Mostrando entradas con la etiqueta Chobenalla. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Chobenalla. Mostrar todas las entradas

viernes, 1 de julio de 2022

Trenta y seis anyos de CHA

Lo 29 de chunyo ye l’aniversario d’a proclamación d’os Decretos de conquista que vulcoron los fueros y leis aragoneses y valencianos. Ye tamién, y no por casualidat, l’aniversario d’a fundación d’o partiu Chunta Aragonesista. Ixe día lo mio timeline teneba quasi tantas referencias a una como a l’atra efemeride. Y ye que garra aragonesista no puet vivir alleno a ixe partiu. Fa parte, queramos u no, d’o nuestro ecosistema, igual como atras organizacions de mayor u menor entidat.

I milité bell anyo que, en estar chovenot, me pareixió muito tiempo tot y que agora, con la distancia, sé que no en estioron tantos. Facié parte d’o Rolde d’Educación y d’o Comité de Redolada de Zaragoza, a on que me tocó estar una d’as pocas personas que votó en contra d’a expulsión de Chobenalla Aragonesista, la organización a on que tamién milité. D’ixe tiempo tiengo remeranzas a-saber-las. Buenismas y malismas. Alegrías y ploros. I conoixié a beluna d’as millors personas d’o país y a verdaderas ratas que no mereixen ni l’aire que alientan. CHA ye una organización mas, una colectividat humana a on que i hai de tot. Igual como en totz los colectivos que n’he feito parte tanto antes como dimpués.

Quan i entré, a traviés d’a mía militancia en Chobenalla Aragonesista, teneba idealizau lo partiu. Me pensaba que yeranos capables de cambiar Aragón, de fer entender a la población la importancia d’o país nuestro, que valurasen lo nuestro patrimonio y historia, que podesenos construyir una alternativa a l’espanyolismo que modernizase la ideya d’a identidat aragonesa aluenyando-la d’o baturrismo que nos han imposau. Ye de dar que m’entivocaba. CHA ha iu perdendo mensache aragonesista por cada día, esdevenindo una organización poco mas que rechionalista y socialdemocrata con una radida influencia en la sociedat aragonesa.

Fa muitos anyos que CHA no ye lo mío prochecto. I hai personaches con muito poder astí que no son que una clica de sectarios y aproveitaus, con qui no quiero compartir ni cambra. Pero reconoixco que ha sabiu pervivir en un entorno bien dificil. Sobrevivindo a tot lo fenomeno de Podemos quan dengún no daba un duro por ells. Y que mesmo ha conseguiu chicotz exitos politicos que m’han feito goyo. Entiendo perfectament a las compas y amigas que i siguen militando y fendo un buen treballo, sobre tot en lo municipal. No sé si son d’alcuerdo con lo que fan los suyos mainates u simplament tienen mas tolerancia que no yo, que no podría aguantar en un entorno asinas.

Como dicié en iste post, nos cal organizacions y estructuras firmes y que duren. Con totz los suyos defectos, pero que sigan referencia. Nos cal tamién, a las activistas d’a izquierda, asumir que garra organización no será perfecta. Y CHA ye buen eixemplo d’ixo. 36 anyos ya son muitos anyos. Sé lo que puedo asperar de Chunta y, sobre tot, lo que no. Igual como sé lo que puedo asperar de IU, u de Podemos, tot y que ista siga muito mas choven. Talment, mas entabant, con atros quadros y bien porgada de chentucia, CHA pueda tornar a estar un referent pa yo u pa l’aragonesismo radical en cheneral. Y tanimientres, ye un vehiclo pa que muita chent decent, a pesar de tot, pueda fer chicotz cambios a millor en las nuestras sociedatz.

Por atros 36 anyos mas, porque Aragón ye millor con CHA que sin ella, y por la buena chent que i quedatz, tos deseyo suerte y que trobetz la manera de tornar a fer d’a vuestra organización qualcosa que pueda si no militar-ie, a lo menos, votar.

lunes, 4 de abril de 2022

Las fulenadas. Historias d'un chobenallo (3)

Fa uns días, en la manifestación d’o 8M, la colleta que fuemos chuntas teniemos un d’ixos debatz que dende fa anyos son cutianos en los actos d’a izquierda arredol d’a batucada que nos iba aturmentando. N’i heba qui quereban estar-ie cerca, porque les fa gracia y atras que quereban aluenyar-se en estar-ne fartas. Lo debat no ye una simpla qüestión de si te fan goyo u no pas. N’i heba qui le’n feba pero que consideraba que una manifestación talment no ye lo millor puesto pa ixa mena de manifestacions artisticas. Ni pa muitas atras bien ixemenadas dende habe anyos. Performances, pancartas chuzonas, disvraces u acompanyamientos mosicals son motivo de polemica y de debat adintro d’as nuestras movilizacions y, como en tantas atras qüestions, no acabo de tener una postura radical enta un u atro costau. Me pienso que a la fin pende d’o momento, oportunidat, esprito y d’o que quiera comunicar la organización d’o acto, que a sobén no ye lo mesmo que quier comunicar qui bi asiste. 

Ixas cosas, batucadas, teatretz, “personaches”... gosan d’estar la imachen que acaba publicando-se en los medios de comunicación. Las periodistas, por voluntat propia, u porque los suyos chefes les ne dicen, buscan fotos que clamen l’atención, que sigan fuents de clickbait. Y todas sabemos que las manifestacions y qualsequier acto de protesta, dende fa decadas, busca sobre tot repercusión mediatica. Una manifestación que provoque una buena foto amaneixerá en medios. Un viache por las carreras d’a ciudat sin mica parafernalia, por muita chent que i vaiga, por muit chusta que sigan las suyas demandas, por muitas personas que se i puedan veyer representadas, pasará a sobén de bislai por los medios y por nuestros dispositivos.

D’isto n’aprendié, por exepiencia propia, en los anyos de Chobenalla. La organización tenió momentos d’a-saber-la militancia. Meses en los que en cada una d’as reunions d’os lunes hebanos de fer un rolde de presentacions ya que siempre amaneixeba bella persona nueva con gana d’apuntar-se a un colectivo que no feba que creixer. Pero tamién tenió atros tiempos que no i quedabanos que quatre incombustibles. Que en las reunions tirabanos de calendario y procedimiento y nos chuntabanos las mesmas personas en la siede de CHA los lunes que lo sabado en lo Crápula, l’Atrio u lo Dispierta Fierro. En ixe tiempo, de baixa militancia y quan encara la relación con lo partiu yera meyo buena, surtió una manera de fer actos que aprecisasen poco treballo y tenesen firme repercusión en medios. Istos gosaban estar ideya d’un treballador d’o partiu a qui clamaremos Fuleno y, en la suya honor, clamabanos a ixa mena d’actos “fulenadas”.

Istos actos yeran enfilaus de tot ent’a prensa. Plegabanos t’a on que fuese dos u tres chobenallos chunto con Fuleno, febanos la momenaza que pertocase, los medios nos tiraban unas foticos y a l’atro día chunto con la foto en lo periodico publicaban parte d’a nota de prensa que previament les hebanos ninviau. No arroclabanos guaires personas porque ni en tenebanos entre las nuestras filas ni yera l’obchectivo d’o teatret. Con que venise bell periodista de bella achencia, y siempre en veniba, hebanos cumpliu.

En l’atro costau yera la resta d’actividatz de Chobenalla: chornadas, charradas, conciertos… que levaban treballo a boticiegas, horas y horas de fochar, de demandar favors, de buscar financiación - CHA nunca no se creyió que ixo fuese una inversión de futuro -, d’embolicar a chent, etc que, encara que plenasenos salas de centros civicos y aulas de facultatz, dimpués dengún no en daba treslau. Por contra, en ixas ocasions yera a on que aconseguibanos ixamplar la nuestra organización, humanament y ideolochica. Quasi todas las nuevas incorporacions veniban d’ixos actos a qui levaba poco tiempo le feba honra pa fer vinclos con la resta y formar-se politicament.

No son incompatibles las primeras con las segundas, pero tiengo claro quals m’estimo mas. D’as fulenadas no queda so que las breus noticias que nos adedicaba lo Heraldo. Dubdo que a dengún no le cambiasen la vida, ni le fese chirar lo suyo sentiu de voto, ni le planteyase dubdas vitals ni politicas. Tampoco no me pienso que las segundas represienten una gran revolución, que haigamos cambiau lo destín d’Aragón, ni costodias asinas. Manimenos, sí que cambioron la vida d’as que i participemos y de beluna d’as que consiguiemos embrecar.

Antes yeran los breus de prensa d’as fulenadas. Agora son los trending topic conseguius a pur de zasca. Pero las experiencias que cambean vidas, los aprendizaches que duran muito mas que una story, son a ormino bien aluenyaus d’os focos mediaticos y los retz socials. No digo que no siga important ixa repercusión mediatica, que en ye, pero l’acción d’a izquierda transformadera ha d’estar en ixe atro treballo d’ixamplar base, de formación ideolochica y de creación d’identidat colectiva. Fayena que, tot y que calga fer a moniquet y sin estrapalucio, acaba fendo millors fruitos que no las flors d’un día.

viernes, 3 de enero de 2020

Historias d'un chobenallo (2): La mani antitravase de Madrit

En 2001, quasi toda l'actualidat politica chiraba arredol d'o trasvase previsto en lo Plan Hidrolochico Nacional (PHN) y los entibos que lo feban posible. Prou que sí, l'actividat de Chobenalla Aragonesista, tamién. Yeran tiempos de muitismo creiximiento de l'aragonesismo. Levaba poquismo tiempo militando-ie y cada semana entraba chent nueva. Totz los lunes se feba reunión y caleba empecipiar-la con un rolde de presentacions ya que nos adubibanos a aprender-nos los nombres de toda ixa chent que acababanos de conoixer. La movilización contra lo trasvase yera constant. Practicament todas las semanas se feba bella cosa de mayor u menor entidat. Una d'as mas grans movilizacions que bi habió en ixos diyas estió la manifestación en Madrit contra lo PHN que achuntó a una patacada d'opositoras a lo travase, mas que mas, aragonesas.

La manifestación prometeba estar historica y qualsiquier entidat, dende partius politicos dica asociacions de vecins, s'organizó pa fer arribar a Madrit a toda la suya chent. No recuerdo quántos autobuses montó CHA, pero en yera buen fascal. D'ells, lo menos uno yera organizau por Chobenalla. Los billetz los vendiemos a escape. Nomás la chent que yeranos activos en aquellas envueltas ya en plenabanos quasi uno. A nusatras se sumoron muitas atras personas que no yeran d'a organización. Muita chent que no heba militau en cosa y beluns que hue siguen sin haber-lo feito. Astí nos chuntabanos personas muit compromesas que hebanos estau en un ciento de movilizacions y atras que quasi yera la primer manifestación que iban. La media d'edat yera bien baixa estando yo un d'os mas viellos con los vintidos anyos que teneba alavez.

Lo maitín empecipió bien luego. Faltaba buen rato pa que amaneixese quan ocupemos los nuestros posientos en l'autobús. Con tot y con ixo, belún ya heba ubierto la botella de pacharán a ixas horas. Los primers ratos estioron de muitas presentacions y d'as primers cancions aragonesistas, que continarían dica arribar a Madrit.

Ya en la metropoli espanyola, empecipiemos a (des)organizar-nos. La manifestación la feban en directo Antena Aragón, predecesora de l'actual Aragón TV .Muitas creyebanos que yera una sobrebuena oportunidat pa fer-nos bien visteras. Parte de nusatras decidiemos d'alcorzar y tirar dreitament t'a fin d'o recorriu, que remataba en la Puerta del Sol. Pillemos la pancarta y empecipiemos lo nuestro viache por astí. Por lo camín ibanos dando pasquins informativos a qui nos trobabanos. Muitos d'os receptors nian sabeban guaire bien de qué iba tot ixo y, prou que quasi denguno no sabeba nian que existise l'aragonés, la luenga en que yeran escritos por un d'os dos costaus. Atra d'as cosas que gosabanos de fer t'a part d'alavez yera bella mena de pirotecnia zaborrera que personalment no le trobaba mica sentiu, pero que a muitas compas les encantaba. Mezclabanos no se qué producto que mercabanos en Gilca con zucre y ixo feba un fumo que nos creyebanos que yeranos en los conflictos d'a minería asturiana. A ixo s'anyadiba buena cosa d'ixos petardos que tanto odiaba y odio. Con lo poco talento que tenebanos, encara me foi cruces de que no hesenos de rematar bella manifestación en l'hespital con bell cremau. La ropa y los sinyals, ixo sí, siempre acababan con bell forau.

La primer anecdota vinió en lo Congreso d'os Diputaus a on que un d'os companyers creyió que yera buena ideya de pintar una estrelada. Los dos antidistubrios que yeran a lo canto no compartioron lo suyo criterio y, quan le pilloron fendo-la le metió una pinyora que habió de pagar bell mes dimpués. Prou que sí, le confiscoron los tres kilos d'o "polvo de fer fumo" y las dos botellas de pacharán que levaba en la mochila.

Dimpués de firme rato dondiando por las carreras madrilenyas a la fin arribemos a la Puerta del Sol. Nueva performance con lo fumo y tiempo pa unatra d'as cosas sin guaire sentiu que febanos alavez: chitar un colorant en las fuents pa que l'augua prense una color d'un morau fosco. En la televisión bell saputo comentó que i hebanos chitau tinto. ¡Pa malfurriar vin que yeranos en aquellas envueltas! L'obchectivo de fer-nos visteros, a lo menos en TV, se consiguió. Antena Aragón heba d'emplir la programación con bella cosa y entre que arribaba la resta d'a manifestación nos fació planos a embute.

La manifestación yera en contra d'o PHN, pero no pas de pantanos como Yesa, Santaliestra y Biscarrués a los que nos oposabanos tamién. Asinas que i acudió a-saber-la representación pantanera. Entre ells, prou que sí, Marcelino Iglesias y Jose Angel Biel, president y vicepresident d'Aragón. Bi heba un scenario d'a TV a on que se facioron actuacions mosicals (recuerdo a Petisme y Labordeta, entre atros). En bell momento, totz dos i puyoron a que les fesen una entrevista. Un d'os chobenallos, con una puntería envidiable, quasi encierta con un uego a Marcelino, y ixo que yeranos bien luent.

De tornada, chentaus y mas d'una una mica pifola, nos trobemos con la chent que heba feito tot lo recorriu, recontando-nos tot lo que nos heba pasau a unas y atras. Las chobenallas, prou que sí, aproveitabanos pa fer una mica de proselitismo, a mirar si belún se uniba a la organización. Y, de feito, con beluna lo consiguiemos. A muitas atras, manimenos, no tornemos a veyer-las por garra cabo.

Pa yo, y pa muitas d'a mía cheneración politica, ixa estió una d'as manifestacions mas intensas d'a nuestra vida. Nos pilló en una edat muit choven, quan vivencias asinas te marcan pa cutio. Y en un momento historico a on que l'aragonesismo yera bien fuerte y las organizacions creixebanos muito en muit poco tiempo. Dimpués arribaría lo tiempo de perder a un porcentache muit gran d'ixa militancia poco ideolochizada, ye cabolioso. Pero muitas d'as que nos i quedemos no yeranos conscient de tot lo recorriu que tenebanos por debant.

La sincusa d'o PHN feba muita honra pa prebar de "colocar" la resta d'o "paquet aragonesista". Muitismas d'as personas que se nos acercaban en ixos anyos, lo feban simplament por la oposición a lo trasvase que yera en la tele y los medios 24/7. Nusatras prebabanos d'explicar-les atras d'as nuestras reivindicacions: la luita contra las grans obras hidraulicas, l'aragonés, los dreitos historicos u mesmo la luita antitaurina u la despenalización d'o cannabis que tant presents yeran en Chobenalla. Si lo consiguiemos u no pas, y en qué grau, le pertocaría a atro que faiga servir bella metodolochía que vaiga dillá d'os míos recuerdos y opinions.

Vendría en los meses de dimpués mas manifestacions d'ixa mena. La siguient, en Barcelona, a on que, lochicament, la presencia d'as organizacions antitrasvase catalanas estió muito mas important.. Valencia y Mallorca tamién n'acullioron las suyas propias. Muitas atras, adintro d'un Aragón que, antimás d'o trasvase, vivió un tiempo de muito debat social sobre un ciento de temas que la mayoría continan sin solucionar-se. Muitas de nusatras tenebanos poca u mica experiencia ni formación politica y en istas movilizacions empecipiabanos a conoixer atras envistas que no se gosaban de trobar en los medios de comunicación de masas.

NOTA: Tot lo que recuento aquí son recuerdos de fa quasi vinte anyos, pasaus por lo recosiro y ruixiaus con pozals d'alcohol, asinas que probablement bi haiga mas d'una inexactitut y omisions arrienda. Teneba grabau tot lo programa d'a retransmisión d'a mani, pero lo he cacegau, asinas que tampoco no he puesto repasar las imachens. Senti-te libre de, con la educación que sin dubda tendrás, comentar-las y anyadir lo que creigas.



martes, 28 de agosto de 2018

Historias d'un activista (0). Presentación

Teneba dondiando por la mia capeza dende fa tiempo empecipiar a recontar la mias experiencias en l’activismo, tanto politico, basicament en l’aragonesismo, como cultural, en la defensa de l’aragonés. Me faltaba un chiquet empentón, y una nueit de Pottokeo Aragonando me lo va dar. Asinas que dende agora, a las “Historias d’un cole de mosens” y las “Historias d’un IES publico”, se suman dos nuevas coleccions d’historias: Historias d’un chobenallo y historias d’un estudiant d’aragonés. Iré china-chana calando posts sobre tot lo que me ha iu pasando en totz istos anyos, sobre tot de lo más aluenyau en lo tiempo, que cuento que ye mas intresant y fará mas honra.


Todas dos experiencias empecipioron en calendatas pareixidas. Finals d’os novanta - primers d’os 2000. Estié d’ixos que mercoron tot lo pack: aragonesismo politico, luenga aragonesa, mosica folk, … Tot lo que levaba asociau la Chobenalla d’aquellas envueltas. Agora me pareixe toda una vida, pero en realidat nomas pasé en Chobenalla bell poco mas de quatre anyos. Dimpués sí que continé mas tiempo en Universidat - Colectivo Aragonesista, la organización estudiantil que tenebanos alavez.


Quanto a l’activismo cultural, estié bell tiempo prebando d’aprender aragonés de manera autodidacta, con materials que m’heban deixau y bell libro. Reblé a escape y decidié d’apuntar-me a clases. Acabé en Nogara, a on que cursé los dos cursos que s’ufriban y me’n facié socio malas que los rematé. Afortunadament, Nogara no tenió la mesma suerte que Chobenalla y hue contina estando la mia asociación.


La mia memoria ye horrible. Antimás, diz que lo cerebro humano preba d’amagar las experiencias dolorosas y, beluna d’as cosas que i vivié no estioron precisament dulzas. Prebaré de documentar-me en lo posible, pero la mayoría d’o treballo lo faré con los mios recuerdos, asinas que ye mas que prebable que m’entivoque u dé bell dato malament. Si ye asinas, comentatz-me-lo y prebaré de correchir-lo.

martes, 2 de enero de 2018

Historia d'una canción de fa 17 anyos

Allá ta l'anyo 2000, encara no levaba la vida tant atabalada como agora. Antimás, yera mas choven y lo cuerpo encara me permitiba salir dos u tres diyas por semana. Un sabado no teneba plan. Talment ixe estió d'os zaguers sabados que no teneba plan. La mia parella yera una universitaria de difuera de Zaragoza que viviba aqui con atras dos companyeras de piso. En casa suya, fendo-nos unos hordios, le facié una uellada a bella revisteta que teneban con la programación de las salas d'a ciudat. Talment estase lo CIPAJ, no me'n alcuerdo. Astí, s'anunciaba un concierto en lo Centro Civico Delicias. Dos collas que yeran empecipiando presentaban los suyos discos: Azero "Rock de pueblo" y Seaphones "La chica que escupió al mar" (sic). No conoixebanos a garra d'as dos collas, pero yera millor plan que no salir t'o bar de cutio y fer lo de todas las nueitz. Si no me'n alcuerdo mal, nos costó 300 euros la entrada. Astí empecipioron varias historias.

La una, la d'a mia pasión por Azero. Encara que aquell primer concierto me fació a saber que goyo, no me pillé lo disco porque Mayte, la companyera de piso d'a mia parella sí que se lo mercó y pensé grabar-me-lo d'ella, entre que yo me merqué lo disco d'os Seaphones que a ella no le heban feito guaire goyo. Dimpués d'ixe disco y ixe concierto en vendría un puntal. Qué voi a contar d'Azero que no haiga contau ya! Talment siga la colla que mas vegadas haiga visto en directo en la mia vida.

La segunda ye la de "Esperando el autobús", una d'as cancions que saliba en aquell "La chica que escupió el mar" de Seaphones. La colla no debió de durar guaire. Yo no los he tornau a viyer sisquiera anunciaus. Asinas que cuento que aquell disco debió d'estar lo zaguer. En aquellas envueltas estió un d'os mios discos favoritos. Mas que mas la debantdita canción y "El espíritu de Sid". Ista zaguera gosaba de meter-la quan me deixaban trigar la mosica t'as fiestas de Chobenalla Aragonesista

A poquet a poquet, colla y canta fueron esfendo-se en la mia memoria, y lo disco quedó apedecau entre la muntonera de CD's d'os repalmars d'una d'as cambras de casa mia. 

En 2015, lo mitico programa de Radio Topo, La Enredadera, yera amanau a despedir-se. Nacho se presentaba a las eleccions, antes de que dengún barruntasenos que acabaría presidindo Podemos Aragón. Ta celebrar los quince anyos de programa, los mesmos que aquella canta, facioron un chiquet festival con las actuacions de Le petit tour de chant, Dadá, Comando Cucaracha y Gran Bob. A iste zaguer no lo conoixeba que por bella canta que le heba sentiu d'o disco que facioron ta Malavida. Roberto Artigas, que ye lo suyo nombre real, puyó t'o scenario y empecipió a fer sonar la suya armonica y guitarra. 

De momento, unas notas me trayoron a saber que alcordanzas. "Esperando al autobús" yera sonando en ixa guitarra de Roberto. Poco dimpués tamién lo faría "El espíritu del Sid". Con la primera pensé que yera una versión, pero en estar-ne dos me quedé sin sangre en la pocha. Le pregunté a un d'os Malavida, y me explicó que ell yera un d'os integrants d'aquells Seaphones que tant poqueta chent remeraba encara. Efectivament, en plegar en casa, rechiré por lo repalmar, le saqué lo polvo a lo CD de Seaphones, y ubrié lo libreto. Astí yera la foto de Roberto, quantos anyos mas chovenet. Y astí yeran recuerdos a brozuecos d'ixos anyos quan encara iba t'os conciertos por pura curiosidat. Qui me iba a decir que quince anyos dimpués tornaría a sentir en directo aquella canción!

Probablement ni Seaphones, ni Esperando al autobús pasarán t'a historia d'a mosica aragonesa. Pero fan parte d'a mia banda sonora vital. En iste zaguer Tierra de barrenaus, recupero aquella canta, reivindicando ixa curiosidat que nos fa ir ta conciertos "a prebar" y que acaba formando-nos recuerdos y fendo-nos trobar sonius que pasarán a convivir con nusatras por muitas anyadas.

jueves, 9 de noviembre de 2017

Vivir con miedo a l'Heraldo

Fa bell dia, Heraldo daba la noticia d'o curset d'iniciación a l'aragonés que ha organizau la Oficina de Luenga Aragonesa d'o Concello de Zaragoza. La noticia s'ixemenó por los retes de camín, y empliba las mias cronolochias. Lo curso, antimás, ye estando un exito dende lo primer momento, apuntando-se-ie muita mas chent que no se pensaban los organizadors. Como tot, tien lo suyo costau fosco, y poco dimpués d'arribar-me la noticia, las mias amistatz, fisicas y virtuals, m'alertaban d'os comentarios que apareixeban debaixo. Beluns en contra d'iste timido primer trango d'a OLAZ.

Tiempo dimpués, en una de tantas pleitinas d'as que tiengo por los debantditos retes, un compa me deciba que no yera tiempo de cambiar la lei de luengas por la posible alarma de l'Heraldo y me meteba d'eixemplo la noticia que comento, y a los suyos comentaristas.

No ye nuevo, lo de dar-le a lo panfletet muitas mas importancia que no en tien. De muito mas choven, facié parte de Chobenalla y de Chunta Aragonesista. Vivié muit intensament la mia militancia en todas dos organizacions, y "toqué muitos palos". Podié conoixer y compartir debatz con muito cargo publico. Y bien a soben, les sentiba ixe mesmo miedo a l'Heraldo. Lo que, antes de l'asembleya, en lo bar, u en conversa privada, yeran midas inaplazables, importantismas, y alazetz de l'aragonesismo, esdeveniban de camin d'imposible implementar "por lo que dirá l'Heraldo". Ixuplidando que la puyada de votos, diputaus y refirme social tant important que heba experimentau CHA y l'aragonesismo, s'heban dau con un Heraldo firme hostil. ¿Heba cambiau la importancia de l'Heraldo? ¿Heba cambiau la suya envista? ¿Yera una enchaquia ta no fer cosas porque no quereban sentir como les criticaban?

Anyos dimpués la historia contina. Contino viyendo muitas actitutz asinas en politicas de hue, que apedecan las suyas ideyas, por ixe miedo. Pero por lo que veigo tamién existe en las bases de l'activismo. Ye un miedo que cal vencer, u sino, lo tendremos tot perdiu. Hue daré dos razons.

La primer ye etica. No podemos permitir que un diario con una ideyolochía tant reaccionaria siga qui dicte por a on ha d'ir la politica en Aragón. No implantar politicas, u deixar de fer actos, por miedo a la columna / enciclica de Fatás, ye permitir que Fatás y la suya clica de fachas nos digan qué podemos y qué no podemos fer.
 
U mesmo pior: los comentaristas.Istos mereixen un parentesi. ¿Quantas d'as personas que me leyetz fetz comentarios a ormino en Heraldo? ¿Y en qualsiquier atro medio? La mayoría d'a chent no puet permitir-se estar tot lo diya dando mal por los comentarios d'os periodicos. Sisquiera leyer-los. Qui escribe, alavez, en ixos comentarios? Belun lo femos de cabo ta quan, como ye lo mio caso, quan bell tema nos intresa muito, u queremos deixar constancia de que existen atras envistas. Atros, lo fan por la gran cantidat de tiempo libre que tienen. Chubilaus, en un gran porcentache, que ya sabemos la distribución de voto que tienen. Y no son pocos qui lo fan por militancia politica, mesmo como parte d'o suyo treballo (remunerau) politico. ¿U creyetz que las treballadoras d'os partius politicos no son una parte important d'os comentaristas d'os medios de comunicación? Tos puedo guarenciar que no ye conspiranoia, por que isto ye qualcosa que sé perfectament que se fa, y que sisquiera me pareixe mal.

Si permitimos que los amos de l'Heraldo, quatro chubilaus, y bell liberau politico nos digan qué politicas son permitidas les damos tot lo poder. Sin pasar por eleccions, sin refirme popular, sin cosa. Nomas por lo poder mediatico que tienen. U millor dito que les damos.

Ixa precisament ye la segunda razón. Damos a l'Heraldo una importancia que ya no tien. No ye lo solo periodico en Aragón. Bi'n ha mas y, encara que tampoco no son tant diferents, en bella qüestión sí que podemos acubillar-nos en atras fuellas. La plegada d'internet ha ubierto muito mas l'abanico y, antimás d'as versions electronicas de Heraldo y El Periodico, medios como Eldiario.es ya tienen una important sección aragonesa. Ixo sin contar con medios libres como Arainfo, por cada diya mas leyius. De verdat continatz pensando que lo pueblo aragonés se informa mayoritariament por Heraldo? Cada vegada son menos las personas que lo leyen. Y por cada diya mas viellas de media. Ya ni te digo las que se leyen los comentarios. La información en papel ye agora mesmo en las tres pedretas.

Faigamos cuentas esmachinarias. Pensemos en lo total d'a población aragonesa. D'ixas personas, no todas s'informan de l'actualidat. D'as que s'informan, bi'n ha que nomas lo fan por TV y/u radio. Lo de leyer, ya se sabe que, en haber de fer un chiquet esfuerzo, ya cuesta a muitas. D'as que se informan por medios escritos, hemos de descontar a todas las que lo fan en medios nomas dichitals. Nos queda la parte d'a población que lo fa en papel, que ye muit poqueta, y las que, d'entre totz os medios dichitals, triguen Heraldo, que no se caracteriza por la gran calidat d'a suya web precisament. Tamién cal sacar d'ixa cuenta a toda la chent que, encara que leiga lo panfleto, lo faiga con esprito critico u simplament, como ye lo mio caso, ta saber "que piensa l'enemigo". Qué nos queda? Los que ya votan a la dreita. Los que continarían votando a Azcón, Beamonte y Rajoy, encara que invocasen a Cthulhu ta que se minchase a totz los primochenitos espanyols.

Alavez qué miedo bi ha? Qué puet fer l'Heraldo? Alticamar a los suyos? Ixo lo fan La Razón, ABC, 13TV, ... y en zagueras mesmo El País y la SER. L'Heraldo, y la suya horda, te va a criticar igual tanto si fas un curset en los Centros Civicos de Zaragoza, como si modificas de punta ta coda la Lei de Luengas ta guarenciar los dreitos lingüisticos d'as comunidatz aragonesofona y catalanofona d'Aragón. Asinas que, como nos van a criticar igual, faigamos lo que cal fer, tiengamos claras las ideyas, y cambiemos lo miedo de bando. Que a lo panfletet no se l'ocurra tornar a insinuar que "l'aragonés son paroletas de l'espanyol" sin que todas las institucions en saquen la suya publicidat, por eixemplo.

viernes, 4 de agosto de 2017

Historia de una foto de Boltanya


Hebanos puyau las costeras d'as carreras boltanyesas y levabanos tot lo diya dando mal. Belún dició de pillar bieras ta totz en un d'os bars d'a plaza. La resta nos vam posar en unas escaleras ta descansar-nos. Pero ni los chilos reivindicativos, ni lo ondiar d'as quatribarradas se preneban ixe descanso. Entre que plegaba lo refresco y no, un periodista debió de pasar por asti y nos va tirar una foto que va apareixer a l'atro diya en la portalada d'o Heraldo de Huesca. Fa bell diya la va trobar en casa mai y me van venir t'o tozuelo recuerdos a xarramata.

En l'adolescencia y la primer choventut vivimos las cosas con firme intensidat. Los mios anyos d'instituto y FP van estar an que va prencipiar de verdat a tener una militancia politica, cultural y social. En 1999, l'anyo d'a foto, yera empecipiando a estudiar aragonés. Heba iu ta bell acto contra los pantanos y ya alternaba con la chent d'a cucha aragonesista en fiestas y locals. Pero probablement lo que va vivir en ixa chornada va estar un gran empentón ta decidir-me a tener un compromís mayor con muitas luitas.

L'uno de mayo de 1999, se va convocar en Boltanya una chornada "Por a Dignidat d'a Montanya". Se feban actos arrienda y s'acababa con un concierto con Labordeta, La Ronda de Boltaña, La Orquestina del Fabirol y Ixo Rai. La chornada va estar historica, acorando-se las entradas ta un concierto que beluns van haber de sentir dende difuera.

Me va enterar d'a convocatoria por un panfleto en un bar, que ye como s'enteraba la chent d'as cosas en la era pre-internet. Conoixeba a La Ronda de Boltaña dende feba relativament poco tiempo y me flipaba tot lo mundo que m'amostraban en las suyas cancions. La mia parella compartiba ixe gusto mosical, las reivindicacions, y tamién l'encantaba lo Pirineu. Asinas que yera un planazo lo que tenebanos debant.

I vam puyar, nos vam instalar en lo camping y vam marchar de borina. La mia parella yera muit amiga de una moza de Chobenalla. Por la mia parte, encara no teneba confianza con la chent d'a cucha aragonesista, pero nos conoixebanos de trobar-nos en las manis y, sobre tot, en los bars y locals como La Espelunga. De camin, nos vam chuntar con ells. Yeran un poquet mayors que no yo, y pareixeba que conoixesen lo lugar millor que casa suya. Vam ir ta un bar a fer uns hordios, y van prencipiar os canticos:

Entre la Plaza d'Espanya y la Plaza d'Aragón, s'encuentra la Independencia, que las separa a las dos!!! Ai, taaaaa chun tararachun ai ta chun tarara....

... y tornaban

Entre la Reina Sofía y Felipe de Borbón, estamos hasta los huevos de tanto Rey español!!!
Ai, taaaaa chun tararachun ai ta chun tarara....

Y asinas firme rato. Dimpués, S'ha feito de nueit, Baixando t'a escuela, Más magra, Aqueras montanyas, .... totz los greatests hits d'alavez.

Entre biera y biera, charrabanos de l'aragonés, d'as montanyas, d'a Chunta, de la independencia, .... u somardeabanos con belun.

Tocabanos quasi a sinyal por persona. Y a bota de vin. La mia quatribarrada, la portaba en la mochila porque no teneba palo encara. De bota, ni en teneba. Ixo sí, lo vin me rulaba terne que terne. En puyando la costera t'o lugar, vam aturar en l'auto d'un d'os chobenallos, no sabeba guaire bien por qué. Va ubrir lo maletero y va descubrir un amiro de botellas de vin ta ir replenando as botas, que ya iban todas bien esmediadas. Me feba cruces con lo grau d'autochestión d'aquella chent. Profesionals de la luita y la borina. ¡Y yo que me pensaba que me lo montaba bien!

Vam continar asinas tot lo diya. De nueitz, lo concierto yera a rebutir. La reivindicación yera present por tot. Por cada canción se coreaban lemas contra los pantanos y por la dignidat de la montanya. Y tamién os Aragón ye nación y mesmo bell In-Inde-Independencia. Pegallos en toda la nuestra ropa, quatribarradas a bando y muita, muita emoción. Las letras de Labordeta, La Ronda, Ixo Rai y La Orquestina nos daban alas ta soniar con un Aragón diferent, renaixiu, conscient de si mesmo, y argüelloso, que se concaraba con un modelo colonial que nos viyeba como fuent de recursos, y con una capital que yera complice d'ixe modelo.

No guaire tiempo dimpués, va prencipiar a militar en Chobenalla Aragonesista, va rematar los cursos d'aragonés y va fer-me socio de Nogara. No va estar ista, lochicament, a sola experiencia que me va levar a fer-lo. Pero aquella chornada, tot l'esprito que se i alentaba, y todas las movilizacions que van plegar dimpués van estar claus en la conformación d'a mia experiencia politica y d'as ideyas que hue tiengo.

Muitos anyos dimpués, fa bella semana, va tornar ta Boltanya por las chornadas que se van fer-ie ta celebrar os 25 anyos de La Ronda. En plegar t'a plaza d'alto, va viyer aquellas escaleras y va fer memoria d'aquell diya. Toda aquella ilusión, tot ixe mundo que se ubriba debant de los mios uellos, contrastaban con la cansera de seguir luitando por lo mesmo 18 anyos dimpués, de no haber conseguiu cambiar tot lo que querebanos. D'ilusión ya no bi'n ha tanta, ye cierto. Pero veigo a la chent que agora fa vintitantos y, tot y que actualizau a totz os cambios que bi ha habiu, las ganas de luitar y boriniar son las mesmas.

Ixa ye la parte mas emocional. En la parte historica y politica, aquellos yeran os primers pasos de tot un movimiento por una nueva cultura de l'augua y por la dignidat d'un territorio que viyeba como las metropolis aragonesa y espanyola no se'n alcordaban que ta explotar-lo. L'archivo documental d'a web Yesano ye un sobrebuen fundo ta prencipiar a conoixer ixas luitas en aquellas envueltas. En ixos diyas protestabanos principalmente contra os pantanos de Santaliestra, Chanovas, Biscarrués y lo recreiximiento de Yesa. En istos anyos, bella cosa s'ha conseguiu, pero a pur d'una fayenada que no habría de caler en un mundo que metese a las personas por debant d'a especulación. Como siempre, aprendamos d'o pasau ta estar mas eficients en las luitas actuals y futuras.



P.D.: En repasar bell dato ta escribir isto, m'he trobau con iste video, y m'han veniu un ciento memorias t'o tozuelo, asinas que la quinta mia, cuento que lo mesmo tos pasará....





viernes, 3 de julio de 2015

Locals aragonesistas. Tierra de barrenaus radio 1x04

De como plegué a tener a ideyolochía que agora tiengo y a intresar-me por a cultura y a luenga aragonesa, d'a mia identidat politica, cultural lingüistica y nacional, bi ha muitas cosas que han influyiu. Una d'ellas, y bien important, ye estada os locals y bars que i soi estau. A la fin, i he pasau horas a trompicuesco, asinas que bella cosas siempre s'apega.

Con bellas personas que empentoron ixos locals aragonesistas y que los facioron funcionar charremos en o 4º Tierra de barrenaus radio, que ya puetz ascuitar u descargar-te.



Borina, conciertos, apegallos, fanzines, revistas, amigas, parellas, mosica, trobadas, charradas, reunions, pleitos, problemas con a poli u as vecinas, charradas, zorreras, "blancazos", accidents, virolla, chentas, cenas, socalces, vermuts eternos, cabos d'anyo, .... de tot pasaba en ixos locals....

De bien chicorrón, conoixié as dos Espelungas. A primer quasi de casualidat y a segunda por pocas pero intensas nueit. En ixa segunda Espelunga ya prencipiaba a viyer como bi heba atras muitas personas con parellanas inquietutz a las mias, pero que'n sabeban muito más que no yo.

A Penya Borina de Nogara y o Dispierta Fierro estioron os scenarios d'as mias nueitz de cutio por muitas anyadas. En Borina, yera increyible de viyer a cantidat de chent que podeba chuntar-se-ie en una nueit de Pilars charrando aragonés. D'o Fierro, que dimpués esdevendría Casa Lambrote ya en charré fa poco. Tenió un papel central entre una parte muito important d'os movimientos por a soberanía politica y cultural en Zaragoza, como punto de trobada y, prou que sí, de borina.

A Enrestida, que naixió tamién con un esprito más bien boriner, se tornó a escape en una alternativa prou seria como centro social. Ye ixe espacio que sabes que siempre puetz contar con ell y que ferán tot lo posible ta meter-te facils as cosas que quieras organizar. Antimás d'haber feito actos de toda mena y de firme intrés.

No cal ixublidar a Chobenalla, atro important achent aintro de "l'aragonesismo" (sia lo que sía ixo), y que tenió dos locals. Uno en Uesca, a finals d'o sieglo XX, y atro en Zaragoza chusto dimpués de que los fesen fuera de CHA.

Aspero que en istas dos horas, que las pasemos tant bien, tos faigan tamién goyo y tos animen a ubrir un local u a colaborar con a chent que treballa firme ta que podamos disfrutar-los.

jueves, 12 de junio de 2014

As actitutz en os colectivos: Entre l'abrazismo y o guayonismo ha d'estar a virtut

Un d'os tantismos retos que as cuchas tenemos, y que más son cambiando en zagueras, son as dinamicas internas en os colectivos. Antiparte d'as propias estructuras de funcionamiento, que ixe sería atro tema, a traza de relacionar-se entre as personas ye una d'as qüestions que puede fer creixer u no pas una organización u movimiento social. Más que más si ye chicota. A traza de relacionar-se d'as personas aintro d'un colectivo humano diz muito d'ixe colectivo, d'as personas que'n fan parte y d'a capacidat transformadera d'o mesmo.

Quan dentré en Chobenalla Aragonesista puedo decir que prencipié a mia vida politica. Ya heba leyiu muito, teneba as mias ideyas, iba a soben ta manifestacions y actos, ... mesmo heba feito parte de bell colectivo antifaixista de vida breu. Pero os mios empecipiallos de verdat estioron en ixe colectivo que tantas alegrías y penas me dio.

L'ambient que trobé en dentrar-ie estió de una colla quasi d'amigos con intreses comuns: a luenga, a ecolochía, a cultura, l'internacionalismo, ... Con tot y con ixo, a meya d'edat yera prou baixa y os conoiximientos que tenebanos "as nuevas", yeran radius de tot. Sí que bi heba bells quantos que ya i levaban prou tiempo y, con mayor u menor encierto, sabioron aduyar-nos en a nuestra formación politica. Pero creigo que una d'as millors cosas que tenebanos yera que muitas d'as personas que i yeranos, aprendebanos a o mesmo ritmo, y prencipiabanos dende alazetz parellanos.

Ya en ixas envueltas, difuera de Chobenalla (y en bella chicota mida tamién aintro), se nos miraba como "no puros" u "no guays". Con muita razón probablement, dende l'anvista de qui ya conoixeba CHA y viyeba venir lo que a la fin pasó, pero tamién con una actitut farute y bambosa, que nunca no podié aguantar. Ixa mesma actitut que hue contina, en parte d'o independentismo aragonés y de muitos atros movimientos socials y/u politicos.

Ixa actitut que fa que, ta que puedas estar digno de charrar-te, t'has d'haber leyiu tot Marx, os catenazos de Gaspar Torrente, estar indepe dende que tetabas y charrar aragonés como un chistavín d'o sieglo pasau. (Bueno, isto pareixe que no importaba tanto en zagueras). Quiero creyer que agora se me tien bella mica de respeto en l'independentismo aragonés u que a lo menos dengún no dubda d'o mio compromís, en a mida que lo tiengo,Pero una vegada, no'n fa tanto, ni yera indepe, ni m'heba leyiu que O Capital, ni sabeba qui yera Gaspar Torrente y charrutiaba l'aragonés como si no m'hese leyiu que a gramatica de Nagore, y poco. Todas hemos de prencipiar por bell puesto. Todas hemos d'aprender y a todas nos han de deixar una chanca a on que refirmarnos quan no'n sabemos guaire, u brenca.

A soben se diz que l'ambient en bells colectivos y movimientos socials ye furo y ye verdat. Qualsiquier que dentre nueva en seguntes que puestos, ha de viyer como se le fan a mofla, se le miran con cenyo de superioridat u le corrichen de malas trazas terne que terne. Muitas, a tamás de tot, queremos continar-ie y, fendo un poder, no reblamos y treballamos diya par d'atro ta aprender y luitar por as nuestras ideyas. Muitas atras, en haber d'esleixir entre aguantar ixo u estar-se chugando a la Play, trigan a segunda, con toda la razón d'o mundo.

L'atra corrient, oposada a ixe "guayonismo" (de guay), ye bella mena de "abrazismo", que no conoixeba dica fa no guaire. Dica que prencipié a interactuar con colectivos con una militancia más hippie, que a suya filosofía, antimás, s'ixemena a tot meter por as cuchas alternativas. Si o guayonismo deixa a un costau qualsiquier consideración sobre os sentimientos d'as personas y se la bufa si fulanico u menganica ye de buen implaz en una organización, l'abrazismo fa tot lo contrario y se centra en que todas y totz sigan goyosas, ixublidando que os colectivos politicos y socials, tienen obchectivos politicos y socials que cumplir.

Asinas se invierte (u malfurria, seguntes a qui le preguntes) prou tiempo en dinamicas grupals y tallers endrezadas a que todas nos sintamos bien. Tiempo que se pierde de l'acción politicosocial. Antiparte d'o feito de que belunas nos sentimos mal fendo seguntes que dinamicas grupals (yo, por eixemplo, qualsiquier que tienga contacto fisico con atras personas), por as experiencias que he teniu, ista mena de colectivos rematan en collas d'amigas que deixan de tot os obchectivos que orichinoron a organización. Lo qual ye muito bien, pero tien una capacidat transformadera d'a sociedat que tiende a zero.

O guayonismo fa que a chent, encara que a soben carranyada y isolada en un ambient hiperpolitizau, contine en a militancia. Ixo sí, espanta a qualsiquier persona que quiera dentrar-ie, fendo-le imposible u muito dificil creixer dillá d'unas mugas chiquetas, fendo a suya capacidat transformadera d'a sociedat parellana a la de l'abrazismo.

O 15M teneba muito, en a mia opinión, d'ixe abrazismo. Podemos, o suyo hereu, pareixe que se ye aluenyando prou d'ixas dinamicas, y que encara no ha dentrau en o guayonismo. De feito, a formación politica de buena parte d'as suyas bases ye quasi nula. Ixo ye de vez un mal y una oportunidat. Un mal, que les ferá esbarizar-se de cabo ta quan, y repetir errors pasadas. Una oportunidat de crebar con muitas ortodoxias en formas y fundos d'as cuchas organizadas, y d'os vicios que trayemos d'o sieglo anterior.

En bell puesto entre as dos posicions ha d'estar a virtut. A vida politica no puet esdevenir un contino test de pureza ideyolochica, ni un mundo de flors y colors pleno de sensacions afalagaderas.

Un colectivo que no cudie d'a suya militancia empacha que s'esvielle, cheneracionalment y ideyolochica. Un que no fa que cudiar-la, no aduya en l'empente que nos cal ta trayer ixe "atro mundo posible".


lunes, 8 de marzo de 2010

A Clau Roya y Purna

L'independentismo aragonés ye en un buen inte. Dos nuevos colectivos vienen a emplir-lo mesmo más, de conteniu y treballo, que ye lo que nos cal. O primer, A Clau Roya, fació a suya presentación o pasau diya 26 de febrer en a Casa de l'estudiant. A cambra se plenó de tot con más de sisanta personas, habendo-se de posar muitas por tierra u remanir quilladas. Por si bell una creyeba que no caleba un colectivo feminista independentista, a respuesta estió firme platera. Cal. Y muito. En a presentación estión acompanyadas por representants de colectivos parellanos d'Eukal Herria, Catalunya y Castiella que nos explicoron un poquet as suyas reyalidatz, trazas de luita, historia y asinas asinas. En o blog suyo podetz trobar-ie muita más información y bi tenetz tamién o vinclo a l'entrevista que les facioron en La Enredadera.

D'atra man, y como informa o blog de Puyalón, naix tamién -u talment renaix- un colectivo de chovens independentistas. Fruito d'a fusión entre Chobenalla Aragonesista y Astral fació a suya asambleya constituyent o pasau 20 de febrer y se diz Purna- A Chobenalla Reboluzionaria Independentista (por agora en G87(1)). En o mesmo comunicau d'o suyo naiximiento charran de UCA, SOA y BIC como os suyos referents, por si bi heba bella dubda, y fan un poquet d'historia de como s'ha plegau dica ixa asambleya constituyent. O comunicau promete muito.

Con istos dos nuevos colectivos l'independentismo aragonés tien dos garretas más, alazetals: as chovens y o feminismo. China chana, ixe rete social que tanto charrabanos fa anyadas se va construyindo. Norabuena a las dos nuevas organizacions y que vaiga muito bueno!
(1) Grafía d'o 87. (ta futuros articlos).

miércoles, 16 de diciembre de 2009

Cabo de semana nacional

Nomás cuatro ringleretas ta convocar toda a cantidat de cosas que bi ha iste cabo de semana. A yo me toca de treballar y no podré ir ta tot, asinas que habretz de lebar-ie un monchón ta que chile por yo.

O sabado de maitins toca a -ya tradicional- manifestación contra o sinyal español a las 12 en a plaza S. Miguel. O manifiesto lo pencharé contino. De meyodiyas podetz chentar en A Enrestida con ixe lema de “dengún plato ta zaga” (que m'esmeliqué en leyer-lo). Cal chentar firme, que de tardis se torna t'a carrera a manifestar-se en solidaridat con Egunkaria y a libertat d'expresión y de prensa. Ya de nueis, prencipia la borina en un conciertazo que tamién organiza A Enrestida. Los Draps, os antigos Inadaptats, Magnetophones... O puesto no ye guaire bueno, pero l'ambient regular que'n será!. Chobens y UCA continan tamién organizando as Chornadas por os dreitos y libertatz (¿nacionals?) d'Aragón, que, encara que en ista edición no bi ha que una charrada, parix prou intresant.
Con tot isto y, habendo de treballar, no sé si conseguiré sacar bel ratet ta visitar o Salón d'o comic que tamién se fa mientres o cabo de semana.....

MANIFIESTO
En 1591, o Chustizia d´Aragón Chuan de Lanuza V, fendo serbir os Fuers d´Aragón, y dimpués d´un luengo prozeso chudizial, falló de traza contraria a os intreses d´o rei Felipe II de Castiella y I d´Aragón. O prozeso y as reazions d´o rei prebocón l´enoyo de muitos aragonese que leboron a una botinada ziudadana. Carranyoso, inbadió y ocupó melitarment o Reino d´Aragón. Efeutibament, Chuan de Lanuza estió executau y decapitau per oposar-se a que os exerzitos extranchers de Felipe II de Castiella dentrasen en o nuestro país. A suya cabeza tallada estió amostrada a o publico mientres más de cuatre anyos, y os cuerpos decapitaus d´os prenzipals mainates abotinaus, penchaus sin tozuelo en as murallas d´a ziudat per espazio de más de 20 anyadas. A razón siempre i estió, per tanto, de parti d´Aragón.
Contamos que, en razón d´o debandito, l´izau d´o granizo sinyal espanyol ye una manca de rispeto a iste pueblo per diferents razons:
1.- En primer puesto, per lo que suposa ficar-ie una bandiera d´os asesinos d´o Chustizia d´Aragón cara ta él. Tos prexinatz meter una gran bandiera franzesa bofetiando a Agustina d´Aragón? De seguras que no pas. Pos nusatrxs tampoco no queremos que´n suzeda en Zaragoza. O molimento a o Chustiziazgo ya en tien prou con estomacar en un costau l´edifizio d´a Capitanía General, l´exerzito, siempre garant d´a unidat indibisible d´a suya quiesta Espanya.
2.- Perque a ziudadanía aragonesa no ha estau consultada sobre a colocazión d´ista. Plantar o sinyal en a plaza d´Aragón ye una dezisión caziquil y coautiba d´o nuestro alcalde, a tamás d´as queixas que n´han surtiu. En a mesma clau de carenzias democraticas, cal dezir esclatero tamién que a bandiera que s´ha penchada no ha estau esleixida per dengún de nusatrxs como ziudadanxs; ye un sinyal imposau en o tristament zelebre golpe d´estau faixista de 1936. Dengún no s´esmaxina meter en Alemania u Italia un sinyal d´as suyas dictaduras correspondients. Pero aquí en bale tot.
3.- Debant d´un molimento zebil a l´esfensa d´a legalidat y as libertatz, o PSOE nos ha traita una bandiera melitarista, de man de melitars, ta fer omenache a las “bertutz” melitars. A plaza d´Aragón ha deixau de fer omenache a qui s´estimó más, a costa d´a suya bida, de disolber un exerzito, l´aragonés, antis que no ocasionar una esferra, ta estar l´epizentro d´os ereus d´os abotinaus d´o 18 de chulio de 1936.
O “present” que queremos d´o Ministerio de Defensa no ye o suyo sinyal; queremos a rebersión de totz os espazios que tien en o suyo poder l´exerzito. Queremos dentrada de totz y todas os ziudadanxs de Zaragoza a las piscinas melitars d´o Soto de L´Almozara, queremos que nos retornen o control zebil de l´aeropuerto de Zaragoza, queremos que deixen d´abentar bombas en o poligono d´As Bardenas y queremos que nos rebiertan o poligono de tiro de San Gregorio que ocupa más d´un terzio d´o termino monezipal de Zaragoza, y ta que a situazión siga encara más sangrant en rezients calendadas emos sufriu un inzendio en a zona melitar anteriorment dita y s´ha comprobau o talant dictatorial y faixistoide de l´exerzito espanyol, trespasando a güega d´o poligono de tiro y fendo perdidas per balura de 7,5 millons d´euros que como gosa de pasar-ie y estando un afer d´esfensa “nacional” no podemos dezir-ne ni brenca ni meya. Colonialismo en estau puro.
Tamién desichimos que l´autual Chustizia d´Aragón, Fernando García Vicente, ubra expedient ta sacar-ie ta cutio o sinyal colonial espanyol, más que más cuan en istos intes o Conzello de Zaragoza ye incumplindo de traza esclatera a lei de bandieras que en teoría abría de rispetar, en aber retirau d´o suyo costau as que bi n´eba d´Aragón y Zaragoza, pero como ya emos dito, aquí en bale tot.
Por más que le faiga duelo a l´alcalde, Sr. Belloch, Zaragoza ye a capital d´Aragón, y ni negando a existenzia d´a Comarca de Zaragoza, ni sacando a cuatribarrada d´os taxis u d´a Expo, ni ficando sinyalotas frent a o Chustiziazgo, Zaragoza deixará d´estar Aragón.
MOBILIZA-TE CONTRA LA SUYA BANDIERA
ESPAÑOLA AU D´ASTÍ!
DIFUERA O SINYAL ESPANYOL D´A PLAZA D´ARAGÓNConboca: COORDINADERA CONTRA O SINYAL ESPANYOL

domingo, 28 de junio de 2009

Planning de berano

L'atro diya un lector cutiano d'iste blog me dizió que ya no meteba todas as combocatorias borineras que gosaba de meter antismás y que, alabez, no s'enteraba de bellas cosetas. Asinas que, d'una bez, prebaré de meter tot lo bueno que tenemos iste berano, que no ye poco. De feito, ba a estar un gran berano.

A primer semana prenzipamos con o PIR, o festibal folk d'os Pirineus que podetz biyer o suyo programa aqui. Estiaño se ferá en Aragüés y Jasa, que ta yo ye o millor puesto ta fer-lo con totz os respetos t'Ansó y Echo. O programa ye mesmo pior que atros años, pero si ise t'o PIR por o programa suyo fería años que no i ese tornau.

A l'atra semana, prenzipiaremos a aber d'eslexir. D'una man, as fiestas teruelanas, que estiaño plegan con a polemica d'a mosica d'as barras en a carrera. D'atra un d'os conziertos d'o festibal d'o castiello de L'Aínsa. Tako y Azero, d'entre atros. Si o biernes tos sotz encara en Zaragoza, Jah'sta fa conzierto y si no los podetz biyer ixe diya tamién serán en o Pirineos Sur o 17 de Chulio.

Si tenetz prou rasmia, podetz prebar, en a terzer semana de Chulio, de fer l'animalada que teneba pensada yo. (A la fin no la feré por diferents custions). A ideya yera d'ir ta l'Aínsa o diya 17, an que bi ha un conziertazo de Macaco y Lamatumbá entre atros. (Qui no conoixcaz a Lamatumba charré d'els en iste articlo de fa bels meses.) Y prou que o sabado 18 cal estar en Artieda. Qui remeretz o festibal que fazió Chobenalla fa bels años en iste mesmo lugar, remeraretz una d'as más grans borinas feitas en iste país. Preixinatz que se ferá en ista edizión. Tot ba a millor, asperemos. Y m'ha dito un muixonet que tendremos un puesto dezent an que dormir.
..
A l'atra semana, o cabo de semana d'o 24-25 de Chulio podemos rematar o mes en l'Ariza Folk Festibal. As collas que i tañerán encara no son anunziadas, pero por lo que he sentiu bi irá o millor d'o millor. Continatz a la tisba que bi abrá muito más que no folk. Si no tos fa goi, iste cabo de semana tien un par d'alternatibas repinchas. Tres festibals, tres, s'han chuntau en un cabo de semana. Os que fan a competenzia a Ariza Folk ya tienen bels años de tradizión y son o Carrasca Rock d'Exulbe (Redolada d'Andorra - Sierra d'Arcos) y Lagatavajunto. Totz dos sobrebuens festibals que me fa duelo de perder-me.Con isto ya emos pasau tot lo mes de Chulio. Tamién se ferán bellas cosetas en Zaragoza y remeratz que si queretz que faiga publizidat de bella combocatoria podetz escribir a tierradebarrenaus@gmail.com.

domingo, 14 de diciembre de 2008

Manifestazión contra o siñal español

En amanando-se lo 20 d'abiento ban aparixendo as actibidaz que os diferens colectibos y organizazions paran ta iste diya nuestro. As zaguers que conixco son bien pinchas. Unas chornadas sin nombre a l'estilo d'as Chornadas por os dreitos y libertaz nazionals, pero organizadas por A Enrestida, Puyalón y Chobenalla y/u o BIC. Prenzipian o 18 con a charrada "Lanuza must die". Orichinal titol. Caldrá biyer de que se i charra y o debat de dimpués promete....

O cartel d'as chornadas lo tenez en http://aenrestida.wordpress.com/2008/12/12/chornadas-20-d-abiento-bic/ an que, antimás, podez trobar toda a informazión que cal. O 20 de maitins se ferá a manifestazión que pertoca, estiaño contra o siñal español d'a Plaza Aragón. O gran, pero cuento que tamién os atros tres que agora bi ha. Porque ta qui no en aiga parau cuenta, ya bi'n ha cuatro: o de capitanía, lo gran de dezaga de Chuan y dos debán fendo conchunto con os d'Aragón, Zaragoza y Europa. O cartel d'a manifestazión, que biyez alto, ye d'o millor que s'ha feito, en a mia opinión, dende fa muitismo en l'aragonesismo. Muitismo friendly, que dirían os anglofablans, estetica que, en zagueras s'ha trobau muito a faltar. Que ya ye prou de tanta pipa!

Y a biyer si l'año benién nos metemos toz d'alcuerdo ta organizar toz os actos de conchunta.

martes, 15 de enero de 2008

Omenache a Chobenalla

Fa muitas añadas, un choben de tasamen bente añadas gosaba ir ta conziertos, manifestazions y charradas an que siempre biyeba a mesma chen. Toz ixos que bi iban yeran chobenallos. Ixe mozet, que güe escribe en blogs y foros baxo lo nombre de Barrenau, se afilió a Chobenalla un poquet dimpués de a cuarta Asambleya Nazional de Chobenalla Aragonesista. Astí enzetó tot un camín de luita pulitica y d’aprendizache que güe encara contina. Bi conoxió a la que güe ye a parella suya y a buena parti de os suyos Amigos (a mayuscla no ye una error) y, porque no dezir-lo, a bel enemigo. Bels meses antis d’a VI Asambleya Nazional y de que Chobenalla estase forachitada de CHA, marché d’a organizazión creyendo que podeba treballar en atras dembas millor que no an que yeran treballando t’a par d’alabez. Cuan los forachitón yo ya no yera chobenallo, pero me sentié tan forachitau como els. Igual como muita atra chen que sisquiá conoxeba a Chobenalla.

Prenzipió alabez toda mena de comentarios en prensa y difuera d’o microfonos y camaras, criminalizando a Chobenalla u, dreitamén, MENTINDO. Ixas mentiras que güe continan sentindo-se y dizindo-se en muitos puestos. Ixas mentiras que dengún en ha pediu perdón.

Pero, a tamás de tot, Chobenalla continó, contina y continará esistindo. Han pasau tres años, sin mica meyo economico ni cuasi lochistico y no solo continan bibos, sino que, en a zaguer Asambleya Nazional de CHA ufrión toda un lizión de coderenzia de ideyolochía, de savoir fer y d’estar prestos ta lo que calga. S’han concarau con una chen que d’o suyo orario de treballo pueden adedicar-ne parti ta fer-les a bida imposible y o Sabado de tardis, les ganón. 179 delegaus botón a fabor de que Chobenalla Aragonesista tornase a estar a organizazión choben de CHA, dimpués de que os suyos mainates prebasen ziento y una trazas de que sisquiá bi ese rufierta y milenta truquez legals, d’ixos que tantismo goyo les fan. Muitos, de feito, interpretemos ixo, como que de berdat yera posible un cambeo en CHA, que ya sabrez que no’n ye estau.

Mientres un buen ratet, diferens personas de Chobenalla y de CHA puyón t’o tarabidau ta esfender a faina de Chobenalla. Con unas charradas más que emozionans y a rebutir de conteniu. De l’atra parti, puyó nomás que un militante de Chobentú ta dizir que “las juventudes debían estar SOMETIDAS al partido”. Y ixo estió tot. Semisión, que ye lo que quiere Chobentú, y prou que tamién os mainates de CHA. Rufierta? No. Ideyas? No. Iniziatiba? No. Rasmia? No. Quieren Semisión. Y que se faigan fotos con a prensa. Ixo tamién.

Mientres tres años Chobenalla ha feito tot un proyeuto de partiu, de organizazión choben y mesmo de país y lo presentón a CHA. Me fería muitismo goyo de biyer como muita chen ese treballau en as condizions que lo ha feito Chobenalla. Chobentú, con toz os meyos d’un partiu que t’a par d’alabez yera a terzer fuerza d’Aragón, s’ha feito fotos y no presentó endrezamientos que t’abentar a Chobenalla. Chobenalla ha ganau una baralla. En ha perdiu unatra. Sé que pueden endurar muitismos años más. Como deziba un gran amigo: Sería poliu que Chobenalla bel diya fese 100 años, e?

GRAZIAS PER TOT. CHOBENALLA ENTADEBÁN!!!

Nos han timado

Nos han timado dizió Arale en a zena d’o biernes pasau charrando sobre o conteniu d’un menú ta siete personas en un restaurán chino. Tres diyas dimpués parix de raso una premonizión. Arale charraba de dos ensaladas pero perfeutamen podese aber charrau d’a güeitena Asambleya Nazional de CHA.

Renovación, compromiso, país. Iste yera o triple lema monolingüe de a zaguer Asambleya de CHA. D’esbielle no bi’n ha abiu cosa. As mesmas caras, os mesmos zeños, que deziba Barricada. Y l’amigo mudo (u no tanto), os delegaus que abión de beyer y estomacar ixe zirco.Qué esbielle ye un Consello Nazional an que, entre atros, se i troban Chesús Bernal, Bizén Fuster, Ángel Sánchez, Victor Fatás u Salvador Ariste, toz ellos con diferens y muito importans cargos antis d’o tozolón eleutoral? Nieves Ibeas, a nueba presidenta, estió eslexida con un refirme d’o 56%. L’atra opzión, Lola Giménez en tenió un 44%. S’ha tresladau isto ta la direzión de CHA? No pas. Dizen que os porzentaches en Comité Nazional son diferens y ye asinas, pero, con tot y con ixo, si de berdat creyen que ye menister esbiellar o partiu, porqué meten en o Consello a la mesma chen que antismás? No bi ha garra atro ofizialista presto ta concarar ixas fainas? No paran cuenta de que o partiu yera demandando un Consello d’entre TOZ? Pos que pena…

Se charra tamién d’integrazión y ufren zinco cacanos puestos en o Consello. Mica chenerosidat y, lo que ye pior, os güellos trancaus de raso. Agafaus os parpiellos ta no bier que muitos, talmén a más gran parti d’o partiu, quiere un cambeo. Amenista un cambeo, igual como lo amenista o partiu. Y qui creticamos dende dentro y dende difuera a CHA, por un regular somos muito menos biszerals y no tenemos tantismo odio aintro como parix que’n tienen atros… Ni ganas de ruellos u benganzas. Simplamen de que nos dixen treballar y proposar. Y que cuan lo faigamos trobemos as orellas ubiertas ta sentir-nos y ascuitar-nos porque, igual como os ofizialistas, de cabo ta cuan, fan cosas bien y les ne reconoxemos, a resta tamién en femos.

Muitos, que emos confitau, talmén por zaguer begada, en iste partiu, nos emos sentiu de raso traizinaus. Traizionaus por parolas que nos han dito. Por ixa renovación, ixe compromiso y ixe país , que cuento que ya no remeran ni cual ye. Nos emos sentiu más que traizionaus. Tamién dispreziaus. Con un conzeuto de democrazia que ni o PP. A democrazia no ye simplamen “que t’eslixan” como dizió bel personache…

Qui emos perdiu siempre y en toz os puestos ya i somos feitos. Pero parix que ye más fazil fer-se a perder que a ganar. Porque ye platero que bi ha qui nunca no aprende a ganar si no ye por goleada.

Aragón amenista un partiu diferén. Aragón amenista una CHA. No amenista un PSOE con cachirulo. No amenistamos Biels en o Consello Nazional. Ya no soi “chen como els” u talmén els no sigan “chen como yo” u nunca no en han estau.
Contino bels articlos alto u baxo intresans. Como istos bi’n ha arrienda más en a web y encara no he pasau por o foro de Chobenalla...

Unatra begada más: ENTALTO ARAGÓN LIBRE Y SOZIALISTA!!!!

http://www.radiohuesca.com/asp/noticias.asp?codcat=13&cod=359268

jueves, 13 de diciembre de 2007

20 d'Abiento

Tornan as Chornadas por os dreitos y libertaz nazionals d'Aragón. En ista sietena edizión, son organizadas por Unibersidá - Coleutibo Aragonesista, A Enrestida y Chobenalla Aragonesista mientres os diyas 17 y 21 d'Abiento. O programa ye:
Lunes 17 d'Abiento. 20:00 Salón d'actos. Casa de l'estudian (C / Corona d'Aragón, 42)
Mesa Redonda "L'aragonés en internet" con os fabloggers Mensachero, Charrabis y Cordón Trenzau.

Miercols 19 d'Abiento: 19:30. Salón d'Actos. Casa de l'estudian (C / Corona d'Aragón, 42)
Charrada: "Aragón, 300 años de asimilación" con os istoriadors Daniel Lerín y Lorién Jiménez

Chuebes 20 d'Abiento: 19:30. Aula 4 Escuela d'Estudios Sozials (C / Violante de
Hungría, 23)
Proyeuzión: "Aragón, 25 años después". Documental de Miguel Montañés y Isabel Soria

Biernes 21 d'Abiento. 19:30 Seminario 6 Facultat de Zienzias Economicas y Interpresarials (C / Dr. Cerrada,1-3)
Charrada: "Yesa en la actualidad" con representans de l'asozíazión Río Aragón y Antonio Casas, profesor de Cheolochía d'a Unibersidat de Zaragoza.

Cuento que son bien intresans, asinas que iz-ie...


D'atra man, y bels poquez diyas antis, o biernes 14, o BIC ha organizau bels actos tamién ta remerar a fegura d'o Chustizia d'Aragón, asesinau por esfender os dreitos y libertaz nazionals d'Aragón. A las 20:30 ferán un acto pulitico en a Plaza d'o Chustizia (no en a plaza Paraiso, sino en a que bi ha en o Casco Biello) y dimpués, a las 22:00 se ferá una borina independentista en o local d'A Enrestida. Podez trobar más informazión en o blog d'ista zaguera asoziazión.
Por si bel espisguardau no conoix a istoria d'o Chustizia, Chuan V de Lanuza, puet conoxer-la en iste mesmo blog en os articlos que fazié de berano sobre as Tres Esferras (parti 2).