Mostrando entradas con la etiqueta Fendo Orella. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Fendo Orella. Mostrar todas las entradas

miércoles, 7 de septiembre de 2016

Temazos 2. Tierra de barrenaus radio 2x12

Fa un anyo, quatre amigos radiotoperos perpetroron un d'os piors programas emitius dende que Marconi plachió a radio. Una temporada dimpués, hemos quiesto repetir a experiencia, y continan sin vedar-nos a emisión, asinas que ye más que prebable que a tercer temporada de Tierra de barrenaus remate como remató la primera y como remata a segunda. Con mosica, temazos, historietas, alparceos y risas. Muitas risas.

Ista vegada, decidiemos d'organizar-nos una miqueta y dividiemos o programa en quatre categorías. Asinas que cadagún d'os tres participants triguemos una canta ta cadaguna d'as categorías. Asinas que en istas dos horas y meya si fa u no fa, ascuitarás tres cantas "matacunyaus", tres versions, tres motivaderas y tres estiveras. Antimás de belatra que suena de fundo, y de todas as fateras que se nos fueron ocurrindo.

Por primer vez, antimás, decidiemos de fer un concurso. Pa saber de qué va, te caldrá ascuitar o programa y fer servir os retz socials. Como siempre, aspero que tos faiga tanto goyo como a nusatros gravar-lo y que nos faigatz plegar as vuestras opinions, criticas, faltadas, sucherencias, etc...



domingo, 22 de marzo de 2015

TdB Radio. Un nuevo prochecto

A primer vegada que estié en una emisora de radio teneba bells 16 anyos. Yera Radio La Granja, en o programa "El hombre mosca" que feba un amigo d'ixas envueltas. Dimpués visité bella vegada más a radio, pero no estió dica 2009 que prencipié a colaborar-ie de traza cutiana. La Enredadera m'ufrió de fer una sección sobre a luenga aragonesa y les dicié que prou que sí. A sección fue cambiando china chana y hue contina fendo-se cada mes, recontando as noticias que bi ha en o mundet de l'aragonés. De vez, y tamién en Radio Topo, colaboré en bell programa de Fendo Orella y mesmo en l'Acorazado Topemkin. Y, prou que sí, en as diferents edicions de D'estrela a estrela. Buena parte d'ixas colaboracions las podetz ascutiar en a mia canal de Ivoox.

Antimás d'a radio "normal", prencipié fa bells anyos a ascuitar podcast por internet. Asinas conoixié Charrando de tebeos, La Órbita de Endor u Podcast de Hielo y fuego, entre muitos atros. A radio, que yera un medio que de chicorron quasi ni sentiba, se me fació cada diya más important en a vida mia y hue me foto firmes horas cada semana ascuitando-la.

Asinas que, dimpués de tanto tiempo en La Enredadera, y dimpués de tantos buenos ratos en a emisora, decidié fa tiempo de fer un programa propio. Con todas as cosas que siempre soi embrecau no he adubiu dica fa poco a trobar tiempo ta fer-lo. Me ha caliu deixar bella coseta, pero no m'adubiba a estar-me atra temporada sin fer iste programa que tanto heba barruntau. 

A la fin, Tierra de barrenaus radio ya ye una realidat. O primer programa se podrá ascuitar o venient 2 d'abril de 23 a 1, entre que en Andorra se "rompe a hora". A l'atro diya, si tot va bien, y os electrofolletz no me la chugan, podretz ascuitar-lo en ista mesma pachina. Tanimientres, astí va la falca radiofonica que ya leva bell diya fendo-se por a radio.

O programa levo ideya de que siga alto u baixo como lo blog. Charrar de qualsiquier cosa que m'agane. Asinas que tos trobaretz una mica de tot. Os programas serán tematicos y prebaré de que sigan lo más atemporals posibles ta que podamos disfrutar-los en qualsiquier inte. Aspero que tos faiga goyo y aguardo os vuestros comentarios, ideyas, propuestas, etc...


viernes, 19 de abril de 2013

L'asignatura de relichión en Fendo Orella

A ilesia catolica s’encerrina en deixar-me as cosas facils. Encara que yo no quereba que a sección de Tierra de barrenaus en Fendo Orella esdevenise un Aragón Ateu, a verdat ye que m’encanta charrar d’istos afers, y me dan o treballo feito. Fa poco, a Conferencia Episcopal (CE entabant) fació un video mirando de que l’alumnalla esleixise relichión como asignatura. Bi ha muitismas cosas que comentar d’un video de tasament 5 minutos, pero no en charraré que de bellas quantas. Prou que tos recomiendo de viyer o video, que ye una alfaya, antis de continar leyendo y que ascuitetz, quan quieratz a sección que facié en Fendo Orella. La podetz ascuitar punchando en o play d'abaixo.





O video prencipia con una anvista de toda la clase. Ye una clase moderna y multietnica, asinas que lo primer que truca lo ficacio ye que ye de dar que ye una escuela publica. En una clase de qualsiquier colechio privau, sosteniu u no pas con os nuestros diners, no bi habría tantisma policromía. ¡De qué! Ya s’ocupan bien de trigar a l’alumnalla ta que no i dentren pobres. Y, como sabemos, a más gran parti d’os migrants que viven aqui, son de clase baixa u meya-baixa como muito.


Cal remerar que ixos entrepuces son, como poco, “poco legals” en lo que agora la dreita clama “escuelas sostenidas con fundos publicos”, eufemismo a on que son as escuelas publicas y as escuelas privadas (relichiosas en más d’un 90%) que pagamos todas y totz. En ixas escuelas no pueden viedar a dentrada ta dengún en teoría, y han d’estar de baldes. A solución ta trigar por o ran economico a l’alumnalla la han trobada en carismos uniformes, condutas obligatorias ta asociacions de mais y pais u atras cosas parellanas, que fan que ta muita chent, t’a más pobra, siga imposible dentrar en una escuela privada concertada. Ye de dar que por muito que Wert y Serrat preben de vender-nos a moto, en as “escuelas sostenidas con fundos publicos” no bi ha la mesma mena d’alumnalla y no son lo mesmo. D’atra man, ye una clase mixta. Cal remerar que contina habendo-ie colechios que no deixan dentrar-ie a la metat d’a población pendendo d’os chenitals que tienga y que ixos centros, con a reforma educativa que quieren fer podrán pasar a estar parti d’as “escuelas sostenidas con fundos publicos”.

"Apunta a os fillos tuyos ta
l'adoctrinamiento"
Contina o video y diz: “Un companyer m’ha preguntau extranyau si de verdat continaba adedicando-me a isto”. Ye normal que le’n pregunte. As profesoras y mayestras d’as escuelas publicas (isto no va t’as privadas concertadas, a tamás d’estar “sostenidas con fundos publicos”) han de pasar unas dificils prebas d’oposición. Ixo sí, dimpués consiguen un treballo con un chornal digno y una estabilidat prou gran. No son inforachitables, pero quasi. Isto ta totz os profesors y profesoras y mayestros y mayestras. Totz? No.

As profesoras de relichión, encara que las paguemos d’entre todas, las esleixe a propia ilesia catolica (u la que pertoque). Lo suyo achuste no tien mica que viyer con lo d’a resta. Y antimás, igual como con l’alumnalla, tamién i fan triga. No bi ha un procedimiento ubierto, con resultaus transparents. Esleixen por motivos ideyolochicos, basicament. Y, por eixemplo, deixan difuera a divorciadas.

¿En qué atro treballo se podría forachitar a dengún por divorciar-se? Si yo estase interpresario y no achustase que marxistas u forachitase a belún por haber-se casau u votar a o PAR, ¿no cayería tot lo peso d’a lei dencima mio?

Talment Lucas s’haiga divorciau y por ixo le preguntaba l’amigo si continaba en isto.

Charra o sinyor Lucas d’os motivos ta esleixir relichión que pueda tener a zaragalla:

“Uns por os vuestros pais”. En a practica totz. Nunca no he conoixiu garra filla de ateus que s’haiga convertiu a garra relichión. Manimenos conoixco cientos de personas que son cristianas y que, oh casualidat, sus pais tamién. Muitos pais cristianos fan que as suyas fillas estudien relichión. Ye asinas y creigo que dengún no me lo discutirá.

Pero ye que a resta, todas ixas chovens que os suyos pais no les obligan (u "animan") a estudiar relichión, lo fan en estar en un redol relichioso de tot, a on que ye normal adorar a un dios que se’n fue t’a Tierra ta que le matasen y asinas perdonar-nos por os pecaus que ell mesmo redactó y nos fació cometer en creyar-nos sabendo que lo feríanos. Si ixa mesma chent hese naixiu en un estau con mayoría mulsulmana, serían estudiando l’Islam, asinas que totz, d’una traza u atra lo fan por los pais.

De feito quanto más creixe l’alumnalla y más libertat tienen ta esleixir as clases que quieren fer, menos chent triga relichión. Os datos son que en o curso 2011-2012 “un 72,4% de l’alumnalla d’Educación Infantil (de tres a cinco anyadas) trigó Relichión [Nota: a chent de tres a cinco anyadas no triga cosa, lo trigan sus pais], en Primaria estió o 77,2% (80 % o curso anterior)... 65,4% en ESO (puyó dende o 58,9 % d’o curso anterior) y 43,4% en Bachillerato” Fuent: El País.

“Ye una asignatura facil”. Tan facil ye que no punctua. Ye decir, puetz estar apuntau en relichión y dormir mientres as clases, contestar os examens (si bi’n ha) escribindo charradas entre pokemons y enreligar-te canutos con fuellas d’o libro de relichión, que a tuya nota d’a selectividat será la mesma. No cuenta ta repetir y, de feito, no cuenta ta cosa. Isto ye una avantalla ta toda l’alumnalla que ye estada obligada por os pais suyos a matricular-se-ie, ya que, a lo menos, no le perchudicará masiau ista perda de tiempo.


Isto ye una d’as cosas que prebó de fer o gubierno d’Aznar con Pilar del Castillo como ministra: fer que a relichión punctuase. Preixinatz qui conseguiría millors notas t’a selectividat, no? Wert lo ha tornau a planteyar tamién agora.


Me molesa muito que a relichión faiga servir a sciencia t’as suyas movidas quan quiere y la encorra quan la deixa en evidencia, que ye muito a soben. Diz, Sinyor Lucas: “Gracias a una mazana Newton descubrió a lei d’a gravedat”

En realidat estió gracias a que yera un fisico brillant y bien alparzero que fació servir o metodo scientifico (observación, experimentación, replicabilidat, ixas cosas....) ta plegar a conoixer a realidat. Que ye chusto lo opuesto a lo que fa o “metodo relichioso”. Dende as conclusions preba d’explicar o mundo. Newton, por cierto, estió un gran fisico, pero tamién yera arrianista y, alavez, s’oposaba a la Santa Trinidat. Isto no ye que una curiosidat, pues no ye argumento ta cosa, pero bueno... ye curioso.

Igual como ye curioso que haigan esleixiu a Newton qui, yera prou relichioso encara que no estase cristiano. No han trigau a Galileo Galilei, ni a Miguel Servet, ni a Charles Darwin, ni a dengún d’os tantos y tantos scientificos que a ilesia ha perseguiu y mesmo muerto mientres os zaguers 20 sieglos. Y que contina fendo, por cierto.

Contina, fendo servir l’argumento d’a polideza. Leonardo, El Greco, Rubens y Miguel Angel pintaban cuadros con cosas cristianas... Prou que sí. Y? Ixo s’estudia en Historia de l’arte. Warhol pintaba potes de sopa. ¿Femos una asignatura de sopa? ¿Bi habrá una asginatura de Superheroes d’aqui a 100 anyos porque a cultura d’a segunda metat d’o sieglo XX y de primers d’o XXI los ha pintau por tot y feito cintas, libros, etc... ¿Que argumento ye ixe? ¿Son decindo que en relichión s’estudea arte?

Lo mesmo argumento lo fa servir t’a mosica. Primer de tot, que dubdo muito que o mozo de l’anuncio estase ascuitando a Bach. Segundo, que un buen mayestro l’hese feito sacar-se os cascos antis de prencipiar a clase. Tercer, que a mosica actual ye muito más alazetada en os ritmos negros, por eixemplo, venius Africa, que en o neoclasicismo europeu, por decir bella cosa. Quarto y finitivo: y qué, si s’inspiran en un libro? Igual como os pintors, a mas gran parti d’as obras yeran por encargo de qui teneba perras d’antismas (y agora): a ilesia y a nobleza. Alavez quasi tot charraba de cosas cristianas u de reis, duques y condes. Tamién se va a estudiar historia d’a mosica en relichión? Todas sabemos que no...

Una d'as campanyas más penibles que
he visto en muito tiempo
Arquitectura: No voi a repetir argumentos. Os edificios los pagaba a ilesia y con tot y con ixo, tampoco no se va a dar arquitectura en a clase de relichión.

Politicos, economistas, interpresarios que evitarán a crisi d’agora. Torno a repetir: ¿Van a amostrar politica, economía u interpresarials? No. Ye más: totz os politicos, economistas y interpresarios de más de trenta y tantas anyadas han dau obligatoriament relichión. A más gran parti d’os más chovens tamién. ¿Ha conseguiu ixo aturar a crisi? No. De feito la han provocada.

Continan as fateras: “Será aquí a on aprenderetz a on fer a millor inversión que podretz fer”. Sí. A conduta de l’Opus, que tos guaranciará una vida prou más facil que a la resta.

“Ista asignatura tos aduyará a vivir”... con miedo a l’infierno, creyendo que toda la resta d’a humanidat ye entivocada y irá ta l’infierno, condenando a qui quiera esleixir sobre a suya sexualidat u maternidat y asinas asinas....

Os contenius que en realidat se dan en relichión pues ya los sabemos. Homofobia, misochinia, condena de l’aborto, chustificación de dictaduras de dreitas, minusvaloración d’a sciencia como fuent de conoiximiento y, lo que ye pior, a creyer-te as cosas sin qüestionar-las.

Ye de dar que ta aprender moral, no cal ni l’asignatura de relichión ni a relichión en sí mesma. T’aprender a suya doctrina sí. T’aprender historia de l’arte tampoco no cal l’asignatura de relichión. De feito, si a relichión no hese copau as manifestacions artisticas mientres muitos sieglos, probablement tendríanos un arte muito más rico y variau agora mesmo.

Bi ha qui diz que s’aprenda “historia d’as relichions”. No entiendo porqué, estando a historia d’as relichions aintro d’a propia historia en haber teniu as diferents relichions un papel central en totz os gubiernos, guerras, chenocidios d’os zaguers sieglos. Pero en qualsiquier caso, imos a deixar que den clase de “historia d’as relichions” os catolicos (u musulmans u chodigos, .... rai) esleixus por a propia ilesia?

Podría continar mientres horas, pero creigo que a ideya ye esclatera y quedo a disposición de qui quiera debatir. A relichión, t’as ilesias. A sciencia y a cultura, t’as escuelas

viernes, 22 de marzo de 2013

Francisco facha y bizarro

O pasau lunes estié en Fendo Orella charrando sobre o nuevo Papa Jorge Mario Bergoglio, aka Francisco. Ye un poco a continación d'aquel post sobre o facherío y o bizarrismo d'o cristianamen que tamién paré ta Fendo Orella. Contino pencho o guión que facié y que prou que, como siempre, no respeté guaire. 

Istos diyas ciento y pico de hombres mayors representants d’una secta muito gran, han esleixiu, por inspiración de un ser invisible que nomás ells ascuitan, a lo suyo mainate. Bi ha chent que ye carranyada porque o nuevo Papa, que asinas ye como le dicen a lo cargo, ye misochino, homofobo y ha refirmau a la dictadura archentina.

Francament, no lo entiendo. Si totz os candidatos son hombres misochinos, homofobos y que refirman dictaduras faixistas por tot lo mundo, ¿qui pretendeban que salise esleixiu? ¿Whoopi Goldberg?

Dende a cucha radical prou que a escape hemos prencipiau a rechirar en lo pasau d’iste fanatico y hemos trobau bellas perletas que no reproduciré pues cuento que todas tenetz Twitter, Facebook u simplament podetz Googleyar bell rato. Con leyer qualsiquier periodico a la cucha de La Razón, tamién en ye prou. Por si sotz una colla de galvanas tos apego bells quantos vinclos más abaixo con noticietas d’istos diyas.

Manimenos, la más gran parti d’os meyos de comunicación han debiu pensar que o tal Jose María Bergoglio, que agora opera baixo lo nombre de “Francisco” (qué nick más mierder ha esleixiu, no?) ye un Borbón, pues les ha faltau tiempo ta emplir-lo de virtutz. A lo que se viye, o simple feito de haber naixiu en Archentina, ye prou ta decir que ye un Papa que ha saliu d’a pobreza y que tien muita sensibilidat. Como todas sabetz, en Archentina no bi ha ricos y antimás totz os pobres tienen, por definición, una innata solidaridat con a resta de pobres, sobre tot quan plegan a papas. Antiparti de que no creigo que una persona que no ha treballau nunca (de verdat, quiero decir, cobrar ya sé que cobra...), pueda sentir empatía por a clase treballadora. O peloteo, como siempre, mesmo incluye a los ateus y a los no catolicos. Sentiba ahiere en Antena 3, como deciban que o Papa heba provocau euforia entre os catolicos y asperanza entre los que no’n somos. Asinas. Sin encuestas ni cosa. Por inspiración divina, be d’estar. Talment os presentadors de telediarios tamién charran con sers invisibles. Quemisió. ¿Han preguntau a bell ateu?

Pero ye normal. De feito, en istos diyas tamién s’han adedicau a laminar lo boforón de Joseph Ratzinger, aka Benedicto XVI, decindo que yera un gran intelectual. Que se diga de bella persona que s’adedica a leyer a Biblia u libros sobre a Biblia, terne que terne ye, como poco, curioso. Istos diyas de noticias chorras bi’n habió una que ilustraba muito bien o concepto de “intelectualidat” que bi ha en o cristianamen. Un espanyol que feba de traductor a lo mozo (sexachenario, suposo) que feba de portavoz de prensa mientres as reunions ta esleixir a o Papa, leyó os compuestos que se feban servir ta fer o fumo negro u blanco d’a chaminera que anuncia si bi ha nuevo Papa. En leyer-lo torpement, dició que “ell no sabeba brenca de tot ixo” porque se foteba tot lo diya leyendo a Biblia. Ya entiendo que os intelectuals no pueden estudiar química basica (se tractaba de leyer tres components d’os que uno yera ixufre) en estar embolicaus pensando de que forma pueden chustificar todas as contradiccions historicas intra y extra biblicas, amen d’as contradiccions con tot lo conocimiento scientifico moderno y mesmo con as diferents ideyolochías aintro d’as ilesias. ¿Qué mena de intelectuals son ixos? Si yo digo que malament sé sumar y restar, pero me conoixco de memoria “Canta de chelo y fuego” no soi un intelectual, soi un puto friki. Pero ells pueden leyer-se un libro (y malo) mientres toda la vida suya, pensar-ie muito, leyer arrienda libros sobre o libro, continar sin saber cosa d’o mundo dillá de “o libro” y que antimás les digan intelectuals. ¡Ta cagar-se!

Ye como si personas que, en teoría nunca no han teniu sexo pretendesen decir-nos a la resta como tener-lo.... Oh wait!

De papas adictos a la dictadura, poco puedo decir. Iste zaguer con Videla, Joseph Ratzinger, un chicot nazi, Pio XI y Pio XII, antisemitas y que ni tartioron debant d’a barbarie nazi, y asinas totz os papas d’a historia qui han teniu buenas relacions con tiranos de totz os estaus, mesmo a soben d’atras relichions, en teoría, concaradas.

Atros pecadetz que fan a soben os papas: encubrir casos de pederastia, blanqueyar diners de actividatz sospeitosas por tot lo mundo, aduyar en a espardidura d’a SIDA, acubillar y bendecir actividatz d’a extrema derrita en A val d’os caitos u Belchite, por eixemplo, ....

Diz que Francho quier “una ilesia pobra y t’os pobres”. Si yo quiero estar rico, lo tiengo prou, prou difícil. Manimenos si quiero estar pobre ye prou facil. Lo poco que tiengo lo doi a qui siga y prou. A gronxiar-me con a pobreza y a rechirar en os pozals de vasuera. Si quier Francho puedo amostrar-le como se fa. Mesmo aduyar-le. Yo levaré a carga, si cal. Lo sorprendent ye que bi ha chent que se lo creye!

Dau que ya hemos visto que, oh sorpresa, bi ha un nuevo Papa, como totz os anteriors que:
-     ye en contra d’o dreito d’as personas a decidir sobre o suyo cuerpo y a suya sexualidat
-     considera inferiors a las mullers, en no admitir que istas puedan fer o suyo treballo u sisquiá optar-ne, amen de atras opinions comuns en a ilesia catolica (y en todas de mayor u menor traza).
-     ha refirmau por acción y omisión a dictadura de Videla qui fació desapareixer a 30.000 personas y traficó con ninos
-     niega los mesmos dreitos que a resta de chent a las personas no heterosexuals
-     ye en contra de que a sciencia “pueda estudiar-lo tot” porque bi ha cosas que son dillá d’a suya demba
-     ye en contra d’o comunismo, laicismo, ateismo, divorcio, concubinato (sic), matrimonio igualitario, ...

pasaré a lo bizarrismo.

Mientres bells diyas dende que o “pobre Ratzinger” deixó o “treballo” nos han bombardeyau con ciento datos absurdos. Hemos visto como lacraban (sí, sí, con lacre) una sala ta que no i dentrase dengún. Mientres os diyas que feban a elección, se foteban arrienda de horas ta fer-ne ¡dos!. Diretz: “ye que han de debatir qui ye lo millor y tal y qual...” y ye lo que pensaba yo. Que se i serían espelletando. Pero a versión oficial diz que en as sesions no feban que rezar y demandar a uns sers invisibles y inmaterials que les decisen o nombre que heban de apuntar en un papel. Si no bi ha mayoría se cremaban os papels con uns compuestos ta que o fumo que bi hese estase de color negra. Como os sers invisibles, bi ha vegadas que son espiguardaus, tiran de sciencia, ixe diaple, y tienen compuestos sintetizaus en un laboratorio pleno de ateas ta fer o fumo negro. Por si falla, tamién bi ha un sistema electrónico, disenyau por scientificos y incheniers gracias a sieglos y sieglos de investigacions en contra d’o que deciban as relichions, y que controlaba a chaminera y os fumos.

Un d'os chaperos d'o Papa
¿que mola, eh?
Dimpués, ta estar bien modernacos, dicen cosas en latín, en estar a suya luenga oficial, que cuento que no i charrará dengún ta cosas normals, si ye que en ixe estau belun charra de cosas normals... As mullers no pueden estar papas porque son malas. En realidat cuento que no ye por ixo, pero como nunca no han dau garra explicación satisfactoria... L’hombre que se fa Papa deixan de clamar-le por o suyo nombre y se mete un nick. Como en internet, pero molando. Iste se diz Francisco, Francho t’os amigos y no tien numero porque ye o primer, pero si bell diya atro hombre ye esleixiu entre a resta de hombres que les inspiran sers invisibles, y decide de meter-se de nick Francisco, iste será Francisco II y a l’archentino le cambiarán o nick y se meterá Francisco I.

A cada Papa le dan un fascal de cosas. Una cuenta de Twitter que se hereda y que se diz pontifex, que pareix un villano de Spiderman. Tamién un anillo, pero que no ye como o de Green Lantern, que nomás vale ta que te lo besen, (que buena focinada) y ta sinyar cosas. Tamién tien una ripa de chaperos (los que no sepatz aragonés y ta que no bi haiga confusions: chapero ye “sombrero”). En serio, tien una colección que ni Stacy Malibú. Consultatz Wikipedia.

Y asinas asinas. Isto ye basicament tot lo que he puesto quitar sin leyer-ne guaire, porque me cansan istos temas, de Jorge Mario Bergoglio, aka Francisco, qui dende agora será l'encargau de menar una organización masclista, homofoba, antiscientifica, antimarxista, esfensora de dictaduras, blanqueyadora de diners, perpetuadora de desigualdatz, clasista, sexofoba, espardidora d'a SIDA, promovedora de delerias como charrar con sers invisibles, etc, ... y que, manimenos, por que me sé yo qué, s'ha de respetar.

Público sobre Bergoglio y Videla
Vicenç Navarro en Kaos en la red sobre Bergoglio
Kaos en la red sobre Bergoglio
La Razón, encantaus con a ideyolochía de Bergoglio

lunes, 4 de febrero de 2013

L'aragonés ye bien vivo (febrero 2013)

Segundo "L'aragonés ye bien vivo" de l'anyada que prencipia con malas noticias de man de l'administración, como no. En l'atro cabo somos a chent que continamos luitando por a dignidat de l'aragonés. Contino pencho o resumen de contenius de ista segunda sesión, y aprofeito ta penchar iste vinclo a lo programa de Fendo Orella, a on que estié fa bellas semanas charrando sobre l'apostasía.

 

Sacan o premio Arnal Cavero


Como informaba Heraldo, o blog de Fablans y Arredol, a D.Ch.A. contina con a suya enrestida contra l’aragonés, o catalán, a sciencia y o sentiu común. Talment a enrestida (simbolica y no simbolica) más gran que nunca no haiga conoixiu l’aragonés en as zaguer decadas. A zaguera ye que os premios Arnal Cavero y Guillem Nicolau t’a literatura en aragonés y catalán, una d’as pocas cosetas que feba o gubierno por as nuestras luengas, se fusionarán en uno solo. Un rebullo a on que i cullirá tot lo que no siga castellano. U talment lo castellano tamién, ves-te-ne tu a saber.


Continan pues, esfendendo as tesis d’a extrema dreita y de dengún más, pues garra filologo meyo serio esfiende as suyas posicions que no son que o sinyal d’un nacionalismo extremo (iste sí) que preba d’acotoloar tot lo que no sía la patria, cultura, luenga y pensamiento unico (que no común).

L’aragonés present en o V Festival de teatro solidario con Chiapas


Ista anyada, a buena chent de Caracol Zaragoza querió convidar a bellas luitas d’aquí a compartir o Festival de teatro solidario con Chiapas que organizan dende fa cinco anyadas. Bi estioron a luita contra os transchenicos, l’antifaixismo, a luita d’Artieda contra o recreiximiento de Yesa y tamién l’aragonés. Entre dos actuacions representants de cadaguna d’as luitas puyaban a fer-las visteras. En o caso de l’aragonés, dos personas leyoron un comunicau y dimpués se prochectó un video a on que se replegaban imachens de todas as formas de luitar por l’aragonés. Tamién nos sorprendió Daniel Rabanaque, qui feba de mayestro de ceremonias, leyendo-se un poema en aragonés. Tenetz cronica y videos en iste mesmo blog.


Cal agradeixer a lo Caracol que haigan teniu ista iniciativa y que contrimuestren a tanta chent que luitar por cosas aluenyadas cheograficament no significa ixublidar as que tenemos amanadas que, a soben, son las mesmas.

Coleccionable en El Periodico de Aragón


Talment a noticia (buena) d’o mes haiga estau a publicación de “El aragonés: una lengua románica”, un coleccionable que darán cada domingo de baldes con El periodico de Aragón. Ye una sobrebuena traza de fer plegar ista luenga nuestra ta un fascal de chent que no se’n intresaría d’atra traza, u que ye masiau galvana ta ir a informar-se ta qualsiquiera d’as asociacions. U que no puet por qualsiquier razón, que tamién bi’n habrá.


Nomás he puesto fer-le una uelladeta, pues me niego a mercar coleccionables, encara que me mercaré o libro quan lo editen encuadernau. Os textos son en castellano y pareix que tampoco no meterá guaire “canya”, pero prou que cuento que ferá buena honra ta la espardidura de l’aragonés u, a lo menos, ta que a chent sepa que existe. ¿Que se podría haber feito millor? Prou que sí. Y pior tamién. Y lo pior de tot, que no s’hese feito. L’emplego d’a grafía d’o 87 tampoco no ye raro, venindo de qui vien (Consello y REA), asinas que no en feré más comentarios ta no fer sangre.


O coleccionable bi incluye un diccionario, que por lo que he visto ye o Vocabulario Martínez, ta qui lo conoixcatz. As ventas, por lo que he puesto sentir son muito buenas y en El Periodico de Aragón han habiu de fer una atra tongada d’o primer numer por a demanda que bi ha habiu, lo que confirma que sí que bi ha intrés en Aragón por as nuestras luengas.


Bienplegada siga ista obra y sisquiá más prochectos editorials de masas apostasen por l’aragonés que bien que le cal.

 

Chornadas de meyos de comunicación en luengas minorizatas


Entre os diyas 10 y 12 de chiner se facioron en A Enrestida, en Zaragoza as chornadas sobre meyos de comunicación en luengas minorizatas a on que mientres os tres diyas se i facioron conoixer prochectos comunicativos d’Aragón y de Euskal Herria.


A chornada prencipió con Fendo Orella que fació un repaso d’a suya trachectoria y que tenió una introducción a cargo de Marshall qui contó como s’ha visto historicament a l’aragonés en Radio Topo. Os audios y una breu cronica se pueden sentir y leyer en Arredol.

Continoron as chornadas con Arredol y Arainfo, que presentoron os suyos respectivos prochectos. D’Arredol cuento que no cal charrar-ne más. Si yes leyendo iste blog y no conoixes Arredol, visita a suya web y no tornes dica que no sigas farto de leyer as suyas noticias.


Arainfo explicó a suya historia y filosofía y esfendió l’emplego de l’aragonés en un meyo que por un regular fa servir o castellano y a comunicación d’as noticias arredol d’as luitas por l’aragonés y o catalán en Aragón.


As chornadas rematoron con Radio Matarranya, qui levan ya bellas quantas anyadas emitindo en a suya redolada y tamién por internet de tot en catalán, Comunica’n Roll y Magofermín, dos prochectos quasi chirmans que empentan a los mosicos y a la mosica en aragonés y catalán y con Kafe Antzokia qui, entre muitas atras cosas, estioron a primer radio en euskera de tot Bilbau. As chornadas rematoron a nueit d’o sabado con una borina en La Botica, como ye costumbre.
 

A cronica d’o primer y o tercer diya la podetz leyer en o blog d’A Enrestida a on que tamién podetz viyer bella foto.

O gallego y l’asturiano en luita
Dende atros países nos plegan tamién noticias de luita. A lei Wert y os gubiernos espanyolistas por tot l’estau no son fendo que zancochos igual como nos ne fan por aquí.


Ye o caso de Asturias, como informaba Arredol, a on que L’academia de l’asturiano (Academia de la Llingua) s’ha uniu a la comunidat educativa, asociacions de pais y d’alumnos y sindicatos de profesors y treballadors de l’amostranza ta reivindicar os suyos dreitos lingüisticos. Debant d’as enrestidas d’a Lei Wert y d’a espanyolización anunciada por o ministro y as suyas retalladas (en lo que quier retallar), dende Asturias demandan a oficialidat de l’asturiano y a cheneralización d’a ufierta en totz os centros de l’asignatura de asturiano.


Cal remerar que ista luenga no tien caracter oficial agora mesmo, encara que l’administración asturiana sí que reconoix a suya existencia a la suya academia y bi fan clases d’asturiano en os centros publicos, encara que no ye por agora que una optativa más.

D’atra man en Galicia, a plataforma Queremos Galego se manifestoron en Santiago contra o malclamau “Decreto d’o plurilingüismo” que preba de que o gallego tienga menos presencia en as aulas escolars. A manifestación implió as carreras a tamás d’as plevias que bi habió y facioron vistero o refirme d’iste pueblo a la suya luenga.
 


Camille presenta “Xuto”

A la fin, dimpués de muito tiempo, una atra colla se decide a fer servir l'aragonés en as suyas cantas. Ye Camille, qui presentan o suyo soniu como "sauna-core" fendo-se a mofla d'a calor que pasaban en o local d'ensayo. Iste mes presentoron en Arrebato o suyo nuevo EP conceptual sobre l'augua a on que dos d'as quatre cantas tienen a letra en aragonés. A noticia la podetz leyer en Arredol y antimás podetz sentir-los en a entrevista que les facioron en Fendo Orella bells diyas antis d'o concierto.

O EP ye de baldes, con licencia Creative Commons, editau por Magofermin y lo podetz ascuitar en o bandcamp de Camille.

Carnavals

Carnaval ya ye arribau t'os Pirineus!!! Iste mesmo cabo de semana se fació en Agüero a Fiesta d'as mascaretas, recuperada en 2008. Entre o 7 y o 10 Bielsa será la protagonista con totz os suyos personaches. T'a Val d'a Fueva, o carnaval plegará o 16 con un cartel en aragonés a on que marcan o recorriu y as horas que se pasará por cada lugar. Tamién bi habrá carnavals en Chistén, Nerín, Sant Chuan de Plan, Boltanya, Graus, Fiscal, Plan, Broto u Torla, por eixemplo.

Canta d'o mes: O cauz, de Camille.

A canta d'o mes ye, como no, de Camille, que'n he charrau más alto. Han feito antimás un video grabau "quasi-artesanalment" por ells mesmos que tos deixo penchau contino:






martes, 8 de enero de 2013

L'aragonés ye bien vivo (chinero 2013)

Prencipio l'anyada de buen implaz, dimpués d'unas chicotas vacanzas y un chiquet proceso de reflexión asociativo y personal. Y qué millor traza de prencipiar que repasando as noticias de l'aragonés ta La Enredadera, que me convidó tamién ta fer un balanz de l'anyada en o especial cabo d'anyo que facioron.

 Chornadas sobre prochectos de comunicación en luengas minorizatas: 
A Enrestida organiza entre o 10 y o 12 de chiner unas chornadas sobre prochectos de comunicación en luengas minorizatas. Bi habrá representants de meyos de comunicación en aragonés, catalán y euskera, qui presentarán mientres os tres diyas os suyas prochectos y ideyas.

En as chornadas i serán Fendo Orella, Arredol, Arainfo, Kafé Antzokia, Magofermín, Comunica N'roll y Radio Matarranya. Unas sobrebuenas chornadas a on que se ferá analís d'ista nueva realidat que os meyos tecnolochicos nos han permitiu creyar a on que todas podemos participar d'a información y compartir-la de trazas que fa tasament diez anyadas ni hesenos pensau.

Como ye cada vegada más costumbre, tamién se i ferá una chenta popular en o local d'A Enrestida y de nueitz, bi habrá borina en La Botica con mosica trayida dende Euskal Herria de man de DJ Elepunto de Kafé Antzokia.

Chornadas Prochectos comunicación en luengas minoritarias from aenrestida on Vimeo.
 



Zaguers novedatz politicas:
A lei de no-luengas ha pasau un atro trango en as Cortes Aragonesas. PSOE, CHA y IU i presentoron as suyas esmiendas, entre que o PP y o PAR esfendeban as suyas tesis a-scientificas y coincidents con as d’as extrema dreita. Una d’as sorpresas que nos deixó iste proceso ye l’alternativa de lei de luengas que presentó IU a on que se demandaba a cooficialidat d’aragonés y catalán, ixo sí, en as “zonas de parla predominant” y en bellas zonas de “transición - recepción”. A tamás d’as esmiendas presentadas, no s’acceptoron cambios y a lei contina mirando de fer a fuesa t’as nuestras dos luengas y imposando lo castellano como luenga unica ta todas nusatras.
 

Tant y mientres, Puyalón ha decidiu de marchar d’a Coordinadera Aragón Trilingüe por os motivos que explican en un comunicau feito publico fa bellas semanas. Más que más cretican o seguidismo d’as politicas de CHA y a febleza d’os planteyamientos d’a mesma.  A verdat ye que o manifiesto ya naixió prou gabacho y no pareix, por agora que a Coordinadera tienga guaire recorriu. Caldrá viyer enta do va agora, sin o partiu independentista.

Nuevos miebros d'o EFA:
O Estudio  de Filolochía Aragonesa - Academia de l'aragonés, ha incorporau a seis nuevas personas t'as filas suyas. Istos nuevos miembros serán "correspondients" y se incorporan más que más, t'as fainas de codificación lingüistica que son desembolicando y que asperemos que faigan fruitos antis con antis. 

As incoporacions son: Miguel Anghel Barcos, lexicografo, traductor y fagotano; Chuan Pavlo Martínez, doctor en telecomunicacions y desembolicador de ferramientas informaticas t'a luenga; Santiago Paricio, filologo, investigador d'as variedatz vivas de l'aragonés y ganador de l'Arnal Cavero de 2009; Chorche Díaz, filologo y investigador de l'aragonés benasqués y d'as parlas d'a Ribagorza; Mª Teresa Moret, de Mequinenza y doctora en filolochía y investigadora d'o catalán en Aragón y Guillermo Tomás, historiador, investigador d'as parlas vivas y de l'aragonés meyeval.

Son, si no remero mal, os primers nuevos miembros que se bi incorporan dende a creyación de l'academia, fueras d'os academicos d'honor. Todas ellas de gran valura y que regular que ferán muitisma honra ta l'academia, antimás de trayer aire fresco. 


Colección Yalliq en PDF:
A comarca de l'Alto Galligo nos fació un chiquet present de nadal en publicando en PDF una ripa de materials d'a colección Yalliq que han veniu editando mientres as zaguers anyadas. Belunas d'as publicacions ya yeran bien dificils de trobar, por cierto. Regular que ferán buena honra ta todas las enamoradas d'a nuestra luenga y a nuestra tierra y antimás ye un sobrebuen recurso, sobre tot si paramos cuenta en todas las que no nos podemos permitir mercar tot lo que se publica. Os materials son más que más de tradición oral y toponimia, pero tamién bi ha una caracterización lingüistica d'a redolada, de Chabier Lozano y una replega de materials t'aprender aragonés de Maria Pilar Benítez, dos alfayetas. Muitas gracias a qui haiga teniu a iniciativa y asperemos que l'eixemplo cunda y, a lo menos as institucions, faigan publico y descargable de baldes totz ixos materials que a soben no fan que acumular polvo en bell fosco almagacén. 

Cosetas d'adentro:
Fa bells pocos diyas se presentaba o libro-DVD "Cosetas d'adentro" que ya en hebanos charrau bell diya en La Enredadera, quan se presentó o curto. Ista edición leva o DVD d'o curto, o suyo guión y o relato que lo prencipió tot.

Cosetas d'adentro estió ganador d'un accesit en a edición de 2009 d'o concurso Condau de Ribagorza y dimpués se'n fació un curtometrache grabau en Graus y Montanyana. Reconta a historieta d'un pastor d'a redolada en as anyadas 50 y d'a suya relación con una zagaleta  Ye publicau por Gara d'edizions y se puet mercar en a suya web.




"Mesaches", de Chuse Inazio Nabarro:
Chuse Inazio Nabarro presento ent'a fin de noviembre o suyo nuevo libro "Mesaches" que estió lo ganador d'o premio "Ziudá de Barbastro". O libro reconta l'adolescencia d'un zagal mientres a clamada "transición politica espanyola". Iste premio ha publicau ya libros sobrebuenos como "Reloch de pocha", tamién de Chuse Inazio Nabarro, que ye estau traduciu a castellano, francés y ruso u "Alas de Papel", de Fernando Romanos. A novela, como ye costumbre, tamién la ha editada Gara d'edizions y se puet mercar en a suya web u en a botiga de Fablans.

A colla d'o mes:
Remero que contina o reto que diciemos en a primer sección d'iste curso: que bella colla de mosica faiga una nueva canta en aragonés. Sabetz que tenetz toda l'aduya que tos calga ta traducir u asesorar en lo que quieratz. Ya hemos recibiu bella propuesta pero encara no tenemos canta ta ufrir-tos. Tant y mientres, continaremos repasando ixas collas de mosica que, encara que no faigan servir l'aragonés de cutio, decidioron un diya de fer una canta en ista luenga nuestra.
Hue, os esleixius son Atland, una colla zaragozana de (seguntes la wiki) power metal, qui levan dos discos editaus: Opera prima y Marboré y que estió a primer colla de l'estau en fer un video mosical en 3D. A suya mosica la podetz sentir en www.atland-metal.com. A canta que meto abaixo ye "Marboré", que en o disco apareix en versión en castellano y en aragonés.






lunes, 3 de diciembre de 2012

Cristianismo: entre fachas y bizarras

As cristianas siempre me han pareixiu, antimás de fachas y retrogradas, muito curiosas, en o sentiu de que tienen unas inquietutz absurdas que, manimenos, pareixen muito trascendents. M’explico: soi friki y que quede esclatero que me puedo foter horas charrando sobre X-Men, Battlestar Galactica, Canta de chelo y fuego u a obra d’Asimov con bien de goi. Pero tot sabendo que son obras de ficción y que no ye que una esbastadera, una traza d’evadir-me y de soniar. A diferencia con os debatz d’as cristianas son dos: a primer que por un regular no conoixen as escrituras tan bien como yo as mias frikadas. De feito muitismas cristianas no conoixen as escrituras tan bien como yo. A segunda ye que se lo prenen en serio, resultando unos debatz que pareixen de frikis y que nos ferían redir a-saber-lo si no estase porque ista chentucia dimpués resulta que son una colla de barrenadas que antimás, son en puestos de muito poder. Iste mes que ha pasau dende o zaguer TdB en Fendo Orella, ta qui escribo iste post, son muitas as noticias arredol d’o cristianismo y muitos os articlos que he trobau sobre o tema.
 

Prencipio con dos nombramientos de barrenaus en diferents puestos de poder. O primer ye Tonio Borg, maltés y nuevo Comisario Europeu de Salut, como informaba fa bells diyas o Huffington Post. Iste hombre perteneix a o partiu conservador d’un estau (Malta) que aprebó legalizar o divorcio en chulio ¡d’ista anyada!. Y aintro d’ixe partiu, a la branca más a la dreita, asinas que podetz preixinar como será o pardal iste. Fació campanya en contra d’o divorcio en o suyo país que yera, chunto con Filipinas y Ciudat d’o Vaticano un d’os tres d’a planeta a on que encara yera ilegal (y solo s’aprebó por un 52% a favor, si bell diya me caciego no miretz en Malta que no bi seré). Fa bells anyos, antiparti pro a fes, de negar o matrimonio entre personas d’o mesmo sexo, apostó por excluyir a las homosexuals d’a libre circulación de personas en l’espacio Schengen y deixar-los sin posibilidat d’acceso a viviendas socials. Tamién prebó de que en a Constitución maltesa se viedase l’aborto a tamás de que ye vox populi en a isla que toda a chent que quiere abortar y puet permitir-se-lo marcha ta Roma u Londra a fer-lo. ¿Tos suena? Pues iste hombraz ye o nuevo Comisario Europeu de Salut, gracias a os votos d’o Partiu Popular.
 

Atro nombramiento que truca lo ficacio como poco ye o d’o cardenal Antonio Cañizares como miembro d’honor d’a Real Academia de Medicina y Ciruchía d’Andalucía Oriental. Como ell mesmo reconoixió no “tien meritos academicos ni scientificos” y esfendió en o discurso d’o nombramiento suyo que “vivimos trazas de agresión de man d’a sciencia y a tecnolochía” enristió contra un suposau “laicismo imperant”, “a cultura d’a muerte” y a indefensión “d’os no naixius y dolents terminals”. Prou que, en totz os puesto bi ha chent con dignidat y Guillermo Olagüe, miembro dica fa bells diyas d’a institución, presentó de camín a suya dimisión, esfendendo a faina scientifica d’a Real Academia y acusando a Cañizares de que a unica cultura que teneba yera un conchunto de creyencias relichiosas dogmaticas. Bien por o Dr. Olagüe! Mal por toda la resta de chent que, en no fer cosa, admite una vegada más que a relichión y o dogmatismo, que por definición son anti-sicentificos se colen en institucions academicas.
 

Tot isto pasa, entre atras muitas razons, porque somos gubernaus por una serie de sectas d’iluminaus que fa miedo. A los opusianos, kikos y lechionarios de Cristo que’n fan parti a mayoría de ministros d’Espanya y buena parti d’os consellers d’Aragón, se suma una d’as más bizarras ordens que he visto en muito tiempo: a Sacra y Militar Orden Constantiniana de Sant Chorche, que’n ye parti o ultracatolico ministro d’Interior, Jorge Fernández Díaz. En a información d’o Confidencial, en charra bell poquet d’ista organización que ye una orden de caballería fundada en as envueltas de recuperar o Grial y todas ixas basemias. Tamién i ye l’infante Carlos de Borbón-Dos Sicilias, primo d’o rei Don Juan Carlos y gran maestre d’a branca espanyola d’a orden. Istos barrenaus, pareix que son carranyaus con o Vaticano porque o Papa nomas reconoix siet ordens de caballería y a suya no’n ye una. (modo somarda ON) Dende aquí quiero clamar a lo Papa Benedicto equis, ve baixa, palet que rectifique y que la reconoixca, que sino se meterán muito tristes y a yo ya me ye sacando o suenio que nomás bi haiga siet ordens de caballería reconoixidas (modo somarda OFF). De feito, o pleito d’ista orden que tamién i ye o propio Rouco Varela, con o Vaticano ye tan gran que o Confidencial deciba que a ceremonia a on que yera o ministro d’Interior yera tot un reto t’o Papau. ¿Bizarro? Pues no te’n queda quiesta lectora...
 

O Papa ya sabemos que tien linia dreita con Dios y que no se’n fa que d’os problemas grans y fundos d’a humanidat. De feito, istos diyas publicada un nuevo libro (¡Ya yera hora!) sobre a nineza de Chesús. Ya sabemos que t’a Ilesia catolica a nineza ye muito important. Dimpués de consultas con Dios y tal, Joseph nos aclara a la fin un tema que yera cutiano debat en todas as tabiernas, oficinas y centros d’estudios d’o mundo: en o portal de Belén no bi heba ni vaca ni güei. Ya podemos alentar tranquilos, que a polemica ye solucionada y no bi ha habiu nuevos scismas en a Ilesia.
 

Metendo-nos más seriosos, o Papa sí que i diz cosas importants como que “os evanchelistas no preban d’enganyar a los suyos lectors, sino que quieren recontar feitos historicos”, esfendendo a historicidat d’a Biblia a tamás d’as suyas más que evidents contradiccions y errors, mesmo decindo cosas diferents entre os quatre evanchelistas. ¡Os canonicos, que si contamos os apocrifos, ni tos ne cuento! I diz tamién fateras como que a estrela de Belén sí existió y que estió una supernova (Siempre cal meter cosas scientificas en as qüestions de fe, ta que pareixca que tienen bella base) que a virchen en estió literalment y no pas figurada y que os Reis Magos yeran andaluces, ta gran goi de Libertad Digital.

Pero si bi ha bella cosa más bizarra que todas istas rufiertas sobre ordens de caballería, u as mulas d’o belén ye a propia Biblia que, remero, o Papa esfiende a suya literalidat. Y me trobé con un sobrebuen articlo que vinclo a on que reconta como en a Biblia:
 

- Os fillos de Jacob permiten a violación d’a suya chirmana por os “chivitas”, ixo sí, si se tallaban o prepucio. Dimpués de tallar-se-lo, os fillos de Jacob los matan a totz.
- Dios ordena a Ezequiel fer-se un entropan con a suya propia mierda y minchar-se-lo debant de tot lo lugar.
- Moisés enceta una guerra contra os madianitas matando a totz os ninos y ninas no virchens y violando a las que encara yeran virchens.
- As fillas de Lot lo meten capín ta violar-lo y que las deixa-se prenyadas dimpués de que Dios hese convertiu en estatua de sal a su mai.
- Ammon, fillo d’o Rei Davit, fa como que ye malaudo ta que, quan a suya chirmana le leva unas tortetas, la viole y dimpués la mande a escaparrar.
... Y como dició Krusty o payaso, “isto ye en lo que creigo agora”.

Remataré o post fendo un poco de historia de verdat, d’ixa que en cuenta de basar-se en inspiracions y barucas varias, se basa en documentos y investigacions. Gracias a Florencio, autor de Desde Banarús, conoixié dos articlos, breus pero bien pinchos, sobre bellas qüestions arredol d’a evolución d’a postura d’a ilesia catolica sobre a homosexualidat y l’aborto, as dos cosas que son agora as más grans preocupacions d’unas personas que no pueden (teoricament) ni tener sexo ni abortar.
 

En o primer, charra sobre as “bodas de parellanos”, una modalidat ta casar a dos personas d’o mesmo sexo que fació servir a ilesia mientres muitos sieglos y que se’n conserva testimonios tanto escritos como en tumbas, más que más d’o Reino Uniu, a on que dos hombres s’apedecaban chuntos prometendo-se aimor ta cutio.
 


O segundo, sobre l’aborto, reconta como ha iu cambiando a doctrina cuanto a l’inte a on que l’alma (ixa cosa que remeremos dengún no define exactament ni se puet prebar a suya existencia) dentra en un cuerpo. Seguntes l’articlo, entre o sieglo XII y o XIX, a doctrina oficial yera que “l’alma humana dentraba en o feto masculino arredol d’o diya 40, y en o feto femenino arredol d’o ueitanteno diya” (bellas 6 y 12 semanas respectivament). As excomunions, en no poder-se conoixer o sexo d’o feto t’a part d’alavez, no se practicaban que ta abortos posteriors a lo diya 80. ¿Como plegoron a saber qué diya dentraba l’alma? Pues cuento que como to lo demás: con muita barra, tirando dos dados de diez, dica las cellas de LSD, que me se yo...
 

Ya en o sieglo XX, fumoron bella atra cosa y paroron cuenta que yeran entivocaus y que l’alma iba de conchunta con l’esperma y que dentraba a l’inte en o futuro feto. Por cierto, si va en l’esperma, ya sabetz que con cada sobatida van bellas quantas almas t’o mocador de turno... Remero como un mosen se me miraba con uellos de caparra quan le preguntaba por iste afer fa bells anyos.
 

A ilesia sería muito divertida si no tenese tanto poder y si no bi hese tanta chent que vive seguntes todas istas fateras. Tant y mientres, cal estar bien a la tisva y no reblar-les ni meyo metro u remataremos, como ya ye pasando, gubernadas por fanaticas relichiosas.