Mostrando entradas con la etiqueta SER. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta SER. Mostrar todas las entradas

viernes, 21 de diciembre de 2012

No plegó la fin


Publico isto o 21 d’aviento y ¡oh sorpresa! o mundo no se'n ye iu a muyir fardachos. A especie humana continaremos vivindo sobre ista planeta, a resta de sers vivos tamién, y as cosas no habrán cambiau ni más ni menos que qualsiquier atro diya. Como muito, bella barrenada, prebando de fer cumplir a profecía habrá feito bella fatera.


He viviu bellas quantas fins d’o mundo. Remero que en un curso de l’instituto febanos cayer os bolis todas de vez cada vegada que se acotolaba lo mundo. Cosas d’adolescents... Y prou que, ta fer a gracia, siempre yeranos a la tisva por si en bella parti leyebanos que bella barrenada heba predito a fin d’o mundo. Igual s’acotoló 15 vegadas ixa anyada!

Manimenos, por fer o fato, a gracia y tamién por ignorancia, a-saber-lo s’ha charrau d’ista fin en concreto. A primer vegada que sintié charrar-ne, estió por o calendario maya. Me costó bells 10 minutos fer una busca en internet y descubrir que no yera cierto que o calendario se rematase se ixa calendata. Nomás remataba un ciclo. Antiparti, si os mayas hesen estau tan buenos predecindo, igual les hese iu bell poco millor, ¿no?

Dimpués, quan ya ye vox populi que ixo d’a profecía maya ye una ababolada, te plegan as iluminadas new age” y te dicen que no, que lo que as mayas deciban ye que bi habría un “cambio de ciclo”. Bellas vegadas acompanyan a parola ciclo de adchetivos como cosmico, espiritual, enerchetico, freqüencial, psiquico u parellanas. De qué efectos concretos tendrá ixe cambio, como podemos parar cuenta de si ye pasando u no pas, etc... no’n dicen mica. Asinas no fallan. O 21 d’aviento no pasó cosa. No ye garra punto d’inflexión. As enerchías, freqüencias y prou que o cosmos continan a on que yeran y funcionando d’a mesma traza. Os espritos continan sin existir y, encara que a mía psique contina si fa u no fa sana, as iluminadas, magufas y chentucia parellana, prencipian a elaborar a nueva fatera que tendrá a meyos de comunicación y ignorants de toda mena sondormindo y aburrindo a la población.

O papel d’os meyos de comunicación ye bien important en espardir istas historietas y, lo que ye pior, en dar-les de minchar. Fa bells pocos diyas, o 12 d’aviento de 2012, un concepto tan arbitrario que, por eixemplo, ixa coincidencia numerolochica no sucede que en o calendario cristiano, entrevistoron en la SER a un matematico y a un numerologo. Simplament que metan a los dos a o mesmo ran ye una faltada a la intelichencia d’os que ascuitan y a lo rispeto d’o matematico. O matematico prencipió explicando porque bellas culturas antigas contaban en base 12. Lo feban porque emplegaban o dido pulgar ta contar cadaguna d’as falanches d’a resta de didos. Quedaban quatre didos libres, por tres falanches: dotze. Si antimás quereban fer cuentas más largas feban servir l’atra man contando con os cinco didos, cinco dotzenas. Por ixo os minutos tienen 5x12 = 60 segundos, y as horas 60 minutos, y cuento que as circunferencias 360 graus. Intresant, ameno, curioso. Tamién contó bella coseta más sobre os factors d’o numer 12 y tal. A entrevista estió prou curteta y me quedé con ganas de más. Pero a escape Francino dio pasó a l’ababol numerologo que, sin que dengún no le’n preguntase, prencipió a decir que a numerolochia yera una sciencia porque Pitagoras deciba no se que d’o numer 9, y que as cifras de 12/12/12 feban 9 (1+2+1+2+1+2). Porque se deixa o 20 de 2012, no lo explicó. Dimpués estió decindo fateras mientres un rato bien largo sobre que yeran numers machicos y que ell podeba decir como yeran as cosas por os numers, como yeran as personas por a suya calendata de naixencia y o suyo nombre, asignando numers t’as letras y asinas asinas. Quan Francino le leyó un tweet que feba o somarda sobre as ababoladas que contaba o numerologo, iste s’esfendió con l’argumento perén de “tú no sabes lo que he curau yo”, “viene-te-ne a la mía consulta y viyerás quanta chent apanyo y tot lo que encierto” y cosas asinas. Que digo yo, que dedicando-se a los numers, que faiga una primitiva y no le caldrá tener consulta. Talment Fabra sí que siga numerologo, ¿no?.

Pues ixo ye lo que s’estiman más os meyos. Debant d’una persona que podría entretener y educar, que nos yera explicando historia y matematica de vez, fendo-lo bien intresant, s’estiman más de meter un barrenau que ye TIMANDO a la chent. Siempre nos quedan atros periodistas que fan articlos explicando las cosas bien.
Continará, porque de medolla en iste tema bi'n ha prou...

miércoles, 4 de julio de 2012

Hemos ganau

En sentindo iste maitin o EGM (Estudio Cheneral de Meyos) en a SER pareixeba que no bi hese garra atra radio en tot l'estau. Yeran os millors, heban puyau que me sé yo quanta chent que les ascuitaba y no teneban rival. No he sentiu atras radios, pero cuento que COPE u Intereconomía tendrían os mesmos mensaches. Igual como Publico bells meses antis de trancar a suya edición de papel, u qualsiquier atro meyo, importando igual os resultaus reals.Siempre que bi ha una enqüesta d'audiencias totz os meyos son os millors y os que más ganan. Mesmo en a SER deciban que Radio Olé yera radio de "mosica popular espanyola" más ascuitada que ye como decir que Radio Topo ye a emisora libre d'A Madalena más ascuitada.
En as eleccions pasa igual. Pase lo que pase totz os partius ganan u porque de verdat ganan u porque no pierden tanto como se pensaba u porque se quedan igual, pero enamplando a suya presencia en bell puesto.
 
Cuento que bi habrá muitos más eixemplos d'iste fenomeno a on que tot lo mundo gana y tot ye perfecto. Yo mesmo, quan teneba responsabilidatz aintro d'organizacions, en as notas de prensa destacaba lo positivo y amagaba u ignoraba lo negativo. Ye normal en o mundo d'a politica y a comunicación y tanto emisors como receptors d'o mensache conoixen y asumen ixa traza de funcionar. U a lo menos ixo habría d'estar asinas....

Lo que me preocupa ye si nusatras (y que cadaguna prenga ixe nusatras como quiera) somos conscients d'ixo quan damos un mensache. Me importa igual que digamos "Tierra de barrenaus ye o millor blog d'o mundo". Esfenderé como pueda todas as bondatz de Tierra de barrenaus, pero de vez seré conscient de todas as suyas debilidatz y de lo que reyalment ye TdB. Pero ¿qué pasaría si, a pur de repetir-lo terne que terne, de verdat me creyese que Tierra de barrenaus ye o millor blog? Tampoco no creigo que calga foter-se de zurriagazos a uno mesmo y penar que TdB pude y ye a mayor güenya d'a blogosfera, como si estase un cristian con o caten ixe de 'por a culpa mía, por a culpa mía, por a gran culpa mía...'.

Prou que cal decir siempre que hemos ganau. Que somos lechión. Que somos o más gran que lo mundo haiga conoixiu nunca. Pero lo que no nos cal ye creyer-nos-lo. L'autocritica y l'autoconoiximiento ye l'alazet de qualsiquier movimiento social que se diga revolucionario y que mire a chusticia social. L'autocritica nos leva a conoixer a on son os nuestros puntos fuertes ta enfortir-los más y os febles ta protecher-los y correchir-los.

miércoles, 18 de enero de 2012

Exercendo lo pasquinismo 007: Laminando culos

En istas zaguers semanas se queda uno un poquet preocupau. Tantas y tantas periodistas laminando culos talment faiga que se les acotole a luenga y haigan de deixar o suyo treballo. Y no ye a cosa como ta más esqueferadas...

Lo de Urdangarín ya yera penible. Ye impresionant como cada vegada que se’n charra, toda una ripa de periodistas, opinadoras y rufierteras corren a tot meter a decir lo bueno y campechano que ye lo rei, que nos salvó o 23F, que ye guaranciando a democracia, a constitución y que me se yo que más... Y ixo que en zaguerías, y dende a carranyada ixa que tenió de ‘lo pin en a fonsera’ bella periodista ya no le ride tanto as gracietas.
 
O cenit d’o pelotismo plegó dimpués d’o monologo nadalenco quan dició ixo de que todas yeranos iguals debant d’a chusticia (¡sin redir-se-ne! ¿cómo lo fa?) y o periodistamen quasi lo fan santo. Que lo diga ell, que siquiá en teoría ye igual como a resta, en tien de bemols!!!
 
Encara que talment bi haiga un pacto ta laminar o culo de totz os repuis d’o franquismo. De tot lo suyo herencio. Pues be-te-me que as periodistas d’os mass media, antiparti de a lo hereu de Franco, tamién cantan loas a los suyos ex-ministros.
 
A muerte de Fraga m’ha deixau sin sangre en a pocha de viyer como as periodistas progres repetiban quanto heba aduyau a la plegada d’a democracia y a las libertatz. Ixo, en a SER, que en a COPE u en Intereconomía no quiero ni saber lo que i habrán puesto decir... Que fastio feban Carrillo y Maria Antonia (que prou en fan ya por un regular) Y que fastio Rubalcabas, Rosa Diez y espanyolamen variau
 
Afortunadament por os retes socials virtuals y fisicos a escape nos trobamos con chent con memoria y hemerotecas que remeran qui estió ixe faixista, qué fació en estando vivo y quals yeran as suyas opinions. Que goi de viyer como surten como fongos por os facebooks os videos y os articlos que, una vegada más, fan esclatera a hipocresía y l’oportunismo de tot iste tarabidau politico meyativo y interpresarial.

miércoles, 16 de marzo de 2011

Exercendo lo pasquinismo 005

Y toca más espanyolismo, más tractamiento meyatico vergüenyoso y más y más topicos…. Fa bells diyas se feba o deceno cabo d’anyo de que se sacase o Servicio Militar Obligatorio y a Obcheción de Conciencia. En o mio caso, me libré por poco, demandando prorrogas y mas prorrogas entre que prencipiaba os mios estudios. O diya que s’anunció que no bi habría más mili, alenté tranquilo, pues me libraba de lo que buena cosa de familiars y amigos me heban recentau. Un ambient horrible, un secuestro de nueu meses (quan me tocaba de fer-la a yo) y espanyolismo, militarización, obediencia ciega y asinas asinas.

Como deciba, fa diez anyadas que muitos (y muitas, que as mesachas tamién sufriban en tener a os suyos amigos y familiars secuestraus) nos libremos d’aquello. A prensa, u a lo menos as radios que ascuité yo (SER y Aragón Radio) en charroron. Y como no, lo facioron d’unas trazas fastiosas. Tot lo rato, chentucia, recentando anecdotas “divertidas” (no sé guaire bien en que pende a diversión de seguntes que chent), y, sobre tot, decindo que ixo habría de tornar porque a chent d’agora no tien valors y blablabla. Me cansa mesmo escribir-lo.

Una atra vegada o ferrete de “istos chovens no tienen valors ni saben de qué va a vida”. Una atra vegada más as valors d’o patriotismo más “chungo” y d’a obediencia debida como positivos. Una atra vegada mas a prensa acubillando y animando ixa morfuga pudenda, entre que se silenció tot lo movimiento d’insemisión que esvoldregó a mili, totz os engarcholaus que penaron y mesmo morioron en as suyas garcholas por negar-se a ir t’a mili. Caspa y mas caspa.

¡Guarda si se podaba charrar de temas sobre istas diez anyadas!. O debandito movimiento d’insemisión, a obcheción de conciencia y as suyas mafias y lo que suposaban economicament, as anyadas perdidas ta tantos, o masclismo y a homofobia d’os cuartels, as “gromas” que te feban en plegar-ie … pero encetoron o camín facil d’as dicendas, d’a nostalchia de beluns, de “yo me lo pasé bien y bi facié arrienda amigos”.

Como de cutio, en os meyos de contrainformación, sí que se puet trobar ixe espacio alternativo a on que se puden leyer atras opinions. Aquí tenetz l’articlo publicau sobre o cabo d’anyo en antimilitaristas.org y aquí un par d’eixemplos de manipulación informativa. Que faiga buen prebo!

domingo, 30 de agosto de 2009

microbarrenaus: periodistas chandros

Qué chandros son bels periodistas! Ayere de tardis estié sentindo a SER en o treballo igual como güe de maitins. As notizias son as mesmas parola por parola. O Gran Chirmán me dicta a berdat.