Mostrando entradas con la etiqueta antifaixismo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta antifaixismo. Mostrar todas las entradas

miércoles, 26 de noviembre de 2025

¿Qué no nos farán?

La noticia d’a condena d’o fiscal cheneral espanyol me enarcó de tot. No sé si ye que encara me queda ixa miquirrina de inchenuidat u ye por las mías nulas astrucias como analista politico. Lo caso me pareixeba masiau claro. Me creyeba ixo que dicen en as pelis yankis de contrimostrar “dillá de cualsequier duda razonable” y las prebas exculpatorias yeran mas que prou, pero a la fin, se lo han ventilau. Miguel Ángel Rodríguez, tot y haber confesau que s’inventó lo d’a filtración en siede chudicial, ha contrimostrau tener mas poder que tot un gubierno, controlando mesmo lo timing d’a sentencia, que salió en un sinyaler 20 N, con una vitesa inchustificada. Pero ye que cuento que veyen la victoria total tan cerqueta que ya se la bufa tot. 

Y no ye que le tienga un especial carinyo a lo fiscal, ni que lo suyo caso se me faiga lo pior que le ha pasau a la «democracia» espanyola. Ye por las linias que son blincando-se. Porque lo fiscal no deixa d’estar un d’os suyos, un d’a clase politica, d’o bipartidismo de toda la vida. Cuento que precisament por ixo no tocará la garchola. Han mentiu, han contrimostrau que controlan a los chueces y que se la bufa que ixo siga evident, que pueden continar fendo-lo sin perder un voto, mesmo fendo que la oposición en pieda. La chusticia nunca no ha estau imparcial, pero ye que ni desimulan. Y s’han atriviu a fer-lo con tot un Fiscal Cheneral. Asinas que ¿qué no farán con nusatras, que somos uns pelafustrans, que no tenemos a l’estau dezaga ni grans partius ni medios de comunicación …? Pues lo que nos fan siempre, lo que les facioron a los seis de Zaragoza, a los d'Altsasu y a la chent de tantos y tantos casos a on que la chusticia no ye que una chanza? Acusar-nos y condenar-nos sin garra preba. No les faría falta ni la Lei Mordaza. Barrunto que, si bel día la vulcasenos, las condenas contra las antifaixistas continarían estando igual de concieteras y la parola d’a policía valendo lo mesmo. 

Y si isto lo fan en a oposición, ¿qué no farán estando en o poder? Lo siguient Ministerio d’Interior podría mesmo fer bueno a un troz de mierda como Marlaska. 

Lo miedo no cambió de bando y agora no les ne queda mica. Tienen tot bien enreligau entre que lo PSOE no sabe ni por a on le vienen y Podemos-Sumar desaproveitan una oportunidat sobrebuena de apercazar a la patacada de votants socialdemocratas que refusarán votar a los excompas de Ábalos y Santos-Cerdán, pero que no se decidirán entre la cucha-riseta y la matraca d’os “yo ya lo dicié”.

Vienen furas. Quede como quede lo poder institucional, lo facherío mas faixista d’as zaguers decadas tien a dios d’a garra y no tiengo ni ideya de cómo concarar-lo. ¿Seguir treballando en as nuestras organizacions? Obvio. Pero no creigo que ixo siga prou pa aturar-los. Sisquiá belún de toz ixos saputaces que levan toda la suya vida explicando-me cómo s’ha de fer la revolución tienga bella ideya antes con antes. «Debe llegar algo», que cantaba Reincidentes.

lunes, 21 de noviembre de 2022

La X Trobada Vivir en aragonés. Tierra de barrenaus 9x05

Pa qualsequier que quiera aprender, de verdat, una luenga ye fundamental la socialización en ixa luenga. Ye qualcosa que siempre hemos teniu claro en belunas d'as asociacions en desfensa de l'aragonés y que ha contrimostrau funcionar, aduyando a chenerar nuevos fablants activos. Lo contacto entre las personas que lo fablan por transmisión familiar y las que lo han aprendiu d'adultas ye vital pa que todas dos comunidatz se conoixcan y compartan inquietutz, realidatz y envistas y que talment s'habría de treballar mas pa crebar totz ixos mitos que ixemenan qui les intresa que no i haiga entendimiento. Istos dos afers son precisament los que treballan iniciativas como la Trobada Vivir en aragonés que protagoniza iste nuevo programa de Tierra de barrenaus.

De man de Cristina, una d'as organizadoras, conoixeremos un poquet lo naiximiento y la filosofía d'a Trobada que fa en pocos días la suya decena edición. Ciresa y Echo acullirán una vegada mas a una patacada de personas intresadas por la nuestra luenga los días 25, 26 y 27 de noviembre. S'ha organizau quantas actividatz bien variadas y pa tot lo mundo, asinas que no i hai garra enchaquia pa no ir-ie. Puetz trobar información y apuntar-te-ie aqui.

Antimás d'a Trobada tamién charraremos de nuevas d'o caso d'os 6 de Zaragoza, que han empecipiau con una campanya de firmas. Te convido a informar-te-ne si no conoixes iste nuevo caso de montache policial y de criminalización de l'antifaixismo y, prou que sí, a adhibir-te a ixa campanya.

En la parte mosical punchamos la zaguer canción de Valira, qui pasoron por Zaragoza presentando-nos lo suyo directo en La Casa del Loco, en un concierto que resenyamos. Ubrimos tamién un nuevo calaixo de cancions con un tema en aragonés sobre zorruspiar.

Programa #134

domingo, 8 de mayo de 2022

Mosica, rabia y amor con Fongo y Xavi Sarrià

Foto: Chuan León
Yera un dia que rebutiba convocatorias antifaixistas y culturals. Lo maitín heba arroclau a a-saber-la chent pa celebrar en Torrero una Fiesta d'o sol que ya feba firmes ganas dimpués de tot iste tiempo. Luent d'astí, en La Granja, atra patacada de personas se chuntaba pa lo Mundialito Antirracista que feba la suya XIV edición. Con muitas d'as asistents nos chuntabanos de tardes pa asistir a lo tercer gran evento d'o día: lo concierto de Fongo y Xavi Sarrià adintro d'o ciclo "Vagón de lujo".

Un concierto que me feba ganas arrienda. D'una man, Fongo ye una banda que m'encantó dende lo primer momento que los sintié y que, manimenos, nunca no heba puesto veyer-los en directo por diferents razons. D'atra, lo nuevo disco de Xavi Sarrià ye unatra chesta en la ya ampla carrera d'o mosico y escritor que yera en candeletas por ascuitar. Un treballazo que, tot y seguindo la continidat d'os suyos anteriors discos, fa evolucionar lo suyo soniu, que en cada chira introduz nuevos elementos.

Fongo ubrioron lo scenario d'o Centro Civico Delicias con lo suyo soniu barrachau d'un ciento de mosicas. Sobre las tablas, una decena larga de grans mosicos nos trayeban la suya propuesta. Letras reivindicativas, sonius mestizos y muitas ganas de minchar-se lo mundo. Los uescanos nos devantoron y faciemos los primers bailes d'a nueit entre que barruntabanos que son los necesarios hereus d'atras bandas como Ixo Rai u Mallacán. Fongo ye una d'as collas mas prometedoras d'a scena aragonesa y los dos suyos primers discos son buen eixemplo d'o que pueden fer.

Dimpués d'a radida horeta que tocó Fongo yera lo turno de Xavi Sarrià. Entre las suyas fans mas furas bi heba niervols a embute. No soi feito a veyer-lo en Zaragoza tot y haber estau present en las dos vegadas que vinió con Obrint Pas de man de A Enrestida y la que vinió chunto con Feliu Ventura de man de Nogara pa las Chornadas d'as Luengas d'Aragón. 

La fredor d'o publico zaragozano eslampó de camín con la primer canción d'o concierto. La nueva banda prochecta enerchía pa iluminar la ciudat entera. En lo suyo centro un Xavi Sarrià que fa muitos anyos que domina la scena y que nos fació blincar terne que terne. En lo repertorio temas nuevos y viellos, d'a colla d'agora y beluna d'Obrint Pas. Las cancions nuevas suenan de pistón. Beluna entró de camín en lo mío listau personal d'himnos. Lo material audiovisual d'a chira anterior torna en ista en un formato mas chiquet que anyade potencia a los mensaches que sentimos en las letras d'o valenciano. Xavi tenió parolas pa las nuestras luitas, alcordando-se d'os seis antifas, chilando qualques Entalto Aragón, fendo referencia a l'aragonés y a Nogara y remerando a Ixo Rai, Mallacán y mesmo El corazón del sapo. I habió momenticos d'emoción, quedando-se solo sobre lo scenario pa fer la primer parte de No tingues por. Y acabó, como en tantas atras ocasions, con ixa Flama de tot un poble en moviment que nunca no s'amortará.

En Causa, lo suyo nuevo disco, i hai uns versos que dicen "... y sentimos que la vida ye ixo: mosica, rabia y amor, los nuestros refuchios en los días de foscor". Iste sabado sintiemos precisament ixo: la mosica, la rabia y l'amor que se transmitió dende ixe Centro Civico y que nos aduya por cada día a seguir luitando por lo mundo que queremos. Las aragonesistas y las antifaixistas aprecisamos mas nueitz como ixa, a on que los nuestros mensaches y la nuestra manera de sentir la tierra se sientan, y a on que podamos trobar-nos y compartir experiencias y vivencias.

martes, 30 de noviembre de 2021

Tierra de Barrenaus 8x06 Aquarelas,antifaixismo y poesia

Aquarela de Dabi Anquela
Aquarela de Dabi Anquela
Con la tornada t'a normalidat que vivimos gracias a los nivels de vacunación que disfrutamos vacunadas y no vacunadas, torna tamién las exposicions, las presentacions de libros y las manifestacions en lo formato precovid, alto u baixo. Empecipiamos lo programa charrando d'aquarelas con Dabi Anquela que presienta una exposición en lo lugar de Biniés, en la Chacetania. Las suyas obras ya se pueden veyer, dende fa días, en lo suyo perfil d'Instagram. Beluna d'ixas, y atras, d'ineditas, i serán en los meses d'aviento y chinero. Antimás, la exposición s'inaugurará con una presentación d'o libro Punto-Seguiu que fació de conchunta con lo fotografo Martín Galbe.

Tendremos tamién una sección de noticias a on que, antimás de remerar las manifestacions y actos antifaixistas d'istos días, charraremos d'a represión chudicial contra politicos d'izquierdas y d'os ciberataques que sufren los medios de comunicación alternativos istos días. Siguen las enrestidas d'o faixismo por cada día y nos caldrá muita organización y refirme mutuo.
 
Pero si i hai una noticia que siempre nos fa contentas ye la publicación d'un nuevo libro en aragonés. Jesús Sierra, lo suyo autor, nos comenta como estió la suya presentación y qué ye lo que trobaremos en "50 sospiros d'amor y vida". Lo libro, escrito en variedat la chistavina de l'aragonés, replega poemas propios y d'otri, chunto con las partituras que fa servir pa mosicar-los. Ya se puet mercar en la web de Transiberiano y en Nogara.
 
Pa la parte mosical, bien de reivindicación. Recuperamos un clasico antifaixista en "la canción d'o programa" y sentimos un nuevo tema d'o calaixo de cancions zapatistas d'una d'as autoras mas compromesas con ixa causa. Zarramos lo programa, ixo sí, con una miqueta de borina y hordio en formato chiquet plegau dende lo Xiloca.

miércoles, 29 de agosto de 2018

Historias d'un chobenallo (1): Planta Baja, Resistencia y antifaixismo

Chobenalla Aragonesista estió la primer organización a on que milité de verdat. Pero d’organizacions en tenié una antes. Efimera de tot. Nian lo suyo nombre recuerdo con seguridat, pero creigo que se dició Resistencia. Debió d'estar en bell momento entre lo 95 y lo 98. L’ambient politico mio yera alavez basicament l’antifaixismo. L’arribada en l’instituto me fació trobar-me con una colleta de nazis que tenebanos en lo Medina Albaida. Yeran pocos y poco importants, pero daban muito mal. Y lo que ye pior, de cabo ta quan, se sorteyaba bell sobo. Yo me iba librando - d’uno por muit poco- pero sabeba que me podeba tocar qualsiquier dia.


Difuera de l’instituto, me pasaba la vida en lo Planta Baja, mitico bar d’a carrera Vasconia, que yera tocando con atro mitico: l’Ifi. Astí nos chuntabanos buena parte d’a mainada antifaixista. Y digo mainada, porque d’a colleta mia bien pocos yeran mayors d’edat. Gosabanos de quedar sobre las cinco, febanos botellada por astí cerca, y a ixo d’as 19 que s’ubriba lo “Planta”, ya yeranos en la puerta, prestas a aduyar a escobar si caleba, por tal de que ubrisen bell rato antes, y porque bella vez, lo cambrero nos convidaba a un pozalico de tinticola. Astí sentibanos DEF CON DOS, La Polla, Reincidentes, y lo que yera de moda alavez. Y charrabanos. Charrabanos muito. D’o que charran los adolescents y sobre tot de politica. Astí fue aprendendo lo que yera, u lo que creyebanos que yera, l’anarquismo, lo comunismo, y la izquierda en tot lo suyo amplo espectro.


En la mesma carrera, a bella ventena de metros como muito, yera El Rollo. Un guariche que teneba un publico composau por militars, faixistas y militars faixistas. Quasi cada nueit acababa en bell empandullo con ixa chentucia. Mas d’una vegada habiemos de baixar la persiana d’o Planta pa acubillar-nos-ie. Cuento que tamién les faríanos bell zancocho, pero no me’n alcuerdo de garra. Tamién son anyos que, por efecto de l’alcohol, he perdiu a saber qué detalles y recuerdos.


En ixe ambient, bells quantos d’os que nos i chuntabanos tenebanos ganas de militar en bella cosa, pero tampoco no sabebanos guaire bien cómo fer-lo ni a ón. Belún yera d’o SEI (Sindicato de Estudiantes de Izquierdas) que t’a part d’alavez yera bien fuerte en los institutos y entre la choventut en cheneral. Tampoco no conoixebanos guaire lo teixiu social y politico d’a ciudat ni d’o país. Y antimás, cadaún yera d’una coda diferent. I yeranos anarquistas, comunistas de diferents corrients y belun que no s’adscribía ni a uns ni a atros. Yeranos tot lo anarquistas y comunistas que se puet estar con la formación que tenebanos que, en muitos casos, como lo mio, tendeba a zero.


A la fin, tres u quatre zagals, que yeran un poquet mas mayors que no yo, decidioron de fer un colectivo antifaixista. Creigo que le clamemos “Resistencia”. La primer reunión la faciemos en Liberagoza, un local que zarró fa no guaires anyos, que yera en la carrera Palafox. Yera un d’ixos locals que feba servir colectivos politicos y socials a embute pa reunions, elaboración de materials y cosas asinas. Teneba un chiquet bar que se petaba pa Pilars, y bella sala de reunión adintro. En ixa primer reunión, i estiemos bella quincena de personas. Charremos bien de rato, de las nuestras diferencias, pero sobre tot, de lo que nos uniba que yera basicament l’antifaixismo. Y decidiemos d’empecipiar una campanya de cartels. Sé que yera contra los nazis, pero no recuerdo que i meteba exactament. Si belun lo tenese por casa le’n agradeixería de tot que me lo fese arribar.


La campanya estió bien pincha y apeguemos buena cosa de cartels, que estioron los primers cartels que apegué yo en la mia vida. Cada vegada que iba por la carrera y me trobaba con belun, me feba bien argüelloso. La segunda reunión la faciemos con atros colectivos. No recuerdo quals, pero la sensación que me levé yera de que no alportabanos cosa nueva a la luita antifaixista y que faríanos mas honra integrando-nos en belún d’os colectivos que existiban en Zaragoza que no pas fendo-ne uno nuevo..


En aquell momento no entendeba que la nuestra existencia como colectivo tampoco no teneba sentiu y que, efectivament, hese estau prou mas util que entrasenos en qualsiquier d’as organizacions chovens antifaixistas que yeran luitando en la ciudat y en lo país. Me quedé prou chafau. Creyeba que lo mio colectivo yera lo millor y que ibanos a petar-lo y que la resta d’organizacions reconoixerían a escape la nuestra chenialidat y me trobé con que lo mesmo que querebanos fer, ya lo feban atros. Que no hebanos inventau la rueda precisament. Alavez no lo entendié.


En la tercer reunión ya no i estiemos que dos d’os que heban teniu la ideya, un compa de clase que me i levé, y yo. Meyo deprimius, estiemos charrando de tot una miqueta. Recuerdo que un d’ells nos estió charrando d’a historia real d’a bruixería y de como s’untaban drogas en l’escopallo pa surber-las por la totera y colocar-se. Nos faciemos bell hordio, y nos ne fuemos de borina por astí.


Ixa estió la mia primer militancia “real”. En l’instituto, de vez, la clica que ibanos chuntas ta las manifestacions, siempre nos metebanos bell nombre de colectivo gracioso, remedando lo que feba DEF CON DOS en los suyos discos. Asinas naixioron lo Komando Jokoso Festivo, u la Asociación Kuidadico Konmigo Ke Soy De Aragón que nunca no pasoron d’una groma u bell pegallo handmade de Pilars.


En tiempo d’adolescent tardaría muito a tornar a sentir-me parte d’una organización. En Resistencia vivié las mias primers reunions, los mios primers cartels y panfletos, y la mia primer militancia. En lo Planta Baja, la vida siguió igual dimpués d’aquell colectivo. Las mesmas zorreras, la mesma mosica y las mesmas pleitinas con los nazis de El Rollo y de dillá. De toda aquella chent, muita acabó en organizacions de toda mena. Atros deixoron la militancia poco dimpués. A belun me lo contino trobando por las luitas y de muitos no n’he tornau a saber cosa.


ACTUALIZACIÓN: Dimpués d’escribir la primer versión d’isto, quedé con un d’os miembros de Resistencia que me confirmó lo nombre d’o colectivo y corrichió bell dato erronio que he sacau d’o texto orichinal. Lo cartel efectivament yera d’una campanya antifaixista pero, por agora, no n’hemos trobau copia.

jueves, 18 de noviembre de 2010

Ampraus 051


Ubro iste nuevo Ampraus con a tira, bien somarda, que publicó Cano en Heraldo de Aragón o diya d'a manifestación catalanofoba por a tornada d'os biens d'a Franja. (aclaración no necesaria: soi a favor de que tornen, pero o discurso d'a mani y d'a más gran parti d'as que la refirmoron yera ta vomecar). Dito isto, empecimiemos:

O noviembre antifaixista contina. Iste sabado ye a manifestación. Os nazis ya van anunciando as suyas movilizacions y cal dar una respuesta platera y contundent. Cal que, como tantos atras anyadas a manifestacion siga a rebutir de toda a chent que refusamos ixas fastiosas "ideyas". Tanimientres, antis y dimpués continan os actos de toda mena contra o faixismo

L'aragonés pareix que va a empentons. Bi ha meses que no pasa cosa y atros que no s'adube a tot. Iste ye un d'os zaguers. Se presentoron Alas de papel. Gernika 1937 de Fernando Romanos y Aspectos lingüísticos de Tella de Chabier Lozano. Os dos los podetz mercar en Nogara, por eixemplo... O 18 de tardis se presentará tamién a nueva grafía, en a versión ya esmiendada, en o IES Jerónimo Zurita de Zaragoza. Cuento que darán eixemplars a qui se i amane y ta todas as que no la conoixcatz encara ye un sobrebuen inte ta amanar-tos-ie y viyer as razons que tien l'Academia ta fer ista proposa. Tamién Aladrada pareix que rebilca dimpués de bell tiempo aturada y publica Textos sobre las lenguas de Aragón, de Joaquín Costa. Muitos libros y muito poco tiempo ta leyer-los totz....

Fendo Orella: Y más sobre l'aragonés! O pasau 15 de noviembre tornó a fer-se Fendo Orella, o programa de Radio Topo de raso en aragonés. O nuevo horario ye os lunes de 18 a 19. Qui no pueda ascuitar-lo en ixe ratet, puet baixar-se os programas en a web suya. Muito recomendable tamién ta qui siga aprendendo aragonés ista anyada.

Un poquet de mosica ta rematar: O domingo 21 a las 12.00 tenemos audición con DJ Roka y DJ Moon Stomper en A Flama. Ta pasar-ie un buen ratet de socalce con buena mosica, birolla y vermut. ¿Qué bi ha millor que fer o domingo de meyodiyas? O sabado venient, o 27, en o Centro Civico Delicias torna ¡Qué demasiao! A colla tributo a Joaquín Sabina que torna ta Zaragoza dimpués d'o suyo paso por Uesqueta. Ta sabinofilos como yo, toda una alfaya y una oportunidat de sentir as suyas cantas en vivo sin bosar más de vint euros...

Y como siempre, u quasi, cal zarrar l'Ampraus con un video y charrando de mosica, meteré un d'una colla de modernazos que, sí, lo siento, me fan goi. Tamién tiengo o mio costau fosco, ye de dar. Se dicen Delafe y Las flores azules y tanyen o 26 en la sala Oasis de Zaragoza. Asinas que con o mio boicott cutiano a la Oasis no bi iré, pero ya me flore. Prou que tamién influi o feito de que no tiengo con qui ir-ie... Ista ye una versión que graboron d'o video orichinal que me invio Arale. Muitas gracias!


Delafé y Las Flores Azules | Espiritu Santo | A 'BlackXs Live Sound' Take Away Show from La Blogotheque on Vimeo.


lunes, 8 de noviembre de 2010

Ampraus 050

Noviembre plega plen de actividatz, manis y cosas bien intresants. Asinas que pertoca un Ampraus quasi de tot de convocatorias.

Yesa: fa pocos diyas estié en Yesa (o lugar) viyendo o monasterio de Leyre y, ya que i yera, a paret de l'entibo. Que penica! Por o camín viyemos os lugars albandonaus. Artieda s'endebinada dende a carretera y no podeba deixar de pensar en a luita de tantas y tantas anyadas contra o recreiximiento. Y astí continamos. Luitando contra ixa sinrazón. Ista vegada as nuestras quiestas companyeras se'n baixan t'A Inmortal ta convocar una manifestación que ha d'estar un exito. Ista por dignidat y chusticia d'a de verdat. Prencipiará o 14 de noviembre (domingo) dende a siede d'a CHE, en o zaragozano paseu de Sagasta. O diya d'antis Dada, Azero y La Orquestina del Fabirol amprarán o suyo talento ta ista chusta causa. Será en o Vico Oliver, en El túnel, a las 21. As dentradas se venderán nomás en ixe puesto asinas que caldrá estar-ie un ratet antis ta guaranciar-se de pillar-ne una. Un gran concierto ta una gran causa.

Noviembre Antifaixista: Deban d'as enrestidas d'a ultradreita y d'a dreita sin más, a Coordinadera Antifaixista de Zaragoza y o Bloque Independentista de Cuchas, organizan un noviembre rusient d'actividatz que ya han prencipiau. O domingo estié en a visita guidada t'a exposición sobre l'anarquismo que bi ha en o Palacio de Sastago y, si ixe contina estando o ran, as chornadas serán sobrebuenas. Charradas, tallers, procheccions, teyatro... de tot. Tenetz un calendario en a web d'A clau roya (y en muitos atros cabos) con todas as cosas que se fan. Y viyeremos o qué pasa o diya 20 en Torrero. A viyer si o delegau d'o gubierno deixa a os faixistas fer lo que les agane como siempre u ista vegada cambean as cosas (que me pienso que no).

Quanta caspa s'ha visto istos diyas entre a visita d'o Papa y a manifestación d'os biens d'a Franja. Espanyolismo, catolicismo... De verdat somos en 2010? Franco morió u estió tot un suenio?

Ta rematar, gracias a lo facebook d'o Todopoderoso, pencho un video d'un Lipdub independentista (que tien o record d'o mundo) que facioron en Vic (Catalunya) a o ritmo d'Obrint Pas y a suya Flama de tot un poble en moviment.

martes, 16 de marzo de 2010

Ampraus 041

Un desaloix...: Tot lo que ye pasando istos diyas en Zaragoza con as okupas me fa muito duelo y, más que más rabia. Un edificio de propiedat publica abandonau mientres muitas anyadas por l'administración que, de bote y boleyo s'imple de vida y d'actividatz t'o vecinamen y tot qui querese pasar-ie y, tamién de bote y boleyo, ye desaloixau ta tornar a estar abandonau y buedo. Igual como os tozuels d'as nuestras politicas y d'as cochas que fación posible o desaloix. O CSO El Adoquín estió desaloixau ista pasada semana, entre muitos refirmes de chent d'o bico y de toda Zaragoza. Agora una siede nazi s'ubre en o mesmo bico. Vecinas y as antifaixistas les dión una bienvenida como cal, entre que a policia les proteixeba (a las nazis). Mesmo Trasobares en da treslada en a suya columneta. Tos recomiendo de sentir en La Enredadera a entrevista que fación a tres d'os quatro okupas que resistión en o tellau quan a policia i dentró. Una entrevista muito intresant. Tamién tenetz a noticia en Alasbarricadas a on que tamién podetz sentir l'audio d'a rueda de prensa.

Aragón ateo: Ya caleba. Dimpués de tantos y tantos articlos sobre relichión y ateismo en iste blog, decidié de fer unatro blog nomás ta ixo. Como sabetz Tierra de barrenaus no ye tematico y quiero charrar d'o que m'agane en cada inte. Con tot y con ixo, creigo que tot lo tema de l'ateismo ye poco treballau y que a relichión ye un d'os más grans enemigos que tenemos tanto por a suya grandaria, como por as simpatias, compresión y aliaus que encara tien en buena parti d'a cucha anticapitalista. No voi a treballar-ie guaire por agora. A ideya ye nomás penchar-ie materials d'otri, que bi'n ha a patacs, asinas que Tierra de Barrenaus continará, si fa u no fa, igual de contenius. Y prou que aquí tamién bi habrá ateismo y canya contra as relichions y toda mena de supersticions, se digan como se digan. Tos presento Aragón Ateo (encara i soi obrando).

Fendo Orella: fa seis anyadas ya en as ondas y lo celebran con unas chornadas prou pinchas. Antimás de fer dos programas especials o 17 y o 24, o chueves 25 se ferá una prochección d'a cinta Maldaus Bordes, de Tarantino, en versión orichinal soztitolada en aragonés. O viernes, Xavi Sarrià, cantaire d'Obrint Pas, charrará sobre o libro suyo “Històries del paradís”. Dende Tierra de barrenaus, norabuena a toda la chent que ha conseguiu que Fendo Orella leve seis anyadas fendo-se y que contine bien rasmiudo emplindo d'aragonés as ondas zaragozanas (y mundials que ta ixo ye o podcast suyo).


O cabo de semana rebute de actividatz. Como se nota que plega a primavera. Iste domingo coinciden l'acto zaguer d'a semana d'acción europea por Chiapas y a sietena concentración por Espelunciecha a on que se ferá a presentación d'a figura d'o parque internacional d'os Pirineus. Caldrá trigar...

A Clau Roya: Dimpués d'a presentación d'o colectivo muitas nos quedemos con ganas de tornar a viyer o video-presentación que i fación. A la fin ye penchau (u a la fin me'n he enterau). Ta vusatras...

jueves, 18 de febrero de 2010

¿Qué ye pasando? (III)

En iste articlo por entregas (1 y 2), hue toca charrar d'actitutz. As que tenemos unas y as que tienen atras. Creigo que unatra d'as razons d'estar perdendo a partida politica ye una diferencia platera en as trazas de tratar-nos cuchas, dreitas, ultracuchas y ultradreitas.

Talment ye en o mesmo esprito d'a cucha (más que más d'a "cucha hippie") o tratar con rispeto a todas as ideyas. Tot ixo que dició Voltaire de "No comparto a opinión tuya pero daría a vida mía por esfender o tuyo dreito a expresar-la" ye muito poliu, pero quan, qui expresa ixa opinión no tien mica deseyo de respetar-nos y, mesmo lo que quier ye que as nuestras trazas de pensar sigan silenciadas, encorridas, ridiculizadas, viedadas y/u acotoladas, tenemos un problema. Cuchas y dreitas no somos chugando a o mesmo chuego. A dreita "moderada" da minutos de chuego a la ultradreita. Esfiende os suyos sinyals identitarios (veiga-se a esfensa pepera d'o "franquismo arquitectonico", por eixemplo). Les monta visitas d'o Papa, plataformas ideyolochicas, AVT's, FAES, "partius blancos", retes interpresarials, meyos de comunicación,... A ultracucha ye de tot amarguinada y encorrida por a socialdemocracia, a lo menos en iste costau d'Europa (y cuento que en totz). A socialdemocracia ye, agora mesmo, sectaria de tot y no fa caso de dengún a la suya cucha. Le ye fendo una favor masiau important a la/s dreita/s.

A dreita fa servir, antimás, o suyo caballo de Troya ta esfender cosas imposibles d'esfender y t'achuntar de traza fanatica a milenta personas en toda Europa y tot lo mundo occidental: o cristianismo. O cristianamen ye radicalizando-se terne que terne. Os movimientos antiabortistas han conseguiu a pur de lemas facils, de demagochia y de mentiras cientificas, arroclar a un camatón de chents arredol d'a más periglosa dreita que bi ha habiu en muito tiempo en "occident". Homosexuals, no cristianas, mullers, socialistas, cientificas, todas ixas que no nos sentimos en a suya chicota definición de "persona normal", somos l'obchetivo d'o suyo enuello, y cal que siamos, encorridas, reeducadas y si cal, engarcholadas u asesinadas (ista ultradreita gosa esfender a pena de muerte). A cucha socialdemocrata, plena de cristianas y mesmo d'opusianas ye de tot incapable de criticar u d'actuar contra ixe poder. Zapatero y Obama rezan por as nuestras almas, entre que Belloch adedica carreras a San Escrivá de Balaguer. ¿En qué universo sería posible viyer a Aznar en o diya de l'argüello gay, por eixemplo? Pero as socialdemocratas no son solas en ixe respeto-medrana t'a ilesia. Mesmo muitos sectors d'as cuchas alternativas viyen con buenos uellos a colaboración con sectors d'a ilesia. Sectors que nunca no renuncian explicitament a condenar a las abortistas, a las homosexuals, etc... Que bailoteyan entre as dos auguas. Y un diya viyes en misa (en aragonés, pero en misa) a socialistas sentindo "a parola de Dios". ¿Quan irá o respeto en l'atra endrecera? ¿Quan a dreita catolica dixará de condenar-nos a las flamas d'o infierno que han creyau? ¿Quan dixarán de carranyar-se de tot cada vegada que se diz a escuchetes que talment puestar quizau rebaixen beluna d'os tantos y tantos privilechios que tienen y que garra atro sector d'a sociedat en tien? As ilesias cristianas no nos perdonan una. No sigamos tan fatas de perdornar-les-ne nusatras.

L'eixemplo Chavez ye un paradigma de tot isto. Un personache con muitos defectos, prou que sí, pero que ye aplicando politicas socialistas, por eixemplo en a nacionalización de as materias primas y meyos de producción d'o país suyo. ¿Qué se fa dende as socialdemocracias Europeas? Criticar-lo de tot. Quan bell partiu d'extrema dreita aparix en os Parlamentos Europeos con mensaches de tot racistas, ¿qué fan as democracias cristianas europeas?. Chustificar o suyo amaneixer por a incompetencia d'a socialdemocracia, l'empente d'os turcos u cualsiquier atra fatera. Y no aplauden porque les fa vergüenya. Y ixo que, en o segundo caso, somos charrando d'o mesmo espacio cheo-politico. En o caso de Chavez, con charrar d'a historia politica y economica de Latino America puetz chustificar cuasi cualsiquier cosa. Por no charrar que se puet chustificar nomás con o present y que no cal chustificar cosa. O caso de Venezuela y de muitos atros países ye un caso más de esconoiximiento d'a sociedat que, en a suya más gran parti, repite os topicos que recitan en as rufiertas d'a TV y radio.

Creigo que ta ista situación s'ha plegau por diferents factors. Un d'ells ye o fracaso d'a cucha y ultracucha en comunicar-se por lo barafundioso d'as suyas proposas. Por as contradiccions que asoben tenemos y tienen. Quan as socialdemocracias gobiernan muitas vegadas fan politicas de dreitas, esbafando o mensache y dixando a mesa presta ta que gubierne a dreita con tot lo dreito d'o mundo a continar ixas puliticas. Entre as ultracuchas bi ha de tot: belunas que parix que continen en o sieglo XIX, tanto por as suyas proposas como por a suya estetica (más important que no parix), y atras que vivan en Pandora, a planeta d'Avatar, minchando flors, mientres os marines les espaldan as casas-arbols.

Cal estar plateras. Cal que as cuchas tiengamos un mensache platero. Qué queremos fer, porqué queremos fer-lo, porqué ixo ye millor ta la Tierra y ta las humanas que i vivimos. Hemos d'estar esviellando-nos de contino, no podemos continar fendo gambadetas o primer de Mayo, ni tolerando que bi haiga sindicatos como UGT y CC.OO. que preben d'estar representants d'os intreseses d'as treballadoras. ¿Cómo puet estar que con cuatre millons de personas esqueferadas, millons d'os nuestros impuestos malfurriaus en salvar banqueras, y o periglo de que nos chubilemos más tardi, cobremos menos y tiengamos menos y piors treballos, no s'haiga convocau una bada cheneral a ran estatal fa tiempo? Prou de favors. A ilesia no nos querrá nunca, no le calemos y no nos cal. Podemos ganar a partida sin ella. Os sindicatos vendius son fendo más mal que no bien. Con ells ni t'a cantonada. Cal tornar a estar transgresoras. Sï, prou que tendremos enemigas. Y que en a TV nos clamarán terroristas, antisistema y todas ixas cosas. Pero ye que ya lo fan y nusatras no somos ni a mitat de furas que'n habríanos d'estar. Claridat, canya y prou de tolerancia con qui no nos la tien.

martes, 16 de febrero de 2010

¿Qué ye pasando? (II)

Charraba de que creigo que somos perdendo una gran oportunidat ta arroclar a la chent arredol de l'anticapitalismo y de que a dreita, manimenos, sí que ye sumando refirmes terne que terne, a tamás d'estar os alazetz y principals culpables d'o sistema y d'a crisis que ye tenendo. Un d'os motivos en a mía opinión, ye que a información y opinions d'as anticapitalistas no plega en a más gran parti d'a sociedat. Sisquiá en una chicota parti d'a sociedat. Nomás "as de siempre" conoixemos y espardimos ixa contrainformación.


O condicionamiento politico y social que tenemos dende chiquetz nos fa trigar seguntes que fuents d'información como buenas u fiables. D'a resta desconfiamos, nos ne femos a mofla y, en bells casos l'Estau las zarra y a ciudadanía aplaude a decisión. Crebar ixe (y tot) condicionamiento ye dificil. Suposa prencipiar a dubdar de tot lo establiu como "normal" y "bueno". Si as fuents "buenas" d'información no son fiables, muitas ciudadanas no saben aón pueden trobar-ne atras. Mesmo sabendo que les mienten nomás confían en ixas fuents y quan t'amanas con un pasquín en a man, desconfían u lo aventan dreitament.


Internet podeba, y talment encara puet, crebar ixe sistema desinformativo, pero en reyalidat ha contribuyiu prou a chenerar a sobreinformación. Tenemos muitos más meyos de desinformación y os meyos de contrainformación que bi ha se trafucan entre tanta y tanta web y blog floixet-floixet. A chent tien a oportunidat de trobar información anticapitalista. De conoixer as nuestras razons y solucions. Pero bi ha masiada palla (como iste blog) y muito poco trigo. De feito as personas que gosan de fer servir internet ta informar-se gosan de fer-lo en as versions dichitals d'os meyos de comunicación, sigan papels, teles u radios, quedando o rete como una simpla versión de baldes de lo periodismo fisico.


D'atra man, muitas desconfían d'os meyos que nomás existen en internet (y con razón). Cualsiquier mentira escrita en La Razón ye de más fiar t'o publico, que milenta articlos publicaus en Nodo50, razonaus y con prebas. Por una simpla custión de prestichio y, más que más, o debandito condicionamiento politico-social. As listas de correus tampoco no consiguen fer ubrir os uellos a la chent, y tamién ye normal. Si en o mismo correu electronico recibimos un power point sobre a felicidat con fotos de ninos chonfletz, un anuncio de a nueva consola de videochuegos y una convocatoria a fer boicot a os bancos, en estar as tres a o mesmo ran, a credibilidat ye cero. No procesaremos garra d'os tres correus, ni d'os atros 47 que nos plegarán ixe diya.


U siga que as cuchas alternativas quedamos en un cantonet d'o rete contando lo mesmo a las mesmas. A nuestras versions electronicas tienen a mesma cacana espardidura que os pasquins d'antismás u d'agora. A cucha oficial, a socialdemocracia que no custiona o capitalismo, manimenos ha dixau minchar-se bien de terreno. De feito, ye habendo un proceso de retacule d'a socialdemocracia meyatica que me'n foi a saber-lo. A dreita ha conseguiu una presencia meyatica prou important en l'Estau espanyol en as zaguers anyadas. Popular TV, Intereconomía, Veo, ... todas de una dreita prou, prou periglosa. Más que no a dreita oficial pepera que preba de mantener a mascarota democrata. Istas se l'han sacada. Cuento que todas hemos visto os informativos y debatz que fan y no me cal describir-tos-los. Y ixo ye lo pior. Todas istas nuevas cadenas de televisión u grupos interpresarials desinformativos, plenan os contenius suyos con desinformación politica. Todas as nueis bi ha un debat en Intereconomía y en Veo. Terne que terne "informativos", programas sobre economía, programas de debat y asinas asinas. Horas y horas de propaganda politica. A l'atro canto d'a muga, en a socialdemocracia d'a Cuatro u de TVE (mientres gubierne o PSOE), as horas s'implen con realitys u series yankis. Lo más parellano en meyos de masas que bi habría a una cucha alternativa (que no anticapitalista) ye o grupo Público – La Sexta. Pero lo unico que fan ye Wyoming, que no dixa d'estar humor.


Ta muitas de nusatras ye imposible de trasquir ni diez minutos de debat "intereconomico". Pero muita chent, que no ye guaire posicionada politicament, s'estima más de viyer un debat politico que no Gran Chirmán. Tot sabendo que a cadena que lo emite ye d'extrema dreita y tot sin estar-ne, pero siempre ye millor que no Gran Chirmán u una cinta de Chuck Norris. Y ixas personas, que mesmo podeban estar socialdemocratas, y que si tenesen un acceso rapedo y fiable a meyos contrainformativos, podrían en bell inte intresar-se y fer parti de l'anticapitalismo, son sentindo todas as nueis propaganda neofaixista. Y quan plegan en una biblioteca u en una librería, totz os repalmars d'historia son a rebutir de libros de César Vidal y Pío Moa. A dreita cudia d'os suyos progaganders. Les dan programas de radio, televisions enteras, publica y merca os libros suyos ta que aparixcan de camín como best-sellers, disbraza d'historia a propaganda, y van a patacadas a que sinyen os nuevos argumentarios de cada mes. A intelectualidat d'as cuchas, ha d'autoeditar-se y autodistribuyir-se. "Las venas abiertas de América Latina" nomás ye en una d'as bibliotecas municipals de Zaragoza. Pero trobamos 44 titols de César Vidal en ixe mesmo rete de bibliotecas.


As cuchas alternativas nunca no hemos teniu guaire exito tocant a los meyos de comunicación. Con tot y con ixo, de cabo ta quan hemos colau bell "pensador" en bell meyo de comunicación. A dreita y a extrema dreita ye ganando de tot a partida comunicativa, cultural y intelectual a la cucha socialdemocrata europea en tener muitisma más espardidura y cada diya más. Y ixo ye de tot fueras de bueno. (Continará?)

lunes, 15 de febrero de 2010

¿Qué ye pasando? (I)

Creigo que a situación economica y social que somos vivindo agora no ye ta posar-se contento. Muita chent ye viyendo como se queda sin poder bosar as facturas, muitas han de tornar-se t'a tierra que no'n fa tanto les vido marchar y as que tenemos treballo hemos de fochar firme sin tartir por medrana a perder-lo. Manimenos, a situación sí que podeba tener, u talment haber teniu, o costau positivo. O capitalismo ha dentrau en una gran crisis d'ixas que, de cabo ta quan, y por definición d'o propio capitalismo ha de tener. Totz os defectos d'os capitalismo se fación visteros en tasament una anyada. Nos fación una treballo de propaganda, a las anticapitalistas, que garra campanya global nos hese puesto fer nunca.

Debant d'a situación anterior, an que a más pobrichona treballadora teneba PlayStation y marchaba os cabos de semana en Ryan Air a viyer Estrasburgo (tot sin poder mercar una casa, ixo sí), agora ixa mesma treballadora ha perdiu lo treballo suyo, ha de vender os chuegos d'a Play ta bosar a hipoteca de trenta anyadas y os cabos de semana va ta casa Mai a minchar micolas y portiar-ne bella docena más en a fiambrera, entre que le demanda bella aduyeta ta conseguir zarrar o mes sin numers royos.

L'anticapitalismo habría d'estar recibindo milenta afiliacions, milenta simpatías. As masas treballadoras, que dicen por atros blogs, habrían d'estar releyendo a Marx y cremando as siedes d'os bancos, os partius capitalistas, as inmobiliarias, os sindicatos oficials y toda ixa chentucia que nos ha levau ta iste cabo. A posibilidat sisquiá de fer unatra expo u fatera parellana en a tierra nuestra habría de, como poco, carranyar a la población. ¿Por qué no ye pasando isto?

De feito, ¿porqué os partius y organizacions de extrema dreita sí que son aprofitando a situación (encara que no masiau, afortunadament)? ¿Por qué l'ultracatolicismo y atras relichions sí que suman milenta d'intolerants fanaticas?

A cucha alternativa sí que'n tien d'ideyas, sí que'n tien de solucions. Ta yo en tien prous, dende fa muito, y prou que dende muito antis d'a crisis. No creigo que o problema siga no tener solucions u respuestas a os problemas d'agora, d'ayere u de maitín. Puestar que o problema siga como las podemos transmitir, qué podemos fer debant d'a desinformación y a sobreinformación (que deciba Fermín), qué meyos hemos de fer servir ta que toda ixa masa d'esqueferadas, de personas acarrazadas a treballos penibles por no tener alternativa, tiengan un referent ideyolochico alternativo a o capitalismo actual y prou que a o capitalismo cheneral, como ideyolochía y como praxis acotoladera d'a humanidat (en totz os sentius d'a parola).

Prou que no conoixco a respuesta ta tot isto. No sé por qué a chent no ye emplindo as organizacions anticapitalistas, ni por qué no plegamos en ellas, ni tantas y tantas cosas. A situación actual ye de dificil analizar ta yo, encara que sí que creigo tener bellas explicacions parcials de por qué somos perdendo a partida, con totz os comodins en a man. Pero ixo ye t'atro diya (continará?)

miércoles, 24 de diciembre de 2008

Os antifas y Telecinco

Grazias a o follet Buco ;-) he puesto biyer o bideo que pencho un poquet más abaixo. Ye feito por a Coordinadera antifa de Madrit (Castiella) con imachens que emitió Telecinco y atras que grabó pero no podió emitir, en pillar-les os antifa a qui yeran espiando con camara amagada. Ye un exemplo bien platero d'a manipoliazión que fan de contino.

Muito asoben emos de sentir tot ixo de que desacheramos con a manipoliazión. Pasa como con tantas atras cosas, que de tanto sentir-las terne que terne, a la fin mesmo te fan dandaliar. En ixos intes ye cuan un bideo d'ista mena cal. Ye chenial tanto como tratan a notizia con gloriosas frases como "antifaixistas, faixistas y tot ixo..." mezclotiando-lo con una manca de seriosidat y una desidia penible, u lo de "Antifa? nunca no eba sentiu yo ixa parola". ¿Y qué ostias fas en un debat sobre collas antifas, ababol?

Como las imachen, en iste caso son millor que cualsiquier cosa que pueda dezir, tos pencho lo bideo, biyez-lo dica la fin, y ya en charraremos, ...

Tos pencho un binclo, que o bideo ye de google videos y no tiengo problemas ta penchar-lo.

lunes, 8 de diciembre de 2008

Lo millor d'a semana: 001

Con o segundo cabo d'año de Tierra de Barrenaus, quiero prenzipiar un nuebo trestallo: Lo millor d'a semana. Asobén trobo por o rete cosas que me fería goyo de charrar-ne aquí, pero que no tienen prou suco u que simplamen y por galbana, a la fin no en charro. Todas ixas cosetas irán chuntas en una mena de resumen de cada semana. Tamién ye una traza de escribir, a lo menos, cuatro u zinco post a o mes, que en zagueras os fabloggers parixemos un poquet chandros.

Y asinas prenzipia O millor d'a semana 001:
- Grazias a Desde Banarús conoixié a una d'as organizazions más penibles d'Aragón: CHEN. O nombre suyo ye en aragonés y dizen rasmia y cosas asinas, pero encara no tenemos guaire platero qué se suposa que son (Lo que son lo sabemos toz...). CHENtota.


- Parix que os diners que Alejandro Sanz furtaba, SGAE mediante, lo iba ficando en una cuenteta en Liechtenstein. Ai, que trabeser iste Alex! Que pena me fa que t'aigan pillau! Guarda si se queixaba de que a piratería yera delito y que os 'manters' yeran as piors personas d'a mundo y... fote! él lebando los diners nuestros ta paradisos fiscals. A notizia en Publico. Por zierto, belún sabe como se diz Liechtenstein? Cuento que cualcosa como /lijtenstain/ y no pas /lichestein/....

- D'as chornadas antifaixistas no'n he charrau brenca, pero son estadas bien pinchas. A charrada y o conzierto de Muskaria estión prou buenos y bi eba arrienda chen. Por lo que he sentiu tamién a resta d'actos. Cal felizitar a la Coordinadera y a la resta d'organizadors. Entre els A Enrestida charra en o blog suyo sobre as chornadas: http://aenrestida.wordpress.com/2008/12/02/unas-chornadas-plenas-dilusion-y-de-chen/

- Ya he dito bella bez que no me fan goyo as repetizions en Magic. Que tot lo mundo chugue con Affinity, Zetro-Canto y mierdas parellanas me parix que fa d'o chuego un caten, asinas que me cuaca asabelo que se faigan barallas orichinals y que istas trunfen. Una d'as zaguers que he bisto chugar, que funziona bien y que ye orichinal (y friki) mesmo en o nombre ye a Comunidat de l'anillo que fa serbir un camatón de peteniadors de planos (Planeswalkers) ta ganar. Fez-le una güelladeta aqui.
- Como no podría estar d'atra traza y, ta rematar un par de bideos. Sobre mixins y sobre Los Gandules (Os chandros), bersión charanga....

Mixins que s'estozolan:




Los Gandules con charanga:

jueves, 22 de noviembre de 2007

Manifestazión antifaxista

Como toz os años cuan plegan istas calendatas, se fazió o pasau Sabado a manifestazión antifaxista d’o 20N, que estiaño teneba un sinnificau espezial por cualques feitos: o creximiento d’as collas faxistas en Aragón y a suya impunidat ta organizar actos biolentos y conziertos faxistas en Cuarte y Zaragoza, a muerte d’un mozet en Madrit, l’aprebazión d’a Lei de Memoria Istorica, a represión t’os mobimientos sozials y antifaxistas de man d’o Delegau d’o Gubierno (tamién clamau Embaxador) y asinas asinas. Iste ombre, que malas que plegó, trancó lo local d’os nazis en Madre Sacramento, china chana s’ha tornau un clon de l’anterior embaxador Ameijide, que ya nos fazió bien a tana mientres años. En a manifestazión de l’atro diya tornó a dixar plateras as suyas trazas, biendando que fesenos tot lo recorriu establiu d’antis. Se suposaba que a manifestazión iba a dentrar en o fosal de Torrero an que se remerarían a bels fisulaus por os faxistas mientres a guerra zibil española y a dictadura que benió dimpués. Abiemos de rematar a manifestazión en a puerta d’o fosal, igual como l’año pasau.

Charrando d’a mani, estió, tamién como en a zaguer edizión, tot un exemplo de modos. Lo que fa tres años yera, más que más, una gamberrada s’ha tornau un acto t’an que pueden ir (y de feito i fuón) pais y mais con os fillos suyos, y chen de toda mena sin mica medrana a que remate a cosa con l’estricallo d’os beires de Single Digital u con contenedors en metat d’a zera. A tamás d’ixo a polizia yera presta como si no esen cambiau as cosas. Antis de plegar en a Plaza d’as canteras, l’ambién ya yera de baralla ziudadana: seis u siete tozineras, milenta polizias españols, beluns con a escopeta en a man... Nos acompañón tot lo recorriu y, a lo menos, no fazión cosa.

Dimpués en as notizias, bels ratez d’as manifestazions de tot l’Estau an que no bi eba abiu garra “inzidén” y buen rato d’a mani de Barna an que sí que bi’n eba abiu. Isto bale t’as telebisions españolas y ta l’aragonesa que, como ya dizió belún en una charrada, igual fan os telediarios.

Han continau istos diyas fendo imachens sobre os “omenaches de bels nostalchicos” (os faxistas) y os chandríos que han feito os “biolentos de cucha radical” (os antifaxistas). Ya en pocos “partes” remeran a muerte de Carlos y a la chen de Falange y CIA, les dizen “nostalchicos”. Jibo, mozet!

lunes, 12 de noviembre de 2007

O faxismo torna a enrestir

Unatro muerto por os faxistas. Ayer un zagal madrileño de deziseis años estió muerto por un faxista en o metro de Madrí. En os meyos de comunicazión contina estando a primer notizia l’afer Chavez – JuanCar y a toz rai. Estió una baralleta entre collas d’ultras y au. A dengún parix alticamar-le mica a puyada d’as collas faxistas en tot l’Estau. A dengún l’alticama que en Zaragoza y arredols baigan a chuntar-se unatro año ta fer un conzierto y dimpués fer-se una gamabadeta por as carreras nuestras. O delegau se mira t’atro puesto y contina imbiando os suyos cans en os suyos furgons ent’a Madalena a demandar a idetificazión a toz os ombres y mullers que i son y que parixen d’os “malos”. Tanimientres os nazis (que de “neo” no’n tienen pon) dondían por Zaragoza y por tot Aragón baxo a cobertera de bels polizias.

Ayer bi abió una manifestazión contra els. Contra o faxismo y a suya biolenzia. Combocada en poquetas oras bi fuemos ambute chen ta contrimostrar que no les tenemos medrana y que no les dixaremos fer lo que quieran. A lo menos nusatros no. Os chillos de ¡delegau dimisión! abrían de fer-le pensar. Dende l’almenistrazión sí que se puede tallar o tozuelo de todas istas collas nazis. Si bi ha boluntat, ixo ye esclatero. Bi’n ha, siñor delegau?O benién sabado, 17 de Nobiembre a las 18:00 en a Plaza d’as Canteras (bico de Torrero) se ferá unatra manifestazión antifaxista organizada por asoziazions culturals, sozial y de bezins de toda mena. Cal que i sigamos toz.
Tos dixo un par de binclos sobre a mani d’ayer, de CNT, y sobre a notizia en “Publico”, o periodico que se suposa más de cuchas d’os meyos de comunicazión masibos españols. No quiero saber que abrán escrito en La Razón u El Mundo.

martes, 30 de octubre de 2007

Y si no ese saliu en a TB?

Enrestidas faxistas bi ha arrienda toz os cabos de semana por tot lo mundo. Fa poco a chen se miraba enluzernada enta Israel por ixos nazis que i eban aparexiu que foteban lapos a chodigos, musulmans, pobres y, a la fin, a tot qui se trobaban. Agora, fa pocos diyas a chen enluzerna tamién con o matután ixe que agredió a la mozeta sudamericana.

En iste mundo de imachens a informazión no ye cosa sino leba de compañía unas sucosas imachens que toda a chen en charre a o diya benién. Os rufierters, ixas personas tan saputazes, carrañan a o mozet que se quedó chelau sin fer cosa ta esfender a la pobre zagala. Me fería asabelo goyo beyer a toz ixos en ixa situazión a beyer que feban tan baliens que se troban en os platós de TB.


Pero lo pior ye que, como siempre, si no bi ese abiu una camara que lo grabase, toz tan tranquilos. Ixa mesacha ese marchau ta casa suya, o tontolaire tan tranquilo y no bi abría garra “alarma sozial”, que le dizen. Como deziba no se qui, lo que no aparixe en a TB no ye notizia.


Mesmo pior ye como charran d’o problema en as telebisions de tot l’Estau. En os programas d’analis politico parix que isto ye cosa de cuatro barrenaus sin mica organizazión u en tot caso d’una “tribu urbana”. En os programas sensazionalistas puros (os d’analís pulitico tamién en son, encara que un poqeut menos) as trazas que fan serbir ta charrar d’iste caso son ta plorar... u ta cremar-les o estudiet. Remero ixos diyas que se feba lo de “Curso de Etica Periodistica” en Caiga quien caiga. Agora bi ha unatro programa que, de bella traza y de cabo ta cuan, tamién fa ixa funzión. Abaxo podez beyer o bideo de o programa Se lo que hicisteis an que charrón d’isto (prenzipia allá t'o minuto 2:00 y contina en unatro bideo).
Agora nomás cal asperar t’as manifestazions (faxistas y antifas) d’o 20-N y beyer como las fan por a TB. Será curioso, más que más, porque ye bien probable que ta ixas calendatas dengún no remere ya a o boque iste d’o metro.