Mostrando entradas con la etiqueta BFK. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta BFK. Mostrar todas las entradas

sábado, 11 de marzo de 2023

Birosta. 20 anyos fendo barrio y ciudat

No recuerdo la primer vegada que entré en Birosta. No estió un momento epifanico ni cosa pareixida. Estió, mas bien, una epoca d'a mía vida. Un tiempo a on que bi iba bien a sobén. No por estar vechetariano, que no'n soi. Ni por la birolla, que t'a part d'alavez las radidas perras que teneba iban destinadas de tot a lo zorruspiar. Yera sobre tot por estar siede d'a Biblioteca Frida Kahlo. A l'atro día de conoixer-la  me'n facié socio. Pa ixo no caleba diners, nomás levar-ie un libro. Lo merqué de propio. No quereba desfer-me-ne, de garra d'os mios. Yera La Fundación, d'Isaac Asimov. Cal que contine por astí, en beluna d'as siedes que tienga agora la BFK. Antimás d'os libros, gosaba leyer-me revistas como Viento Sur, y aproveitar pa enterar-me d'o ciento de convocatorias que penchaban d'o suyo zuro en un tiempo previo a los retz socials. No bi iba nomás porque tenese a man tantismas consas pa leyer. Bi heba, antimás, un buen ambient pa fer-lo.

Dimpués, con mas talento y presupuesto destinau tamién pa cenar de cabo ta quan, empecipié a ir-ie d'atra maneras. I he iu quantas vegadas con amigas, y beluna en los cabos de curso de Nogara, achuntando-me con l'alumnau pa celebrar que les deixaba de dar ferrete lo menos dica octubre. Yo, que no soi facil de satisfer en lo que pertoca a lo minchar, teneba en Birosta un d'os míos puestos favoritos d'a ciudat. Birostas, nachos, quesadillas, pizzas, chorivegano... En la mayoría de bars voi a sota-caballo-rei. Aquí teneba variedat. Y, pa forro de bota, sabeba que dezaga de cada bocau i heba un compromís etico. Bi heba una ufierta ampla, orichinal y en un entorno cudiau y amable. Quan quereba fer-me la bamba d'os puestos tant pinchos que tenemos en la mía ciudat debant de qualcún de difuera los levaba t'astí. Ye lo caso de Xavi Sarrià y Feliu Ventura, con qui tenié la suerte de chentar-ie l'anyo que nos visitoron adintro d'as Chornadas d'as luengas de Nogara.

Quan m'embrequé en la loquería de tener un bar en A Madalena, de camín trobemos en Birosta una aliada. Todas dos yeranos cooperativas y febanos parte de REAS, igual como Nabata, l'atra gran aduya que teniemos. Con la suya plantilla siempre trobabanos colaboración en qualsequier cosa que aprecisasenos, rai si yera un consello u un barral de biera. Exercebanos dia sin atro l'apoyo mutuo, contrimostrando que no cal competir pa ganar. 

A pesar d'estar bar, funcionaba a ormino como centro social. Acullió charradas, presentacions de libros y esxposicions arrienda, configurando un d'ixos espacios que i podebas contar a l'hora de buscar bell puesto a on que organizar actividatz. Birosta feba comunidat. Construyiba alternativas. Feba teixiu social.

Como chanadeta, y pa bella espisguardada que no haiga para cuenta d'a referencia, Birosta amaneixe en lo mío libro Penchada d'un filo. Un d'os pasaches, a on que la protagonista busca estar-se un ratet tranquileta, sucede en lo bar La Torrada que, como muitas endevinoron, ye lo nombre que facié servir pa Birosta. Tot lo libro ye pleno de chuegos asinas cada vegada que nombro un bar.

Agora diz que zarra. Siempre me fa pena que zarren bars en lo barrio. Como exhostelero sé toda la fayena que i hai dezaga d'una interpresa asinas y toda la ilusión que se i fica. Como client, siempre me fa miedo que en lo puesto d'ixe bar ubran qualsequier atra cosa que no'n siga y que, en estar declarada La Madalena "zona saturada", perdamos una licencia. Pero Birosta no ye qualsequier bar. Feba parte d'o scenario d'a mía vida en istos zaguers vinte anyos. Feba parte d'a vida de muitas, d'a vida d'a izquierda zaragozana y aragonesa. Tos trobaremos muito a faltar, birosteras y birosters, y asperamos que la vuestra rasmia se transmita pa los prochectos que tos embrequetz quan tos descansetz bell poquet. Antes de zarrar, queda pendient una zaguer biera astí, un zaguer bocau, y un brindis por que bi haiga muitas Birostas mas. Buena simient, n'hetz deixau.

Addenda: Birosta no zarra de tot. Quan escribié iste texto yera ixa la información que teneba. Birosta continará ubierto en mans d'otri, a partir d'abril, que diz que seguirá si fa u no fa con lo mesmo modelo, asinas que ye momento de fer-se contento y tant de buen nos i trobemos pa fer bell bocau y bell trago. ¡Suerte a las birosteras viellas y nuevas en lo vuestro camín!  

Nota: La foto ye d'un vermut pilarista que faciemos en Birosta, en un d'os días que millor me l'he pasau pa fiestas y acompanyau por una patacada d'amigas. Acabemos, ixe día, en un concierto de Los Draps en lo Parque Bruil. Gracias, Birosta, por istos raticos y tantos atros

jueves, 22 de abril de 2010

Ampraus 043

Maitin ye o diya d'Aragón, se suposa. No me fan mica goi as fiestas que a suya calendata se decide por un santo, pero como tenemos tan poquetas ocasions de viyer y fer visible Aragón cal celebrar-lo, prou que sí. Con tot y con ixo, contino pensando que os diyas nacionals d'Aragón habrían d'estar o 29 de chunio y o 20 d'aviento y sacar iste San Chorche tan cristiano.

Maitín tamién ye diya d'o libro y a librería asociativa Pantera Rossa y a Biblioteca Frida Kahlo celebran bells actos. A las primers las podretz trobar en o Paseyo independencia (con os suyos nuevos -y constitucionals- sinyals) y las segundas irán de tourné por as suyas diferents siedes, tot rematando en a Plaza San Bruno, a ón que o BIC será fendo borina dende lo maitin. Un sobrebuen plan, ¿no?

Contra as casillas: En fendo a declaración d'a renta, como todas as anyadas nos trobaremos con as maldadas casilletas d'a ilesia y as ONG's. Ahiere, Antonio Aramayona publicaba en El Periódico de Aragón un articlo sobre por qué no marcar-ne garra y por qué s'habrían de sacar que, si fa u no fa, replega lo mesmo que a campanya que se ye movendo dende Europa Laica y que ya en dié treslada en Aragón Ateo. Como cada vegada que se tocan as perretas d'a ilesia os comentarios t'a noticia son penibles: que si a ilesia da de minchar a os pobres, que Espanya ye catolica y si no te fa goi marcha-ne, que os musulmans son piors... Que bien mandadicas que son as cristianas....

Aragón Colonial pasa a emplir un poquet más o fosal de blogs. Sí, fa bells pocos diyas, Chorche dió a noticia de que Aragón Colonial zarraba. Toda una pena, de un blog que tantos y tantos buenos intes nos ha feito pasar a todas y que tantas muestras de colonialismo y de nacionalismo banal nos han feito visteras. Cuento que entre todas habremos de continar fendo ixa faina tan alazetal t'o corpus teorico d'o independentismo aragonés. No doi un D.E.P. Porque Aragón Colonial contina vivo en todas nusatras y l'herencio que ha deixau se vei a escape en muitos blogs d'Aragón.

Allá va la despedida, a l'estilo de Tierra de Barrenaus con un video prou bueno de David Bowie con Nine Inch Nails repensando I'm afraid of americans con ixa firma tan particlar de NIN. Tremendo!

jueves, 30 de abril de 2009

Cronica d'o puen. MdaS 021

Una semana rariza a pasada. Pocos diyas de treballo, ziento de mobidas... Asinas que guaire no he puesto leyer. Prenzipión os actos o miercols de nueis con a XI Borina por l’aragonés. A tamás d’estar bispra de puen y de coinzidir con o conzierto de Tako, o Meta rebutió de chent. Se i penchoron todas as falordias presentadas t’o concurso d’a II Trobada de fabloggers. Una borina bien pincha que remató bien tardi. A l’atro’l diya, en rebellar-nos marchemos a fer una gambadeta por o Paseu Independenzia a biyer os puestos de libros. Pocas nobedatz intresans i biyemos. Con tot y con ixo bellas cosetas sí que i trobé. Y bien pinchas. O Diczionario de terminos cheograficos de Chesus Casaus y Pascual Miguel ye a primer. Ya lebaba muito tiempo asperando-lo y poder a la fin alparziar-lo me fazió firme goi.


Zaragoza, Ciudad sumergida, me sorprendió asabelo. Conoixeba a l’autor suyo, Eduardo Laborda, y parti d’a suya obra pictorica, pero no pas o libro suyo. Si podetz bel diya, fez-le una golladeta y, más que más, si tenetz a oportunidat de charrar con l’autor, que tos rezentará arrienda istorias curiosas.
O terzer libro que me fazió goi lo presentoron de tardis en a debantadera d’a nueba siede intergalactica d’a

Biblioteca Frida Kahlo en Cantín y Gamboa. Ye Zaragoza Rebelde y se composa de un buen fascal de testos sobre os mobimientos sozials en A Inmortal entre 1975 y 2000. Un pasau inmediato que cal conoixer u no ixuplidar. Iste libro, antimás, ye parti d’un prochecto que tamién incluye dos exposizions y una pachina web.
En ixa mesma debantadera se presentó tamién a librería asoziatiba

La Pantera Rossa, que’n he charrau ya bella begada y o “Rinconcico Zapatista”, un puesto en a siede nueba d’a Biblioteca adedicau de tot a la reboluzión zapatista de Chiapas.
Entre os actos que programó a Frida Kahlo, podiemos trobar un chiquet ratet ta bisitar a barra organizada por o BIC, que dión bel poquet de conteniu a ixe esbafau San Chorche. Tot un luixo de poder biyer un cado independentista en a Pza San Bruno, firme bistero. Cada diya, l’independentismo s’amaga y s'abergüeña menos.



Tot isto y encara no yera plegau lo cabo de semana!. En rematar a chornada d’o biernes fuyiemos ent’o mont, t’as Chornadas d’o Galligo. O sabado de maitins dondiemos por a Galliguera y dimpués de chentar estiemos biyendo como feban a nabata en a placha de Morillo. Estiaño l’adibión unatro trampo asinas que bi eba bella poca de medrana por si s’entrascaba en bel puesto. De tardis tamién estiemos biyendo os mallos d’Agüero y a ermita d’o lugar con una portada majisma y muito bien coserbada. Iste lugar, que encara no conoixeba parix estar una alfaya de raso. Se i conserba l’aragonés alto u baixo bien, bi ha güeitres de diferens menas y atras abes y, amás d’a debandita ermita, os mallos suyos son firme impresionans. Una redolada repolida.
En Ayerbe, en plegando a nueit, se feba una ferieta ta tastar os “liquidos d’o Mediterraneo”. Por 5 € podebas tastar tres menas de bin d’a redolada, un plato de mondongo y queso y azeite y miel. Sobrebuena ideya ta fer conoixer toz ixos productos. Ya o domingo, a nabata eba de baixar. Entre que feban os zaguers apaños, chent d’a organizazión nos esplanicó una mica a istoria y bellas istorietas de nabatas y nabaters. Como ye de dar tot se mezcloteyó con a reibindicazión d’a bida d’os ríos y prou que d’as riberas suyas y os suyos abitadors, umanos y no umanos. Podetz trobar unformazión sobre o prochecto d’entibo
aquí, pero si de berdat queretz conoixer l’afer, pasatz-tos-ie y preguntatz porque de camín tos esplicarán bien tot lo que calga.

Un buenizo pseudopuen ta remerar-lo. Unatro año torno a pensar-me de puyar tamién ta Laspuña que astí baixan por a Zinca. Será ta cabo Mayo asinas que talmén nos i trobemos. Y si no regular que l’año benién en a Galliguera.

domingo, 29 de marzo de 2009

O millor d'a semana 017

A biblioteca Fida Kahlo zelebró iste biernes a debantadera d’una nueba siede. Se troba en Cantín y Gamboa, 16 ta qui queraz fer-la sebir. En a debantadera se fazió un conzierto con China Chana, que tamién los podrez biyer en menos d’una semana en o Conzierto solidario por Bolibia, y Dada, una colla sobrebuena que no conoixeba y que me fazión asabelo de goyo. Y que bersión de AC /DC!. Un borinón!


Publico y os toros: Mientres escribiba Lo millor d’a semana 016, leyié en Publico un articlo sobre un lugar an que s’iban a sacar as subenzions t’as torturas de toros. Dimpués lo merqué y trobé que no yera que un d’os articlos sobre o tema que ocupaba dos fuellas. I charraban sobre a dudosa rentabilidat economica d’as debanditas torturas y como, en sacar as subenzions dixan de fer-se. China chana bels meyos prenzipian a dar espazio a os mobimientos en esfensa d’os dreitos d’os animals. Asperemos que continemos medrando. Norabuena a Publico por l’articlo y asperemos que ascape prenzipien a prener l’eixemplo os lugars y ziudaz aragonesas. A Colla Antitaurina Oszense tamién en ha dau treslau.

A ilesia lo dixa taaaaaaan fazil. Diz Arale que ha sentiu iste maitín en a radio (notizia en Publico) que un bispe de Orleans eba dito que o birus d’a SIDA podeba atrabesar o latex porque yera más chicorrón que no un espermatozoide. En ixe caso o suyo zelebro tamién podría atrabesar o latex. Atros, fendo contimparazions odiosas entre os dreitos d’un zarpau de celulas y os d’un d’os poquez linzes que, encara y a tamás de tot, remanen bibos. A Semana Santa, ixa “tradizión cultural” se combertirá en una manifestazión antiabortista. BIEEEEEEN!!!! D’ista chen ban bendendo ebanchelios, por bels puestos..... Tanimientres os ateos podemos aconortar-nos beyendo iste poliu cartel que han penchau en Zaragoza y que trobé grazias a Esconxuradero.

eXgae: Yera custión de tiempo que, con tantos chuizios que orichina a $GA€, naixese cualcosa como eXgae. Ye una entidat que preba d’esfender-nos debán d’as rebaixadas d’istos enatizos, que ya caleba. Intresán iniziatiba que aspero que nos aduye a poder concarar-nos con ixa chentota.

La Muela: Diz que Boné ye alicamau. Un compañer de treballo diz muito asoben que a mierda flota. Y guarda si’n tien de razón! Güe ye La Muela, pero maitín puede aparixer un caso parellano en tantos y tantos lugars d’Aragón. A mierda, en puyar, le fa goyo de puyar bien alto. Y mesmo puestar que plegue en a D.Ch.A. A Alcapone lo prenión por Fizienda, qui sabe porque custión prenerán a atros...
D’o caso y a suya curiosa eboluzión, me trucón o ficazio un par de cosetas. A primera a declarazión de belún –no remero qui, pero creigo que yera d’o PAR- dizindo que no se biyeba benir. Cuantismo burniego. Bienga toz a ubrir opticas que, de negozio, bi’n ha asabelo. A segunda estió un articlo de pachina completa en l’Eraldo adedicau de raso a desbincular a l’alcaldesa d’A Muela d’o PAR. Buenismo. I parixeba que l’alcaldesa nomás ese pasau por astí y de casualidat se fazió d’o PAR. Pero que no la quereba dengún, e? Ta esmelicar-se sino estase tot tan penible.

Curiosidat y despedida: A curiosidat, a d’a foto trobada en “Todo final es un principio” que podez biyer en iste binclo. A despedida son dos bideos de Beyonce que yo creyeba que toz eban bisto, pero que charrín charrán con os míos amigos y conoixius resulta que no ye asinas. O primer, que lo podez biyer punchando aquí (no me dixa embedear-lo) ye o bideo orichinal. Bien pincha la coreografía. O segundo, penchau más t’abaixo, a bersión “tuneada” que tos combido a biyer ta que tos n’arrigaz bel ratet....