Mostrando entradas con la etiqueta Magonia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Magonia. Mostrar todas las entradas

viernes, 21 de diciembre de 2012

No plegó la fin


Publico isto o 21 d’aviento y ¡oh sorpresa! o mundo no se'n ye iu a muyir fardachos. A especie humana continaremos vivindo sobre ista planeta, a resta de sers vivos tamién, y as cosas no habrán cambiau ni más ni menos que qualsiquier atro diya. Como muito, bella barrenada, prebando de fer cumplir a profecía habrá feito bella fatera.


He viviu bellas quantas fins d’o mundo. Remero que en un curso de l’instituto febanos cayer os bolis todas de vez cada vegada que se acotolaba lo mundo. Cosas d’adolescents... Y prou que, ta fer a gracia, siempre yeranos a la tisva por si en bella parti leyebanos que bella barrenada heba predito a fin d’o mundo. Igual s’acotoló 15 vegadas ixa anyada!

Manimenos, por fer o fato, a gracia y tamién por ignorancia, a-saber-lo s’ha charrau d’ista fin en concreto. A primer vegada que sintié charrar-ne, estió por o calendario maya. Me costó bells 10 minutos fer una busca en internet y descubrir que no yera cierto que o calendario se rematase se ixa calendata. Nomás remataba un ciclo. Antiparti, si os mayas hesen estau tan buenos predecindo, igual les hese iu bell poco millor, ¿no?

Dimpués, quan ya ye vox populi que ixo d’a profecía maya ye una ababolada, te plegan as iluminadas new age” y te dicen que no, que lo que as mayas deciban ye que bi habría un “cambio de ciclo”. Bellas vegadas acompanyan a parola ciclo de adchetivos como cosmico, espiritual, enerchetico, freqüencial, psiquico u parellanas. De qué efectos concretos tendrá ixe cambio, como podemos parar cuenta de si ye pasando u no pas, etc... no’n dicen mica. Asinas no fallan. O 21 d’aviento no pasó cosa. No ye garra punto d’inflexión. As enerchías, freqüencias y prou que o cosmos continan a on que yeran y funcionando d’a mesma traza. Os espritos continan sin existir y, encara que a mía psique contina si fa u no fa sana, as iluminadas, magufas y chentucia parellana, prencipian a elaborar a nueva fatera que tendrá a meyos de comunicación y ignorants de toda mena sondormindo y aburrindo a la población.

O papel d’os meyos de comunicación ye bien important en espardir istas historietas y, lo que ye pior, en dar-les de minchar. Fa bells pocos diyas, o 12 d’aviento de 2012, un concepto tan arbitrario que, por eixemplo, ixa coincidencia numerolochica no sucede que en o calendario cristiano, entrevistoron en la SER a un matematico y a un numerologo. Simplament que metan a los dos a o mesmo ran ye una faltada a la intelichencia d’os que ascuitan y a lo rispeto d’o matematico. O matematico prencipió explicando porque bellas culturas antigas contaban en base 12. Lo feban porque emplegaban o dido pulgar ta contar cadaguna d’as falanches d’a resta de didos. Quedaban quatre didos libres, por tres falanches: dotze. Si antimás quereban fer cuentas más largas feban servir l’atra man contando con os cinco didos, cinco dotzenas. Por ixo os minutos tienen 5x12 = 60 segundos, y as horas 60 minutos, y cuento que as circunferencias 360 graus. Intresant, ameno, curioso. Tamién contó bella coseta más sobre os factors d’o numer 12 y tal. A entrevista estió prou curteta y me quedé con ganas de más. Pero a escape Francino dio pasó a l’ababol numerologo que, sin que dengún no le’n preguntase, prencipió a decir que a numerolochia yera una sciencia porque Pitagoras deciba no se que d’o numer 9, y que as cifras de 12/12/12 feban 9 (1+2+1+2+1+2). Porque se deixa o 20 de 2012, no lo explicó. Dimpués estió decindo fateras mientres un rato bien largo sobre que yeran numers machicos y que ell podeba decir como yeran as cosas por os numers, como yeran as personas por a suya calendata de naixencia y o suyo nombre, asignando numers t’as letras y asinas asinas. Quan Francino le leyó un tweet que feba o somarda sobre as ababoladas que contaba o numerologo, iste s’esfendió con l’argumento perén de “tú no sabes lo que he curau yo”, “viene-te-ne a la mía consulta y viyerás quanta chent apanyo y tot lo que encierto” y cosas asinas. Que digo yo, que dedicando-se a los numers, que faiga una primitiva y no le caldrá tener consulta. Talment Fabra sí que siga numerologo, ¿no?.

Pues ixo ye lo que s’estiman más os meyos. Debant d’una persona que podría entretener y educar, que nos yera explicando historia y matematica de vez, fendo-lo bien intresant, s’estiman más de meter un barrenau que ye TIMANDO a la chent. Siempre nos quedan atros periodistas que fan articlos explicando las cosas bien.
Continará, porque de medolla en iste tema bi'n ha prou...

lunes, 12 de noviembre de 2012

Ampraus 063: Fendo orella, transchenicos, extraterrestres y Chicote

Fendo Orella
Como ya comenté charrando de La Enredadera, he prencipiau una serie de colaboracions en o programa Fendo Orella de Radio Topo, a on que charraré, igual como aquí, d'o que me vaiga aganando. Iste primer programa prencipié charrutiando y enamplando un poco l’afer d’os fusos horarios que'n charraba fa poco y, a o filo d’a noticia publicada por Arredol, charrando de Sicilia, o suyo movimiento independentista y os suyos vinclos con a Corona d’Aragón, remerando bells capitols importants como o d’as Vispras Sicilianas. T'ascuitar-lo, puncha aquí.

Transchenicos en El Periodico
En leyendo El Periódico de Aragón me trobé con iste intresant articlo charrando d’a "SGAE agricola", a on que os agricultors y a UAGA se queixan de que les cobren dreitos d’autos por as simients que fan servir y que mercoron en o suyo diya. Ista ye una d’as tantas conseqüencias economicas que tien l’actual politica agricola y a espardidura d’os cultivos transchenicos y que, en una grau error estratechica, menos se’n charra. O discurso arredol d’os transchenicos, u a lo menos los que goso sentir yo, se centran masiau en a demba d’a salut. Asoben dende o mundo scientifico (y no soi charrando de chent mercada por Monsanto y cía), se vulcan u a lo menos se meten en dubda os argumentos d’os antitranschenicos con mayor u menor fortuna. Manimenos as conseqüencias t’a biodiversidat y t’a economía son brutals y incontestables. Y agora muitos d’os agricultors que, en o suyo diya, y no sin as suyas razons lochicas, apostoron por a cantidat y a dependencia d’atros contra a calidat y a soberanía propia, son viyendo como qui creyó y vendió ixa tecnolochía quiere replegar l’esquilmen. Y lo que nos queda por viyer... Bien se vale que, en zagueras, iniciativas como o Rete de Simients y muitas atras son luitando por una traza d’entender l’agricultura diferent y aluenyada d’as grans transnacionals y d’as trazas de producción ultracapitalistas.

Un president extraterrestre
Magonia, o blog de Luis Alfonso Gámez, un d’os dinamizadors d’o movimiento sceptico en l’Estau, ha publicau fa poco a curiosa historia d’un candidato t’a presidencia d’os EE.UU. refirmau por o lobby extraterrestre. Gabriel Green, qui aseguraba que os extraterrestres son”buena chent”. Deciba tamién que as mullers extraterrestres yeran “polidas de tot” y que, encara que os extraterrestres podeban conquerir a tierra en un petén, no lo feban porque “iba en contra d’os suyos prencipios”.

En as presidencials se minchó os cagarros pero, quan se presentó t’o Senau por California consiguió 171.000 votos. Masiaus ta estar una conya marinera, ¿no?. Dimpués d’o fracaso en a suya carrera politica, barrachó as paranoias extraterrestres con a relichión y dició que Chesús (o de Nazaret) tornaría t’a Tierra en un platet volador. Un nuevo heroe t’a mia achenda que compite con o guardián d’as estrelas.

Pesadilla en la cocina
No soi mica amigo d’os realities. De feito, a más gran parti me fan muito fastio. Asinas que quan viyé que anunciaban “Pesadilla en la cocina”, decidié de no viyer-lo, encara que o tema d’a hostelería me fa muito goi y que a promoción yera una d’as millors que he visto en muito tiempo (increyible o “inte churi”). O caso ye que a la fin reblé a los deseyos d’Arale y viyemos o primer episodio d’un restaurant de Pinto que teneba como amo a un carnuz quasi alcoholico y qui, como totz os galvans, no feba que acusar de galvana a toda la chent que teneba arredol treballando firme. En o segundo episodio, o perfil yera parellano, con un pai alcoholico rodiau de fillos profesionals y casau con una muller con muito más exito que no ell.

O programa me pilló dende primeras y me pareix que ye sobrebueno ta que toda la chent que nunca no ha treballau en a hostelería pueda apreciar lo duro y dificil que ye ixa repolida profesión. Tamién me fa muito goi que, entre tanto reality apolocheta d’a galvana y d’a polideza malentendida, a la fin un programa meta en valor l’orden, a responsabilidat y a profesionalidat.

En contra d’o programa, que tamién tien cosas malas, ye a parti d’o show emocional. Me sobran as glarimas y chilos d’as treballaderas, u d’a mainate, quan bi ha un pleito d’o copón. Entiendo que ye parti d’o show y que cale ta pillar a la chent que a parti lochistica y profesional les bufa la pocha, pero a yo me sobra. Y prou que cal decir que con perricas, chufletz. Que a más gran parti d’as indicacions que da Chicote son profesionals, pero ya de paso le foten unas transformacions a los guariches que no se las puet permitir quasi dengún. Y menos agora.

Resumindo, a tamás d’estar un reality y d’os chicotz defectos que tien, aspero que “Pesadilla en la cocina” contine en ista mesma linia y que tiengamos Chicote ta rato...

PD: Y tot isto lo escribié antis de conoixer a la Yoli d’o tercer episodio...