Mostrando entradas con la etiqueta Ixo Rai. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Ixo Rai. Mostrar todas las entradas

martes, 29 de marzo de 2022

En un concierto d'Ixo Rai!. Tierra de barrenaus 8x15

Quan me plegó la noticia de que Ixo Rai! tornaban a fer un concierto pa Sant Chorche d'iste anyo, dimpués d'una busca en internet pa asegurar-me de que no yeran fendo-se la mofla de yo, merqué las entradas de camín. No yera un d'os suyos mayors fans. Bi heba buena cosa de bandas que me feban muito mas goyo. Pero disfruté todas las ocasions que tenié de sentir-los. Ixo rai! yeran - y son - parte d'a nuestra vida. Muitas d'as suyas cancions fan parte d'a Historia mosical aragonesa y son responsables de que a-saber-las personas s'intresasen por la nuestra cultura, tradicions, luengas y tamién por muitas luitas socials. A fuesa unibersal estió una d'as primeras cancions que ascuité en aragonés y que me facié empecipiar a preguntar-me qué yera ixe parlar que dengún, ni en casa ni en la escuela, m'heba dito que existiba.

Todas y totz los que viviemos ixos 90s tenemos remeranzas sobre Ixo Rai. Cuento que las de dimpués tamién, encara que nomás siga d'o suyo legau y no pas d'as suyas actuacions. Agora en iste 2022, unas y atras tendremos la oportunidat de chuntar-nos en ixe pabellón que rebutirá de chent y d'aragonesismo.

En iste programa prebo de fer-les un chiquet homenache a traviés d'un repaso a la suya discografía y d'as historias que m'hetz recontau las personas que respondioron a lo clamamiento que facié por retz. Todas ixas alcordanzas comparten cosas como la zambra u l'amor por lo país. No ye casual. Ixo rai describioron la nuestra realidat como pocos en ista tierra. Y lo facioron con rasmia y alegría, fendo de cada concierto suyo toda una borina. Iste concierto de tornada ye, antimás, una sobrebuena oportunidat de chuntar-nos tantas personas que por las nuestras circumstancias vitals no nos veyemos tot lo que nos agradaría. Y de revivir aquellas emocions en uns anyos que pareixeba que se podeban cambiar muitas cosas y que Aragón teneba bella asperanza de reviscolar como pueblo conscient de sí mesmo. Sisquiá sirva pa bufar lo calivo que cuento que todas las d'ixa cheneración tenemos y que prete fuego a las mas chovens.

Dica ixe día, podemos ir repasando todas ixas sensacions con iste programa. Y si te quedés sin ninviar la tuya colaboración, en lo siguient programa, en leyeré beluna mas que se quedó difuera d'iste, asinas que no ixuplides de ninviar-me-la antes con antes.

Recuerda que puetz ascuitar totz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #122

martes, 15 de marzo de 2022

Chuegos olimpicos y guerra en Ucraina. Tierra de barrenaus 8x14

Lo bloqueyo informativo se manifiesta de muitas maneras. Puet estar invisibilizando opinions u tractando-las como loquería impensables pa garra persona civilizada. Puet estar simplament negando lo debat. U esbarrando-lo enta qüestions que le intresen mas a los amos d'os medios. En iste programa prebamos de trencar ixe bloqueyo y asperamos conseguir-lo dende iste chiquet programa d'ista chiqueta radio libre feito en ista chiqueta luenga.

La propuesta de celebración en los Pirineus d'os chuegos olimpicos d'hibierno no ye cosa nueva en lo nuestro país. Venimos de decadas de ferrete y de arrienda candidaturas con millor u pior fortuna. Cada vegada que se preba de debatir sobre las conseqüencias d'acullir ixe evento, qui lo empenta y refirma amaga ixe debat u chuga lo siempre util comodín de Catalunya. Charramos con Arriel Domínguez, activista en desfensa d'a montanyas, que nos explica la problematica d'ixos chuegos y como se ye organizando la oposición a ista nueva enchaquia pa la especulación y la destrucción d'o nuestro patrimonio natural.

La invasión d'Ucraina, que no trayerá cosa buena, vien acompanyada d'un bloqueyo informativo explicito en forma de censura de medios y periodistas que ye cosustancial a los momentos belicos. Pero tamién i hai unatro bloqueyo en forma d'ataques, ridiculización y invisibilización de man de qui no abrazamos las posicions hechemonicas de cómo se ye chestinonando dende Europa iste conflicto. U de qui denunciamos las hipocresías y incoherencias. Antimás de bella reflexión propia, leigo un texto publicau en retz fa bell día por Pablo Hijar que asperaba que hese quedau viello en lo momento d'emisión d'o programa y que, desgraciadament, sigue vichent.

En la parte mosical, ubrimos de nuevas lo calaixo de cancions zapatistas pa trayer un tema d'una banda que presienta novedatz y empecipia chira. Las zapatistas, por cierto, han publicau tamién un manifiesto sobre la guerra en Ucraina. La suya voz siempre ye intresant. Lo programa se completa con convocatorias, lo convite a participar en lo siguient programa, especial sobre Ixo Rai, y la mosica de Siniestro Total, que celebran iste mes de mayo 40 anyos fendo cancions tant miticas como las que suenan en tot lo programa.

Recuerda que puetz ascuitar totz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #121

viernes, 4 de agosto de 2017

Historia de una foto de Boltanya


Hebanos puyau las costeras d'as carreras boltanyesas y levabanos tot lo diya dando mal. Belún dició de pillar bieras ta totz en un d'os bars d'a plaza. La resta nos vam posar en unas escaleras ta descansar-nos. Pero ni los chilos reivindicativos, ni lo ondiar d'as quatribarradas se preneban ixe descanso. Entre que plegaba lo refresco y no, un periodista debió de pasar por asti y nos va tirar una foto que va apareixer a l'atro diya en la portalada d'o Heraldo de Huesca. Fa bell diya la va trobar en casa mai y me van venir t'o tozuelo recuerdos a xarramata.

En l'adolescencia y la primer choventut vivimos las cosas con firme intensidat. Los mios anyos d'instituto y FP van estar an que va prencipiar de verdat a tener una militancia politica, cultural y social. En 1999, l'anyo d'a foto, yera empecipiando a estudiar aragonés. Heba iu ta bell acto contra los pantanos y ya alternaba con la chent d'a cucha aragonesista en fiestas y locals. Pero probablement lo que va vivir en ixa chornada va estar un gran empentón ta decidir-me a tener un compromís mayor con muitas luitas.

L'uno de mayo de 1999, se va convocar en Boltanya una chornada "Por a Dignidat d'a Montanya". Se feban actos arrienda y s'acababa con un concierto con Labordeta, La Ronda de Boltaña, La Orquestina del Fabirol y Ixo Rai. La chornada va estar historica, acorando-se las entradas ta un concierto que beluns van haber de sentir dende difuera.

Me va enterar d'a convocatoria por un panfleto en un bar, que ye como s'enteraba la chent d'as cosas en la era pre-internet. Conoixeba a La Ronda de Boltaña dende feba relativament poco tiempo y me flipaba tot lo mundo que m'amostraban en las suyas cancions. La mia parella compartiba ixe gusto mosical, las reivindicacions, y tamién l'encantaba lo Pirineu. Asinas que yera un planazo lo que tenebanos debant.

I vam puyar, nos vam instalar en lo camping y vam marchar de borina. La mia parella yera muit amiga de una moza de Chobenalla. Por la mia parte, encara no teneba confianza con la chent d'a cucha aragonesista, pero nos conoixebanos de trobar-nos en las manis y, sobre tot, en los bars y locals como La Espelunga. De camin, nos vam chuntar con ells. Yeran un poquet mayors que no yo, y pareixeba que conoixesen lo lugar millor que casa suya. Vam ir ta un bar a fer uns hordios, y van prencipiar os canticos:

Entre la Plaza d'Espanya y la Plaza d'Aragón, s'encuentra la Independencia, que las separa a las dos!!! Ai, taaaaa chun tararachun ai ta chun tarara....

... y tornaban

Entre la Reina Sofía y Felipe de Borbón, estamos hasta los huevos de tanto Rey español!!!
Ai, taaaaa chun tararachun ai ta chun tarara....

Y asinas firme rato. Dimpués, S'ha feito de nueit, Baixando t'a escuela, Más magra, Aqueras montanyas, .... totz los greatests hits d'alavez.

Entre biera y biera, charrabanos de l'aragonés, d'as montanyas, d'a Chunta, de la independencia, .... u somardeabanos con belun.

Tocabanos quasi a sinyal por persona. Y a bota de vin. La mia quatribarrada, la portaba en la mochila porque no teneba palo encara. De bota, ni en teneba. Ixo sí, lo vin me rulaba terne que terne. En puyando la costera t'o lugar, vam aturar en l'auto d'un d'os chobenallos, no sabeba guaire bien por qué. Va ubrir lo maletero y va descubrir un amiro de botellas de vin ta ir replenando as botas, que ya iban todas bien esmediadas. Me feba cruces con lo grau d'autochestión d'aquella chent. Profesionals de la luita y la borina. ¡Y yo que me pensaba que me lo montaba bien!

Vam continar asinas tot lo diya. De nueitz, lo concierto yera a rebutir. La reivindicación yera present por tot. Por cada canción se coreaban lemas contra los pantanos y por la dignidat de la montanya. Y tamién os Aragón ye nación y mesmo bell In-Inde-Independencia. Pegallos en toda la nuestra ropa, quatribarradas a bando y muita, muita emoción. Las letras de Labordeta, La Ronda, Ixo Rai y La Orquestina nos daban alas ta soniar con un Aragón diferent, renaixiu, conscient de si mesmo, y argüelloso, que se concaraba con un modelo colonial que nos viyeba como fuent de recursos, y con una capital que yera complice d'ixe modelo.

No guaire tiempo dimpués, va prencipiar a militar en Chobenalla Aragonesista, va rematar los cursos d'aragonés y va fer-me socio de Nogara. No va estar ista, lochicament, a sola experiencia que me va levar a fer-lo. Pero aquella chornada, tot l'esprito que se i alentaba, y todas las movilizacions que van plegar dimpués van estar claus en la conformación d'a mia experiencia politica y d'as ideyas que hue tiengo.

Muitos anyos dimpués, fa bella semana, va tornar ta Boltanya por las chornadas que se van fer-ie ta celebrar os 25 anyos de La Ronda. En plegar t'a plaza d'alto, va viyer aquellas escaleras y va fer memoria d'aquell diya. Toda aquella ilusión, tot ixe mundo que se ubriba debant de los mios uellos, contrastaban con la cansera de seguir luitando por lo mesmo 18 anyos dimpués, de no haber conseguiu cambiar tot lo que querebanos. D'ilusión ya no bi'n ha tanta, ye cierto. Pero veigo a la chent que agora fa vintitantos y, tot y que actualizau a totz os cambios que bi ha habiu, las ganas de luitar y boriniar son las mesmas.

Ixa ye la parte mas emocional. En la parte historica y politica, aquellos yeran os primers pasos de tot un movimiento por una nueva cultura de l'augua y por la dignidat d'un territorio que viyeba como las metropolis aragonesa y espanyola no se'n alcordaban que ta explotar-lo. L'archivo documental d'a web Yesano ye un sobrebuen fundo ta prencipiar a conoixer ixas luitas en aquellas envueltas. En ixos diyas protestabanos principalmente contra os pantanos de Santaliestra, Chanovas, Biscarrués y lo recreiximiento de Yesa. En istos anyos, bella cosa s'ha conseguiu, pero a pur d'una fayenada que no habría de caler en un mundo que metese a las personas por debant d'a especulación. Como siempre, aprendamos d'o pasau ta estar mas eficients en las luitas actuals y futuras.



P.D.: En repasar bell dato ta escribir isto, m'he trobau con iste video, y m'han veniu un ciento memorias t'o tozuelo, asinas que la quinta mia, cuento que lo mesmo tos pasará....





lunes, 15 de abril de 2013

L'aragonés ye bien vivo (abril 2013)


Penica que fa, pero cal prencipiar una atra vegada “L’aragonés ye bien vivo” con noticias de lingüicidas. Bien se vale que en l’atro cabo continamos as que luitamos por l’aragonés sin minar a dengún y prebando de pensar en a luenga y no pas en os concietos y delerias personals que tiengamos. Remeratz que L'aragonés ye bien vivo ye una sección d'o programa La Enredadera de Radio Topo y que podetz ascuitar-lo en iste vinclo.

Subvencion ta “l’aragonés oriental”Arredol daba la noticia d’a concesión d’una subvención ta un libro de l’asociación FACAOista Lo timó (no feré o chiste facil...). O libro, titulau Antolochía Lliteraria en Aragonés Oriental II” ye editau por ista asociación que esfiende que lo que charran en Altorricón (Aragón) ye una luenga diferent a lo que se charra en Almacelles (Catalunya) nomás porque en o meyo bi ha una muga administrativa (sisquiá estatal). A lo catalán charrau astí le claman aragonés oriental en contra de qualsiquier criterio scientifico y filolochico. En realidat no ye que una cortina de fumo ta lo pior espanyolismo que s’alimenta y muito d’a catalanofobia que bi ha tan estendillada en iste país.

O gubierno fa asinas más esclatero encara o suyo refirme ta ista mena d’asociacions y ta ixe discurso espanyolista, antiscientifico y catalanofobo que ye o que a inspirau a suya quiesta lei de no luengas. Cal decir, ta estar chustos, que l’anterior gubierno ya subvencionó a primer parti d’o libro, asinas que Marcelino y cía tampoco no son libres de culpa. En ixa mesma subvención, ya prou retallada bi heba atra mena de prochectos, como os de Rolde d’Estudios Aragoneses que sí se levoron subvencion, u muitas atras asociacions en esfensa d’a luenga que se’n quedoron difuera.

Como siempre, recomiendo o blog Lo cacao de la FACAO ta qui no conoixca guaire qui ye ista chentucia.

"L’afer Ferrando"
En Arredol tamién veniba a reacción t’as parolas de Ferrando. Ta qui no lo sepa, Maria Jose Ferrando ye qui coordina la ponencia d’a lei de no luengas. Ye decir ye a persona encargada de coordinar o debat y as esmiendas en un foro a on que son representants d’os cinco partius politicos con representación en as Cortz. En presentar as esmiendas a oposición, a diputada d’o PP, fació unas declaracions decindo que ixas esmiendas plenarían de “pinganillos” Aragón y que a lei de luengas que quereba PSOE-CHA-IU costaría decenas de millons d’euros. No alportó garra dato ni estudio de como heba plegau en ixas cifras, ni en la d’os 1500 traductors que caldría (quasi dos por cada municipio aragonés).

Dende a oposiciónas criticas no tardoron guaire. Totz os partius demandoron sincusas y CHA, IU y Puyalón a dimisión d’a diputada como coordinadera d’a ponencia. Prou que ista no dimitió y fa poco PSOE, CHA y IU deixoron a ponencia. Isto no sirve que ta conservar a dignidat, que ya ye prou, pero a lei de no luengas continará o suyo curso. De feito, en eixemplos como lo d’os premios literarios ya se vei como han prencipiau a aplicar-lo.

Diya de l’argüello diaple
O pasau 6 d'abril se fació o diya de l’argüello diaple, una chornada ta conoixer y reconoixer a faina d’ista colla de diaples que han levau a polvora, a mosica y l’espectaclo por tot Aragón y dillá d’as nuestras mugas. Vinte anyadas son fendo en 2013. Mientres tot lo diya facioron chuegos tradicionals en a ribera de l’Ebro, charradas en o local social Treziclo, recontando a suya historia y os suyos prochectos, entre os que bi ye a producción d’un video sobre istas 20 anyadas.


Chornadas arredol de l’aragonés
En a Casa Aragonesa de Barcelona bi ha prou movimiento en as zaguers anyadas. No ye raro que totz os anyos bi haiga dos, tres u quatre chornadetas con mosica, presentacions. En ista ocasión, en as chornadas "Luenga biba" (sic), organizada por a Colla de charradors “O Corrinche”, o Rolde Aragonés de Barcelona y Can Basté – TASC se fació se tractaba d’una lectura de poemas, a prochección de Cosetas d’adentro (curtometrache en aragonés ribagorzano) y o concierto de Prau y Gaire, con una sesión de DJ Valle Nato. Grandisma programación ta una borina en qualsiquier puesto y cuento que t’os aragoneses que i viven, tot un luxo. Por lo que me han contau, antimás, bi habió un ambient sobrebueno y muita muita borina.

Chornadas en Graus
En Graus y redolada tamién ye a luenga prou viva y entre o 18 y o 20 d’abril celebran as Chornadas d’as luengas d’o Pirineu, antismas Chornadas d’as luengas d’a Ribagorza. En ista edición bi habrá un taller de lectura, se presentará o numer 4-5 de De Lingua Aragonensi y o Metodo de Gaita de boto, se ferá a entrega de premios d’o XII concurso Condau de Ribagorza y rematarán con un concierto de man de Carbonell y Eduardo Paz, aprofeitando-se, como siempre, d’a figura de Labordeta, en lo que entienden como un homenache. 
Que se faigan istas chornadas dignificando a luenga en os lugars a on que se charra vale un valer. Asperemos que continen muitas anyadas y que en totz os lugars a on que no se fan, s’enceten iniciativas parellanas.

Concurso de cuentetz y falordias ta ninos
L’asociación O Trango, que fa cursos d’aragonés en Zaragoza, organiza por primer anyada, un concurso prou orichinal, en estar, que yo sepa, o primer endrezau ta ninas y ninos, d’entre 6 y 12 anyadas. Cal ninviar un texto chiquet, de nomas 2 a 6 pachinas, en aragonés. Os premios son dentradas ta Parques d’Atraccions que a mainada se gronxiará a-saber-lo. Me pareix una traza sobrebuena d’acostumbrar a las zagalas dende chicotas a escribir y a fer-lo en aragonés.

A canta en aragonés
O programa lo querié rematar con Ixo Rai. Ya han pasau por “L’aragonés ye bien vivo” arrienda collas que han feito bella canta en aragonés y encara no heba charrau d’uns d’os pioners. No cal presentar-los, cuento que tot lo mundo los conoix, pero si que cal remerar que estioron d’os primers en reivindicar as particularidatz d’o castellano d’Aragón y con “A fuesa universal” nos facioron conoixer l’aragonés a muitismas personas. Encara beluna más en aragonés y una atra “Molt de soroll”, en catalán. Mesmo les vagó de traducir María ta l’asturiano, que ye como la sintié yo en muitos d’os suyos conciertos, amostrando ixa sensibilidat por a cultura y as luengas minorizatas que teneban. Entalto Ixo Rai! Como tos trobamos a faltar.....


Remero que ista anyada o reto de L'aragonés ye bien vivo ye que bella colla faiga una canta en aragonés. Qualsiquier colla, de qualsiquier puesto, en qualsiquier estilo. Si tos cal aduya, contatz con la mía ta traducir u adaptar lo que calga.

viernes, 5 de octubre de 2012

De Pilars: 4 d'octobre

Me reto a yo mesmo, con a seguridat plena de que no cumpliré, a fer una dentrada cada diya de Pilars contando lo que haiga feito u lo que m’agane d’ixe diya. Asinas que prencipio con a cronica d’o 4 d’octobre, dos diyas antis d’o Pilar oficial. Pero como siempre digo, os Pilars son un estau mental, no pas unas fiestas....
4 d’octobre

Dimpués de treballar y d’una reunión ta ir parando bellas actividatz que publicitaré quan pertoque, marché t’o concierto de China Chan y Comando Cucaracha en a carpa d’o Ternasco d’Aragón. Me paraba t’o primer concierto de Pilars con un par de latas de 50 cl de Aurum y un fascal de cartels en a mochila. En plegar-ie me trobé con a carpa a rebutir de chent y una calorina aintro que ta qué.
As dos collas tanyon cantas nuevas, que ya’n teneba de ganas yo. En a parti final d’o concierto quedó esclatero que, encara que no yera anunciau bi heba una tercer colla en o cartel: Ixo Rai!. Primer Juanito y dimpués Jota i puyoron a cantar con os cucarachers y a la fin remató lo concierto con intes prou especials, con todas as mosicas en o scenario y buena cosa d’emoción. No faltoron os chilos contra o recreiximiento de Yesa en cantas como Isla Aneto, as versions de Labordeta, as gaitas y chuflainas, a pancarta d'a Marea Verda ni o sinyal (d’os oficials, ixo sí) d’Aragón ondiando.

Me trucó lo ficacio a cantidat de chent que bi heba, y más que más de chovens... Antiparti de as de siempre, prou que sí, bi heba muita chent que no sé a on pega en a resta de l’anyada (bienplegadas sigan),  participando en o concierto de traza bien activa y con chambretas “d’o palo”. Mesmo i viyé a uno con una chambreta de l’Aplec dels ports hiper pincha.

Como a l’atro’l diya treballaba, habiemos de marchar ta casa, con bella biereta de más, pero sin fer cullebretas encara. Parabiens a los cucarachinachaners por a borina que montetz!


martes, 7 de junio de 2011

Anticantas d'o verano

Encara que plevendo istos diyas, o verano se va amanando. A puenda de festivals, bodegadas, pozas y tot ixo. Y tamién o tiempo d'as piors cantas de l'anyada: as "cantas d'o verano". En ascuitando lo MP3 istos diyas me trobé con una d'o Reno Renardo que me fació remerar atras anti-cantas d'o verano, de Ixo Rai y El Sobrino del diablo. Contino tos deixo as tres. Ni un video apanyau que tienen...

Bogavante. El Reno Renardo


Ixo rai. Polo de bombón


El sobrino del diablo. Otra canción del verano.

El sobrino del diablo - Otra cancion del verano

martes, 21 de septiembre de 2010

Remerando a Labordeta


Cuento que ya ye tot dito. En blogs, webs, prensa fisica y dichital, TV... tot lo mundo ha charrau d'a muerte de Jose Antonio Labordeta y poco en queda ya por decir. Como tantas atras, lo conoixié por a mosica suya, por ixas cantas que, de conchunta con as d'a La Ronda u Ixo Rai, prencipioron a fer-me tremolar en sentir-las. Con totz ixos himnos. Y no nomás o "canto a la libertad". Tamién i ye Somos, Aragón u, más que más, L'Albada, que bella vegada me fació plorar en remerar a la mía chirmana y a tantas atras companyeras que habioron de marchar d'o país nuestro.

Lo conoixié como politico tamién. Bellas vegadas d'alcuerdo con lo que feba y belatras no. Pero a unica persona que no s'entiboca ye la que no fa cosa. Si por bella cosa remeraremos a Labordeta será porque no dixó nunca de fer cosas. Muitas d'ellas muito bien. Escribir, cantar, treballar en politica y en TV y, más que más, emocionar-nos asoben.

Remero encara a suya colaboración en un concierto que organicemos un 20 d'aviento de fa bellas anyadas. Remero como le fació burro falso a un catén d'a SGAE que levaba toda a tardi prebando de que l'ascuitase belún. Remero a suya voz en Madrid, en rematando a manifestación contra o trasvase, todas cantando en chunto o Canto a la libertad. Lo remero fendo gambadas por o Paseu Independencia quan yo i treballaba. Siempre con bell periodico baixo lo brazo.

Deciba una muller, en salindo de l'homenache que se la fació o domingo en l'Aljafería, que garra politico hese estau tan visitau en morir como él. ¡En teneba de razón!

Jose Antonio Labordeta, una parti d'a historia d'Aragón, te remeraremos ta cutio.

miércoles, 13 de junio de 2007

Tornan os cucarachers!

A la fin en a carrera ye plegau o nuebo disco d’o Comando Cucaracha “Entre heroes y villanos”. A suya presentazión se fazió ayer en o Refugio del Crápula an que nos chuntemos asabelo chen ta sentir (y mercar) o disco nuebo y beyer o bideo de “Medias Rosas”.
Dimpués de tanto tiempo sentindo as nuebas cantas nomás que en os conziertos, a muitos ya nos aganaba de tener-lo en casa ta ascuitar-lo a monico y con tranquilidat. O Comando ha continau con o treballo feito en o primer disco y a mosica suya contina estando “mondongo”. Ta qui no los aiga sentiu nunca (que ya le bale) tienen un soniu parellano a Ixo Rai! encara que una mica autualizau y más borinero. Mientres catorze piezas nos leban de borina, pero reibindicatiba. Bi ha cantas sobre a emigrazión, os toros, Latinoamerica, Aragón, as montañas y a especulazión…

Ta qui a mosica tamién ye borina y, más que más, borina, una colla como Comando Cucaracha ye tot un luxo. Cuan bas ta bel conzierto sabes que i bas a fer un buen ratet. De feito, o más gran problema que tiengo con els ye que goso pasar-me una miqueta con l’alcol en os conziertos suyos y dimpués no los remero bien.

En o CD bi ha tamién un bideo d’una canta que estió grabada en a plaza de toros de Zuera. A canta ye Medias Rosas que aspero que ascape se torne un imno antitaurino (que'n calen más). Con o publico que gosan tener o Comando ye bien riesgoso embrecar-se en a luita antitaurina. No sé qué pensarán en más d’un lugar cuan la sientan… Pero son estaus fidels a los ideyals suyos y no solo l’han grabau sino que en han feito o bideo. Tamién se bi incluye un “como se fazió” d’o bideo con imachens sobrebuenas que nos trayen buenas remeranzas a qui estiemos. Ta qui conoxca un poquet l’ambien madalenero y más que más d’a parroquia d’o Fierro nos trobará a toz en o bideo, que siempre fa deleria. Dende iste blog animo cucarachers y continaz asinas!

Tanimientres prenzipia a chira tos dixo con o bideo de Medias Rosas. Si miraz en YouTube tamién podez trobar-ie o "como se fazió".



martes, 27 de febrero de 2007

Los Draps premiaus

A colla matarranyenca Los Draps estión premiaus por Aragón Musical en os zaguers "premios d'a mosica aragonesa". (http://www.aragonmusical.com/noticias/leer-noticia/0/1285/) Partizipaban en a categoría "Canta en luenga minorizata d'Aragón" con a suya canta en catalán Cultura popular. Os atros candidatos yeran Merezina de Lurtero de Lurte, Espiellos, beires y fierros de Ulut y Te debo una canzión de Angel Petisme (a orichinal yera en castellano y de Ixo Rai!). Dende aquí quiero felizitar a Los Draps que prenzipian a beyer como se reconoix o sobrebueno treballo que leban una ripa d'añadas fendo.
O feito de que bi aiga un premio a cantas en luengas minorizatas ye bueno y malo de bez. D'una man, muita chen que le fa goyo a mosica en cheneral escubre cantas y collas que no ese conoxiu d'atra traza. D'atra man porque no yera Cultura Popular candidata simplamen a millor canta y prou?

De todas trazas, beyendo a mosica que se fa en aragonés y catalán, aspero que en bels pocos años aigan de reconoxer a suya calidat y bella colla partizipará en a resta de premios "normals"