Mostrando entradas con la etiqueta Xaraba. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Xaraba. Mostrar todas las entradas

martes, 24 de septiembre de 2013

Amigas y amigos

Arya y Gendry, dos personaches que
m'encantan... como amigos
O mundo "normal" (tot lo que no ye indepelandia y A Madalena), se me fa a-saber-lo raro. Mientres muitas anyadas he dau por supuestas cosas que arredol mío yeran asinas, pero que dillá d'ixe microverso no'n son. Una d'ellas, prou rara ta yo, ye l'amistat entre personas de diferent sexo y as relacions que s'estableixen en "normal-landia". Nunca he entendiu porque o grau de amistat que tienga con una persona ha de pender d'os chenitals que tienga. Manimenos ta muitas ye inconcebible bella cosa tan obvia ta yo y que tan interiorizada tiengo.

Una d'as que me trucan a-saber-lo lo ficacio ye o trestallo que se fa entre hombres y mullers en quasi totz os lugars y, encara que no pas tanto, tamién en as ciudatz. En Zaragoza, quasi todas as collas d'amigas/os (habré de fer servir aquí os dobles chenero por qüestions evidents) que tiengo no tienen ixe problema. Manimenos en os lugars (basicament he conoixiu Xaraba y Andorra) malas que se i plega, se da por supuesto que, en una parella hetero, l'hombre marcha con más hombres y a muller con más mullers. Y a qui no, se le miran raro. En as cenas bi ha una cleta invisible que separa a uns d'atras. ¿Por qué yo, que puedo tener, y de feito tiengo, más amistat con muitas d'ixas mullers, m'he d'estar con os hombres? ¿Porque tienen picha? ¿Que criterio ye ixe? No ye más lochico chuntar-se por afinidatz, por as cosas que te fan goi, por temas de charrada, por o tiempo que fa que no te viyes, u simplament porque ixa siella ye más amán de l'escusau u d'a barra? ¿Por qué he de cenar con a pudor a testosterona cutiana que fan os "hombres-hombres" en chuntar-se-ne tres?

De chiquet, tamién me pasaba bella vegada, pero tan pocas que yeran anecdoticas, que a chent se me feba a riseta por andar nomás con mullers, u se creyeban que me las quereba ceprenar a todas. Pero a verdat ye que yeran as menos as vegadas que me pasaba ixo. Y encara que o mio entorno yera progresista, de centro-cucha si queretz, no yeran precisament revolucionarias/os ni estudiosos/as d'a teoría feminista.

Fa poco, en Zaragoza, tamién en vivié una charrada muito sinyalera de que iste fenomeno chupe a la nuestra sociedat, u a lo menos a buena parti. Se feba una cena d'a mia interpresa, d'ixas que sabetz que tanto goi me fan. En ixe inte bi yeran apuntadas ueito personas, siet mullers y un hombre. Una d'as mullers decidió de clamar a lo suyo mariu ta que o debantdito treballador "no s'estase solo". Literal. ¿Cómo puet una persona estar sola, con atras siet companyeras arredol? ¿Ye que la companyía nomás conta quan tien o mesmo entre as garras que tú? Ta forro de bota, o mozo, que yera de tot d'alcuerdo con l'afirmación d'a moza, respondió con un "A viyer si con tanta tía voi a pareixer homosexual, que como dicen que a los gais les fa tanto goi d'ir con mullers...".  Sin saber guaire bien como reaccionar a istas cosas, les explique que yo de siempre heba iu con mullers y hombres tot mezclau, que muitas vegadas heba saliu de borina nomás con mullers porque mientres muitas anyadas teneba muitas más amigas que amigos, y cosas parellanas.... Se me miroron con uellos de caparra y cuento que por aintro pensoron "Atra rareza d'o mozo iste... Como ye hippie... Si sisquiá le fa goi o futbol...".

No son mala chent. No son uns trogloditas masclistas y homofobos/as. Sí, tienen ixos micromasclismos y microhomofobias que tan estendillaus son, pero son "chent normal". Y ixo ye lo pior, que si chent normal piensa asinas, que pensarán os fachas?

Nunca no he entendiu ixas cosas. Dica fa no guaire creyeba que ixa mena de sociedat yera cosa d'os pais y mais nuestros. Pero me pienso que no hemos cambiau tanto en isto, encara que ye de dar que hemos enantau, u yo no sería escribindo isto y dengún d'os que lo leyetz seríatz d'alcuerdo. 


viernes, 16 de julio de 2010

Ampraus 046

Sciencia: Ixa repolida parola que agora nos cal escribir con ixa rariza "s" inicial, nos da goyosas noticias de cabo ta quan. En Xaraba, lugar t'a on que soi vinclau por qüestions familiars, i han trobau unas importants pinturas rupestres. De bellas 7000 anyadas d'antigas, diz que son. Fa 7000 anyadas bell personache surtiu d'as novelas de Lorenzo Mediano le dio por fer ixos graffiti en bell puesto amagau d'a ribera d'o Mesa. Hue encara podemos viyer-las. ¡Que'n sería d'argüellosa si lo podese saber! Un poquet más luen (u no tanto, pendendo de do viva a lectora), en Burgos, han ubierto un nuevo museu adedicau a la evolución d'a humanidat. En istos intes historicos, quan mesmo ixo ye qüestionau por as relichions, isto ye un chiquet rayo de luz. Un museu que me fería a saber de goi de visitar. Aspero fer-lo antis con antis.

D'o mundial no he charrau en iste blog. Ni lo feré. No quiero ni adedicar meya neurona a ixo, pues me carranya muito tot lo que ha pasau en istos diyas a tantos rans, que qualsiquier cosa que escribise u ya la habrían dito antis u sería fruito d'a rencor u d'o desespero. Con tot y con ixo, sí que tos meto bells vinclos a atros blogs que sí que han analizau o fenomeno. Muito millor que lo que hese puesto escribir yo mesmo. Desde Banarus, prou que en ha charrau, d'ixas trazas tan analiticas y con ixa uellada tan freda (en o buen sentiu d'a parola) que tien. Aragonando, con ixe estilo un poquet d'asunción d'a redota. Chulia Barrau escribiba tamién, bells diyas antis d'a final, a suya anvista sobre o mundial en un sobrebueno articlo publicau en o blog de Fendo Orella.

Manifestacions que han pasau sin pena ni gloria por os informativos, "aragoneses" u espanyols, mientres o mundial. La primer, contra a mina de Borobia. Doble en a convocatoria, pues i estión de maitins y de tardis. A luita contina por ixas redoladas. A la fin asperemos que se faiga chusticia. De la buena, ye de dar. L'atra, con muita más chent, en Barcelona, contra a decisión d'o Tribunal Constitucional yo-me-lo-guiso-yo-me-lo-mincho. Un flumen de chent, de senyeras y estreladas en contra d'o espanyolismo más rancio. En contra d'o canso anticatalanismo por tot l'arreu d'a "pelleta de toro". En Público, en Trinchera Digital, publicaban un articlo sobre ixa decisión y sobre nacions y estaus. Prou intresant que en diyarios espanyols i salgan articlos como iste. China chana, mesmo bi ha espanyols que entienden (encara que dimpués puedan no compartir) seguntes qué cosas.