que ha viviu l'aragonés. Qui dicen no querer politizar l'aragonés cuento que no irían ta un mitin de garra partiu encara que se fese de raso en aragonés. Manimenos van t'as misas, que no son que mitins d'a relichión que pertoque. En iste caso a catolica. Y en fan publicidat. ¿En ferían d'o hipotetico mitin en aragonés? ¿En ferían de bell acto d'o BIC, que gosa fer arrienda cosas en aragonés? Pero sí que'n fan de misas a on que se ye publicitando una organización que vieda dreitos humanos por tot o mundo. Os dreitos d'as homosexuals a vivir como todas as ciudadanas u os dreitos d'a muller a decidir sobre o suyo cuerpo, por meter bell par d'eixemplos. Con ixas sí, pero ¿con CHA u con o BIC, no?. No lo entiendo, de verdat.

A politica, a resolución de conflictos, ye parti d'o ser humano social. Malas que bi haiga dos personas vivindo chuntas surtirán conflictos y caldrá apanyar-los. Cal politizar, cal solucionar totz os conflictos y l'aragonés ye un d'ells. Os conflictos existen. Os dioses, probablement, y ta muitas de nusatras ye evident, no. A relichión no ye parti vital d'o ser humano. Bi ha muitas humanas sin relichión pero muitas pocas (por no decir denguna) sin conflictos con atras personas. Asinas que aspero que qui no quiere que s'asocie l'aragonés con garra luita politica sía coderent y tampoco no quiera que se l'asocie con garra relichión.

Dito isto, que continen as misas en aragonés y totz os actos que quieran fer. As catolicas tamién tienen dreito a esfender l'aragonés y si lo quieren fer asinas ye a suya opción. Que quede platero que lo que denuncio ye o feito de que se tienga con a relichión un tracto millor que no se tien con as organizacions y partius politicos.

viernes, 28 de mayo de 2010

Programacíón estibera

Ya ye plegada a puenda de festivals y a escape podremos prencipiar a marchar cada cabo de semana, de lugar en lugar y de borina en borina... Ista anyada plega a rebutir de proposas. Bi'n ha de viellas y de nuevas. Muitas cosas que he iu replegando, más que más gracias a Arale. Aspero no dixar-me-ne guaires (bell una de seguras que me'n dixaré) y que tos faiga honra toda a información.

Charraire Fest: 12 de chunio. Pandicosa (Alto Galligo). Un festival que naix y que le deseyo que tienga bien de suerte. Actividatz mientres tot lo diya, centradas en as luengas d'Aragón. Teyatro, charradas, conciertos, tallers... un poquet de tot ta todas de todas as edatz. I colaboran antimás toda mena d'asociacions relacionadas con a esfensa d'as luengas d'Aragón. En a pachina suya podetz viyer toda a info.

Tamborile: 12 de chunio en Mezquita de Jarque (Cuencas mineras). Ye a segunda edición d'iste festival de mosica en a carrera. L'anyada pasada nos fotiemos tot lo diya seguindo a la colla que estase bailando y zorriando por tot o lugar. En o blog suyo podetz viyer fotos d'a parti más tranquileta, que de dimpués no bi'n ha y si miratz en youtube, i trobaretz más cosetas.

Fiestas d'a Madalena: 18 a 28 de chunio en o bico d'a Madalena (ciudat de Zaragoza). As fiestas d'iste bico se organizan de conchunta entre os colectivos y personas que i vivimos. O programa no ye publicau encara, pero bi habrá muitas cosetas muito intresants. Coinciden con as fiestas d'atro repoliu bico zaragozano, o Gancho. Quienta descordinación! Habremos de desdoblar-nos t'adubir a tot!

Poborina Folk. 25, 26 y 27 de chunio en El Pobo (Comunidat de Teruel). Primer festival folki d'o verano y ya tot un clasico d'os festivals de verano. Va por a docena edición, por bella cosa será. O programa no ye penchau en escribindo isto, pero ya podetz viyer a web suya a on que regular que lo pencharán a escape.

PIR: 2, 3 y 4 de chulio. Echo (Chacetania). Poco más se sabe por agora d'o PIR d'estianyo. Como repito todas as anyadas, en iste festival importa un poco igual qui bi tanya que siempre i femos sobrebuenos ratetz. D'a programación, como todas as anyadas tamién, no se'n sabrá guaire dica a zaguer semana.

Esfendemos a tierra: 17 y 18 de chulio. Artieda (Chacetania). Con China chana, Prau, Gen y Rebel Spell, Esfendemos a tierra fa a tercer edición ya. A morfuga que se i fa ya de tardis ye total! ¿Cómo ixublidar l'aurresku-breakdance de l'anyo pasau?. En a web d'o festival, que rebute de contenius, podetz conoixer a las collas, a los colectivos que refirman y asinas asinas.

Carrasca Rock: 23 y 24 de chulio. Exulve (Andorra-Sierra de Arcos). Un festival que china chana se ye fendo un clasico. L'anyada pasada, por si no lo remeratz, habió de cambiar a calendata por os fuegos que bi habió por a redolada. En ista edición, ya podetz viyer que tamién replegan ixa reivindicación de cudiar os nuestros monts y no ixublidar lo que i pasó y lo que puede pasar en cualsiquier d'os monts d'o país nuestro. Lo que se conoix por agora d'o cartel ye bien bueno y promete muita borina.


Como he dito antis, de seguras que me soi ixublidando de bella cosa. Sincusatz as organizadoras d'o que sía que ixublide. Encara manca muita d'a programación y tot lo mes d'agosto, asinas que isto no ye que una uelladeta de parti de tot lo que bi habrá iste estiu... Que tos faiga buen prebo y nos viyemos de borina!

jueves, 22 de abril de 2010

Ampraus 043

Maitin ye o diya d'Aragón, se suposa. No me fan mica goi as fiestas que a suya calendata se decide por un santo, pero como tenemos tan poquetas ocasions de viyer y fer visible Aragón cal celebrar-lo, prou que sí. Con tot y con ixo, contino pensando que os diyas nacionals d'Aragón habrían d'estar o 29 de chunio y o 20 d'aviento y sacar iste San Chorche tan cristiano.

Maitín tamién ye diya d'o libro y a librería asociativa Pantera Rossa y a Biblioteca Frida Kahlo celebran bells actos. A las primers las podretz trobar en o Paseyo independencia (con os suyos nuevos -y constitucionals- sinyals) y las segundas irán de tourné por as suyas diferents siedes, tot rematando en a Plaza San Bruno, a ón que o BIC será fendo borina dende lo maitin. Un sobrebuen plan, ¿no?

Contra as casillas: En fendo a declaración d'a renta, como todas as anyadas nos trobaremos con as maldadas casilletas d'a ilesia y as ONG's. Ahiere, Antonio Aramayona publicaba en El Periódico de Aragón un articlo sobre por qué no marcar-ne garra y por qué s'habrían de sacar que, si fa u no fa, replega lo mesmo que a campanya que se ye movendo dende Europa Laica y que ya en dié treslada en Aragón Ateo. Como cada vegada que se tocan as perretas d'a ilesia os comentarios t'a noticia son penibles: que si a ilesia da de minchar a os pobres, que Espanya ye catolica y si no te fa goi marcha-ne, que os musulmans son piors... Que bien mandadicas que son as cristianas....

Aragón Colonial pasa a emplir un poquet más o fosal de blogs. Sí, fa bells pocos diyas, Chorche dió a noticia de que Aragón Colonial zarraba. Toda una pena, de un blog que tantos y tantos buenos intes nos ha feito pasar a todas y que tantas muestras de colonialismo y de nacionalismo banal nos han feito visteras. Cuento que entre todas habremos de continar fendo ixa faina tan alazetal t'o corpus teorico d'o independentismo aragonés. No doi un D.E.P. Porque Aragón Colonial contina vivo en todas nusatras y l'herencio que ha deixau se vei a escape en muitos blogs d'Aragón.

Allá va la despedida, a l'estilo de Tierra de Barrenaus con un video prou bueno de David Bowie con Nine Inch Nails repensando I'm afraid of americans con ixa firma tan particlar de NIN. Tremendo!

lunes, 8 de marzo de 2010

A Clau Roya y Purna

L'independentismo aragonés ye en un buen inte. Dos nuevos colectivos vienen a emplir-lo mesmo más, de conteniu y treballo, que ye lo que nos cal. O primer, A Clau Roya, fació a suya presentación o pasau diya 26 de febrer en a Casa de l'estudiant. A cambra se plenó de tot con más de sisanta personas, habendo-se de posar muitas por tierra u remanir quilladas. Por si bell una creyeba que no caleba un colectivo feminista independentista, a respuesta estió firme platera. Cal. Y muito. En a presentación estión acompanyadas por representants de colectivos parellanos d'Eukal Herria, Catalunya y Castiella que nos explicoron un poquet as suyas reyalidatz, trazas de luita, historia y asinas asinas. En o blog suyo podetz trobar-ie muita más información y bi tenetz tamién o vinclo a l'entrevista que les facioron en La Enredadera.

D'atra man, y como informa o blog de Puyalón, naix tamién -u talment renaix- un colectivo de chovens independentistas. Fruito d'a fusión entre Chobenalla Aragonesista y Astral fació a suya asambleya constituyent o pasau 20 de febrer y se diz Purna- A Chobenalla Reboluzionaria Independentista (por agora en G87(1)). En o mesmo comunicau d'o suyo naiximiento charran de UCA, SOA y BIC como os suyos referents, por si bi heba bella dubda, y fan un poquet d'historia de como s'ha plegau dica ixa asambleya constituyent. O comunicau promete muito.

Con istos dos nuevos colectivos l'independentismo aragonés tien dos garretas más, alazetals: as chovens y o feminismo. China chana, ixe rete social que tanto charrabanos fa anyadas se va construyindo. Norabuena a las dos nuevas organizacions y que vaiga muito bueno!
(1) Grafía d'o 87. (ta futuros articlos).

lunes, 22 de febrero de 2010

¿Qué ye pasando? (IV)

En a que, talment, será a zaguer d'ista serie d'articlos (1, 2 y 3) baixare t'o país y ta una d'as vesants d'a dreita: l'espanyolismo politico y cultural. L'espanyolismo ye trunfando en tot l'Estau espanyol como no lo heba feito dende o franquismo. Y más que por represión, que tamién bi'n ha, por una politica cultural muito encertada (ta ellas, ye de dar).

D'una man, tot lo que les puet fer mal, a escape s'encargan d'amarguinar-lo u ridiculizar-lo como deciba que fa o capitalismo global con toda ideya que siga diferent. Antimás o espanyolismo fa servir unatra estratechia más local: relacionar-lo tot con ETA. Ye o zaguer recurso, pero si cal siempre lo tienen astí. Quan pretoron a tremolar por ERC, de camín consiguioron relacionar-lo con a ETA y mesmo en Aragón fa tiempos facioron servir ixa estratechia con Chobenalla. Mesmo dende bell sector de l'aragonesismo rechional de cuchas, cal remerar. D'atra man, si bella cosa puet trunfar u estar identitaria d'atra nación de l'Estau espanyol, a escape s'asimila por Espanya y pasa a estar espanyola. Asinas, as nuestras quiestas amigas rufierteras pillan o catalán como una luenga espanyola quan quieren amanar a os espanyols moderaus de Catalunya, por eixemplo. Aquí, implen un cantar popular como a ixota, de espanyolismo por totz os cabos y, dica no fa guaire, meteban tot lo diccionario de l'aragonés en o d'a RAE, ta chustificar que l'aragonés no yera que una versión fura d'o castellano.

O nacionalismo espanyol ye muitismo más furo y fanatico que qualsiquier d'a resta de nacionalismos peninsulars (por clamar-les de bella traza). Nomás cal viyer como se carranyan quan prebas de viedar a tortura de toros, quan chilas u chiflas a lo suyo Rei y no digamos si charras publicament en una luenga que no siga lo castellano. A escape blincan y te remeran que ellas son as que dan os DNI's, que isto ye Espanya, que as espanyolas charran castellano, viyen futbol, torturan animals, son heterosexuals y que si no te fa goi, has de marchar d'Espanya. Con un autoritarismo y una soberbia que fa medrana. Y dimpués charran de respeto y tolerancia a qui s'endreza ta ellas en catalán.

Os enemigos d'atros nacionalismos por un regular son atros estaus d'o mundo. USA tien a meyo mundo, India a Pakistan. Francia a Anglaterra, Irlanda a Anglaterra (bueno, tot lo mundo odia a Anglaterra :-)) . ¿Quí ye l'enemigo de Espanya? Catalunya, Euskal Herria y qualsiquier que qüestione a ideya de l'Estau-nación espanyol. Y mesmo ixo lo asimilan, con un cenyo de ¡pobrichons, si ye que son fatos! La rematadera de l'asimilacionismo y sinyal prou vistero de ixa politica ye o titol d'o libro de Sánchez Dragó: "Y si habla mal de España, es español". Nian charrando mal d'Espanya, te dixan mandar-la a muyir fardachos. A trampa perfecta.

¿Porqué en zagueras ye trunfando l'espanyolismo politico y cultural? Ixo ya pende d'o país. En Catalunya, encara tien muitas dificultatz, a tamás d'o president que tienen. En Euskal Herria, han habiu de ilegalizar a parti d'o país ta ganar as eleccions y, con tot y con ixo, si bell diya remata a excusa d'ETA, ya viyeremos qué pasa. En Castilla simplament son espanyols. De Galiza, León, Asturies y atras, no'n se prou como ta dar razons. Valencia y Baleares comparten un d'os motivos con nusatras: haber estau parti d'a Corona aragonesa. En o suyo caso, pior encara pues antimás charran catalán en tot lo suyo territorio y bi ye oficial.

En Aragón bi ha dos razons principals. L'espanyolismo como anticatalanismo y o papel penible d'o nacionalismo aragonés. D'a primera poco cal decir. Si quiers fer una olimpiada que ye una barbaridat y que no la refirma dengún, mete a los catalans por meyo y ya tiens a meyo Aragón refirmando-la. ¿No bi ha conexions con l'Estau Francés por o Pirineu Aragonés? A culpa ye de una conspiración chodigo masonica entre catalans y vascos. Si Hitler hese muerto catalans en cuenta de chodigos, tot Aragón sería nazi. Una vegada que s'ha creyau l'enemigo catalán, os aragoneses ya nos hemos de chuntar, prou que sí, con qui enriste contra ixe enemigo: Espanya. Y ya tenemos a identidat espanyola ficada bien aintro. No porque tiengamos una cultura amanada a la espanyola, que no ye asinas, sino porque tenemos un enemigo común: Catalunya. Pero d'isto ya en charré prou.

Tocant a o nacionalismo politico aragonés, consiguió fer cosas muito buenas en muito poco tiempo y dimpués d'haber feito tan sobrebueno treballo, una grandisma parti estió esmicazada dica plegar en a situación actual. Dende una conciencia aragonesa amán de zero, consiguió que una luenga quasi esconoixida y dispreciada, pasa-se a estar nomás dispreciada. Que nos intresasenos , estudiasenos y conoixesenos a nuestra historia. Que se recuperasen tradicions y mosicas. Que un partiu politico que se define como nacionalista aragonés y que en as ordinacions suyas aparix o dreito d'autodeterminación d'Aragón estase a tercer fuerza d'o parlamento...

CHA consiguió buena cosa de votos nacionals sin nacionalizar a las votants. Y asinas le fue dimpués. Pasada de moda a menaza trasvasista (a menaza continará, a tamás de no estar de moda, mientres siga o modelo actual d'explotación d'os recursos naturals), as votants s'estimón más de tornar a la espanyolidat, viache prou facil ta qui nunca no salió d'ella. Porque a más gran parti d'as votants de CHA yeran y son espanyols u aragoneses rechionals (1). Y mesmo muitas, anticatalanistas, que como he dito, creigo que ye quasi lo mesmo que estar espanyolista. A oportunidat de aprofitar o concello de Zaragoza y os nueu diputaus ta aragonesizar Aragón se cacegó en refirmando Expos, urbanismos escrontrolaus, forachitando independentistas y disidents d'o partiu y coseguindo que muita chent reblase ta cutio d'esfender l'aragonesismo político. Hue CHA ye quasi un recosiro, un repui, que luita por tener un prestichio que tresbatió fa masiau tiempo y por razons tan graus que le costará muitismo de recuperar si bella vez lo fa.

BIC, un movimiento social naixiu en que CHA agonizaba, ye fendo cosas muito intresants. O treballo ye firme y a monico, encara que masiau a monico, va arroclando a cada diya más chent. Con tot y con ixo, ye de dar que tien atros problemas. Por agora no dixa d'estar marguinal y no tien guaire presencia en a sociedat. Os meyos de comunicación prou que no quieren ni charrar-ne. Ye dificil de trobar bella aragonesa que sisquiá conoixca a suya existencia. Difuera de Zaragoza, antimás, a suya implantación ye quasi anecdotica. Asperemos que ixe debandito treballo consiga bell diya fer fruitos.(continará?)

(1) Patricia Gabancho, en "El preu de ser catalans", aplicaba a definición "catalans rechionals" a qui se sentiban catalán como una parti d'estar espanyol. L'he ampro a definición d'aquí entaban pues me parix prou util ta definir a muitos d'os que, administrativament, son aragoneses.

sábado, 6 de febrero de 2010

Ampraus 039

Cuasi a l'arreu de Ampraus 038 he trobau prous cosetas como ta fer-ne uno nuevo, asinas que astí van.

MHUEL, que en zagueras ye muito activa, se queixó por o volumen d'o “Bendita” que fan dende o Pilar totz os diyas tres vegadas cada diya. As que vivimos bien amanadas t'o Pilar lo hemos d'ascuitar nos faiga goi u no, sigamos cristianos u no. Me parix prou lochico que demanden que nomás s'ascuite que aintro d'o Pilar y antimás creigo que han estau muito correctos en as trazas de fer-lo publico. Manimenos o Heraldo d'Aragón, u a lo menos una d'as periodistas suyas, ha feito un articlo que s'estudiará en as facultatz de periodismo como l'eixemplo de qué no ye información. O titular ya lo diz tot: “Casi nadie quiere silenciar el Bendita y Alabada”. Dos mentiras en ueito parolas. En leyendo l'articlo no trobo garrar referencia a encuestas u datos estadisticos que digan si a chent ye a favor u en contra d'a medida proposada por MHUEL. Simplament que han saliu t'a carrera, t'a plaza d'o Pilar y a chent que i yera en a suya mayoría no yeran a favor d'isto. (Que ves-te-ne tú a saber como les n'han explicau...). Y unatra mentira. A verdat ye que dengún no quiere silenciar o Bendita. Lo que quieren ye que no se sienta difuera d'o Pilar. Que ye muito diferent. Baixar o volumen no ye silenciar. Os pior de tot os comentarios emplius d'odio que bi ha en a noticia. Chent decindo que si a los de MHUEL no les fa goi que se'n vaigan de Zaragoza, que si cusirarán si les dan subvencions, que si a virchen ye lo más aragonés que bi ha.... Ta gomecar. Tot por un articlo que se suposa ye de información y no ye que un pasquín catolico. ¿Tendrá bella cosa que viyer con tot isto que una d'as personas visteras de MHUEL siga Antonio Aramayona, qui escribe un diya par d'atro, en a competencia d'o Heraldo, o Periodico d'Aragón? Remeratz, tamién, aquella campanya que se fació fa anyadas de Opus s'escribe con H (igual como Heraldo).

Homeopatia O circulo esceptico, organización que no conoixeba dica fa poco organizó, de conchunta con una iniciativa anglesa, un suicidio colectivo o pasau 30 de chenero. ¿Cómo? - te preguntarás quiesta lectora. O caso ye que ta denunciar que a “merecina” homeopatica en reyalidat no vale ta cosa, decidioron de grabar-se prenendo una sobredosis de medicamentos homeopaticos. O video tos lo pencho más t'abaixo y tos recomiendo de viyer a suya web que tien cosas muito intresants (y atras que no pas tanto, pero dengún no ye perfecto)

Haití A verdat ye que no he visto guaires noticias sobre Haiti y, alavez no he puesto viyer como trataban o tema os mass media. A reyalidat ye que cuasi no veigo noticias d'os mass media por manca de tiempo y d'intrés. Sí que he leyiu iste sobrebueno articlo en Rebelión de Pascual Serrano. Una visión sobre o tierratremo de Haiti y cómo s'ha desinformau, con datos ampraus d'os mass media espanyols.

A clau roya ye una organización de mullers independentistas que ye naixida fa poco. O venient 26 de febrero fan un acto de presentación t'a sociedat. Podetz viyer o cartel d'a charrada que organizan con UCA y o BIC, alto d'iste articlo. Buena suerte ta las recién naixidas y aspero viyer-tos en a charrada.

Sobredosis homeopatica

jueves, 8 de octubre de 2009

microbarrenaus microprogramaus

Como lo Pilar ofizial pude asabelo, sisquiá foi un poder por fer un post normal. Ye que tot se puede meter en un microbarrenau. D'a programazión, lo millor ye a Carpa d'o ternasco, que ya ye penible, porque tampoco no ye ta tirar codetes. Con tot y con ixo, bi abrá conziertos de chent que ye prenzipiando, de China Chana, Lurte y Gandules, orquestas, chuegos tradizionals, campionato de Morra, cosas ta ninas y no tan ninas y asinas asinas. D'atra man os Pilars disidents nos ufren l'alternatiba que nos cal. Asinas que ya sabez. Iz fendo eixerzizios con l'ancón ta ficar-lo bien en a barra d'o BIC, que no'n saldremos en bels diyas! Goyosas zorreras!

domingo, 26 de julio de 2009

Cronicas d'o berano I

De cabo ta cuan tiens un diya d'ixos tranquiletz en o treballo. A yo no me pasa guaire asobent pero güe ye asinas. Cuento que con a calor a la chent le fa miedo de salir t'a carrera y nian bienen por aqui, an que treballo yo. Como tampoco no tiengo guaires ideyas, pero m'agana d'escribir cualcosa t'o blog, que millor que un egoarticlo de cronicas beranencas...

De conzierto en conzierto y de borina en borina ha prenzipiau o berano. As fiestas d'a Madalena las secundiemos con as d'o Gancho, con un conziertazo de China Chana y A Compañía de Chesús que remató en o Crapula y con una bisita de l'elfo gomecador a una que me sé yo. Je je je. A Compañía, que aparix muito poco en publico, contina estando ixa graniza colla que te fa esmelicar-te mientres tot lo conzierto. Que editen unatro disco, por fabor!

A l'atro cabo de semana, como no, marchemos t'o PIR. Como siempre digo, bi imos por a morfuga, porque lo que son as collas... O biernes, trunfó, más que más, a sidrería. O conzierto yera de canso que no podeba estar-ne más. Asinas que o sidrero debió fer l'agosto suyo. Con a plebia remató lo conzierto, pero no pas a borina, pues continemos buen ratet fendo compaña a las flors d'a barra d'a sidrería. A l'atra nuei, y dimpués de bels bañicos ta relaixar, nos pretemos uns bailes bien pinchos en a plaza d'Aragüés con bellas collas bascas. De nueis, entre uns catalans sobrebuenos y bien boriners, y Cadiera Coixa faziemos un buen ratet. Ya de maitinada, como siempre, ha de surtir bel fato, que no tenendo atra cosa que fer estió jodendo meyo maitín. Dende aquí, le deseyo a la colla de malnaixius que yo me sé que pillen unas ladillas bien grans, si no'n tienen ya. Con o reseco y muito suenio nos bañemos, en tornando ta Zaragoza, en unas pozetas repolidas (as d’a foto).

A l'atro cabo de semana, (entre semana no pasan cosas intresans) fuyiemos enta Teruel, que i yeran fiestas. Se suposa que ye o zaguer año con mosica en as barras pero, cuantos años estioron os zaguers d'Interpeñas en Miguel Servet? En as peñas bien de borina, en as carreras tamién. Nos i trobemos a meyo Aragón que, como nusatros, no feba que minchar, zorriar y bailar. Que sobrebuenas fiestas!

Plegó lo cabo de semana indepe. Dimpués de bels años tornaba t'Artieda. Ista begada con bella mica de güembra an que pasar o maitín. En plegar y fer a ronda saludos, ya yeranos con a tinticola y as bieras fendo o pasabillas. As que eban estau a nuei d'o biernes, teneban encara ixe zeño de "no'n puedo más y me queda toda la nuei..." En o pasabillas buenas risetas, buen bin y buena birolla que nos ufrión as chents d'o lugar. Y prou que buena mosica d'os "gaiters d'o crapazín". (No sé cual ye o nombre ofizial suyo...). En o conzierto de tot. As primers colletas balión más que más ta calentar y ir zorriando. Azero metió o turbo t'o conzierto. BRUT!!! - Bel diya abré d’escribir sobre todas ixas que no pueden remanir un ratet en tierra y sienten ixa nesezidat de puyar ta l'eszenario a fer a tana a os mosicos. Si os fatos bolasen.... - Dimpués abié de fer-me una siesteta u no plegaba ta Prau, asinas que El Trono de Judas no lo remero ni brenca ni meya. S.T. me debantó chusto ta poder ascuitar un azelerau conzierto de Prau que prenzipiaba a ixo d'as zinco (creigo). A tamás d'a belozidat, que no aturaban ni ta zorriar, fazión un buenismo conzierto an que remanibanos ya poquetas pos as oras y as bieras eban feito una buena triga.

Menos borinera estió a tardi d'o domingo que pasé en Freakland, en a Launch Party de M10. A coleczión rebuena y yo remalo. Como tantas begadas, fazié un 0-3 y, ixo sí, me lebé o sobre d'o sorteyo y un Comandante de sitiadors, que siempre fa onra.Iste cabo de semana aprofitaré ta descansar-me un poquet. Ariza no sé nian si se fa, o Carrasca Rock no se fa por custions ebidents y encara que m'aganaría ir ta Lagata, os bentidiez ban pesando y amenisto bella aturadeta de cabo ta cuan. Dimpués prenzipia a segunda parti d'o berano, a d'as fiestas d'os lugars y encara que no he dezidiu ta do ir, de seguras que trobaré buena fiesta.