Mostrando entradas con la etiqueta Dada. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Dada. Mostrar todas las entradas

martes, 6 de noviembre de 2018

O zaguer chilo en concierto. Cronicas pilaristas 18 III

Que la mosica ye bien important pa transmitir una luenga ye evident. Pero talment en lo caso de l'aragonés, la fuerza y potencial que ha contrimostrau ista forma d'arte ye mesmo mas notoria que en atras luengas. Muitas d'as que hue charramos aragonés, u d'a chent que se i ha intresau nunca, arriboron a ista luenga por primer vegada a traviés d'una canción de La Ronda de Boltaña u Mallacán. Quan yo encara feba garras por fablilandia, flipaba con la letra de Baxando t'a escuela, Mullers d'o mundo u aquella mitica A fuesa unibersal de Ixo Rai. Me las sabeba de punta ta coda y las recitaba de corazón quan belun me demandaba que le decise qualcosa en aragonés, ya que no en sabeba guaire mas en aquellas envueltas.

Dende fa anyos, la cantidat de collas que feban servir de cutio l'aragonés en las suyas letras ha iu baixando. Nos quedemos sin Mallacán ni Prau. Ixo Rai, que n'incluyó una en los zaguers discos, tamién. La Orquestina del Fabirol contina cerrina fendo-lo servir, pero la suya actividat ye muito menor que fa anyos. Nomas Gaire queda desfendendo la viabilidat d'os discos "no-folkis" de raso en aragonés y atros como Camille, Lurte u Krevi Solenco incluyen bell tema en los suyos discos cantau en la nuestra luenga. Conseguir que torne a haber-ie bandas referencials en la mosica aragonesa que faigan servir l'aragonés, u que a lo menos contrimuestren ixa sensibilidat fendo-lo servir de cabo ta quan, ye a-saber-lo important. Y ye precisament lo que se ye conseguindo con lo prochecto O zaguer chilo de l'Asociación Cultural Nogara.

La vispra d'o Pilar, en la plaza Sant Bruno de Zaragoza se presentó lo segundo disco d'iste prochecto que ya ha enguerau a quaranta collas en la desfensa d'a nuestra luenga. Diferents estilos, sonius, letras, actitutz y maneras de veyer la mosica unidas en un solo disco compromeso con la difusión d'ista parte d'o patrimonio cultural nuestro.

Baixo lo scenario, aragonesofablants de todas las "familias" y chent intresada por la nuestra cultura, pero tamién muitas amigas y fans d'as collas que i actuaban que talment fuese la primer vegada que sentiban ista luenga. Tot y que s'encertó que yera de vez que lo concierto de Kase O y con toda la competencia que i hai en Pilars, la plaza se veyeba bien plena. Chorche Romance y Silvia Cebolla, presentadoras de l'acto, fueron recordando, entre grupo y grupo, datos sobre l'aragonés que, por desgracia, son a soben desconoixius de tot por muita chent: la suya presencia en Zaragoza durant sieglos, belun d'os prochectos de qui treballamos por la luenga, vocabulario d'uso cutiano en la ciudat, ... 

Por mas de tres horas, una decena larga de bandas pasoron por lo concierto, que tenió muitos momentos de alegría y de reivindicación y que acabó con firme rasmia, deixando-nos bell momento muit epico (y bell reportache fotografico bien pincho).Que lo concierto se faiga, antimás, en un espacio tant central y publico como ye la Plaza Sant Bruno, fa que curiosas arrienda, que simplament feban una gambadeta alparcera por la ciudat en fiestas, veigan una ufierta diferent, en una luenga invisibilizada en la nuestra ciudat y lo nuestro país.

Quan iste prochecto naixió nunca no creyié que en dos anyos s'hese plegau ta tanta chent. Que mas de quaranta bandas tant diferents haigan amostrau lo suyo intrés en qualcosa que, seguntes los medios de comunicación de masas no l'intresan a dengún. O zaguer chilo ye servindo dende lo diya que naixió pa que muita chent se comprometa, encara que no siga que bella miquirrina, con l'aragonés. De vez, consigue chuntar-nos a muitas aragonesofablants y estudiants d'aragonés por unas horetas, compartindo mosica, bailes, bieras y capazos. Qualcosa bien nesezaria, agora mas que no nunca, en lo movimiento en desfensa d'a luenga. 

O zaguer chilo ye una simient que ya va medrando. Por los conciertos d'as bandas que i han colaborau en istas dos edicions ya se puet sentir las suyas cancions en aragonés. Nomas falta lo zaguer blinco, que ye que beluna d'ixas bandas, u belatra nueva que puet estar que siga naixendo entre que escribo isto, se decida a fer tot lo suyo repertorio en aragonés. Y unatra dimpués que ixa, y que acabemos realment fendo la scena mosical EN aragonés que tanto aprecisa la luenga. Los alazetz son prestos.




domingo, 25 de marzo de 2018

La revolución no será biodanzada

Fa ya quasi meyo sieglo dende la publicación de "The revolution will not be televised", de Gill Scott-Heron, una obra mayestra que fa ya parte d'a cultura popular. Talment muitas d'as lectoras d'iste blog, lo habrán sentiu en las actuacions que feba Daniel Rabanaque, gran poeta aragonés. Ell adaptó lo poema orichinal y antimás le anyadió una segunda parte, actualizando-lo a la tecnolochía y mundo d'agora.

Como ixo d'a humildat, entre los bloggers no existe, me he permitiu lo luxo de fer lo mesmo, pero con muito menos talento, y criticando unatra parte d'o mundo actual, que me fa prou pampurria y que considero un gran problema d'a izquierda actual: la proliferación d'as pseudosciencias, newageismos, supersticions y espiritualidatz de toda mena. Belunas mas periglosas y atras menos, pero todas, en la mia modesta opinion, un entrepuz pa lo pensamiento revolucionario.

Como isto d'as creyencias ye delicau, y lo entiendo, demando ya disculpas a tot qui se pueda sentir ofendida y le convido a charrar-ne civilizadament. Lo texto ye en castellano, porque asinas sonaba en la mia ment. Abaixo, meto traducción a l'aragonés.

La revolución no será biodanzada

No podrás ir a Yoga
no podrás sentarte, meditar y respirar
no podrás abrir tus chakras
en la postura del loto
porque la revolución no será biodanzada

La revolución no será biodanzada
La revolución no será patrocionada por Boiron
en sucesivas diluciones homeopáticas dinamizadas

La revolución no te rociará con chemtrails,
ni vendrá por una conspiración del universo
para satisfacer tu desmesurado ego

La revolución no será biodanzada.
La revolución no vendrá por influjo de la Luna,
de los astros, los mayas, los hindúes,
o cualquier otra cultura que consideres exótica

La revolución no será aromática, ni terapéutica
La revolución no abrazará árboles
La revolución no dará abrazos gratis

No tendrá orgonitas, ni flores de Bach,
ni predecirá tu futuro con el Tarot
No te biodescodificará,
ni culpará a tus ancestros de tus problemas actuales

La revolución no te hará introducirte cosas por los orificios
que un psicomago violador te indique
La revolución no te exigirá felicidad perpetua,
ni achacará a tu tristeza, tu tumor en el cerebro

No te pinchará con agujas, ni te presionará la planta del pie,
no vendrá en garrafas de agua de mar
no será ayurbedica, ni te impondrá las manos

La revolución no vendrá rezando a Dios,
ni a Alá, Yahvé o Jehova
ni a Buda, Jodorowsky, la pachamama,
o la última encarnación pueril de tus miedos.

La revolución se sabrá la tabla periódica, hermana,
La revolución entenderá las leyes físicas, hermano
Y las aplicarán para la libertad de la humanidad
porque la revolución, hermana y hermano, será racional y científica

La revolución no será biodanzada
No podrás ir ta Yoga
no podrás posar-te, meditar y alentar
no podrás ubrir los tuyos chakras
en la postura d'o loto
porque la revolución no será biodanzada

La revolución no será biodanzada
La revolución no será patrocionada por Boiron
en sucesivas dilucions homeopaticas dinamizadas

La revolución no te ruixiará con chemtrails,
ni vendrá por una conspiración de l'universo
pa satisfer lo tuyo granizo ego

La revolución no será biodanzada.
La revolución no vendrá por influxo d'a Luna,
d'os astros, los mayas, los hindus,
u qualsiquier atra cultura que consideres exotica

La revolución no será aromatica, ni terapeutica
La revolución no abrazará árbols
La revolución no ferá abrazos de baldes

No tendrá orgonitas, ni flors de Bach,
ni predecirá lo tuyo futuro con lo Tarot
No te biodescodificará,
ni culpará a los tuyos antepasaus d'os tuyos problemas actuals

La revolución no te fará ficar-te cosas por los foraus
que un psicomago violador te indique
La revolución no te exichirá felicidat perpetua,
ni acumulará a la tuya tristura, lo tuyo tumor en lo tozuelo

No te punchará con agujas, ni te pretará en la planta d'o piet,
no vendrá en barrals d'augua de mar
no será ayurbedica, ni te imposará las mans

La revolución no vendrá rezando a Dios,
ni a Alá, Yahvé o Jehova
ni a Buda, Jodorowsky, la pachamama,
u la zaguer encarnación pueril d'os tuyos miedos.

La revolución se sabrá la tabla periodica, chirmana,
La revolución entenderá las leis fisicas, chirman
Y las aplicarán pa la libertat d'a humanidat
porque la revolución, chirmana y chirman, será racional y scientifica






viernes, 25 de noviembre de 2011

En leyendo: Daniel Rabanaque

En as fiestas d'o Pilar tenié a suerte de poder eslampar d'os treballos ta viyer o Cabaret Dada. Una d'as millors cosas que bi ha habiu en istos dos zaguers anyos.  En ista edición bi puyó Daniel Rabanaque a recitar poesías, estando tan gran como siempre en ye. Una d'as que recitó estió una versión de ixa de "A Revolución no será televisada" que tanto goi me fa. Pero ye que antimás bi adhibió un trocet nuevo biaxo o titol de "tampoco no vendrá por wifi". En zaguerías, y más que más dende o 15M, pareix que a revolución plegará convocada por facebook. Mesmo muita periodista baltiza a las revolucions por a tecnolochía que se suposa que se i emplega, sía twitter, facebook, as blackberries u lo que sía. ¡Qué poco tardará en plegar a revolución Whatsapp! No soi en contra de l'emplego d'a tecnolochía y, de feito, me  pienso que ye a-saber-lo d'util t'as fins revolucionarias, pero ixo ye tot: una ferramienta, no pas una solución. Puet facilitar a revolución u dificutar-la. En qualsiquier caso me pienso que nomás puet adebantar u rezagar a suya plegada, no pas cambiar os feitos. Ya bi heba retes socials fa muito tiempo y se deciban bar, carreras, placetas u centros socials. Continan existindo y continan estando, en a mia opinion, millors y mas utils t'as revolucions que milenta tweets. Una reunión u asambleya nunca no podrá estar sustituyida por una colla de correu de goggle u yahoos. Y una charradeta de diez minutos puet dar muitos más fruitos que mil correus electronicos.


Me florió a-saber-lo en ixe inte no tener acceso a o texto porque me fació muito goi. L'atro diya, alparceando o rete, me trobé con o blog de Rabanaque y lo remeré. Facié una miradeta y lo i trobé. Tos lo pencho contino, asperando que tos faiga tanto goi como me'n ha feito a yo.

LA REVOLUCIÓN NO SERÁ TELEVISADA
No podrás quedarte en casa, hermano.
No podrás pillar el mando, darle al on y tirarte en el sofá.
No podrás rularte un porro y evadirte,
Ni bajar a por cerveza en los anuncios,
Porque la revolución no será televisada.
La revolución no será televisada.
La revolución no te será ofrecida por una bebida isotónica
en cuatro entregas sin cortes publicitarios.
La revolución no mostrará imágenes de Aznar sin bigote
clamando al cielo y embistiendo cual cabestro
contra Arnaldo Otegi y Carod Rovira,
ni mostrará a Zapatero encarnando una vez más el fracaso del sistema.
La revolución no será televisada.
La revolución no te será ofrecida por la Sociedad General de Autores
No habrá titulares a las tres en punto,
ni planos de muchedumbres orquestadas para recibir al Papa,
ni duquesa de Alba sonándose los mocos.
La revolución no cortará como un cuchillo Ginsu.
La revolución no blanqueará tus dientes.
La revolución no reafirmará tus gluteos.
La revolución no alargará tu pene.
porque la revolución no será televisada, tronco.
No habrá vídeos de maderos de mierda apaleando hasta la muerte a un detenido.
No habrá imágenes de agresiones deportivas en la moviola,
ni repeticiones de como el asta se clava entre los muslos del torero.
No habrá cámara lenta, ni cámara oculta, ni cámara fija
para que su majestad finja balbuceando que tiene algo que decir en estas entrañables fechas.
La revolución no tendrá un primo más cachas que el de zumosol.
ni el frescor de los limones salvajes del Caribe,
Los habituales voceras de tertulia perderán todo su protagonismo
y a nadie le importará quién se zumba a quién en Gran Hermano,
porque los bienaventurados estarán en la calle
haciendo un mañana mejor.
La revolución no será televisada.
La revolución no volverá tras una pausa publicitaria
repleta de mensajes para que compres y compres y compres.
No tendrás que preocuparte por la chispa de la vida,
ni por el conejito de las pilas,
ni por la muerte del viejo Chanquete.
La revolución no tendrá patrocinadores.
La revolución no acabará con las pérdidas de orina.
La revolución te pondrá en lugar protagonista.
La revolución no será televisada.
La revolución no será codificada.
La revolución no será en diferido.
La revolución será en vivo, hermano.
[Hasta ahí, una versión del clásico de Gil Scott-Heron que ya vimos en este blog, algo más corta que el original por motivos de ritmo escénico.
El texto para escena continúa con un epílogo a la medida de nuestros días, ahí va:]
La revolución no sonará en lo mejor de la película,
no tendrá pantalla táctil, ni estará limitada a 160 caracteres.
No necesitará de nocivas antenas para funcionar sin cables.
No se quedará sin cobertura, ni agotará su batería.
La revolución no tendrá una dirección de correo electrónico.
No creará usuarios de Facebook, no lanzará constantes tweets.
La revolución no terminará en punto es, ni en punto com, ni en punto org.
La revolución no tendrá un avatar,
la revolución no estará llena de spam.
La revolución no te indicará el próximo giro ni la situación de los radares.
No se conectará por USB a ningún dispositivo,
no sufrirá el ataque de un virus, no se actualizará periódicamente,
La revolución no será una batalla comercial entre bandas rivales para imponer su formato.
La revolución no será el nuevo juego de la play.
Porque la revolución no tendrá lugar en internet.
La revolución no podrá reducirse a unos y ceros.
La revolución no será digital.
La revolución no necesitará de la electrónica.
La revolución tendrá lugar en tu pecho, hermana,
en tu sangre y en tu mente, hermano.
La revolución la harás tú, que sigues siendo imprevisible,
que sigues siendo imprescindible

miércoles, 29 de junio de 2011

Ampraus 057

Ya viyetz que en zagueras no escribo guaire. Asperemos que tornar t'a rutina me faiga centrar-me bell poquet y reprener o blog, que con tanto twitter y facebook lo tiengo prou albandonau. Como siempre que no soi inspirau, pos meto un ampraus...

Prou prou luen ye o titol d'un libro escrito por Tamara Marzo y Carlos García. Lo presentoron fa bells pocos diyas t'a prensa y he sentiu que en bell par de semanas puet estar que bi haiga una atra presentación. Ye un libro ta ninas sobre o meyo ambient que as suyas historias pasan en espacios naturals d'Aragón. Y prou que en aragonés. Caldrá leyer-lo. Hehehe.


Cara d'ababol se le quedó a o nuestro quiesto alcalde capín quan nombroron a Donosti capital cultural de no se que. A iste pobrichón le creix l'enanamen. Dimpués d'as eleccions disapareixió mientres bells diyas. Quasi se queda sin estar alcalde. Ta estar-ne le deixan sin ExpoNabo ni chuegos olimpicos. Habrá de charrutiar con os royos chungos y con os socialdemocratas con cachirulo ta gobernar y agora un os diaples indepes vascos le sacan o zaguer chuguete que le quedaba a ell. Tan catolico y espanyol y no l'ha valiu ta cosa. L'alcalde ploramica se tornó furo y menaza con chuicios y cosas d'ixas. Sobrebueno l'articlo de Purnas sobre iste afer.

O verano ya ye plegau y os festivals con ell. Ya pasó o Tamborilé y o Pobo y en poco tiempo seremos en Ansó en o pior PIR (a priori) que nunca no bi haiga iu. Lo mesmo de todas as anyadas pero con un diya menos de borina. Cada anyada mas penible. A tamas de tot, i pasaremos un buen ratet en as badinas y nos zorriaremos tot lo que bi haiga en a redolada. Dimpués, si sobrevivimos a las fiestas de Teruel, plega a gran fita de l'independentismo aragonés: o festival Esfendemos a Tierra. O contrario d'o PIR. Cada anyada millor. Estianyo Dada, Mallacán, Alkol 96, Eina y Batikano Rojo. Buenismo de tot... Qui quieratz puyar-ie en autobus podetz pillar os viaches en A Flama. Más info en a web d'o festival.


Y sin pena ni gloria despedimos un atro 29 de chunio. Bell articlo en Desde Banarus, bell atro en Purnas. Belloch carranyau, pero por atras cosas y en Aragón ixublidando-nos de qui somos...
Ta despedir l'ampraus, l'ampro a canta a Octubre17. Muitas gracias por dar-me a conoixer a Els Catarres!



lunes, 8 de noviembre de 2010

Ampraus 050

Noviembre plega plen de actividatz, manis y cosas bien intresants. Asinas que pertoca un Ampraus quasi de tot de convocatorias.

Yesa: fa pocos diyas estié en Yesa (o lugar) viyendo o monasterio de Leyre y, ya que i yera, a paret de l'entibo. Que penica! Por o camín viyemos os lugars albandonaus. Artieda s'endebinada dende a carretera y no podeba deixar de pensar en a luita de tantas y tantas anyadas contra o recreiximiento. Y astí continamos. Luitando contra ixa sinrazón. Ista vegada as nuestras quiestas companyeras se'n baixan t'A Inmortal ta convocar una manifestación que ha d'estar un exito. Ista por dignidat y chusticia d'a de verdat. Prencipiará o 14 de noviembre (domingo) dende a siede d'a CHE, en o zaragozano paseu de Sagasta. O diya d'antis Dada, Azero y La Orquestina del Fabirol amprarán o suyo talento ta ista chusta causa. Será en o Vico Oliver, en El túnel, a las 21. As dentradas se venderán nomás en ixe puesto asinas que caldrá estar-ie un ratet antis ta guaranciar-se de pillar-ne una. Un gran concierto ta una gran causa.

Noviembre Antifaixista: Deban d'as enrestidas d'a ultradreita y d'a dreita sin más, a Coordinadera Antifaixista de Zaragoza y o Bloque Independentista de Cuchas, organizan un noviembre rusient d'actividatz que ya han prencipiau. O domingo estié en a visita guidada t'a exposición sobre l'anarquismo que bi ha en o Palacio de Sastago y, si ixe contina estando o ran, as chornadas serán sobrebuenas. Charradas, tallers, procheccions, teyatro... de tot. Tenetz un calendario en a web d'A clau roya (y en muitos atros cabos) con todas as cosas que se fan. Y viyeremos o qué pasa o diya 20 en Torrero. A viyer si o delegau d'o gubierno deixa a os faixistas fer lo que les agane como siempre u ista vegada cambean as cosas (que me pienso que no).

Quanta caspa s'ha visto istos diyas entre a visita d'o Papa y a manifestación d'os biens d'a Franja. Espanyolismo, catolicismo... De verdat somos en 2010? Franco morió u estió tot un suenio?

Ta rematar, gracias a lo facebook d'o Todopoderoso, pencho un video d'un Lipdub independentista (que tien o record d'o mundo) que facioron en Vic (Catalunya) a o ritmo d'Obrint Pas y a suya Flama de tot un poble en moviment.

viernes, 22 de octubre de 2010

Ampraus 049


Dimpués de pasar o reseco pilarista y de tornar t'os treballos, caldrá continar escribindo, no? Y como ya sabetz que soi muito chandro, pues torno con un ampraus. Un poquet de tot.

Quanto vale? Ye una d'as frases que más sentié decir en Pilars. Por treballar en un bar y porque en salir-ne, un par de nueitz m'amané t'o cabaret que organizaba Dada en a Plaza San Pedro Nolasco. En no estar subvencionau por o concello, ni por garra atra institución, terne que terne pasaban o chaper ta replegar as perras d'a chent que i yera a lo chilo de "¿Quanto vale?" " Vale menos un concierto que una chambreta de Zara?" Quantisma razón. O show que i facioron mientres os Pilars estió tot un eixemplo de cómo fer as cosas autochestionadas. Humor, mosica, más humor, contorsionismo, poesía... ta tot lo mundo. De baldes, u no, seguntes lo que cadagún querese y podese dar. A saber-lo de momentos ta no ixublidar como a versión reggae de "Soy el novio de la muerte", os sobrebuens conciertos de Dada y Los teloneros u o monologo sobre a perda d'a virchinidat de Juako Malavirgen. Asperemos que en os Pilars venients torne a haber-ie bella cosa parellana... ¿Quanto vale?

O movimiento okupa en Zaragoza ye bien fuerte en as zaguers anyadas y son fendo reyalidat ixo de "un desaloix, una atra okupación. Malas que son forachitaus d'un espacio liberau, en prenen un atro. Quan prencipié a escribir isto existiba encara La Vieja Escuela y en tasament tres diyas l'antiga garchola de Torrero ye estada liberada por as okupas a on que se ye fendo agora mesmo o Hackmeeting. Asperemos que dure bien de tiempo y se i puedan organizar tantas u más cosas que en os anterior C.S.O.'s que bi ha habiu en as zaguers anyadas. Suerte!

"L'aragonés ye bien vivo" torna ta La Enredadera iste mesmo domingo. Se i charrará de muitas cosas y, como ye de dar, d'o empecipiallo d'os cursos d'aragonés. ¿Cómo? ¿Que encara no te i has apuntau? ¿A que yes asperando? Por ufierta no será... Nogara fa cursos de maitins, de tardis, os cabos de semana, on line.... Fablans tamién. Y de seguras que en a tuya redolada, si yes de difuera de Zaragoza, bi ha bella asociación que'n fa. Y si no, posa-te en contacto con qualsiquier d'as debanditas asociacions que bell apanyo podrán fer. Prou que millor presencials que no pas a distancia. Que o contacto humano ye muito important, moceta!

Marcelino marcha ta Madrid. Caleba charrar-ne. Pero poco en queda por decir. Ha estau o manso d'os mansos. O president que no se movió y salió en a foto. Ya me pareixeba a yo que tornar a fer clases de esquí, como que no... Nos deixa o marrón de que a venient presidenta será u Almunia u la Rudi. Villamala y Villapior. Ai mama! Madalena independient y autochestionaria ya!

La rematadera la da o debandito video d'o cabaret, o reggae de Soy el novio de la muerte "perpetrau" por Diego Peña. Que tos faiga goi.