martes, 21 de junio de 2011

Microcronica de vacanzas

Por primer vegada dende 2008, quan me quede sin treballo, m’he puesto pillar 10 diyas (sí, sí, en sistemas decimal, no binario) de vacanzas. He aprofeitau ta ir t’o Tamborile y dimpués bells diyas t’a parti de Sanabria en Zamora (País Lliones) y un poquet por Portugal, comprobando como ye ixo d’a independencia... Como buen catenazo que soi y como d’inspiración no me’n sobra agora mesmo, pencho contino bellas fotos d’o viache.

A primer, feita en o Tamborilé, ye Cigomanband, un hombre-orquesta que sonaba rebien. No me pensaba yo que m’ise a fer tanto goi. A resta d’o Tamborile simplament chenial. Podiemos fer-nos una turuta amostraus por Eugenio Arnau, rondar con os Astí queda ixo y bailar dica quedar-nos sin pietz con toda a resta de collas. Norabuena ta la organización. Cada anyada lo fetz millor!

A segunda un troz de río muito pincho que trobemos mirando de plegar en a Laguna de Sotillo. Nos entiboquemos de camín y trobemos iste puesto que yera bien pincho. Ixo y un mapa militar que s’heba deixau belun. Ye una d’as gambadetas que faciemos por Sanabria. Saliba dende Sotillo de Sanabria, (¡Qué lugaron mama mía!) y puyaba entre una selva de carvallos (Quercus robur) dica plegar, a más altaria, en un brezal con uns arbols parellanos a l’aliaga muito pinchos. A laguna, a la fin, yera un fake, pos yera un entibo, pero lo camín yera bien pincho. A metat tamien bi yera a cascada de Sotillo, repolida. Lo pior de tot, a sinyalización que yera penible, y que fació que nos cacegasenos bellas quantas vegadas.

A tercer foto, d’un fardacho, la he meso por tot o bestiamen que viyemos. En a parti d’o parque natural de Sanabria, en a Sarra d’a Culebra y mesmo en Bragança. Birabolas, fardachos, purputz, esparvers, alicas, escarabaixos, ciervos, milenta muixons más, un bicho que encara no sabemos o qué ye... y rastros de lupo, prou que sí.

A cuartena, ye d’una carnicería de Puente, un lugar d’a redolada. Por tot i viyemos bellas cosas surrealistas, pero ista estió la que más nos trucó lo ficacio, y la que podiemos fer-le foto. Habiemos de mirar-nos-ie trenta vegadas antis de creyer lo que meteba y de pretar a esmelicar-nos. Ignacio, yes muito gran, mocet!

Pues ixo son, si fa u no fa, as mias vacanzas. Si queretz saber-ne mas, me clamatz y tos amuestro as atras trescientas y pico fotos, con cacas de lupo incluyidas..

.


martes, 7 de junio de 2011

Anticantas d'o verano

Encara que plevendo istos diyas, o verano se va amanando. A puenda de festivals, bodegadas, pozas y tot ixo. Y tamién o tiempo d'as piors cantas de l'anyada: as "cantas d'o verano". En ascuitando lo MP3 istos diyas me trobé con una d'o Reno Renardo que me fació remerar atras anti-cantas d'o verano, de Ixo Rai y El Sobrino del diablo. Contino tos deixo as tres. Ni un video apanyau que tienen...

Bogavante. El Reno Renardo


Ixo rai. Polo de bombón


El sobrino del diablo. Otra canción del verano.

El sobrino del diablo - Otra cancion del verano

domingo, 29 de mayo de 2011

Tres videos d'o 15 M

Muitas cosas, y muito intresants con pasando dende o 15 de mayo. A velocidat con que pasa tot, me fa no escribir, pues sé que malas que lo escriba deixará d'estar noticia u pasará bella cosa que torne a cambiar a mia anviesta. Asinas que nos aconortaremos con bella mica de producción audiovisual que se ye fendo muita y muito buena.
O primer video ye sobre l'acampada de Zaragoza. Gracias por meter tan repolida la plaza!
O segundo unatro montache sobre as enrestidas policials en Barcelona.
O tercer, son imachens tamién d'as enrestidas en Barna. Con un d'ixos intes machicos quan a policia rebla y marcha de bell puesto. As imachens me facioron remerar o diya que se tornó a okupar o CSO Kike Mur...
Ta rematar, a canta Barcelona, d'o nuevo disco d'Obrin Pas, que muitos deciban por o twitter (sí, agora tamién tiengo twitter) que sentioron ixe diya...

Acampada Barcelona y enrestidas policials


Acampada Zaragoza


Mossos espardindo democracia real


Obrint Pas, un dia qualsevol a Barcelona

viernes, 20 de mayo de 2011

15 M

A politica nunca no deixa de sosprender-me. Feba tiempo que me aburriba d'o diya a diya d'a politica cutiana. Crisi, paro, Belén Esteban, aburrius debatz sin mica suco,... os de siempre fendo o de siempre. Y ixo nos incluye a la cucha anticapitalista, alternativa u como la queramos clamar. Pero be-te-me que o quince de mayo, una manifestación por la que no daba meya perra, va y prencipia un movimiento que agora ye achuntando a milenta de personas en tot l'estau espanyol y, que yo sepa, en as dos principals ciudatz d'o país.
Cal reconoixer muitas cosas a iste movimiento. Han conseguiu, sin refirmes economicos ni politicos conoixius, convocar a fascals de chent ta protestar por a situación actual. Dimpués d'a mani, han conseguiu tamién fer una acampada que cada tardi se i adhiben más personas. Paso totz os diyas por a Plaza d'o Pilar y se nota que cada vegada bi ha más refirme. Y tamién mas organización, que en os primers intes yera tot un poquet caotico... Cal reconoixer que han sabiu manullar muito bien tot lo afer de Puerta d'o Sol en Madrid, a on continan dimpués d'enrestidas policials que no han feito so que enamplar o numer de refirmes. Han conseguiu tamién meter prou niervudos a los politicos d'a mas gran parti de partius. O tractamiento informativo d'as eleccions ha cambiau de tot. Os debatz son atros. Y ixo me fa a-saber-lo de goi.

Dende a mía opinión, tamién he d'estar cretico. Iste 15M no ye un movimiento revolucionario, como beluns dicen. Ni antisistema. As pocas proposas que'n han surtiu son nomas que reformas, aintro d'un mesmo sistema politico y economico. Más democratico y plural, pero o mesmo sistema. Antimás ye un movimiento naixiu de Madrid y d'un esmo espanyol (y en bells casos espanyolista). Belunas d'as opinions que he sentiu en TV y radio charrando d'a reforma electoral prebaban de fer difuera a "os nacionalistas". Como deciba una muller en a Sexta "no entiendo porque cuenta distinto un voto a un partido MINORITARIO que a uno NACIONAL". Prou que ixo no ye que una persona, y que antimas, como contrimuestra iste articlo (gracias, Ripa!), o sistema electoral nomas favoreix a PP y PSOE, no pas a os partius mas chicotz. Tamién ye trasversal, sin dreitas ni cuchas, se suposa. Asinas que te i puetz trobar a chentucia de toda mena. A os que han creyau lo problema. Nunca no he creito en a trasversalidat en garra qüestion y muito menos en iste afer de "reformar a democracia".

Dende fa tiempo pienso que cada cheneración tien bella cosa que fa que a chent se movilice y dentre en os movimientos socials y en as organizacions. En o caso mio y d'atras companyeras estio o movimiento contra o trasvase y os entibos quan prencipiemos a tener un compromís reyal con a cucha anticapitalista. Atras compas prencipioron con a segunda guerra d'Iraq, y belunas mas viellas con a insumisión, a primer guerra d'Iraq, o 0,7%... Talment iste 15M siga lo naixer en l'activismo de muita chent. Encara que o movimimiento no conseguise cosa, regular que muitas d'as personas que son participando-ie, remanirán en os movimientos socials quan tot isto pase.

A cucha anticapitalista en cheneral, y a independentista en particlar, hemos de mirar-nos fito-fito iste movimiento social. Hemos de parar cuenta y fer un analis de como ha surtiu, como han conseguiu lo que son conseguindo, y mirar de trobar as licions que podamos aprender-ne.

No sé si isto rematará en bell cabo u quedará en bella cosa romantica de un par de semanas. Sí sé que han conseguiu animar a vida cutiana y politica d'a ciudat, d'o país y de l'estau, que cambeen discursos, que muita chent que nunca no hese feito cosa, se mueva bell poquet... muitas cosas buenas. O 15M no ye perfecto, pero sin dubda, ye a-saber-lo de positivo. Tenemos tot a ganar y mica que perder. Nos viyemos en a Plaza d'o Pilar!

miércoles, 11 de mayo de 2011

Ampraus 056

China chana he iu replegando material ta bell par d'ampraus. Talment por as eleccions, a primavera u ves-te-ne tu a saber qué, pero Aragón ye bullindo de noticias, convocatorias, actividatz...



Puyalon fació fa poco un comunicau sobre a Franja y a suya anviesta sobre ixas redoladas. Alto u baixo a postura que ha levau l'independentismo aragonés dende que yo lo conoixco, pero por escrito y muito bien esplanicau tot. Lo texto lo tenetz aquí. ¡Y que siga tan dificil d'esplicar isto a tanta chent....!

Sobre academias y grafías, escribió Lluis Xavier Flores Abat fa poco en o blog de Fablans. Como quasi tot lo que se charra sobre o tema soi d'alcuerdo en bellas cosas y no pas tanto en belatras, pero ye un d'os millors textos publicaus en zaguerías. Sin alticamar-se ni una parola más fura que no a d'antis.Un clamamiento a entender-nos entre todas as fablans, a la nuestra unidat y a empentar entre todas ixe esdevenider que s'ha ubierto con a proclamación (encara no oficial) de l'academia d'a luenga aragonesa. Ta reflexionar y pensar-ne.

19 de mayo. Apuntatz-tos ista calendata en as vuestras achendas. De tardis Xavi Sarriá presentará a versión en castellano d'o suyo libro “Bienvenidos al paraíso” en la librería La Pantera Rossa de Zaragoza. Tamién ixa mesma tardi ye o primer cabo d'anyo d'A Flama. A crepería tabierna que en ixos 365 diyas si fa u no fa, s'ha convertiu en un puesto de trobada ta muitas personas d'os movimientos socials de Zaragoza y un poquet tamién de tot Aragón. Lo celebrarán con una borineta bien plena de sospresas. Tamién podetz aprofeitar ta viyer a exposición que ye organizando Lurte mientres tot lo mes, con unas fotos bien pinchas d'a colla vestidas d'almugavars en a placha, en plan conquerindo Neopatria. Asinas que astí nos viyeremos. O diya 20 caldrá descansar-se un poquet porque remeratz que o 21 ye o mundialet anti racista. Tenetz o cartel y más info en o canto dreito d'iste mesmo blog, baixo o titol de “A convocatoria”. Dimpués de toda a participación que bi habió en as dos primers edición cal que ista rebuta d'anti racistas. Encara no ha feito as tres anyadas y ya ye un clasico. Norabuena a las mais d'a ideya!

A porra electoral que publiqué fa diyas en iste mesmo blog ya ha teniu bells participants. Un par de cosas cal adhibir. La una, que si no publicatz con o vuestro nombre / nick y queretz participar-ie, me invietz un correu dicindo qui sotz, u no tos podré convidat a la biera. A segunda, que ye de dar, ye que o plazo remata o diya 20 a meyanueit. Si queretz informar-tos más sobre as elecciones dende atra anviesta, La Enredadera en ferá un debat iste domingo. Bi son convidaus chent d'os verdes, CHA, IU, Puyalon, y chent que esfiende l'abstención u atras opcions. A fe a fe que será intresant.

Continando con ixe domingo, o rete de colectivos socials d'Aragón convoca una manifestación baixo o lema: “Aragón: esfender o territorio, cambiar o modelo”. O manifiesto ye, tamién en aragonés, en o blog suyo. Astí podetz leyer as reivindicacions que fan. Nos i viyeremos!

Como de cutio, remato con un video. Una colla que conoixié de casualidat en o quiosco d'o Parque Bruil: Gogol Bordello. Muito gran!


jueves, 28 de abril de 2011

As zaragozanas foranas y Belloch

Fa diyas que Florencio escribiba en o suyo Facebook queixando-se por no poder pillar una bizi si no yera censau en Zaragoza. Teneba toda a razón en queixar-se. Hue leigo que ta lo bus, o tranvía, as piscinas, etc os censaus en Zaragoza tendremos millor pre que os foranos que nos acompanyan en ista ciudat.

Soi zaragozano, fillos de zaragozanas, y nieto por parti de pai de zaragozanas. Talment por ixo quiera tanto a ista ciudat. Ye quasi lo unico que heba conoixiu dica las catorce u quince anyadas, quan empecipié a viachar bell poquet más que no os veranos en Cambrils. He conoixiu a muitas foranas que han quiesto u no les ha quedau atra que venir-se-ne t'aqui, muitas vegadas emplidas de pena por deixar os suyos lugars d'orichen. Siempre he prebau de que se sentisen como en casa. De que viyesen Zaragoza, y más que más o mio vico d'a Madalena, con os mios uellos. Con ixos uellos que viyen repolida cada cantonda d'a ciudat. Que sienten a las casas, palacios, monumentos y carreras mormostiar a suya viella u no tanto historia. Bellas vegadas lo he conseguiu a lo menos en parti, belatras no tanto. Mesmo belunas ya sienten a Zaragoza como parti suya gracias, entre atras cosas a lo mío encerrinamiento en que asinas estase.

Agora lo concello quiere fer-les ciudadans de segunda. No ye tanto a puyada de pres lo que veigo mal, sino ixe sentimiento de refus t'a mia ciudat que creya en a foranalla. No quiero que denguna d'as mias amigas se sienta por demás, se sienta forana aquí, sienta que ye menos de Zaragoza que no yo, siga naixida u creixida a on que siga. Sigan d'Andorra, Banariés, Uesca, Guatemala, Palestina, Tudela u Cerveruela.

Muitas d'as que agora habrán de bosar más por os servicios d'o concello, no han esleixiu vivir en A Inmortal. Han habiu de venir-ie por estudios, treballo, familia u milenta cosas. ¿Quantas s'han habiu de venir a estudiar a carrera ta Zaragoza? ¿Quantos han habiu de marchar d'o suyo lugar en no trobar-ie treballo? Ya no ye que no mereixcan bosar más, ye que mesmo habrían de bosar menos en estar bella mena de refuchiaus. Aragón tiene un malotía (entre tantas atrás) que se diz centralismo y que fa que Zaragoza, arrocle quasi tot, y que dende as institucions se empente ixo. Belloch, que be de consumir lo mesmo que Mourinho u Aznar ye encerrinau en fer una ciudat d'un millón de personas, en fer un chicot Madrid, que tanto be de trobar a faltar. En fer una ciudat – show con eventos surrealistas como ExpoNabo. D'alternativas partitocraticas quasi no bi'n ha, pues pocos enristen de verdat contra ixe modelo de ciudat y por un regular lo fan con a boca chiqueta que zarran de tot quan les toca de gobernar con o nuestro mega-alcalde-por a gracia de Dios Nomas cal remerar aquella borrumbada clamada Expo 2008.

Asperemos que isto siga bella mena de maniobra electoral, que no contine ixe Zaragoza contra Aragón tan peniblement famoso, que a resaca electoral y personal de Belloch le faiga reblar y que todas y totz podamos, si queremos sentir-nos acubillaus en a ciudat a on que queremos u a on que hemos de vivir. Y asperemos que bell diya denguna no haiga de venir t'aqui si no quiere, prou que sí.

martes, 26 de abril de 2011

En leyendo... El invierno de la Corona

Una charradeta bien pincha de El invierno de la Corona de Jose Luis Corral. Ta pensar sobre o pasau y tamién o present...

- Esos aragoneses, siempre tan tercos. Yo mismo sufrí su tozudez: en las Cortes privativas de su reino que celebraron en Zaragoza no me dejaron asistir, pese a ser notario real, porque no era aragonés.


- Ésa es tal vez una de las grandes dificultades que siempre han tenido que salvar los monarcas de la Corona. El rey de Aragón lo es también de Valencia y Mallorca, y es soberano de Cerdeña y conde de Barcelona, Rosellón y Cerdaña y duque de Atenas y Neopatria, y aún así se intitula rey de Córcega. Muchos Estados jalonan una misma corona, pero cada uno de esos Estados tiene intereses bien distintos, a veces contrapuestos y enfrentados. Los nobles aragoneses sólo desean mantener su indepedencia y en todo caso obtener de la corona nuevas tierras que les proporcionen más rentas y más siervos, los mercaderes catalanes aspiran a aumentar sus fortunas, ahora muy menguadas, abriendo nuevos mercados para sus productos, y valencianos y mallorquines esperan con paciencia que los catalanes se arruinen para ocupar su lugar en el comercio mediterráneo. Por su parte, sardos y griegos nada tienen que ver con nosotros, si admiten a regañadientes la soberanía del rey de Aragón, es tan sólo porque consideran que así salvaguardan mejor sus intereses ante las apetencias de sus poderosos y ávidos vecinos. Ésta es la verdadera dificultad para gobernar unos reinos y Estados como éstos – explicó el Canciller.

- Tal vez tengais razón, Canciller, pero os olvidais de algo muy importante – alegó Santa Pau.


- ¿De qué?


- De la voluntad colectiva de permanecer unidos bajo la misma corona.


- La voluntad política suele cambiar cuando cambia el interés económico – dijo el Canciller.

El invierno de la Corona. p. 253. Jose Luis Corral. Heraldo de Aragón 2010.