Mostrando entradas con la etiqueta 15M. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta 15M. Mostrar todas las entradas

viernes, 10 de enero de 2020

Con los peus en tierra. Apunts d'una investidura (II)

Las alufras que cada un se fa determinan muitismo las reaccions a los acontecimientos. Dende lo 15M y lo naiximiento de Podemos y las compleganzas, cada vegada que s'arriba a lo poder institucional arriba una euforia extrema a on que pareixe que la revolución que muitas deseyamos siga a tocar. De manera paralela i hai una patacada de haters que siempre avisan de que cosa no sirve pa cosa y de que lo que cal fer ye lo que dicen ells dende lo teclau d'o PC.

La realidat gosa d'estar muito menos dichital. I hai muit pocos zeros y unos en politica, tenendo infinitos numeros en meyo pa fer servir. Clamatz-me varrenau, pero personalment me foi contento de que, en cuenta de tener a Casado de president y a Abascal de vicepresident, tiengamos a Sánchez y Iglesias. Nomás de veyer los aparatos que ha feito lo facherío y los suyos voceros, ye un buen indicador de que s'han ixorrontau una miqueta y, encara que poco, los suyos privilechios son menazaus. Dimpués de todas las victorias que han teniu en zagueras caleba baixar-les los fumos. Yeran, y son, muit creixius, y ixo ye perigloso mesmo a nivel fisico, como bien saben qui han estau victimas d'os suyos sobos y menazas en zagueras que tant poco amaneixen por las televisions.

Lo nuevo gubierno espanyol lo tien muit dificil pa fer-me burro falso por un simple motivo: no n'aspero cosa.  No m'he feito guaires alufras. Podemos pasó d'asaltar los ciels a una socialdemocracia floixeta en qüestión de meses. Los chandríos internos, los pactos a sobén vergonyosos con lo PSOE en atras administracions, la ruptura de compleganzas y muitas atras d'as suyas decisions me fan tener muit poca asperanza en que consigan cambios de guaire entidat. Muito menos, revolucionarios. D'o PSOE espanyolista d'os GAL, la reforma laboral, lo 155, d'os pantanos, lo lambanismo, Grande Marlaska y Borrell, ya ni te cuento.

Pero sí que aspero, y ixo ye bien important, que lo que dure iste gubierno sirva pa dos cosas. La primer, baixar lo libel d'o rancioespanyolismo que va prenendo cada vegada mas presencia. Me preocupa la cantidat de diputaus que tien, encara que probablement sobrerepresente a la ultradreita sociolochica. Pero muito mas la normalización que he viviu en zagueras d'os suyos discursos en la carrera. La falta de vergüenya que tien ya muita chent pa expresar ideyas que antes mas nomás se deciban a escuchetes, y en los suyos entornos. La segunda, que aproveitemos que lo viento va a favor, u lo menos no sofla en contra, pa reconstruir los discursos d'a izquierda a ran de carrera. Y prou que sí, de l'aragonesismo, que buena falta nos fa.

Como siempre, la luita yera, ye y continará en la carrera. Pero la cantidat d'entrepuces que te metan los gubiernos pa fer la tuya vida social, cultural y politica cambea muitismo la realidat y la posibilidat de conseguir cambios reals. Asinas que aproveitemos que arriba un periodo a on que en tendremos menos, d'entrepuces, y sigamos empentando las alternativas politicas que fan d'o mundo un puesto millor a on que vivir.

martes, 17 de mayo de 2016

Yo no i estié. O 15M, cinco anyos dimpués

O 15M me pilló espisguardau de tot. Bella semana antes hebanos visto bell panfleto en A Flama. Nos preguntabanos qui convocaba aquello que iba sin firmar y sin un mensache guaire claro. Ixe maitin a Coordinadera de Movimientos Socials de Zaragoza feba una manifestación que se suposaba que sería historica y que fería visteras muitas reivindicacions d'os suyos components, que yera buena parte d'o teixiu social de Zaragoza. A manifestación fue bien, sin más. Nos i trobemos as de siempre, fendo lo de siempre. Chilos, pancartas, vermu.

De tardes, me feba una gambadeta con a mia parella. Yeranos cansos d'o cabo de semana y d'a mani d'o maitin y no nos aganaba d'ir ta una manifestación tant vueda de conteniu y sin saber qui yera dezaga. En fendo-nos una biera, viyemos a belun que tornaba ya d'a mani d'o 15M con bell cartelet feito a man y chilando beluna d'as suyas consignas. Nos ne faciemos una mica la mofla y continemos pensando en que lo important d'ixe diya heba estau la manifestación d'o maitin an que una ripa de colectivos hebanos contrimostrau a unidat d'acción d'os movimientos socials zaragozanos.

Quan o pasar d'as horas y d'os acontecimientos levó t'as pantallas d'as televisions y os mobils tot lo que yera pasando en a Plaza d'o Pilar y en atras plazas de l'estau, nos fuemos quedando sin sangre en a pocha. No sabeba guaire bien qué pasaba. Continaba pensando que bi heba belún dezaga organizando aquello. Me'n feba cruces. Pero todas ixas reticencias no m'empachoron d'acercar-me-ie a vier que yera pasando. Me trobé con una inquietut extrema, unas grandismas ganas de cambiar as cosas que, encara que talment no heban trobau o suyo camin, barruntaban enta do caleba tirar.

No. Yo no i estié. No estié en a mani. Tarde en ir ta l'acampada bell diya. Quan i fué paré más cuenta de toda la clica "biodanzera" que de qui de verdat yera fendo y proposando cosas intresants. Me costó prou d'asumir y entender o potencial que bi heba astí y, con tot y con ixo estié (y soi) muito critico con muitas d'as cosas que se deciban y feban. No voi a acumular-me meritos que no son mios. O 15M lo fación atros y a mia participación se quedó en asistir a bellas quantas asambleyas sin participar-ie guaire.

Totz os diyas he de traviesar dos vegadas a Plaza d'o Pilar ta ir t'o treballo. Mientres aquells diyas, todas as tardes, en tornar enta casa, me i quedaba bell ratet alparciando, de capazo con belun, mirando-me as convocatorias, u fendo-me una biereta aprofitando lo buen orache. Sisquiá hese teniu más tiempo, u hese barruntau millor a suya importancia, ta vivir-lo d'una forma más intensa. M'alcuerdo d'os sobos que se foteban muitas d'as organizadoras de l'acampada que, en plegar a nueit, ya iban que no adubiban, y encara les quedaba por debant aquellas asembleyas eternas, plenas de debatz esterils ta qui ya los hebanos teniu feba una decada. M'alcuerdo perfectament d'un diya, charrando-ne en a puerta d'A Flama con un compa, como le deciba yo que lo d'o 15M no iban a aconseguir cosa important y como ell se me miró y me preguntó que "qué hebanos conseguiu d'important la resta dica alavez".

"O 15M lo cambió tot". No por más vegadas que se diga, u porque haiga esdeveniu una mena de mantra, deixa d'estar verdat. En a Plaza d'o Pilar, se i trobaba parte d'a viella militancia zaragozana con una patacada de zagalas que no s'heban preocupau nunca por a politica. Atra parte d'os movimientos socials se miraba tot aquello con refús y con una arrogancia propia de qui le preocupaba más estar protagonistas d'os cambios, que no los cambios mesmos. Ye verdat que en ixos primers diyas o 15M teneba foraus discursivos muito grans. Les costó a-saber-lo de fer suyas luitas como lo feminismo. Mesmo cuento que encara no acaban de asumir as luitas por a diversidat lingüistica, nacional y cultural. Con tot y con ixo, rematoron ubrindo-se a ascuitar a os movimientos socials que levabanos anyos de faina. Ellas habioron d'aprender en semanas lo que a nusatras nos heba costau anyos. Nusatras aprendiemos que talment yeranos fendo mal muitas cosas. Que tot lo treballo nuestro no hebanos conseguiu que plegase t'a mayoría d'a chent. Que toda aquella bamba y pureza ideyolochica fan poca honra si se queda en teorías con que emplir libros t'a una elite cultural y politica. Caleba ixamplar o discurso, fer plegar as nuestras ideyas a "o común" y as 15emeras facioron que ixo fuese posible. U lo menos, de millor fer.

Agora, cinco anyos dimpués, qui nos manifestemos de maitins y qui lo facioron de tardes recorremos o mesmo camin. U uno muito parellano. Cadagún con as suyas particularidatz, prou que sí, y con as suyas organizacions. Venibanos de culturas asociativas y organizativas muito diferents y continamos funcionando de trazas bien poco pareixidas, pero cuento que todas hemos aprendiu y cambiau en istos cinco anyos.

Prou que no cal ideyalizar-lo tot. O 15M fació, fa y ferá muitas errors. Os movimientos socials "tradicionals" faciemos, femos y feremos muitas errors. Cal saber viyer y reconoixer as bondatz, as contradiccions y as feblezas. Talment calga esborrar ya ixa muga, por cada diya más difusa, entre tot lo que naixio lo 15M y qui ya venibanos treballando antes en a movilización y reivindicación social, politica y/u cultural.

viernes, 28 de septiembre de 2012

Policias, empatias, manipulación y videos

Foto d'o 25S en Anticapitalistes.net
Lo que ye pasando en zagueras tan asoben cuanto a las actuacions policials siempre me deixa toda ripa de sentimientos. Rabia, más que más. Tamién impotencia, en saber que pueden fer lo que les pete pues nunca no tendrá conseqüencias legals u laborals. Argüello, quan veigo a las companyeras desarmadas concarar-se con almarios empotraus armaus y, a ormino drogaus. Tristura, por os tozuels d’os estalentaus que bi ha baixo ixos cascos azuls y que son tan dificils de tornar a convertir en personas normals. Y asinas asinas muitos más...

Pero probablement lo que más mal me fa de tot ye que rara vegada nos creye muita chent quan charramos (os anticapitalistas, indepes, hippies, canchiflos, royos u lo que sia: ya sabetz qui ye a primer persona d’o plural en iste blog) d’istas cosas. Familia y amigas de dillá de "indepelandia" u d’a “Madalena conceptual”, gosan mirar de trobar bella chustificación t’as enrestidas policials. Gosan mirar-se-te como dicindo “no te voi a decir que no te creigo por educación, pero no te creigo” quan les charras d’as torturas y malos tractos. Gosan clamar-te paranoico quan les dices que bi ha policias infiltraus en as manifestacions y que, por un regular, son relacionaus con l’empecipie d’os lapos. Gosan de trobar provocacions en l’actitut d’os periodistas (u creyer que ixo les pasa nomas a os periodistas de “meyos radicals, como iste mozo de El mundo). Y a la fin, como les quieres, cambias de tema y charras de o zaguer episodio de bella serie de TV.

Os que nos hemos criau con Os Simpsons y nos sabemos os dialogos de memoria remeraremos un episodio a on que acusan a Homer en TV d’un crimen. Tot lo lugar lo considera culpable. Se desespera y, en un inte, se mira t’a familia suya y les preguntan si creyen en a inocencia suya. Mientres un inte no le responden ta dimpués decir-le que sí, pero Homer en para cuenta y les diz que porque han dubdau a lo que Bart responde -alto u baixo- que a TV les ha educau y les diz lo que cal que piensen. Como tantas atras vegadas a los Simpsons no les falta razón. Soi quasi seguro que, si a yo me pillasen en una d’ixas, buena parti d’a mia familia y d’as mias amigas no creyerían a mitat d’as cosas que contase. Sería un Homer. Quiero creyer que me refirmarían, prou que sí, y que me aconortarían, pero dimpués, en a intimidat, probablement pensasen “bella cosa habrá feito que no nos ye contando”. ¿Qué ostias les da o sistema ta que lo creigan igual como a una relichión, sin qüestionar-ne cosa? ¿Quantos videos, quantas prebas, fan falta ta conseguir que una persona pare cuenta de que a policía no proteixe que a o capitalismo?

En pencho bells quantos, por si vale ta cosa:











Un testimonio escrito tamién








lunes, 16 de abril de 2012

A vada: cronica y reflexions personals


Os diyas d’antis d’a vada, en amanando-se, creyeba que iba a estar un exito. No podeba nian preixinar que tanto. A lo menos tal y como lo vivié yo. O bicipiquete, de maitins, achuntó a más de cincocientas  personas por toda a ciudat, chugando a 'mixins y churis' con a policía que no consiguió aturar-nos. Os violentos preboron de foter-nos de lapos terne que terne pero no consiguioron que reblasenos. A la fin un deteniu y bella persona con bell batán. Intes trunfals en chuntar-nos en a puerta d’o Carmen u en a Plaza Europa. Y agradeixer a todas as personas, a piet u en auto, que nos amostroron o suyo refirme.


A resta d’o maitin, por o Paseu Independencia con a chent d’o 15M, refirmando a las piqueteras d’o Corte Inglés u pasando por o Centro de Meyas que se metió en a Plaza d’o Pilar ta que os meyos alternativos treballasen ‘d’atras trazas’ as noticias que s’iban chenerando arredol d’a vada cheneral.


De tardis, a manifestación d’os sindicatos combativos: CGT, CNT, Intersindical d’Aragón, SOA y CATA. Pleguemos, igual como de maitins, con o tiempo chustet y a manifestación ya heba prencipiau. Me’n puyé ta una cleta ta poder fer fotos y me quedé enlucernau d’a cantidat de chent que bi heba. No feban que pasar-ie cientos de personas y continaba habendo-ie a mesma ringlera que plegaba dica a on que podeba viyer. De nueitz pleguemos en a Plaza d’o Pilar y, una atra vegada, podié puyar-me-ne ta un muret ta fer fotos dende astí. Arrienda personas plenaban a Plaza. Os charrazos que se fotioron os representants d’as organizacions estioron mesmo emocionants en bells intes. CNT fació un discurso prou furo contra o pasteleyo sindical, que fació bullir a sangre de más d’un. SOA leyó o suyo en aragonés. Viyer como 15.000 personas ascuitan un mensache en aragonés en una movida que no ye por l’aragonés ye un d’os indicadors de que imos por buen camín. Y por cierto, tamién muito emocionant y una atra traza d’ir normalizando l’emplego d’a nuestra luenga en todas as dembas. De rematadera, un par de discursos improvisaus d’un valient mocet representant d’a estudiantalla, tamién prou pincho y d’un migrant, colombiano, si no remero mal.


Vivir tot isto con a companyía d’a mia parella y de una ripa de buenos amigos, trobar-te a chent que no pensabas que ise a fer vada en a vida, comprobar que quan queremos somos capables de fer cosas grans.... ye tot un goyo que quiero agradeixer a todas y totz qui compartimos tantas y tantas luitas.


Contina quedando muita luita. Totz os diyas, en todas as dembas, ta poder costruyir o mundo que queremos, o mundo que no quieren que tiengamos. Ta poder fuyir totz os diyas d’as zarpas d’o pensamiento unico y tener totz ixo intes d’autonomía personal y colectiva que nos fan fuertes. 


Pero dende a mía anvista, prou personal y sin datos que l’alazeten, creigo que os anticapitalismos somos en un granizo inte. Somos costruyindo buenos y firmes retes. Somos costruyindo buenas y firmes alternativas economicas, políticas, identitarias, meyoambientals, socials... Como deciban os Mallacán, o nuestro diya plegará!!!



P.D.: Y remeratz... a luita ye contra o capitalismo y o faixismo en todas as suyas trazas, no pas contra a heterodoxia.


#vada29M from AraInfo on Vimeo.

lunes, 19 de diciembre de 2011

Bellas cosas que odio iste nadal

Odio lo Nadal. No ye garra secreto, ni una actitut modernota. Simplament lo odio por tot lo que traye en todas as dembas: politica, relichion, sociedat u mesmo meyo ambient. Y por totz os ritos socials que cal fer en istos diyas. Menos important pero mas cutiano ye a programación d'os mass media que, a metat de noviembre, "s'ababolizan" y se plenan de monyacas que feman y anuncios sentimentaloides con chent vestida de Papa Noel acarrazando-se.

No ye por o Nadal. U talment sí. U ye por que yo soi mas niquitoso por istas calendatas. O caso ye que bi ha tres anuncios que me meten niervudo más que no atros. Que, en sentir-los, me dentran unas ganas de fer "cosas malas" que ta qué. Y he deciciu de charrar-ne, a viyer si con ixo, m'exorcizo bell poquet. Que, a la fin, ye ta ixo ta lo que creye iste blog.

 
O primer ye Pitingo. Cada vegada que lo siento me vienen unas ansias... No'n yera prou con Carlos Goñi u Alejandro Sanz. Baixoron o ran con Il Divo y Soraya. Quan piensas que no puet haber-ie cosa pior, plega Pitingo. Y quan creyes que será ixublidau malfurriando os diners en bell guariche, fa un atro disco. ¿Por qué? ¿Qué tos ha feito a humanidat?

 
O segundo ye un anuncio de no se qué. Creigo que ye de calefaccions u gas u cualcosa parellana. O caso ye que fan servir un d'os recursos más fastiosos d'a publicidat: os ninos. Qui sintatz asoben a radio comercial regular que habretz ascuitau, clavando-se en o vuesto oyiu interno como un clau rusient ixa voz chemecosa que diz "Mamá que sale fríaaaaaaa!!!". ¿Quan viedarán fer servir a ninas en a publicidat? Por favor, por as ninas, por as adultas, viedatz-lo ya!!!

 
Y, last but not least, a tercer. L'anuncio de Movistar. En cheneral, todas as companyías de telefonía tienen una publicidat buenrollista y chovenil LeticiaSabatera que fa vomecar. Pero os anuncios de Movistar fendo un remedo d'as asambleyas d'o 15M ye penible ya de tot. O comercial que se l'haiga alcurriu a ideya mereix que lo forachite lo banco de casa suya y dimpués que lo pillen bells quantos mossos d'esquadra ta que l'amuestren como s'escosca una plaza.

 
Ala pues.... Que tranquilico m'he quedau. Astí tos deixo tot l'odio, que yo agora me'n voi a sentir o debat d'o congreso espanyol que a fe a fe que me relaixará...

miércoles, 16 de noviembre de 2011

L'aritmetica ta lo que cal


Contino reflexionando sobre o qué fer iste domingo. A enqüesta que tos facié no me ye aduyando guaire. Istos diyas se ye charrando muito sobre que feremos todas as indecisas y as 15Meras. Lochicament ixe ¿movimiento? no tien una postura unitaria (¡Sorpresa!), pero me plegó un documento feito por bella persona u personas idetificada con o 15M y que da una respuesta a qué fer o 20N. Se diz aritmetica20N y me fa pampurrias de tot.


O documento preba de dar una solución aritmetica a lo bipartidismo y da una serie de instruccions ta votar a partius que no sigan PP y PSOE (y CiU, d'isto en charro dimpués) y asinas crebar o bipartidismo porque asinas serán tot ocupaus pleitiando y as 15Meras (u os 15Meros, que a istas no les fa goi lo d'o femenino chenerico) puedan fer a suya r-evolución (sic). Tela marinera....

Como ye costumbre en o texto preban d'aluenyar-se d'as ideyolochías, como si ixo estase posible. No lo veigo ni deseyable, pero ye que antimás me pareix imposible de tot. Le faiga goi u no pas, o 15M ye un movimiento de cucha. Una cucha rariza, moderada, heterodoxa, indisciplinada y totz os adchetivos que calga, pero cucha. Con purnetas masclistas y espanyolistas, pero cucha. De feito buena parti d'o suyo corpus ideyolochico son cosas que a cucha “tradicional” leva demandando anyadas u decadas. Pero continan con ixe ferrete de ni cuchas ni dreitas y blablabla... Y ixo ye lo que les leva a dar como bueno un voto a UpyD. U a Foro por Asturias, de Álvarez Cascos. Y si o PAR no se presentase en coalición a fe a fe que tamién les pareixería bien. A CiU no, cudiau.

A suya lochica, como no tienen ideyolochía, ye que si os partius minoritarios, piensen lo que piensen tienen muitas diputadas, se crebará o bipartidismo, bi habrá más pluralidat y antimás os partius pretarán a pleitiar entre ells y o 15M ferá una revolución. Y que cal votar a os partius que tiene más posibilidatz de conseguir una diputada por cada provincia. En dan dos opcions por si un caso. Alto u baixo. Le importa igual a iste personache que UPyD, FAC, PRC, CC y atros pudan tanto como PPSOE u más. No para cuenta de lo poco que importa que istos tiengan 2, 3 u 15 escanyos. ¿De verdat crei, qui fa isto, que o PP tardaría guaire, d'estar en minoría, en pactar si calese con qualsiquier d'os partius debanditos? ¿De verdat crei que isto soluciona qualcosa? ¿UPyD ye más recomenable u votable que CiU?

L'afer de CiU ya ye lo más marciano de tot lo documento. Seguntes qui lo ha feito, mete a o mesmo ran a PP, PSOE y CiU porque istos zaguers votoron a favor d'a Lei Sinde. Soi de tot en contra de ixa lei, pero ¿de verdat ye lo pior que s'ha feito en istas zaguers quatre anyadas? ¿Se puet votar a UpyD que refirma l'invio de tropas a Libia pero no a CiU porque no te deixa baixar Chuego de Tronos de baldes? ¡Tira manyo! Por cierto CiU tamién me fa fastio, por si un caso...

Ya ni charrar d'as errors, como que den en Teruel una previsión de más de 80.000 votos a CHIU. Ya les fería goi. Mesmo a yo me fería goi porque ixo sería un sinyal de que Teruel ye cambiando socialment.

O 20N no se o qué feré. Pero sí sé que, faiga lo que faiga lo feré en conciencia y seguntes as mías ideyas. Porque as ideyas sí importan. Qui prencipia a pensar a politica como un problema de cifras y numeretz y no de ideyas ye reproducindo lo mesmo modelo que tanto goi fa a los partius burgueses y a las suyas familias dirichents. O problema no ye o bipartidismo,que tamién. Ye o sistema. Ye a partitocracia. Ye o capitalismo. O problema ye a manca de ideyolochía a la hora de votar. O pensamiento d'o “voto util”. Ixe mal entender d'a politica como una simpla triga entre malo y pior.

Cal más ideyolochía. Cal más educación. Que qualsiquier persona conoixca os alazetz basicos d'as diferents teorías politicas. Que no siga posible que una persona le importe igual un partiu que un atro y que a chent no pueda decir que no tien ideyolochía, porque sí que'n tien, encara que no tienga una etiqueta. Aprofeitemos as eleccions ta inviar un mensache, ya que nos preguntan. Cadagún o que quiera, prou que sí, pero seguntes o suyo esmo, no pas un calculo que no va ta garra cabo.

Por cierto, en escribindo isto, Arainfo publica un texto prou más afortunau sobre iste mesmo afer. Bien vale bell comentario...

domingo, 29 de mayo de 2011

Tres videos d'o 15 M

Muitas cosas, y muito intresants con pasando dende o 15 de mayo. A velocidat con que pasa tot, me fa no escribir, pues sé que malas que lo escriba deixará d'estar noticia u pasará bella cosa que torne a cambiar a mia anviesta. Asinas que nos aconortaremos con bella mica de producción audiovisual que se ye fendo muita y muito buena.
O primer video ye sobre l'acampada de Zaragoza. Gracias por meter tan repolida la plaza!
O segundo unatro montache sobre as enrestidas policials en Barcelona.
O tercer, son imachens tamién d'as enrestidas en Barna. Con un d'ixos intes machicos quan a policia rebla y marcha de bell puesto. As imachens me facioron remerar o diya que se tornó a okupar o CSO Kike Mur...
Ta rematar, a canta Barcelona, d'o nuevo disco d'Obrin Pas, que muitos deciban por o twitter (sí, agora tamién tiengo twitter) que sentioron ixe diya...

Acampada Barcelona y enrestidas policials


Acampada Zaragoza


Mossos espardindo democracia real


Obrint Pas, un dia qualsevol a Barcelona

viernes, 20 de mayo de 2011

15 M

A politica nunca no deixa de sosprender-me. Feba tiempo que me aburriba d'o diya a diya d'a politica cutiana. Crisi, paro, Belén Esteban, aburrius debatz sin mica suco,... os de siempre fendo o de siempre. Y ixo nos incluye a la cucha anticapitalista, alternativa u como la queramos clamar. Pero be-te-me que o quince de mayo, una manifestación por la que no daba meya perra, va y prencipia un movimiento que agora ye achuntando a milenta de personas en tot l'estau espanyol y, que yo sepa, en as dos principals ciudatz d'o país.
Cal reconoixer muitas cosas a iste movimiento. Han conseguiu, sin refirmes economicos ni politicos conoixius, convocar a fascals de chent ta protestar por a situación actual. Dimpués d'a mani, han conseguiu tamién fer una acampada que cada tardi se i adhiben más personas. Paso totz os diyas por a Plaza d'o Pilar y se nota que cada vegada bi ha más refirme. Y tamién mas organización, que en os primers intes yera tot un poquet caotico... Cal reconoixer que han sabiu manullar muito bien tot lo afer de Puerta d'o Sol en Madrid, a on continan dimpués d'enrestidas policials que no han feito so que enamplar o numer de refirmes. Han conseguiu tamién meter prou niervudos a los politicos d'a mas gran parti de partius. O tractamiento informativo d'as eleccions ha cambiau de tot. Os debatz son atros. Y ixo me fa a-saber-lo de goi.

Dende a mía opinión, tamién he d'estar cretico. Iste 15M no ye un movimiento revolucionario, como beluns dicen. Ni antisistema. As pocas proposas que'n han surtiu son nomas que reformas, aintro d'un mesmo sistema politico y economico. Más democratico y plural, pero o mesmo sistema. Antimás ye un movimiento naixiu de Madrid y d'un esmo espanyol (y en bells casos espanyolista). Belunas d'as opinions que he sentiu en TV y radio charrando d'a reforma electoral prebaban de fer difuera a "os nacionalistas". Como deciba una muller en a Sexta "no entiendo porque cuenta distinto un voto a un partido MINORITARIO que a uno NACIONAL". Prou que ixo no ye que una persona, y que antimas, como contrimuestra iste articlo (gracias, Ripa!), o sistema electoral nomas favoreix a PP y PSOE, no pas a os partius mas chicotz. Tamién ye trasversal, sin dreitas ni cuchas, se suposa. Asinas que te i puetz trobar a chentucia de toda mena. A os que han creyau lo problema. Nunca no he creito en a trasversalidat en garra qüestion y muito menos en iste afer de "reformar a democracia".

Dende fa tiempo pienso que cada cheneración tien bella cosa que fa que a chent se movilice y dentre en os movimientos socials y en as organizacions. En o caso mio y d'atras companyeras estio o movimiento contra o trasvase y os entibos quan prencipiemos a tener un compromís reyal con a cucha anticapitalista. Atras compas prencipioron con a segunda guerra d'Iraq, y belunas mas viellas con a insumisión, a primer guerra d'Iraq, o 0,7%... Talment iste 15M siga lo naixer en l'activismo de muita chent. Encara que o movimimiento no conseguise cosa, regular que muitas d'as personas que son participando-ie, remanirán en os movimientos socials quan tot isto pase.

A cucha anticapitalista en cheneral, y a independentista en particlar, hemos de mirar-nos fito-fito iste movimiento social. Hemos de parar cuenta y fer un analis de como ha surtiu, como han conseguiu lo que son conseguindo, y mirar de trobar as licions que podamos aprender-ne.

No sé si isto rematará en bell cabo u quedará en bella cosa romantica de un par de semanas. Sí sé que han conseguiu animar a vida cutiana y politica d'a ciudat, d'o país y de l'estau, que cambeen discursos, que muita chent que nunca no hese feito cosa, se mueva bell poquet... muitas cosas buenas. O 15M no ye perfecto, pero sin dubda, ye a-saber-lo de positivo. Tenemos tot a ganar y mica que perder. Nos viyemos en a Plaza d'o Pilar!