Mostrando entradas con la etiqueta Aspencat. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Aspencat. Mostrar todas las entradas

martes, 30 de abril de 2024

La rabia. Tierra de barrenaus 10x17

Las zagueras modas podcasteras tiran por lo que claman podcast conversacional, una bonica manera de decir-le a que una colla d’amiguez se dediquen a gravar las suyas estrolicaderas y puyar-las t’os rez. De buen fer, antimás, porque no fa falta guion ni costodias. Te chuntas y prou.



No ye ixe lo caso de Tierra de barrenaus, a on que miro de tener guion, escaleta y mesmo bel conteniu gravau d’emerchencia. Pero lo mes d’abril ha estau una loquería y veniba ta iste programa con cuatre cosetas pa replenar, tos he de confesar.

Asinas que empecipiamos con la canción d’o programa, que en iste caso en yeran tres, creyendo que ixe sería lo primer d’os contenius pero, charrín-charrand, se convirtió en un charrazo entre Tamara y yo sobre lo sentimiento d’a rabia, filau a traviés de tres cancions de Reincidentes, Aspencat y Xavi Sarrià. Un capitol de Tierra de barrenaus que creigo que ha quedau a saber qué pincho y que, sin que bi hese intención, se podría ficar en ixe calaixo de podcast conversacional.

Tamién i charramos d’atras cuestions como lo Día d’o libro y la trobada con lectoras de Arroyuelo: orden de despoblación que faré lo 8 de mayo en lo CC. Universidat, pero la parte central d’o programa ye ixo: la rabia.

Tos convido a ascuitar iste programa tan peculiar y a participar con las vuestras reflexions. No te lo pierdas

Recuerda que puez ascuitar toz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #168

 

miércoles, 10 de abril de 2019

¡Rondadora, mas que rondadora!

Fa bell diya penchaba en Instagram una foto d'un d'os arbols de l'amor que proporcionan la mosquera d'a Carrera Universidat y la Plaza d'a Madalena. Las suyas flors, con ixe rosa tant repoliu, son un d'os sinyals de l'arribada d'a primavera a Zaragoza. Veyer las carrerotas d'o mio barrio plenas d'ixas colors me posa a-saber-lo contento. D'atra man, por la parte de l'Ebro entre lo puent de Sant Chaime y lo de Fierro, se veyeba esvolastriar lo domingo pasau buen amiro de volandrinas - que anuncian la primavera al alborear - minflando-se de bichetz y alegrando lo ciel d'A Inmortal. No tardarán guaire a estar acompanyadas de codalbetz y falcetas a embute. Sí, la primavera ye aquí.

Le cantaban Los Delinqüentes, "despendindo-se de l'abrigo". De toda ixa parrafiquera de napas de ropa que nos protechen d'a fredor y lo cierzo y que fan fascals en las mesas y barras d'os bars de nueitz. "Arribó la primavera con presents pa totz: / un ventilador, estió lo primer present / pa que se saquen las boiras grisas en los diyas malos /  que se leve la vasuera d'os aires contaminaus". Talment siga por lo fotoperiodo. Talment por la calor. U por tornar a trobar-nos en las carreras. Pero lo menos en lo mio caso, pareixe que ixe debantdito ventilador efectivament se leva las malas boiras y fumos.

La Ronda de Boltaña debeba tener d'hibierno la mesma sensación que yo quan escribió "¡Qué impaciente t'aguarda lo país / con un ramo de flor de l'aliaga!".Y ye que malas que pasa la cincomarzada ya me miro totz los maitins por la finestra a mirar si ya ha amaneixiu a la hora de marchar t'o treballo. U si puedo deixar-me en casa lo gorro y los esguants. Pareixe que lo pior de l'anyo queda dezaga y que agora empecipia de verdat la vida: "¡Primavera has arribau a la fin! / ¡Rondadora, más que rondadora! / Remudau y de fiesta t'aguarda lo país, sospirando d'amors por tu". Como si lo hibierno fuese qualcosa antinatural que nos mete a preba por cada anyo.

Los alerchiosos como yo lo pasamos malament con ixe "¡Qué volar de semillas al sol!", pero vale la pena lo moquero y bell anti-histaminico en la pocha por si un caso, por veyer "ixa mar d'almendreras en flor". Lo diya pareixe lo doble. En las terrazas no se i culle. Tot lo barrio deixa las suyas casas y imple las carreras. "¡Vaya noche!, ¿Quién piensa en dormir?". Las plantas follan y fan flors. Los animals empecipian a festellar y los humanos organizamos toda mena de fiestas y borinas. Arriban la fiesta d'o sol, Sant Chuan y, toda la temporada festivalera que se prolargará por lo verano. Los viaches por un país que dimpués de "tot un anyo soniando con tornar-te a veyer" no quier malfurriar ni un solo segundo d'a estación.

Ixe esclatiu de vida s'ha emplegau como recurso literario un ciento de vegadas. George RR Martin fa d'as estacions un d'os leit motivs d'a suya Canción de chelo y fuego. Lo gran enemigo d'a humanidat, y d'a vida, ye l'hibierno y la suya representación fisica en forma de Caminant Blancos u Atros. En politica se fació servir, en una gran campanya de marketing, como sinyal d'asperanza d'as revolucions arabes, encara que ya sabemos todas como acabó aquello. Con ixe sentiu de tornar la vida y la color a un tiempo de angunia y foscor, naixió la Primavera Valenciana, que Aspencat  le cantaba: "Naixen primaveras cada maitín en lo tuyo chardín. Cautiva los tuyos sentius. Empecipian nuevas primaveras en lo tuyo camín. Crema lo destino. Ilumina l'horizont de hue".

Nos fa falta la primavera, y por ixo la prenemos con tantas ganas. "La nuestra riseta... combustible esencial pa vivir", seguindo con la letra d'Aspencat. De tot lo que pasa entre Pilars y la fiesta d'o Sol, me'n sobra la metat. I hai fans de l'hibierno. En conoixco quantas y nunca no las he entendidas. Atras, barrunto que ye mas postureo que no atra cosa. Pa yo ixos meses son por demás y la suya sola función ye valurar lo que arriba dimpués. Por yo, que ista estación se quede "un anyo con yo a vivir, y que en ninvien unatra en abril!"

lunes, 19 de octubre de 2015

Esperanzah WMF (I). Cronica d'os conciertos

Manu Chao
Por primer vegada en toda la mia vida, he pasau bell diya de Pilars difuera de Zaragoza. ¿Qual podría estar o motivo ta, por primer vegada, traicionar a ista ciudat, deixar aqui a las amigas y tres diyas de borina? Pues ni más ni menos que tot un festival. O Esperanzah World Music Festival, que cuento que ye o zaguer d'a temporada estivera, y que, a priori, teneba tot un cartel. Asinas que asti va la cronica.

O viernes, en treballar de maitins as dos, pleguemos chustas ta plantar a tienda, fer una uellada a la zona de minchar, cambiar diners, pillar unas biera y ir a tot meter a lo concierto d'Amparo Sánchez. En quatre formatos la he vista ya, y en os quatre me ha pareixiu una gran artista, capable de trasmitir firmes emocions. y de fer-te bailar como quan dengún no se te mira. En tasament una horeta fació cantas actuals y antigas y estiró as orellas a lo festival en estar o solo nombre femenino de tot lo cartel. Contino, La Troba Kung Fu nos fació continar con os bailes, con o suyo curdión que bell diya le pretará fuego. En a horeta radida no le vagó de tocar muitismas d'as cantas que quereba ascuitar, asinas que me quedé con firmes ganas de más.  Fermín Muguruza yera o siguient, en un concierto bien intenso. En durar nomás una hora, no s'estió con experimentos y tiró de clasicos. Sentir "En la linea del frente" en chaponés, u piezas como Kolore Bizia u Hay algo aquí que va mal, chunto a bailables como Big Benat u Inkomunikazioa estió tot un luxo. Muguruza contina cerenyo, ¡y cómo!


Amparo Sanchez
O plato fuerte d'a nueit veniba contino. Si ya en Muguruza se notaba que plegaba prou más chent, en Manu Chao dreitament ni se i culliba. Un flumen de hippies s'arrocloron en prencipiar un concierto de bellas tres horas. Y encara que estió un conciertazo, ixo no lo puede dubdas dengún, s'estendilló masiau en a mia opinión. Tot lo curto que se m'heban feito os tres anteriors, se me fació de largo iste. En parte por o mesmo rollo que leva, repetindo terne que terne as frases clasicas suyas, y en parte porque tanto pogo sin biera me deixó meyo deshidratau. A resta de collas, Amparo, La Troba y os Dubioza, pasoron por o scenario ta fer-ie bella colaboración, pero las d'a fin, con Fermín cantando-se Dub Manifest, Sarri Sarri y Gora Herria, estioron una graniza borina. Pena d'haber-las visto dende luen, porque no adubibanos ya.

Dubioza Kolektiv, a siguient colla, no fació burro falso. Una colla que conoixié de casualidat en iste Viña Rock y que en disco no suenan ni la metat que en directo. Si tenetz a oportunidat de viyer-los en directo, no la malmetatz!

O sabado prometeba muito, pero o perfil de collas yera de tot diferent. D'un sonius y uns mensaches más buenrollistas y hippies, se pasaba a los sonius más rapers y letras más politiqueras (en o buen sentiu d'a parola) de Zoo, Aspencat u Los Chikos del Maiz. Ubrioron a tarde Bitxe, una colla que yera "o cupo local" como ells mesmos se definioron, seguius de Santo Machango, colla canaria con un soniu muito funk y como una scenografía muito buena. Pero, sentindo-lo muito por ells, lo que querebanos yera que prencipiase Aspencat. O nuevo disco suena de pistón, y en directo no ye menos. As nuevas cantas quedoron tant potents sobre o scenario como as antigas. Himnos como Naixen primaveres, Antimateria u Queden matinades nos facioron blincar dica quedar-nos sin chenullos. Atra vegada que nos quedemos con muitas ganas de más. A Aspencat nomás los he vistos en festivals y ya m'agana de poder disfrutar-los en un formato más largo.


Bitxe

Zoo yera o concierto, ta yo, más asperau d'o festival. Tasament lo heba puesto viyer un quarto d'hora en o Viña y o solo disco que tienen publicau me pareixe de lo millor que s'ha gravau en zagueras. Igual como Aspencat, no facioron burro falso, ufrindo un concierto muito más bailable d'o que m'hese pensau en primeras. No i falto a colaboración de Los Chikos del Maiz, ni o que ta yo estió un d'os momentos d'o concierto y d'o festival: a versión de Esbarzers de La Gossa Sorda. Encara que ye dificil superar a la orichinal, ta la que no tiengo parolas, Zoo ha conseguiu fer una versión bien pincha y que, en directo, suena memo millor que no pas en a gravación. Si Zoo contina asinas, somos debant d'una colla que ferá historia. Y he teniu a suerte de conoixer-los en o primer disco!

Fartas de blincar, chupidas en sudor, pero goyosas como ninas con chuguetes nuevos, marchemos a fer un bocau y descansar-nos bell rato, que ya nos caleba. A Los Chikos del Maiz los viyemos un ratet de vislai. Prou ta sentir C.O.P.S. y beluna de Riot Propaganda. A cansera, l'alcohol y que Gatillazo tampoco no nos motivaba guaire nos fació revlar y marchemos a dormir quedando-nos (atra vegada) sin viyer a Dremen, lo que me queda pendient.


Aspencat

A valuración d'o festival, cuanto a mosica y conciertos, ye prou buena. M'hese feito goyo más rato t'as collas que me fan más goyo, pero cuento que os fans de Gatillazo y Manu Chao opinarán lo contrario. A sola cosa en contra que puedo decir ye o poco tiempo que bi heba entre colla y colla. Os scenarios yeran prou cerca, pero si querebas simplament fer un pichau y demandar-te una biera, yera quasi imposible de no perder-te una u dos cantas d'a colla siguient. Asinas que si ta l'anyo venient se torna a fer, tos recomiendo muito d'ir-ie. Por os conciertos, prou que sí, pero tamién por atras cosas que'n charraré en que pueda.  




Nota: Ya siento no tener ni fotos ni videos millors, pero yera disfrutando d'o festival.... De videos, en tenetz buena ripa en Youtube, y tos recomiendo de fer-ie una uellada.

lunes, 15 de junio de 2015

En ascuitando: En els teus ulls, d'Aspencat

Castellers en o concierto
d'Aspencat en Viñarock '15
Una d'as collas que mas siento en zagueras ye Aspencat. Antimás d'un directo buenismo, que hemos puesto disfrutar en os dos zaguers Viñarock, atro d'os suyos puntos fuertes son unas letras bien reivindicativas. Ista canta, la traducié pa o zaguer programa de La Enredadera en Radio Topo, que la puetz ascuitar clicando aqui. Creigo que ye una sobrebuena letra t'o momento politico y social que somos vivindo.


En os tuyos uellos

En os tuyos uellos he visto a luz que cambiará o maitin
A clau que invertirá la trachectoria
Y si nos pilla la tronada no me sueltes a man
Porque o viache no remata

Cambiar o curso d'a historia
A nuestra memoria no se puede esborrar
De l'ambito local a lo global
O ret ye poder, una tronada en a mar,
Sistema piramidal, luego cayera
A tuca ye conscient d'a final
Una gran ola s'aspera
Si la base enchega tot o potencial
Corren mensaches a o viento d'amor y rabia creyativa
Gotas d'esencia viva que ruxiaran nuevas lagors
Creixe ya l'engranache d'un gran ret cooperativo
Naixe a fuent d'a vida que enchega lo motor d'as pasions

En os tuyos uellos he visto a luz que cambiará o maitin
A clau que invertirá la trachectoria
Y si nos pilla la tronada no me sueltes a man
Porque o viache no remata

Agora ye o momento de decreixer
U desapareixer. Sabemos que a gloria ye pasada.
Sociedat horizontal
O ret ye poder, argüello y treballo
Cooperación integral
Pueblos solidarios, sin intermediarios
A fuerza universal
Afogará las riberas será colosal
Naixen ya suenios chigants d'economía productiva
Que chuga una nueva partidas sin primas ni primers
Cambio de trachectoria por una nueva soberania
Naixe la fuent d'a vida, sobre as cenisas d'os banquers.



sábado, 31 de agosto de 2013

A banda sonora d'o mio verano

Buffff!!!! Mes y meyo sin escribir. Iste verano ye estando prou embolicau ta yo. Prou treballo en o treballo que me pagan, as reformas de Nogara, una movideta que i soi prou embrecau y que ya tos enteraretz.... Muita faina.

Bien se vale que tenemos a mosica, que siempre que puedo ye con yo y que tan diferent fa la vida. Iste verano soi estau en prous conciertos y he sentiu bells quantos discos nuevos que han feito a banda sonora mia d'istos meses. A que meteba en l'auto en os viaches, a que sonaba mientres treballabanos en Nogara y a que bailaba quan o DJ yera "d'a cuerda". Asinas que quiero compartir-ne bells trobos mahismos que he feito.

Aspencat ye sin dubda una d'as collas que más he sentiu y ye que o suyo zaguer disco Essència ye d'os millors que he sentiu en zagueras y, sin dubdar-lo mica, o millor que han feito. Me quedé sin viyer-los en l'Applec dels ports, pero aspero que viengan bell diya t'Aragón u que nos los trobemos en bell festival ta l'anyo venient. En tot caso, ye ta yo un disco que cal ascuitar con temazos como Antimateria u Quan caminaven y que antimás se puede descargar d'a web suya de baldes, como fa la buena chent. Istos y o conciertazo que fació Maut en o PIR, m'han feito fer pachas de nuevas con a electronica en a mosica.


O verano prencipió con Els catarres en Reus, Maut en Echo, y festivals como Esfendemos a tierra u lo Tamborilé. Pero en plegando a fin de chuliol prencipiemos a pensar a on pasar o puent d'o 15 d'agosto. En primeras querebanos descansar-nos bell poquet, pero o concello de Sant Sabastián nos lo metió prou dificil. En tres diyas i tanyeban ¡de baldes!, Riot Propaganda, Obrint Pas y Fermín Muguruza, tres d'as mias collas favoritas y de dificil viyer por istas tierras. Asinas que ni nos los pensemos y t'alla que i fuemos. Tres diyas dormindo en Zarautz y gronxiando-nos con as suyas plachas y pasando-lo rebien de nueitz en un ambient sobrebueno. Imachens como las que meto contino se nos quedarán en a memoria ta cutio. Os conciertos yeran a rebutir de chent, asinas que de videos bi'n ha arrienda por o rete. Istos en son bells quantos:




Impresionant a borina que bi heba, os pogos que se feban y o buen rato de luita y borina que i faciemos en tres diyas que rematemos escruixinaus de tot. Pero como bien decibanos, as resacas en a placha son menos resacas...

Atra colla que conoixié de casualidat estioron Xeic!, colla catalana de Ska facilet, pero apegalloso de tot y que han feito lo temazo que pencho contino a on que contan con l'aduya d'o cultureteo catalán (y involuntariament de Wert....). Preixinatz qualcosa parellana por l'aragonés?


China chana, dende ixe tema me he ascuitau tot lo disco y tienen muit buenas cantas. Igual como Vendetta, colla que en primeras no me remataba de fer guaire goi, pero que, con iste zaguer disco, han amillorau prou, encara que continan estando prou irregulars. Ta suerte nuestra ya han pasau dos vegadas por Zaragoza y aspero que i tornen o curso que prencipia agora. O tema que meto, antimás, sonaba cada vegada que nos amanabanos a viyer as traineras de Zarautz, con lo que me pienso que siempre me va a remerar a ixe lugar.


Y prou que bi'n ha habiu muitas atras collas que m'han acompanyau mientres istos diyas. O nuevo disco de Manel, que ye de pior trusquir que os anteriors, pero que a la fin me ye cuacando muito y que me penó prou no poder haber-los vistos en o Pirineos Sur. Els amics de les arts, qui tamién me van dentrando china chana gracias a octubre17, qui me los remeró. Red hot chilli Peppers, de qui me baixé a discografía fa poco y los voi remerando prou.... 

Ya sé que ye d'un anuncio de Coca cola u bella cosa parellana, pero ¿que sería de nusatras sin a mosica?