Mostrando entradas con la etiqueta homosexualidat. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta homosexualidat. Mostrar todas las entradas

viernes, 17 de junio de 2016

O sexo. Historias d'un cole de mosens V

No sé guaire bien en qué momento d'a historia, a ilesia catolica prencipió a centrar buena parte d'o suyo mensache en decidir qué practicas sexuals yeran aprebadas por o sinyor de l'espacio y quals no. O caso ye que hue, un d'os alazetz d'o suyo mensache pende precisament en ixo, condenando a l'infierno a qualsiquier persona que esbarre una miquirrina d'o suyo modelo de familia. Un modelo que ya nian os supuestos catolicos cumplen. Tamién en bell momento historico belun decidió que yera normal, u mesmo bueno, que chent que en teoría no ha practicau nunca o sexo nos explicase a la resta como fer-lo. U millor dito, como no fer-lo.

Os mios primers impulsos sexuals, como los de tot lo mundo, prencipioron en a EChB. Afortunadament, a mia chirmana s'ocupó d'explicar-me bella coseta y mesmo recuerdo como me deixaba viyer a la Dra. Ochoa en aquell "Hablemos de sexo", lo más pareixiu que tenié a una verdadera educación sexual.

Ya he contau como en a catequesi esbrazada de Club Choven, nos explicoron que a homosexualidat yera una malotía. Que antimás, favoreixeba que s'ixemenase a SIDA. Ixa yera toda la información que teneba yo sobre o tema. Pero a primer lición sobre sexo, como de cutio en Coras, me plegó en forma de trucazo en o tozuelo. O cabo d'anyo de 1987 nos deixó a muitos ninos marcaus por as popas de Sabrina blincando d'a suya brusa, y trucando-nos en os uellos, l'esmo y os balons. Belun pilló una TeleIndiscreta u bella revista de l'estilo, an que regalaban un colgallo d'ixos que, seguntes como le de la luz, amuestra una imachen u atra. I saliba Sabrina y, si lo movebas, a popa tornaba a acucutar por aquella chaqueta de cuer. Os zagaletz andabanos alticamaus y pasandonos-lo a daria ta revivir aquel inte. Tant emocionau yera que no paré cuenta que por dezaga de yo veniba, silencioso como un gatet, o pai fulanico. O suyo punyo zarrau, con a falanche d'o cordial sobresalindo un poquet, cayendo sobre o mio tozuelo, me dispertó d'o suenyo pseudoerotico y me tornó t'a realidat d'os foscos corredors d'a escuela.

Prou que me furtoron o colgallo, deixando-nos a toda la clase sin esbastadera t'a resta d'o maitin. Dimpués me menazoron con os cient mil infiernos, charroron con mis pais, que tot aquello se la bufaba prou y, como no, me tocó bell painuestro.

L'ausencia de zagalas en clase yera atro d'os feito con que conviviba. En ixos anyos d'experimentación y de descubrimiento d'os cuerpos, nos hebanos de fer o pre dillá d'aquellas aulas, ta conoixer o cuerpo femenino. Tot y que yo teneba bella amiga difuera d'o cole, as mullers me pareixeban tot un misterio que, en creixer, habiemos d'ir descubrindo en as revistas porno que furtabanos en a papelería. U en bell Jueves u Interviu que pillabanos de casa nuestra.

A masturbación yera, prou que sí, una practica vedada de tot. Pero en ixas edatz, muito miedo t'han de fer ta que deixes de sobatir-te-la terne que terne. Lo primer, como siempre, yera l'infierno. Chesús, o pai Policarpo (fundador de Coras), os anchels, os santos y quemisio quanta chent más, se nos miraban dende o ciel, invadindo a intimidat nuestra de cambras y escusaus. Como lo mio ateismo naixió quasi de vez que la mia sexualidat, aquello no m'importaba guaire. Cuento que os mosens lo sabeban, porque a lo mensache divino antimasturbatorio, l'adhibiban a menaza medica. No nos quedaríanos ciegos. Ixo no colaba. Pero sí que se nos fería micazas. Por cada palla que cayeba, s'acercaba l'inte de que o nuestro recient descubierto tocho de placer s'esboldregase, deixando-nos ta cutio sin entretenimiento.

A culpabilidat yera una mormor contina en que remataba con "a faina" y me deciba a yo mesmo que heba de tardar bell tiempo a fer-me-ne unatra, y asinas no se me cayería. Pero a la fin no m'adubiba y a ixa, le'n seguiba unatra en bien poco tiempo. A la fin, ya viyé que aquello aguantaba lo que calese y a culpabilidat fue china chana desapareixendo, pero me fació pasar muit malos ratos d'una forma de tot innesezaria.

A la fin, un diya, nos dicioron que nos tocaba A clase. Con mayuscula. A clase, porque no bi'n habría que una, d'educación sexual. Ya yeranos pavos de tot, y a escape prencipiemos a sonyar que nos meterían una porno, que viyerianos bien de carne femenina. Pero, lo menos yo, antimás de tot ixo, teneba dubdas. Prous. Quereba que me'n aclarisen beluna, que fesen una mica de luz en toda ixa foscor que yera la sexualidat.

Ixe diya yo andaba emocionau asperando que en ixa sesión de dos horas radidas, m'explicasen totz los mecanismos d'o mio cuerpo, de como funcionaba tot ixo que tanto goyo me feba, que confirmasen u desmentisen lo de que se te cayeba a micazas, que me decisen como iba tot lo que viyeba en Hutslers y Penthouses y que no adubiba a entender de tot,... Me'n feba d'alufras! Decepción ye decir poco. Amor, matrimonio, dios y poco más. Ni un radiu pene esquematico. Ni una imachen d'una natura que a la fin arrullase luz sobre o tema. Fillos, casorios, pecau. Ni cómo, ni por a on, ni quan, ni cosa. A belun, que ya iba t'a charrada quasi con a picha en a man, le fació ganchet en viyer ixe publireportache de la COPE.

D'aquella chornada, en salié con as mesmas dubdas, pero carranyau por a oportunidat perdida. Habié d'aguardar, como con tantas atras cosas, a la escuela publica, ta tener qualcosa pareixida a la educación sexual. Afortunadament a evolución nos ha dau firmes ferramientas ta ir descubrindo ixas cosas sin que nos calga guaires libros y quiero creyer que aprendo aprisa. Pero no totz tienen ixa suerte y, sobre tot, muitos creixioron sin datos u mesmo con datos erronios. Si as mias primers relacions yeran como yeran, no quiero nian pensar en atros que continoron confiando a suya educación sexual a lo cristianamen de Coras.

jueves, 27 de noviembre de 2014

Un matrimonio feminista catalán en Plutón

As parolas y a etimolochía son importants en politica. Muito más importants que no pareixe, ya que muitas vegadas o solo nombre d'una cosa fa que belun se trafuque y quite conclusions antes de tiempo. Porque a soben a mayoría d'a chent no s'atura a pensar en lo que realment son as cosas, sino en o que a priori creye que son. D'ixo s'aprofitan muitos ignorants y apareixen argumentos "peregrinos" y absurdos que, d'atra man, son de buen vulcar, pues pocas vegadas se miran dillá d'a propia parola. Eixemplos, bi'n ha un amiro, pero en charraré de tres que regular que habretz sentiu un ciento de vegadas.

Matrimonio. ¿Quantas no habretz sentiu bella vegada a lo facherío con complexos ixo de "yo no soi en contra de que os gays se casen, nomás de que le digan matrimonio" u "matrimonio vien de mater, y cal que bi haiga una muller"? O feito primer que cal charrar ye que si dos personas se chuntan en un mismo achuste con as mesmas condicions y os mesmos dreitos, ¿porque cal clamar-le de traza diferent pendendo d'os organos reproductivos que tienga cadagún d'ixa parella?. As hipotecas se claman de trazas esferents pendendo de si qui la achusta tien guía u natura? A qué no? Ai, o capitalismo, quan quiere, qué pocas esferencias que fa!. En realidat, qui diz isto ye en contra de que os homosexuals tiengan os mesmo dreitos que os heteros, y por ixo quiere que a o matrimonio entre dos personas d'o mesmo chenero se le clame d'atra traza: ta que no siga lo mesmo. Concretament, ta que tiengan menos dreitos. Y por un regular, ta que no puedan adoptar. Pero como ixo ya queda más fiero, pues no lo dicen. Cuanto a lo de matrimonio y mater, vulcar-lo ye tant facil como preguntar si se ye a favor d'o matrimonio entre dos mullers, u de que, estando conseqüent con "l'argumento etimolochico" a persona que lo defiende ye a favor de que nomás tiengan "patrimonio" os "pater". Como, por un regular, ixo tamién queda fiero, no le quedará atra que salir con atra fatera argumental. (No aspero que denguna d'istas cambee d'opinión).

Feminista: Un d'os debatz más divertius u penibles, seguntes como te toque lo diya. Cansa soi d'haber d'explicar, en 2014, lo que ye o feminismo. Pero más cansa encara de que calga explicar-les-ne a chent d'izquierdas que se suposa que, d'isto, en sabe. Leyié en no se do, que feminismo ye a ideya radical de que as mullers son personas. Y pocas definicions he conoixiu millors y más curtetas. As y os "no-masclistas-pero" gosan de salir terne que terne con ixo de que "yo no soi ni masclista ni feminista" u con nuevas parolas como "igualistarista" u "humanista". Mesmo s'han inventau a "fembrismo", una nueva ideyolochía que dengún no practica, pero que fa buena honra a los hombres y mullers con miedo a la igualdat. Bi ha diferents fases. En a primer les explicas que "feminismo" ye igualdat entre os dos cheneros. A soben te responden con l'argumento de que "alavez cal cambiar-le o nombre" u parellano. En charrar un poquet más, gosas de trobar-te con que, encara que se declaren a favor d'a igualdat, meten en dubda muitos d'os datos sobre discriminación salarial, maltracto, ... u s'amuestran prou poco empaticos con afers como as malclamadas floretas (que no ye que acoso) u o luengache sexista. Sobre isto charraba iste articlo, por eixemplo, an que l'autor se planteya la corrección u mesmo a conveniencia de fer servir o termen "feminismo".

Catalán: Si de discriminacions modernas y antigas charramos en iste blog, no podemos ixublidar a discriminación lingüistica. Talment no exista, en ista parte d'o mundo a lo menos, una luenga con que s'haiga feito más demagochia y dito más fateras que o catalán. Probablement, entre atras muitas razons, por o suyo nombre. No sé qué lingüista deciba, con buena cosa de razón, que si o catalán se decise "Mazinger" (no feba servir ixa parola), no bi habría tanto problema. Probablement, valencianas, catalanas, andorranas, balears, as d'a Francha, etc... charrarían Mazinger y prou. Os problemas serían atros, y no pas a unidat d'a luenga catalana. U mazingeriana. Iste ye un problema cultural tamién muito cutiano en ista parte d'o mundo: o de identificar univocament luenga, cultura y nación. Que encara calga explicar terne que terne que a luenga catalana se charra dillá d'as mugas de Catalunya, sin que isto tienga mica a viyer con a identidat nacional d'os fablants de catalán, ye sinyal platero d'ixe problema. Prou que os titulars analfabetos, xenofobos u intresaus de l'Heraldo tampoco no aduyan.

Defiendo con isto nuevas denominacions t'o matrimonio, feminismo u o catalán? No pas. Totz tres son termens tecnicos, ya siga d'o dreito, a politica u a filolochía. Pero sí que cal parar cuenta, quan charramos con seguntes qué personas de que talment haigamos de fer servir atras estratechias u atra terminolochía quan defendamos bella postura.Y, en a mida d'o humanament posible, fer pedagochía, prou que sí.

A la fin, bella vegadas cal ixublidar a terminolochía, que ye un tema más tecnico que no atra cosa y fer as preguntas que cal: ¿Yes u no a favor de que todas las personas puedan casar-se con qualsiquier atra persona, tiengan os chenitals que tiengan, y que iste achuste tienga os mesmo efectos legals, tiengas os chenitals que tiengas? ¿Yes u no a favor de que todas as personas tiengan os chenitals que tiengan, tiengan os mesmos dreitos y que istos se veigan reflexaus y esfendius no nomás en un plano teorico sino tamién en a vida cutiana? ¿Yes u no a favor d'os criterios lingüisticos de toda a comunidat de filologas d'a planeta que dicen que a luenga que se charra en Fraga, Maó, Alguer, Perpinyan, Valencia, Barcelona, Mallorca, ... ye la mesma?

Plutón ye un zaborro chigant orbitando lo nuestro sol a bellas quaranta UAs d'ell. Dica 2006 yera una planeta. Dimpués la redefinioron como "planeta nana". Agora diz que lo cambiarán atra vegada (una error, si me preguntatz). Antes, mientres y dimpués de tot isto, a Plutón l'ha importau bien poco ixe afer, y ha continau estando igual, orbitando lo sol y alufrando-nos dende bien luen, acompanyau por Caront, a qui por cierto, ni Blas conoixe y dengún no se preocupa por a suya definición. Lo clamen como lo clamen, Plutón ye Plutón.

martes, 24 de septiembre de 2013

Amigas y amigos

Arya y Gendry, dos personaches que
m'encantan... como amigos
O mundo "normal" (tot lo que no ye indepelandia y A Madalena), se me fa a-saber-lo raro. Mientres muitas anyadas he dau por supuestas cosas que arredol mío yeran asinas, pero que dillá d'ixe microverso no'n son. Una d'ellas, prou rara ta yo, ye l'amistat entre personas de diferent sexo y as relacions que s'estableixen en "normal-landia". Nunca he entendiu porque o grau de amistat que tienga con una persona ha de pender d'os chenitals que tienga. Manimenos ta muitas ye inconcebible bella cosa tan obvia ta yo y que tan interiorizada tiengo.

Una d'as que me trucan a-saber-lo lo ficacio ye o trestallo que se fa entre hombres y mullers en quasi totz os lugars y, encara que no pas tanto, tamién en as ciudatz. En Zaragoza, quasi todas as collas d'amigas/os (habré de fer servir aquí os dobles chenero por qüestions evidents) que tiengo no tienen ixe problema. Manimenos en os lugars (basicament he conoixiu Xaraba y Andorra) malas que se i plega, se da por supuesto que, en una parella hetero, l'hombre marcha con más hombres y a muller con más mullers. Y a qui no, se le miran raro. En as cenas bi ha una cleta invisible que separa a uns d'atras. ¿Por qué yo, que puedo tener, y de feito tiengo, más amistat con muitas d'ixas mullers, m'he d'estar con os hombres? ¿Porque tienen picha? ¿Que criterio ye ixe? No ye más lochico chuntar-se por afinidatz, por as cosas que te fan goi, por temas de charrada, por o tiempo que fa que no te viyes, u simplament porque ixa siella ye más amán de l'escusau u d'a barra? ¿Por qué he de cenar con a pudor a testosterona cutiana que fan os "hombres-hombres" en chuntar-se-ne tres?

De chiquet, tamién me pasaba bella vegada, pero tan pocas que yeran anecdoticas, que a chent se me feba a riseta por andar nomás con mullers, u se creyeban que me las quereba ceprenar a todas. Pero a verdat ye que yeran as menos as vegadas que me pasaba ixo. Y encara que o mio entorno yera progresista, de centro-cucha si queretz, no yeran precisament revolucionarias/os ni estudiosos/as d'a teoría feminista.

Fa poco, en Zaragoza, tamién en vivié una charrada muito sinyalera de que iste fenomeno chupe a la nuestra sociedat, u a lo menos a buena parti. Se feba una cena d'a mia interpresa, d'ixas que sabetz que tanto goi me fan. En ixe inte bi yeran apuntadas ueito personas, siet mullers y un hombre. Una d'as mullers decidió de clamar a lo suyo mariu ta que o debantdito treballador "no s'estase solo". Literal. ¿Cómo puet una persona estar sola, con atras siet companyeras arredol? ¿Ye que la companyía nomás conta quan tien o mesmo entre as garras que tú? Ta forro de bota, o mozo, que yera de tot d'alcuerdo con l'afirmación d'a moza, respondió con un "A viyer si con tanta tía voi a pareixer homosexual, que como dicen que a los gais les fa tanto goi d'ir con mullers...".  Sin saber guaire bien como reaccionar a istas cosas, les explique que yo de siempre heba iu con mullers y hombres tot mezclau, que muitas vegadas heba saliu de borina nomás con mullers porque mientres muitas anyadas teneba muitas más amigas que amigos, y cosas parellanas.... Se me miroron con uellos de caparra y cuento que por aintro pensoron "Atra rareza d'o mozo iste... Como ye hippie... Si sisquiá le fa goi o futbol...".

No son mala chent. No son uns trogloditas masclistas y homofobos/as. Sí, tienen ixos micromasclismos y microhomofobias que tan estendillaus son, pero son "chent normal". Y ixo ye lo pior, que si chent normal piensa asinas, que pensarán os fachas?

Nunca no he entendiu ixas cosas. Dica fa no guaire creyeba que ixa mena de sociedat yera cosa d'os pais y mais nuestros. Pero me pienso que no hemos cambiau tanto en isto, encara que ye de dar que hemos enantau, u yo no sería escribindo isto y dengún d'os que lo leyetz seríatz d'alcuerdo. 


martes, 18 de diciembre de 2012

Contra natura, por Ignacio Escolar

Ignacio Escolar escribió iste articlo en aviento de 2008 ta Publico y lo reeditó o mes pasau en Eldiario.es, quan o Tribunal Consitucional refusó as tesis d’o PP y reconoixió a constitucionalidat d’o dreito d’as parellas d’o mesmo sexo a casar-se y adoptar fillos. Me pareix un sobrebuen texto, tanto sobre iste afer concreto como sobre atras cosetas.

Lo natural ye librar con dolor, morir-se antis de fer as 30 anyadas, a porquería, as malotías. Lo natural ye que un de cada diez ninos no sobreviva a lo parto, que una de cada vinte mais muera en librar. Lo natural ye que nomás sobrevivan os más cerenyos, que os ciegos no leigan. Cosa más natural que o sarrampión, que o cancer, que as queras, que a peste, que a malaria. A luita contra natura ye o verdader motor d’a historia. Ye lo que de verdat nos diferencia d’a resta de sers vivos: a nuestra capacidat ta sobrevivir a la naturaleza, por dura que’n siga, y en qualsiquier parti d’o mundo. Por ixo bi ha humanos en l’artico y en l’ecuador. A intelichencia ye o meyo, no pas a fin: ye a traza más util que han trobau os nuestros chens ta perpetuar-se, ta inmortalizar ixe ininterrumpiu herencio d’ADN que un diya consiguió salir de l’augua, enchegar o fuego, cincelar sobre piedra a primer parola, plegar en as estrelas ¿Chugar a estar dios? Levamos fendo-lo dende l’inte que l’homo sapiens inventó una ferramiento y esdevinió creyador. Porque garra atro ser vivo heba modelau a suya realidat de tal traza como ta que lo humano se fese a mida d’as cosas.

O miedo tamién ye natural, una atra estratechia chenetica de supervivencia. Y d’ell naix una traza de miedo más refinada, que ye a superstición. Vinte sieglos de Ilesia Catolica nos alufran en esfensa d’o natural, de l’orden establiu, d’a comodidat d’as marguins exploradas d’o conoiximiento, d’o dogma contra la razón. A mala noticia ye que reculamos; d’antis más bi heba a lo menos espacio t’a dubda. “Porque, no podendo de garra traza a verdat oposar-se a la verdat, cal que siga entivocada u a interpretación que se da a las parolas sagradas u a parti contraria”, admitiba León XIII sobre as contradiccions entre os trobos d’a sciencia y a fe catolica en a suya enciclica Providentissimus Deus, en 1893. Más d’un sieglo dimpués, a doctrina vaticana s’ha tornau muito más inflexible.

Fa decadas que trunfan en Roma as tesis d’a contrarreforma debant d’a ubridura d’o Concilio Vaticano II. Ganoron os que argumentan que a Ilesia Catolica recula porque rebla, que ixas prebatinas ta amanar a dios t’a sociedat son a causa d’a perda de fidels, que no ye a fe a que ha d’adaptar-se a los tiempos sino los tiempos los que han d’aturar-se t’a fe. Ye a montanya a que ha de mover-se, no pas Mahoma. A verdat no ha d’oposar-se a la verdat. Y a verdat ye en a Biblia, no pas en a sciencia, sentencia agora Ratzinger debant d’a viella dubda de León XIII.

Toda tecnolochía prou enantada no se puet distinguir d’a machia, deciba Arthur C. Clarke. Y a machia ye a matriz d’o miraglo, por ixo fe y sciencia siempre han feito malas pachas, porque compiten entre sí en o mercau de l’asperanza. O miraglo d’a vida, a machia suya, ye hue una tecnolochía prou enantada como ta que dos mullers puedan compartir a maternidat natural d’un borche, ta que una meta a fonsera y l’atra o suyo ADN. Luego plegará o venient trango: que una muller pueda tener un borche barrachando a suya carga chenetica con a d’atra muller, a suya parella, sin que calga un hombre. Ya s’ha feito con churis. O venient trango ye encara más enlucernant pero no por ixo guaire más aluenyau: partindo d’una celula, d’un chicot troz de pelleta, se podrán creyar espermatozoides con los que una muller podría fecundar-se a sí mesma, sin que calga l’ADN de no dengún. ¿Contra natura? No guaire más que a penicilina u lo viache t’a Luna. Nomás cambea a nuestra capacidat ta sorprender-nos.
 

Lo natural no ye bueno por naturaleza, pero tampoco no malo. Cosa más natural que o ser human, que a suya rasmia diyaria por acarrazar-se t’a vida. Lo natural ye morir-se pero tamién luitar contra la muerte, por ixo agora vivimos quasi cient anyadas. Bells chenetistas aseguran que ixa calendata de caducidat d’os sers vivos, que ixa muga t’a inmortalidat, responde a una lochica darwinista, pues lo que no muere no evoluciona y cal transformar-se en fiemo ta deixar puesto t’o nuevo. En o sieglo XX estió prou con antibioticos y escoscar-se as mans ta duplicar una asperanza de vida que dengún no sabe dica a on se puet prolargar en iste sieglo.
 

Lo natural tamién yera que un amor durase toda la vida, pero ye que antis más a vida duraba muito poco. Respondeba a una lochica: creyar familias prou estables como ta protecher a la prole. Lo natural, en qualsiquier caso, ye muito más simple que no un matrimonio: pende en ixe impulso ancestral, grabau a fuego en o nuestro herencio chenetico, que luita por perpetuar o nuestro ADN. T’a naturaleza, la resta ye por demás. Lo natural no sabe de peras y mazanas. Lo natural ye l’amor, encara que las que amen y quieran amar un fillo, a o suyo fillo, sigan dos mullers enamoradas.

lunes, 3 de diciembre de 2012

Cristianismo: entre fachas y bizarras

As cristianas siempre me han pareixiu, antimás de fachas y retrogradas, muito curiosas, en o sentiu de que tienen unas inquietutz absurdas que, manimenos, pareixen muito trascendents. M’explico: soi friki y que quede esclatero que me puedo foter horas charrando sobre X-Men, Battlestar Galactica, Canta de chelo y fuego u a obra d’Asimov con bien de goi. Pero tot sabendo que son obras de ficción y que no ye que una esbastadera, una traza d’evadir-me y de soniar. A diferencia con os debatz d’as cristianas son dos: a primer que por un regular no conoixen as escrituras tan bien como yo as mias frikadas. De feito muitismas cristianas no conoixen as escrituras tan bien como yo. A segunda ye que se lo prenen en serio, resultando unos debatz que pareixen de frikis y que nos ferían redir a-saber-lo si no estase porque ista chentucia dimpués resulta que son una colla de barrenadas que antimás, son en puestos de muito poder. Iste mes que ha pasau dende o zaguer TdB en Fendo Orella, ta qui escribo iste post, son muitas as noticias arredol d’o cristianismo y muitos os articlos que he trobau sobre o tema.
 

Prencipio con dos nombramientos de barrenaus en diferents puestos de poder. O primer ye Tonio Borg, maltés y nuevo Comisario Europeu de Salut, como informaba fa bells diyas o Huffington Post. Iste hombre perteneix a o partiu conservador d’un estau (Malta) que aprebó legalizar o divorcio en chulio ¡d’ista anyada!. Y aintro d’ixe partiu, a la branca más a la dreita, asinas que podetz preixinar como será o pardal iste. Fació campanya en contra d’o divorcio en o suyo país que yera, chunto con Filipinas y Ciudat d’o Vaticano un d’os tres d’a planeta a on que encara yera ilegal (y solo s’aprebó por un 52% a favor, si bell diya me caciego no miretz en Malta que no bi seré). Fa bells anyos, antiparti pro a fes, de negar o matrimonio entre personas d’o mesmo sexo, apostó por excluyir a las homosexuals d’a libre circulación de personas en l’espacio Schengen y deixar-los sin posibilidat d’acceso a viviendas socials. Tamién prebó de que en a Constitución maltesa se viedase l’aborto a tamás de que ye vox populi en a isla que toda a chent que quiere abortar y puet permitir-se-lo marcha ta Roma u Londra a fer-lo. ¿Tos suena? Pues iste hombraz ye o nuevo Comisario Europeu de Salut, gracias a os votos d’o Partiu Popular.
 

Atro nombramiento que truca lo ficacio como poco ye o d’o cardenal Antonio Cañizares como miembro d’honor d’a Real Academia de Medicina y Ciruchía d’Andalucía Oriental. Como ell mesmo reconoixió no “tien meritos academicos ni scientificos” y esfendió en o discurso d’o nombramiento suyo que “vivimos trazas de agresión de man d’a sciencia y a tecnolochía” enristió contra un suposau “laicismo imperant”, “a cultura d’a muerte” y a indefensión “d’os no naixius y dolents terminals”. Prou que, en totz os puesto bi ha chent con dignidat y Guillermo Olagüe, miembro dica fa bells diyas d’a institución, presentó de camín a suya dimisión, esfendendo a faina scientifica d’a Real Academia y acusando a Cañizares de que a unica cultura que teneba yera un conchunto de creyencias relichiosas dogmaticas. Bien por o Dr. Olagüe! Mal por toda la resta de chent que, en no fer cosa, admite una vegada más que a relichión y o dogmatismo, que por definición son anti-sicentificos se colen en institucions academicas.
 

Tot isto pasa, entre atras muitas razons, porque somos gubernaus por una serie de sectas d’iluminaus que fa miedo. A los opusianos, kikos y lechionarios de Cristo que’n fan parti a mayoría de ministros d’Espanya y buena parti d’os consellers d’Aragón, se suma una d’as más bizarras ordens que he visto en muito tiempo: a Sacra y Militar Orden Constantiniana de Sant Chorche, que’n ye parti o ultracatolico ministro d’Interior, Jorge Fernández Díaz. En a información d’o Confidencial, en charra bell poquet d’ista organización que ye una orden de caballería fundada en as envueltas de recuperar o Grial y todas ixas basemias. Tamién i ye l’infante Carlos de Borbón-Dos Sicilias, primo d’o rei Don Juan Carlos y gran maestre d’a branca espanyola d’a orden. Istos barrenaus, pareix que son carranyaus con o Vaticano porque o Papa nomas reconoix siet ordens de caballería y a suya no’n ye una. (modo somarda ON) Dende aquí quiero clamar a lo Papa Benedicto equis, ve baixa, palet que rectifique y que la reconoixca, que sino se meterán muito tristes y a yo ya me ye sacando o suenio que nomás bi haiga siet ordens de caballería reconoixidas (modo somarda OFF). De feito, o pleito d’ista orden que tamién i ye o propio Rouco Varela, con o Vaticano ye tan gran que o Confidencial deciba que a ceremonia a on que yera o ministro d’Interior yera tot un reto t’o Papau. ¿Bizarro? Pues no te’n queda quiesta lectora...
 

O Papa ya sabemos que tien linia dreita con Dios y que no se’n fa que d’os problemas grans y fundos d’a humanidat. De feito, istos diyas publicada un nuevo libro (¡Ya yera hora!) sobre a nineza de Chesús. Ya sabemos que t’a Ilesia catolica a nineza ye muito important. Dimpués de consultas con Dios y tal, Joseph nos aclara a la fin un tema que yera cutiano debat en todas as tabiernas, oficinas y centros d’estudios d’o mundo: en o portal de Belén no bi heba ni vaca ni güei. Ya podemos alentar tranquilos, que a polemica ye solucionada y no bi ha habiu nuevos scismas en a Ilesia.
 

Metendo-nos más seriosos, o Papa sí que i diz cosas importants como que “os evanchelistas no preban d’enganyar a los suyos lectors, sino que quieren recontar feitos historicos”, esfendendo a historicidat d’a Biblia a tamás d’as suyas más que evidents contradiccions y errors, mesmo decindo cosas diferents entre os quatre evanchelistas. ¡Os canonicos, que si contamos os apocrifos, ni tos ne cuento! I diz tamién fateras como que a estrela de Belén sí existió y que estió una supernova (Siempre cal meter cosas scientificas en as qüestions de fe, ta que pareixca que tienen bella base) que a virchen en estió literalment y no pas figurada y que os Reis Magos yeran andaluces, ta gran goi de Libertad Digital.

Pero si bi ha bella cosa más bizarra que todas istas rufiertas sobre ordens de caballería, u as mulas d’o belén ye a propia Biblia que, remero, o Papa esfiende a suya literalidat. Y me trobé con un sobrebuen articlo que vinclo a on que reconta como en a Biblia:
 

- Os fillos de Jacob permiten a violación d’a suya chirmana por os “chivitas”, ixo sí, si se tallaban o prepucio. Dimpués de tallar-se-lo, os fillos de Jacob los matan a totz.
- Dios ordena a Ezequiel fer-se un entropan con a suya propia mierda y minchar-se-lo debant de tot lo lugar.
- Moisés enceta una guerra contra os madianitas matando a totz os ninos y ninas no virchens y violando a las que encara yeran virchens.
- As fillas de Lot lo meten capín ta violar-lo y que las deixa-se prenyadas dimpués de que Dios hese convertiu en estatua de sal a su mai.
- Ammon, fillo d’o Rei Davit, fa como que ye malaudo ta que, quan a suya chirmana le leva unas tortetas, la viole y dimpués la mande a escaparrar.
... Y como dició Krusty o payaso, “isto ye en lo que creigo agora”.

Remataré o post fendo un poco de historia de verdat, d’ixa que en cuenta de basar-se en inspiracions y barucas varias, se basa en documentos y investigacions. Gracias a Florencio, autor de Desde Banarús, conoixié dos articlos, breus pero bien pinchos, sobre bellas qüestions arredol d’a evolución d’a postura d’a ilesia catolica sobre a homosexualidat y l’aborto, as dos cosas que son agora as más grans preocupacions d’unas personas que no pueden (teoricament) ni tener sexo ni abortar.
 

En o primer, charra sobre as “bodas de parellanos”, una modalidat ta casar a dos personas d’o mesmo sexo que fació servir a ilesia mientres muitos sieglos y que se’n conserva testimonios tanto escritos como en tumbas, más que más d’o Reino Uniu, a on que dos hombres s’apedecaban chuntos prometendo-se aimor ta cutio.
 


O segundo, sobre l’aborto, reconta como ha iu cambiando a doctrina cuanto a l’inte a on que l’alma (ixa cosa que remeremos dengún no define exactament ni se puet prebar a suya existencia) dentra en un cuerpo. Seguntes l’articlo, entre o sieglo XII y o XIX, a doctrina oficial yera que “l’alma humana dentraba en o feto masculino arredol d’o diya 40, y en o feto femenino arredol d’o ueitanteno diya” (bellas 6 y 12 semanas respectivament). As excomunions, en no poder-se conoixer o sexo d’o feto t’a part d’alavez, no se practicaban que ta abortos posteriors a lo diya 80. ¿Como plegoron a saber qué diya dentraba l’alma? Pues cuento que como to lo demás: con muita barra, tirando dos dados de diez, dica las cellas de LSD, que me se yo...
 

Ya en o sieglo XX, fumoron bella atra cosa y paroron cuenta que yeran entivocaus y que l’alma iba de conchunta con l’esperma y que dentraba a l’inte en o futuro feto. Por cierto, si va en l’esperma, ya sabetz que con cada sobatida van bellas quantas almas t’o mocador de turno... Remero como un mosen se me miraba con uellos de caparra quan le preguntaba por iste afer fa bells anyos.
 

A ilesia sería muito divertida si no tenese tanto poder y si no bi hese tanta chent que vive seguntes todas istas fateras. Tant y mientres, cal estar bien a la tisva y no reblar-les ni meyo metro u remataremos, como ya ye pasando, gubernadas por fanaticas relichiosas.

domingo, 3 de junio de 2012

Ficción LGTB (II) : Series de TV

(AVISO: PUET TENER SPOILERS DE GAME OF THRONES Y TRUE BLOOD)
Renly Baratheon, de Game of thrones
Soi de Renly. Qué le voi a fer. Creigo que habría d’haber ocupau o trono de fierro. Ye o que más refirmes teneba, o que más posibilidatz teneba de ganar a guerra rapedament, o que más chusto hese estau con a ciudadanalla y o que hese puesto pacificar Westeros, respetando os dreitos d’o Norte. A suya muerte nomas sirvió ta prolargar una guerra por o tozola de Stannis. Pero be-te-me que conoixco bien poqueta chent que’n siga partidaria. Con a chira que facioron as de Canal + con o trono de fierro por as Fnac, se viyeba a la chent portiando estandartes de totz. ¡Mesmo de Joffrey!. Pero bien poquetz portiaban o de Renly. Cal remerar que en a serie, quan o Trono yera ‘de chira’ por as Fnac’s Renly yera vivo. Y creigo que, en buena parti ye por a suya homosexualidat.

Bi ha habiu voces carranyadas por o tractamiento d’o personache de Renly en a serie. Ye verdat que en o libro, en garra inte diz esclaterament que siga homosexual y que as scenas d’a serie son inventadas. Manimenos George Martin sí que lo deixa entreviyer y, de feito, en una entrevista sobre iste afer, declaró que Renly yera homosexual tamién en os libros. En ixa entrevista, que tos recomiendo leigatz, afunda un poquet mas sobr l’afer y quita de d’almario a un atro personache (iste bisexual) de “Tronada d’espadas”.

En La órbita de Endor amostraban o suyo refús t’a homosexualidat de Renly. En iste podcast enciertan muito en bells afers, pero a verdat ye que os programas sobre Canta de Chelo y Fuego y sobre os Hombres-X fan prou penica y contrimuestran que u no tienen guaire ideya d’ixos afers u que no en han entendiu mica. O podcast archentino sobre Chuego de tronos ye bien diferent y tractan a homosexualidat de Renly como bella cosa lochica y natural.
Lafayette Reynolds



En True blood, os personaches no heteros son por totz os cabos. Dos d’os personaches homosexuals, antimás, son bien furos. Lafayette, un d’os personaches favoritos mios, alterna os suyos intes carinyosos, bien romanticos, con una personalidat bien fura quan cal. En a mia opinión ye un d’os personaches millor construyius d’a serie. Antimás de que se le pilla carinyo a escape y de que ye cocinero, que ta yo siempre ye un punto positivo... Atro personache gay ye Russell Edgington, qui antimás ye psicopata, sociopata, chenocida en potencia, y un barrenau, ra resumir. Toda ixa borrumbada ye controlada si fa u no fa y no pasa d’estar un personache bien farute dica que Eric mata a la suya parella, inte a on que deixa eslampar toda a suya furia y ye quan mata en directo a un presentador de telediarios rancando-le l’esquinazo. Granizo inte d’a tercer temporada, cal decir...

Me fa muito goi personalment o tractamiento d’os personaches en ista serie que creigo que no caye en topicos. Y en particlar o tractamiento d’o sexo, tanto en humanos como en os sers sobrenaturals.

Atra serie que da un tractamiento curioso como poco, ye Caprica, a precuela de Battlestar Galactica. D’atra man ye d’as pocas cosas buenas d’una serie prou aburrida. Ya en BSG 2003 se viyeba que no existiban os tabus de separación de cheneros. Hombres y mullers se cambian de ropa chuntos, fan servir os mesmos escusaus, … peor no i afunda más. En Caprica, que debuixa a sociedat en ixa planeta antis d’a enrestida d’os cylons, no bi ha garra heterocentrismo. Sam Adama, o personache mafioso, o “duro” d’a serie, ye homosexual. A poligamia masculina y femenina y as familias poliparentals son qualcosa cutiana y vista como normal. Totz os tabus d’agora no i tienen mica sentiu. Caprica debuixa, a lo menos en ixa demba, una sociedat perfecta y armonizada.
Sam Adama, de Caprica

Contino sorprendendo-me que chent d’a mia edat, d’as mia cheneración, contine escandalizando-se con istas cosas. Que les cause refús que Renly siga gay, que no les cuadre que Sam Adama siga homosexual y “o chungo” d’a serie de vez,... Cosas asinas nomas las puedo explicar u dende a homofobia latent que bi ha en l’ambient u dende a pluma hetero que os hombres amuestran tan asoben.

Una anecdoteta ta rematar, sobre os personaches gays y a reacción d’o publico. Quan feba FP, un diya nos metioron en clase Full Monty. No preguntetz porqué. Ent’a fin d’a cinta dos personaches masculinos s’enreligan. A yo me pareixeba una scena prou tierna entre que a resta d’a clase -vinte y tantos mozos varons, no bi teneba muller en clase- feban cenyos y sonius de fastio. Enlucerné, pues no heba conoixiu t’a part d’alavez ixa pudor a testosterona que bella vegada en he charrau.

Continará?

jueves, 31 de mayo de 2012

Ficción gay I: comics de superheroes

Fa bell pocos diyas m’enteraba de que, a la fin, Northstar va a casar-se.Vinte anyadas dimpués de salir de l’almario, y de superar totz os problemas que bi habió con os editors d’a Marvel ta que se reconoixese explicitament que bell personache yera gay. A tamás d’ixa salida de l’almario, a homosexualidat u a no heterosexualidat, más en cheneral, ye estau un tema tabú en os comics mainstream.

Muitas vegadas en a historia Marvel bi ha habiu insinuacions de que tal u qual personache yeran gays. Pero asoben por culpa d'o Comics Code, censura u mesmo autocensura no han puesto declarar ubiertament a suya sexualidat. O caso que millor me conoixco ye o de Shatterstar (Estrela rota) y Rictor, totz dos de l’universo mutant y que coincidioron en X-Force. Nunca no tenié garra dubda de que os dos yeran homosexuals y parella, pero tampoco no consiguié leyer un comic a on que lo decisen de traza esclatera. En as etapas de Fabian Nicieza y Scott Lobdell lo deixan entreviyer pero no s’explicita. Entre os dos nomas bi ha una gran-gran amistat, como repiten terne que terne en os comics. Dimpués, en as pachinas de X-Factor, o chenial Peter David, a la fin les fació salir de l’almario y declarar-se os suyos mutuos sentimientos con un beso. Diz que a Rob Liefeld, creyador de Shatterstar no le ha feito guaire goi ixa evolución d’o personache, por cierto. A yo me pareix perfecta y o criterio de RobLiefeld... en fin. Ista relación recibió o premio GLAAD (Gay and Lesbian Alliance Against Defamation).

Northstar, d’atra man, sí que consiguió declarar a suya homosexualidat antis mas, en 1992. Con tot y con ixo John Byrne, primer y Scott Lobdell dimpués habioron de pleitiar con os mainates d’a factoría d’ideyas ta fer-les venir a plego cuanto a fer publica a homosexualidat d’o superheroe canadiense. Agora se nos casa. Bella repunyetera, deciba de traza somarda que, encara que Marvel feba una boda gay, a parella yera formada por un canadiense y un chaponés, no pas por garra estadounidense.

Atras relacions homosexuals s’han insinuau en a Marvel como a posible, seguntes bells guionistas, entre Juggernaut y Black Tom Cassidy u entre Mistica y Destino (creigo que ista tamién se fació publica). Como que os tiempos china chana van cambiando, en a ya-no-tan-nueva colección de os Chovens vengadors dos d’os personaches protagonistas, Wiccan y Hulkling son gays y parella, y ye publico dende o prencipio d’a serie. Por isto, Young Avengers se levó un atro premio GLAAD.

Alan Moore ye un caso prou diferent en estar más independient que no os comics ‘tradicionals’ Marvel /DC. En Watchmen bi ha tres personaches homosexuals: Capitán Metropolis, Silueta y Hooded Justice, iste zaguer antimas sadomasoquista. En l’atro canto ye Rorschach, declarau homofobo. Tamién beluns dicen que bi ha razons ta pensar que o personache de Ozymandias yera gay.

L’afer d’a homosexualidat tamién ye central en toda la chustificación moral d’a Vendetta en ‘V de Vendetta’. A historia que leye Eve quan V la engarchola ye la que le de o zaguer empentón ta rebelar-se contra o sistema. Y ixa historia ye a d’una lesbiana, incomprendida por a familia suya, que dimpués troba a felicidat con a suya parella, ta que, a la fin as leis represoras d’o gubierno rematen con ella engarcholada y muerta. Por o feito de querer a una persona d’o mesmo chenero.

Pero Alan Moore va dillá de incluyir personaches homosexuals y ye un activista en favor d’os dreitos suyos. Ixo le levó a publicar l’antolochía "AARGH" siglas de "Artists Against Rampant Goverment Homophobia" (Artistas contra a rampant homofobia d’o gubierno). L’esquilmen d’a obra fué t’a Organisation for Lesbian and Gay Action.

Me deixo muitas cosas, como a boda entre Apollo y Midnighter de DC, y atras muitas historietas que desconoixco, pero isto no preba d’estar que una uelladeta por d’alto. Tamién ye una traza de convidar-tos a que, d’entre todas alportemos atras cosetas en a visión d’a sexualidat no hetero de man d’o comic superheroico. En bells diyas, tendretz una segunda parti sobre personaches no heteros en series de ficción ta TV.

miércoles, 6 de abril de 2011

A Biblia y a moral

Esferents charradas y remeranzas m’han remerau un afer cutiano tocant a la Biblia y a la moral. O primer ye o "Prochecto razón" (Project reason) a on que, entre atrás cosas, s’adedican a fer visteras as contradiccions d’a Biblia, que’n son muitas. Gracias a Purnas por fer-me saber d’ista web. A segunda ye una remeranza de quan yera más chobenot. Yera en a una penya d’un lugar t’a on que gosaba d’ir ta fiestas. En un inte, dicié que yo yera ateo y que no creyera en garra Dios. Una mesacha, toda alticamada, me preguntó, meyo chilando “alavez ,¿no tiens moral, u que?". Yera una mesacha choven y con estudios y todas ixas cosas que se suposa que te dan cultura y una ment ubierta. Me quedé tan enlucernau que tardé bell rato en responder-le. Yera a primer vegada que sentiba qualcosa asinas, encara que dimpués lo he sentiu d’una traza u una atra muito asoben. Ta rematar, una atra charrada me fació pensar sobre o mesmo. Estió con una persona d’a familia mía, que me deciba la d’obras buenas que feba Caritas y todas as ONGs y personas cristianas a ran particlar.

Tot isto relaciona dos cosas: Biblia y moral. (Quan charro d’a Biblia lo podetz sustituyir por o Corán, a Torá u lo que tos agane…) Dawkins esfendeba en The God delusion, y en isto soi de raso d’alcuerdo con el, que ye de tot imposible que dengún no pueda alacetar a suya moral en a Biblia. As debanditas contradiccions no son nomás bella cosa de quantos animals ficó Noé en l’arca suya, u quals yeran os debampasaus de Chusé, pai (alto u baixo) de Chesús. As contradiccions tamién plegan en a demba d’a moral. Prou que en l’Antigo Testamento a on que se chustifican as violacions, o masclismo, a homofobia, a pena de muerte, as guerras u se demoniza a sciencia y a razón. Por tot lo texto nos trobamos con toda mena de comportamientos que son eixemplo de tot lo contrario a las nuestras normas morals. Buena parti d'os personaches biblicos, incluyiu Dios, son chenocidas, psicopatas, infanticidas u proxenetas, por no charrar d'atros muitos comportamientos tamién censurables baixo l'anviesta d'a moral actual.



O nuevo testamento amillora moralment o viello, pero con tot y con ixo, tampoco no ye eixemplo de cosa. Chesús nunca no desautoriza o viello testamento y tot lo que i ye escrito.¡Vienga, que ye Dios! (u lo fillo suyo, u tot de vegada...). Se suposa que sabe lo que ell mesmo dictó a la humanidat, ¿no?. Y si no’n ye d’alcuerdo habría d’haber dito bella cosa. Talment lo ixublidó...



Prou que no diz cosa d’a homosexualidat, d’o sexo en cheneral, de l’aborto ni de todas as “políticas d’o cuerpo” que agora fan enrestir a la ilesia. Isto lo fan servir o cristianamen progre ta esfender as suyas incoderencias. Prou que existiban todas ixas cosas alavez, pero Chesús no'n diz ni pon. Talment no estasen problemas graus ta part d’alavez. Lo que sí que existiba de seguras y yera un problema y gran yera a esclavitut. Chesús tampoco no’n diz mica. ¿Yera a favor? ¿Yera en contra? Yera l’alazet d’a economía. Y yera de tot inchusto. Pero Chesús, o gran filosofo, ixublida ixe “problemeta”.


Dios / Chesús d’una man diz de “meter l’atro tuixo”. D’atra, enriste a zurriagazos contra os mercaders d’o templo. (Juan 2, 13-25.) . ¿En qué quedamos? ¿Cal estar pacifista pase lo que pase u bi ha situacions a on que podemos encorrer a la chent a zurriagazos? No quiero ni pensar en que hese feito con os mercaus que se fan agora de lamins y palmas en istos diyas de Semana Santa arredol de todas as ilesias...



Chesús clama tamién a abandonar a familia y ir seguir-le. ¿Ye ixo un comportamiento moral? ¿Deixar a la familia tuya y marchar con un sinyor que te diz lo que has de fer? A yo me pareix un comportamiento más bien de secta, ¿no?. Quiero decir de secta con o sentiu peyorativo que le damos agora y con ixe distingo que fan os meyos de comunicación (yo no) entre secta y relichión.


Chesús no esleixe a garra hombre entre os suyos apostols. Una persona que nos vei a totz y todas como iguals y que ye sobrebueno, habría d'haber esleixiu a bella muller tamién, ¿no?. No habría d'estar Dios / Chesús, si ye infinitament chusto, o primer en dar eixemplo y meter a mullers entre o suyo “Dream Team”. Pues no, dotze masclos...



Chesús y o Nuevo Testamento son una continación d’o Dios de l’antigo testamento. Esclavista, masclista, vengativo, violento... Más amanau a la moral d’agora, más pacifico, pero con os mesmos defectos y incoderencias.

Alavez, ¿d’a on surte a moral cristiana? No pas d’a Biblia. O cristianamen puet esleixir que pasaches, qué partis d’a Biblia le fan goi u no pas y alazetar a suya moral en ixo. Igual que puet fer-lo con cualsiquier atro libro. Si esleixes que partis d’a Biblia compartes y qué partis no, ye que ya tiens una moral, y prebas d’adaptar a Biblia a la tuya moral., no pas de reves. A moral cristiana, como todas as morals, surten de l’entorno de cadagún, d’as personas y ideyas arredol d’una y d’a triga d’as que’n yes d’alcuerdo y d’as que no. A preba d’ixo en o mundo de hue, ye a graniza esferencia entre unas cristianas y atras, entre unas musulmanas y atras, entre unas chodigas y atras y asinas con todas as relichions grans. Surte de l’entorno cultural, nacional, de l’amostranza recibida, d’a parentalla, d’as amigas, d’os libros leyius,... de muitos cabos, pero denguna, no puet alazetar a suya moral en a Biblia sin tornar-se esquizofrenica.

As ilesias sí que son una fuent de moral. Sí que dictan una morals que muitas siguen, alto u baixo, y tamién con as suyas propias contradiccions. Pero a lo menos, tienen una serie de regles que seguir: no a l’aborto, ni a la libertat sexual, ni a la eutanasia, no minchar seguntes que cosas, no zorriar, … toda una patacada de normas más u menos razonadas y una politica feita arredol d’ellas. Asoben quedan como fieras debant d’o progresismo u la cucha, pero como en todas as relichions bi ha de tot, muitas fan referencia de cutio a las “buenas obras d’a ilesia”, ixublidando toda la resta: as ONG’s como Caritas u Medicus Mundi que fan cosas “buenismas por a pobretalla d’a Tierra”. Pero ¿por qué fan ixo?. Lo pueden fer por a suya moral que, como he dito antis, no puet venir d’a Biblia, u lo pueden fer por a suya creyencia en que bi habrá un paradiso asperando-les dimpués de morir. En o primer caso, no cal ni a Biblia ni a relichión ta cosa. Ye por o mesmo motivo que muitas ateas u agnosticas treballan en ONGs. Por una moral que les empenta a fer ixo u a colaborar-ie de bella traza. Por solidaridat u por lo que siga. Cadagún con as suyas razons. Moral que surte de muitas cosas, pero no pas d’A Bilia.

A segunda, o paradiso t’as buenas personas, ye tamién una contradicción. Si lo fas nomás por ir t’o paradiso, ¡qué motivo tan penible!. ¿Qué te fa pensar que Dios (omniscient, remeremos) no’n parará cuenta d’o tuyo egoismo y d’a tuya hipocresía y te deixará as puertas pataleras en o ciel? ¿Cómo aimas a Dios y prebas d’enganyuflar-lo?

A razón y a sciencia dicen que cal contrimostrar a existencia d’as cosas, no pas a inexistencia pero, si bell diya podesenos demostrar a inexistencia de Dios, ¿creyetz que todas ixas “buenas personas” se’n tornarían ta casa deixando a la pobretalla? Talment belun lo fese, quiero pensar que no guaires, pero cuento que, a más gran parti, i remanería y continaría con as suyas fainas. Talment con un planteyamiento esferent, pero i continaría. ¿Quanta chent des-descubre a Dios en os países empobrecius? No son buenas por a Biblia u por a relichión sino a tamás d'ellas.

Más se podría charrar d’as ONG’s y muito más d’as cristianas, pero ixo lo deixo t’atro diya.

Remato con una frase, como no, d'ixe chenio que estió Isaac Asimov: “Leyida con cudiau, a Biblia ye a mas potent fuerza pro-ateismo nunca no concebida”.

miércoles, 14 de julio de 2010

Hombres polius


Como ya he comentau bella vegada, ye a saber-lo de inquesto ta yo, ixa morfuga de masclos-masclos que se fa en muitos puestos. Ixa virilidat imposada, plena de topicos, que totz hemos de soportar más a ormino que no queresenos. Más que más en os treballos a on que bi ha mayoritariament u nomás que hombres.

Un d'os rasgos d'ixa definición social d'os hombres-hombres ye una suposada incapacidat total ta saber si bell atro hombre ye u no pas poliu. ¿Quantas vegadas habremos sentiu una charrada d'a siguient mena: "Muller: Chuan ye poliu, no creyes?
Hombre: A yo no me preguntes, que soi un hombre."?O primer personache lo he feito muller, porque un hombre-hombre ¡nian se le pasaría por a esmaixinación de preguntar ixas cosas!

Cuento que, independientement d'o grau d'heterosexualidat d'un, u d'o identificau que se sienta con o suyo chenero, totz os hombres sabemos que George Clooney ye más poliu que no o Risitas. (Prou que tot isto estando a polideza una qualidat subchetiva. De seguras que bi habrá chent que o Risitas le parixca un anchel cayito d'o ciel, pero estadisticament, un 99,99% pensaremos que George Clooney le gana por bell poquet a lo menos.) Asumindo que totz podemos fer ixa diferenciación, podemos amugar un poquet más l'espacio entre as dos personas a contimparar. Y asinas china chana, femos a o masclo-masclo-hombre-hombre razonar, dica que plegue en reconoixer que, si tien un cerebro y unos sentius fisicos si fa u no fa "normals", puede decir si un hombre ye poliu u no pas, u a lo menos, si ye más poliu u no pas que no atro. ¡Y tot conservando a suya heterosexualidat!

Atra cosa ye que, en ixe analís d'os atributos d'atros hombres, coincidamos más a soben u no, con os criterios d'a más gran parti d'as mullers, pos hemos recibiu diferents educacions tamién en ixo.

A liberación de l'hombre (hombre como chenero) tamién pasa por esfer-se d'ixa esclavitut de trazas d'actuar, d'aluenyar-nos d'ixa imachen de grata-uegos minchadors de futbol y tocín y poder estar como queramos estar cadagún y respectar-nos totz.

miércoles, 27 de enero de 2010

En leyendo... El pensamiento secuestrado

Ayer estié viyendo Brüno y quedando-me sin sangre en a pocha con a homofobia d'a chent d'EE.UU. Remeré tot lo leyiu en o libro de Susan George "El pensamiento secuestrado", que dión con Publico fa bellas semanas. Ye muito intresant viyer como a dreita d'os USA s'ha feito con o poder en muitas dembas y lo barrenadas que pueden plegar a estar. I adedica, en o libro, un capitol especialment t'a relichión an que charra muito sobre l'amostranza. D'ixe capitol he preso iste trozet que pencho abaixo. Por cierto, o que diz en o libro sobre as estratechias d'a dreita d'EE.UU. ye muito más aplicable que no creyemos a l'Estau espanyol. D'ixo tamién aspero poder charrar bel diya.

Amprau de El pensamiento secuestrado. Susan George. Biblioteca de pensamiento crítico. Público y Icaria editorial. 2009. Edición en castellano. Traducción a l'aragonés de Tierra de Barrenaus.


[...] Tampoco no bi ha garra supervisión d'os libros de texto, varios d'els prenen a postura creacionista d'a "tierra choven" y presentan simplament a falordia biblica d'o Chenesis como "ciencia". O chuicio de Dover (Pensilvania) estió una motivación más ta muitas familias que yeran carrañadas porque o tribunal no heba permitiu l'amostranza d'o disenyo intelichent en as escuelas publicas. Agora os pais, pueden, legalment, amostrar y negar-se a amostrar los que les parixca.
Tocant a o curriculum, a evolución ye tabú, prou que sí, pero a inventiva de beluns d'os textos de "ciencias" gana a lo millor d'a ciencia ficción. Una rapida cursa por o misterio machico inclui feitos tan incontrovertibles como istos:

- A creyación d'a tierra ocurrió fa alto u baixo 6000 anyos; sincusatz por repetir-me, o lector ya lo sabe.
- O metodo d'o carbono y atros metodos de datación radiometricos, que diz que contrimuestran a existencia de rocas de más de 6000 anyos d'edat, son poco fiables.
- Estar homosexual achique l'asperanza de vida, a la edat de 20 anyos, a lo menos entre 8 y 20 anyos, y agranda asaber-lo o risque de tener cancer de mama.
- O cambio climatico no se producirá porque Dios proporciona "controls y contrapesos" asinas que no bi ha risque d'una esferra debida a lo calentamiento global.
- O Gran Canyón se formó mientres o Diluvio Universal.
- Si han sentiu que a luz d'as estrelas que viyemos actualment estió emitida fa mils de millons de anyos ye una ilusión. A velocidat d'a luz yera antismás muito más rapeda que no agora.

Encara no somos en condicions de anunciar que a luna ye feita de queso verde, pero les demandamos un poco de paciencia, os nuestros cientificos son treballando en ixo.

domingo, 16 de agosto de 2009

Ampraus 029

Torno t’o blog, que en iste berano ye masiau quedo, ta una nueba dentrega d’Ampraus. Replegando-ne soi dende fa semanas, china chana, pues he teniu arrienda treballo y en estar solo en casa no he adubiu que a sobrebibir... A lo menos ixo se soluziona ista nuei. T’as lectoras que me/nos conoixetz, Arale plega ista mesma nuei, asinas que itz parando-tos t’as sesions de fotos chiapanencas que tos tocará d’aguantar.

Ateismo: A iste afer le podría adedicar una seczión todas as semanas. Siempre bi ha cosetas intresants, cuento que por lo absurdo d’as relichions. Tan absurdas que, a tamás de foter-se meya bida rogando a un (u más) dios que les proteixa de totz os mals d’o mundo, dimpués han d’ir a besar mantas sagradas con una mascarota no sía que dios siga con reseco y ixublide abentar os birus d’a debandita manta. Qué dios puede dixar a las suyas fidels pillar ixas malotías? Que mena de chent ba a besar mantas creyendo que ixo puede cambiar o suyo destino u que asinas se comunica con dengún? Sino estase relichión, diríanos que son barrenadas de tot, pero...

Debant d’isto bi somos muita chent. Pero agora ye alto u baixo fazil. Encara que continamos estando minoría os ateus que nos concaramos de berdat con todas as relichions y que diya a diya esfendemos un mundo que no aiga de achenullar-se debant de dengún, ya bi’n eba antismás. En Fendo Orella leyié ista intresant notizia sobre l'ateu Federico qui, mesmo en a suya muerte continó fidel a os ideyal suyos ¡ent’a fin d’o sieglo XIX! Bien por Fede!

Una d’as trazas de luitar contra as relichions ye ridiculizar-las analizando os mitos suyos. O mixín penchó un cartelon que podetz biyer punchando a o canto, an que, en inglés, fan una descripzión bien azertada d’o cristianismo: “A creyenzia que un zombi cosmico chodigo que ye su propio pai puede fer-te vivir ta cutio si minchas simbolicament a suya pizca y le dizes, telepaticament, que lo azeptas como mayestro, ta que pueda abentar una fuerza mala de l’alma tuya que ye present en a umanidat porque una muller-costilla estió combenzida por una sirpient charrina que minchase d’un arbol machico... Prou que tien sentiu!”

In-chustizia: O nazionalismo banal contina con lo suyo. Agora nos ban a quillar un siñal aragonés a o canto de l’español. Puestar que en a zeremonia i baiga a baturraina, en no tener eixerzito propio, y canten unas joticas, tan aragonesas como españolas, d’ixas de “Es de España y sus regiones Aragón la más hermosa”. O
chustizia encantau. Aragón mola, pero aintro d’España. Tanimientres tamién podemos trobar unatra campaña d’o megaespañol conzello zaragozano. Ixos cartels que biyetz en a foto, que encara no sé guaire bien ta que balen, pero que en un d’els mete “Mi río. Que haga correr el espíritu de mi ciudad por España y a España por mi ciudad. Una persona mejor de una ciudad mejor en un mundo mejor.” Bella muestra millor de nazionalismo banal?

Zerbantes omosexual?: Ixo ye lo que diz un libro. Y mesmo pior: catalán! A notizia me parixió curiosa por fata. Qué importa reyalment con qui fese foriquetas Zerbantes u d’an estase naixiu? Ixo a la chent normal. Pero lo bueno d’a notizia ye que de seguras que muitas españolistas ya yeran carrañadas con l’autor por dezir que un d’os mitos suyos yera catalán y manflorita. Se puede estar más antiespañol? Jejeje...

Dreitos animals:
PETA ha denunziau a o zirco Ringling por abatanar a beluns d’os bichos que tienen engarcholaus. Mesmo consiguión grabar un bideo contrimostrando-lo con una camara amagada. No sé como rematará a cosa. Cuento que continarán librando-se. Ya sabetz que a chustizia no fa guaire caso a istas cosas. Pero sí que podemos fer cosas. Y ye que ixe zirco bendrá ta Zaragoza en Nobiembre. Bellas asoziazions ya han prenzipiau a protestar. Cal prenzipiar a organizar-nos ta que no biengan u a lo menos que as ziudadanas no leben a la suya catrinalla a biyer animals torturaus.

Ta rematar, güe no meto bideos de lemurs. Soi estau escoscando un poquet a casa y he meso o conzierto d’Obrint Pas “Un poble en moviment” en a TB. Ye buenizo de tot, y pencho contino una d’as millors cantas suyas, y en a bersión en directo una d’as más emozionants, por a partizipazión de Belén Agulló, chirmana de
Guillem Agulló.





martes, 26 de mayo de 2009

O millor d'a semana 025

A semana d’a ¿relegalizazión? ¿desilegalizazión? Quemisió. Una semana rara. Lo de Iniziatiba Internazionalista ye ta pensar-ie y muito. Porqué l’han dixau presentar-se y, porque en primeras la ilegalizón? Cuento que no ye porque funzione a chustizia española, asinas que caldrá continar pensando-ie. Más entabán lo feré... A info sobre II ye de fazil trobar en o blog suyo u en lo de Cucha Independentista que son sobrebuenos y rebuten d’informazión. Asinas que yo charraré d’atras cosas, que tamién pasan por istas y atras tierras.

Catolicos: Taaaaaaan fazil lo dixan.... En tot lo mundo funzionan igual. En Italia portan esvasticas. En Irlanda paran cuenta que os mosens que han estau abataniando, biolando abusando d’a catrinalla dende fa decadas. Manimenos a ilesia contina terne que terne con que os omosecsuals ban contranatura y fan que as familias sigan en periglo. A unica conducta sexual contra a naturaleza d’os sers umanos ye no fer sexo, asinas que qui tien una malotía? Fa nomás 19 años a omosexualidat estió quitada d’o listau de malotías. Cuan se i ficará o “mosenismo”? A yo m’importa igual lo que faiga cadagún. Si bi ha barrenaus que no quieren fer foriquetas, mientres no faigan mal a dengún, como si les da por coleczionar güeñas. O pior de tot ye que ista chentuzia s’adedica a dezir cómo, con qui y ta qué emos de fer foriquetas a resta. Y mesmo bi ha qui les fa caso y nos diz a la resta que no tenemos moral.


Asustante: D’acollonar. Por muito menos que no isto estiemos fendo-nos a mofla d’Esperanza Aguirre tot un año. A cruzada contra a Cultura enzetada por os corsarios d’a $GA€ y continada por l’actual Ministra de Cultura plega en puestos periglosos. A la nueba ministra le parix asustante que os libros sigan de baldes. Prou que’n ye. Que s’imbente parolas rai, pero que os libros sían de baldes ye asabelo perigloso. Y si la chent leyese? Qué podría pasar? Mesmo podría dixar de mercar a basuera que meten bien bistera en os repalmars de El Corte Inglés. Ta lo mío prochecto de cabo de carrera abié de consultar más de doszientas fuens. Muitas d’ellas lo fazié en o rete. Ye de dar que soi un periglo y que soi furtando arrienda diners a, por eixemplo, Ignacio Jordan de Asso. D’atra man, no beigo yo a la chent que nos fa goyo de leyer, fendo-lo en u ordinador. Cosa no puede sustituyir a un libro. A lo menos por agora.


Concierto contra la tortura: Zaragoza rebelde quiere estar muito más que no o libro, a exposizión y a web. Iste cabo de semana lo contrimostran fendo un conzierto sobrebueno que o esquilmen suyo será t'ASAPA. Contra a tortura polizial en garcholas y tozineras.


El ultimo aragonés vivo: Ye un curto que m’imbión bien majo y que pencho contino. Ta fer-se unas risetas.