Mostrando entradas con la etiqueta Universidat. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Universidat. Mostrar todas las entradas

miércoles, 12 de octubre de 2022

Lo Campus de S. Francisco. Zaratober 12


Antes d’empecipiar en la universidat facié FP, asinas que por dos anyos, t’o campus nomás bi iba a veyer a las amigas que i estudiaban. Quan i entraba m’envacilaba la morfuga que bi heba. Me pensaba que ixo yera tot un centro de saber, me l’esmachinaba como la Universidat de Streeling, d’as novelas d’Asimov. Tot ixo se fue desmitificando dende lo primer día que i entré. Tot y que lo conoiximiento, la investigación y la cultura bi yeran, s’amostraban d’una manera muito mas simpla y terrenal que no m’heba entrefilau. Con tot y con ixo la Universidat, y en concreto, lo Campus de San Francisco siguen estando un puesto referencial pa muitas. 

En lo bell meyo d’o Campus ye la baseta que siempre m’ha pareixiu un puesto bien bonico. Con lo buen orache, a sobén me chuntaba con la mía parella u bell amigo y nos estabanos un ratet fendo un hordio en los bancos u mesmo con los peus en l’augua. Mesmo plegué a dormir-ie bell día quan se fació l’acampada contra la guerra, la d’Iraq, la de Bush, Blair y Aznar. 

La viella universidat ha visto como la ciudat se l’ha minchada, habendo d’ixamplar-se por atros cabos d’a ciudat. Ha visto como lo gubierno la traiciona dia sin atro, dando los diners de todas y totz a la privada catolica que nomás beluns pueden pagar entre que lo presupuesto que asigna a la publica no da ni pa la calefacción. Y miedo me fa lo que le quede por veyer.

lunes, 10 de octubre de 2022

Lo Paraninfo. Zaratober 10


Lo Paraninfo ye un d’os mios edificios favoritos d’a ciudat. En ye por la suya polideza y valura arquitectonica. Tamién por toda la historia que i hai entre los suyos muros. Trescruzas lo branquil flanquiau por Servet y Asso. Alto, a l’endrecho, dende lo replano d’una escalera de piedra, cusira Ramón y Cajal. Cada cantonada recuenta un trocer d’a nuestra herencia como ciudat y como pueblo. Por ixos corredors han tramenau a-saber-las d’as capezas mas agudas d’o país.

Antimás, pa yo y pa muitas atras personas que han pasau por la militancia en organizacions universitarias ye lo puesto que presenció una parte important d’a luita por los dreitos estudiantils. Astí se gosan reunir los principals organos de gubiernos y representación universitarios como lo Claustro y lo Consello de Gubierno que en facié parte bell anyo. Astí s’han preso quantas d’as decisions que hue definen la Universidat de Zaragoza. Y astí chilemos muitas vegadas que querebanos atro modelo universitario sin que dengún nos fese guaire caso.

miércoles, 4 de mayo de 2022

Adios a los setiembres

En los anyos que pasé en la universidat, muitos mas d'ixos en los que se suposa que habría d'haber rematau la mía carrera, pocas cosas movilizaban mas a l'alumnau que que les tocasen las convocatorias. T'a part d'alavez luitabanos porque se mantenese la tercer convocatoria que, en lo caso d'a mía escuela - la EUITIZ, que dimpués formaría chunto con lo CPS l'actual EINA - yera en lo mes d'aviento. Sí, tenebanos una tercer convocatoria a metat d'o primer quatrimestre, lo que sí que yera buen empandullo administrativo. Como con tantas atras cosas, las nuestras movilizacions no consiguioron lo suyo obchectivo y ixa tercer convocatoria ya ye nomás en la memoria de qui pasemos por las aulas universitarias en aquellas envueltas. Con tot y con ixo, las campanyas en la suya desfensa arrocloron a muitas alumnas que no gosaban protestar por res.

Fa bell día, unatra convocatoria d'examen se vulcaba. Los setiembres pasan a chulio por decisión d'o Consello de Gubierno d'a Universidat de Zaragoza y en contra d'a opinión d'a immensa mayoría d'estudiants. Las declaracions d'o rectorau, ixa condescendencia de "ye por lo vuestro bien", me recuerdan tantismo a ixe lema d'o despotismo ilustrau, que se podría reversionar como "tot pa los estudiants pero sin los estudiants". Sabemos, y saben, que en son en contra, d'ixa decisión. Y lo sabemos, y lo saben, porque no en fa tanto, en 2014, se fació una consulta popular en la universidat que perdioron tot y estar trucada. Se exichiba un minimo de participación d'o 30% quan en la mayoría de procesos electorals (claustro, rector, etc.) ista no gosa blincar ni d'un 10%. S'aprecisaba un voto a favor de mas d'un 60% pa mantener la convocatoria, pero no pas pa sacar-la. La campanya de propaganda que se fació dende rectorau estió bien fura. En la web "informativa" institucional amaneixeba un eterno listau de razons pa votar en contra de mantener los setiembre a lo costau d'una breu enumeración de bellas poquetas razons a favor de que seguisen. Con tot y con ixo, las estudiants respondioron a la convocatoria y votoron masivament. La participación quasi duplicó lo minimo quedando en un 53% y lo voto a favor d'os setiembres pasó d'o 80%. Lo rectorau perdió por goleada y habió de reblar y aguardar dica 2022. Agora ya heban aprendiu y decidioron quitar-se la careta de democraticos y participativos y gubernar como lo fan con toda la resta de decisions que se prenen en la universidat, ignorando de tot a lo suyo alumnau.

Lo día d'antes, bella centena d'estudiants pasaban nueit en l'Interfacultatz pa protestar. Ixe mesmo día interrumpioron lo Consello de Gubierno. Todas dos accions visteras y chustas pero que no consiguioron fer cambiar d'opinión a un organo que no les tien ni miedo ni respeto. Una vegada mas los estudiants no son - como no en yeranos nusatros - conscients d'o poder que tienen. En la universidat "viven" bellas 40.000 personas d'as que lo 90 % son alumnau. Si deciden que qualcosa no se fa, NO SE FA. Una vaga estudiantil de tres días, con prou seguimiento, hese estau prou pa vulcar las intencions d'o rectorau. Pero ¿qui la convoca y cómo se consigue ixe seguimiento? Me pienso que, por desgracia, ye agora mesmo imposible igual como en yera quan estudiaba yo.

I hai dos condicionants basicos. Lo primer ye lo perfil cheneral de l'estudiant universitario. En lo caso d'a publica i hai muitismos integrants d'ixo que claman clase meya aspiracional, que s'han creyiu toda la charrameca sobre la meritocracia y l'ascensor social. Que creyen que si faltan un día t'as clases perderán ixe saber tant important que les separará d'a purria que nos aconhortamos con treballos de rango inferior. Chicotz AlbertRiveras y InésArrimadas que no paran cuenta de que son ferramientas en mans d'as elites. Ixas elites que, manimenos, ya tienen lo suyo propio circuito d'estudios, por un regular bien aluenyau d'as universidatz publicas. L'individualismo en la universidat ye mesmo mas furo que en la resta d'a sociedat, habendo convertiu una institución que s'habría de caracterizar por la colaboración pa la creación de conoiximiento en bella mena de Chuegos d'a fambre a on que, si cal, se chafa a qui tiens a lo tuyo costau. N'i hai excepcions, prou que sí. Y muitisma solidaridat, refirme mutuo y organización. Pero ixo ye, como digo, la excepción, no pas la norma.

L'atro condicionant son las caracteristicas d'as organizacions estudiantils mas grans. Quan yo estudiaba, y ixo veniba de muitos anyos antes, la principal y que mas representación teneba yera EDU, lo brazo estudiantil d'o sindicato UGT. Lo suyo papel yera vergüenyoso a tantos nivels que se podría fer un blog nomás pa recontar historias d'a pampurria que feban. Cuento que ixo no habrá cambiau guaire. La suya actividat se pareixeba mas a un club d'ocio y tiempo libre que a la d'un sindicato estudiantil. Un poquet como lo suyo homologo laboral, d'atra man. Lo suyo programa electoral, copia y pega d'as mesmas demandas anyo sin atro, se podeba resumir en "mas cosas buenas, menos cosas malas" (mas becas, menor pre d'as fotocopias, p.e.) sin prebar de fer garra cambio estructural. Lo suyo caracter de PSOE estudiantil plegó a lo nivel de fer concentracions a favor d'o gubierno en los tiempos de ZP. Lo suyo exito veniba d'ixe caracter de club de tiempo libre a on que se formaba una gran familia estudiantil que s'adedicaban a la borina y a on que, en tener una ideolochía practicament nula, totz en podeban fer parte sin mica compromís. Chunto a ixe EDU, la resta de sindicatos nunca no tenebanos la mesma presencia mediatica ni muito menos lo refirme economico y lochistico d'as nuestras organizacions referents. Febanos lo que podebanos con uns medios radius y minima atención mediatica. I heba un terger grupo d'organizacions que yeran agrupacions de facultat u independients con un mensache mesmo mas esbafau y sin mica recorriu ni capacidat d'acción dillá de conseguir bella reivindicación puntual de bell problema local y que gosaban meter-se de costau en que se parlaba de problemas mas amplos.

La participación estudiantil en las eleccions d'os suyos representants ye radida y pocas vegadas supera lo 10%. Pero, pa forro de bota, la mayoría d'ixos votos no son en conciencia, sino que votas a fuleno u mengueno porque i ye una amiga tuya que te leva d'a orella a que fiques lo papelot en la urna. Lo sé de primer man porque m'ha tocau de fer-lo. 

Con ixos vimbres, que cuento que no habrán cambiau mica, ye imposible d'endrezar una movilización masiva en la universidat. Me clamó l'atención -pa mal - en la noticia d'o Heraldo, la reacción de dos organizacions d'a dreita estudiantil. Todas dos teneban representación en lo Consello de Gubierno, que ye bien dificil d'entrar-ie asinas que m'entrefilo que habrán teniu buen capazo de votos. Que i haiga dos sindicatos fachas en lo CdG ya ye pa preocupar. Sobre la entrada d'os estudiants en la votación pa protestar deciban que "no yeran trazas". La representación estudiantil en la universidat ye de tot cosmetica, un teatret pa que la institución pareixca una mica mas democratica. Lo porcentache d'alumnau en totz los organos siempre ye minimo, fendo obligatorio que pa fer qualsequier cambio haigan de contar con lo profesorau ya que ni sisquiá con lo refirme d'o Personal d'Administración y Servicios pueden tener mayoría. Pero ye que antimás se ye perfectament conscient de que no tienen un poder real de movilización por lo que las demandas d'as organizacions d'estudiants muit pocas vegadas s'ascuitan. Decir que "no son trazas" ye la rematadera pa uns suposaus representants d'uns estudiants que no tienen atra manera de fer que la suya protesta tienga la minima positibilidat d'ascuitar-se.

Ye dificil calar en la educación superior seguntes que mensaches, adintro d'una sociedat despolitizada, desmovilizada y individualista que malfia d'as organizacions politicas y sindicals. Pero una cosa tant caboliosa como los setiembres, con una utilidat que garra alumno no discute, me pensaba que yera una sobrebuena oportunidat pa que l'alumnau se movilizase y contrimostrase lo suyo poder real, que no ye en un porcentache d'os claustrals ni en las perras d'as muyas matriculas, sino en lo suyo numbro y potencial capacidat organizativa. L'estudiantau ye, y siempre será por definición, lo colectivo mayoritario en la universidat, pero sin ixa organización siempre fará lo que le pete a ixa chicota elite que decide lo que ye millor pa ells sin contar con ells. Y tanimientres, la quinceemera consellera d'universidatz a atras cosas. Talment ella l'aprebase tot en chunyo.

miércoles, 21 de julio de 2021

Barucas universitarias

Veteme que en los zaguers meses se me repite una soniadera que nunca no heba teniu. Mas d'una decada dimpués d'haber presentau lo mio Prochecto de Cabo de Carrera, ixo que agora sería lo Treballo de Fin de Grau, suenio que me falta bella asignatura por aprebar. Por un regular mesmo de primer curso. Me meto bien niervudo y pienso en cómo se m'ha puesto olvidar que no teneba aprebau Expresión Grafica u Electrotenia u lo que siga. He de tornar a fer ixas eternas listas d'exercicios y problemas, mirar-me la teoría por si un caso, buscar examens d'atros anyos... tot ixe catenazo. Quan lo he comentau en retz socials, en las virtuals y las fisicas, m'ha respondiu a-saber-la chent que ixo ye normalismo. Pareixe que ye una soniadera compartida entre todas, u muitas, d'as que hemos pasau por lo sistema educativo. 

Pero se me fa raro que, dimpués de tantos anyos, se me viengan ixas cosas t'o tozuel. En los anyos universitarios, los estudios yeran la zaguer d'as mías prioridatz. Yera embrecau de tot en l'activismo cultural y politico, y antimás teneba edat de bureo y festellar, asinas que lo d'os examens no me teneba masa niervudo. Teneba ya una FP, y treballaba a chornada parcial, asinas que no m'apuraba rematar la carrera antes u dimpués. Con tot y con ixo, si t'a part d'alavez hese teniu istas soniaderas m'hese pareixiu bien normal, pero ¿agora?. 

Talment, quiero pensar, lo faiga por empatía. Por lo mio treballo, soi tot lo día rodiau d'universitarias. Quan s'acerca examens, ixo ye un barambán d'emocions; niervols, chilos, ploros... Me las miro, dando gracias por haber acabau con ixa etapa d'a mía vida, y sin trobar mica a faltar la universidat.

Por lo que veigo, las cosas han cambiau y, en muitas asignaturas, los examens son una parte bien chiqueta d'a evaluación de l'alumna. Ixo tien una parte mala y ye que muitas personas no podrían fer los graus d'agora por no poder asistir a las clases de presencia obligatoria u entregar los treballos quan pertoca. Lo mío tiempo me lo organizaba yo y iba dreito ta l'examen final sin fer ni parcials ni costodias. Pero sí que tien una parte buena pa lo que suposo que ye la mayoría d'as estudiants, que ye sacar-le importancia a los examens. Y ye que evaluar, en una sola preba, un solo día, los conoiximientos de tot un cuatrimestre u mesmo d'un anyo de treballo no nomás ye inchusto, tamién ye ineficaz. He aprebau examens si entender ni una letra d'a materia y n'he suspendiu conoixendo-la perfectament. No tiengo ni ideya de quál ye lo metodo perfecto, ni pa la universidat ni pa atros nivels educativos, ni pa la milenta d'oposicions de toda mena y nivel que i hai por tot. A fe que no pas los examens, a lo menos planteyaus como por un regular son.

No aduya, pa cambiar a millor, la situación hiperprecaria d'o profesorau asociau, ni la masificación de muitas asignaturas, ni la endogamia universitaria, ni muitas atras cosas que pasan en la eduación superior y que, a pesar d'estar la consellería y lo ministerio en megaprogres mans no fan mina de solucionar-se a curto plazo. Ista nueit tornaré a chitar-me. Talment me vienga la soniadera que m'estozolo dende bell balcón, u la de que se me caye bell nino u lo gato, u la de que pierdo los dients. U talment soneye que no m'entivoqué de carrera y que n'estudié una d'ixas que dicen "de letras", y que astí sí que te amostraban cosas intresants y no nomás a aprebar examens. No me fará lo morro clo.

martes, 13 de octubre de 2020

Educación y pasa. Tierra de barrenaus 7x02

Probablement un d'os temas mas polemicos y debatius en istos tiempos de pasa ye cómo chestionar la educación. Las problematicas son bien diferents y poco tienen a veyer las estudiants d'universidat con las d'infantil. Pero en totz los nivels educativos nos trobamos con grans concentracions de personas que se suposa que ye precisament lo pior que i hai pa que nos apeguemos lo virus. Como en tantas atras cosas, no tenemos respuestas machicas que apanyen de camín totz los problemas derivaus de no poder chuntar chent, pero somos seguras de que bi ha muitas cosas millorables.

En un afer tant important como ye la educación he quiesto contar con diferents voces y quatre d'ellas han respondiu a lo clamamiento que facié y son presents en iste programa. Pais, educadoras y docents de diferents nivels educativos ofreixen la suya envista de tot lo que ye pasando en istos primers meses d'educación en tiempos d'a covid. Lo debat chenerau toca a-saber-las atras cosas bien intresants tamién, contrimostrando que la educación ye muito mas que una serie de nivels formals d'adquisición de conoiximientos. 

S'ha quedau difuera d'iste programa bella voz que m'hese feito goyo de tener: alumnau, profesorau rural, las FPs... y ya soi treballando en que puedan venir ta belatro programa a comentar la suya situación. Asinas que si yes una d'ixas personas u en conoixes garra y quiers venir t'o programa, mete-te en contacto con yo.


jueves, 20 de octubre de 2016

Exercendo lo pasquinismo 011: Cebrián, Gonzalez, Podemos militarra y os comunistas nazis

Ya fa tiempo que a SER fa pampurria. Muita pampurria. Por diferents razons, en o treballo mio ye a cadena que ye enchegada tot lo dia, asinas que me sé la suya programación de punta ta coda. As primers horas d'o maitin son as d'as noticias y as editorials. Asinas que ye an que más se nota a ideolochía d'a cadena de Cebrián. Precisament, os abucheos a ixe hombraz y a lo suyo "compinche" Felipe González en una Universidat espanyola, han centrau una d'as pachinas más penibles d'o suyo "periodismo". Tot un exercicio de pasquinismo.

Prencipiaba, bien luego, Jose María Izquierdo en a suya sección "O uello cucho". Tot lo mierques heban estau dando ferrete con a noticia, pero contaba que no continarían o chueves, ya que no daba pa más. Prou entivocau yera.

"Acotolar o faixismo d'a violencia", titolaba Izquierdo a la suya columna.Yo, que encara debo d'estar sin esmaliciar, me pensaba que charraría d'a puyada d'a extrema dreita en bell cabo d'Europa u de bella movida d'o futbol. No me fació lo morro clo. Prencipiaba charrando d'ETA. Ya soi feito a ixa relación d'ideyas y a ixe discurso, asinas que tampoco no me trucó guaire. Se feban cinco anyos dende que deixoron as armas y yera lochico que en charrasen. L'articlo contina remerando os factors que levoron ta ixe cese de l'actividat armada y reivindica a figura de belun d'o PSOE. Dica astí, sin novedat. Aqui prencipia lo cachondeo.
Es obligado mencionar hoy a Francisco Tomás y Valiente, asesinado a tiros en la Universidad Autónoma de Madrid hace ahora veinte años, porque hemos visto, desgraciadamente, cómo el fascismo no ha desaparecido de ese ámbito de inteligencia y libertad que es la Universidad, y hemos asistido, atónitos, al deplorable espectáculo de ver cómo unos descerebrados impedían dar una conferencia a Felipe González y Juan Luis Cebrián. ¡Una conferencia, una charla, una exposición de ideas, qué atrevido insulto y qué terrible provocación!
Diz Izquierdo. Veiga-se como, quasi por arte de machia, asocia a ETA con una colla d'estudiants que protestoron porque dos personaches como Gonzalez y Cebrián isen t'a Universidat a repetir a mesma vasuera que levan repetindo totz os medios de comunicación -propios y allenos - dica l'escamallo. Si yo estase d'o PSOE, u familiar de Tomás y Valiente, talment me ofendería una mica que iste sinyor contimparase una protesta con un asesinato. Ixo sí que ye una "gosada faltada y terrible provocación".

Deciba no se qué feminista a qui le dicioron feminazi "Claro, porque estar a favor d'as cuotas en as listas electorals ye como invadir Polonia". Aplicable tamién a isto. Soi o primer que fa servir masiau a soben as contimparacions con o faixismo y o nazismo, pero Izquierdo, en ista se ha saliu.

No remata aquí. Ya hemos estableixiu que os que protestoron en a Universidat yeran etarras y faixistas. Qué más les falta?. Sí, quiesta lectora.... podemitas...

¿De dónde salen estos cafres? ¿Quién los anima, los alimenta, los azuza?

Asinas remata o suyo articlo, continando con l'argumento que desfendió o PSOE dende o primer minuto de que a movilización yera cosa d'o "codetas".ETA-faixismo-Podemos en tasament dos parrafos. Plas, plas, plas, Izquierdo.

Con tot y con ixo, Izquierdo ye un chulo de laminaculs d'o chefe Cebrián, si lo contimparamos con Pepa Bueno. Poco rato dimpués d'a enciclica de Izquierdo, continaba Bueno con a noticia d'o día. ¿Gürtel? ¿Siria? ¿o motín en o CIE? ¿o montache policial d'Altsasu? No. Que heban chilau a lo suyo caporal.

que se impida físicamente en la Universidad la celebración de un acto en el que se va a utilizar como única herramienta la palabra es una muy mala noticia y un síntoma inquietante de intolerancia.
Prencipia un articlo que titula "Encapuchaus en a Universidat". No charra de quan os nazis no deixoron charrar sobre o proceso de paz en Euskal Herria, sino de que bi ha habiu una protesta contra dos millonarios, con medios de comunicación propios.

Felipe González y Juan Luis Cebrián no pudieron hablar ayer con los estudiantes de la Universidad Autónoma de Madrid que sí querían escucharlos. Y no pudieron porque un grupo de doscientos decidió por todos y reventó el acto. Por muy gastadas que parezcan las palabras, las que sirven para lamentar este episodio son las mismas de siempre: que unos pocos impongan su voluntad a muchos tiene un nombre muy feo se llama fascismo,
Os pobrichons que no podioron ascuitar-los ahiere lo podeban haber feito mientres os meses y meses que levan desfendendo o suyo modelo d'estau. U ixe mesmo dia, quan movilizoron a tot lo suyo exercito d'opinadoras. U hue, quan han feito portalada en totz os periodicos. ¿Tos alcordatz de quan nomás ABC y La Razón compartiban portaladas absurdas? A El País le pasa cada vegada más a soben. A la fin, tot pa tornar a decir que yeran faixistas. A lo menos no ha tirau d'ETA. Encara.

y no se puede banalizar de ninguna manera que unos pocos impongan su voluntad a muchos porque se vulneraron dos derechos: el derecho a expresarse libremente de unos y el derecho a recibir libremente información de los alumnos.

Parrafo glorioso. Charra de no banalizar una persona que acaba de contimparar una protesta universitaria con un rechimen que exterminó a millons de personas. Que "uns pocos imposen a suya voluntat a muitos" ye precisament lo que Gonzalez, Cebrián y lo gubierno que s'han encerrinau que tienga l'Estau espanyol ha feito, fa y quieren que contine fendo. Que una persona diga que s'ha vulnerau o dreito de Cebrián y González a expresar-se librement, fería meter-se royo como un ababol a qualsiquier que i piense tres segundos. Por favor, ¿de verdat me yes decindo que un ex-president y o suyo quiesto amigo, duenyo de o grupo de comunicación más gran de l'estau espanyol y d'os mas grans de Latinoamerica tienen en periglo o suyo dreito a expresar-se librement?

Actuar encapuchado, meter en el mismo saco a los presos de ETA, el Gal, y hasta el debate actual en el PSOE es una ensalada tal que, si efectivamente son estudiantes, alguien debería repasar el Plan de estudios.
Mezclar ETA con o GAL? Qué loquería, e? Son cosas que no tienen mica relación. Bien se vale que en a suya cadena no han mezclau, meya hora antes por eixemplo, una protesta estudiantil, con o faixismo y Podemos.

Como as universitarias son una comunidat que tien bell prestichio social, siempre que bi ha qualsiquier protesta en a universidat, se mete en dubda que qui la faiga siga universitario. Pasa en cada piquete de vaga, en cada protesta meyo fura y, prou que sí, aqui. ¿Conoixe la periodista, u qui l'ha serviu a información, a los millars d'estudiants d'a universidat? Si iban encapuchaus, ¿cómo sabe si son u no universitarios? Belun habría de repasar o plan d'estudios, sí, pero lo prencipiando por o de Pepa Bueno.

Remata Bueno con un:
La memoria histórica sirve también para explicarles a los más jóvenes que en las sociedades democráticas la razón está siempre del lado de los que no cruzan la raya de los derechos de los otros.
Y isto lo diz charrando de Felipe González, que se pasó por l'arco los dreitos d'un fascal de chent. Pa forro de bota, lo fa con ixa bamba parternalista que tanto odio, pretendendo "explicar a os más chovens" a suya envista historica.

Yo, y muita chent más choven que yo que nian han viviu baixo lo gubierno de González, recordamos perfectament la cal viva. No nos cal que vaiga Iglesias ta siede parlamentaria a explicar-nos-lo, por muito que asinas lo creiga en a radio de Cebrián. Recordamos tamién como tractó a los insemisos, recordamos os GAL, a lei Corcuera, a OTAN d'entrada no, as ETT's, y tantas y tantas atras cosas.

Bueno y Izquierdo, González y Cebrián preban de que ixuplidemos y de fer-se pasar por un pobres a qui les ha crebau a libertat d'expresión. Lo hodiu ye que cuela... Con totz os medios de masas alineaus más que no nunca en a dreita u ultradreita, se permiten o luxo de prebar de decir-nos lo que ye libertat d'expresión. Bueno, ya lo parodioron lo Simpsons, con aquell mitico "nos atacan comunistas nazis". A SER nomás lo ha espanyolizau, barrachando ETA y Podemos tamién.





jueves, 18 de diciembre de 2014

O trango ta dezaga que cal fer de cabo ta quan

Fa bell mes, por qüestions laborals, estié pendient d'a votación que se fació en a Universidat de Zaragoza sobre si se sacaba la convocatoria de setiembre. Dende meses antes d'a votación bi habió un proceso de debat y negociación prou largo. Como yo ya no soi universitario le preguntaba a soben a un zagal que conoixié en ixas envueltas, creigo que de EDU, por cómo iba la cosa. En una d'istas, preguntau por cómo iba la negociación, nos prencipió a recontar no se qué movidas de una moción de censura a o president d'o Consello d'Estudiants u parellano. 

Yera bella cosa que me la bufaba. Lo que m'importaba yera si iba a haber-ie setiembres u no pas. Tot lo proceso, os cargos que tenese zutano u mengano y tot ixo me importaba tanto como saber qui estió lo ganador de Gran Chirmán 8. Manimenos ta qui charraba yera la qüestión important. Mesmo cuento que creyeba que nusatras, qui l'ascuitabanos sabebanos de qué ostias charraba. Que no ye o caso.

Conoixco prou bien ixa sensación. La he vivida un ciento de vegadas. Yo tamién estié representant d'estudiants en Claustro y Consello de Gubierno d'a Universidat, entre atros organos internos. Soi estau en atros organos de partius politicos y d'asociacions y organizacions de toda mena. Adedicando muito, pero que muito, d'o mio tiempo, que sacaba d'o mio ocio u mesmo d'o mio treballo.

Ye masiau cutiano que perdamos a distancia que nos fa viyer os problemas reals, y a grandaria real de cada problema. A yo tamién me pasó creyer que lo important yera una coma aquí u alla en iste negociau de tal documento, sin parar cuenta de que talment as cosas importants, as que cambiarían a vida d'as afectadas no yeran ixas. Lo que ta yo yera un mundo, como podió estar a politica universitaria en un tiempo d'a mia vida, en realidat intresaba poco u menos. Os motivos dan t'atro post, pero lo cierto ye que o 99% d'as decisions que podiemos prener-ie, por as que tantismo luité, no cambioron guaire u mica a universidat. Y prou que sisquiá intresoron a o 99% d'as afectadas.

En o treballo pasa parellano con una companyera. Qualsiquier chiquet inconvenient ye tot un mundo ta ella. Pareixe que maitin vaigamos a baixar a persiana porque nos han meso tal u qual entrepuz. Ye incapable de viyer a uellada que tienen os clients sobre o treballo nuestro y como se la bufa ixe gran entrepuz que ha trobau.

Quan tot isto pasa, quan somos absorbius de tot por o revolvín que ye tant dificil de salir-ne, hemos de fer un trango enta dezaga, aturar un momento y mirar-nos arredol. Viyer qual yera l'obchectivo que tenebanos quan nos embrequemos en a movida que siga y si lo que somos fendo aduya u no pas a conseguir-lo. Charrar con totz ixos referents morals, politicos u eticos externos a la movida en qüestión y preguntar-les que'n opinan. Viyer o cuadro en o suyo conchunto. Porque o Gernika u La Gioconda, vistos a 10 cm, pierden muito, por muitos detalles curiosos que les podamos trobar.

Ye ixe tamién un d'os mals que ha afectau a lo modelo de democracia "que todas nos hemos dau y que guarencia la paz y convivencia de totz os espanyols". Ya no charro d'os politicos "malos", de qui furta u que se'n aprofeita. Charro d'as politicas honradas que sí que quieren prebar de fer una sociedat millor, pero que a pur d'anyos treballando-ie han esdeveniu politicas profesionals que adedican tot lo diya mientres decadas a fer papelotz y a tricolotiar-se por comas absurdas en documentos absurdos, ixublidando os problemas reals y cutianos d'as gubernadas u chestionadas.

No repitamos errors. Talment de cabo ta quan cal aturar. Prener-se un ratet y una biera con ixa amiga que fa tiempo que no viyes y preguntar-le como le va la vida, que problemas tien, como vei la suya ciudat y o suyo país y parar cuenta d'o important. Y si bell diya ganamos a universidat, a ciudat, a revolución u lo que sía Respice post te! Hominem te esse memento!

jueves, 10 de abril de 2014

Consulta de setiembres y democracia universitaria

Una d'as urnas d'a EINA
(Foto: @KilFer)
Lo que pasó iste miercols en a Universidat de Zaragoza ye una feta que cal mirar-se con firme ficacio y sacar-ne toda la información y licions que calga. A Universidat de Zaragoza, igual como atras tantas institucions ye un dinosaurio que se mueve prou prou a monico y a on que os sistemas de participación son ridiculos, nulos u nomás miraches.

Por si belun no se'n ha enterau feré una chicota historia d'o que ha pasau. Como sabetz, dende fa tiempos en todas as universidatz de l'estau s'ha iu sacando a convocatoria de setiembre con a tramoria de avantallas administrativas y bells argumentos más u menos absurdos sobre milloras docents que, en a mia opinión, no existen. A Universidat de Zaragoza ye agora mesmo en ixe proceso. No sé qual ye estada la influyencia u la presión que haigan puesto fer os estudiants, ni qual ye a receptividat d'o Vicerrector d'Estudiants Fernando Zulaica, pero cuento que os dos factors influyoron en que se decidise de convocar una consulta sobre os setiembres.

Pero beteme que dende Rectorau quereban, y quieren, sacar a convocatoria de setiembre (1). Asinas que sí, acceptoron a consulta, pero facioron tot lo posible ta ganar-la u, a lo menos, empachar que podesen perder-la. D'una man, la convocoron de traza express, con menos de dos semanas entre l'anuncio d'a calendata y o diya d'a consulta. Antimás metioron dos condicions ta tener en cuenta la consulta que feban prou dificil que perdesen. La una, que votase más d'un 30% d'a estudiantalla. En procesos electorals normals como eleccions a representants en Claustro u eleccions t'o rector, a participación no gosa puyar d'o 10%, y dengún no mete en dubda la lechitimidat d'ixas eleccions. La segunda, que votase a favor d'os setiembres más d'un 60%. ¿Por qué? Pues porque les salió d'astí mesmo.... Si salise un rector con un 51%, tampoco no metería dengún en dubda la suya lechitimidat. Cuanto a la lochistica, estioron bien radius en o numer d'urnas. En a Escuela d'Incheniería y Arquitectura, por eixemplo, con quasi 4.000 alumnos con dreito a voto, tenioron nomás dos urnas. Sisquiá una por edificio, que'n tienen tres. Isto fació que se fesen firmes ringleras ta votar y que más d'un marchase farto d'estar-se aguardando-ie.

Ta forro de bota, a consulta no ye vinculant. Ye decir, que dimpués de tot isto, o Consello de Gubierno d'a Universidat puede fer lo que quiera. Siga qual siga la participación y siga qual siga lo resultau.

Enqüesta d'a Delegación d'a FECEM
Lo que pasó, ye conoixiu. Una participación superior a o 50%, y un voto a favor de os examens de setiembre d'un 86%. Os estudiants han charrau bien alto y claro. As necesidatz docents son por dencima d'as administrativas y o calendario s'ha de decidir por l'alumnalla.

Cuanto a l'actitut d'o rectorau bi ha tres opcions. La una que fesen a consulta ta dar-se-las de democratas asperando que no se plegase a o 30% y asinas poder decir que a la estudiantalla rai as convocatorias. Triplicar a participación cutiana en tasament 10 diyas de campanya pareixeba imposible. La segunda, que creyesen que iba a salir o voto en contra d'os setiembres. Exichiban un 60% porque bi habió una enqüesta que deciba que ixa yera la cifra de chent a favor de sacar os setiembres. Gran enqüesta! ¿Qui la fació, La Razón? En istos dos casos Rectorau tenió un EpicFail total. A tercer hipotesi, y la que sería la más rara, ye que de verdat creigan en isto d'a democracia. En ista hipotesi, se fan inexplicables os requisitos absurdos, as prisas por votar y la publicidat en a web a favor d'a suya propuesta.

Cal parar cuenta de que, si as cosas s'hesen feito como siempre, s'habría cambiau lo calendario academico con un 86% de l'alumnalla en contra d'iste cambio. Y cal parar cuenta tamién que ixe ye o mecanismo cutiano de funcionamiento aintro y difuera d'a universidat. Ye decir, que a tant esfendida democracia representativa burguesa prene de cutio decisions con porcentaches como un 86% d'a población afectada en contra. Y continan clamando-le gubierno d'o pueblo.

Ista consulta ha contrimostrau muitas cosas. Ha contrimostrau que as y os estudiants d'a universidat aragonesa sí que son capables de movilizar-se, mesmo ta ir a votar. Cosa que habrían d'apuntar en as suyas libretas as organizacions de representación estudiantils y tamién o rectorau, qui tamién son esleixius con porcentaches parellanos de participación. Ha contrimostrau que as decisions se pueden prener y se prenen, en contra d'a opinión d'a inmensa mayoría d'os estudiants. Ha contrimostrau que os estudiants tienen más sentiu critico que muitos nos pensabanos (y me bi incluigo). Y ha contrimostrau os "periglos" d'a democracia t'o poder. Porque si la chent vota, se pueden aturar decisions tant arbitrarias y autoritarias como la de cambiar o rechimen de convocatorias y o calendario academico de traza radical sin contar con os principals afectaus. Extrapolemos-lo a tot lo que podría pasar si en a resta d'institucions se consultase a la chent sobre afers como iste. Muitas cosas cambiarían.

Cartel en a puerta de l'edificio
Torres Quevedo (EINA)
Agora o rectorau tien un paisache prou dificil. De malas trazas podrá aprebar ta iste anyo o calendario academico que quereba. Pero lo que ye millor ye que tamién lo tendrá dificil ta chustificar-lo l'anyo venient u mesmo a l'atro. O refús ye estau tant cheneralizau, o precedent sentau tant poderoso, y l'empoderamiento d'os estudiants tant contudent, que la venient vegada lo tendrán muito más dificil.

Parabiens a todas las estudiants que hetz conseguiu aturar isto. Parabiens a lo rectorau, u a los sectors d'o rectorau que haigan creyiu en a democracia, si de verdat dimpués la meten en practica. Parabiens a todas as organizacions estudiantils que tos lo hetz treballau. Parabiens a todas las profesoras que facilitoron que a chent podese votar rematando as clases cinco minutos antes. Parabiens a toda la comunidat universitaria, porque os examens de setiembre t'a mas gran parte d'a chent no tienen que avantallas, por muitos cuentos que nos reconten dende rectorau.



(1) Particularment gracioso, porque se puede viyer, ye a lista d'argumentos a favor d'a opción rectoral y de l'atra que metioron en a web d'a UZ y que podetz viyer punchando aqui. ¿Neutralidat? ¿Información? Sí, de collón...

lunes, 23 de septiembre de 2013

Devantaderas, lifaras y a universidat

Ista semana, as treballadoras y estudiants d'a Universidat de Zaragoza consiguioron cabidar-nos a todas las ciudadanas buena cosa de diners, antimás d'a visita de un ministro espanyol encerrinau en externalizar a educación ta dar-le-ne a l'Opus y atras sectas cristianas, y a lo hereu d'a corona que nos sacó los nuestros dreitos nacionals dimpués d'una guerra, por dreito de conquista. Dos personas que no pintaban mica en a nuestra universidat ni en o nuestro país, y que no yeran bienvenius, como s'ha puesto viyer.

L'acto que yeran convidaus yera a devantadera oficial d'o curso universitario. Ye un d'ixos intes penibles d'a universidat que tanto fastio me han feito siempre. Como cuento que no todas las mias lectoras (las tres) habrán estau en una movida d'istas tos reconto bell poquet: A devantadera d'o curso ye un acto a on que bells quantos profes se meten os traches ridiculos istos con chaperos de colors que les fan portiar de cabo ta quan. A fe a fe sé que a la más gran parti d'ellas tampoco no les fa guaire goi fer ixa farcha, pero rai. Ixo ye nomás ta fer-se- a riseta. Dimpués, atra profesora leye o discurso de devantadera que gosa d'estar un chiquet estudio sobre bell tema d'actualidat, u no pas tanto. Mesmo bellas vegadas tien bell intrés... Y ya dimpués de bell charrazo prou institucional, plega la medolla y por lo que realment se fan ista cosas: a lifara.

Ixa ye chusto a parti que tanto criticaba, muito antis d'a crisi, y que tanto continaré criticando muito dimpués d'a crisi. Estié exercendo diferents cargos de representación d'estudiants en as mias anyadas de universidat, que'n estioron muitas. Bi heba diyas que as reunions se prolargaban mientres horas y horas. Dende lo maitin bien luego dica la nueit. En ixos casos veigo normal y lochico que a universidat pague a chenta d'as representants que, a lo menos en o caso d'as estudiants, i somos por amor a l'arte. A lo menos las que no somos liberadas, que'n son as más. Pero a chenta puet estar perfectament un entropan u un primer, segundo y postre normalet.

Manimenos, lo cutiano en ixas chentas yeran lifaras pantagruelicas, servidas por un coro de cambreras de trache, ruixiadas con vin d'o bueno y ¡vienga virolla sin talento!. Remero de viyer chent que quasi se meteba mala de tanto minchar. O pernil no gosaba de faltar-ie y o "violiner" que lo tallaba no adubiba por un regular. Tot ixo me pareixeba obsceno. No sé si agora con a crisi isto habrá cambiau u se continarán pretando ixos homenaches. Aspero que sí. Pero muito me temo que, si ye que ha cambiau, en que isto pase, si pasa, tornarán as lifaras.

Prou que ixo no tien a culpa d'a crisi, ni de l'estau d'a universidat. Pero sí ye un sintoma de ixa ideyolochía de "pilla tot lo que puedas que ye de baldes", d'ixa "picaresca espanyola" que tanto argüello fa a belun. Con tot lo que s'hese puesto cabidar de todas as lifaras mientres todas las anyadas que se han feito, bellas quantas alumnas hesen puesto tener beca, u bellas quantas becarias hesen puesto tener chornal, u bellas quantas estudiants hesen puesto tener unas practicas de clase con equipos d'iste sieglo. Ye simplament tener claras as prioridatz. 

jueves, 15 de septiembre de 2011

Ampraus 059

Dimpués de bells diyas de vacanzas, unas quiestas y que me caleban, atrás forzadas y que me son tornando barrenau, torno t’o blog. T’o treballo, t’os quefers, ta casa y ta totz os empandullos a on que me quieran embolicar... y me dixe, prou que sí.

Arredol: Una depeixa dichital en aragonés. No me pensaba que ise a viyer isto en muitas anyadas y menos con o pozal de augua freda que o PP y a Vadillada nos chitoron en istos meses. O caso ye que o lunes ye a suya debantadera, y ya ha saliu en bell meyo de comunicación. Forano, prou que sí. D’aquí, por agora, ni brenca ni meya. Una atra alportación ta qui queremos vivir en aragonés.

Aragonés: y más y más buenas noticias. Prencipian os cursos, como todas as anyadas. Fablans ya ha publicau a suya ufierta. Nogara cuento que lo ferá ista semana. En A flama podetz apuntar-tos-ie. As dos asociacions cada vegada son fendo cursos por más lugars d’o país, asinas que china chana, se va salindo d’os ghettos pirinencos, y de Zaragoza y Uesca. D’atra man, a la fin a Filolochía Aragonesa ha conseguiu o minimo d’alumnalla que le caleba ta que se podese fer. Que no ye poco. Agora nomás cal asperar a los resultaus. Pareix que l’aragonés no ye tan malament como a más d’una le fería goi.

Escépticos ye un programa que ferá a ETB. En fació un episodio piloto sobre a plegada d’a humanidat en a Luna y as teorías conspirativas. Pareix que fació goi a la chent – a yo muitismo – porque agora en setiembre ETB ferá a resta d’episodios. O primer se puet viyer on line. Cuento que a resta taimen los puyarán t’o rete. Iste segundo charrará sobre a homeopatía y atras “medicinas alternativas”, asinas que promete. O trailer ya ye bueno de tot:



L’himno oficial d’Aragón continará sin estar conoixiu que por os quatre frikis de siempre. Continará sin representar a dengún. Ya he dito bella vegada que me fería mas goi La Revolandera u atras cantas como himno d’Aragón. Y o 20 d’aviento como diya nacional. Y que as fiestas mayors de Zaragoza estasen en mayo u setiembre ta que fese millor orache... bueno que se me va.... O caso ye que PAR y PP han viedau que as aragonesas tiengamos un himno que si que fa que todas, u a lo menos muitismas sintamos bella cosa u mesmo nos emocionemos. Sisquiá se plegará a debatir, que ye lo pior. No quieren ni sentir charrar-ne. Penica de país.

Iste sabado en A Flama bi habrá un socalce con audición de mosica en catalán de collas aragonesas, catalanas y valencianas. Prencipiará a ixo d’as 12:30 con vermutico, biera, bella cosa de minchar y tot ixo bueno que i fan. Sobrebuena traza de prencipiar (u continar) o cabo de semana. Asinas que tos deixo con o video d’una d’as cantas que m’ha dito un muixonet que i sonarán...


jueves, 16 de septiembre de 2010

Sindicatos


O feito de que Esperanza Aguirre y tantos atros sectors d'a dreita meyatica sigan gosando enrestir contra os sindicatos, más que más UGT y CC.OO., con buena cosa de refirme entre a ciudadanía, ye muito indicativo d'a historia y o momento sindical en l'Estau espanyol. En os veniens parrafos, quan charre de sindicatos charro nomás que d'os "grans", dimpués charraré d'atros.

Os sindicatos s'han dedicau mientres muitas anyadas a lo "mamoneo". Cobrar de l'estau ta fer cursos, ta medrar en todas as dembas d'a sociedat (en as universidatz, por eixemplo) y, ta fer proselitismo. Una vegada más trafucando l'obchetivo con a organización. En cuenta de luitar por os dreitos d'as treballadoras, han luitau por a suya propia supervivencia como organización. Por fer más afiliadas y pillar más diners. Por meter a las suyas delegadas en totz os puestos que quereban (que me pareix muito bien) ixublidando buena parti d'o mensache sindical por o camín (que me pareix muito mal). S'han convertiu china chana en un apendiz más d'o PSOE y en una fuent de nuevas afiliadas t'o partiu. En una colla de sumisas que enrestiban contra o PP quan gobernaba (y muito bien feito), pero que, malas que o suyo partiu dentró en o gubierno, acochoron o tozuel y s'adedicoron a esfender as suyas politicas antiobreras. Tardi y mal convocoron una vada cheneral que no nos queda atra que esfender y refirmar, por una qüestion de coderencia propia. Pero con una mica de vergüenya d'haber d'ir a o canto d'ixa colla de traidors.

Os sindicatos son un blanco facil, pues todas hemos visto, u conoixemos, arrienda casos d'o "mamoneo" debandito. Delagadas sindicals que fan servir as suyas horas ta tocar-se a faba. Representants universitarias de trenta y tantos que, con una clamada d'o partiu reblan en as suyas demandas. Que fan manifestacions a favor d'as medidas educativas d'o gobierno (podetz consultar as hemerotecas). Comités sindicals que negocian rebaixadas de toda mena en as interpresas, pero que as suyas companyeras d'organización se salvan misteriosament.... Y asinas asinas. Con razón muitas tenemos poca simpatía por ista chent. Prou que, mesmo en os sindicatos grans, bi ha chent muito treballadera y que sí que esfiende a las treballaderas. Que creyen en a luita sindical y que adedican as horas sindicals, y muitas más, a fer-lo. Pero en son as menos.

Como siempre, bi ha atros sindicatos ixublidaus en as noticias. Totz os que no sigan UGT y CC.OO. no i apareixen. ¿A on son as noticias sobre as luitas sindicals de SOA, CGT, CNT, Intersindial, etc...? ¿Que son menos importants que no o nino afogau en no se dó, que una cebolla chigant en un ortal, u que un auto que s'estozola y que plena de sangrientas imachens os telediarios?. Prou que tamién bi ha chentucia en ixas organizacions, pero o "mamoneo" ye muito menor. No son vinculaus a garra partiu por decisión propia u talment por indiferencia d'istos. U por medrana a que os totpoderosos "sindicatos grans" les faigan a tana. En tot caso, independientement de qui siga en a D.Ch.A. u en Moncloa, esfienden lo mesmo.

Soi a favor d'a existencia de sindicatos, prou que sí. Y soi a favor d'as horas sindicals. Y mesmo d'as liberadas sindicals. Y refirmo muito más a os sindicatos que as refusan por coderencia interna con a suya ideyolochía, encara que tamién refirmo que las faigan servir. Ye una decisión respetable, ta yo, en totz os dos casos. Pero me pienso que a más gran parti d'o publico que vei y lei as noticias, "fica a totz en o mesmo saco". Que muita chent ye pensando que os sindicatos no calen u que no fan honra. Ixo ye o pior de tot lo que ye pasando en istos diyas pre-vada. Sabe muito bien o facherío lo que ye fendo. Un desprestichio d'os sindicatos grans, con muita razón, que afecta a totz os sindicatos. Una desmovilización masiva ta que quan, en bells meses gobierne a dreita, no tiengan mica capacidat de convocatoria. Que quan o PSOE les clame a actuar contra o nuevo gobierno d'o PP, "a sociedat civil" (como odio ixa expresión) no les siga.

No sé como será a vada, pero gosaría decir que no será como caldría que estase. Muita chent no puet dreitament secundar-la por que as suyas mainates no les deixarán. A muitas atras nian preguntarán por medrana a perder o puesto de treballo que tanto nos cal agora. Muitos d'os que vaigan t'as manifestacions no tendrán treballo asinas que, encara que sigan a rebutir de chent, l'estau no se colapsará.

Ta rematar, una anecdota d'o que a mala acción sindical feba por a universidat fa no tanto. Remero que, fruito de l'actitut d'os grans sindicatos, bellas organizacions no sindicals de treballaderas d'a universidat, preboron de meter en a negociación d'os estatutos un articlo a on que a universidat reconoixeba o dreito a no estar sindicau y a no fer vada. Antismás, as representants d'estudiants hebanos prebau de meter atro articlo decindo que a Universidat de Zaragoza reconoixese os dreitos humans. Nos dición que no caleba, pues yera de dar que los reconoixeba. No conseguiemos que lo metesen. Manimenos bi heba muita chent (y de cuchas a más gran parti) que sí que refirmó que no yera de dar que se teneba dreito a no estar sindicau u a no fer vada. Impresionant. No estar sindicau yera, ta muitas, más important que o dreito a no estar discriminau por garra razón. Surrealista. (No remero si a la fin s'aprebó).


A foto de "Membrado sindical" le'n he amprau a Purnas. O suyo articlo sobre ista, y atras fotos, lo podetz leyer en: http://www.purnas.com/2010/09/10/jesus-membrado-ex-triballador/

lunes, 30 de agosto de 2010

Examens de septiembre


En todas as anyadas que pasé en a universidat, y en estioron muitas, bi habió una mena de enzerrinamiento de man d'a mayestralla por aventar convocatorias d'examens. Meteban como razón que sería millor ta l'alumnalla porque se centrarían más en l'asistencia ta clase y no en os examens. As novedatz de Bolonia tocant a la metodolochía docent se suposaba (y se suposa) que iban a fer de l'aprendizache qualcosa más contina y más dependient d'os poders que fese l'alumna mientres toda l'anyada (examens parcials, treballos, ...) que no d'examens totals a la fin d'o curso. Muito poliu teoricament pero de tot irreyal. Talment se pueda aplicar, como ya se veniba aplicando en bellas carreras u asignaturas con poca chent matriculada y a on que os treballos de verdat puedan fer-se servir como criterio de si una persona ha aprofeitau u no as clases y si ha estudiau u a lo menos leyiu os textos.

Manimenos en carreras como la mía, incheniería, ye de tot imposible d'aplicar ixa metodolochía a la más gran parti d'as asignaturas. Por varios factors. Un, a masificación en as aulas. Bi heba asignaturas con 200 matriculadas. Garra mayestra correchirá 200 treballos sobre, por eixemplo, Electronica analochica. A lo menos con bella mica de rigor. En Oficina Tecnica, asignatura obligatoria de tercer anyada, parti d'a nota pendeba d'un treballo que todas nos copiabanos d'anyadas anteriors y que as mayestras tasament le feban una uelladeta en haber de correchir más de cien. Resultau: no'n aprendebanos mica. Cal decir que l'asignatura yera de tot inutil asinas que tampoco no me penó guaire.¿Yera un sistema millor que os examens de tot lo curso? ¡Ni de cuenya!, que dirían por a Madalena. A masificación en as aulas fa de tot imposible l'aplicación de'ista (y atras) metodolochías docents.
D'atra man, siempre se diz, y con razón, que a Universidat ye un dinosaurio d'ixos grans que le costaba a saber-lo de mover-se por a suya grandaria y peso. Buena parti d'a mayestralla refusa de tot qualsiquier innovación de qualsiquier mena. Fer clase pareix que les molesta y quieren adedicar-se a las suyas importantismas investigacions. U a pretar F5, lo que quiera que faigan en os suyos estudietz. Asinas que a suya cutiana faina se resume en plegar, "soltar a chapa" en clase y correchir un par de vegadas a l'anyada una ripa d'examens d'ixas estalentadas que tienen como alumnalla. ¿Toda ixa crica va a cambiar a suya vida ta estar de contino correchindo treballos y fendo examens parcials? Me pienso que no.

Bi ha una tercer razón. Bi ha muitas alumnas que treballan de vegada que fan a carrera. Alumnas que no pueden ir t'as clases y que, masiau asoben, se troban con que seguntes que asignaturas son imposibles d'aprebar sin fer-lo. No porque ixos conoiximientos no se puedan aprender por una mesma, sino porque a mayestra no les aprebará nunca en no haber iu ta clase. U porque les falta de fer unas practicas, por un regular, absurdas.

Agora quieren sacar os septiembres con a mesma enchaquia. ¿Tanto les molestan os examens? ¿Tanto les molesta treballar bell poquet? Sacar os septiembres no tien GARRA beneficio ta l'alumnalla. ¿Tener o verano libre? Qui quiere ya lo tien. No ye obligatorio parar os septiembres. Y si antimás a nueva metodolochía s'aplica y ye tan buena, no se i presentará dengún...
Qui ha quiesto meter as cosas más facils ta l'alumnallas – y ha puesto- lo ha feito ya. As pretendidas innovacions metodolochicas, las vien aplicando parti d'a mayestralla dende fa muitismas anyadas. Y sin que existise Bolonia (o plan, no pas a ciudat).

¿Qual será o resultau final? Que bi habrá una sola convocatoria de chunio-chulio, que buena parti d'a mayestralla continará fendo clases machistrals y que l'alumnalla se queda sin una atra oportunidat de recuperar as asignaturas. Más ingresos t'a universidat en forma de segundas y tercers matriclas (más caras) y menos treballo t'as profesoras.


Los enemigos. Septiembre.


sábado, 6 de febrero de 2010

Ampraus 039

Cuasi a l'arreu de Ampraus 038 he trobau prous cosetas como ta fer-ne uno nuevo, asinas que astí van.

MHUEL, que en zagueras ye muito activa, se queixó por o volumen d'o “Bendita” que fan dende o Pilar totz os diyas tres vegadas cada diya. As que vivimos bien amanadas t'o Pilar lo hemos d'ascuitar nos faiga goi u no, sigamos cristianos u no. Me parix prou lochico que demanden que nomás s'ascuite que aintro d'o Pilar y antimás creigo que han estau muito correctos en as trazas de fer-lo publico. Manimenos o Heraldo d'Aragón, u a lo menos una d'as periodistas suyas, ha feito un articlo que s'estudiará en as facultatz de periodismo como l'eixemplo de qué no ye información. O titular ya lo diz tot: “Casi nadie quiere silenciar el Bendita y Alabada”. Dos mentiras en ueito parolas. En leyendo l'articlo no trobo garrar referencia a encuestas u datos estadisticos que digan si a chent ye a favor u en contra d'a medida proposada por MHUEL. Simplament que han saliu t'a carrera, t'a plaza d'o Pilar y a chent que i yera en a suya mayoría no yeran a favor d'isto. (Que ves-te-ne tú a saber como les n'han explicau...). Y unatra mentira. A verdat ye que dengún no quiere silenciar o Bendita. Lo que quieren ye que no se sienta difuera d'o Pilar. Que ye muito diferent. Baixar o volumen no ye silenciar. Os pior de tot os comentarios emplius d'odio que bi ha en a noticia. Chent decindo que si a los de MHUEL no les fa goi que se'n vaigan de Zaragoza, que si cusirarán si les dan subvencions, que si a virchen ye lo más aragonés que bi ha.... Ta gomecar. Tot por un articlo que se suposa ye de información y no ye que un pasquín catolico. ¿Tendrá bella cosa que viyer con tot isto que una d'as personas visteras de MHUEL siga Antonio Aramayona, qui escribe un diya par d'atro, en a competencia d'o Heraldo, o Periodico d'Aragón? Remeratz, tamién, aquella campanya que se fació fa anyadas de Opus s'escribe con H (igual como Heraldo).

Homeopatia O circulo esceptico, organización que no conoixeba dica fa poco organizó, de conchunta con una iniciativa anglesa, un suicidio colectivo o pasau 30 de chenero. ¿Cómo? - te preguntarás quiesta lectora. O caso ye que ta denunciar que a “merecina” homeopatica en reyalidat no vale ta cosa, decidioron de grabar-se prenendo una sobredosis de medicamentos homeopaticos. O video tos lo pencho más t'abaixo y tos recomiendo de viyer a suya web que tien cosas muito intresants (y atras que no pas tanto, pero dengún no ye perfecto)

Haití A verdat ye que no he visto guaires noticias sobre Haiti y, alavez no he puesto viyer como trataban o tema os mass media. A reyalidat ye que cuasi no veigo noticias d'os mass media por manca de tiempo y d'intrés. Sí que he leyiu iste sobrebueno articlo en Rebelión de Pascual Serrano. Una visión sobre o tierratremo de Haiti y cómo s'ha desinformau, con datos ampraus d'os mass media espanyols.

A clau roya ye una organización de mullers independentistas que ye naixida fa poco. O venient 26 de febrero fan un acto de presentación t'a sociedat. Podetz viyer o cartel d'a charrada que organizan con UCA y o BIC, alto d'iste articlo. Buena suerte ta las recién naixidas y aspero viyer-tos en a charrada.

Sobredosis homeopatica

domingo, 19 de abril de 2009

O millor d'a semana 020

O diya d'Aragón -pero no guaire- s'amana sin guaire animo. Sin trasbase ya no ye lo mesmo. Ya no nos cal esfender Aragón. Antis de tornar a ascuitar a Carbonell cantando ¡Que bonita que coqueta, la peseta! y biyer una orrible performance por o Paseu Autonomía - que ba entre a Plaza España 1 y a Plaza España 2-, podrez leyer iste blog ta esbastar un poquet antis d'o frikiarticlo-encuesta que publicaré ista tardi si me baga.

Catolicos: Prexinaz que en cualsiquier puesto de treballo metese "nomás ombres", "nomás blancos", "nomás catalans" u "nomás marxistas"? Jibo! Titulars y titulars! Manimenos en iste catolizismo banal se puede fer lo que se quiera y no pasa cosa. Mesmo se sienten menazaus si les custionas. En a Universidat San Jorge, les cal un nuebo rector catolico, en un esclatero caso de discriminazión. Y lo dizen bien argüellosos. Asinas que ya sabez. Si iz t'a misa (en aragonés tamién bale), si tos fan fastio u medrana os omosexuals de Telezinco, si soz bien catolicos y de zienzias (encara que me pienso que ixo importará menos) podez presentar-tos a rector! Que en tiempos de crisi ye un buen treballo. Por agora no diz cosa de que calga estar afiliau a o PAR u empadronau en La Muela, pero por si un caso, yo me afiliaría....


Periodismo: No soi periodista y no fazié que o curso que feba antismas Juanjo de la Iglesia en l'antigo CQC. Con tot y con ixo, bi ha casos de manipoliazión que no cal ni a EGB. U ixo me pienso yo, porque dimpués trobas chen que se crei seguntes que titulars. En un orgasmo d'incultura Heraldo Colonial feba iste articlo. O titular "Concentración a favor del aragonés en Zaragoza" (jodo petaca!) m'entibocó. Yo que creyeba que yera ta Mayo! Que'n soi d'aqueferau que ya ni sé cuan son as manifestazions! Pero no. Resulta que yera a manifestazión de No Hablamos Catalán (Ni yo bulgaro), que de l'aragonés no diz cosa o nombre suyo. A foto ye rara, no? Bi ha 2000 manifestans y fan ixa foto an que tasamen i sale una dezena. Con lo goyo que fa a los periodistas ixas fotos de milenta tozuels! Pero en ista multitudinaria manifestazion fan un plano curto de 10 personas y cuatre pancartas. No i sale tampoco, mica d'os siñals españols que bi eba. Si que'n sale d'Aragón. Ui, ui, ui, ui.... Belún abría de tornar t'a facultat u ta CCC u t'an que sía que consiguió lo titol, si ye que'n tien.


Tamién sobre l'eixerzizio d'o periodismo publicoron un articlo en Publico. Quereba escribir-ne uno yo parellano. Como, por un regular, cualsiquier que sepa fer serbir un ordinador u un lapiz escribe millor que no yo, pencho iste articlo sobre l'emplego d'a parola antisistema. Antimás podié remerar a Frito, ixe compañer de treballo que tiengo que ye omofobo, sexista y fato, antimás d'atras cosas. Pues tamién fa serbir ixe discurso. A que lo querez conoixer toz?


Partius y eleczions europeas: CHA ha cambiau de logo. Diz que iste ye o zaguer trango de l'esbielle. Asinas que se suposa que lo eban prenzipiau. Pues bien. Charrando d'isto fa bels meses, me dizió un aragonesista (no remero si encara contina en CHA) que "cuan no se sabe enta do ir fas cosas como istas". Pues ixo. Como no saben que fer, como s'ha quedau buedo o mensache, cambean o logo, que ye lo millor que pueden fer. Ixo sí, tien una de birtuz! T'as europeas s'han chuntau con atros independentistas. Ya sabez que si yes independentista d'atro país que no sía Aragón, puez chuntar-te con Chunta, pero si yes independentista aragonés yes malo, malo. Bi son ERC, BNG, Eusko Alkartasuna, Aralar y atros. Buena, mala y pior chen, toz mezclotiau. He sentiu que puestar que bi aiga unatra lista con atros partius aragonesistas. D'ixo cuento que ascape tendremos más info. O PAR, dreitamén, pasa. Y a gran asperanza la he trobau en Iniciativa Internacionalista. Ye una coalizión de organizazions soberanistas y independentistas y de cucha anticapitalista. O suyo manifiesto ye asabelo de majo. Podez biyer a presentazión suya en iste binclo de Kaos en la Red. Encara abré d'informar-me-ne bel poco más, pero por agora tien todas as papeletas ta que les bote...


Belloch: L'aragonesista que nombraba antis con lo d'o logo, me dizió unatro diya que me lo trobé por a carrera "El Belloch este está desatado". Lo deziba por os 10000 pisos que quereba costruyir en As Fuens. Belloch ha resultau estar más barrenau que no nos creyebanos dengún y agora no quiere que dengún custione os suyos chuguetes. Ni as ziudat-Gran Chirmán an que ta buquir abremos de fer edredoning, ni ExpoNabo, ixe ebento que a la fin meterá Zaragoza en o puesto que se mereix. A femera. Belloch ye triste porque no respetamos ExpoNabo. Pobrichón! Pasará as nueis plorando, y nusatros de borina. Que poco corazón tenemos! Como dizió a nina de Montesusín "Pues que le den por..."


viernes, 3 de abril de 2009

Zenas fastiosas

Si leyez iste blog alto u baixo asobén ya abrez parau cuenta de que goso fer-lo serbir como terapia. En iste caso ye ta queixar-me de dos d’as piors zeremonias sozials que conoixco.

A primer ye as zena d’interpresa. Me importa igual si fas pacha u no con os compañers tuyos. Dimpués de pasar güeito oras a o diya con unas personas que no las has eslexidas como compañers y antimás treballando; porqué boi a querer malfurriar o mio poco tiempo libre con els? Que no tienen amigos u parella? Alabez, lo siento muito, pero yo sí. Y ixe poco tiempo libre me fa más goyo d’emplegar-lo ta estar con els u ella. Si ixas zenas calen ta que a colla de treballadors en sía más, faigamos más pacha y alabez, treballemos millor, que me bosen a zena y as oras que i pase. A post-zena, de todas trazas, gosa d’estar mesmo pior. O bar siempre s’eslixe de traza que le faiga goyo a tot lo mundo. A tot lo mundo, fueras de yo, que soi “o raro”...
Igual de raro como una personas que no le fan goyo os “pasos d’ecuador” ni as “fiestas de cabo de carrera”. Istas sí que me fan fastio de tot. Me parixen una mena d’entrenamiento ta estar burgués y de malfurriar diners a fascals. A ideya ye fer lo mesmo de siempre –zorriar como lemurs- pero bosando arrienda diners, en un puesto an que Cristo cazegó o briquet suyo y disbrazar de tolai ta que, en esbarizar-te entre o tarquín, t’empuerques de tot y no puedas tornar a fer serbir o trache de milenta d’euros que engueras ixe diya. De tornada, puez gomecar en l’autobus u tener más suerte y que te gomequen a tu. Me parix, antimás, prou curiosos ixos que pasan l’ecuador y rematan a carrera zinco u seis bezes a l’año y en diferens carreras. Que’n ben d’estar de listos!

Tamién tien ixe costau ipocrita, prou que sí. Cuan, ta San Pepe, nos enzorriabanos como canastos a o canto d’o campo d’a Federazión, as chen y o rectorau s’alticamaban asabelo: “istos chobens! Tot capins! Zorriando, asinas, en a carrera! Y mesmo buquindo y endrogando-se. Polizía, cochos polizía, prensa, cartas t’o director... de tot. Antiparti de por dixar-lo puerco, que d’ixo caldría charrar belatro diya, por estar capins y no saber dibertir-nos que zorriando. Manimenos, si ixo mesmo se fa en o Sella no pasa cosa. Si bosas puez zorriar, emporcar, buquier y drogar-te. Tot bien bistiu y amagau d’a soziedat ta que no se te beiga.

De todas trazas, soi conszién de que, como en cuasi tot, soi yo o raro. A berdat ye que no me fan goyo cuasi denguna d’as zeremonias sozials cutianas. Prou que ni bodas, baltizos u comunions, zibils u relichiosas Ni siquía o futbol me fa guaire goyo. M’estimo más de fer-me as mías bieretas en o parque u os bars de siempre, con a mía chen, a mia ropa y buena mosica.

jueves, 4 de diciembre de 2008

Dreitos y libertaz nazionals

Ya s'amana o 20 d'abiento y os aragonesistas ban / imos parando os nuestros actos d'omenache y de remeranzas d'o que estiemos y queremos tornar a estar: un país independien y, más que más, con dignidat. Un d'os actos ya clasicos son as Chornadas por os dreitos y libertaz nazionals d'Aragón. Estiaño, en a suya VIII edizión, ye organizada por Unibersidá - Coleutibo Aragonesista (como toz os años, fueras d'o primer) a qui se adiben Astral y CHERA. O programa ye bien intresán, y más en un inte como en o que somos. Con una rebaxada en tot lo zentro simbolico de l'aragonesismo y en momentos (u no) de fer-se a lei de luengas. Tos pencho contino o programa y ya sabez que tenez más info en a pachina d'UCA: www.unizar.es/unibersida

Martes 9: "Entre la Plaza de España y la Plaza de Aragón" (Fuerza simbólica del monumento al Justicia) Ponente: Lorién Gimenez del L.I.S.A (Laboratorio de Investigación Social de Aragón) Salón de Actos Faculta de CC.EE y EE (planta 0) Hora: 19:30


Martes 16: “EZLN: 25 años de Autonomía Zapatista. Dignidad y Resistencia desde el Sureste Mexicano” Ponentes: Caracol Zaragoza-Red por la Autonomía Zapatista Salón de Actos Faculta de CC.EE y EE (planta 0) Hora: 19:00


Jueves 18: “Nueva Ley de Lenguas, ¿cómo es realmente?” Ponentes: Carlos Abril, miembro de la Academia de l´Aragonés Aula 22 Facultad de CC EE y EE (planta 2) Hora 19:30 Con la colaboración de Unibersitaires por l´aragonés.

miércoles, 12 de noviembre de 2008

Unibersitaires

Con muitos cursos prenzipiando l'aragonés contina mobendo-se. Encara mancan prous diyas t'a II Trobada pero o concurso de microfalordias ya en tien siet. En tan poquet tiempo cuento que ye un exito. Ayer, en a publizidat d'a FNAC ya i aparixeba a charrada que ferá Chorche Romance.
Tanimientres, Unibersitaires, un nuebo colectibo en esfensa de l'aragonés que tendrá l'actibidat suya más que más en a Unibersidat Aragonesa, se presenta ista tardi a las 16:55 en l'aula 501 d'o edifizio Interfacultaz. Ya caleba que bel colectibo prenese l'erenzio d'a Colla Unibersitaria por l'aragonés (CUA) que, ta qui no los remere, esfendión l'aragonés fa muitos años en a unibersidat, publicando o boletín O Lupo, con qui muitos aprendiemos tanto. Por experienzia, a unibersidat ye un puesto furo an que esfender cualsiquier ideya, pues ye plena de mielsudos que les fa galbana cualsiquier cosa. Y no porque sían masiau aqueferaus indo ta clase, que muitos nian i ban. A tamás d'ixo, me pienso que ye un d'os puestos an que cal estar. De feito ye una pena que mientres istos años no bi aiga abiu garra colectibo cultural en esfensa de l'aragonés que aiga conseguiu sobrebibir más de tres diyas. Asinas que tos deseyo toda la suerte d'o mundo y que espardaz tot lo posible l'aragonés en a unibersidat! Y más que más en ixa facultat rebutién de saputazes que toz sabemos....

Por no fer un articlo de propio ta una fatera, contino tos pencho un bideo que toz os antimadridistas, que creigo que en somos muitos, sabrez gronxiar: Aupa Irún!



martes, 20 de noviembre de 2007

Zinco años d'UCA


UCA (Unibersidá - Coleutibo Aragonesista) fa estiaño o zinqueno cabo d'año d'a suya primer Asambleya Nazional an que s'independizón de cualsiquier atra organizazión. Ta remerar ixa calendata d'un 26 d'Otubre de 2002 fan una charrada y borina en o Z.S.A. A Enrestida (C / S. Cristobal, bico d'a Madalena, Zaragoza) o benién biernes, 23 de Nobiembre, dende as 22:00. A charrada tien de titol "Cinco años de aragonesismo de izquierdas en la universidad aragonesa" y charrarán d'a trayeutoria d'iste coleutibo. Dimpués bi abrá una borina aragonesista ta fer un buen ratet en buena compañía. Ta saber más d'o coleutibo, podez dentrar en a suya web: www.unizar.es/unibersida.