Mostrando entradas con la etiqueta Purnas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Purnas. Mostrar todas las entradas

lunes, 25 de noviembre de 2019

La Catalunya post- sentencia y mas relatos. Tierra de barrenaus 6x07

Ya ha pasau mas d'un mes dende que la sentencia d'a chusticia espanyola condenase a penas que arriban dica los tretze anyos a los presos politicos catalans. La reacción de man d'a suya sociedat no se fació asperar mica. Los CDR y lo Tsunami Democràtic, un nuevo achent en lo conflicto, son dinamizando una respuesta que ye tot un eixemplo de desobediencia civil. Manimenos, dende los medios de comunicación espanyols se nos amuestra un mundo de tot diferent a la realidat. Somos vivindo un d'os eixemplos mas caboliosos de guerra mediatica. Asinas que dende las mias posibilidatz, prebo con iste programa de fer la mia parte - la d'o colibri - pa crebar ixa desinformación.



En iste programa entrevisto a Chorche Romance, periodista aragonés y blogger que vive en Barcelona dende fa anyos y que tanto por la suya profesión como por las suyas inquietutz politicas conoixe de firme tot lo que ye pasando en Catalunya con lo suyo proceso independentista. Charramos de politica, información, represión, organización social y mesmo d'a vida cutiana en la suya ciudat. 

Ent'o cabo d'o programa, locuto un d'os relatos que mas goyo me fació d'escribir en lo suyo diya. Tercer d'una serie que clamé "Las transformacions" y que empecipioron como un exercicio d'un taller de creación literaria. Lo zapo ye ambientau con la canción "We all stand together" de Paul McCartney, que me traye a-saber-las remeranzas de quan yera chiquet. Creyeba que lo tema yera bien conoixiu, pero bete-me que entre la chent d'a mia cheneración que he preguntau, bien pocas la conoixeban.

En la parte mosical, dos propuestas, como quasi siempre. La primera, una nueva banda con disco fresquet d'iste verano, y una chira que acaba d'empecipiar. La segunda, una nueva "Canción d'antes mas" d'un dos grupos mas influyents d'Aragón en lo cambio de milenio.

miércoles, 27 de septiembre de 2017

Lo proceso d'independencia catalán. Tierra de barrenaus especial

Nunca no he planteyau lo programa de radio como un espiello de l'actualidat. En l'orichen sisquiera quereba emitir en FM, sino fer nomas un podcast. Pero, ai!, cosas d'a vida, a la fin soi fendo radio, u qualcosa pareixida, y pa forro de bota, me foi un directo.

Que Catalunya ye un tema que m'apasiona no ye garra secreto. Lo que somos vivindo en istos diyas ye una baruca y de vez me fa trobar-me con contradiccions, pasions miedos, debatz y emocions a cada paso. La escalada violenta protagonizada por l'estau talment fuese asperable, pero sincerament no creyeba que plegase ni tant luego, ni tant fura. Y lo que nos queda por viyer. Asinas que, dimpués de tot lo que pasó ixe 20 de setiembre, y de los feito que han iu a l'arreu dende alavez, me viyé quasi en la obligación moral de fer un Tierra de barrenaus radio sobre lo clamau "procés".

Lorient, de Podemos, Daniel, de Puyalon, Laura de Purna y lo periodista Chorche, nos dan a Arale, a yo y a todas vusatras la suya envista y opinions sobre iste afer. Bi convidé a muita mas chent, pero en istos diyas imos todas bien aqueferadas, y en estar un directo, tot se fa mas dificil.

Aspero que sirva iste programa ta que la chent que lo ascuite entienda una mica millor tot lo que ye pasando en Catalunya, i piense bell poquet, y que las que somos por lo dreito a l'autodeterminación y por la simpla democracia, tiengamos bellas quantas voces mas que sentir, en un momento comunicativo muit dificil.

Lo podetz sentir en la barra d'abaixo, u descargar-tos-lo dende aqui.

miércoles, 29 de abril de 2015

Por Barcelona. Visita dominguera

Barcelona ye una ciudat que me fa tener sentimientos concaraus. D'una man ye una ciudat graniza, d'ixas que se me minchan y me superan. Encara que toda la mia vida haiga pasau en Zaragoza, a verdat ye que no salgo guaire d'o vico y levo una vida muit "de lugar" en muitas cosas. Asinas que as ciudatz grans, y Barcelona en ye, m'anguian prou. D'atra man, tiengo sobrebuenas alcordanzas de cada vegada que i soi estau. Barcelona, tot y estando ixa gran ciudat, ye bien acullidera. I tiengo tamién grandismos amigos, como Purnas que nos o acullió y he viviu grans experiencias. En estar tant gran, y o feito de que por un regular i voi con o tiempo radiu, nunca no m'heba estau un diya simplament fendo una gambada por a ciudat. Y ixo ye lo que faciemos

Una d'as cosas que siempre me truca lo ficacio de Barcelona ye a poca presencia d'o catalán, contimparau con a resta de Catalunya. En totz os puestos que he estau de Catalunya (y practicament de totz los Països) quasi siempre m'han charrau y he charrau en catalán, en a mida d'as mias posibilidatz. En Barcelona, manimenos, muitisma chent se m'endreza en castellano y mesmo, bella vez quan les charro en catalán me responden en castellano. Ta yo, que una d'as cosas que quereba yera practicar a luenga, siempre me fa burro falso. Con tot y con ixo, tenié arrienda oportunidatz ta parlar y pareixe que voi aprendendo. 

A primer visita que faciemos estió t'o Mercau de Sant Antoni, bella mena de "rastro" pero bien. Puestos con libros, comics, pelis y bella cosa de coleccionismo (Magic, p.e.) a on que se pueden trobar cosas bien pinchas a pres muito baixos. Bi trobemos rebaixaus muitos comics que, si no por os diners que nos hebanos deixau o diya d'antes, nos n'hesenos levau un buen amiro d'ells. Asinas que si tenetz tiempo y sotz por astí, no deixetz de pasar-tos-ie que regular que trobaretz bella choyeta.


Dimpués nos endrecemos ent'a mar, que ya nos aganaba. L'ambient d'os paseus maritimos ye una cosa que siempre me fa goyo de viyer en os lugars con mar, porque gosan de tener firme alegría y siempre fa goyo mirar-se enta ixos horizonts que tantos suenios nos proposan. Diz Mai que ixo ye porque a las miopes se nos descansa la vista en mirar-nos enta l'infinito. Ixo lo habrá de decir bell neurologo u quemisió, pero ye verdat que en casa nuestra siempre nos ha feito goyo. Nos trobemos con una asociación de baile country y nos i estiemos un ratet mirando-nos-los y fendo a riseta asinas que facié un video ta compartir lo que en 50 anyos s'estudiará dende l'anvista antropolochica.

A visita continó por a Ilesia de Santa María d'a mar. Una pieza repolida d'o gotico que me sorprendió a-saber-lo, y que no sé si ye guaire conoixida. A o canto yera o "Fossar de les moreres", un d'os puestos con más significau ta l'independentismo catalán. A plaza que bi ha agora ye costruyida sobre una fuesa común a on que s'apedecoron muitos d'os muertos d'a Guerra de Sucesión a on que os países d'a Corona d'Aragón perdiemos a nuestra independencia definitivament (por agora). Una placa y un monumento remeran a poesía, escrita a finals d'o XIX que diz que "Al fossar de les moreres no s'hi enterra cap traïdor; fins perdent nostres banderes serà l'urna de l'honor." (En a fuesa d'as moreras no se i apedeca garra traidor; mesmo perdendo os nuestros sinyals será a urna d'a honor"). Seguntes me dicioron dimpués, sí que se debió apedecar chent d'os dos bandos. Rai si ye asinas, ye buena cosa que en bell país se remere a Guerra d'a Sucesión y as conseqüencias que tenió. 

Precisament en a plaza d'o "Fossar" bi heba una visita menada en anglés ta uns orientals. Me quedé un ratet ta viyer qué explicaba y porque m'encantan as visitas menadas. Plegué quan recontaba a perda d'a independencia y leis catalanas y pasó a explicar tot lo que heba pasau en zagueras con as reivindicacions independentistas, charrando d'o 9N y de que l'estau espanyol no heba reconoixiu ni a validez ni o resultau. Remató decindo-les que yera un tema firme embolicau y que si preguntaban a cadaguna d'as cinquanta personas que en ixe inte yeranos en a plaza, todas daríanos una versión diferent. Igualico que as de Gozarte, eh?


Ya quasi sin tiempo ta cosa, faciemos una gambada por ixa parte de Barcelona y nos tornemos ta casa. Por a ciudat as bicis iban por as aceras sin matar garra ciego. Tramvías, carrils bici, autos, taxis y atutobuses compartiban calzada sin que La Vanguardia los metese en portalada terne que terne. Trobé dos escusau publicos ubiertos ta todas, de valdes y escocaus. Barcelona ye una ciudat masiau gran ta yo y que m'angunia de cabo ta quan, pero tien cosas maravillosas y aspero tornar-ie a antes con antes ta decubrir-ne más y que Purnas nos amuestre atros puestos menos turisticos pero igual (u más) d'intresants.


viernes, 3 de abril de 2015

Os fabloggers. Tierra de barrenaus radio 1x01

Dimpués de muito tiempo barruntando-lo, y de bella mica menos aprestando-lo, ya puetz ascuitar o primer programa de Tierra de barrenaus radio. Dos horas de radio de tot en aragonés, que hemos aprofeitau ta charrar de blogs en aragonés. ¡Que millor traza de prencipiar a versión radiofonica de un blog en aragonés!. U un fablog, como les decibanos fa tiempos.

O programa, que lo puetz sentir en MP3 u OGG, u descargar-te-lo dende iste vinclo (botón dreito en o formato que quieras y alzar vinclo como...), repasa o gran movimiento de creyación de blogs en aragonés que bi habió fa una decada y a on que naixió, entre muitos atros, iste blog que leyes agora. Hue, muitos d'ixos blogs han desapareixiu "como glarimas en a plevia", pero muitas encara nos alcordamos con firme carinyo d'aquella etapa y de toda la chent que nos conoixiemos.

He teniu a suerte de compartir iste primer programa de radio con tres grans personas como son Marco Joven, autor de Estricalla, Roberto Mensachero, autor de As tierras olbidatas y organizador d'as dos trobadas de fabloggers, y Santi Paricio, autor de O chemeco d'as parolas. Totz quatre estiemos charrando d'os blogs nuestros, d'atros, d'as ferramientas informaticas, d'aprender aragonés, .... una mica de tot en dos horas que cundioron muito, pero que se nos quedoron curtas.

Tamién bi estió present por telefono, o gran Chorche Romance, autor, entre atras cosas de Purnas, blog d'obligada lectura ta muitas de nusatras y que dio tamién a suya anvista.

Aspero que tos faiga tanto goyo ascuitar-lo como a yo me fació gravar-lo. T'ambientar-tos un poquet, tos recomiendo de visitar os blogs d'os convidaus, que vinclo abaixo, y fer-le una uellada a o video que nos recordó Mensachero y que yera una replega d'as cosas que febanos en aragonés en internet quan os fablogs y os fabloggers lo petabanos.

Entra en os blogs:

As Tierras olbidatas

O chemeco d'as parolas

Purnas 





miércoles, 29 de junio de 2011

Ampraus 057

Ya viyetz que en zagueras no escribo guaire. Asperemos que tornar t'a rutina me faiga centrar-me bell poquet y reprener o blog, que con tanto twitter y facebook lo tiengo prou albandonau. Como siempre que no soi inspirau, pos meto un ampraus...

Prou prou luen ye o titol d'un libro escrito por Tamara Marzo y Carlos García. Lo presentoron fa bells pocos diyas t'a prensa y he sentiu que en bell par de semanas puet estar que bi haiga una atra presentación. Ye un libro ta ninas sobre o meyo ambient que as suyas historias pasan en espacios naturals d'Aragón. Y prou que en aragonés. Caldrá leyer-lo. Hehehe.


Cara d'ababol se le quedó a o nuestro quiesto alcalde capín quan nombroron a Donosti capital cultural de no se que. A iste pobrichón le creix l'enanamen. Dimpués d'as eleccions disapareixió mientres bells diyas. Quasi se queda sin estar alcalde. Ta estar-ne le deixan sin ExpoNabo ni chuegos olimpicos. Habrá de charrutiar con os royos chungos y con os socialdemocratas con cachirulo ta gobernar y agora un os diaples indepes vascos le sacan o zaguer chuguete que le quedaba a ell. Tan catolico y espanyol y no l'ha valiu ta cosa. L'alcalde ploramica se tornó furo y menaza con chuicios y cosas d'ixas. Sobrebueno l'articlo de Purnas sobre iste afer.

O verano ya ye plegau y os festivals con ell. Ya pasó o Tamborilé y o Pobo y en poco tiempo seremos en Ansó en o pior PIR (a priori) que nunca no bi haiga iu. Lo mesmo de todas as anyadas pero con un diya menos de borina. Cada anyada mas penible. A tamas de tot, i pasaremos un buen ratet en as badinas y nos zorriaremos tot lo que bi haiga en a redolada. Dimpués, si sobrevivimos a las fiestas de Teruel, plega a gran fita de l'independentismo aragonés: o festival Esfendemos a Tierra. O contrario d'o PIR. Cada anyada millor. Estianyo Dada, Mallacán, Alkol 96, Eina y Batikano Rojo. Buenismo de tot... Qui quieratz puyar-ie en autobus podetz pillar os viaches en A Flama. Más info en a web d'o festival.


Y sin pena ni gloria despedimos un atro 29 de chunio. Bell articlo en Desde Banarus, bell atro en Purnas. Belloch carranyau, pero por atras cosas y en Aragón ixublidando-nos de qui somos...
Ta despedir l'ampraus, l'ampro a canta a Octubre17. Muitas gracias por dar-me a conoixer a Els Catarres!



viernes, 22 de abril de 2011

Diya d'Aragón

Maitín ye o diya nacional d'Aragón. No me fa goi que siga ixe diya, fendo-lo por un patrón cristiano, pero por agora en ye. Sería muitismo millor fer fiesta en bell diya de verdat nacional como lo 20 d'aviento u lo 29 de chunio. Bell diya plegará ixe cambio, aspero. Pero nian o diya oficial d'Aragón se fa cosa de man d'o nuestro quiesto gubierno. Alportaré pues, un post, que ye tot lo que puedo fer. Como de cantas nacionals cada vegada bi ha menos por lo país nuestro, m'ampro una d'o vecinamen bien pincha. Soc d'un país, de los Brams, en a versión que cantoron en Mataró en un festival independentista. A letra la meto abaixo:



Sóc d´un país que de cert vé d´antic,
que ha passat molt de temps oblidat i oprimit.
Són d´un país on de la por s\´en diu seny,
que camina un pas endavant i dos enrera.
Sóc d´un paìs que es desfà a poc a poc
i entre il.lusions i frustracions malda per sortir endevant.

Sóc d´un país que poca gent coneix,
que ell mateix és manté anonim i indecís
i li fan mal els atacs i la hipocresia
d´aquells q se n´omplen la boca parlant
i tenen un preu per la seva integritat...

Mai he cregut que per ser d´un país
fos necesàri demanar permís!!

Jo sóc d´un país, sóc del món!!
Jo sóc d´un país, sóc del món!!

Oh país meu que malgrat dividit
sàpigues destriar de les gents les virtuds,
que trobis un camí de llibertat, que creixis
cap endins, que el teu futur sigui crear
en comptes de conquerir,
que el teu jovent et fassi perdre aquest mal seny
i que portin el teu mar adintre les venes!!

Que siguis un país del món, que siguis un país del món!!
Jo sóc d´un país, sóc del món!!

miércoles, 6 de abril de 2011

A Biblia y a moral

Esferents charradas y remeranzas m’han remerau un afer cutiano tocant a la Biblia y a la moral. O primer ye o "Prochecto razón" (Project reason) a on que, entre atrás cosas, s’adedican a fer visteras as contradiccions d’a Biblia, que’n son muitas. Gracias a Purnas por fer-me saber d’ista web. A segunda ye una remeranza de quan yera más chobenot. Yera en a una penya d’un lugar t’a on que gosaba d’ir ta fiestas. En un inte, dicié que yo yera ateo y que no creyera en garra Dios. Una mesacha, toda alticamada, me preguntó, meyo chilando “alavez ,¿no tiens moral, u que?". Yera una mesacha choven y con estudios y todas ixas cosas que se suposa que te dan cultura y una ment ubierta. Me quedé tan enlucernau que tardé bell rato en responder-le. Yera a primer vegada que sentiba qualcosa asinas, encara que dimpués lo he sentiu d’una traza u una atra muito asoben. Ta rematar, una atra charrada me fació pensar sobre o mesmo. Estió con una persona d’a familia mía, que me deciba la d’obras buenas que feba Caritas y todas as ONGs y personas cristianas a ran particlar.

Tot isto relaciona dos cosas: Biblia y moral. (Quan charro d’a Biblia lo podetz sustituyir por o Corán, a Torá u lo que tos agane…) Dawkins esfendeba en The God delusion, y en isto soi de raso d’alcuerdo con el, que ye de tot imposible que dengún no pueda alacetar a suya moral en a Biblia. As debanditas contradiccions no son nomás bella cosa de quantos animals ficó Noé en l’arca suya, u quals yeran os debampasaus de Chusé, pai (alto u baixo) de Chesús. As contradiccions tamién plegan en a demba d’a moral. Prou que en l’Antigo Testamento a on que se chustifican as violacions, o masclismo, a homofobia, a pena de muerte, as guerras u se demoniza a sciencia y a razón. Por tot lo texto nos trobamos con toda mena de comportamientos que son eixemplo de tot lo contrario a las nuestras normas morals. Buena parti d'os personaches biblicos, incluyiu Dios, son chenocidas, psicopatas, infanticidas u proxenetas, por no charrar d'atros muitos comportamientos tamién censurables baixo l'anviesta d'a moral actual.



O nuevo testamento amillora moralment o viello, pero con tot y con ixo, tampoco no ye eixemplo de cosa. Chesús nunca no desautoriza o viello testamento y tot lo que i ye escrito.¡Vienga, que ye Dios! (u lo fillo suyo, u tot de vegada...). Se suposa que sabe lo que ell mesmo dictó a la humanidat, ¿no?. Y si no’n ye d’alcuerdo habría d’haber dito bella cosa. Talment lo ixublidó...



Prou que no diz cosa d’a homosexualidat, d’o sexo en cheneral, de l’aborto ni de todas as “políticas d’o cuerpo” que agora fan enrestir a la ilesia. Isto lo fan servir o cristianamen progre ta esfender as suyas incoderencias. Prou que existiban todas ixas cosas alavez, pero Chesús no'n diz ni pon. Talment no estasen problemas graus ta part d’alavez. Lo que sí que existiba de seguras y yera un problema y gran yera a esclavitut. Chesús tampoco no’n diz mica. ¿Yera a favor? ¿Yera en contra? Yera l’alazet d’a economía. Y yera de tot inchusto. Pero Chesús, o gran filosofo, ixublida ixe “problemeta”.


Dios / Chesús d’una man diz de “meter l’atro tuixo”. D’atra, enriste a zurriagazos contra os mercaders d’o templo. (Juan 2, 13-25.) . ¿En qué quedamos? ¿Cal estar pacifista pase lo que pase u bi ha situacions a on que podemos encorrer a la chent a zurriagazos? No quiero ni pensar en que hese feito con os mercaus que se fan agora de lamins y palmas en istos diyas de Semana Santa arredol de todas as ilesias...



Chesús clama tamién a abandonar a familia y ir seguir-le. ¿Ye ixo un comportamiento moral? ¿Deixar a la familia tuya y marchar con un sinyor que te diz lo que has de fer? A yo me pareix un comportamiento más bien de secta, ¿no?. Quiero decir de secta con o sentiu peyorativo que le damos agora y con ixe distingo que fan os meyos de comunicación (yo no) entre secta y relichión.


Chesús no esleixe a garra hombre entre os suyos apostols. Una persona que nos vei a totz y todas como iguals y que ye sobrebueno, habría d'haber esleixiu a bella muller tamién, ¿no?. No habría d'estar Dios / Chesús, si ye infinitament chusto, o primer en dar eixemplo y meter a mullers entre o suyo “Dream Team”. Pues no, dotze masclos...



Chesús y o Nuevo Testamento son una continación d’o Dios de l’antigo testamento. Esclavista, masclista, vengativo, violento... Más amanau a la moral d’agora, más pacifico, pero con os mesmos defectos y incoderencias.

Alavez, ¿d’a on surte a moral cristiana? No pas d’a Biblia. O cristianamen puet esleixir que pasaches, qué partis d’a Biblia le fan goi u no pas y alazetar a suya moral en ixo. Igual que puet fer-lo con cualsiquier atro libro. Si esleixes que partis d’a Biblia compartes y qué partis no, ye que ya tiens una moral, y prebas d’adaptar a Biblia a la tuya moral., no pas de reves. A moral cristiana, como todas as morals, surten de l’entorno de cadagún, d’as personas y ideyas arredol d’una y d’a triga d’as que’n yes d’alcuerdo y d’as que no. A preba d’ixo en o mundo de hue, ye a graniza esferencia entre unas cristianas y atras, entre unas musulmanas y atras, entre unas chodigas y atras y asinas con todas as relichions grans. Surte de l’entorno cultural, nacional, de l’amostranza recibida, d’a parentalla, d’as amigas, d’os libros leyius,... de muitos cabos, pero denguna, no puet alazetar a suya moral en a Biblia sin tornar-se esquizofrenica.

As ilesias sí que son una fuent de moral. Sí que dictan una morals que muitas siguen, alto u baixo, y tamién con as suyas propias contradiccions. Pero a lo menos, tienen una serie de regles que seguir: no a l’aborto, ni a la libertat sexual, ni a la eutanasia, no minchar seguntes que cosas, no zorriar, … toda una patacada de normas más u menos razonadas y una politica feita arredol d’ellas. Asoben quedan como fieras debant d’o progresismo u la cucha, pero como en todas as relichions bi ha de tot, muitas fan referencia de cutio a las “buenas obras d’a ilesia”, ixublidando toda la resta: as ONG’s como Caritas u Medicus Mundi que fan cosas “buenismas por a pobretalla d’a Tierra”. Pero ¿por qué fan ixo?. Lo pueden fer por a suya moral que, como he dito antis, no puet venir d’a Biblia, u lo pueden fer por a suya creyencia en que bi habrá un paradiso asperando-les dimpués de morir. En o primer caso, no cal ni a Biblia ni a relichión ta cosa. Ye por o mesmo motivo que muitas ateas u agnosticas treballan en ONGs. Por una moral que les empenta a fer ixo u a colaborar-ie de bella traza. Por solidaridat u por lo que siga. Cadagún con as suyas razons. Moral que surte de muitas cosas, pero no pas d’A Bilia.

A segunda, o paradiso t’as buenas personas, ye tamién una contradicción. Si lo fas nomás por ir t’o paradiso, ¡qué motivo tan penible!. ¿Qué te fa pensar que Dios (omniscient, remeremos) no’n parará cuenta d’o tuyo egoismo y d’a tuya hipocresía y te deixará as puertas pataleras en o ciel? ¿Cómo aimas a Dios y prebas d’enganyuflar-lo?

A razón y a sciencia dicen que cal contrimostrar a existencia d’as cosas, no pas a inexistencia pero, si bell diya podesenos demostrar a inexistencia de Dios, ¿creyetz que todas ixas “buenas personas” se’n tornarían ta casa deixando a la pobretalla? Talment belun lo fese, quiero pensar que no guaires, pero cuento que, a más gran parti, i remanería y continaría con as suyas fainas. Talment con un planteyamiento esferent, pero i continaría. ¿Quanta chent des-descubre a Dios en os países empobrecius? No son buenas por a Biblia u por a relichión sino a tamás d'ellas.

Más se podría charrar d’as ONG’s y muito más d’as cristianas, pero ixo lo deixo t’atro diya.

Remato con una frase, como no, d'ixe chenio que estió Isaac Asimov: “Leyida con cudiau, a Biblia ye a mas potent fuerza pro-ateismo nunca no concebida”.

sábado, 26 de marzo de 2011

Ampraus 055


Ola, que taaaaal!

Torno con unatro Ampraus, ta emplir un poco iste forau de manca d’inspiración que tiengo en zagueras…


Cheneración ni-ni: Y van no se quantas vegadas que charro d’o
mesmo. De lo poco goi que me fa o ferrete de “a mía cheneración ye la millor, a resta puden”. En iste caso ye Publico qui publica un estudio sobre a “cheneración ni-ni” desmitificando ixa vox populi que diz que a zaragalla d’agora no fa cosa. Cuento que, como totz os estudios, bien cocinau, podría haber dau esferents resultaus, pero resulta agradable viyer que bell meyo de comunicación creba ixe discurso tabierner sobre “a chovenalla d’agora”.


El mundo today ye una depeixa de noticias ta esmelicar-se un ratet, que siempre ye bueno. La conoixié gracias a Pixe y, dende fa bells meses, no deixo de leyer-me-la de cabo ta quan, ta fer bella riseta en ixos intes a on que te trobas un poquet triste u canso. Muito recomendable.

De Sortu muitas han publicau ya as suyas anviestas. (
Desde Banarús, Isaac Rosa u Purnas con a suya sobrebuena contimparanza con Minority Report.Poco más que decir-ne. O estau espanyol torna a contrimostrar que le importa prou poco a suya propia legalidad, feita a esprés ta ilegalizar a la cucha abertzale y que, faiga lo que faiga, no les deixará presentar-se a unas eleccions. ¿Qué mas cal? Fa bells meses hese dito que con lo feito por Sortu sería proa. Agora pareix que cal condenar totz os terrorismos presents, pasaus, futuros, en totz os multiversos, os tsunamis y mesmo fer palmas quan engarcholan a bell etarra… Tanimientres os partius faixistas continan fendo lo que les agana, o PP encantau con o franquismo y, si belun d’Intereconomía me leye, o PCE que sin condenar lo de Paracuellos, u o PSOE lo GAL. Cuento, que como siempre, a cucha abertzale tendrá plan B (y C, y D…) y a la fin será present de bella traza en as eleccions. Viéremos que pasa alavez… Buenisma a vinyeta d'alto de Fontdevilla, publicada en Publico y en o blog suyo.


Chapón: ye ta fer un “exerciendo lo pasquinismo” de tanto topicazo. Vienga terne que terne a decir que “qué organizaus que son os chaponeses”, que “qué bien que fan as ringleras t’a virolla” y asinas asinas… No seré yo qui diga que os pueblos no tienen bella cosa d’idiosincrasia propia, y que bells d’os topicos tienen parti de razón, pero me aburre tanto ixa santificación que se ye fendo d’os chaponeses… Más que más quan los contimparan con Haiti, metendo a las haitianas quasi como animals luitando por pizca. Me fería goi de viyer l’actuación de toda ista periodistalla en ixos tierratremos. A las chaponesas no les faltará de minchar, ni de beber. Mesmo betunas podrán continar chugando con a XBOX mientres bi haiga luz. En Haití, nian a virolla de cada diya yera (ni en ye) guaranciada, asinas que fer contimparacions, d’a situación u d’o comportamiento d’a chent, ye una ababolada de ordago.


Libia: Toca, no? Ya he charrau de Chapón (y tornaré a fer-lo) y cal mirar-se enta l’atro “afer d’actualidat”. A situación ye mala de tot. No le veigo garra solución buena por garra cabo. Continará Gadaffi d’aquí a seis meses? En qué condicions? Habrán ganau as rebeldes? Será una (atra) colonia d’Occident? Quantos muertos habrá costau plegar en ixa situación? Crudo lo tienen por ixa parti d’o mundo. Por agora, a respuesta a una matanza, ye estando-ne una atra, como diz Isaac Rosa y repitió Llamazares en o Congreso d’os Diputaus Espanyol. Se’n ha escrito muito. Por agora, tos deixo con quatre articlos que me facioron goi y con esferents anviestas sobre a guerra de Libia:
Nacho Escolar, Entrevista a Gilbert Achcar, Isaac Rosa, y Andrés Martínez Lorca.

Como no, en a era de lo audiovisual, un par de videos. O primer, de PACMA, sobre o toro de Medinacelli, una atra traza sofisticada de torturar animals. Penible, simplament. Como o video ye prou desagradable, un poquet de humor tamién: Puncoyo aprendendo a fer tinticola. Gracias a Arale por o video...




miércoles, 15 de diciembre de 2010

Ampraus 052

Muitas novedatz en ista semana. Cara t'o cabo de semana Zaragoza rebute d'actos y de cosas ta fer. ¿Qui deciba que yeranos apampiroladas?

20 d'aviento: Como todas as anyadas, plega puntual o 20 d'aviento y con el, os actos que se fan remerando ixa calendata a on que os nuestros dreitos como nación estioron estricallaus. Os institucionalistas a lo suyo, con ixas flors a o canto d'a estatua t'o "chusticiazgo", que contina tenendo por dezaga o sinyalaz chigant. O BIC, d'atra man, convoca os suyos propios actos alternativos. Un acto politico de meyodiyas, chenta, audición y concierto. Tenetz toda a información en iste vinclo de güembras foscas. O concierto se ferá de nueitz en a Sala López y bi tanyerán Interlude y KOP. As dentradas se pueden mercar en Posturas, A Flama, Urban Hell y Birosta por nomás ueito euros. Ta qui no los conoixca, tos pencho un video de cadaguna d'as collas más abaixo.

La Pantera Rossa, librería asociativa, ha ubierto ya as puertas suyas. En a zaragozana carrera de Sant Vicent de Paúl, podetz trobar a rienda libros de toda mena: feminismo, anticapitalismo, narrativa, libros en aragonés, ... de tot i culle en o suyo nuevo local. A que será a librería de referencia ta muitas dende agora ufre toda mena de lamins t'os nuestros esmos. A debantadera estió tot un exito seguntes m'han dito (no podié estar-ie) y regular que les irá bien, en ufrir un producto que dengún no heba ufierto dica agora.... Libros de mal trobar en as librerías comercials y un ambient bien pincho. Mesmo te i puetz fer un café!

O despertar de l'onso: Chusto en La Pantera Rossa ye a on se presentará o viernes O despertar de l'onso, un libro en aragonés que replega tretze historias de diez autoras diferents. Todas son nuevas en isto de editar libros (creigo) y todas son bien chovens, naixidas en os uitanta. Asperemos que o libro funcione bien y que l'anyada venient tiengamos diez nuevas obras... Si queretz viyer-lo y/u mercar-lo, ya sabetz, o viernes a las 19 en La Pantera Rossa.

Salón d'o comic de Zaragoza: Como quasi no bi ha cosetas ta fer iste cabo de semana, antimás, se fa o salón d'o comic. La rematadera. Quasi no vaga ni t'alentar.... Como todas as anyadas, frikismo a embute y buenos comics y fanzines. Campeonatos de chuegos y videochuegos, chent disbrazada de movidas manga, otakus, "monigoters" y asinas asinas. A mía recomendación ta mercar ye o sobrebueno "Los mediamierdas" de l'A.C. Malavida, un sobrebueno tebeyo de ista crica de politicament incorrectos. ¡A tope! O programa d'o salón lo podetz viyer aqui.

Aragón colonial reubre. Istos meses que nos ha teniu huerfanos de colonialismo espanyol s'han rematau. A la fin podremos tornar a gronxiar-nos con l'espanyolismo aragonés. Ya ha prencipiau a puyar-ie contenius. Sisquiá no torne a deixar-nos nunca... Re-biemplegau!

Interlude

KOP


jueves, 16 de septiembre de 2010

Sindicatos


O feito de que Esperanza Aguirre y tantos atros sectors d'a dreita meyatica sigan gosando enrestir contra os sindicatos, más que más UGT y CC.OO., con buena cosa de refirme entre a ciudadanía, ye muito indicativo d'a historia y o momento sindical en l'Estau espanyol. En os veniens parrafos, quan charre de sindicatos charro nomás que d'os "grans", dimpués charraré d'atros.

Os sindicatos s'han dedicau mientres muitas anyadas a lo "mamoneo". Cobrar de l'estau ta fer cursos, ta medrar en todas as dembas d'a sociedat (en as universidatz, por eixemplo) y, ta fer proselitismo. Una vegada más trafucando l'obchetivo con a organización. En cuenta de luitar por os dreitos d'as treballadoras, han luitau por a suya propia supervivencia como organización. Por fer más afiliadas y pillar más diners. Por meter a las suyas delegadas en totz os puestos que quereban (que me pareix muito bien) ixublidando buena parti d'o mensache sindical por o camín (que me pareix muito mal). S'han convertiu china chana en un apendiz más d'o PSOE y en una fuent de nuevas afiliadas t'o partiu. En una colla de sumisas que enrestiban contra o PP quan gobernaba (y muito bien feito), pero que, malas que o suyo partiu dentró en o gubierno, acochoron o tozuel y s'adedicoron a esfender as suyas politicas antiobreras. Tardi y mal convocoron una vada cheneral que no nos queda atra que esfender y refirmar, por una qüestion de coderencia propia. Pero con una mica de vergüenya d'haber d'ir a o canto d'ixa colla de traidors.

Os sindicatos son un blanco facil, pues todas hemos visto, u conoixemos, arrienda casos d'o "mamoneo" debandito. Delagadas sindicals que fan servir as suyas horas ta tocar-se a faba. Representants universitarias de trenta y tantos que, con una clamada d'o partiu reblan en as suyas demandas. Que fan manifestacions a favor d'as medidas educativas d'o gobierno (podetz consultar as hemerotecas). Comités sindicals que negocian rebaixadas de toda mena en as interpresas, pero que as suyas companyeras d'organización se salvan misteriosament.... Y asinas asinas. Con razón muitas tenemos poca simpatía por ista chent. Prou que, mesmo en os sindicatos grans, bi ha chent muito treballadera y que sí que esfiende a las treballaderas. Que creyen en a luita sindical y que adedican as horas sindicals, y muitas más, a fer-lo. Pero en son as menos.

Como siempre, bi ha atros sindicatos ixublidaus en as noticias. Totz os que no sigan UGT y CC.OO. no i apareixen. ¿A on son as noticias sobre as luitas sindicals de SOA, CGT, CNT, Intersindial, etc...? ¿Que son menos importants que no o nino afogau en no se dó, que una cebolla chigant en un ortal, u que un auto que s'estozola y que plena de sangrientas imachens os telediarios?. Prou que tamién bi ha chentucia en ixas organizacions, pero o "mamoneo" ye muito menor. No son vinculaus a garra partiu por decisión propia u talment por indiferencia d'istos. U por medrana a que os totpoderosos "sindicatos grans" les faigan a tana. En tot caso, independientement de qui siga en a D.Ch.A. u en Moncloa, esfienden lo mesmo.

Soi a favor d'a existencia de sindicatos, prou que sí. Y soi a favor d'as horas sindicals. Y mesmo d'as liberadas sindicals. Y refirmo muito más a os sindicatos que as refusan por coderencia interna con a suya ideyolochía, encara que tamién refirmo que las faigan servir. Ye una decisión respetable, ta yo, en totz os dos casos. Pero me pienso que a más gran parti d'o publico que vei y lei as noticias, "fica a totz en o mesmo saco". Que muita chent ye pensando que os sindicatos no calen u que no fan honra. Ixo ye o pior de tot lo que ye pasando en istos diyas pre-vada. Sabe muito bien o facherío lo que ye fendo. Un desprestichio d'os sindicatos grans, con muita razón, que afecta a totz os sindicatos. Una desmovilización masiva ta que quan, en bells meses gobierne a dreita, no tiengan mica capacidat de convocatoria. Que quan o PSOE les clame a actuar contra o nuevo gobierno d'o PP, "a sociedat civil" (como odio ixa expresión) no les siga.

No sé como será a vada, pero gosaría decir que no será como caldría que estase. Muita chent no puet dreitament secundar-la por que as suyas mainates no les deixarán. A muitas atras nian preguntarán por medrana a perder o puesto de treballo que tanto nos cal agora. Muitos d'os que vaigan t'as manifestacions no tendrán treballo asinas que, encara que sigan a rebutir de chent, l'estau no se colapsará.

Ta rematar, una anecdota d'o que a mala acción sindical feba por a universidat fa no tanto. Remero que, fruito de l'actitut d'os grans sindicatos, bellas organizacions no sindicals de treballaderas d'a universidat, preboron de meter en a negociación d'os estatutos un articlo a on que a universidat reconoixeba o dreito a no estar sindicau y a no fer vada. Antismás, as representants d'estudiants hebanos prebau de meter atro articlo decindo que a Universidat de Zaragoza reconoixese os dreitos humans. Nos dición que no caleba, pues yera de dar que los reconoixeba. No conseguiemos que lo metesen. Manimenos bi heba muita chent (y de cuchas a más gran parti) que sí que refirmó que no yera de dar que se teneba dreito a no estar sindicau u a no fer vada. Impresionant. No estar sindicau yera, ta muitas, más important que o dreito a no estar discriminau por garra razón. Surrealista. (No remero si a la fin s'aprebó).


A foto de "Membrado sindical" le'n he amprau a Purnas. O suyo articlo sobre ista, y atras fotos, lo podetz leyer en: http://www.purnas.com/2010/09/10/jesus-membrado-ex-triballador/

viernes, 30 de julio de 2010

Viedan as corridas en Catalunya


A NOTICIA. Con mayusclas y tot. Puestar que sía a noticia de tot lo verano, con o permiso d'a reforma laboral que ya en estió d'a primavera. Viedan parti d'a tortura taurina en Catalunya que, como ye costumbre en tantas atras cosas, va trenta anyadas deban d'a resta de nacions d'a peninsula. Y digo parti, porque de traza vergüenyosa y hipocrita de tot, i quedan legals os correbous y atras trazas de tortura animal. Igual como fa anyadas remanioron legals as barallas de gallos en Canarias.

A noticia me plegó en A Flama y si i hesenos teniu champagne en hese ubierto una buena botella. O movimiento ecolochista, a cucha alternativa u como nos queramos decir no tenemos guaires diyas de noticias tan buenas como istas y cal celebrar-los ta continar con l'animo alto. A dreita espanyola y "aragonesa", a socialdemocracia y tantos y tantos atros son niervudos una atra vegada. Que Espanya se trenca, que no dixar-les torturar animals ye un atentau contra a libertat y tal y tal. Os titulars d'os suyos periodicos fan plorar u redir, seguntes como los pilles. As editorials lo mesmo. A de l'Heraldo habría de fer que Purnas tornase a ubrir Aragón colonial. Levamos una semana de sentir fateras como feba tiempo que no'n tenebanos.

Una d'as cosas buenas surtidas d'a noticia ye que muitas s'han retratau por si tenebanos bella dubda. IU, vía Llamazares u Barrena, refirman a tortura, tot respetando a decisión d'o Parlament. Decisión que no levarían ta Espanya u t'Aragón. Por si beluna pensaba en votar-les, ya sabetz lo que bi ha. Yuste, de CHA, no lo dixa guaire platero, encara que todas sabemos que ixe partiu nunca no ha feito guaires poders por refirmar a luita antitaurina en o pasau, ni en o present. O PSOE y o PSC en a suya muito gran mayoría han refirmau a tortura, con mayor u menor pasión, u con millors u piors argumentos.

Con iste panorama ye normal que tot iste proceso haiga prencipiau y haiga estau empetau dende alacetz socials. Dende una plataforma que ha habiu de fer una ILP (Iniciativa Lechislativa Popular ta qui no lo sepa), no habendo garra partiu que gosase asumir ista luita como suya. Y ye que, me pienso que continamos estando solos y trasversals. Dengún gran partiu (en numer de representants y/u militants) no nos aduyará en ista luita, como en tantas atras (como l'aragonés), asinas que habremos de continar apanyando-nos nusatras.

En a blogosfera, prou que bi ha habiu reaccions arrienda. Dende Banarús, o somarda Florencio, razonaba como Catalunya s'amana ta Espanya con ista decisión, con argumentos tan absurdos como os d'a dreita espanyola. Se felicitaba tamién El Barzal, Kale Borraja, A onsera u l'Esconxuradero. A colla antitaurina oscense, como no podeba estar d'atra traza feba un reportache prou completo con a saber-lo de videos d'as noticias. Inde feba una reflexión que as conclusions suya las comparto en parti, encara que creigo que ixublida toda a rabia contenida de sentir tan y tan asoben como nos criminalizan y mienten en os meyos de comunicación de masas, as esfensoras d'a tortura. Creigo que cal una respuesta, a lo menos, igual de fura. Y nomás cal viyer a respuesta de l'atra parti en forma de enrestida de man d'un torero a la siede d'ERC, u os titulars en periodicos como El Mundo an que saliba, baixo una foto de Carod-Rovira y Montilla o titular "Los animales triunfaron".

Quiero rematar con ixa buena sensación que me dixó a noticia. Con ixa frase d'Artur Mas que comparto de tot, quan deciba que el creyeba que heba deixau una Catalunya millor a la suya catrinalla. Prou que sí, Artur. Y como tamién ye costumbre en iste blog, con bell video mosical de cantas antitaurinas. Un tema que terne que terne tractan as millors y más reivindicativas collas de rock y de mosica de toda mena. Salut y Visca Catalunya! (a tamás d'os correbous). Un trango más entaban, garra trango entazaga.

S.A. Motxalo!

Comando Cucaracha. Medias rosas

Reincidentes. Grana y oro.

lunes, 28 de junio de 2010

Ampraus 044


Ya un poquet más relaixau d'os mios afers de treballo, y dimpués d'as fiestas d'a Madalena, aspero tornar con bien de rasmia y muitas cosas intresants ta emplir o blog de conteniu. Prencipiar con un Ampraus no ye un sinyal d'orichinalidat, pero bueno. Asinas ye a vida. Ilustro iste con una sobrebuena vinyeta de Fontdevilla que publicó en Publico. Muito gran!

Fablando de tornadas, torna O chemeco d'as parolas, un d'os pioners en isto d'os fablogs. Y torna tamién citando a otri, en iste caso un articlo d'o País a on que charran de luengas en periglo y, prou que sí, i sale l'aragonés.

Octubre 17 nunca no nos dixó. U sí. Va y torna de cabo ta quan, siempre con videos intresants ta fer-se una rialleta como aquel que nos dixó d'o santo por tierra u iste nuevo que penchó sobre o baile d'o Mao Mao.

Purnas ye qui nunca no marcha y mesmo nos twittea A flama. Fa bells pocos diyas penchó un articlo d'opinión-vomeco amprau de o Heraldo. Espanyol y rancio son adchetivos que asoben van chuntos, pero lo de l'hombre iste ye brutal. O somarda analís de Purnas nos dixa tamién a rialleta que cal fer-nos ta no plorar deban d'iste panorama mundialero espanyolazo tan aburriu y inquesto que tenemos.

A lo menos en iste cabo de semana buena cosa de buenas chents (y de malas tamién) nos chuntaremos en Echo ta pasar un sobrebuen ratet en o PIR. A suya programación la podetz consultar en l'achenda gaitera ta qui l'intrese. No i viyemos fendo una bieras u unos sucos d'aranyons d'ixos tan buenos que fan por ixas tierras. Salut!

martes, 1 de junio de 2010

Israel enriste a flota d'a libertat

Una atra de l'Estau d'Israel. Pocas horas dimpués de chugar a cantar en Eurovisión con as suyas amigas europeas, va y en mata a bellas quantas d'ellas. Se preguntaban en una radio socialdemocrata iste maitin que cómo heba puesto gosar Israel a enrestir un barco plen d'europeas, pacifistas, diputadas y mesmo bell premio nobel en auguas internacionals y tot ixo. Pues porque saben que pueden fer lo que quieran y no les pasará cosa. O diya dimpués a respuesta internacional institucional no ye estada mica fuerte. Son feitos a fer lo que quieran entre que o mundo se les mira y como muito les carranya bell poquet. Y continarán fendo tot lo que les pete si por os estaus occidentals ye.

Pero a lo menos que no sía por nusatras. Ista tardi, en Zaragoza, a las 20.00 deban d'a Delegación d'o gubierno espanyol en Aragón bi habrá una concentración de refús por tot lo que ye fendo l'estau d'Israel. En solidaridat con o pueblo palestino, en solidaridat con a flota d'a libertat. Entalto a luita palestina! Entalto Palestina libre!

Dixo tamién bells vinclos de lo que se va escribindo por astí...



Nodo 50 (con info, cronicas y a lista de manifestacions por tot l'estau)



Nobleza baturra (con a convocatoria d'a concentración de Zaragoza)



Solidarios con Gaza (web d'a organización d'a flota d'a libertat)



Público



Purnas



La Enredadera



A clau roya



Purna





miércoles, 14 de abril de 2010

Egunkaria aurrera!

Como pocas noticias buenas vienen d'os chuches, cuento que l'absolución d'os directivos d'Egunkaria nos ha enfolgau a muitismas... Ya yera hora de que por una vegada se fese chusticia en un caso d'ista mena. Con tot y con ixo, chusticia no s'ha feito. Egunkaria zarró y os culpables d'ixo continan libres y sin mica problema, nian economico, porque a pinyora la bosará l'estau. Una victoria que cal celebrar, ya que tan poquetas en tenemos. He feito una chiqueta triga d'articlos publicaus sobre o tema, porque muito ye lo que s'ha escrito. Tamién dixo penchau un video que he trobau en a web de Diagonal Estatal con Fermín Muguruza. Muito bueno.












lunes, 21 de diciembre de 2009

Lotería de Purnas

Cuento que muitas, por no decir todas, as lectoras de Tierra de Barrenaus conoixeretz Purnas. Por si no ye asinas, tos comento que totz os años comparte con as lectoras suyas un numero de lotería, o 420, con a unica condición de que escribamos cualcosa en o blog suyo. O resultau ye bien majo. Arrienda de chent escribindo-ie de tot en diferents luengas. A mía chicota alportación la pencho tamién aqui, encara que tos animo a que leigatz todas as falorietas penchadas en Purnas:

Levaba 20 minutos treballando y ya yera canso de tot. Farto d'a chentucia que no feba so que consumir, sin nian parar cuenta d'a existencia suya. Cuatre personas puyaban por a escalereta mecanica. Yera a familia tipo. Pai, mai, nino y ninona. Os dos catrins feban ixe estrapaluzio que tantismo mal le feba en os oyius suyos. Con tot y con ixo heba de ganar-se o chornal asinas que s'endrezó enta els. Sin tiempo ni ta tartir, o pai le fotió un: “¿Sincusa, sabes aón pegan os muebles de cocina?
Alavez esclató y chilando “No soi d'información!!!!” blincó dencima de l'ombre y pretó a foter-le punyadas. Diz que calió tres personas de seguridat ta rancar-lo d'astí dencima. Diz que años dimpués, en o psiquiatrico repetiba terne que terne “no soi d'información, no soi d'información....”

viernes, 27 de noviembre de 2009

De cazurros y dinamita preventiva

En istos diyas soi tenendo un déjà vu como pocos en eba teniu dende fa tiempos. Aragón ye un país lento y os problemas suyos, que en atros puestos se solucionan de camín, aquí hemos de fochar firme ta mirar de prencipiar a apañar-los bel poquet. En leyer os periodicos veigo como cambean bels detalles, pero os debatz y as fateras que se dicen son as mesmas que cuan prencipié a mía vida politica. Y agora son charrando unatra vegada de trascolar augua...

A lei de luengas, a eterna promesa d'a lei de luengas, contina estando una pantasma. Talment ista vegada sí. Dicen, igual como deciban en 2001. Pero os argumentos en contra continan estando igual de penibles que en ixas embueltas. As cazurradas que somos sentindo en istos diyas son ta pretar a plorar. Entre que o gubierno retalla os diners t'a universidat, más educación les caldría a muitos diputaus. IU, Anchel Conte mediante, se mete a la fin d'o canto d'os que esfendemos a reyalidat y que no nos inventamos nombres nuevos ta cosas que ya en tienen.

L'atro debat perén en Aragón ye l'augua. En leyendo as noticias sobre Mularroya veniban t'a ment mía as dinamitas en as casas de Chanovas u l'estricallo que fación con o Camín de San Chaime t'a part d'Artieda con l'entibo de Yesa. Dinamita preventiva y dimpués ya viyeremos. Agora o zancocho ya ye feito, pero a dignidat no la han mercada ni dinamitada.

Intresant ye tamién o silenzio de bel partiu que, d'antismás, feba sinyal de totz istos afers y que, hue, ye quedo en un cantonet, mientres se (re-)descubre a sí mesmo.
Con istos debatz foi alcondanza d'a canta aquella de Héroes del Silencio “siempre es la misma función, el mismo espectador, el mismo teatro en el que tantas veces actuó...” Como se nota que son d'aquí.

Sobre o “debat” d'a lei de luengas:


Sobre Mularroya:
Os chuicios de Mularroya







domingo, 30 de agosto de 2009

Ampraus 031

Ya biyetz que cada diya soi más chandro. Agora he librau ixo de microbarrenaus, una traza de penchar microposts con fateretas que baiga escribindo en os pocos ratetz libres que tiengo.

Sindicalismo: U uchetismo, millor dito. As trazas que fa serbir, a lo menos en Aragón UGT, ya las conoixemos todas. En o blog de Salud, Rebeldía y Cerveza fría, han trigau con muita razón una sobrebuena biñeta de Vergara y una canta de Transfer sobre o tema.

Catalanofobia: Purnas contina con o suyo treballo periodistico (d’o bueno) y alporta datos y documentos (ixo que se suposa que han de fer as periodistas) sobre El Torricó, lugar catalanofablan d’Aragón. As esbergoñadas d’o PAR continan espardindo as suyas mentiras y paranoias que, a pur de repetir-las, muita chent las crei sin mica cretica.

Más paranoicos: Entre os que biyen a ERC por tots os cabos y os d’o sexo, bi ha muitos paranoicos por o mundo. Seguntes informa Publico, bi ha polemica en a perfida Albión por as fruitetas ixas d’o dibuxo d’alto. Son de uns lamins ta ninos, y bel ment-puerca diz que son buquindo como crapas y mesmo fendo trios. Sin parolas. Ye berdat que, en dezir-lo ya no puetz que biyer-les dando-le, pero y si ye asinas, que?. As pobras ninetas podrían prenzipiar a chuntar mazanas y peras y... (Jibo! Ixo me remera a bellas declarazions de una conzellera de Madrit...). Cuanto tiempo libre tienen belunas...

Espiello: Habemus nuebo numer d’Espiello, a millor rebista en aragonés que diz Bubón. Y en ye. En iste numer i aparix, entre atros muitos buenos contenius, una entrebista con Ruben Ramos, sobrebuen escritor y ganador dos begadas d’o Arnal Cavero. Asinas que, si encara no la tenetz ya sotz pasando-tos por Nogara a mercar-la. Antimás tos i podretz informar sobre os curso en bels diyas que ya se prenzipiarán a parar.
Bideos: Ta rematar pencho contino dos bideos. La un, me lo imbió Arale y cuento que lo abretz bisto ya muitas pos ye espardindo-se por o rete asabelo y mesmo lo han penchau en bels blogs aragoneses, como Tiempo de Desidias. Se diz Operación Pandemia y ye una d’ixas teorías conspiratorias que, ta yo, tienen muitisma credibilidat. L’atro ye menos traszendent. Ta qui tenemos mixín, de seguras que tos ferá muitismo goi. Poca chent a sabiu parar cuenta y dibuixar tan bien as fateretas que fan os mixins de cutio, como o tal Simon. Ye o zaguer bideo de Simon’s cat y si no etz bisto os anteriors tos recomiendo asabelo de biyer-los antis con antis






lunes, 4 de mayo de 2009

Seleczions

D’entre todas as reibindicazions de l’aragonesismo, a d’as seleczions (trigas?) nazionals siempre m’ha pareixiu d’as menos importants. Cuento que ye porque ta yo l’esporte nunca no ye estau mica important. Manimenos, dimpués de biyer y analizar un poquet a importanzia simbolica y sozial que tien a seleczión española t’o nazionalismo español, me pienso que abré de refirmar más ixa reibindicazión.

Tot isto lo pensé por diferents situazions bibidas que me trucón o ficazio. A primer estió charrando con a mia chirmana. Charrín charrán surtió l’afer d’a seleczión española que chugaba contra quemisió qui ixa nueit. Cuento que fazié un zeño de fastio u simplament de manca d’intrés de tot, pues me dizió “mozet, no sabeba que o tuyo nazionalismo plegase tan luen”. M’eba bisto en manis de toda mena. Conoix alto u baixo bien as ideyas mias y d’os colectibos que i yera t’a part d’alabez, pero lo que más radical de tot le pareixió estió que no refirmase a la seleczión española.

A segunda me pasó fa poco, sentindo a radio en o treballo. Por un regular i tenemos a SER. Yera un 1 d’abril y se feban 70 años dende que os nazionalistas españols (no imbento cosa, que s’autodefiniban asinas) ganón a Guerra Zibil Española y prenzipión cuaranta años de dictadura, rebaixadas y ultracatollizismo. Por un regular tiengo a radio con o bolumen baixet. Ixe diya, de bote y boleyo, en rematar “o parte”, un chilo bien fuerte de Viva España! Me fazió blincar d’a silla. Cuasi m’acubillo debaixo d’a mesa. Que me’n fazió de miedo! Ya me pensabaque enrestiban unatra begada. Pero beteme que no yera que un progre d’a SER animando a la seleczión y limpio chilar españoladas, dica que cambié lo dial en no poder estomacar-lo. Ta que dimpués digan d’a COPE...

A zaguera ye simplamen una canta de Lendakaris Muertos, que conoixié grazias a una nueit de borina con Octubre17 (entre atros) fa bels meses. I charran d’a ipocresía de bels bascos-bascos que se dan bando d’estar-ne más que no dengún y dimpués animan a la seleczión española. Si ixe mesmo poder tien efectos mesmo en Euskal-Herria ye ta fer-se-ne. Podrá bel diya a seleczión aragonesa fer o mesmo efecto en a soziedat aragonesa? Y más important, ixo ye de deseyar? Creigo que os siñals son importants, pero o futbol, muito asoben arrocla arredol suyo a muita chent fanatica que ye imposible de razonar con els. No ye ixa a nazión que quiero y esfiendo.

Tanimientres me quedaré con a chambreta d’a botiga de
Purnas: Dos seleczions: l’aragonesa y a que chugue contra España.