Mostrando entradas con la etiqueta Publico. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Publico. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de junio de 2023

Cluixiuesos, morals d'izquierdas y atras cosas. Tierra de barrenaus 9x20

Zaguer programa "normal" d'a temporada a on que trayemos un capitol clasico pleno de contenius. Antes d'empecipiar, tos doi las gracias a toda la chent que nos ascuitaz por fer posibles istos (cuasi) 150 programas y a todas las personas que tos pasez por la Feria d'o Libro de Zaragoza en istos días y me faciez arribar tot lo carinyo d'as lectoras. Sin los vuestros animos, no sería posible Tierra de barrenaus.

Tamara traye, en la suya sección medioambiental, un d'os temas polemicos d'istos días: la suspensión d'o programa de reintroducción d'o cluixiuesos en lo Mayestrato. Aproveitamos pa explicar un poquet cómo se ye recuperando ista especie menazada y cuals son los problemas derivaus d'a proliferación d'aerocheneradors por tot y, en concreto, por ixa parte. 

En istos días de pactos d'a izquierda a on que se charra muito de nombres y menos d'ideyas - d'atra man lochico por los tiempos que s'han imposau - traigo un articlo de Alfredo González-Ruibal publicau en abril en Público y que he considerau bien intresant y atemporal.

En iste mes tant literario no podeba deixar de meter un relato locutau. En iste caso, ye Caparra, un d'os que fan parte d'o reto Inktober de 2021 y que replegué en lo fanzine "L'aragonMés" que podez conseguir en Nogara. 

La parte mosical s'imple con cuantos grupos que sonarán en lo PIR, l'Aplec dels ports u lo Poborina Folk. Ubrimos lo calaixo d'a canción marxista por tercer vegada pa ficar-ie tot un temazo d'Aviador DRO de 1983 y, con ixa canción deixamos toz los calaixos con tres temas. Lo cuarto de cada un - canción pifola, movilizadera, buenrollera u marxista - los ubriremos en lo siguient programa, lo que fa lo numero 150 y pa lo qual tos convidamos a fer-nos arribar las vuestras propuestas mosicals.

Recuerda que puez ascuitar toz los programas en IvooxSpotify y la web de Radio Topo.

Programa #149

jueves, 30 de junio de 2022

La izquierda d'usar y aventar

I hai una persona, en lo mío entorno, que yera votant d’Izquierda Unida de toda la vida. Quan amaneixió Podemos, empecipió a simpatizar-ie de camín y chiró lo suyo voto. Plegoron las eleccions a lo concello de Zaragoza, ixas que acaboron fendo alcalde a Santiesteve, de Zaragoza en Común. Lo lunes dimpués d’a chornada electoral, me recontó la suya aventura electoral, sinyalera de qualcosa que pasó muito ixe día, que ha seguiu ocurrindo y que m’entrefilo que no s’apanyará en lo curto plazo, por desgracia.

Me deciba que fue t’o colechio electoral buscando la papeleta de Podemos, pero que no la trobó. “Podemos no se presienta”, le dició belún. “Rai, pues voto a Izquierda Unida”, pensó. Pero pa sorpresa suya, lo partiu que levaba votando dende que teneba memoria, tampoco no teneba papeleta astí. Dimpués de firme rato rechirando por totz los papelotz le preguntó a belún que, a escuchetes, le dició que los comunistas y los podemitas se presentaban en ixa que meteba “Zaragoza en Común” y que ella no heba sentiu nian parlar-ne. Y, afortunadament, les votó. ¿Quantos votos se perderían en ixa chornada por cosas asinas? ¿Quántas enerchías invirtiemos en creyar Zaragoza en Común pa que, en quatre anyos, en marchase una d’as organizacions que mas personas i aportaba, sin existir una motivación ideolochica de fundo? No tot lo mundo puet, ni quier estar a la tisva de totz los cambios de nombre, compleganzas y plataformas electorals que femos las organizacions d’izquierdas terne que terne dende fa anyos.

En lo podcast de La Base, que mena Pablo Iglesias, Manu Levín feba ista reflexión (minuto 43 si la queretz sentir) en charrando d’as eleccions en Andalucía:

(...) yo lo llamaría un poco la “izquierda de usar y tirar” porque cuando Inma Nieto dice hoy que un problema ha sido el desconocimiento de la marca y de la candidatura está señalando un elemento clave. Lo que pasa es que en eso no podemos echar balones fuera desde la izquierda. Es decir, es un poco difícil de entender, seguramente, para un observador externo que la izquierda se llame de una manera diferente en cada territorio, en cada pueblo y en cada elección: no hay dos elecciones seguidas en las que la izquierda se llame igual y se respete a sí misma y a su propia marca. Yo creo que ahí ha habido una pedagogía que ha sido un poco equivocada, que era la que decía que un partido es un instrumento, que es la noción meramente instrumental de las organizaciones, como si fueran un producto de consumo que se gasta y se tira y se compra otro. Y yo creo que no funciona así. Entiendo el planteamiento y el momento en el que se hizo esa pedagogía y lo comparto hasta cierto punto pero una organización política no es solo un instrumento: es una institución. Los partidos son instituciones y parece que nosotros somos los únicos que renunciamos permanentemente a construir instituciones. Y enfrente tenemos a la derecha y al PSOE con su iglesia y sus sindicatos y sus partidos de 145 años pero nada, nosotros - espero no molestar a nadie con esto, pero - parece que somos los únicos gilipollas, con perdón, que tenemos que refundarnos cada dos años y disolvernos y salir todos en fila de a uno con las manos arriba y cambiarnos de nombre permanentemente y presentar papeletas en las que a veces ni siquiera es fácil saber a quién se está votando. ¿Alguien se imagina al PSOE planteándose refundarse y cambiarse de nombre, por ejemplo, cuando tuvo los peores resultados de su historia, en 2015 y en 2016, o cuando los ha tenido ahora en Andalucía? ¿A que no? ¿A que nadie se imagina eso? Pues claro que no. Y yo tengo la sensación de que al final los que compramos más que nadie esa lógica de la política como un mercado de demanda y esa lógica neoliberal de la sociedad individualista y líquida y de la política como un mercado de demanda que apela a consumidoras individuales, somos nosotros. Porque lo demás es mucho más sólido y parece que solo la izquierda es líquida. Para mí eso es un triunfo del neoliberalismo en nuestras filas, porque una izquierda sin instituciones es un triunfo del neoliberalismo y al final las profecías autocumplidas sobre las marcas que están quemadas, que en realidad no son más que contribuir a quemarlas nosotros mismos y que llevan a autoliquidar una y otra vez las estructuras y el tejido político que construye la izquierda, yo creo que forman parte de una pulsión destructiva y nefasta que hay que dejar atrás y que los que hablan permanentemente de superar a las organizaciones y de arrasarlo todo con napalm, yo creo que hay que cuidar las organizaciones y las marcas electorales y que nos va el país en ello”
Fueras de bell detalle, soi prou d’alcuerdo con lo que i diz y ye qualcosa que levo pensando dende fa tiempo. Ya fa anyos a-saber-los que i hai un escepticismo y un postureo entre la izquierda que refusa los partius como forma organizativa. Y mesmo que refusa las organizacions, sigan d’a mena que sigan. Dende ixe sector s’ha mirau mal a qui en manifestacions y actos portaba pegallos u sinyals que l’identificasen con qualsequier organización. S’ha plegau a vedar lo suyo emplego con diferents exitos y resultaus. Y ye qualcosa que entiendo porque muitas d’ixas organizacions han perdiu prestichio, con mayor u menor chustificación.

Caleba superar partius y organizacions, deciba lo 15M. Y a l’arreu fundó un partiu. Pero como ixe partiu tampoco no satisfeba a la izquierda, calió fer un ciento de compleganzas con nombres diferents en cada lugarón, con procesos de debat que a sobén no levaban ta garra cabo, con un desgaste brutal pa militants y que han teniu un recorriu bien radiu y que han librau bell enchendro. Dimpués de tot iste tiempo, y de totz ixos procesos que yo tamién esfendié y bi participé, plego a conclusions pareixidas a las de Manu. Ye tiempo, talment, de tornar a las organizacions que ya tenemos, t’a que cada ún se sienta mas comodo, sabendo que garra no ye perfecta, ni lo será nunca, ni podrás estar 100% d’alcuerdo con tot lo que faigan y que habrás de trusquir zapos, como tot lo mundo. Y si se’n fa una, de nueva, que por favor dure mas d’una lechislatura.

Ixo vale pa los partius, pero tamién pa todas las organizacions. Hemos teniu y tenemos encara, estructuras organizativas en muitas arias: sindicals, culturals, ecolochistas… No cal inventar cosa. ¿Actualizar-las y esviellar-las? ¡Y tanto! Pero difuera d’o mundet ixa a on que nos movemos los quatre frikis que militamos, la chent aprecisa referencias, aprecisa organizacions duraderas que i pueda confiar. Que tiengan una presencia a traviés d’o tiempo y una historia que, tot y reconoixendo las errors, pueda presumir de bell exito y d’un herencio ideolochico.

Milito en dos organizacions, Nogara y Radio Topo, que han visto naixer, creixer y morir un ciento de prochectos que iban a cambiar-lo tot, que empecipioron con firme rasmia y s’amortoron con la mesma velocidat. Qui s’enfila ta qualsequier d’as dos ya sabe lo que se va a trobar porque levamos una trachectoria de decadas de treballo y una linia bien clara que no cambiará por un concieto u una estratechia mas estetica que politica.

No i hai solucions machicas ni rapedas a los retos que hemos de concarar. Garra organización ni persona vendrá y apanyará tot de camín y sin esfuerzo. Nos caldrá luitar muito y furo y estar conscients d’a situación y d’o que nos somos chugando.

Pa las siguients eleccions nos aguarda en la izquierda unatra plataforma, compleganza u lo que sía que ye ixe Sumar u como a la fin se clame. Unatro proceso eterno que no sé ta qué cabo nos levará. Sisquiá ista vegada funcione y dure mas que los Ganemos En Común Sí Se Puede Adelante Aupa Ahí. Si no, me pienso que lo solo que nos quedará son las organizacions d’antes mas, las que levan decadas de fayena y que, con todas las suyas imperfeccions, son lo cubillar d’a izquierda.

viernes, 10 de febrero de 2012

Kikindos

Tiengo dos vías de contacto fundamentals con a reyalidat dillá de indepelandia y fablilandia. En ixe mundo a on que toda a chent ye espanyola y mesmo bi existen personas de dreitas. La una ye a mía familia y os suyos debatz intereconomicos nadalencos. L’atra ye o treballo. Ya charré bella vegada de Frito, un companyer de treballo, masclista, homofobo y ababol a qui balticé con ixe nombre por o personache de l’advogau de Idiocracia. Hue me toca charrar d’un nuevo companyer que tiengo ista anyada tamién un poquet particlar. Istas son as cosetas de Kikindos, como le clamaré, pues, si contina treballando con yo, me pienso que tornaré a charrar-ne:

Kikindos ye toda una persona virtuosa y treballadera. Plega un ratet antis t’o treballo y asinas puet comentar-me a suya vida. Ye firme esfensor d’os dreitos d’autor y no entiende como puedo ascuitar Spotify sin pagar u como puedo viyer Sherlock Holmes 2 en casa d’un amigo o mesmo diya que la fan por primer vegada en os cines. “¡Pero si tien dreitos d’autor!” me remera. Y pienso en Robert Downey Jr. , Guy Ritchie y Jude Law y en como deixan de ganar un atro fascal de dolars y me fa sentir-me mal.
 
Kikindos sabe muito de mosica. Como goso de tener Spotify funcionando me pregunta por lo que voi sentindo. En ascuitar a Manel me pregunta si soi catalán. Feba un ratet ascuitaba a David Bowie pero no me preguntó si yera anglés. ¡Que espisguardau! Dimpués, considera First and last and always, de The Sisters of Mercy, heavy metal y, de rematadera, trafuca a La Talega con Los Manolos. “¡Ye que ascuitas mosica de collas desconoixidas! Porque yo sé muito de mosica...”. A l’altro diya me charra de que un tal Pitbull ha feito una versión de Marisol, contrimostrando-me que sí sabe de “mosica”.
 
Kikindos ye un votant informau y quan le vaga, leye. “¿Tiens bella cosa ta leyer” - me pregunta - y le amano o Publico de fa bell par de diyas que encara teneba por a mesa. Dimpués de bells minutos leyendo-lo, s’endreza enta yo con un cenyo rarenco y me diz “¿Isto ye lo que gosas de leyer tú?” - Sí - respondo, entre que contino treballando - “Ye que no ye guaire obchetivo” - me sinyala. - "Bueno, no conoixco garra depeixa obchetiva - le digo - en conoixes tu garra?” Kikindos en conoix una que se diz “El Mundo”. M’esmelico sin querer y un “Hodo petaca” fuye d’a boca mía. A lo menos no m'ha dito "La Gaceta"...
 
Kikindos ye un figura y si se afiliase a bell partiu, plegaría luen. Sisquiá bell diya siga o ministro d’educación espanyol. Pior que Wert, no’n será.

viernes, 19 de agosto de 2011

Policia catolica

Siempre que charro con chent “normal” d'a violencia policial les costa muito de creyer que siga verdat lo que les digo. Cuento que a mas gran parti d'as vegadas nian me creyen. Ye dificil, lo entiendo. Si nunca no has viviu una enrestida d'a policia, si no has visto como a las tuyas amigas las levan t'os furgons y tornan como tornan, si no has visto ixe cenyo farute y farto de droga que tienen quan saben que te van a foter lapos dica cansar-se, ye de dificil creyer. A televisión y a prensa nos bombardeya con as bondatz policials. As pelis y series los amuestran como heroes. Y los malos siempre son los grises, no pas os azuls. Como si hese cambiau guaire a policia.

Dimpués de lo que ye pasando istos diyas en Madrid, a muitas mas personas les han quedau esclateras muitas cosas. Cosas que muitas sabebanos, pero que nunca no ye mal de remerar-las. A policia tien impunidat total. Puet fer lo que le pete. No le cal cumplir as suyas propias leis. Nunca no t'amostrarán a placa y si les en demandas, acocha-te que te'n cayerá una. A policia sirve a o poder. Y en ixe poder tamién i ye a ilesia catolica. A contramanifestación ilegal cristiana estió esfendida por ells. A grabación de man d'os policials d'os manifestants (en ista noticia leyetz o seiseno parrafo) contrimuestra una vegada mas que bi ha listas negras a on que yo apareixco y, probablement tu tamien. A policia ye una policia politica (de dreitas, ye de dar). A mas gran parti d'os testimonios charran de faltadas politicas (royo de mierda y ixas cosas), antiparti d'atras. En l'estau espanyol no bi ha libertat de prensa. No mientres a policia s'adedique a detener periodistas y a torturar-los en os furgons. En l'estau espanyol no bi ha libertat de manifestacion. A lo menos si a ilesia catolica decide lo contrario. En l'estau espanyol bi ha una colla violenta y armadas que preba d'amugar os nuestros dreitos.

¿Dica quan ista impunidat? ¿Dica quan habremos d'aguantar isto?

Por si queda chent que crei que son totz paranoias, contino pencho videos, articlos y movidas de istos dos diyas de manifestacions por un estau laico.

Agresión a zagala y periodista.


Testimonio d'o periodista agrediu en l'anterior video

Fotos y testimonio d'un periodista de Fotograccion

Entrevista a Jonas Candalija, un d'os periodistas deteniu:

Identificación d'una periodista en Madrid.

Articlos en Publico 1

Articlos en Publico 2Enlace

Articlos en Publico 3

Articlo-testimonio de Shangay Lily

Articlo de Lidia Ucher, periodista detenida en Sol.

Entrevista con Lidia Ucher, periodista detenida en Sol.

Enrestidas policials. Zaguer minuto impresionant

Más enrestidas policials


.... y asinas podría emplir tres blogs. Bi ha arrienda mas de videos, testimonios, articlos, opinions... Troba-los y espardi-los.


viernes, 5 de agosto de 2011

Ampraus 058

Un ampraus estiver, con bell poquet de lectura y muito ocio....

Comics cremaus. Fa bells pocos diyas estié repasando a mía colección de Uncanny X-Men (La Patrulla - X en a edición en castellano). A la fin facié un listau de totz os numers que me mancaba y fue con ell ent'o Taj Mahal. I miré de trobar bells numers de quan os dreitos los teneba Planeta de Agostini y no'n trobé totz, asinas que charré con una d'as personas que i treballa. Alavez m'enteré de porque yera tan dificil de trobar seguntes que numers. Pareix que quan Panini mercó os dreitos de publicación d'os comics Marvel en l'Estau espanyol, l'anterior editorial, Planeta, estió obligada a destruyir todas as suyas existencias. Seguntes me dició o mozo iste ufrioron a buen pre o suyo stock t'as botigas especializadas, pero tot lo que no pillasen, sería destruyiu. Nomás a imachen d'os cientos y cientos de numers de comics ardendo u pasando por a talladora de papels me fació tremolar... Aspero que as botigas u a plantilla de Planeta en salvase prou.

Dr. Ocio: Ixe mesmo diya, y aprofeitando que yera por a redolada, marché a viyer una nueva botiga de frikadas que s'ha ubierto en Zaragoza. Ixe mesmo diya, y aprofeitando que yera por a redolada, marché a viyer una nueva botiga de frikadas que s'ha ubierto en Zaragoza. O nombre suyo ye Dr. Ocio y ye en a carrera Jose Pellicer, por aman d'a fabrica de La Zaragozana. Dimpués de que zarrase Freakland se trobaba a faltar un puesto a on que trobar y chugar a frikadas. Prou que i organizan torneus de Magic y de atros chuegos como Warhammer, Yu Gi Oh, Chuego de Tronos...

A Biblia ye fuent de textos surrealistas, gore a patacs y un granizo handbook ta asesinas, chenocidas y barrenadas (en o mal sentiu d'a parola). Tamién, curiosament, ye fuent de moral ta beluns, u ixo dicen. Ya charré fa tiempos d'o que'n opino. Trobé fa poco iste articlo de Aramayona sobre o “Libro d'os chueces”. Ya heba leyiu sobre iste troz en Dawkins u Onfray, no lo remero, por o suyo conteniu, tan moral. Vusatras mesmas: guerras, asesinatos, violacions... dimpués eslixen Papas ex-nazis. Normal. /*Cuenta ent'a zaga ta que un cristiano m'escriba contando-me as bondatz de Chesús prencipiada: tictac tictac...*/

Shangay Lily yera una persona que, en TV no me feba guaire gracia, pero o suyo blog Palabra de artivista, aintro de Publico, me fa a-saber-lo de goi. Ye dificil de leyer, en prensa comercial, articlos tan pinchos contra o patriarcado u l'heterocentrismo (como iste) u criticas d'o 15M (como ista) u ista atra sin l'odio y ignorancia d'a dreita u a complacencia d'a socialdemocracia y de buena parti d'a “cucha alternativa”

O figura d'o mes. No, no ye Humberto Vadillo. A ixe le voi a dedicar atro articlo y atros adchetivos. Charro de Figura en plan positivo. O premio ye ta Arturas Zuokas, alcalde de una ciudat lituana que ha feito una campanya prou orichinal ta que a chent no alparque en o carril bici. Nomás tos digo que fa servir un tanque. Tuetal! Miratz-tos o video que ye buenismo....

O tema mosical, le'n ampro a Sho hai. M'enteré d'o suyo disco en una entrevista que le facioron en Aragón Radio a on que o 60% d'as parolas estioron “co”. Buen video y buena canta:

sábado, 26 de marzo de 2011

Ampraus 055


Ola, que taaaaal!

Torno con unatro Ampraus, ta emplir un poco iste forau de manca d’inspiración que tiengo en zagueras…


Cheneración ni-ni: Y van no se quantas vegadas que charro d’o
mesmo. De lo poco goi que me fa o ferrete de “a mía cheneración ye la millor, a resta puden”. En iste caso ye Publico qui publica un estudio sobre a “cheneración ni-ni” desmitificando ixa vox populi que diz que a zaragalla d’agora no fa cosa. Cuento que, como totz os estudios, bien cocinau, podría haber dau esferents resultaus, pero resulta agradable viyer que bell meyo de comunicación creba ixe discurso tabierner sobre “a chovenalla d’agora”.


El mundo today ye una depeixa de noticias ta esmelicar-se un ratet, que siempre ye bueno. La conoixié gracias a Pixe y, dende fa bells meses, no deixo de leyer-me-la de cabo ta quan, ta fer bella riseta en ixos intes a on que te trobas un poquet triste u canso. Muito recomendable.

De Sortu muitas han publicau ya as suyas anviestas. (
Desde Banarús, Isaac Rosa u Purnas con a suya sobrebuena contimparanza con Minority Report.Poco más que decir-ne. O estau espanyol torna a contrimostrar que le importa prou poco a suya propia legalidad, feita a esprés ta ilegalizar a la cucha abertzale y que, faiga lo que faiga, no les deixará presentar-se a unas eleccions. ¿Qué mas cal? Fa bells meses hese dito que con lo feito por Sortu sería proa. Agora pareix que cal condenar totz os terrorismos presents, pasaus, futuros, en totz os multiversos, os tsunamis y mesmo fer palmas quan engarcholan a bell etarra… Tanimientres os partius faixistas continan fendo lo que les agana, o PP encantau con o franquismo y, si belun d’Intereconomía me leye, o PCE que sin condenar lo de Paracuellos, u o PSOE lo GAL. Cuento, que como siempre, a cucha abertzale tendrá plan B (y C, y D…) y a la fin será present de bella traza en as eleccions. Viéremos que pasa alavez… Buenisma a vinyeta d'alto de Fontdevilla, publicada en Publico y en o blog suyo.


Chapón: ye ta fer un “exerciendo lo pasquinismo” de tanto topicazo. Vienga terne que terne a decir que “qué organizaus que son os chaponeses”, que “qué bien que fan as ringleras t’a virolla” y asinas asinas… No seré yo qui diga que os pueblos no tienen bella cosa d’idiosincrasia propia, y que bells d’os topicos tienen parti de razón, pero me aburre tanto ixa santificación que se ye fendo d’os chaponeses… Más que más quan los contimparan con Haiti, metendo a las haitianas quasi como animals luitando por pizca. Me fería goi de viyer l’actuación de toda ista periodistalla en ixos tierratremos. A las chaponesas no les faltará de minchar, ni de beber. Mesmo betunas podrán continar chugando con a XBOX mientres bi haiga luz. En Haití, nian a virolla de cada diya yera (ni en ye) guaranciada, asinas que fer contimparacions, d’a situación u d’o comportamiento d’a chent, ye una ababolada de ordago.


Libia: Toca, no? Ya he charrau de Chapón (y tornaré a fer-lo) y cal mirar-se enta l’atro “afer d’actualidat”. A situación ye mala de tot. No le veigo garra solución buena por garra cabo. Continará Gadaffi d’aquí a seis meses? En qué condicions? Habrán ganau as rebeldes? Será una (atra) colonia d’Occident? Quantos muertos habrá costau plegar en ixa situación? Crudo lo tienen por ixa parti d’o mundo. Por agora, a respuesta a una matanza, ye estando-ne una atra, como diz Isaac Rosa y repitió Llamazares en o Congreso d’os Diputaus Espanyol. Se’n ha escrito muito. Por agora, tos deixo con quatre articlos que me facioron goi y con esferents anviestas sobre a guerra de Libia:
Nacho Escolar, Entrevista a Gilbert Achcar, Isaac Rosa, y Andrés Martínez Lorca.

Como no, en a era de lo audiovisual, un par de videos. O primer, de PACMA, sobre o toro de Medinacelli, una atra traza sofisticada de torturar animals. Penible, simplament. Como o video ye prou desagradable, un poquet de humor tamién: Puncoyo aprendendo a fer tinticola. Gracias a Arale por o video...




martes, 20 de julio de 2010

Sentimientos nacionals

O debat sobre a identidat personal de cadaguna creigo que ye un d'os más intresants en iste prencipio de sieglo y milenio. En dentro d'ixa identidat bi ha muitas vesants y prou que una d'ellas, y muito important, ye a nacionalidat. Leyié fa bells meses un libro de Patricia Gabancho, El preu de ser catalans, a on que, entre atras cosas, feba una critica de parti d'a cultura feita en Catalunya decindo que yera cultura espanyola feita en Catalunya y no pas cultura catalana. Tenendo parti de razón, creigo que o suyo libro establia unas cletas masiau inamovibles. A producción cultural catalana ye chupida y esnavesada por culturas de muitos diferents orichens. Dende l'andaluza dica la cubana pasando por a occitana, l'aragonesa y que me se yo quantas más. Si en o mundo de hue ixo ye bien normal, en Catalunya que ye un país t'a on que son migradas personas de tantos diferents orichens y que, si fa u no fa, han teniu un buen proceso d'integración, ye mesmo más acusau. Creigo que a cultura que se fa en qualsiquier pais ubierto puede emplir-se d'elementos propios u tradicionals y adibir-ie elementos foranos sin perder ixa identidat nacional. Creigo que pende más en as intencions y sensibilidatz d'as creyadoras que no pas d'as características d'a cultura producida. Patricia no admitiba ixa compatibilidat y la meteba como un d'os grans periglos t'a supervivencia d'a cultura catalana.

D'atra man, y charrando, como no, d'a selección espanyola de fubol, Lolita Bosch escribiba un articlo en Publico, sobre o curioso fenomeno d'o cabo de semana en Barcelona. O sabado se fació una manifestación en esfensa de l'estatuto que implió as carreras d'a Ciudat Condat y o domingo ixas mesmas carreras diz que se plenaban d'as que celebraban o trunfo d'ixe equipe espanyol que tanto se parix a lo Barça. Muito PSOEista ella, deciba que ixa yera de verdat a representación d'a sociedat catalana, con un dople sentimiento catalán y espanyol, pero reivindicadera d'os dreitos suyos.

As dos tienen, en a mia opinión bella parti de razón. Ixe dople sentimiento nacional existe y ye muito más espardiu, en teyoría, que no pareix. O caso catalán ye menos dificil que l'aragonés, pues a más gran parti d'as catalanas son d'alcuerdo con definir Catalunya como nación. Manimenos Aragón ye más embolicau. Quan, en as encuestas sale ixe gran porcentache de "me siento aragonés y espanyol", bi ha tantas dubdas que me surten de camín... ¿Toda ixa chent se siente nacional d'Aragón? ¿Aragonés y espanyol a lo mesmo ran? ¿Aragonés como parti intrestallable d'Espanya? ¿Aragonés como anticatalán? Mesmo i puede cullir chent, como en conoixco muitas, que se siente más que más aragonesa, pero no l'importa masiau a pertenencia administrativa a l'Estau espanyol. Tot sin tener un sentimiento espanyol ni espanyolista.

O pior de tot isto ye a manipoliación espanyolista que fan de camín, como hemos puesto viyer istos diyas. En que se celebra o titol d'a selección espanyola todas as que i van son espanyolas y bien espanyolas. Manimenos, en a manifestación catalana, os meyos "moderaus" (no sé que dición en Intereconomía y cía) pretón a decir a escape que todas ixas no yeran independentistas (y prou que no'n yeran, sisquiá!).

O sentimiento nacional de cadaguna, ye de cadaguna. Puede estar muito esclatero y zarrau a influyencias de difuera, como en o caso d'as nacionalistas más zerrinas u quasi nian existir, como en o caso d'as ciudadanas d'o mundo. As de verdat, no las que lo dicen ta molar y dimpués son más espanyolas que ta qué. Y en meyo ye muitisma chent con un sentimiento nacional cruzau por as suyas experiencias vitals, por a conoixencia d'a cultura que tienga arredol, por os movimientos politicos y mesmo por modas. Un sentimiento nacional que no gosa d'estar absoluto ni en conteniu ni temporalment.

¿Quantas migrants tienen una nacionalidat "difusa"? ¿Quantas aragoneses que marchoron ta Catalunya tienen fillas meyocatalanas meyoaragonesas en bell grau? ¿Quantas latinoamericanas u africanas de orichen viyemos cada diya con a chambreta d'a selección espanyola sentindo-se de tot identificaus con Espanya? ¿Quantas han aprendiu catalán y se sienten bien identificadas con Catalunya? De seguras que en a zaguera manifestación bi'n habió buena cosa d'ellas... Mesmo en os movimientos independentistas de tot l'Estau, y cuento que de toda Europa, tenemos arrienda chent que no ye naixida d'ixe país u que remera os suyos orichens familiars con bien d'argüello y fan parti d'a suya nacionalidat u sentimiento nacional, como le queramos decir. O sentimiento nacional ye muito más embolicau que no nos quieren fer creyer y requerirá un analís y unas solucions más esmaixinativas d'as que se son prenendo o debatindo agora mesmo.

viernes, 16 de julio de 2010

Ampraus 046

Sciencia: Ixa repolida parola que agora nos cal escribir con ixa rariza "s" inicial, nos da goyosas noticias de cabo ta quan. En Xaraba, lugar t'a on que soi vinclau por qüestions familiars, i han trobau unas importants pinturas rupestres. De bellas 7000 anyadas d'antigas, diz que son. Fa 7000 anyadas bell personache surtiu d'as novelas de Lorenzo Mediano le dio por fer ixos graffiti en bell puesto amagau d'a ribera d'o Mesa. Hue encara podemos viyer-las. ¡Que'n sería d'argüellosa si lo podese saber! Un poquet más luen (u no tanto, pendendo de do viva a lectora), en Burgos, han ubierto un nuevo museu adedicau a la evolución d'a humanidat. En istos intes historicos, quan mesmo ixo ye qüestionau por as relichions, isto ye un chiquet rayo de luz. Un museu que me fería a saber de goi de visitar. Aspero fer-lo antis con antis.

D'o mundial no he charrau en iste blog. Ni lo feré. No quiero ni adedicar meya neurona a ixo, pues me carranya muito tot lo que ha pasau en istos diyas a tantos rans, que qualsiquier cosa que escribise u ya la habrían dito antis u sería fruito d'a rencor u d'o desespero. Con tot y con ixo, sí que tos meto bells vinclos a atros blogs que sí que han analizau o fenomeno. Muito millor que lo que hese puesto escribir yo mesmo. Desde Banarus, prou que en ha charrau, d'ixas trazas tan analiticas y con ixa uellada tan freda (en o buen sentiu d'a parola) que tien. Aragonando, con ixe estilo un poquet d'asunción d'a redota. Chulia Barrau escribiba tamién, bells diyas antis d'a final, a suya anvista sobre o mundial en un sobrebueno articlo publicau en o blog de Fendo Orella.

Manifestacions que han pasau sin pena ni gloria por os informativos, "aragoneses" u espanyols, mientres o mundial. La primer, contra a mina de Borobia. Doble en a convocatoria, pues i estión de maitins y de tardis. A luita contina por ixas redoladas. A la fin asperemos que se faiga chusticia. De la buena, ye de dar. L'atra, con muita más chent, en Barcelona, contra a decisión d'o Tribunal Constitucional yo-me-lo-guiso-yo-me-lo-mincho. Un flumen de chent, de senyeras y estreladas en contra d'o espanyolismo más rancio. En contra d'o canso anticatalanismo por tot l'arreu d'a "pelleta de toro". En Público, en Trinchera Digital, publicaban un articlo sobre ixa decisión y sobre nacions y estaus. Prou intresant que en diyarios espanyols i salgan articlos como iste. China chana, mesmo bi ha espanyols que entienden (encara que dimpués puedan no compartir) seguntes qué cosas.

jueves, 15 de julio de 2010

Contar manifestants


A humanidat ha estau capable de avances impresionants en todas as dembas d'a sciencia. Conoixemos o funcionamiento, si fa u no fa, d'os atomos y d'as subparticlas que los fan. Sabemos como se naixen, creixen y mueren as estrelas y galaxias. Mesmo tenemos bellas ideyas sobre l'orichen de l'universo y o suyo futuro. Tecnolochicament hemos pasau en bellas pocas anyadas de dominar o fuego a viachar por l'espacio u clonar sers vivos. Y, dimpués de tot isto, ¡somos de tot incapables de contar quantas personas han iu ta una manifestación!

En l'articlo que publicó Público sobre a manifestación en contra d'a decisión d'o Tribunal Constitucional de retallar o estatuto de autonomía de Catalunya, charraban sobre iste afer. Por una vegada, meteban cómo heban conseguiu o dato de manifestants. Cómo feban ixe calculo. No voi a criticar o metodo pues no tiengo datos ta saber si ye bueno u no pas. Pero a lo menos meten cómo se calculó.

Pareix que todas tiengamos asumiu que se mentirá en as zifras d'as manifestacions (y de muitas atras cosas). Alavez ya sabemos o qué significa que ta una manifestación bi haigan iu "400.000 personas seguntes a organización". Qui vivimos en Zaragoza sabemos quanto ocupan ixas "400.000 personas seguntes a organización". Nunca no sabré si reyalment son 400.000 u 400 pues no voi a contar-las, pero sé lo que significa. Con tot y con ixo, me fería goi de saber quanta chent va reyalment t'as manifestacions. En un mundo pseudo ideyal todas feríanos tabula rasa y fixaríanos un criterio ta contabilizar a la chent que va t'as manifestacions (u t'as expos, u fa vadas...) y lo feríanos servir siempre. (En un mundo ideyal cuento que no caldría manifestacions). Manimenos nos estimamos más de auto enganyar-nos y d'enganyar a la resta de chent decindo que as nuestras convocatorias rebuten de chent y as d'a resta son vuedas de tot. Dengún no crei as zifras. Ni as oficials, ni as d'a policia ni denguna. ¡Quiento curiosas (de vez que absurdas) somos as humanas!

Ya en o caso d'a debandita manifestación no sé si bi habió numericament 50.000, 500.000 u más de un millón de personas. Rai. As fotos dende l'aire y l'ambient que diz que bi habió en Barcelona son prous datos ta poder decir que estió tot un exito. No cal garra zifra. Nomás calen os uellos ta viyer a movilización que bi habió. Y ixo que o estatuto no l'intresaba a dengún....

martes, 1 de junio de 2010

Israel enriste a flota d'a libertat

Una atra de l'Estau d'Israel. Pocas horas dimpués de chugar a cantar en Eurovisión con as suyas amigas europeas, va y en mata a bellas quantas d'ellas. Se preguntaban en una radio socialdemocrata iste maitin que cómo heba puesto gosar Israel a enrestir un barco plen d'europeas, pacifistas, diputadas y mesmo bell premio nobel en auguas internacionals y tot ixo. Pues porque saben que pueden fer lo que quieran y no les pasará cosa. O diya dimpués a respuesta internacional institucional no ye estada mica fuerte. Son feitos a fer lo que quieran entre que o mundo se les mira y como muito les carranya bell poquet. Y continarán fendo tot lo que les pete si por os estaus occidentals ye.

Pero a lo menos que no sía por nusatras. Ista tardi, en Zaragoza, a las 20.00 deban d'a Delegación d'o gubierno espanyol en Aragón bi habrá una concentración de refús por tot lo que ye fendo l'estau d'Israel. En solidaridat con o pueblo palestino, en solidaridat con a flota d'a libertat. Entalto a luita palestina! Entalto Palestina libre!

Dixo tamién bells vinclos de lo que se va escribindo por astí...



Nodo 50 (con info, cronicas y a lista de manifestacions por tot l'estau)



Nobleza baturra (con a convocatoria d'a concentración de Zaragoza)



Solidarios con Gaza (web d'a organización d'a flota d'a libertat)



Público



Purnas



La Enredadera



A clau roya



Purna





lunes, 10 de mayo de 2010

Un poquet de violencia grafica

D'entre todas as cosetas que voi alzando ta puyar t'aqui de cabo ta quan, m'he trobau con istas dos alfayas. La una, a foto d'alto que trobé en Publico d'a Virchen d'o Kalashnikov. Tuetal! En a noticia diz que ye de un mural de Caracas (Venezuela). L'atra o video que pencho contino. Tot un clasico d'as Happy Tree Friends. Chent con masiada sensibilidat, no lo veigatz. Amigas de Itchy & Scratchy que encara no conoixcatz a las Happy Tree Friends, pretaz o Play de camín.

miércoles, 14 de abril de 2010

Egunkaria aurrera!

Como pocas noticias buenas vienen d'os chuches, cuento que l'absolución d'os directivos d'Egunkaria nos ha enfolgau a muitismas... Ya yera hora de que por una vegada se fese chusticia en un caso d'ista mena. Con tot y con ixo, chusticia no s'ha feito. Egunkaria zarró y os culpables d'ixo continan libres y sin mica problema, nian economico, porque a pinyora la bosará l'estau. Una victoria que cal celebrar, ya que tan poquetas en tenemos. He feito una chiqueta triga d'articlos publicaus sobre o tema, porque muito ye lo que s'ha escrito. Tamién dixo penchau un video que he trobau en a web de Diagonal Estatal con Fermín Muguruza. Muito bueno.












martes, 23 de febrero de 2010

Ampraus 040

Ateismo: Feba tiempo que no'n charraba y ista vegada no soi yo qui ubre o fuego sino qui lo segundia. Un tal Juan Manuel Aragüés charraba ayer d'o respeto entre ateas y catolicas en iste articlo que titula “Creyentes pasivos”. Curtet y o tema da ta muito más, pero prou como ta explicar lo que muitas sentimos. O termino de creyents pasivos m'ha feito, antimás arrienda de goi. Remero que mis pais teneban un amigo que iba ta misa por a muller suya que yera catolica y que se definiba como “practicant no creyent”, de revés que todas ixas “catolicas” que, con toda a barra d'o mundo, se definen como “creyent no practicant”. Por cierto, si tenetz un ratet y prou paciencia, tos convido a leyer os comentarios que m'aduyan a refirmar o que deciba sobre o respeto entre cuchas y dreitas en ¿Qué ye pasando? 2 y 3.

China: Y asinas s'acotolan as luengas. Leyié de casualidat iste articlo de Publico sobre o mandarín y o cantonés y como a politica d'o gubierno chino ye acotolando o segundo. Ye de dar que una luenga con 80.000.000 de fablants no ye en periglo, pero proporcinalment, dicen en un comentario, que ye a situación de l'euskera u lo gallego. Tamién i remeran a toda a resta de luengas charradas en China que son en pior situación. Prou curioso y eixemplificador d'as politicas de cultura unica que bi ha en tot lo mundo.

Gallocanta: Se i fació fa poco o festival d'as grudas. En istos zaguers diyas de febrero cuento que encara i serán istas aves que nos visitan en o suyo viachar t'o Norte, an que pasarán primavera y verano. Bi estiemos pasando o diya y he penchau bellas fotos en
Flickr de Barrenaus. A calidat ye la que ye, que contino sin tener ni ideya de fotografía, pero aspero que tos faigan goi.

Videos: En tiengo dos, y os dos d'a chent d'Oregón TV. O primer, d'o primer voluntario d'as Olimpiadas d'hibierno, que ya estió voluntario d'ExpoNabo. (Belloch quier acotolar a las viellas a pur de fer-las treballar de baldes en Expos y Olimpiadas, soi seguro). O segundo, un video d'o Comando Almugavar an que aparixen os Lurte. (M.O., cal que m'avises d'istas cosas que sino no m'entero!)


Primer voluntario d'as olimpiadas:




Lurte en Oregón TV:


martes, 16 de febrero de 2010

¿Qué ye pasando? (II)

Charraba de que creigo que somos perdendo una gran oportunidat ta arroclar a la chent arredol de l'anticapitalismo y de que a dreita, manimenos, sí que ye sumando refirmes terne que terne, a tamás d'estar os alazetz y principals culpables d'o sistema y d'a crisis que ye tenendo. Un d'os motivos en a mía opinión, ye que a información y opinions d'as anticapitalistas no plega en a más gran parti d'a sociedat. Sisquiá en una chicota parti d'a sociedat. Nomás "as de siempre" conoixemos y espardimos ixa contrainformación.


O condicionamiento politico y social que tenemos dende chiquetz nos fa trigar seguntes que fuents d'información como buenas u fiables. D'a resta desconfiamos, nos ne femos a mofla y, en bells casos l'Estau las zarra y a ciudadanía aplaude a decisión. Crebar ixe (y tot) condicionamiento ye dificil. Suposa prencipiar a dubdar de tot lo establiu como "normal" y "bueno". Si as fuents "buenas" d'información no son fiables, muitas ciudadanas no saben aón pueden trobar-ne atras. Mesmo sabendo que les mienten nomás confían en ixas fuents y quan t'amanas con un pasquín en a man, desconfían u lo aventan dreitament.


Internet podeba, y talment encara puet, crebar ixe sistema desinformativo, pero en reyalidat ha contribuyiu prou a chenerar a sobreinformación. Tenemos muitos más meyos de desinformación y os meyos de contrainformación que bi ha se trafucan entre tanta y tanta web y blog floixet-floixet. A chent tien a oportunidat de trobar información anticapitalista. De conoixer as nuestras razons y solucions. Pero bi ha masiada palla (como iste blog) y muito poco trigo. De feito as personas que gosan de fer servir internet ta informar-se gosan de fer-lo en as versions dichitals d'os meyos de comunicación, sigan papels, teles u radios, quedando o rete como una simpla versión de baldes de lo periodismo fisico.


D'atra man, muitas desconfían d'os meyos que nomás existen en internet (y con razón). Cualsiquier mentira escrita en La Razón ye de más fiar t'o publico, que milenta articlos publicaus en Nodo50, razonaus y con prebas. Por una simpla custión de prestichio y, más que más, o debandito condicionamiento politico-social. As listas de correus tampoco no consiguen fer ubrir os uellos a la chent, y tamién ye normal. Si en o mismo correu electronico recibimos un power point sobre a felicidat con fotos de ninos chonfletz, un anuncio de a nueva consola de videochuegos y una convocatoria a fer boicot a os bancos, en estar as tres a o mesmo ran, a credibilidat ye cero. No procesaremos garra d'os tres correus, ni d'os atros 47 que nos plegarán ixe diya.


U siga que as cuchas alternativas quedamos en un cantonet d'o rete contando lo mesmo a las mesmas. A nuestras versions electronicas tienen a mesma cacana espardidura que os pasquins d'antismás u d'agora. A cucha oficial, a socialdemocracia que no custiona o capitalismo, manimenos ha dixau minchar-se bien de terreno. De feito, ye habendo un proceso de retacule d'a socialdemocracia meyatica que me'n foi a saber-lo. A dreita ha conseguiu una presencia meyatica prou important en l'Estau espanyol en as zaguers anyadas. Popular TV, Intereconomía, Veo, ... todas de una dreita prou, prou periglosa. Más que no a dreita oficial pepera que preba de mantener a mascarota democrata. Istas se l'han sacada. Cuento que todas hemos visto os informativos y debatz que fan y no me cal describir-tos-los. Y ixo ye lo pior. Todas istas nuevas cadenas de televisión u grupos interpresarials desinformativos, plenan os contenius suyos con desinformación politica. Todas as nueis bi ha un debat en Intereconomía y en Veo. Terne que terne "informativos", programas sobre economía, programas de debat y asinas asinas. Horas y horas de propaganda politica. A l'atro canto d'a muga, en a socialdemocracia d'a Cuatro u de TVE (mientres gubierne o PSOE), as horas s'implen con realitys u series yankis. Lo más parellano en meyos de masas que bi habría a una cucha alternativa (que no anticapitalista) ye o grupo Público – La Sexta. Pero lo unico que fan ye Wyoming, que no dixa d'estar humor.


Ta muitas de nusatras ye imposible de trasquir ni diez minutos de debat "intereconomico". Pero muita chent, que no ye guaire posicionada politicament, s'estima más de viyer un debat politico que no Gran Chirmán. Tot sabendo que a cadena que lo emite ye d'extrema dreita y tot sin estar-ne, pero siempre ye millor que no Gran Chirmán u una cinta de Chuck Norris. Y ixas personas, que mesmo podeban estar socialdemocratas, y que si tenesen un acceso rapedo y fiable a meyos contrainformativos, podrían en bell inte intresar-se y fer parti de l'anticapitalismo, son sentindo todas as nueis propaganda neofaixista. Y quan plegan en una biblioteca u en una librería, totz os repalmars d'historia son a rebutir de libros de César Vidal y Pío Moa. A dreita cudia d'os suyos progaganders. Les dan programas de radio, televisions enteras, publica y merca os libros suyos ta que aparixcan de camín como best-sellers, disbraza d'historia a propaganda, y van a patacadas a que sinyen os nuevos argumentarios de cada mes. A intelectualidat d'as cuchas, ha d'autoeditar-se y autodistribuyir-se. "Las venas abiertas de América Latina" nomás ye en una d'as bibliotecas municipals de Zaragoza. Pero trobamos 44 titols de César Vidal en ixe mesmo rete de bibliotecas.


As cuchas alternativas nunca no hemos teniu guaire exito tocant a los meyos de comunicación. Con tot y con ixo, de cabo ta quan hemos colau bell "pensador" en bell meyo de comunicación. A dreita y a extrema dreita ye ganando de tot a partida comunicativa, cultural y intelectual a la cucha socialdemocrata europea en tener muitisma más espardidura y cada diya más. Y ixo ye de tot fueras de bueno. (Continará?)

miércoles, 27 de enero de 2010

En leyendo... El pensamiento secuestrado

Ayer estié viyendo Brüno y quedando-me sin sangre en a pocha con a homofobia d'a chent d'EE.UU. Remeré tot lo leyiu en o libro de Susan George "El pensamiento secuestrado", que dión con Publico fa bellas semanas. Ye muito intresant viyer como a dreita d'os USA s'ha feito con o poder en muitas dembas y lo barrenadas que pueden plegar a estar. I adedica, en o libro, un capitol especialment t'a relichión an que charra muito sobre l'amostranza. D'ixe capitol he preso iste trozet que pencho abaixo. Por cierto, o que diz en o libro sobre as estratechias d'a dreita d'EE.UU. ye muito más aplicable que no creyemos a l'Estau espanyol. D'ixo tamién aspero poder charrar bel diya.

Amprau de El pensamiento secuestrado. Susan George. Biblioteca de pensamiento crítico. Público y Icaria editorial. 2009. Edición en castellano. Traducción a l'aragonés de Tierra de Barrenaus.


[...] Tampoco no bi ha garra supervisión d'os libros de texto, varios d'els prenen a postura creacionista d'a "tierra choven" y presentan simplament a falordia biblica d'o Chenesis como "ciencia". O chuicio de Dover (Pensilvania) estió una motivación más ta muitas familias que yeran carrañadas porque o tribunal no heba permitiu l'amostranza d'o disenyo intelichent en as escuelas publicas. Agora os pais, pueden, legalment, amostrar y negar-se a amostrar los que les parixca.
Tocant a o curriculum, a evolución ye tabú, prou que sí, pero a inventiva de beluns d'os textos de "ciencias" gana a lo millor d'a ciencia ficción. Una rapida cursa por o misterio machico inclui feitos tan incontrovertibles como istos:

- A creyación d'a tierra ocurrió fa alto u baixo 6000 anyos; sincusatz por repetir-me, o lector ya lo sabe.
- O metodo d'o carbono y atros metodos de datación radiometricos, que diz que contrimuestran a existencia de rocas de más de 6000 anyos d'edat, son poco fiables.
- Estar homosexual achique l'asperanza de vida, a la edat de 20 anyos, a lo menos entre 8 y 20 anyos, y agranda asaber-lo o risque de tener cancer de mama.
- O cambio climatico no se producirá porque Dios proporciona "controls y contrapesos" asinas que no bi ha risque d'una esferra debida a lo calentamiento global.
- O Gran Canyón se formó mientres o Diluvio Universal.
- Si han sentiu que a luz d'as estrelas que viyemos actualment estió emitida fa mils de millons de anyos ye una ilusión. A velocidat d'a luz yera antismás muito más rapeda que no agora.

Encara no somos en condicions de anunciar que a luna ye feita de queso verde, pero les demandamos un poco de paciencia, os nuestros cientificos son treballando en ixo.

jueves, 21 de enero de 2010

Ampraus 037

Por una vegada me va a salir un Ampraus sin charrar de relichión. Y ixo que de motivos en tendría un buen fascal (como malfurrian diners, as fateras d'o papa, lo de Belchite...) pero ixo ye que da ta fer un blog.... Ummmm Soi pensando que.... Bueno, prencipio con iste amprau y ya iremos charrando.

Os nuestros mons no s'ixublidan: Ye o nombre d'una nueva plataforma que se presenta o viernes 22 en Andorra.
A plataforma s'ha creyau ta remerar os incendios que bi habió fa ya seis meses y que ni a ciudadanía ni as alministracions les ixubliden. Atra d'as razons ta creyar-la ye que a chent s'embrece y participe en a chestión d'os mons y o meyo natural suyo. Asinas que bienplegada ista plataforma que de seguras que ferá honra en aquellas tierras que tanta aduya les cal y en tot Aragón amostrando como s'han de fer as cosas.

A espelunga de Chaves: En iste caso no estió un maldau accident, ni a inevitabilidat. Estió a man humana en una d'as más grands muestras d'o cazurricos que somos en Aragón. Ta conoixer un poquet más lo que pasó y la importancia d'a espelunga de Chaves s'ha feito un video que podetz viyer en
iste vinclo.Antimás se son movendo charradas ta viyer o video y charrar dimpués con expertos en o tema. A venien se ferá o miercols 27 en o centro Joaquín Roncal de Zaragoza (C / San Braulio, a o canto d'o Pilar). Podetz continar viyendo as novedats en o blog que han creyau.

Yo tampoco: Gracias a Adeban m'enteré d'
ista iniciativa en contra d'a tortura de toros. Dimpués tamién en dió treslat Publico. As antitaurinas imos fendo trangos entabán. As taurinas son cada diya más carrañadas y ixorrontadas. Cada diya les queda menos... Itz puyando as vuestras fotos y dixando os vuestros mensaches de refirme. En l'inte que escribo isto somos 316 aragonesas as que hemos refirmau a iniciativa.

Fethi: Un caso que cuasi no me baga nian de charrar-ne de lo rapedo que ha pasau tot. Cuasi fan fuera de l'estau a un compañer d'o rete de refirme a os sinpapels y gracias, entre atrás cosas, a la movilización y a la solidaridat de muitas s'ha conseguiu que pueda continar vivindo con nusatras. Tot un eixemplo de que a movilización popular puede funcionar. Y tot montau vía correus y blogs! Podetz leyer tot lo que pasó
aquí y aquí.

Graficament: Guarda si pencho cosas que creigo que creyarán polemica y pasan sin estar ni comentadas y talment ni leyidas. Pero be-te-me que o post sobre a grafía sí que ha estau bien comentau. Tos animo a alportar-ie a vuestra opinión, que no i hemos charrau que tres (más que más, dos, o neoarcaico y o paleomoderno, -que bien nos lo pasamos-). Y tamién en cualsiquier atro articlo que escriba, que me fa goi de viyer que se me lei!


Chiapas:Diz Arale que ista tardi vaigatz todas t'a charrada que fa o Caracol Zaragoza sobre a situación en Chiapas. Digo yo que ye bien intresant. Ye una charrada que ya s'ha iu movendo por muitos lugars d'Aragón y que a la fin plega en a Inmortal. Será en o CSO El adoquín (bico d'as Fuents), a las 19:00. A info la tenetz aqui.

De videos, no'n he trobau mica bueno, asinas que habré de tirar de l'archivo de mixins estalapizando-se y fendo o fato que tiengo. Muito bueno

Mixins, ¡Cómo son!:



miércoles, 6 de enero de 2010

Ampraus 036

Qué millor ta prencipiar l’anyo que un Ampraus. Y qué millor que fer-lo con as cristianas que tantas y tantas noticias absurdas cheneran...

Cristianismo: Istas fiestas, de conchunta con a Semana Santa, son un orgasmo t’as cristianas. Nos obligan a todas a minchar-nos todas as suyas fateras por totz os cabos. Y a financiar-las. Bien de diners ta montar Belens, cantar villancicos y tot ixo. Cuento que en o preto d’ixe ambient surten titulars como iste de “Sin a familia cristiana Europa se quedaría sin fillos”. Zas, en toda la boca!. Qué grand frase! Cuanto odio ent’a tot bi ha astí aintro. Y a l’atro’l diya, cuasi sin tiempo t’alentar, trobo en o mismo periodico, una noticia sobre una ripa d’esquelas en os meyos de comunicación de masas en memoria d’os fetos abortaus. D’os muertos en milenta guerras no i diz cosa. D’os muertos por a SIDA tampoc. A chent de verdat, as que ya naixión fa tiempo, rai. Cal estar muito aventau, no? O pior de tot ye que iste mensache ye chupindo a la chent. China chana va fendo tralla en a sociedat y tien muitas y muitas seguidoras. No ye custión de fer-se-ne a mofla, pues bell diya isto puede esclatar y fer retacular totz os dreitos que tantos sieglos nos han costau de conseguir. Entre que escribiba isto ha surtiu tamién toda a polemica sobre a carroza antiabortista en Madrid, que m'ha dixau sin sangre en a pocha. Qué medrana me fa que ista crica de barrenadas pleguen en o poder! As noticias (por si no las hetz leyidas) las tenetz en istos binclos: 1, 2, 3.

Magic:En momentos de presentar-se a primer enamplada de Zendikar, Magic a blincau as cletas d'a prensa friki y s'ha colau en Interviu, an que han feito iste reportache sobre o chuego. Curioso, como poco. Por cierto, o spoiler de Worldwake lo podetz consultar aqui, y os campeonatos de Freakland de chinero aqui.

Buena chent: Ya torna o festival “Buena chen”, feito por primer vegada l'año pasau en esfensa de la val de Castanesa. Estiaño a enchaquia central ye a exclusión social. A presentación d'o festival se fació fa bells diyas en o Crapula y, a la fin, sabemos qui bi tañerá, encara que por as rumors, alto u baixo ya tenebanos bella ideya. Bi serán Tako, Lurte, Violadores del Verso +S.A., Interlude, Troko Bloko y un par de Djs. Buenizo cartel! Podretz trobar más información en a suya web http://www.buenachen.org/ cuan siga presta, que por agora ye constryuyindo-se.
De video rematadera, tos pencho una d'as millors escenas d'animación nunca feitas. Adedicau a toda ixa chent que, en os maitins de reseco d'os domingos beyebanos sondormius Pokemon y nos gronxiemos tantismo con Psyduck.

Psyduck vs Slowpoke


domingo, 29 de noviembre de 2009

Ampraus 035

Un d'os primers articlos d'iste blog estió sobre a XII FLA. Quí m'iba a decir t'a part d'alavez que tres años dimpués continaría vivo o blog ta poder charrar d'a quincena edición.

XV FLA: Creigo que ye una d'as millors ferias que se fan en tot lo país y que siempre cal ir-ie. Con tot y con ixo, tamién tiengo cuasi siempre bella queixa. Cuasi totz os años i aparix a chentucia d'os FACAOS. Bi'n ha habiu d'años an que os conciertos yeran prou penibles u an que sacoron o tren d'a cultura. Estiaño a unica queixa, por agora ye por o cartel. Sino veigo mal (si ye asinas correchiz-me) en o cartel i sale bien d'aragonesas ilustres: Goya, Ramón y Cajal, Joaquín Costa, Agustina d'Aragón... y a o canto d'ellas Escrivá de Balaguer. Un personache que no alportó cosa t'a cultura y que estió o ideyologo y creyador d'una d'as sectas fanaticas más periglosas d'o cristianismo. Secta que refirmó y s'arpofitó d'o franquismo y que contina fendo-lo güe. Tos convido a ir t'a Feria, viyer os conciertos, mercar bel buen libro ta ixublidar o Nadal y queixar-tos a la organización d'o cartel. En esfensa d'a FLA cal decir que tornan a fer o tren d'a cultura y que os conciertos d'ista edición son buenismos.

A SGAE torna a perder un
chuicio. Unatro. Y van quemisió yo cuantos... Suerte que a muitos chueces parix que no les fa goi a SGAE, (porque en a chusticia no confío mica) y de cabo ta cuan les foten una d'istas. Publico, ves-te-ne tú a saber porqué, siempre da treslau d'istas noticias. Ye un d'os pocos meyos an que nos podemos enterar d'istas cosetas. Un d'os pocos que no be d'estar pleno de clients agradeixius d'os inquisidors istos.

UPyD: Publico ye tamién ye un d'os pocos meyos que
critica ubiertament a UPyD. Mesmo ye un d'os pocos meyos espanyols que charran nunca d'espanyolismo. Afortunadament, parix que a UPyD, como totz os partius ya l'han creixiu de criticos (cuento que a la dreita de Rosa Díez). ¿Podrá continar vivo un partiu choven (en tiempo de vida) que ya rebute de criticos y arribistas? Asperemos que no.

Zeus no existe. Ni Dios ni garra d'as invencions d'as falsas. En ixo somos d'alcuerdo l'autor d'o blog homonimo y yo. Charrando d'o tema, tos remero que MHUEL, contina vivo y que podetz trovar cómo apostatar en a suya web.

Tres videos ta rematar: O primer, inviau por Bercimuelles, sobre a tourné de Lurte por tierras d'Oc u Oil (no sé aón exactament). O segundo una canta heavy de Stravaganza, una colla que me recomendó un compañer de treballo. Cuento que a letra tos sonará. O tercer, un rapero friki que consigue rimar condensador de fluzo. Muito gran.
Lurte en l'Estau francés:

Stravaganzza:

Shogun XL:

domingo, 8 de noviembre de 2009

Ampraus 034

L’agüerro ya ye plegau y con qué trazas! Que’n fa de fredor...! Ixo sí, nos dixa paisaches repinchos como o d’a foto penchada, feita en Bezas, redolada d’a Sierra d’Albarrazín. Podetz biyer-ne más en Flickr de Barrenaus.


Torturas taurinas: As torturadoras ya no saben ni qué nuebas trazas de torturar creyar. Seguntes informaba Publico, en Galapagos (Castiella) fan bella mena de safari con autos encorrendo toros dica que se cansan (as umanas) y lo matan fotendo-le un tiro. Como cuasi siempre ista colla de salbaches tamién son biolentas con as umanas y a las periodistas y actibistas las menazaron, mesmo plegando a cremar l’auto d’un mozo d’o lugar que, seguntes ellas, estió qui informó a PACMA y a las TB’s. Prou que con a pasibidat d’a resta d’o lugar y d’a guardia zibil. Penible. En ista web tenetz más info sobre o caso de Galapagos que se suma a tantas y tantas atrás barbaridatz feitas a os animals y consentidas y mesmo subenzionadas por l’Estau espanyol.


O PAR ye una mafia. Ixo ye vox populi dende fa muitos y muitos años. Ya cuasi ye parti d’o imachinario colectibo aragonés. Ixa mena de Status Quo no gosa d’estar denunziau, pero leyié (en l’Eraldo!) que PP y CHA demandaban esplicazions por a chestión d’Ordesa. Podrían demandar-las por tantas y tantas cosas... pero a lo menos ye un primer trango. Cuento que no irá guaire dillá, porque totz os partius quieren fer lo mesmo cuan tiengan o poder, pero que a lo menos aigan de disimular bel poquet. Bergüeña de país...!


D’Estrasburgo plegan buenas notizias t’a libertat de todas. A lo menos as instituzions europeas tienen un poquet más platero ixo d’as libertatz relichiosas, porque aquí continan los cruzifixos por totz os cabos. En istos diyas de fundamentalismo catolico, siempre nos quedará Estrasburgo. Y MHUEL, que organiza, de cabo ta cuan, apostasías masibas. A pachina web suya feba tiempos que no me la miraba y ban adibindo-ie arrienda contenius repinchos. Un d’els, un Howto de l’apostasía. Por lo que charré con ellas, por ista bía no te dan guaire mal y en poco tiempo se consigue apostatar. Grazias, MHUEL, por empentar istas iniziatibas que tanto calen.


Ta rematar un zaguer binclo a un articlo que penchó Florencio en Desde Banarús sobre l’Alakrana. O caso iste ye tot un eixemplo de l’ipocresía y l’esconoiximiento d’o mundo que tien a más grand parti d’a chent. De bideos, tos ne pencho un de recosiros. As que tiengatz si fa u no fa a edat mía ista canta tos ne trayerá ambute, de recosiros.