Mostrando entradas con la etiqueta Teruel. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Teruel. Mostrar todas las entradas

lunes, 23 de marzo de 2026

Jamon trail 2026 y lo goi d'as trails modestas

Lo domingo corrié la Jamón trail, la distancia intermeya de 16 km con 650 d+, una d’ixas trails modestetas, por agora, que no feguran en os calandarios d’os elite y que sisquiá tienen formato ultra. Iba ta Lo Pueyo (El Poyo del Cid) con pocas alufras. Los meses d’antes la información online yera bien radida. Lo reglamento curtet, sin guaires especificacions. Tot pareixeba que fuese mas enfilau ent’a Jamón bike, una preba ciclista que sí que teneba recursos arrienda, quedando la trail como un simple complemento, talment pa aproveitar la infraestructura.

Tot lo contrario, la experiencia d’a Jamón trail, estió pistonuda, toda una reivindicación d’ixas trails modestas, de lugar, feitas a pur d’ilusión y falaguera, que sientes que yes fendo cualcosa mas que una corrida por lo mont.

I arribé la vispra, trobando-me con un puesto bien majo pa dormir en a furgo, a lo canto d’o poliesportivo que deioxoron pataler pa que fesenos servir los suyos escusaus. En a plaza daban la bolsa d’o corredor: magra, churizo, pasta… muito millor que ixa patacada de papeloz de publicidat y botifueras d’as corridas gudroneras.

Lo maitín d’a corrida certifiqué lo que m’entrefilaba: sería una corrida de poqueta chent. No pasaría l’angunia d’atras prebas d’ixa primer entrada en o mont que se fa un embasador y t’has d’aturar. Ni sisquiá se fació la tipica vuelteta a lo lugar pa estirar lo grupo. Tot dreitos enfilando lo camín de puyada que empecipiba con una ampla pista y poqueta costera. Entrando ya en o boscache vinió lo tonyazo d’ulors d’aromaticas. Intenso como pa que yo, que lo flato lo tiengo destorbau, lo sentise invadir-me. Empecipiaba una agradable corrida por un mont rebonico, exichent pero asequible y muit muit corredera.

En trails chiquetas, con tan poca participación, siempre me fa miedo de cacegar-me. No conoixco la zona y soi puro Ryoga, de Ranma ½. Lo día d’antes m’heba esbarrau de tornada d’o bar t’a furgo y ixo que no bi habrá ni trescientos metros de distancia. Manimenos, yera imposible mesmo pa un cepurrio como yo. Lo camín yera indicau perfectament y en toz los cruces que bi hese la minima duda te trobabas con bel voluntario que t’enfilaba t’a on que calese.

Vale la pena fer mención d’a sobrebuena fayena d’a organización en o mont. Antimás de sinyalar lo camín, daban firmes animos y información kilometrica, l’atención en os avituallamientos yera immillorable y mesmo facié uns risos con os d’o kilometro ueito.

Como en isto d’o trail levo poco, soi una mica molondrón. En una d’as puyadas, tot roca, me pasoron cuantos que pareixeban mas crabas que runners. Nomás yera conscient d’ir debant d’una zagalona que aproveitó que m’aturé en o zaguer avituallamiento pa deixar-me veyendo-le la esquena lo que faltaba dica la fin. Creyeba que quedaría lo zaguer y me teneba igual porque en isto de correr lo mont se fa mas cierto que nunca lo de que lo important ye rematar y pasar-lo bien. A la fin, pa que me quedase bella mica d’argüello, no estió asinas y belún arribó dimpués.

Las fuerzas me fueron mas chustetas que no me pensaba. Lo mont ye exichent y te diz cómo vas en realidat mas que no las estadisticas de Strava. Por muito Chuslivol que peteneye me cal firme entreno encara pa poder concarar prebas mas furas sin anguniar.

 Y en meta, ixe esprito de trail modesta, de lugarón, que tantismo goyo fa. Lo mesmo que trobé en atras como la Tastavins trail de Pena-roja u la Vuelta a la mina d’Arinyo. Una plaza a rebutir de chent, magra, biera y uegos fritos pa todas, borina y companyerismo, mosica, nuevas amistaz y las ganas de correr la siguient. Tot y que quereba tornar luego ta Zaragoza, me i quedé firme rato, chupindo-me d’a buena vibra que se i sentiba. En a plaza, veyendo arribar a las zagueras corredoras, chunto a un mocet que se pretaba las bieras a consonant con yo, animando a qui hebanos viviu lo repoliu paisache d’a Iberica y la suya primavera recient estrenada.

La Jamón trail fa parte d’a Copa Iberica trail, cuatre prebas que se celebran en Daroca, Lo Pueyo (Calamocha), Fuset y Ferrera de los Navarros. Muitas d’as que correban veniban d’haber feito la de Daroca. Teneba dudas de si fer la de Ferrera, porque en ixe cabo de semana i hai belatra que tamién m’aganaría. Dimpués d’ista Jamon trail, tiengo prou mas claro d’apuntar-me-ie.

Parabiens a la organización y entalto las trails chiquetas. 

martes, 10 de mayo de 2022

Os fillos d'o Sobrarbe y mas. Tierra de barrenaus 8x18

Las vodas d'Isabel podioron, dimpués d'istos tiempos de pasa, celebrar-se con bella miqueta de normalidat. A la fin las carreras de Teruel tornaban t'o sieglo XIV y tornaban totz los personaches que tanto hemos trobau a faltar. Y entre ixos personaches, prou que sí, todas las gaiteras que tanto nos fan bailar por la ciudat seguindo las suyas pasavillas. Os fillos d'o Sobrarbe levan ya quantos anyos con presencia cutiana en ista y atras fiestas pareixidas. Fa poco, las suyas cancions han pasau a disco baixo lo titol de O camín d'o dragón, un treballo que a escape nos leva ta ixos scenarios. Charramos con Dani, un d'os suyos components, que nos presienta iste album.


Antimás, la tornada de l'actividat s'ha notau a-saber-lo en la vida cultural y asociativa d'a ciudat y lo país. Asinas que completamos lo programa con cronicas d'as noticias que bi ha habiu y quantas convocatorias que vendrán. La parte mosical, sin tener-lo planeau, m'ha saliu bien valenciana, pa no variar. Ascuitaremos cancions d'os nuevos discos de dos d'as mías bandas favoritas d'ixe país. Y mesmo en la canción d'o calaixo friki, se cuela unatra d'ixas bandas con una canción distopica, robotica y socialista.

Recuerda que puetz ascuitar totz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #125

 

miércoles, 8 de enero de 2020

Teruel Existe. Apunts d'una investidura (I)

La decisión de Teruel Existe de presentar-se a las eleccions me pareixió una error bien gran. Nunca no soi estau a favor de partius "tematicos" como PACMA. Ni tampoco d'o que goso de clamar "partius gudrón" como PRC que, por un regular, tienen como tot programa politico un mapa d'infraestructuras y poco mas. D'os que evitan posicionar-se politicament, pero quieren entrar en una cambra lechislativa a on que habrán de fer-lo terne que terne. Y abstener-se tamién ye una manera de posicionar-se politicament. Asinas que me pareixen una mentira ya dende lo suyo mesmo planteamiento.

Lo caso de Teruel Existe me tocaba mas de cerca. Ye una organización que i simpaticé muito en los suyos orichens, por qüestions tanto politicas como personals. Creigo que dimpués fue tenendo qualques errors y en zaguers me n'heba distanciau prou ya que me pareixeba que heba perdiu buena parte d'a suya utilidat como ferramienta movilizadera y transformadera d'o territorio. La presentación a las eleccions espanyolas me pareixió la error definitiva ya que convertiba lo que yera, y en la mía opinión, heba de seguir estando, un movimiento social, en un partiu que habría de posicionar-se, querese u no, en toda mena d'afers que no habrían de pertocar-le.

Arriboron las eleccions y Teruel Existe consiguió lo diputau sacando-le-ne a V0X, lo que ye sin dubda una buena noticia. Qualsiquier manera de sacar-le representación a V0X me va a pareixer bien a priori. Teruel Existe ya heba feito mas por aturar lo faixismo que Mas País. Muitas d'as mías amigas, conoixidas y familiars d'o sur se feban bien contentas d'a noticia, encara que yo continaba prou esceptico.

Las declaracions de Tomás Guitarte antes y dimpués d'eleccions en contra d'os movimientos independentistas y soberanistas, la suya reunión con faixistas y la propia naturaleza d'o partiu, me feban barruntar que faría estorbo pa lo gubierno PSOE-Podemos, pero vetemé que una vegada mas m'entivocaba. L'anuncio de que votaría a favor, cumplindo la suya promesa electoral de facilitar lo gubierno espanyol me sorprendió prou. Lo que pasó dimpués, con tot l'acoso d'o facherío ent'o suyo diputau, mesmo mas.

Muitas d'as personas que le heban votau, u que dende atras partes d'Aragón y de l'estau simpatizaban con ixe teruelano que clamaba ricos a los "nacionalistas perifericos" en Salvados, yeran encarranyaus de tot, clamando-le independentista, comunista, satanico y que me se yo que mas. Pintadas, menazas y la vispra d'a votación decisiva habendo-se d'amagar por las carreras madrilenyas completan una historia una mica surrealista y bien propia d'a democracia bananera que ye l'Estau espanyol.

Agora Guitarte amaneixe agora como un heroi d'a izquierda, habendo estau decisivo pa que hue tiengamos lo gubierno espanyol mas royo d'a historia recient. A priori, a lo menos. Manimenos, igual como votó a favor, podría haber-se absteniu u mesmo votau en contra. U, en lo caso de que la dreita hese conseguiu un pacto viable, haber votau a favor d'a suya gubernabilidat. ¿Convertiría ixo a Guitarte a l'inte en un perigloso faixista? Ixe ye precisament lo gran problema de prochectos como Teruel Existe (partiu). Un d'os avantaches d'o sistema partitocratico ye la teorica predictivilidat d'o sentiu de voto en la mayoría de qüestions d'os representants politicos.

Teruel Existe habrá agora de seguir retrantando-se terne que terne y, como he dito antes, abstener-se tamién ye una posición politica. Dirá belún que ye una posición lechitima en tot lo que no afecte a la provincia, pero ye de muit mal determinar qué ye exactament ixo. ¿Qué postura tendrán quanto a politicas lingüisticas? ¿Quál debant d'a memoria historica? Todas dos son cosas muit politizadas y que afectan dreitament -¡ y cómo!- a una provincia con una luenga minorizada y scenario de muitas d'as piors esferras que se facioron en la Guerra Civil y que encara son por investigar.

Que la suya simpla existencia ya ha conseguiu cosas ye indubdable. Muitas mas que no m'hese pensau. Lo sur aragonés s'ha visibilizau y pareixe que se van a prener midas politicas y d'infraestructuras necesarias y importants. Muitos defensors d'os boicots a los cavas y cosas pareixidas han sentiu lo que ye un boicot absurdo en carnes propias. S'ha charrau de Teruel mas en istas zaguers semanas que en las zaguers decadas. Y ixo ya ye muito.

En no tener una ideolochía de partiu, ni sisquiera de movimiento politico, la manera en que Teruel Existe pase a la historia y cambee lo territorio penderá en buena mida d'a capacidat politica de Guitarte, pa bien u pa mal. Lo potencial ye bien gran y sisquiá me faiga cambiar d'ideya de tot lo que he pensau en totz istos meses dende que decidioron blincar a la politica institucional.

lunes, 3 de diciembre de 2018

Lo Sur resiste y la Republica catalana fa un anyo. Tierra de barrenaus 5x04

Bien luent d'a on que lo país naixió, lo nuestro sur ye a soben qui nos traye mas alegrías. Una tierra abandonada, olvidada y despoblada, pero plena de rasmia y de chent con a-saber-las ganas de treballar. La chent d'as comarcas teruelanas han sabiu buscar-se las manyas pa creyar tot un calendario d'actividatz culturals y reivindicativas que poco u mica tien a envidiar a lo de lugars muito mas grans a lo suyo norte.



Preba en ye lo mes d'octubre que han viviu. Empecipió en Calamocha un curso d'aragonés, impartiu por los nogarers Diego y David que ye estando tot un exito de participación, y que leva l'amostranza de l'aragonés ta ixas tierras por primer vegada en muito tiempo. La despoblación, que ye uno d'os principals problemas por ixa parte, estió lo tema que centró un festival en Allepuz. Se'n charró y se i presentoron iniciativas y diferents envistas d'o problema. Y s'acabó con un concierto y firme borina, que ixo nunca no ha de faltar. A l'atro cabo de semana, Torrillo d'o Campo estió lo lugar trigau pa fer la Fiesta d'o Chopo Capecero en la suya decena edición. Una chornada que reivindica las valors culturals y ecolochicas d'ista manera de treballar la fusta. De todas istas iniciativas charremos con Fer, David y Diego qui participoron en todas tres y que nos deixoron reflexions bien intresants.

En la segunda parte d'o programa cambiamos de tot de scenario y tematica. Nos n'imos ta Catalunya pa analisar iste zaguer anyo. Mas de dotze meses han pasau dende que lo pueblo catalán se movilizase por la suya independencia en un referendum que ye lo mas gran exercicio de desobediencia civil que se ha conoixiu por ista parte d'Europa en muito tiempo. Los acontecimientos d'os meses de setiembre y octubre de 2017 ya fan parte d'a historia. Con Chorche, periodista aragonés que vive en Barcelona, estié parlando de tot lo que ha pasau, d'a situación actual, y d'o futuro que l'aspera a la Republica catalana que tasament existió por ueito segundos, pero que pa muita chent ya ye un estau mental.


viernes, 3 de marzo de 2017

Diya d'a luenga materna 2017. Tierra de barrenaus radio 3x06

L'actualidat manda, de cabo ta quan. Mesmo en un programa como Tierra de barrenaus radio, que prebo que siga lo mas atemporal posible. Iste ye un programa diferent por muitas razons, pero sobre tot por o formato. En cuenta d'un tema central, con pocas convidadas como ye normal, iste prene una mica formato magazine y tocamos bells quantos temas con muitas convidadas.

A nueva propuesta grafica yera tema obligau. Mas, estando arredol d'o diya d'a luenga materna, que tamién en charro en o primer bloque. En o segundo, Marco y David nos charran d'una actividat feita en un IES de Carinyena y d'o programa Nieus Luzia Dueso. T'o tercer bloque, contamos con Cherardo, un d'os actors d'a companyía de teatro Fosca Delera. En ista zaguer edición d'as Vodas de Isabel, representoron a suya nueva obra "Con piedra u barro fagan algo", escrita en aragonés. Con ell y Tamara, charramos tamién d'as Vodas, convidando a tot qui no las haiga viviu a que lo faiga. Y rematamos con o chueves lardero, de man de Edu y Mario, que nos presientan ista fiesta y a suya versión nogarera.

Un formato que ya viengo prebando en programas como o primer d'a temporada, Sé lo que facietz iste verano, y que talment siga o formato principal en a temporada siguient. Ya me diretz que tos pareixe y, como siempre tos digo, ta qualsiquier tema que queratz proposar, tiengo as puertas d'o programa pataleras ta todas vusatras.

viernes, 29 de agosto de 2014

Fatuiteando: Orera, l'alcalde toca-uegos y a macrocoqueta



Dende que descubrié o Meme generator, me soi pasando firmes buenos ratos fendo grometas con o chuguetico. Muitas con as mias amigas a livel privau, y muitas atras vía Twitter, un d'ixos espacios a on que fer humor ye quasi obligación.

Aragón ye un país a on que pasan arrienda cosas divertidas (y no pas tanto). A suya prensa, antimás, s'encarga de que verdaderas fateras apareixcan ocupando una pachina, entre que amagan noticias de verdat preocupants. Nomás asinas s'entiende que dediquen prou espacio a lo furto (u no) d'una silla en un lugar d'a Comarca de Calatayu, y no digan ni pon d'una agresión nazi a l'atra semana.

O caso ye que como m'he pasau bell maitin bien divertiu, replego aqui as historietas que se contoron y que se fatuiteoron, ye decir, se facioron en fateras de tuits (u tweets fateras, como más tos estimetz).

A historia d'a silla d'Orera ye d'ixas absurdas que pasan en Aragón totz os estius. Como encara no levaba prou bien lo d'o Meme Generator, pues no'n facié quasi. Pero de tweets en tenetz arrienda mirando los hashtags #OreraPrimerAviso y #OreraFurtaSillas. No cal tener Tweeter ta poder viyer-los. A noticia orichinal la tenetz en El Periodico de Aragón, recontando como a Comarca de Calatayu reclama a lo lugar d'Orera 20 euros por una silla ta chugar a guinyote que no les heban tornau.


Bells diyas dimpués, l'alcalde de Teruel, Manuel Blasco, tenió una pleitina con un periodista. En a pleitina, que surtió por a financiación d'o casino d'a ciudat, l'alcalde se metió masiau niervudo y fació remango de sacar a publicidat d'o medio d'o periodista decindo-le que "si tu me tocas los uegos, yo tamién ye los tocaré a tu". De tot isto prencipiemos a fer-nos-ne a mofla, y a la fin, ya se me'n fue la flama una miqueta, tot cal decir-lo. A historia orichinal la leyié en El Ventano. Una d'as etiquetas que se fació servir estió #eggtoucher

     
  

Y con isto y quatre fateras más, pasé lo maitin...

Pocos diyas dimpues, indo t'o treballo, entrevistaban en Aragón Radio a l'alcalde de Benavarri porque iban a fer-ie una "coqueta" de 12 kg de peso. Una mena de tortetas, que fan t'a "Festa de la coqueta", como podetz leyer en Heraldo y Radio Huesca. Pensando en bell personache que me pareixese un gocho, a escape plegué en Biel y Cañete, dos personas que pareixen tant gochas como penibles en son. Asinas que decidié de fer una historieta con Biel como protagonista, de conchunta con a #Macrocoqueta de Benavarri. Y quedó isto:

   
  

Y con estar chorradetas paso los ratetz que tiengo libres, que no'n son guaires. Aspero que tos fayan goyo y, sino ye asinas, recordatz que leyetz isto voluntariament.




sábado, 13 de julio de 2013

De vacanzas IV: Madalena, Mayestrato y Matarranya

De tornada t'Aragón, pasemos un diya en Zaragoza, aprofeitando que yeran as fiestas d'o nuestro vico, A Madalena, y que yera o diya central, o d'a chera de Sant Chuan. Cuento que iste vico estió un d'os primers en fer cheras de Sant Chuan en Zaragoza y soi prou seguro de que probablement siga un d'os que más chent i arrocle. 

Millars de personas se chuntan en un evento que imple o Parque Bruil anyada par d'atra y que a suya organización ye autochestionaria de tot, por un regular por l'Asociación de Vecins y as buenas chents de Radio Topo. Por si belún no i ye estau, a tardi prencipia con un pasavillas con diaples por as carreras d'o vico, que remata en o Parque Bruil. Astí se preta fuego a la chera, a on que bi ha diferents rituals machicos, como os de aventar-ie os mals deseyos u no tan machicos como los de blincar parti d'a chera u fer-ie bells mondongos ta cenar.

De tardis tamién gosa d'haber-ie mosica entre que os vecins van montando a chera, pero dimpués d'enchegar-la ye quan prencipia o concierto gran. Por un regular d'una colla aragonesa. Por astí, en as zaguers anyadas pasoron China chana, Dadá, Irregular Roots u una colla de versions de Kiko Veneno que no remero o nombre suyo. Todas sobrebuenas collas.

En ista edición se quedó una mica esbafada porque l'orache que feba no permitió de fer guaire gran a chera y nos cheló un poco a totz. Más que más a qui venibanos d'a placha en espardenyas y nos habiemos de meter a chaquetica. Con tot y con ixo, a zorrera no i faltó, ni os capazos con vecinas, companyeras y amigas.

Toda la siguient semana estiemos en Andorra, fendo-la servir como base ta fer cursas por a redolada. A primera estió t'o naixedero d'o Río Pitarc. Por o camín t'allá se pueden viyer os Organos de Montoro, entre os terminos municipals de Villar Luengo y Exulv, un poliu paisache y un increyible patrimonio cheolochico que, como tantas atras cosas, resulta prou esconoixiu t'os zaragocetas como yo. Toda la redolada ye, en cheneral, de muit buen viyer. Y millor que'n sería si no por l'incendio que fa bellas anyadas cremó buena parti d'as selvas. Ta conoixer ixa historia y l'albandono que les tienen os gubiernos a istos lugars, tos recomiendo de visitar o blog de "Nuestros montes no se olvidan", plataforma que luita ta actuar y reflexionar sobre a problematica d'os incendios en Teruel.

A cursa t'o naixedero d'o río Pitarc ye prou facileta. Prencipia en o lugar de Pitarc, un lugar prou chicorrón amán de Villar Luengo. Dende astí surte o camín que leva t'o naixedero. Ye muito bien sinyalau y imposible de cacegar-se-ie. Mientres quasi tot lo camín, que tasament tien costeras, se va por una selveta no guaire funda, pero prou como ta estar-se fresquet y con bien de goi. Bi ha bell churret d'augua, u a lo menos bi'n ha quan ha pleviu tanto como en ista anyada, bien pincho por o camín. A metat camín si fa u no fa bi ha una chiqueta ermita y un panel explicativo sobre a clasificación d'as especies que fació en a redolada Ignacio Jordan de Asso, un d'os personaches más importants y de vez esconoixius d'a sciencia y a historia aragonesa. A la fin se plega en una foz prou polida a on que se viye o naixedero. Tot lo camín tien tamién muitos puntos intresants dende l'anvista cheolochica. D'animals no'n viyemos guaires, pero diz que bi ha mesmo loiras. Tot lo recorriu se fa en bellas tres horetas y no tien mica dificultat. A la fin, en o bar de Pitarc, pillemos un capacet con uns ciclistas catalans que i yeran fendo BTT y con os cambrers d'o bar que son bien mahos y que tos recomiendo que visitetz ta fer-tos-ie a "biera de dimpués".


A tardi la pasemos en Villar Luengo y Cantaviella, dos polius lugars d'o Mayestrato que, sin destacar guaire tienen bells cantons pinchos. En Cantaviella, por qüestión d'horarios, nos quedemos sin visitar o museu d'o carlismo, a on que se interpreta a importancia d'o lugar y toda la redolada en as Guerras Carlistas. A l'atro'l diya estiemos visitando, quasi de conchunta con un autobús de chubilaus Mirambel y La Iglesuela, dos d'os lugars más polius que he visto en tot Aragón (y ya me'n he recorriu prou). Os dos tienen muito bien conservau buena parti d'o suyo patrimonio arquitectonico y fer una gambadeta por as carreras suyas ye revivir un poquet tot lo pasau que tienen, que no'n ye poco. Tanto o medieval, como toda la importancia en as debantditas guerras carlistas u en a guerra civil espanyola y en a posguerra con prou actividat d'o maquis. Si lo unes a lo paisache a on que son mesos, tot de mont, tiens un sobrebuen scenario ta recontar libros y cintas. Sisquiá se animase belún... De feito, Ken Loach gravó en Mirambel parti de "Tierra y libertat".

Dimpués d'un diya de "no fer cosa" en Andorra, que tamién cal de cabo ta quan, tornemos a fer un miniviache t'o Matarranya. Ya i yeranos estaus fa anyadas visitando toda la redolada, que ye muito recomendable. En aquella anyada bi heba sequera y nos recomendoron de no visitar El Salt, un churro d'augua que fa o Tastavins, porque yera ixuto de tot. Nos quedemos con as ganas y, en viyer as plevias d'ista anyada, no podebanos quedar-nos sin visitar-lo. Heba visto fotos y me'n heban charrau prous vegadas, pero viyer El Salt "en vivo" ye impresionant. Probablement, un d'os puestos más pinchos d'Aragón. Ya me flore haber tardau trenta y quatre anyadas en descubrir-lo!


El Salt ye en o cauz d'o río Tastavins, en o termino municipal de La Portellada. Se puede plegar-ie en auto u deixar-lo en a carretera y fer una chiqueta gambada dica astí. O churro se puet viyer dende alto, en una formación rocosa prou curiosa, y dende abaixo con una anvista espectacular de l'augua cayendo, con a formación cheolochica que ha creyau y a vechetación que i creixe. Y prou que ye un puesto sobrebueno ta fer-te un banyo, más que más en istos diyas de tanta calor.

A cursa por totz istos lugars la rematemos viyendo Calazeit y pasando-nos por Val d'Algorfa ta mercar-ie aceite d'a cooperativa y carquinyols, nyudos, tortas d'alma, almendraus y atras laminerías en o furno d'o lugar que i fan cosas rebuenas.

Aquí remato o recontamiento egolatra d'as mias vacanzas. Aspero no haber resultau prou canso y que hayatz trobau información ta visitar puestos pinchos, que yera lo que prebaba de fer.

miércoles, 6 de junio de 2012

Araleachenda de verano 2012

Todas as anyadas, Arale, ta istas calendatas s'organiza lo suyo verano. O suyo y o mio, en a mida d'o posible. Y ya de paso les n'invía a las suyas amistatz. En primeras se'n feban a mofla, pero agora ya ye quasi un ritual y, si tarda bell poco, le carranyan en trobar-se-la por a carrera. No digamos si se deixa bell festival u evento. 

Como cuento que ye una información d'intrés ta todas as lectoras d'o blog, feré un resumen de l'Araleachenda 2012 con bells comentarios míos y suyos:

Fiestas d'a Madalena: 15 a 24 de chunio. Vico d'a Madalena, Zaragoza. As fiestas d'o millor vico d'o mundo. Qué más decir? Incluyida la chera de Sant Chuan, que en ista anyada toca en sabado, y muitas actividatz alternativas ta prencipiar o verano con borina y reivindicación.

Tamborilé: 16 de chunio, Mezquita de Exarc (Cuencas mineras). Festival de mosica en a carrera. Tot lo diya dezaga d'una banda fendo pasavillas por o lugar, zorriando y bailando. IV edición d'una borinaza ya imprescindible.

Fiestas d'o Gancho: 21-26 de chunio. Vico d'o Gancho, Zaragoza. As fiestas d'o segundo millor vico d'o mundo. Encara no conoixco lo programa, pero siempre i levan buenas cosetas. Todas as anyadas i trobo bella colla de mosica nueva buena.

Poborina folk: 22-24 de chunio Lo Pobo (Comunidat de Teruel). Mitico festival de folk que leva 14 anyadas. Y como todas as anyadas me lo perderé. O nuestro festival maldito.

PIR: 29 de chunio - 1 de chulio Chasa (Chacetania). Toda una tradición. Un d'os millors festivals d'Aragón con una d'as piors programacions. Pero toque qui toque siempre i femos sobrebuenos ratos. Ye lo que tien a buena companyía, as badinas, l'alcohol y a mosica...

Fiestas de l'Anchel: 29 de chunio - 9 de chulio (Teruel)  Si nunca no i yes estada, ya tardas. Muito millor que Sant Lorient en Uesca. Si borina tenese una foto en o diccionario se fería en istas fiestas.

Esfendemos a tierra: 14-16 de chulio. Artieda (Chacetania) A gran borina de l'independentismo. O puesto y os diyas de l'anyada a on que salimos de l'almario y aprofeitamos ta debatir, charrar y, prou que sí, pasar un sobrebuen cabo de semana. Con muitas sorpresas en ista edición.

Carrasca Rock: 20-21 de chulio Exulv (Andorra-Sierra d'Arcos). Tamién se ha iu fendo o suyo espacio d'entre os festivals de verano, dende aquella primer edición fa ya tanto... Y siempre fendo buena faina en a prochección de collas d'a redolada.

Pirineos Sur 13-28 de chulio. Sallent, Val de Tena. O más institucional y comercial de totz os festivals, pero no por ello deixa de trayer asoben artistas intresants. Encara que nunca no i soi estau, tanto Arale como tot qui bi ye iu en ha traito buen sabor de boca.

Trobada de chenero: 17-19 d'agosto Lakabe, Nafarroa. Trobada sobre muller, salut y igualdat en una ecoaldea navarra. Prou intresant.

Fiestas d'Andorra: 7-11 de setiembre. Andorra. A oportunidat de rematar bien o verano y tener a zaguer borina estibera antis de prencipiar o curso. A tamás d'os bars, siempre surten buenas ideyas ta pasar a nueit.

Y ixo ye tot lo que incluyó Arale en a suya achenda t'o verano 2012. Si tenetz más ideyas podetz escribir-las como comentarios. Regular que nos deixamos cosas como estoesloquehay, Gaire, Lagatavajunto, Sant Lorient... Afortunadament a ufierta en Aragón ye cada diya más gran y más intresant.
 
 

martes, 21 de junio de 2011

Microcronica de vacanzas

Por primer vegada dende 2008, quan me quede sin treballo, m’he puesto pillar 10 diyas (sí, sí, en sistemas decimal, no binario) de vacanzas. He aprofeitau ta ir t’o Tamborile y dimpués bells diyas t’a parti de Sanabria en Zamora (País Lliones) y un poquet por Portugal, comprobando como ye ixo d’a independencia... Como buen catenazo que soi y como d’inspiración no me’n sobra agora mesmo, pencho contino bellas fotos d’o viache.

A primer, feita en o Tamborilé, ye Cigomanband, un hombre-orquesta que sonaba rebien. No me pensaba yo que m’ise a fer tanto goi. A resta d’o Tamborile simplament chenial. Podiemos fer-nos una turuta amostraus por Eugenio Arnau, rondar con os Astí queda ixo y bailar dica quedar-nos sin pietz con toda a resta de collas. Norabuena ta la organización. Cada anyada lo fetz millor!

A segunda un troz de río muito pincho que trobemos mirando de plegar en a Laguna de Sotillo. Nos entiboquemos de camín y trobemos iste puesto que yera bien pincho. Ixo y un mapa militar que s’heba deixau belun. Ye una d’as gambadetas que faciemos por Sanabria. Saliba dende Sotillo de Sanabria, (¡Qué lugaron mama mía!) y puyaba entre una selva de carvallos (Quercus robur) dica plegar, a más altaria, en un brezal con uns arbols parellanos a l’aliaga muito pinchos. A laguna, a la fin, yera un fake, pos yera un entibo, pero lo camín yera bien pincho. A metat tamien bi yera a cascada de Sotillo, repolida. Lo pior de tot, a sinyalización que yera penible, y que fació que nos cacegasenos bellas quantas vegadas.

A tercer foto, d’un fardacho, la he meso por tot o bestiamen que viyemos. En a parti d’o parque natural de Sanabria, en a Sarra d’a Culebra y mesmo en Bragança. Birabolas, fardachos, purputz, esparvers, alicas, escarabaixos, ciervos, milenta muixons más, un bicho que encara no sabemos o qué ye... y rastros de lupo, prou que sí.

A cuartena, ye d’una carnicería de Puente, un lugar d’a redolada. Por tot i viyemos bellas cosas surrealistas, pero ista estió la que más nos trucó lo ficacio, y la que podiemos fer-le foto. Habiemos de mirar-nos-ie trenta vegadas antis de creyer lo que meteba y de pretar a esmelicar-nos. Ignacio, yes muito gran, mocet!

Pues ixo son, si fa u no fa, as mias vacanzas. Si queretz saber-ne mas, me clamatz y tos amuestro as atras trescientas y pico fotos, con cacas de lupo incluyidas..

.


domingo, 14 de febrero de 2010

Achenda semanal

Ista semana no podemos cuasi ni alentar de todas as movidas que se fan. De feito ye imposible ir ta tot. Ta prencipiar, totz os diyas de maitins, a las nueu, o CSO Adoquín demanda a nuestra aduya ta continar ubierto. A D.Ch.A, que t'atras cosas bien lenta que ye, ya ha dau orden de aventar a toda a chent que ye okupando-lo. Dende o lunes 15 a las 9 en l'Adoquín (bico d'As Fuents, Zaragoza), contrimuestra o tuyo refirme.

O lunes,
Caracol Zaragoza (rete de personas por l'autonomía zapatista) convoca una concentración de refirme a las 20.30 debant d'a siede d'a DPZ, en Zaragoza. En zagueras as cosas parix que se son tornando prou furas en Chiapas. Cal que sepan que, dende Europa y dende tot lo mundo somos refirmando a luita zapatista y que no imos a dixar que ni as paramilitars ni o gubierno mexicano faigan lo que les pete.

De nueis, borina. O Crapula, mitico guariche an que tantas rematamos as nueis, fa diez anyadas ya. Ye fendo un sobrebuen programa de conciertos que prencipió o viernes pasau y que contina mientres toda a semana. O martes bi ha chenta popular y de nueis concierto de rap, o miercols, samba brasilenya con Vanessa Fagundes, o chueves Comando Cucaracha y o viernes “Kitate tú pa ponerme yo”. Tot a las 22:30 (hora teorica). Goyoso cabo d'anyo a o Crapula y que'n sigan muitos más!

Y o cabo de semana coinciden tantas cosas... En Teruel as Bodas d'Isabel y Diego, con concierto de Lurte incluyiu o viernes. A l'atro'l diya Lurte serán tamién en o concierto
Buena Chen que arroclará a muitas collas en esfensa d'os dreitos d'as personas debant d'os dreitos d'o capital. De maitin cal remerar que tamién bi ha actividatz en a Plaza San Bruno. Y de baldes, ta todas as que vaigan pretetas de perras... Por si con ixo no'n estase prou, continan os carnavals pirinencos, como o d'A Fueva. Que no s'adube a tot, traduciu...

domingo, 26 de julio de 2009

Cronicas d'o berano I

De cabo ta cuan tiens un diya d'ixos tranquiletz en o treballo. A yo no me pasa guaire asobent pero güe ye asinas. Cuento que con a calor a la chent le fa miedo de salir t'a carrera y nian bienen por aqui, an que treballo yo. Como tampoco no tiengo guaires ideyas, pero m'agana d'escribir cualcosa t'o blog, que millor que un egoarticlo de cronicas beranencas...

De conzierto en conzierto y de borina en borina ha prenzipiau o berano. As fiestas d'a Madalena las secundiemos con as d'o Gancho, con un conziertazo de China Chana y A Compañía de Chesús que remató en o Crapula y con una bisita de l'elfo gomecador a una que me sé yo. Je je je. A Compañía, que aparix muito poco en publico, contina estando ixa graniza colla que te fa esmelicar-te mientres tot lo conzierto. Que editen unatro disco, por fabor!

A l'atro cabo de semana, como no, marchemos t'o PIR. Como siempre digo, bi imos por a morfuga, porque lo que son as collas... O biernes, trunfó, más que más, a sidrería. O conzierto yera de canso que no podeba estar-ne más. Asinas que o sidrero debió fer l'agosto suyo. Con a plebia remató lo conzierto, pero no pas a borina, pues continemos buen ratet fendo compaña a las flors d'a barra d'a sidrería. A l'atra nuei, y dimpués de bels bañicos ta relaixar, nos pretemos uns bailes bien pinchos en a plaza d'Aragüés con bellas collas bascas. De nueis, entre uns catalans sobrebuenos y bien boriners, y Cadiera Coixa faziemos un buen ratet. Ya de maitinada, como siempre, ha de surtir bel fato, que no tenendo atra cosa que fer estió jodendo meyo maitín. Dende aquí, le deseyo a la colla de malnaixius que yo me sé que pillen unas ladillas bien grans, si no'n tienen ya. Con o reseco y muito suenio nos bañemos, en tornando ta Zaragoza, en unas pozetas repolidas (as d’a foto).

A l'atro cabo de semana, (entre semana no pasan cosas intresans) fuyiemos enta Teruel, que i yeran fiestas. Se suposa que ye o zaguer año con mosica en as barras pero, cuantos años estioron os zaguers d'Interpeñas en Miguel Servet? En as peñas bien de borina, en as carreras tamién. Nos i trobemos a meyo Aragón que, como nusatros, no feba que minchar, zorriar y bailar. Que sobrebuenas fiestas!

Plegó lo cabo de semana indepe. Dimpués de bels años tornaba t'Artieda. Ista begada con bella mica de güembra an que pasar o maitín. En plegar y fer a ronda saludos, ya yeranos con a tinticola y as bieras fendo o pasabillas. As que eban estau a nuei d'o biernes, teneban encara ixe zeño de "no'n puedo más y me queda toda la nuei..." En o pasabillas buenas risetas, buen bin y buena birolla que nos ufrión as chents d'o lugar. Y prou que buena mosica d'os "gaiters d'o crapazín". (No sé cual ye o nombre ofizial suyo...). En o conzierto de tot. As primers colletas balión más que más ta calentar y ir zorriando. Azero metió o turbo t'o conzierto. BRUT!!! - Bel diya abré d’escribir sobre todas ixas que no pueden remanir un ratet en tierra y sienten ixa nesezidat de puyar ta l'eszenario a fer a tana a os mosicos. Si os fatos bolasen.... - Dimpués abié de fer-me una siesteta u no plegaba ta Prau, asinas que El Trono de Judas no lo remero ni brenca ni meya. S.T. me debantó chusto ta poder ascuitar un azelerau conzierto de Prau que prenzipiaba a ixo d'as zinco (creigo). A tamás d'a belozidat, que no aturaban ni ta zorriar, fazión un buenismo conzierto an que remanibanos ya poquetas pos as oras y as bieras eban feito una buena triga.

Menos borinera estió a tardi d'o domingo que pasé en Freakland, en a Launch Party de M10. A coleczión rebuena y yo remalo. Como tantas begadas, fazié un 0-3 y, ixo sí, me lebé o sobre d'o sorteyo y un Comandante de sitiadors, que siempre fa onra.Iste cabo de semana aprofitaré ta descansar-me un poquet. Ariza no sé nian si se fa, o Carrasca Rock no se fa por custions ebidents y encara que m'aganaría ir ta Lagata, os bentidiez ban pesando y amenisto bella aturadeta de cabo ta cuan. Dimpués prenzipia a segunda parti d'o berano, a d'as fiestas d'os lugars y encara que no he dezidiu ta do ir, de seguras que trobaré buena fiesta.

domingo, 28 de junio de 2009

Planning de berano

L'atro diya un lector cutiano d'iste blog me dizió que ya no meteba todas as combocatorias borineras que gosaba de meter antismás y que, alabez, no s'enteraba de bellas cosetas. Asinas que, d'una bez, prebaré de meter tot lo bueno que tenemos iste berano, que no ye poco. De feito, ba a estar un gran berano.

A primer semana prenzipamos con o PIR, o festibal folk d'os Pirineus que podetz biyer o suyo programa aqui. Estiaño se ferá en Aragüés y Jasa, que ta yo ye o millor puesto ta fer-lo con totz os respetos t'Ansó y Echo. O programa ye mesmo pior que atros años, pero si ise t'o PIR por o programa suyo fería años que no i ese tornau.

A l'atra semana, prenzipiaremos a aber d'eslexir. D'una man, as fiestas teruelanas, que estiaño plegan con a polemica d'a mosica d'as barras en a carrera. D'atra un d'os conziertos d'o festibal d'o castiello de L'Aínsa. Tako y Azero, d'entre atros. Si o biernes tos sotz encara en Zaragoza, Jah'sta fa conzierto y si no los podetz biyer ixe diya tamién serán en o Pirineos Sur o 17 de Chulio.

Si tenetz prou rasmia, podetz prebar, en a terzer semana de Chulio, de fer l'animalada que teneba pensada yo. (A la fin no la feré por diferents custions). A ideya yera d'ir ta l'Aínsa o diya 17, an que bi ha un conziertazo de Macaco y Lamatumbá entre atros. (Qui no conoixcaz a Lamatumba charré d'els en iste articlo de fa bels meses.) Y prou que o sabado 18 cal estar en Artieda. Qui remeretz o festibal que fazió Chobenalla fa bels años en iste mesmo lugar, remeraretz una d'as más grans borinas feitas en iste país. Preixinatz que se ferá en ista edizión. Tot ba a millor, asperemos. Y m'ha dito un muixonet que tendremos un puesto dezent an que dormir.
..
A l'atra semana, o cabo de semana d'o 24-25 de Chulio podemos rematar o mes en l'Ariza Folk Festibal. As collas que i tañerán encara no son anunziadas, pero por lo que he sentiu bi irá o millor d'o millor. Continatz a la tisba que bi abrá muito más que no folk. Si no tos fa goi, iste cabo de semana tien un par d'alternatibas repinchas. Tres festibals, tres, s'han chuntau en un cabo de semana. Os que fan a competenzia a Ariza Folk ya tienen bels años de tradizión y son o Carrasca Rock d'Exulbe (Redolada d'Andorra - Sierra d'Arcos) y Lagatavajunto. Totz dos sobrebuens festibals que me fa duelo de perder-me.Con isto ya emos pasau tot lo mes de Chulio. Tamién se ferán bellas cosetas en Zaragoza y remeratz que si queretz que faiga publizidat de bella combocatoria podetz escribir a tierradebarrenaus@gmail.com.

domingo, 14 de junio de 2009

O millor d'a semana 026

Dos cosetas he bisto iste cabo de semana y bien diferents. La primer lo millor d’a semana y la segunda o más penible. Entre que aguardamos a la plegada d’as fiestas madaleneras, charremos d’o que organizan por atros cabos:


Tamborilé: Un granizo festibal. En nomás un diya consiguión achuntar un camatón d’actibidatz que no podiemos cuasi nian alentar. De maitins, entre partidas de borra y os puest
os d’artesanía, pasemos un ratet sobrebueno. Ya de tardis, os gaiters d’Estercuel nos fazión bailar con un pasabillas por as carreras de Mezquita de Jarque. En rematar ya yeran prestos en a Plaza a “Banda de gaitas de boto aragonesas”. Que’n estió d’emozionant! Quinze gaiters quinze tañendo de bez. Acompañaus, antimás, por unos tabals bien pinchos. Con Brincadeira y Bandarra Street Orkestra nos fartemos de bailar. Con tot y con ixo encara teniemos rasmia ta chugar a balonzesto bel poquet. Y ixo que encara eba de prenzipiar Lurte, que, a tamás de l’aturada y d’os cambeos que han teniu, continan estando sobrebuenos. Dende aquí muitas felizidatz a la organizazión que lo fazió tot muito bien y nos cudió muito.


Mercau Goyesco: Cuantisma barra que cal tener! Ta qui no lo sepa, iste cabo de semana bi ha abiu en l’antiga arboleda de Macanaz, un clamau “Mercau goyesco”. Por tot ixo d’os sitios y tal, cuento que se fería. En que sentié que lo feban me pensé que yera una fatera de Belloch en bel pasote. Cuan i fue me trobé con o mercau meyebal que s’eba feito a semana pasada, cambiau de puesto. Pero sin disimular ni cosa. Os puestos igual como yeran a semana d’antis. Con a mesma chent bistida d’a mesma traza. Os mercaus meyebals no gosan tener guaire rigor istorica, pero ye que lo d’iste yera increyible. Mesmo trobemos uns colgallos de Hannah Montana. Muit d’o sieglo XIX, sí siñor.
Contacto y lo que quieratz en tierradebarrenaus@gmail.com

viernes, 12 de junio de 2009

Berano turolense

Como tantas atras begadas dende a probinzia turolense plegan buenas notizias. Prenzipia o berano y de bez a puenda de festibals cada cabo de semana. Estiaño prenzipiamos bien luego. Maitín, de feito. En Mezquita de Jarque se fa, por primer y asperemos que no zaguer año, o festibal Tamborilé. Tot ye muito bien organizau: chenta popular, zona d'acampada... En o blog d'o festibal dizen como plegar-ie, bi abrá una chenta popular y actibidatz u conziertos mientres tot lo diya... y a nuei. Pasatz-tos por o blog y fetz una güellada. Entre atros i podremos biyer y sentir a Lurte y a os Gaiteros d'Estercuel. Qué puede aber-ie millor ta enzetar o berano?

Sin tiempo ni t'alentar, o cabo de semana benién tornamos t'o Sur. Ista begada ye un festibal más que consagrau, o Poborina Folk, que se fa en o lugar de El Pobo, a o canto de Teruel. Me fa bergüeña dezir que nunca no i soi estau, pero ye d'ixos puestos que, por una razón u por atra, siempre me quedo sin ir-ie. Con tot y con ixo, he sentiu tantas y tantas istorietas d'ixe festibal que regular que ye buenizo de tot.

Contino un bideo de Lurte. En os relazionaus de Youtube i aparixen atras d'as collas que tañerán en Mezquita, por si tos cal bella cosa más t'animar-tos.

lunes, 16 de febrero de 2009

Teruel ye bien pincho. MdaS 011

Estar esqueferau y aqueferau de bez ye cada begada más cutiano en ista bida mía, asinas que en ista semana tasamen he puesto leyer bella coseta que no sían os zaguers cambios d’o mio prochecto de cabo de carrera y o libro que tiengo ta leyer en o bus. Asinas que o millor d’a semana se quedará en un par de fotos d’o cabo de semana y poco más.

Amantes: As fotos d’o cabo de semana las he preso en Teruel, en a fiesta d’os amantes t’an que i soi iu como toz os años dende en fa ya seis. Estiaño cal dezir que de buens conziertos, no bi’n ha abiu tantos ni tan buenos como atros años. Con tot y con ixo, o sabado de nueis ascuitemos una colleta que, encara que en primeras parixeba una mica aburrida, a la fin nos fazió pasar un ratet sobrebueno. As fotos son la una d’a Torre de San Salbador. L’atra d’un puesto de birolla que bi eba (no apto ta bechetarians).

Belloch: En estar en Teruel no podié ir t’a manifestazión en contra d’as barquichotas de Belloch, pero asperemos que istas zaguers fateras que ye fendo faigan rebellar a la chen. Aquí podez leyer a notizia en El Periodico. En Soitu he trobau un articlo asabelo de somarda sobre Belloch feito por Purnas. Asinas tot chunto parix mesmo pior alcalde, y guarda si’n ye de difizil...


lunes, 19 de febrero de 2007

Cronica de Meyebals

O biernes, en rematar a clase d’aragonés saliemos escapaus enta Teruel. Dimpués de bel trafuque trobemos a endrezera correuta y dos oras más tardi plegabanos en a Billa meyebal. O conzierto de Lurte ya eba prenzipiau pero encara podiemos gronxiar as millors cantas. Y dezaga de Lurte a tortura d’o chunda – chunda d’a carpa nos forachitó y abiemos de marchar t’a peña d’os Almugabars. La resta d’a nuei bailando y zorriando. As nobedaz d’iste año: o mozet que prebó de ligar con yo y o clabillar que m’estricallé (grazias, conzello, por todas ixas zanchas y foraus).
O sabado de maitins comprebé que amenistaba una chanca dimpués d’una gambada por o mercau. Y si yo amenisto una chanca belún amensita que le fotan de lapos dica que le dentre l’esmo. En metat d’o mercau, en un puesto bien bistero, nos trobemos con a puta Flufi (u Chisla, como s’abría de dezir) bestida de ¿meyebal? ¿baquillera? Qui sabe... Lo podez chuzgar busatros mesmos en a foto. Qui tenió a ideya?, qui le dixó fer-lo? y porqué lo han consentíu os teruelanos? Ixe ye o rigor istorico que baladrían os organizadors d’as Bodas? Penible.
De tardis beyiemos o torneu meyebal en a plaza de Toros que bien podeba dedicar-se nomás que a cosas como ista. Dimpués d'emplir a pancha con unas pizzas buenismas que feban unos archentinos (estoi que en yeran por a traza de charrar), tornaban a tañer os Lurte. Si o conzierto d’o Biernes yera estau de puta mai, en iste dixón bien alto o ran t’añadas beniens. O publico cuasi no les dixa marchar (abión de fer tres bises). Cuan prenzipiaba a tortura cutiana d'o punchadiscos marchemos t’o Tozal an que se fazió un concurso improbisau de bailes meyebals. (Isto zaguer lo remero más por as fotos que trobé en a camara que por atra cosa).
O domingo de maitins se feba o tradizional beso. Con a ziudat en obras eban cambiau o puesto an que se feba y meya ziudat nos cazegemos, aprofeitando ta fer una mica de turismo. A la fin trobemos a balconada d’o Museu Probinzial (que l’edifizio no lo conoxeba, pero ye asabelo pincho). Astí, y dimpués d’una canta que puyó toz os rans de zucres en sangre (que pastelazo, dios mío!), nos diemos o beso de toz os años asinas que en 2008 i tornaremos chuntos, con clabillar y asperemos que sin Flufi.
Y como somos personas amenistadas d’adrenalina, dezidiemos tornar en o "rechional" Teruel – Zaragoza. Millor que fer puenting con gomas de pelo! Ixe chacacha d’o tren u te torna enchugardiu u te fa gomecar. Siempre fa goyo besitar una ziudat tan repolida como Teruel, pero en istas calendatas, y a penar d’a fredor, ye una marabilla beyer l’ambién que se i fa. Dica l’año benién, meyebals! Nos beyemos en Chulio, Teruel! Que beluno seuestre a ista Flufi tamién!

martes, 13 de febrero de 2007

Meyebals de Teruel

Dende o 15 dica o 18 de febrero se celebran en Teruel as Bodas de Isabel y Diego, conocidas popularmen como os Meyebals. Toda a ziudat torna t’o sieglo XIII ta rebibir o romanze d’os Amantes de Teruel. Ta qui nunca no i sigaz estaus, toda la billa s’imple con mercaus y haimas y con cuasi toda la chen bestida de meyebal. Beyer a toda una ziudat tan bulcada con una fiesta como ista ye tot un exemplo de lo que se puede fer cuan a chen partizipa y s’embreca en a suya ziudat.
Mientres istos tres diyas os teruelanos s’organizan en collas que se chuntan en locals u haimas, toz bestias d’o mesmo (poetisas mudejares, almugabars, leprosos y asinas asinas…). Por toz os cabos de Teruel se fan chicorronas obras de teyatro de toda mena: somardas, d’amor, historicas… Y de nueis a borina ye asegurada. Iste año Lurte actuará as dos nueis en a carpa que bi ha a o costau d’a gara d’autobuses. Ta qui le faigan goyo dimpués puede ir ta la peña d’os Almugabars an que contina toda la nuei “l’ambién almugabar” con mosica en bibo, cheras, alcol…
O Domingo de meyodiyas, ta qui tienga parella, se rematan as bodas con una besada coleutiba. Se suposa que qui se besa en ixa plaza a l'atra añada i tornará con a mesma parella. Por agora, a yo, m'ha funzionau...
Si querez informar-tos a paxina oficial ye: http://www.bodasdeisabel.com/.