sábado, 26 de marzo de 2011

Ampraus 055


Ola, que taaaaal!

Torno con unatro Ampraus, ta emplir un poco iste forau de manca d’inspiración que tiengo en zagueras…


Cheneración ni-ni: Y van no se quantas vegadas que charro d’o
mesmo. De lo poco goi que me fa o ferrete de “a mía cheneración ye la millor, a resta puden”. En iste caso ye Publico qui publica un estudio sobre a “cheneración ni-ni” desmitificando ixa vox populi que diz que a zaragalla d’agora no fa cosa. Cuento que, como totz os estudios, bien cocinau, podría haber dau esferents resultaus, pero resulta agradable viyer que bell meyo de comunicación creba ixe discurso tabierner sobre “a chovenalla d’agora”.


El mundo today ye una depeixa de noticias ta esmelicar-se un ratet, que siempre ye bueno. La conoixié gracias a Pixe y, dende fa bells meses, no deixo de leyer-me-la de cabo ta quan, ta fer bella riseta en ixos intes a on que te trobas un poquet triste u canso. Muito recomendable.

De Sortu muitas han publicau ya as suyas anviestas. (
Desde Banarús, Isaac Rosa u Purnas con a suya sobrebuena contimparanza con Minority Report.Poco más que decir-ne. O estau espanyol torna a contrimostrar que le importa prou poco a suya propia legalidad, feita a esprés ta ilegalizar a la cucha abertzale y que, faiga lo que faiga, no les deixará presentar-se a unas eleccions. ¿Qué mas cal? Fa bells meses hese dito que con lo feito por Sortu sería proa. Agora pareix que cal condenar totz os terrorismos presents, pasaus, futuros, en totz os multiversos, os tsunamis y mesmo fer palmas quan engarcholan a bell etarra… Tanimientres os partius faixistas continan fendo lo que les agana, o PP encantau con o franquismo y, si belun d’Intereconomía me leye, o PCE que sin condenar lo de Paracuellos, u o PSOE lo GAL. Cuento, que como siempre, a cucha abertzale tendrá plan B (y C, y D…) y a la fin será present de bella traza en as eleccions. Viéremos que pasa alavez… Buenisma a vinyeta d'alto de Fontdevilla, publicada en Publico y en o blog suyo.


Chapón: ye ta fer un “exerciendo lo pasquinismo” de tanto topicazo. Vienga terne que terne a decir que “qué organizaus que son os chaponeses”, que “qué bien que fan as ringleras t’a virolla” y asinas asinas… No seré yo qui diga que os pueblos no tienen bella cosa d’idiosincrasia propia, y que bells d’os topicos tienen parti de razón, pero me aburre tanto ixa santificación que se ye fendo d’os chaponeses… Más que más quan los contimparan con Haiti, metendo a las haitianas quasi como animals luitando por pizca. Me fería goi de viyer l’actuación de toda ista periodistalla en ixos tierratremos. A las chaponesas no les faltará de minchar, ni de beber. Mesmo betunas podrán continar chugando con a XBOX mientres bi haiga luz. En Haití, nian a virolla de cada diya yera (ni en ye) guaranciada, asinas que fer contimparacions, d’a situación u d’o comportamiento d’a chent, ye una ababolada de ordago.


Libia: Toca, no? Ya he charrau de Chapón (y tornaré a fer-lo) y cal mirar-se enta l’atro “afer d’actualidat”. A situación ye mala de tot. No le veigo garra solución buena por garra cabo. Continará Gadaffi d’aquí a seis meses? En qué condicions? Habrán ganau as rebeldes? Será una (atra) colonia d’Occident? Quantos muertos habrá costau plegar en ixa situación? Crudo lo tienen por ixa parti d’o mundo. Por agora, a respuesta a una matanza, ye estando-ne una atra, como diz Isaac Rosa y repitió Llamazares en o Congreso d’os Diputaus Espanyol. Se’n ha escrito muito. Por agora, tos deixo con quatre articlos que me facioron goi y con esferents anviestas sobre a guerra de Libia:
Nacho Escolar, Entrevista a Gilbert Achcar, Isaac Rosa, y Andrés Martínez Lorca.

Como no, en a era de lo audiovisual, un par de videos. O primer, de PACMA, sobre o toro de Medinacelli, una atra traza sofisticada de torturar animals. Penible, simplament. Como o video ye prou desagradable, un poquet de humor tamién: Puncoyo aprendendo a fer tinticola. Gracias a Arale por o video...




lunes, 21 de marzo de 2011

Tenemos academia!

Por si belun encara no s'ha enterau (¿A on vives moceta?), ya ye nombrada l'academia (oficial) d'a luenga aragonesa. No sé si ya ye publicau en o BOA, que ye quan será de verdat oficial, pero, por lo que yo sé no pareix que vaiga a haber-ie cambios. O listau d'as academicas lo tenetz, chunto con un chiquet comentario d'o CV de cadagún en o blog de Fablans Zaragoza y en Lo finestró del Gràcia. Asinas que, encara que un poquet tardi, creigo que toca fer valuracions.

Encerté y m'entiboqué. Encerté quan dicié que, si se nombraba una academia que no estase lo Consello Asesor, apareixerían trolls por tot internet decindo que l'academia pude, que ye d'o PSOE y, como no, que bi ha una man catalana dezaga. Os mesmos que no reconoixeban a l'EFA como academia por no estar nombrada por o gubierno, agora cretican a la nombrada por o gubierno. Trolleando, más que más, por o blog de Fablans Zaragoza (parabiens por o primer cabo d'anyo, continatz con ixa sobrebuena faina!). M'asperaba lo d'o PSOE y que no reconoixesen u se caranyasen si se nombraba una academia asinas, pero lo d'o catalán, me carranya y me cansa a partis iguals. Prou que buena cosa de culpa la tienen os nagorianos por a fatera ixa d'o "marco de seguridat con o catalán" (sic) por lo de fer servir "ny" en cuenta de "ñ". O "marco de seguridat con o castellano", luenga a la que sí que ye chusmesa l'aragonés pareix que no les preocupa tanto...

Tamién m'entiboqué. Levo prous meses, dende que s'aprebó a lei de luengas, que no caleba asperar a que o gubierno nos fese lo treballo, y contino pensando igual, que no cal asperar-lo. Pero si lo deciba ye, entre atras cosas, porque no creyeba que s'ise a fer cosa antis d'as eleccions, ni dimpués quan o PP gubierne Aragón. Pues ixo, que m'entiboqué. Tenemos academias y pareix que prencipiarán a treballar antis d'as eleccions. Millor ta todas, me pienso.

Cuanto a qüestions legals, cal aclarir, que o numer de academicas potencials ye de 21. Y digo potencials porque con isto bi habió bell empandullo informativo. Agora bi ha nueu academicas d'a luenga aragonesa, pero seguntes os nombramientos podría plegar a estar-ne vintiun. Ixo podría cambiar prou a composición y os porcentaches que i tienen as diferents sensibilidatz tocant a l'aragonés. No sé como son as ordinacions de l'academia, asinas que no sé quanto durará ista formación que bi ha agora. Si se puet enamplar, sustituyir bell miembro u qué puet pasar en o futuro amanau. ¿Podría o PP meter a dotze matutans que decisen que l'aragonés ye dialecto d'a castellano u qualcosa parellana? Que me se yo.

Pareix que tampoco no cobrarán cosa, talment dietas, ixo no lo sé. Pero cal aclarir-lo, que tamién tenemos os trolls espanyols malmetendo cada vegada que apareix una noticia en os "meyos grans" (Heraldo y Periodico). Que si "que de malfurriar diners!", que "i son soque ta pillar bien de diners", y asinas asinas... Pues no, manyo. Dengún no va a vivir d'isto. Como muito ta bosar a bencina, que muito viven luen de Zaragoza.

Tocant a la composición que ye o más important: bi ha cinco amanaus u d'o EFA, tres amanaus u d'o CFA y Marisa Arnal, d'a Universidat, que pareix que ye contraria a la G.87. Tot isto porque me lo han dito, que a beluns no los conoixco, u a lo menos no conoixco as suyas opinions. Asinas que pareix que si l'academia diz de meter una grafía oficial ta l'aragonés, y cuento que habría d'estar lo primer que faiga, se decidan por a d'o EFA, u a lo menos, por beluna parellana. Ya he dito, en publico y en privau, que me pareix que bi ha cosas mas urchents, pero si deciden una grafía ya serán todas as cartas sobre a mesa. Ya no servirá lo de "cal asperar a una academia nombrada por o gubierno" y tot ixo. Y prou que, cuento que como a todas, me surte a dubda. ¿Qué ferán as G.87eras si se decide una grafía parellana a la d'o EFA? ¿La ferían servir? ¿Se declararían insemisos? ¿Deixarían d'escribir? ¿Dimitirían Nagore y cía? Lo tiempo lo dirá... La mesma pregunta de revéssi se dase a sospresa y l'academia se decidise por la paleomoderna (cucada de uello ta Florencio) G.87. Yo, ya digo que, con muito penar, la tornaría a fer servir.

Prou que todas hesenos trigau una academia esferent. Diz que, en Espanya, todas son seleccionadoras nacionals, y cadaguna levaría once chugadors esferents t'os partius d'Espanya. En fablilandia pasa lo mesmo. Todas hesenos trigau una atra academia. En a mia opinión bi ha chent que i sobra y chent que i falta, pero no me pareix una decisión mala a composición, y me pienso, que ye un retrato, alto u baixo bueno, de fablilandia, con todas as suyas sensibilidatz, fueras d'a SLA, que s'ha quedau difuera, encara no sé guaire bien porqué.

Asperemos que ista academia faiga camín y honra ta l'aragonés y que cumplan con o suyo quefer que ye dignificar, normativizar y fer espardir ista luenga. Que no ye poco!

miércoles, 16 de marzo de 2011

Exercendo lo pasquinismo 005

Y toca más espanyolismo, más tractamiento meyatico vergüenyoso y más y más topicos…. Fa bells diyas se feba o deceno cabo d’anyo de que se sacase o Servicio Militar Obligatorio y a Obcheción de Conciencia. En o mio caso, me libré por poco, demandando prorrogas y mas prorrogas entre que prencipiaba os mios estudios. O diya que s’anunció que no bi habría más mili, alenté tranquilo, pues me libraba de lo que buena cosa de familiars y amigos me heban recentau. Un ambient horrible, un secuestro de nueu meses (quan me tocaba de fer-la a yo) y espanyolismo, militarización, obediencia ciega y asinas asinas.

Como deciba, fa diez anyadas que muitos (y muitas, que as mesachas tamién sufriban en tener a os suyos amigos y familiars secuestraus) nos libremos d’aquello. A prensa, u a lo menos as radios que ascuité yo (SER y Aragón Radio) en charroron. Y como no, lo facioron d’unas trazas fastiosas. Tot lo rato, chentucia, recentando anecdotas “divertidas” (no sé guaire bien en que pende a diversión de seguntes que chent), y, sobre tot, decindo que ixo habría de tornar porque a chent d’agora no tien valors y blablabla. Me cansa mesmo escribir-lo.

Una atra vegada o ferrete de “istos chovens no tienen valors ni saben de qué va a vida”. Una atra vegada más as valors d’o patriotismo más “chungo” y d’a obediencia debida como positivos. Una atra vegada mas a prensa acubillando y animando ixa morfuga pudenda, entre que se silenció tot lo movimiento d’insemisión que esvoldregó a mili, totz os engarcholaus que penaron y mesmo morioron en as suyas garcholas por negar-se a ir t’a mili. Caspa y mas caspa.

¡Guarda si se podaba charrar de temas sobre istas diez anyadas!. O debandito movimiento d’insemisión, a obcheción de conciencia y as suyas mafias y lo que suposaban economicament, as anyadas perdidas ta tantos, o masclismo y a homofobia d’os cuartels, as “gromas” que te feban en plegar-ie … pero encetoron o camín facil d’as dicendas, d’a nostalchia de beluns, de “yo me lo pasé bien y bi facié arrienda amigos”.

Como de cutio, en os meyos de contrainformación, sí que se puet trobar ixe espacio alternativo a on que se puden leyer atras opinions. Aquí tenetz l’articlo publicau sobre o cabo d’anyo en antimilitaristas.org y aquí un par d’eixemplos de manipulación informativa. Que faiga buen prebo!

viernes, 25 de febrero de 2011

Ampraus 054

En istos diyas m'ha vagau de leyer-me un poquet mas que de cutio bellas noticietas y articlos que m'han pareixiu intresants. Astí tos ne van belunas:

Tunez: Como ya he dito, se son sentindo muitas fateras arredol d'o que ye pasando en Tunez, Echipto y atros países. Ahiere mesmo sentié a dos personas charrando de que no entendeban como heba prencipiau tot en Túnez, estando "o país más civilizau d'a redoladada" (sic). Manimenos, siempre queda chent que fa atra mena de analís, y que remera a hipocresía d'a mas gran parti d'occident y as situacions reyals, y no alazetadas en topicos sino en datos. En iste articlo, Santiago Alba remera a historia recient de Tunez y o tractamiento d'os meyos de "comunicación" de masas.

Islandia: Atras revolucions no apareixen tanto en ixos mesmos meyos de comunicación. Talment porque ye más luen (en terminos cheopoliticos, no cheograficos) Tunez u Echipto, que no pas a "occidental" Islandia. Toda una revolución pacifica, popular y, prou que sí, silenciada. Por bell meyo sí que ha apareixiu quasi d'amagatons. A yo m'ha caliu enterar-me, como tantas atras cosas, por Nodo50, (y dimpués lo sentié en Fendo Orella) a on que trobé iste articlo.

Luengas: Fa poco se celebraba o Diya internacional d'a luenga materna. O CSLA s'achuntaba y, encara que no sabemos guaire bien o qué se i decidió pareix que van fendo tranfos entaban. Público feba un articlo sobre a penible situación de l'amostranza d'as luengas oficials de l'Estau que no son o castellano, en l'Estau y en o mundo. Fendo vistero o ixubliu y diprecio que bi ha y como se las estiman más en Europa u America que no pas en a "tolerant y plurilingüe Espanya. Ahiere tamién , m'habié d'ascuitar a los dos ababols d'alto (los d'o "Tunez civilizau") decindo que yera una desgracia y una gran error (sic) que o suyo nieto estase bilingüe, en estar a segunda luenga o catalán. O nieto, antimás, tien tres anyadas.... Sobre iste afer hemos escrito en zagueras Octubre17, Aragonando, lo finestró del Gràcia y yo mesmo. Florencio adhibiba uns videos penibles de Telemadrid censurando a Guardiola por charrar catalán.

Un poquet d'humor ta rematar. Iste video lo pencho Oliver en o suyo facebook. No sé si ye un fake. Si no'n ye, que medrana que o esdebenider d'o mundo penda de ista chent, y que grans os gallegos que i charran. Si en ye, dar a norabuena t'o que lo haiga escrito porque me fació pasar un rato sobrebueno. ¡Que'n yera d'esmelicau!...


A vinyeta d'alto ye amprada d'o blog de Manel Fontdevilla d'o 1 de febrero, que se que esfiende os dreitos d'autor y talment se carranye sino meto a fuent. Que vaiga bueno y nos viyemos en o Buena Chent!


viernes, 18 de febrero de 2011

Exercendo lo pasquinismo 004

Impresionant a cantidat de fateras que se son sentindo con l'afer d'as revolucions en bells "paises arabes" (Tunez, Echipto, etc...). Y tamién muitismas con lo d'a lei antitabaco. Os locals insemisos son declaraus por muitos "meyos de comunicación" como verdaders heroes. Los mesmos que fa no tanto creticaban a los insemisos a lo servicio militar u que continan criminalizando a os porrers u atros drogadictos pobres. A los drogadictos ricos prou que no...


¿Y qué tienen que viyer istas dos noticias? Cosa, diría yo. Una serie de revolucions politicas, a-saber-lo d'importants y que pueden cambiar muito a redolada, y mesmo o mundo, versus una reforma en a politica de drogas d'o gubierno espanyol. Ta yo, insisto no se pareixen mica, ni por tema ni por importancia. Manimenos, ta Hilario Pino, u t'as redactoras d'informativos de Cuatro (una d'as cadenas de TV propiedat de Berlusconi), sí que ye asinas. En o telediario de fa bells pocos diyas, dimpués de charrar d'as zaguers noticias que plegaban dende a ya famosa plaza Tahir, Hilario Pino continaba asinas "Y aquí seguimos con nuestra revolución particular provocada por la ley antitabaco". Hibo! Alticamau me miré por a finestra ta viyer si milenta personas iban ent'a Plaza d'o Pilar a prebar d'espaldar o gubierno pero no. Alufré a un par de vecins fendo-se un fumarro en o bar d'a cantonada, pero de revolucions, mica.


Isto en a parti "seria". Agora plega a parti surrealista u a-scientifica, como tos n'estimetz mas. En iste vinclo podetz leyer una noticia sobre a financiación d'a Lei Organica d'Amostranza (LOE por as suyas siglas en castellano). Seguntes a redactora, o gubierno "dará algo más de casi 3 millones de euros - 2.835.135 euros". ¿Qué mena de exprisión ye ixa?. "Quasi" ya ye inexacto de tot, pero "bella cosa más de quasi"... ¿O qué ye ixo? Pues 2.835.135 exactament. Ni un centimo más ni un centimo menos. Ta esmelicar-se-ie!


En l'atro canto d'o periodismo, me trobé con iste articlo en Rebelión de Javier Adler sobre o caso "Kiko Veneno y Ceuta". Si no sabetz que que va la cosa, en l'articlo lo explica. I charra, no tanto sobre Kiko Veneno, sino de como en charroron os meyos de comunicación, contimparando-lo antimás con atro caso parellano, a supuesta censura d'un concierto d'Alejandro Sanz en Venezuela. Como buen periodista, mete buena cosa de referencias t'as fuents ta que podamos consultar-las y formar-nos a opinión nusatras mesmas. Un eixemplo de denuncia d'o pasquinismo buenismo. Fetz-le una uellada que tos ferá goi.

martes, 15 de febrero de 2011

Mas catalanofobia

Mas catalanofobia. En iste caso contra a luenga, no pas contra o pueblo (¿u reyalment contra os dos?) Cuento que muitas ya lo habretz sentiu pues en han dau treslada en bells blogs como Lo finestró del Gracià y Labrandonos en la sombra. Dimpués d'o partiu entre o Uesca y o Girona, l'entrenador d'iste zaguer equipo, naixiu de Mequinenza, fació qualcosa tan grau como contestar en catalán a una pregunta que le heban feito en catalán. Un periodista que i yera, tot faltando, le chiló "¡en castellano!". Prencipio alavez una pleitina sobre a luenga d'a rispuesta. O entrenador quereba contestar en catalán y dimpués contestar en castellano a tot lo que querese l'atro intolerant periodista. Remató suspendendo a rueda de prensa, bien carranyau. Normal. A muyir fardachos ya con tanto ababol suelto. Y ye que, totz ixos que dicen que en Catalunya no se puet charrar castellano (¿de verdat i son estaus bella vegada?), no se si no viyen istos videos u son los que los provocan. Hemos plegau en una paranoia con o tema d'o catalán, que ye penible. Iste zaguer afer ye tot un eixemplo. L'entrenador teneba tamién toda a razón quan deciba lo de que si respondese en anglés a una pregunta feita en anglés dengún no le diría cosa. ¿Quantas vegadas hemos visto entrenadoras, más que más, de primer división, que quasi no charraban castellano? Todas remeramos, por eixemplo, a Van Gaal y o suyo guinyol, que tantas risas me rancó.

Pero o catalán ye una luenga esferent. Una luenga que s'ha de fer servir en Catalunya nomás y a escuchetes. Sin que dengún no la sienta, no vaiga a estar que sigas enrestindo contra o suyo dreito de charrar y vivir en un mundo monolingüe castellano. Anglés, francés, alemán ... sí, que ixo ye cultura y cal saber-los y practicar-los (encara que dimpués nunca no vaigas a visitar garra país anglo, franco u chermanofono). O catalán amarguina y menaza.´

Como toda nacionalista banal, y como toda nacionalista lingüistico banal, siempre acusa a l'otri d'o que ella fa. Acusan de malos modos a qui charra catalán y dimpués protagonizan videos como o debandito (que pencho abaixo) u como aquel famoso "Yo me clamo Josep Lluis aqui y en a China Popular", que tamién pencho abaixo.

Ya que prencipio a meter videos sobre o tractamiento absurdo que tienen as luengas en iste estau y en ista sociedat espanyolizada y espanyolizant, no puedo deixar de remerar aquella notica, tamién surrealista y penible a on que se viyeba a Belloch aprendendo anglés troglodita, de conchunta con Manuel Blasco, d'o PAR. Zaragoza, Spain. No lo ixublidetz.... ¿Que hese pasau si , por qualsiquier razón, hese habiu d'aprender bell poquet catalán y hese saliu en TV decindo, "Jo sóc l'alcalde de Saragossa, Aragó"?

País de cazurricos...

Entrenador d'o Girona:


Josep Lluis en a China Popular:


Belloch, Zaragoza, Spain.

jueves, 10 de febrero de 2011

Odas ta la okupación

Bi ha temas que se repiten terne que terne en todas as collas de rock y atras cosas parellanas. Un d'ells ye a okupación. Muitas en han escrito bella canta. Hue en pencho tres que me fan a-saber-lo de goi ta homenachear a toda a chent d'o movimiento okupa zaragozana que tantas cosas ye fendo tan bien....

Barricada. Okupación


KOP. Desalojos son disturbios


Tranfer. Okupa y resiste