Mostrando entradas con la etiqueta Cucha Independentista. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Cucha Independentista. Mostrar todas las entradas

viernes, 29 de mayo de 2009

Bideo sobre luengas

Contina a campaña de bideos y me he gronxiau asabelo con iste que han penchau en Cucha Independentista. Nomás dos parolas en madaleno pueden definir-lo: Brut y Tuet. Ta que faigatz un buen rato...

jueves, 28 de mayo de 2009

II-SP en Zaragoza y en Youtube

Se ba amanando o diya d'as eleczions y II-SP ferá o suyo acto zentral en Zaragoza iste sabado a las 20 en a Plaza San Bruno. Talmén m'entiboque. Correchitz-me os biellos d'o lugar, pero me pienso que ye a primer begada que se fa un acto independentista -d'ista grandaria- en puenda electoral en Aragón. L'acto será, como no, un conzierto con procheczions de bideos y interbenzions politicas. Bi tañerán Prau y Rebel Spell - con o disco encara rusién - amás de Noise & Oi! y Zoko Selektah. Como siempre toda a info la podetz trobar en o blog de Cucha Independentista.

Antimás, en istas semanas han iu surtindo arrienda bideos, beluns d'els muito buenos. A los carrañaus de siempre se i han adibiu atros que se fa a mofla de Rubalcaba y d'atros en clau d'umor que siempre fa bien de goi. Contino tos ne pencho tres, de seriosos y d'os atros. Podetz trobar-ne un fascal más en Cucha Independentista u en YouTube, que, en no controlar meyos de comunicazión ye estando o nuestro. Entalto o rete!





martes, 26 de mayo de 2009

O millor d'a semana 025

A semana d’a ¿relegalizazión? ¿desilegalizazión? Quemisió. Una semana rara. Lo de Iniziatiba Internazionalista ye ta pensar-ie y muito. Porqué l’han dixau presentar-se y, porque en primeras la ilegalizón? Cuento que no ye porque funzione a chustizia española, asinas que caldrá continar pensando-ie. Más entabán lo feré... A info sobre II ye de fazil trobar en o blog suyo u en lo de Cucha Independentista que son sobrebuenos y rebuten d’informazión. Asinas que yo charraré d’atras cosas, que tamién pasan por istas y atras tierras.

Catolicos: Taaaaaaan fazil lo dixan.... En tot lo mundo funzionan igual. En Italia portan esvasticas. En Irlanda paran cuenta que os mosens que han estau abataniando, biolando abusando d’a catrinalla dende fa decadas. Manimenos a ilesia contina terne que terne con que os omosecsuals ban contranatura y fan que as familias sigan en periglo. A unica conducta sexual contra a naturaleza d’os sers umanos ye no fer sexo, asinas que qui tien una malotía? Fa nomás 19 años a omosexualidat estió quitada d’o listau de malotías. Cuan se i ficará o “mosenismo”? A yo m’importa igual lo que faiga cadagún. Si bi ha barrenaus que no quieren fer foriquetas, mientres no faigan mal a dengún, como si les da por coleczionar güeñas. O pior de tot ye que ista chentuzia s’adedica a dezir cómo, con qui y ta qué emos de fer foriquetas a resta. Y mesmo bi ha qui les fa caso y nos diz a la resta que no tenemos moral.


Asustante: D’acollonar. Por muito menos que no isto estiemos fendo-nos a mofla d’Esperanza Aguirre tot un año. A cruzada contra a Cultura enzetada por os corsarios d’a $GA€ y continada por l’actual Ministra de Cultura plega en puestos periglosos. A la nueba ministra le parix asustante que os libros sigan de baldes. Prou que’n ye. Que s’imbente parolas rai, pero que os libros sían de baldes ye asabelo perigloso. Y si la chent leyese? Qué podría pasar? Mesmo podría dixar de mercar a basuera que meten bien bistera en os repalmars de El Corte Inglés. Ta lo mío prochecto de cabo de carrera abié de consultar más de doszientas fuens. Muitas d’ellas lo fazié en o rete. Ye de dar que soi un periglo y que soi furtando arrienda diners a, por eixemplo, Ignacio Jordan de Asso. D’atra man, no beigo yo a la chent que nos fa goyo de leyer, fendo-lo en u ordinador. Cosa no puede sustituyir a un libro. A lo menos por agora.


Concierto contra la tortura: Zaragoza rebelde quiere estar muito más que no o libro, a exposizión y a web. Iste cabo de semana lo contrimostran fendo un conzierto sobrebueno que o esquilmen suyo será t'ASAPA. Contra a tortura polizial en garcholas y tozineras.


El ultimo aragonés vivo: Ye un curto que m’imbión bien majo y que pencho contino. Ta fer-se unas risetas.


martes, 19 de mayo de 2009

Ilegalizazión I (freaky version)

A ilegalizazión de Iniziatiba Internazionalista dixó asabelas sensazions. As dos principals estioron tristura d’una man y rabia d’atra. Como soi un friki, por si belún no’n eba parau cuenta, remeré fa poco a eszena d’a constituzión d’o Imperio Galactico y as parolas de Padme "So this is how liberty dies... with thunderous applause." (Asinas que asinas ye como a libertat muere... con una tronada d'aplausos). Asinas continan matando a libertat, entre tronadas y tronadas d'aplausos meyaticos y politicos. Abaixo podetz biyer a eszena ta remerar-la u biyer-la los que no sigatz frikis. Prenzipiatz en o minuto 1:04 dica o 3:30 alto u baixo.


Atro escritor que m’ha feito goi de leyer a suya opinión ye Santiago Alba, que publicó en Gara l’articlo que pencho contino, amprau d’o blog de Cucha Independentista. Bisitatz ixe blog porque i son penchando arrienda articlos bien intresans sobre o tema. Cuasi no adubo a leyer-ne totz.

“Es una historia conocida: en 1630, en Milán, un sospechoso, denunciado por un honrado ciudadano, es detenido y torturado y, tras negar inicialmente la acusación, acaba por confesar su delito. Bajo tortura, denuncia también a su barbero, cómplice de la atrocidad, y éste a su vez denuncia a otros hombres, poniendo al descubierto toda una cadena de monstruosos malhechores que comienza, o concluye, en un caballero de nombre Padilla, jefe de la campaña de terror. Una vez condenados y ejecutados, sobre las ruinas de la casa del barbero se alzó una columna admonitoria que recordaba la infame acción de los reos y advertía eternamente a los malvados sobre las consecuencias de semejante tropelía. ¿Qué habían hecho? Se les consideraba untori, es decir, “untadores” siniestros que habían propagado la peste por la ciudad depositando en las paredes y en los objetos la sustancia contaminante que transmitía la enfermedad. Sólo en 1778, bajo el empuje luminoso de la Ilustración, la columna fue derribada, considerando la época nueva –la de Montesquieu, Verri y Beccaria- que la infamia no residía en los condenados sino en los magistrados que los juzgaron y en los ciudadanos amedrentados e ignorantes que ayudaron a convertir la locura, la superstición y el absolutismo en un procedimiento natural.
Esta historia real del Antiguo Régimen, recogida en 1840 por el italiano Alessandro Manzoni, es desgraciadamente muy actual. Según la Abogacía General del Estado –es decir, según el gobierno del reino de España- Alfonso Sastre, el dramaturgo vivo más importante del mundo, es un untore y su solo nombre (mientras él trabaja en sus obras de teatro encerrado en su habitación) es capaz de contaminar todo lo que linda con él, de Hondarribia a Tierra del Fuego. Contaminado por sus “conexiones personales” del pasado, su presencia como cabeza de lista en la candidatura de Iniciativa Internacionalista es hasta tal punto contaminante que debe ser inmediatamente privado de sus derechos ciudadanos junto a sus compañeros de grupo y junto a sus potenciales votantes. En este galope de regreso a la pre-modernidad, la lógica es ya –desgraciadamente- conocida: no es que presentarse a unas elecciones europeas sea un delito; no es que no se le permita presentarse por haber cometido un delito: es que su existencia misma es delictiva. “Intenciones”, “analogías”, “concomitancias”, toda la sutil obra del Derecho, levantada pacientemente durante siglos, sucumbe entre aplausos a esta atmósfera primitiva y sacrificial de miasmas oscuras transmitidas, como la gripe porcina, con o sin voluntad, en una onda expansiva ininterrumpida. Las nociones de enfermedad y pecado –mortales los dos- sustituyen a la de delito, prueba, presunción de inocencia, responsabilidad individual. De hasta qué punto “la defensa de la democracia” –con Savater y Rosa Díez a la cabeza- se ha deslizado ya en el mundo medieval, obscurantista, prehistórico, del farmakón y la magia negra da buena prueba el hecho de que, si quisiera, Alfonso Sastre no podría cambiar de opinión: es sólo el resultado de sus “conexiones personales” y el comienzo, a su vez, de conexiones potencialmente tan amplias que a partir de su nombre, en el delirio antijurídico de las analogías y las concomitancias, se podría impugnar o ilegalizar cualquier lista en la que hubiese algún lector de Escuadra hacia la muerte.
La conjetura de que Batasuna iba a pedir el voto para II y la presencia en sus listas de un excandidato de ANV, una fuerza entonces legal pero ilegalizada a posteriori, ha activado la enésima impugnación de una fuerza electoral que, con casi toda seguridad, no podrá concurrir el próximo 7 de junio a las elecciones europeas. En 1630 se hacían las cosas así; en 2009, en el reino de España, también. En 1630, los procesos abiertos contra los untori formaban parte de la lógica pre-ilustrada del Antiguo Régimen; en 2009, los procesos abiertos contra los untori se quieren hacer pasar por normalidad democrática y de Derecho. Gente inteligente, gente sesuda, gente honorable, respetada e influyente, gente fuera de toda sospecha, gente rica y gente poderosa –como en el Milán de la peste- tendrá algún día que rendir cuentas ante los ciudadanos por esta doble fechoría: la de restablecer el Antiguo Régimen y la de hacerlo, además, nombrando el derecho y la Democracia.
Así las cosas, sugiero –y lo hago en serio- que Batasuna, fuente de todas las miasmas, poderosísima varita de contagiar infamia, convoque una rueda de prensa y pida públicamente el voto para el PP y/o para el PSOE. ¿Quedarán manchados nuestros dos principales partidos? ¿Se pedirá su ilegalización? Por supuesto que no, pero de esa manera al menos quedará claro que, desencadenada fuera del derecho, esta lógica medieval es hasta tal punto medieval –y está tan fuera del derecho- que ni siquiera es lógica: es puro ejercicio de soberanía religiosa o, lo que es lo mismo, arbitrariedad paranoica de un Santo Oficio en su lucha contra el Mal.
Porque lo que ya ha quedado claro, en cualquier caso, es que el oscurantismo, la manipulación, el desprecio por las reglas del juego y la injusticia son infinitamente más contagiosos que la peste –y mucho más, claro, que la conciencia de la democracia y la libertad.”
Santiago Alba Rico



domingo, 3 de mayo de 2009

O millor d'a semana 022

Dimpués de l’aturada d’a semana pasada torno a fer MdaS o domingo y con a estructura “normal”. Como encara teneba bellas cosetas que escribir y no podié fer-lo, iste post quedará una mica antigo, pero prometo actualizar-me antis con antis.

NHC y los meyos: Charré d’a manifestazión azientifica y ultranazionalista d’os NHC fa bels diyas por l’articlo que les adedicó lo Heraldo. Un eixemplo de cómo no abría de fer as cosas un periodista imparzial. Que más que un articlo parixeba un pasquín de Falange. Bels diyas dimpués leyé a bersión d’o Periodico de Aragón, que, sin estar una alfaya, ye millor que no l’atro. Nomás cal contimparar as dos notizietas.

Transchenicos: A manifestazión en Zaragoza contra os transchenicos, que se fazió o mesmo diya que a d’os de NHC contra o catalán, y que, como ye de dar, i arrocló a muitisma más chent, estió un exito. No sé si tendrá efectos en as almenistrazions, pero a lo menos a chent nos ha bisto y ha feito preguntas. Ye l’eixemplo d’una compañera de treballo que me demandó informazión. Mirando-ne trobé, antimás de l’articlo que fazió Publico sobre a mani, ista pachina mexicana, que me fazió muito goi por a suya simplizidat. Un sobrebuen puesto an que informar-se sobre l’afer d’os transchenicos.

Cucha Independentista: Dimpués d’un par d’eleczions an que boté por botar, sin guaire gana u mesmo con mala gana, a la fin me torna a fer bella mica de deleria ir a botar. A candidatura Iniziatiba Internazionalista, que en Aragón tien a la rezién naixida Cucha Independentista, cada begada me fa más goi. En leyer os comunicaus suyos y ir conoixendo a la chent que bi ye, m’agana más de botar-les. Antimás por primer begada no botaré en Corazonistas, que me feba asabelo de fastio d’ir-ie. Como m’empadroné, ya boto en o Pedro de Luna, que cuento que no pudirá a mosén.
Como deziba
Aragonando, toda a blogosfera nazional ye charrando de Cucha Independentista y yo no seré qui no lo faiga, pues me pienso que ye a notizia -y l’asperanza- de l’año. Asperemos que isto pueda continar dillá d’as eleczions europeyas. Dende güe, antimás bi abrá un binclo permanent t’a web suya an que goso de meter os binclos (a la dreita tuya, amigo lector).

Mundialet Antirrazista: Qui me conoix dende fa menos de quinze años, puestar que nunca no m’aiga bisto fer esporte. Talmén peteniar por os mons u menar a bizi, pero ixo ta yo no ye que mober-se d’un cabo enta atro, asinas que no lo cuento como esporte. Manimenos, iste cabo de semana tendretz a oportunidat de biyer-me chugando a futbol. Y tot porque s’ha organizau un Munidalet Antirrazista. Bueniza ideya. Ya se i han apuntau una patacada d’equipos y, biyendo os nombres, regular que feremos buenas risas. Os partius se chugarán o 9 de mayo en o C.D.M ACTUR, asinas que, chuguez u no, pasatz-tos-ie que i feretz un buen ratet.

Alara Renaixida: Con isto d’a crisis, no he puesto chugar a Magic (nian mercar-me cartas) dende a presentazión de Conflux. Contino sin tener diners, pero una presentazión ye una presentazión, asinas que ista tardi tornaré a chugar en o booster d’as launch parties de Alara Renaixida. No m’ha bagau de leyer guaire o suyo
listau, asinas que boi cuasi en coritatis, pero como ya sabetz, a yo con chugar ya ye prou. Que si nomás querese ganar ya lo ese dixau fa tiempos.

Ta rematar tos remero que podetz continar partizipando en a
frikiencuesta, que sé que lo etz leyiu y no dezitz cosa, so boques!