martes, 25 de febrero de 2014

Operación Palace y Jordi Évole

Vinyeta orichinal de Fontdevilla
A nueit d'o domingo yeranos escruixinaus por a borina d'as Bodas d'Isabel teruelanas, que nos deixoron en as tres pedretas. Marchemos t'o leito bien luego, encara que ya heba prencipiau a plevia de whatsapps y tweets por o programa que se yera fendo en La Sexta, dirichiu por Jordi Évole, y que remató estando un falso documental sobre una conspiración arredol d'o golpe d'estau d'o 23 F. Asinas que m'enteré de tot a posteriori. Talment si lo hese visto me lo hese trusquiu tot u buena parti. U talment hese estau d'ixos peligarcers que paroron cuenta de tot en o minuto 1. Quemisió.

A l'atro diya me trobé con toda mena de mensaches, por un regular carranyaus, sobre o documental. Lo viyé ta saber qué yera ixo que tot lo mundo en charraba y porque yeran tan carranyaus con Jordi qui, tot cal decir-lo, me pareixe un figura. As criticas veniban por totz os cabos. Dende bells sectors le criticaban fer mofla d'o 23 F, un inte tant important en a historia d'a "democracia que nos hemos dau" y toda ixa retolica. Dende atros puestos, viyeban atra conspiración ta enfortir a figura d'o rei. As dos me pareixen ridiculas de tot. Se puede fer mofla d'aquell inte, por muito sagrau que siga ta muitas y, qui creiga que o rei sale más fuerte, u más feble, d'un falso documental como ixe, m'habría de dar os motivos u charrar con qualsiquier persona "neutra" que lo haiga visto y preguntar-le si viye a lo rei espanyol u a la suya monarquía d'atra traza.

Jordi Évole y o suyo equipo facioron muitas cosas bien a nueit d'o domingo. Ta prencipiar nos facioron viyer-nos en un mirallo. Tenemos, totz y todas, de cuchas y de dreitas, escepticas y magufas, una tendencia graniza a creyer-nos de traza poco critica, qualsiquier cosa que refirme as nuestras posicions politicas, u a nuestra interpretación d'a historia. U mesmo d'a sciencia, pero d'ixo en charraré atro diya. 

Creigo que muitas s'encarranyoron tantismo quan, dimpués d'haber feito un gran "¿viyes como teneba razón?", habioron de trusquir-se as suyas propias parolas. (Un Beatriz Talegón, que le claman agora) Más encara si yeran d'os que malmeteban contra Évole en estar un ciudadanista, un populista, un reformista u qualsiquier d'as atras cosas que l'acusan, y que de feito, muitas en ye. Reconoixer una error, u simplament haber estau enganyada, ye una cosa que as humanas femos muito poco y mal. No digamos si antimás yes, u creyes que yes, una gran analista politica.

"Salvados" fació atra cosa muito bien. Lo que fan siempre. Un gran show. Encara que le den premios a lo periodismo, Évole lo que ye ye un gran showman. Qui antimás fa periodismo bellas vegadas muito bueno. Pero lo que fa bien, son os shows. Y ixo ye lo que se viyó la nueit d'o domingo. Preba en ye l'audiencia que tenió y cómo todas en charremos a l'atro diya. Évole ha feito, una vegada más, historia d'a televisión. Ta qui pensamos que a televisión tamién ye un arte, y la viyemos como tal, nos fa goyo de trobar-nos que bell diya, de cabo ta quan, belun creba os regles, y innova bell poquet.

Encara que plego de decir que Operación Palace ha feito historia d'a televisión, talment habría de matizar-lo bell poquet u adhibir "en l'estau espanyol". Porque, como muitos medios han remerau istos diyas, isto d'o falso documental, ya lo facioron en 2002 en Francia con o documental Operación Luna. Astí se recontaba una historia a on que Stanley Kubrick estió achustau por Nixon ta simular a plegada de l'Apolo XI y os suyos tres tripulants t'a Luna, estando tot un enganyo. Tamién contó, t'a part d'alavez, con a presencia de "voces de prestichio" como Donald Rumsfeld, Henry Kissinger u l'astronauta Buzz Aldrin. Os equivalents a Vestrynge, Gabilondo u Leguina de Operación Palace. Lo pior d'ixa historia ye que m'he trobau a chent que la da por cierta. Miedo me fa pensar que d'aqui a diez anyos me trobe a belun que me asegure que o 23 F lo fació Garci.

Quanto a lo programa cutiano, o que fa de reportaches tematicos, muitas le critican que no afunda guaire u que fa analisis superficials, sin qüestionar o sistema. Évole no ye un revolucionario, ni un comunista sisquiá. Nunca no ha iu d'ixa coda, ni dengún creigo que le siga demandando ixo. Manimenos sí que ha conseguiu que muita pleguen a qüestionar-se seguntes que cosas d'a politica cutiana. Os suyos programas son simples de tot, pero consiguen que muitas personas conoixcan datos y anvistas que, por un regular, nomás qui militamos en movimientos socials u politicos, conoixemos. ¿Qué de malo bi ha en ixo? ¿Qué no fa servir un luengache tecnico politico? ¿Que no va a las radices? Prou que no. Si lo fese, en o segundo programa, con un share de un 0,2 % s'hese iu ta casa suya. Jordi fa quatre pinceladetas d'os problemas. Qui quiera afundar-ne, por astí tien as bibliotecas y os retes fisicos y virtuals.

A divulgación politica, igual como a scientifica, cal fer-la con luengache que qualsiquier persona pueda entender. Qui critica a Évole, que en a mia opinión ye aintro d'o chenero d'a "divulgación politica", ye como todas as que criticaban a Asimov, Sagan u Dawkins, en fer libros a on que explicaban a sciencia a lo "vulgo". Prou que Asimov heba de sacrificar rigor scientifica ta escribir os suyos libros, pero, a truca, conseguiba que muitas nos intresasenos por a sciencia y comprendesenos os suyos principios fundamentals. Y dimpués, si bell tema nos intresaba prou, ya ibanos t'a biblioteca y nos leyebanos os libros scientificos "de verdat" que calese. Muito habríanos d'aprender qui somos en movimientos politicos y socials sobre as habilidatz comunicativas de Évole. U de Pablo Iglesias, por cierto.

Ha remerau, con tot y con ixo, tot lo secretismo que bi ha arredol d'o 23 F. Totz os periodistas que he sentiu charrar d'o programa han tornau a remerar-lo. En a sociedat s'ha tornau a charrar d'o 23 F y de tot lo que encara se contina sin saber porque, de feito, son "secretos oficials" como s'encargó de remerar-nos en os zaguers minutos d'o programa. 

"Elitizar" os mensaches y os contenius ta que nomás una minoría intelectualment formada los pueda entender, u fer-se sobatidas con ells, no nos leva ta garra cabo difuera d'a marguinalidat politica. Prou que calen estudios serios y tecnicos politicos. Ya se'n fan, de feito. Muitas vegadas, de tot redundants. Talment lo que calga siga una mica más de divulgación, ¿no?

No remataré sin fer critica de Évole. Ye verdat que muitas vegadas leva chent t'o programa que no habría de tener ni un minuto en tele. Como a Anglada d'a Plataforma per Catalunya. U incluyir a o Yoyas, en os primers programas, un personache que me pareixe penible de tot. Ye verdat que a soben simplifica masiau, u que tien posturas masiau moderadas. D'a suya ambigüedat identitaria nacionalment, u mesmo de bella miqueta d'espanyolismo banal que tien, ya ni charro. Pero creigo que a televisión ye millor con ell que no'n sería sin ell.

Os sentius, y no digamos os recosiros, nos enganyan terne que terne. Una d'as promocions que facioron d'o programa estió bien sinyalera d'ixo. Saliba chent entrevistada por a carrera asegurando que heban seguiu o golpe d'estau por a televisión quan, en realidat, as imachens se facioron publicas dimpués d'haber-se rematau a prebatina de golpe. Manimenos muitas yeran, y mesmo continan estando, SEGURAS d'haber-lo visto asinas. ¿Remeratz quantas personas tos aseguroron haber visto l'inte televisivo d'o can y Ricky Martin? 

Qüestionemos-lo tot, por favor. Lo que nos fa goyo y lo que no. Lo que conicide con as nuestras tesis y lo que no. A Jordi Évole, prou que sí, y a nusatros mesmos.

jueves, 20 de febrero de 2014

Desapareixius en Canta de chelo y fuego

AVISO: SPOILERS DE TODA LA SAGA DE CANTA DE CHELO Y FUEGO Y D'A SERIE CHUEGO DE TRONOS. LEYE BAIXO A TUYA RESPONSABILIDAT

D'o tema que traigo hue ta Tierra de barrenaus sobre Canta de chelo y fuego, no se'n ha escrito masiau. D'una man, os personaches que voi a charrar-ne no son guaire conoixius. A beluns sisquiá se les nombra en a serie. D'atra man, tampoco no se puede teorizar guaire, en estar, precisament, personaches desapareixius.

Dende que prencipió a saga Canta de chelo y fuego hemos teniu arrienda información de muita chent. Pero bi ha bells personaches que estioron muito importants ta la parte que nos intresa d'a historia recient d'os Siet Reinos y que no'n sabemos mica u guaire. Atros, apareixen nombraus como de pasada, pero talment tiengan más importancia que no pareixe agora mesmo. Atros, diz que son muertos, pero talment no'n sigan tanto como nos creyebanos.

Hue charraré de Howland Reed, Benjen Stark, Gerion y Tyrek Lannister y Jon Connington y Ashara Dayne. Feré una chicota introducción de cadagún y dimpués prebaré d'alportar bella teoría.

Howland Reed: Ye o sinyor d'as tierras d'O Cuello, que son situadas entre Os Melguizos y Foso Cailin, ye decir a parte más a o sur de O Norte, asinas con mayuscla. En os acontecimientos chusto anteriors a la Rebelión de Robert fació pacha con a familia Stark. Concretament en o Torneu de Harrenhal, a on que prencipió tot. Dimpués, en a guerra, baralló chunto a los Stark, plegando a estar un d'os siet caballers que se concaroron con os tres capas blancas en a Torre de l'Alegría, zaguer evento d'a guerra, con Robert ya coronau. Nomás ell y Ned Stark sobrevivioron a ixa luita, encara que George Martin ha aclariu que Howland no estió present en o churamento de Lyanna a Ned. Si t'has perdiu, te recomiendo que releigas as novelas, u que te mires en a wiki de chelo y fuego as teorías R+L=J y a "Confrontación de la Torre de la Alegría", ta saber de qué somos charrando.

Dende alavez no s'ha tornau a saber mica de Howland Reed. A unica noticia suya ye que invió a los fillos suyos, Jojen y Meera, ta Hibernalia, a churar fidelidat a los Stark. T'as más espisguardadas, Jojen y Meera son o mozo y a moza que acompanyan a Bran, Rickon, Osha y Hodor ent'o Muro dimpués de fuyir d'Hibernalia. Howland ye un personache que estió en o torneu de Harrenhal, que tenió grans vinclos con totz os Stark, Ned, Benjen y Lyanna incluyius. Que luitó toda la guerra de Robert y mesmo en a zaguer baralla. Y que, ta forro de bota, ye l'unico supervivient agora mesmo d'o Concare d'a Torre de l'Alegría... ¿y no'n sabemos mica? Aquí bi ha toda una ramada de gatos amagaus.

Una d'as mas grans preguntas d'os cinco libros que bi ha dica agora ye ¿que ostias ha feito Howland Reed en tot iste tiempo? Dos comitivas reyals pasan por as suyas tierras (Robert y Ned indo enta Arribada, y dimpués Robb indo t'a guerra) y no diz ni pon. Invia a los suyos fillos (Jojen y Meera) ta Hibernalia sin garra mandau concreto (u sí?). Resiste as enrestidas d'os Greyjoy, sin demandar aduya a dengún. Pareixe isolau de tot. Realment contamos que contina vivo, pero tampoco no lo sabemos dreitament.

Se suposa que iste personache establió mientres a Rebelión de Robert una gran amistanza con a familia Stark. Manimenos, quan os Stark van t'a guerra y quan a la suya familia les enristen dende totz os puestos, no fa cosa. Vive a o canto d'Os Melguizos y no va t'a Boda Roya, a boda d'o tío d'o suyo Rei. Tot isto, sin que a dengún se le faya raro. ¿Por qué? ¿Tot lo mundo creye que ye parte d'o suyo caracter u pasó bella cosa que fa que siga tant isolau?

Howland Reed tien a clau de muitas cosas, ye de dar. Quasi seguro que sabe qui son o pai y a mai de Jon. Mesmo bi ha teoría que le sinyalan como pai de Jon, encara que prou embolicadas. Ye prou posible que tienga bella capacidat machica, como o suyo fillo Jojen. Mesmo ye posible que tienga contactos con uns hipoteticos ninos d'a selva que teoricament podrían vivir en O Cuello. Tamién, como se viye a la fin de Tronada d'Espadas, puet estar que siga l'unico que tienga a carta que portan Maege Mormont y cía con o testamento de Robb nombrando hereu suyo a Jon. Mesmo he leyiu una teoría que diz que sería o propio Jojen manteniu choven a pur de machia.

En resumen. O diya que, a la fin, veigamos a Howland Reed salir d'o suyo fosquizo cado, va a deixar-nos sin sangre en a pocha... u no.

Benjen Stark: Chirmán chicot de Ned. Quarto d'os quatre fillos de Lord Rickard Stark: Brandon, Eddard, Lyanna y ell mesmo. Apareixe en a serie en os primers episodios. Igual como en a primer parte d'o primer libro. Desapareixe a o Norte d'o Muro ta no tornar a apareixer fisicament nunca más dica agora. Sabemos d'ell bellas cosetas. Estió en o torneu de l'anyo d'a falsa primavera en Harrenhal, por lo que estió testigo tamién de muitas d'as cosas más importants chusto antes d'a Rebelión de Robert. D'atra man, y como nos han contau mesmo en as visions de Bran, teneba una amistat prou gran con Lyanna.

No sabemos, manimenos, porqué decidió vestir o negro. Benjen ye ta yo atro d'os grans personaches amagaus. Personalment creigo que contina vivo y a l'atro canto d'o muro. Contra as teorías de que torne como Caminant blanco, me pienso que tornará vivo de tot, pero conoixendo prou bien como "funcionan" os caminants blancos. O seiseno libro, dició Martin, nos contará prou de tot lo que bi ha a lo norte d'o muro. Pienso que buena parte d'ixe conoiximiento vendrá de man de Benjen y d'a suya tornada.

No creigo, como dicen tamién beluns, que siga Mansfredas. Creigo que ye Fuella la que diz que Mansfredas fa muito que morió y Benjen leva como muito tres anyos cacegau, lo que ta un nino d'a selva no ye guaire, precisament. A mesma Fuella se suposa que tien más de 200 anyos.

De teorías alternativas bi'n ha bellas quantas. Pendendo as versions, Benjen podría haber teniu quince anyadas en a falsa primavera, por lo que bien podría estar o Stark que fació foriquetas (consentidas u no) con Ashara Dayne. Mesmo, y isto ya ye bizarro de tot, podría haber-se enreligau con a suya chirmana Lyanna y estar pai de Jon, fendo-lo más chelo que no nunca. Martin ya ha levau l'amistat y l'aimor dillá d'a familia en os Lannister(1) y en os Targaryen. ¿Por qué no en os Stark? As dos razons le podrían levar a prener a decisión de ir-se-ne t'a Guardia d'a nueit, motu proprio u por que l'obligase Ned.

Tot ye en contra d'ista zaguer teoría (cronolochía, lochica d'a obra, ....), fueras d'os gran vinclos que tien tanto con Lyanna como con Jon, perfectament explicables por os simples ligallos de familia que tien con ells. D'atra man, ta totz qui se fan pallas mentals con o titol d'a saga, o Fuego sería Daenerys, filla de dos Targaryen (Aerys y Rhaella) y o Chelo Jon, fillo de dos Stark (Benjen y Lyanna). Un hipotetico fillo suyo podría "cantar a Canta de chelo y fuego", unindo as habilidatz d'os Targaryen con as d'os Stark. Ye a teoría más bizarra que he visto nunca, pero como encierte, lo fliparetz.

Ya tornando t'a realidat, a tornada de Benjen tamién puede trayer-nos más datos sobre lo que pasó en o famoso torneu de Harrenhal. U mesmo d'atras cosas. Talment prenió o negro por bella cosa que le contase Ned. U Brandon, u Lyanna... Siga como siga, lo que no creigo ye que o tercer (u quarto si ya yera naixiu Robb) en a linia d'herencio d'Hibernalia renunciase a tot y se'n ise t'a Guardia porque sí, u porque os Stark son "muit de vestir o negro".

Os Lannister cacegaus: De Lannisters bi'n ha un trapacil pero, en estar quasi totz conoixius a soben ixublidamos atros miembros d'a familia principal d'os Lannister que podrían estar importants. Fa poco leyié una teoría sobre Tyrek Lannister. Tyrek ye primo de Jaime, Cersei y Tyrion. No tien garra relevancia en os libros, pero desapareixe en as revueltas que bi ha en Arribada d'o Rei quan Myrcella marcha ta Dorne. Bi ha beluns que esfienden que a Tyrek lo tienen secuestrau, u que ell ha marchau, ta que, quan mueran totz os Lannisters importants torne y siga l'hereu de Roca Casterly. Por agora ya ha pasau por dencima de Tywin (muerto), Joffrey (muerto), Tyrion (desheredau y cacegau en atro continent), Jaime (os capas blancas no pueden heredar),  Cersei (muller) u Kevan (muerto) y no pareixe que Lancel tienga guaires ganas nian de vivir.

A teoría no tien garra cosa que la refirme, pero ixublida antimás un atro Lannister cacegau. Gerion ye o chirman chicot de Tywin, Kevan y Tygett (y Genna, casada con un Frey, qui no cuenta).Desapareixió quantos anyos antes d'o prencipio de Chuego de Tronos EN UN VIACHE A VALYRIA. Sabemos poco más. Nomás que feba muita buena pacha con Tyrion, un d'os personaches favoritos de Martin y a qui le regalaba libros.

Istas dos cosas, me fan pensar que Gerion ye o "Lannister guay" que tornará de Valyria ta contar-nos cosas d'ixa parte d'o mundo y ta reclamar o sinyorío d'A Roca con todas as d'a lei, pues sería l'hereu legal, muertos os suyos chirmans varons y desheredau Tyrion. Martin ya fació qualcosa parellana con Euron Greyjoy, qui tamién aspero que nos reconte bell diya que fació por as costas de Essos.

Jon Connington y Ashara Dayne: Os dos daus por muertos en prencipiar a saga. O primer estió un d'os millors amigos de Rhaegar, chunto con Arthur Dayne (chirmán d'Ashara). Estió un d'os comandantes reyalistas mientres a Guerra de Robert y Man d'o Rei Aerys II qui remató exiliando-le ta Essos, a on que se suposa que morió. En Danza de dragons se nos revela que Griff "o mayor" ye Jon Connington en realidat.

Ashara Dayne, d'atra man, estió una muller repolida y de muita confitanza con Ellia Martell, muller d'o principe Rhaegar. Tanto Barristan Selmy como Eddard Stark pareixe que estioron enamoraus d'ella. En o torneu de Harrenhal, se diz que un Stark la violó. Poco dimpués se chitó t'a mar dende a Torre Espada de Piedrablanca, morindo. Belun diz que estió por a muerte d'a nina naixida d'a violación, belatros por no poder concarar a muerte de Arthur, o suyo chirmán, a mans de Eddard Stark.

Jon Connington ya sabemos que ye vivo. Muitas teorías dicen que a Septa Lemore, qui acompanya a Connington, Tyrion y Aegon VI por Essos, podría estar Ashara Dayne. En tot caso, yo creigo que ye viva y que, sino ye Lemore, apareixerá en bell inte. 

A importancia d'istos dos personaches ye vital, pues os dos nos pueden dar a información d'o que pasó en o Torneu d'a Falsa Primavera, en a guerra y en a Torre de l'Alegría dende l'anvista d'os redotaus. Una anvista que no tenemos guaire a soben. Jon estió prou amigo de Rhaegar y regular que le contó os suyos plans y conoixeba qué relación teneba exactament tanto con Elia Martell como con Lyanna Stark.

Ashara Dayne, d'atra man, ye una d'as grans incognitas d'a saga. Tasament nombrada, cada referencia a ella, fa tremolar todas as teorías. Podría estar mai de Jon y mesmo he leyiu por astí que de "Aegon VI" u de Daenerys. Por a suya participación en o torneu y posteriors acontecimientos, tamién tien una relación prou amanada y especial t'os protagonistas: Rhaegar, Eddard, Elia, Lyanna, ... asinas que quan torne, que yo creigo que tornará, será prou intresant a historia que nos reconte.

Dica agora siempre hemos visto a versión d'os ganadors: Robert Baratheon, Eddard Stark, Catelyn Tully, Barristan Selmy, Jaime Lannister, ... Os redotaus Targaryen (Viserys y Daenerys) yeran masiau chovens ta remerar cosa. Pero si bell diya Ashara y Jon Connington nos recontan tot lo que pasó, talment a casa Stark no quede tamién en a historia. Y puet estar que ixo siga relacionau tamién con os silencios de Howland y Benjen.

(1) Encara que, como ya sabetz, soi partidario d'a teoría de que Jaime y Cersei son fillos de Aerys II y Joanna Lannister.

NOTA: As imachens de Howland y Ashara son ampradas d'a Wiki de Chelo y Fuego, pachina alazetal ta qualsiquier persona que quiera teorizar sobre Canta de chelo y fuego y con uns contenius graficos sobrebuenos.

miércoles, 19 de febrero de 2014

Relichión y/u superstición (2): Definición de cristiana

Publicaba fa diyas, un articlo respondendo a un comentarista qui preguntaba si se podeba estar ateu y creyer en pantasmas. Dimpués d'atro tocho, remataba decindo que, encara que yo teneba una anvista prou zarrada de l'ateismo como falta de qualsiquier mena d'espiritualidat, sensu stricto, l'ateismo ye simplament l'ausencia de creyencia en qualsiquier deidat. Iste razonamiento me fació pensar en atra falacia cutiana d'a prensa y d'o pensar cheneralizau d'a sociedat. En ista parti d'Europa, a lo menos. A definición de cristiana.

Quan sentimos u leyemos que Aragón tien un porcentache X de cristianas, se gosan de fer referencia a encuestas de definición. Se considera cristiana a las personas que en una encuesta responden sí a la pregunta ¿se considera vusté cristian?, u parellanas. Remataba yo o post anterior con ixa indefinición de l'atea. Ye raro que una atea no creiga en garra dios, pero sí en pantasmas u en o tarot. Manimenos cuento por cientos as cristianas que no creyen en a Inmaculada Concepción, en a creyación d'a Tierra de man de dios, en l'infierno, en a vida dimpués d'a muerte, en a castidat antes d'o matrimonio, en os miraglos de Chesús, en as aparicions marianas refirmadas por a ilesia, a sabana santa, etc... Totz ells dogmas d'a suya ilesia que interpreta a lo suyo dios.

Si as preguntas d'as encuestas fuesen ¿creye vusté que un ser intelichent invisible y indetectable puede influyir, y asinas lo fa, sobre as nuestras vidas, seguntes un conchunto de regles cambiants seguntes a parti d'a Tierra y o sieglo que vivimos?, cuento que no tantas responderían que sí. ¿Creye vusté que totz venimos de dos personas creyadas dreitament d'o bardo? (Lo pior de tot ye que iste porcentache sería más bien alto). ¿Creye vusté que dios (omnipotent, cal remerar) prenió forma de paloma ta fecundar a una chodiga virchen y asinas poder naixer ell mesmo en forma de humano? ¿Creye vusté que as personas que fayan foriquetas sin estar casaus serán castigadas dimpués d'a suya muerte? ¿Creye vusté que as personas no baltizadas serán castigadas dimpués d'a muerte? Una cristiana "de verdat" habría de responder que sí a tot lo anterior. Manimenos se permite arrienda laxitut en istas respuestas.

Talment si as preguntas fuesen estas, y no más se considerase catolica a qui respondese que sí a tot, ya no bi habría tantas catolicas en porcentache. Si, antimás, se preguntase por, por eixemplo, si se creye en l'horoscopo, trobaríanos que muitas personas combinan ixa creyencia con a suya definición de cristianismo. As dos creyencias son incompatibles, asinas que habrían d'estar en unatra colla de "creyencias difusas", pero no pas entre os catolicos.

Me pienso que a mayoría d'a sociedat ye más bien deista u teista. Y ixo porque vivimos en un entorno de presión cristiana prou fura. Si l'atmosfera relichiosa se relaxase, en un cheneración prebablement viyeríanos creixer o numer d'ateas de trazas espectaculars.

Siempre me ha feito gracia ixo de "cristiana no practicant", precisament por ixo. Tanta chent autodefinindo-se d'una relichión que leva una serie de creyencias en dogmas y en normas y codigos de conducta que dimpués no cumplen. Alavez, ¿qué ye lo que creyen exactament? En a mía opinión, en una presencia alto u baixo difusa d'un ser superior ta explicar tot lo que no aduben a explicar-se ellas mesmas y ta fer chusticia post mortem, ya que en vida, pareixe que, de chusticia, no bi'n ha guaire.


Me deciba una vegada una companyera (declarada cristiana) que qué dificil yera estar atea. Ta yo ye tot lo contrario. Se me fa imposible d'entender como qualsiquier persona puede creyer tot lo que cal creyer ta estar cristiana. De feito, lo que realment ocurre, ye que no creyen en tot ixo. Pero ye que, por un regular, sisquiá han aturau un inte a pensar en qué creyen. Un porcentache prou gran d'as cristianas simplament creyen en bella mena de ser mistico que puede influyir sobre as nuestras vidas y talment en una chusticia en una vida dimpués d'a muerte. No en o dios d'os chodigos, creyador d'o mundo, y feito carne en o sieglo I por una virchen ta dimpués estar asesinau, marchar t'atro plano d'a realidat ta viyer-se a sí mesmo, tornar a venir t'aqui 72 horas dimpués ta apareixer-se a bells quantos, fer un mensache tant raro que toda a humanidat se fote vinte sieglos prebando de interpretar-lo y a la fin tornar a marchar anunciando que tornará, sin decir quan u si a la fin nos inviará a totz a muyir fardachos.

¿De verdat ye más facil creyer tot ixo, y muitas barrenadas más, que pensar que simplament somos un mamifero más con unas capacidatz diferents que, como toda la resta de sers vivos, tien una fin, que ye degradar-se y deixar as funcions vitals ta pasar a servir de virolla t'atros sers? ¿Tanto miedo a la vida tien a chent que le calen sers superiors y chusticias post-mortem a on que apanyar tot lo que no pueden u no gosar poder en ista vida?

No sabemos si bi ha vida dimpués d'a muerte. Sí que sabemos que no bi ha garra indicio sisquiá, y tamién que sí que bi ha vida mientres a vida (por definición). Aprofitemos-la sin ocupar-nos de sers imachinarios. Superemos ya a nineza.

Talment contine....

jueves, 13 de febrero de 2014

Relichión y/u superstición

Fa bell tiempo traducié un post de Esmateria.com sobre un estudio que predeciba l'angunia d'as relichions, y expresaba yo a mia opinión de que, tot y deseyando muitismo que ixo pasase, me pensaba que encara nos quedaba muito, pero que muito, tiempo ta que fuese asinas. O post tenió bell par de respuestas que planteyaban un debat prou intresant y que ya en he charrau bella vegada. As relacions entre relichions y as nuevas, u no tant nuevas, trazas pseudorelichiosas de espiritualidat, arrocladas a soben aintro d'o que se gosa clamar new age.

Florencio me preguntaba: Una pregunta, un 'ateo' que creiga en pantasmas ¿ye ateo?
Y digo pantasmas como cualsiquiera d'as cosas New Age que son de moda u de chen que creiga en l'omeopatía encara que digan que no creyen en 'Dios'

Antes de prencipiar cal aclarir que lo que yo diga aquí ye nomás a mia opinión y a mia anvista sobre l'ateismo. Como l'ateísmo no ye una relichión y, ta muitas, sisquiá ye una postura filosofica u espirital, sino l'ausencia d'ella, no bi ha garra dogma, asinas que cadagún lo vive y leva como puede u le deixan. Estrictament charrando, y con a concepción moderna d'ateu, un ateu simplament no creye en garra dios, entendendo iste como un ser superior omniscient, omnipotent, etc... que puede influyir en a vida d'a humanidat. Tot lo que todas entendemos como un dios. Si definimos una pantasma como una manifestación en o mundo fisico de l'esprito d'una persona ya muerta, ixo implicaría, en primeras, a existencia d'una vida dillá d'a muerte, pero no pas necesariament d'un dios. Por lo que, estando estrictas, un ateu u una atea pueden creyer en pantasmas, en a homeopatía, o Yeti u Adam Smith.

Dito isto, no ye guaire cutiano, lochicament, viyer a las ateas creyendo en pantasmas. Por un regular, s'asocian as pantasmas a os conceptos, de tot relichiosos, de cielo y infierno. A vida dimpués d'a muerte tamién gosa d'ir asociada a ixos conceptos y a la existencia d'un ser superior que chuzga a las muertas y decide t'a on ha de ir. Por ixo, as ateas no gosan de creyer en as pantasmas, igual como no creyen en as caras de Belmez, a sabana santa, os anchels u atros timos relichiosos. Todas istas son supersticions fundament enreligadas en os imachinarios relichiosos y a on que mesmo a ilesia encara deixa viyer a suya alma medieval, en continar autorizando de cabo ta quan exorcismos y fateras parellanas.

A mia anvista sobre l'ateismo no se queda nomás en o refús a la ideya, de tot humana, de que exista un dios. Me cuaca ir una mica dillá y qüestionar todas ixas cosas que a chent creye por herencio cultural u por conveniencia ideyolochica u economica de bella persona endina. A millor traza que tien agora mesmo a humanidat ta conoixer o mundo que tenemos arredol ye o metodo scientifico. Observación, experimentación, verificación, replicabilidat, etc... Tot lo que no pase por ixe filtro ye de mal asegurar que exista. Os horoscopos, a homeopatía, as pantasmas, l'orichen extraterrestres d'os OVNIS, as orgonitas, etc... no pasa nunca por dengún d'ixos filtros. Tien os mesmo alazetz que qualsiquier falordia inventada por una nina de cinco anyos. Por ixo creigo que as ateas habríanos d'estar conseqüents con isto y no creyer en lo que no podemos contrimostrar dillá d'a dubda razonable. O mio ateismo, y charro nomás por yo, no ye nomás una postura espiritual, sino filosofica.

Pero no todas as ateas opinan u funcionan igual como yo. Y creigo que talment caldría fer una diferenciación entre dos menas de creyencias (de believe, no de think) que pueden tener as ateas.

He conoixiu no pocas personas que reniegan d'as relichions y, sobre tot, d'as suyas ilesias, pero dimpués creyen en l'horoscopo u a cartomancia, por eixemplo, u que les encantan os mandalas u as figuretas budistas. En istos casos creigo que ixe ateismo ye más esbafadet. Istas personas son expresando un "mundo espiritual interior", encara que siga d'una traza menos mainstream u más alternativa, si creyetz. Creigo que en istas personas, os orichens biolochicos y quimicos d'a relichión se manifiestan igual como en as cristianas de misa dominical, pero sin (totz) os orichens socials y culturals d'a relichión dominant. En parolas de Dawkins, istas personas sí serían "infectadas" con o "virus d'a fe" (y no entendatz mal istas parolas, tos leyetz a Dawkins y l'encarranyatz a ell, si queretz).

D'atra man, bi ha muitas personas, y cada vegada más, que creyen en toda mena de pseudoterapias, conspiracions y cosas de poca u mica base scientifica. En he charrau de muitas d'ellas: homeopatía, orgonitas, chemtrails, augua de mar, emision d'ondas mortals de qualsiquier invento de menos de 50 anyos, flores de Bach, contstelacions familiars, psicomachia, ... Con tot y con ixo, muitas d'istas personas no tienen garra relichión (organizada) ni creyen en garra deidat. Ye cutiano que sí que tiengan un culto quasi divino a la naturaleza u a una anvista ideyalizada d'a mesma, dando-le rasgos humanos y dotando-le de voluntat, por lo que podríanos incluyir-los en ixe primer caso, pero bi'n ha que no. Creigo que, encara que puedan tener tamién ixe component espiritual, istas personas por un regular, lo que tienen ye u una gran credulidat u/y una falta de conoiximientos scientificos, a vegadas alarmant. A cultura scientifica en Aragón, y en buena parte d'occident, ye prou radida y o conoiximiento scientifico no ye guaire estendillau. Qualsiquier te puede recitar os dotze signos d'o zodiaco, pero tardarán prou en decir-te dotze elementos quimicos u dotze numers primos, si lo consiguen. No ye guaire dificil enganyar a qui no sabe prou sciencia con qualsiquier fatera. Os trucos ya son inventaus y funcionan muito bien. Yo mesmo lo he feito bella vegada y ye impresionant viyer como a chent puede creyer-te qualsiquier cosa que prencipie por "yo lo he visto" u "bi ha un estudio scientifico que diz que..."

En o mio ateismo, o que yo tiengo, no i culle garra mena d'espiritualidat. Lo más parellano que podría tener ye bella mena de "karma social", basau en ideyas  sobre as avantallas evolutivas basadas en a cooperación entre individuos (y especies) y, con tot y con ixo, tampoco no soi guaire convenciu de que realment funcione, en estar más una intuición que un feito comprobau u sisquiá comprebable.

En l'ateismo como concepto, sí que i culle qualsiquier cosa que no contradiga a propia definición moderna d'a parola. Ye decir, no creyer en deidatz. A resta queda t'a interpretación de cadagún.

Con tot y con ixo, me pienso que en isto, como en quasi tot, cal fuyir d'as etiquetas. A identidat nacional, sexual, de chenero, politica,.... y prou que relichiosa, no ye una cosa amugada y perén sino que gosa estar una barracha de diferents influyencias en cada puesto y en cada momento vital. 

Talment contine....

viernes, 7 de febrero de 2014

Cosas que cal fer remerar a la policía y a qui les refirman

Vinyeta Orichinal de Fontdevilla
L'actuación policial ye a sobén discutida por as cuchas alternativas. Ye una d'as cosas de pior entender t'a chent que no ye embrecada en ixas zurdas, u en os movimientos socials  que gosan estar represaliaus. Creigo que dende as reprimidas talment habríanos de fer un poder pedagochico y explicar millor porque protestamos tanto y con tantisma razón contra la policía y as suyas actuacions.

Ta prencipiar cal remerar que, teoricament, a policía ye ta guarenciar os dreitos de todas y totz os ciudadans. Dreitos como o de vaga, u o de manifestación. Quan a policía va ta una manifestación, se suposa que va, entre atras cosas, ta protecher o dreito d'os manifestants a expresar-se. Ta que masas furas de antimanifestants no les empachen d'exercer ixe dreito. ¿Por qué, alavez, todas ixas identificacions "aleatorias" a los manifestants? ¿Por qué ixe amedranamiento? Garra persona que no siga identificada terne que terne por fer farcha de lo que sía puede entender isto. Hemos de fer-les comprender a toda ixa chent lo inchusto de istas situacions. Lo que ye que no puedas fer una gambada por a tuya ciudat quan bi ha una manifestación, rai si bi vas u no, sin que a cada trango, un policía de muitas malas trazas por un regular, te considere sospeitosa de lo que sía.

"¡No faigas ixa farcha si no quiers que te aturen! No vaigas ta manis periglosas... " Todas, u muitas, hemos sentiu de familiars y amigas frases parellanas. Han deixau que o dreito a vestir como m'agane u a ir t'as manis que quiera, lo decreten os concietos d'una policía, u millor dito, una politica d'acoso y criminalización d'a cucha.

Atra d'as cosas que siempre contamos y que a resta d'a chent pocas vegadas entiende, u nian se creye, ye l'afer d'as infiltradas. D'antes mas yera dificil tener prebas d'a infiltración d'as policía. A resta d'o mundo heba de confitar en a tuya parola. Agora mesmo bi ha toneladas de fotos, testimonios y prebas de que en muitas manis, y más que más, en as más conflictivas, a presencia d'infiltradas ye más que cutiana. Ixas prebas cal amostrar-las a toda la chent que no nos creye. Cal fer-les viyer que, antimás, a suya faina ye a más puerca de todas y que, a soben, incluye provocar os disturbios que dan "razons" a la policía ta enrestir contra os ciudadans. ¿Cómo podemos saber que, en qualsiquier manifestación que bi haiga disturbios, no los ha provocau a mesma policía, mientres no se rematen ista "infiltración masiva"? En a mani y post mani d'o pasau 25 de chinero, s'identificoron seis policías infiltraus. Seis que les descubriemos. ¿Quantos bi'n habría de verdat? ¿Cómo sabemos que qui creba un veire u vulca un contenedor no ye un policía? En o "rodia lo congreso" quasi bi heba más polis que manifestants. No ixublidemos aquell ya mitico "que soi companyer"... Istas historias cal documentar-las y espardir-las de traza adequada.

¿Y si bi ha disturbios? Ye verdat que una d'as fainas teoricas d'a policía ye esfender o dreito a la propiedat. Publica y privada. Ye decir que sí, han de prebar de que dengún no prete fuego a las cosas, ni estricalle veires. Pero caldrá fer-lo con talento, digo yo. En Zaragoza bi ha cientos de manifestacions cada anyo. Quan a policía no i va u tien una actitut de simplament "estar-se-ie por si un caso", no gosa de pasar cosa. Quan a policía va "a liar-la", quan fan carranyar-se a la chent con identificacions aleatorias con "por aquí no", con "puya t'a cera" con "a manifestación ye dica ista ringlera porque yo lo digo" y asinas asinas, pues gosa rematar malament. A soben tienen orden, y todas lo sabemos, de provocar os disturbios. Saben perfectament qué NO cal fer ta que tot vaiga tranquilament. Si a policía no estase endizcando terne que terne a os manifestants, no bi habría os pocos disturbios que bi ha. (1 Nota a la fin) Si no tenesen ixa actitut, charraríanos d'atra traza y bi habría más respeto. Pero sobre tot, ¿dica qué punto se puede plegar ta protecher un veire u un contenedor? ¿Ta protecher quatre veires d'un supermercau, que antimás regular que ye asegurau, cal sitiar tot un vico, prebar de meter miedo a toda la chent que i ye vivindo u de borina? Cal, unatra vegada, fer identificacions aleatorias, chitar pelotas que pueden deixar ciega a la chent u abataniar a qualsiquier que pilles con a porra? Porque no se ye castigando a qui la fa, que sería atra discusión. Se castiga a qui pillan. Rai si tien culpa u no pas. Se represalía a qui pasa por astí. Y todas en conoixemos historias parellanas. Recontemos-las terne que terne. Serenament.y con toda seriosidat y sin alticamar-nos, proque si no, no nos creyerán.

Os "servidors publicos" que se suposa que son, s'avergüenyan siempre publicament d'a suya faina. Siempre amagaus con as suyas capuchas, encara que faya 40 graus en o paco. Siempre prebando de que os periodistas no puedan gravar todas as barbaridatz que fan y, siempre, prou que sí, amagando u no dando o numer de placa ni garra identificación. ¿Que han de amagar si o suyo treballo ye tant eixemplar como se suposa que'n ye? ¿Cómo se puede confitar en que faigan cumplir una lei que no cumplen ni ells mesmos? ¿A on ye a libertat de prensa? Quan a una periodista no le deixan gravar imachens d'una detención u d'una enrestida policial u l'esborran a tarcheta, no solo son violando os dreitos d'a detenida y d'a periodista, son estricallando de tot o dreito a la información que tenemos todas las ciudadanas.

Ta forro de bota, as poquetas vegadas que a la policía se le condena por torturas, abusos u montaches (cal remerar l'eixemplo paradigmatico d'o caso 4F, que remató con a muerte d'una d'as acusadas), o sistema, en no pocas vegadas remata quitando-les d'a garchola con indultos. Indultos que pocas vegadas viyemos en qualsiquier pena inchusta.

Muitas actuacions policials, a mayoría, antimás de faixistas son absurdas. En reconto belunas como eixemplo:

Orichinal de Vergara
En una manifestación antitaurina i fuemos una crica d'amigas. Ibanos bella mica pifolas, que yeran Pilars. A mani prencipió, como de cutio, arredol d'a Plaza de tortura de toros y continó baixando por a carrera Conde Aranda. Como que yeran Pilars, en bells intes "salibanos" d'a mani ta dentrar en bella botiga u bar a pillar biera. Una d'as zagalas prebó de fer lo mesmo a lo que un d'os policías le dició que no podeba salir-ne. Que heba d'ir con a mani dica la fin. A zagala no querió dar-le más importancia y tornó t'a mani carranyada. A mani remató en a Plaza d'a Diputación Provincial a on que se leyeba o manifiesto. Un policía decidió, porque os suyos collons le'n dicioron, que a manifestación plegaba dica a on que yera ell. Arale, que iba con yo, decidió que ella se metería a on que querese. Pleitiando pletiando, dengún d'os dos se'n vinió a plego y Arale consiguió quedar-se a on que quereba y a on que podeba. No yera molestando a dengún, ni fendo estorbo t'a circulación d'a chent. Simplament yera desobedeixendo una orden de tot concietera y d'ixas de "aquí soi yo l'autoridat". ¿Por qué no le deixoron salir d'a mani a l'atra zagala? No correba garra periglo. Preba en ye, que muitas atras personas se'n saliban y bi tornaban sin mica problema. Porque les cal amostrar a suya autoridat. Les cal remerar-nos que si nos manifestamos ye porque nos deixan. Pero ixo no ye asinas. Nos manifestamos porque ye o nuestro dreito. Y no'n ye porque lo meta en a constitución. En ye porque somos personas y ciudadanas.

En Artieda no cal contar guaire d'as enrestidas que sufriemos de man de l'exercito espanyol. Porque cal remerar tamién que a Guardia Civil espanyola ye parte de l'exercito. Ye l'unico cuerpo policial militarizau d'Europa, mida d'o civilizau que ye l'estau espanyol. Tot un lugar que se mete en metat d'a carretera ta protestar contra qui preban d'afogar o suyo futuro. Se monta un operativo exacherau y absurdo de tot, que incluye autobuses de picolos y helicopteros. S'enriste contra ciudadanas abataniando a muitas d'ellas, con muitas posibilidatz de que hese pasau bella cosa mesmo más grieu que no'n pasó. Y tot ¿ta que? ¿Ta un tramite, un puto papelico, que se podeba fer sin acceder a lo lugar? ¿Que de feito ya s'ha feito? ¿Ta ixo nos gastamos un trapacil de diners en trayer helicopters y autobuses d'achents y abataniamos a pacificos ciudadans? ¿Ta ixo metemos en risque as suyas vidas y as d'os militars que les abatanioron? ¿Qué i buscaba ixa enrestida? Nomás contrimostrar o poder de Gustavo Alcalde. Amostrar que, si quieren, fan lo que les agana. Y como antimás controlan os medios de comunicación, ta forro de bota, nos dicen que as violentas somos la resta. Y como tamién controlan os chueces, preban de engarcholar y meter pinyoras a qui resistió, d'aforro y abarcas, como podió debant d'una colla de militars armaus con porras, escudos, chalecos y cascos.

Cuanto a la legalidat d'as manifestacions: Ye una d'as excusas que se mete ta fer lo que les pete. Cal saber explicar que o dreito de manifestación no pende d'a opinión u concieto que tienga un delegau de gubierno (3). As manifestacions se COMUNICAN, no se legalizan. Y mesmo nian cal comunicar-las, pues o dreito de manifestación y de libre expresión ye un dreito contemplau en a Carta Universal d'os Dreitos Humans. Dito isto, suposemos que imos a estar buenos y que comunicamos as manifestacions. A la fin, tot lo poder de decisión queda en mans d'a Delegación d'o gubierno espanyol, ocupau agora en Aragón por un paranoico faixista como todas hemos puesto comprebar.

Foto de Jose Luis Roca
L'actuación policial en agosto de 2011 en Madrit ye un clarismo eixemplo de como a policía se fa servir de man d'o capitalismo ta encorrer politicament y fisicament a tot qui no'n ye d'alcuerdo. Una manifestación COMUNICADA LEGALMENT y con os permisos que demanda o poder, estió reprimida ta protecher unatra que no yera comunicada y que empachó de celebrar a primera. Cal remerar que a primera yera laicista y a segunda yera d'o cristianamen que implió y ocupó as carreras d'aquella ciudat mientres bells diyas, por a visita d'o Chefe de l'Estau Vaticano, Joseph Ratzinger. As imachens d'aquells diyas estioron bien furas, deixando imachens d'enrestidas y trucazos y arrienda censura tamién en reprimir a buena cosa d'as periodistas que cubriban lo que i pasaba. Atros eixemplos podemos trobar en qualsiquier manifestación u acto d'a extrema dreita, como en Blanquerna u a charrada por a paz en Euskal Herrria en a Universidat de Zaragoza a on que a policía s'adedicó, unatra vegada más, a identificar a los que yeran en a charrada y no pas a los nazis que la reventoron. Como experiencia personal, una vegada que vinió a policía espanyola a "protecher-nos" d'una más que posible agresión nazi, quan nos acubillabanos en un bar, en que i plegoron s'adedicoron tamién a identificar a bells quantos comunistas que heban saliu d'a siede d'o PCE a esfender-nos. Penible.

Con iste tema d'a policía ye prou dificil "desprogramar" a las ciudadanas que no lo sufren diya par d'atro. Cal tener muita paciencia, fer muita pedagochía y prebar de reducir a la minima expresión a demagochia que nos podemos permitir en atros temas. Bi ha cientos de testimonios y de prebas graficas en internet. Todas hemos sufriu u conoixemos a beluna que ha sufriu ixa actitut, como poco, de farute d'a mayoría d'a policía, y as suyas conseqüencias en forma de menazas, intimidacions, detencions, faltadas, trucazos y batans. Comuniquemos-lo lo millor que podamos a toda la chent que creye que son "inventos d'etarras".

Ixample: 
(1) Entre que escribiba iste articlo se fació a manifestación d'o 25 de chinero contra os Sitios policials de Zaragoza. Manifestación que marchó por un recorriu no comunicau, sin provocar garra problema que no fuese de trafico. Ni un solo disturbio, ni un veire estricallau, en una manifestación a on que a policía no i estió en garra inte y con os mesmos manifestants d'os diyas d'antes. ¿Calen más prebas?

(2) Encara que en quasi tot l'articlo charro d'a policía espanyola, ye de dar que isto vale t'os picolos y ta buena parte d'a policía local, en especial os UAPO qui, entre que escribiba isto, le fotioron un batán a un mozo, ¡por fer-se un fumarro en o CMA Las Armas!. Istos desucaus estioron creyaus en 2008 con a enchaquia d'a Expo y ta que Belloch se fese o pichafura y tenese un cuerpo policial. Como se nota o suyo pasau y a suya paranoia!. Si bi ha de sobras motivos ta disolver a UIP, ni te quiero contar a UAPO....

(3) Dimpués de tanta polemica con os escraches, ista semana pareixe que ni sisquiá os chueces creyen que ixo siga garra delito ni falta. Dolores Serrat, manimenos, contina privatizando a carrera Alfonso.








jueves, 30 de enero de 2014

Liderazgos en Aragón

No sé si pasará en todas as cuchas, pero en l'aragonesa, que ye la que me conoixco bell poquet, bi ha una liderfobia que, en ocasions ye preocupant. No seré yo qui esfienda os liderazgos ni os personalismos, pero creigo que a soben nos somos entivocando y fallamos l'enemigo. As liders y os personalismos tienen avantallas y inconvenients. Hemos de saber como sacar treslada d'as primers y minimizas os mals derivaus d'os segundos.

Ta prencipiar, creigo que garra movimiento social u organización puede alazetar-se en una u bellas poquetas personas si quier medrar. Encara que siempre cal, u ye inevitable, que bi haiga tozuels más visters, os movimientos socials han de tener una base gran y firme y saber arroclar chent arredol suya. O caso d'as prebatinas de partius aragonesistas difuera de CHA ye un eixemplo. Puyalón ye l'unico que ha sabiu creixer, en tener ya d'antes una base de militancia y simpatizancia important. Tierra Aragonesa u Estau Aragonés, astí continan.


Bi ha, antimás, problemas derivaus d'una dependencia masiau fuerte d'una cara u d'una lider. O caso d'a CHA labordetiana en ye tamién un eixemplo. Una parte muito important d'os votos de CHA veniban d'un liderazgo (no organico, ta forro de bota) exerciu por Labordeta (avantalla), pero de vez, íste, se pasaba a soben por l'arco d'o triumfo lo que deciba lo partiu u bellas partes d'o mensache politico que se suposaba que esfendeba CHA (autodeterminación, luengas u mesmo a reforma educativa de Zapatero, ...). Mientres totz os anyos de dependencia labordetiana, CHA no sabió construyir un atro liderazgo "carismatico". Bernal, que estió lo más parellano, teneba firmes problemas en o suyo discurso. D'una man yera masiau "intelectual" en seguntes que temas y, d'atra masiau feble, en o socialdemocrata y o rechionalista, ta muita d'a base electoral d'o partiu. Talment pasaba masiau tiempo aintro d'as Cortes y no viyeba lo que se cocinaba dillá de l'Alfachería.


Charrando ya de cucha más alternativa, qualsiquier que leve militando quatre diyas en Zaragoza u Aragón, conoixerá tres, quatre, cinco u una dotzena de caras bien visteras, que son por tot. Muitas, en viyer seguntes que acción u convocatoria, ya sabemos de qui estió a ideya, sin mirar-nos ni qui convoca. A soben istas personas no son guaire vincladas a un prochecto concreto, u son estadas en (u amán de) arrienda d'ells. Precisament son istas personas as que, quan prencipian procesos de compleganza d'a cucha, gosan postular-se como portavoces, caras visteras u, si ye un proceso electoral, capezas de lista.


As avantallas d'un liderazgo "carismatico" son, en a mia opinión, evidents. A la fin, por muito razonables que sigamos todas, as grans manifestacions y movilizacions plegan quan bi ha elementos simbolicos, emocionants u sentimentals. ¿Yera más grieu o trasvase de l'Ebro que muitas atras cosas que nos han feito en Aragón? ¿Estió más grieu l'asesinato de Miguel Blanco que qualsiquier atro? No, pero tocoron elementos simbolicos u sentimentals. ¿Sería lo mesmo a revolución zapatista y hese conseguiu tantos refirmes arredol d'o mundo sin a poesía d'o Subcomandante Marcos?



Un buen carisma y un buen liderazgo carismatico precisament ha de adhibir a las razons que tienga lo movimiento politico, cultural, ideyolochico,... l'elemento simbolico-sentimental. Saber comunicar ye a soben tant u más important como lo conteniu d'o que se comunica. Eixemplificando, en una d'as manifestacions d'as vagas chenerals que feban os sindicatos no-d'o-rechimen, salioron 5 u 6 representants de cadagun d'as organizacions que convocaban a recontar a suya peli. Totz os discursos deciban si fa u no fa, lo mesmo. Pero de totz, o d'a CNT lo fació como cal fer-lo. Sin papels, con rasmia, con emoción, sabendo fer as pausas, sabendo inviar un mensache de victoria y rebeldía sin autocomplacencia. En sentir-le, tenebas ganas de continar luitando a l'atro diya y no pas a impresión de rutina que bi ha en tantas y tantas manifestacions, que más que una mani pareixe una procesión. A resta, en mayor u menor mida, yeran a scenificación de "lo que siempre femos".

Un discurso emocionant pero vuedo no ye cosa, prou que sí. Igual como un discurso perfectament estructurau, lochico, racional, etc... no plegará ta garra cabo sin ixe component simbolico-emocional. En saber tener os dos elementos en a suya chusta mida, i ye a virtut.


A lo que iba, antes d'esbarrar-me en iste post tant desordenau, yera ta l'actitut que tenemos en Aragón ent'os "liders socials", u a sola cosa que se m'ocurre que podríanos clamar "liders socials" (y todas as que sotz "en l'allo" sabetz de qui charro). Ixas personas, igual como toda la resta, son de tot imperfectas y tienen os suyos defectos y virtutz. Simplament, no tienen miedo u mesmo les fa goyo dar la cara si cal debant d'os meyos u menar as reunions, u empentar iniciativas de compleganza. U mesmo les fa goyo. No veigo qual ye o problema en ixo. Prou que qualsiquier lider, u prebatina de lider, ye criticable. Pero con razons. Veigo masiau a soben como se les critica por egocentrismo u por un suposau "afán de protagonismo". Y sin garra razón más. ¿Fulanica u menganica ha feito cosa mal? Critiquemos-le alavez. Yo seré lo primer. Yo he estau lo primer en fer-lo. Pero criticar a un portavoz, capeza de lista, lider mediatico u como queramos clamar-lo, precisament por exercer ixe papel me pareixe, antimás d'una error, una entivocación estratechica. Todas, en os movimientos socials, tenemos un papel qué fer, cosas que nos fan goyo de fer y cosas que, por aptitutz y actitutz podemos y/u debemos fer. Cadagún ha de trobar a on ye millor personalment y a on fa más honra a os obchectivos d'ixe movimiento social.


Coordinar, dirichir, menar u como lo queramos clamar, una organización, movimiento, plataforma, etc... ye una faina prou poco agradeixida. Prou que da bella satisfacción de cabo ta quan, pero por un regular no fa que embolicar-te a vida. Estar a cara vistera d'ixo ye un doble marrón, porque antimás d'o treballo "normal", bi ha, a lo menos por lo que yo he visto, toda una plevia de criticas de baldes. Ta forro de bota, antimás ixas criticas plegan de qui nunca no sería dispuesto a fer-se vistero u a encapezar un movimiento, u, pior encara, de qui le cuacaría de fer-lo, pero no le deixan.


Creigo que habríanos de cudiar más a las nuestras liders. Aprofeitar tot lo que tienen de bueno, que'n tienen y muito, sin permitir-les ixublidar que son astí simplament ta levar a voz de todas y totz t'a on que calga y ta fer ixe rol, tant incomodo por un regular, de dar la cara. A lo menos, caldría que les n'agradeixcamos a chent que no nos fa tanto goi u que no somos tant capacitadas ta fer-lo.


Creigo que o capitalismo y o neoliberalismo son agora mesmo en un d'os suyos millors intes. Son implantando toda una revolución con muitos menos problemas d'os que habrían de tener. D'ixo, y d'as razons por lo que creigo que son ganando, en charraré si consigo organizar as mias ideyas. Pero una d'as razons ye porque, a soben, refirman muito más a "los suyos", liders y bases, d'o que femos en "as cuchas transformaderas" (u como lo quieratz clamar). No podemos estar terne que terne chitando mierda a qualsiquier que devante o tozuelo ta prebar de liderar cambios, ni cacegar-nos en debatz absurdos sobre, por eixemplo, a solidaridat que habríanos de tener con qui le preta fuego a un contenedor u estricalla o veire d'un banco. ¿Autocritica? Prou que sí, muita y perén. Pero con talento y estratechia. Entre o "KimJongIlismo" y o lidercidio, bi ha una patacada de camins intermedios.




martes, 28 de enero de 2014

Top fateras: Holosintesis, orgonitas y 432 Hz

Dende fa un tiempo me cuaca de fer "colección" d'as fatezas más grans que me voi trobando u me van recontando as mias amistatz magufas u escepticas, u qui simplament saben que me fan goyo istas cosetas. A ormino me quedo sin sangre en a pocha en viyer a cantidat de fatezas que se puede plegar a creyer a chent, y a graniza cantidat de timadoras que bi ha por tot. A mayoría d'ellas se viyen que'n son a kilometros y bi'n ha belatras que no pas tanto, pero que no aguantan ni dos minutos d'analís. Ixe menester que tien a chent de creyer en cosas, que nunca no he entendiu, y o feito de que a mayoría d'a chent no tien uns minimos conoiximientos d'os fundamentos scientificos, unius a la falta de capacidat critica a l'hora de leyer qualsiquier noticia u texto, fan que istas cosas continen espardindo-se.

De todas las que he replegau en zagueras, en he trigau istas que tos comento, ta que nos podamos fer unas risas, u unos ploros, pendendo de l'estau d'animo que tiengatz quan lo leigatz.

Holosintesis: A homeopatia en imachens. Ya nomás o titols tira fuerte. O timo d'o timo. A definición tien totz os elementos propios d'istas fatezas: "Holosintesis ye una mena de medicina vibracional basada en disenyos, que fa servir imachens d'elementos d'a naturaleza, components bioquimicos, principios activos de fitoterapia y de farmacolochía, tractadas matematicament con estructura de cheometría sagrada". Analizar a frase tranquilament. Aturatz-tos en cada parola. No tien mica sentiu. ¿Cheometría sagrada? ¿Medicina vibracional? Muito gran. Completan a descripción con atras expresions que pareixen scientificas a tot qui no ha leyiu un libro de sciencia en a suya vida: "efecto de bioresonancia sobre a memoria celular" "patrón natural d'equilibrio", "sanación de estructuras", "paquetz d'información", "ambito fisico-celular", "nexo entre lo fisico y lo psicoenerchetico", "reequilibrio bioenerchetico" y asinas asinas.

Basicament, s'adedican a vender apegallos, alfombretas ta ixoriguetz y cosas asinas con unas colors muito pinchas. Tamién fan videos absurdos con ixos disenyos a on que "limpian l'augua d'a nuestra planeta" (basau, por cierto, en Masaru Emoto, inventor d'a memoria de l'augua), y te "tractan con o dibuixo basau en a Estevia y atras plantas. (a estevia ye pegando fuerte estianyo, eh?). Basicament ye una traza de vivir a pur de vender uns dibuixetz feitos con o spirografo y bell poco de photoshop.

Tamién lo barrachan ¡como no!, con o budismo y os mandalas, atra fateza que'n charraré bell diya.

Orgonitas: (No trafucar-se con os Gorgonitas, sers que saliban en a cinta Small soldiers) Ista la conoixié fa poco, pero m'encantó tamién por o suyo potencial comercial. A historia ye que un psicoanalista d'os anyos 30, Wilhem Reich, se inventó bella mena de Fuerza (igual como a "Force" de Star Wars u a lo que mientres muitos sieglos se creyó que yera l'eter, que no tien masa y ye omnipresent y que nos influye a todas. Ixa enerchía-substancia clamada orgón (que vien de vez de as parolas orgasmo y organismo), puede estar mala, pero con uns dispositivos, clamaus orgonitas, se transforman as malas vibracions en orgón nuevo que fa que a enerchía siga buena y tal. A orgonita se fa basicament con cuarzo, filo de cobre, raspaus de aluminio, una resina y poco más, y se vende muito bien, por lo que se viye. Prou que dengún no ha trobau nunca garra indicio de que ixo valga ta cosa, pero ¿qui quiere a verdat dimpués de gastar-se 90 euros en una piramide de colors que te saca o mal rollo de l'ordinador?. 

A parti graciosa ye que, por eixemplo, sirve ta luitar contra os chemtrails (y contra os unicornios vampiro cuento que tamién). A parte no tant graciosa ye que tamién meten que puede curar o cancer, asinas que en a mia opinión, cada vegada que una pachina asegure u insinue sisquiá ixo, qui lo haiga escrito habría d'estar imputau por un delito contra la salut publica.

LA a 432 Hz: Ista zaguer la descubrié fa poco y ye la que me ha feito escribir iste post. Ye una teoría conspirativa que diz que Goebbels (sí, o nazi) fació cambiar o standard d'a nota LA ta que pasase d'estar afinada a 432 Hz a 440 Hz. T'as enfensoras d'ista teoría, o feito de que a mosica se afine a 440 Hz fa que nos sintamos cansadas y tiengamos malestar "porque os armonicos d'a mosica no encaixan con a frecuencia vibratoria d'o ser humano". A frecuencia d'a Tierra ye, seguntes ellas, 8 Hz. 440 Hz no ye multiplo de 8, pero sí 432, asinas que prometen que, si afinas os instrumentos mosicals prenendo un LA de 432 Hz "os tuyos atomos y l'ADN prencipian a resonar en armonía con a espiral de PHI d'a naturaleza".

Conspiracions nazis, frecuencias de vibracions y a naturaleza. Teneba totz os elementos, pero ista historia yera bien curiosa, porque yo tampoco no teneba guaires conoiximientos de mosica y de cómo s'afinaba. Bien se vale que, en tres pachinas serias ya te trobas con a historia de l'afinación. A frecuencia de 432 Hz no nomás no s'ha feito servir nunca como afinación t'o LA, sino que sisquiá se fa servir agora, a efectos practicos a de 440 Hz, encara que siga la oficial a efectos scientificos y legals. A finals d'o XIX y prencipios d'o XX yera fixau en 430.55 Hz. Prou que totz ixos efectos malos ta sociedat no los ha comprobau dengún nunca y Goebbels prebablement ni estió en a conferencia que decidió estandarizar o LA a 440 Hz en 1939.

As reptialianas son entre
nusatras...
No soi un gran scientifico. No soi ni scientifico. Soi un simple auxiliar administrativo que le fan goyo istas cosas y que tien una mica de sentiu común, curiosidat y capacidat t'alufrar as cosas. Siempre que veigatz qualsiquier cosa que sone bella mica raro, que charre de sciencia dende una pachina no scientifica, que prometa curar cosas que se suposa que no tienen cura u que charre d'una embolicada conspiración, aturatz-tos un inte un pensar en a lochica d'ixo. Miratz bella pachina más, preguntatz a las vuestras amigas scientificas, etc... Por un regular, si metes en google o nombre d'o timo en qüestion y as parolas "esceptico" u "timo", tos apareixerán as atras anvistas. Por desgracia, por un regular, si meter en google nomás o nombre d'o timo te apareixen os cientos de pachinas que copian a la primer fuent u que venden os hologramas, as orgonitas u lo que sía...

Tos deixo bells vinclos ta que les fayatz una uellada:
Holosintesis
Sobre as orgonitas 
A conspiranoia d'os 432 Hz, y as explicacions historicas en Cienciarte y La mentira está ahí fuera.

Cuento que iste ye o primer post d'una serie a on que iré penchando atras fateras y enganyufas que veigo por astí. Si queretz inviar-me-ne beluna podetz escribir-me a tierradebarrenaus@gmail.com. Si tenetz prebas de que sirven ta bella cosa, escribitz-le millor a James Randi, qui ufre 1.000.000 de dolars a qui lo faya.