Charraba de que creigo que somos perdendo una gran oportunidat ta arroclar a la chent arredol de l'anticapitalismo y de que a dreita, manimenos, sí que ye sumando refirmes terne que terne, a tamás d'estar os alazetz y principals culpables d'o sistema y d'a crisis que ye tenendo. Un d'os motivos en a mía opinión, ye que a información y opinions d'as anticapitalistas no plega en a más gran parti d'a sociedat. Sisquiá en una chicota parti d'a sociedat. Nomás "as de siempre" conoixemos y espardimos ixa contrainformación.O condicionamiento politico y social que tenemos dende chiquetz nos fa trigar seguntes que fuents d'información como buenas u fiables. D'a resta desconfiamos, nos ne femos a mofla y, en bells casos l'Estau las zarra y a ciudadanía aplaude a decisión. Crebar ixe (y tot) condicionamiento ye dificil. Suposa prencipiar a dubdar de tot lo establiu como "normal" y "bueno". Si as fuents "buenas" d'información no son fiables, muitas ciudadanas no saben aón pueden trobar-ne atras. Mesmo sabendo que les mienten nomás confían en ixas fuents y quan t'amanas con un pasquín en a man, desconfían u lo aventan dreitament.
Internet podeba, y talment encara puet, crebar ixe sistema desinformativo, pero en reyalidat ha contribuyiu prou a chenerar a sobreinformación. Tenemos muitos más meyos de desinformación y os meyos de contrainformación que bi ha se trafucan entre tanta y tanta web y blog floixet-floixet. A chent tien a oportunidat de trobar información anticapitalista. De conoixer as nuestras razons y solucions. Pero bi ha masiada palla (como iste blog) y muito poco trigo. De feito as personas que gosan de fer servir internet ta informar-se gosan de fer-lo en as versions dichitals d'os meyos de comunicación, sigan papels, teles u radios, quedando o rete como una simpla versión de baldes de lo periodismo fisico.
D'atra man, muitas desconfían d'os meyos que nomás existen en internet (y con razón). Cualsiquier mentira escrita en La Razón ye de más fiar t'o publico, que milenta articlos publicaus en Nodo50, razonaus y con prebas. Por una simpla custión de prestichio y, más que más, o debandito condicionamiento politico-social. As listas de correus tampoco no consiguen fer ubrir os uellos a la chent, y tamién ye normal. Si en o mismo correu electronico recibimos un power point sobre a felicidat con fotos de ninos chonfletz, un anuncio de a nueva consola de videochuegos y una convocatoria a fer boicot a os bancos, en estar as tres a o mesmo ran, a credibilidat ye cero. No procesaremos garra d'os tres correus, ni d'os atros 47 que nos plegarán ixe diya.
U siga que as cuchas alternativas quedamos en un cantonet d'o rete contando lo mesmo a las mesmas. A nuestras versions electronicas tienen a mesma cacana espardidura que os pasquins d'antismás u d'agora. A cucha oficial, a socialdemocracia que no custiona o capitalismo, manimenos ha dixau minchar-se bien de terreno. De feito, ye habendo un proceso de retacule d'a socialdemocracia meyatica que me'n foi a saber-lo. A dreita ha conseguiu una presencia meyatica prou important en l'Estau espanyol en as zaguers anyadas. Popular TV, Intereconomía, Veo, ... todas de una dreita prou, prou periglosa. Más que no a dreita oficial pepera que preba de mantener a mascarota democrata. Istas se l'han sacada. Cuento que todas hemos visto os informativos y debatz que fan y no me cal describir-tos-los. Y ixo ye lo pior. Todas istas nuevas cadenas de televisión u grupos interpresarials desinformativos, plenan os contenius suyos con desinformación politica. Todas as nueis bi ha un debat en Intereconomía y en Veo. Terne que terne "informativos", programas sobre economía, programas de debat y asinas asinas. Horas y horas de propaganda politica. A l'atro canto d'a muga, en a socialdemocracia d'a Cuatro u de TVE (mientres gubierne o PSOE), as horas s'implen con realitys u series yankis. Lo más parellano en meyos de masas que bi habría a una cucha alternativa (que no anticapitalista) ye o grupo Público – La Sexta. Pero lo unico que fan ye Wyoming, que no dixa d'estar humor.
Ta muitas de nusatras ye imposible de trasquir ni diez minutos de debat "intereconomico". Pero muita chent, que no ye guaire posicionada politicament, s'estima más de viyer un debat politico que no Gran Chirmán. Tot sabendo que a cadena que lo emite ye d'extrema dreita y tot sin estar-ne, pero siempre ye millor que no Gran Chirmán u una cinta de Chuck Norris. Y ixas personas, que mesmo podeban estar socialdemocratas, y que si tenesen un acceso rapedo y fiable a meyos contrainformativos, podrían en bell inte intresar-se y fer parti de l'anticapitalismo, son sentindo todas as nueis propaganda neofaixista. Y quan plegan en una biblioteca u en una librería, totz os repalmars d'historia son a rebutir de libros de César Vidal y Pío Moa. A dreita cudia d'os suyos progaganders. Les dan programas de radio, televisions enteras, publica y merca os libros suyos ta que aparixcan de camín como best-sellers, disbraza d'historia a propaganda, y van a patacadas a que sinyen os nuevos argumentarios de cada mes. A intelectualidat d'as cuchas, ha d'autoeditar-se y autodistribuyir-se. "Las venas abiertas de América Latina" nomás ye en una d'as bibliotecas municipals de Zaragoza. Pero trobamos 44 titols de César Vidal en ixe mesmo rete de bibliotecas.
As cuchas alternativas nunca no hemos teniu guaire exito tocant a los meyos de comunicación. Con tot y con ixo, de cabo ta quan hemos colau bell "pensador" en bell meyo de comunicación. A dreita y a extrema dreita ye ganando de tot a partida comunicativa, cultural y intelectual a la cucha socialdemocrata europea en tener muitisma más espardidura y cada diya más. Y ixo ye de tot fueras de bueno. (Continará?)







