Mostrando entradas con la etiqueta Jaime Lannister. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Jaime Lannister. Mostrar todas las entradas

jueves, 8 de septiembre de 2016

Envistas personals y propaganda belica en CdChyF

"A verdat ye a primer victima en una guerra" dició Esquilo. George RR Martin ye un declarau antimilitarista y ixo se nota prou en cómo describe a guerra en toda la suya obra. Dillá d'a epica heroica, en Canta de chelo y fuego as batallas y as luitas son puercas, vuedas d'ixa napa hollywoodiense que fa que l'heroi remate a guerra con l'armadura brillant y un cenyo de goyo. Atro d'os aspectos sobre a guerra que en charra Martin ye l'emplego d'a propaganda y as diferents envistas de qui son a un canto u a l'atro d'a contienda.

Cuanto a la propaganda, cal parar cuenta de que en o Mundo de chelo y fuego no bi ha medios de comunicación como los entendemos hue y aqui. O pueblo y a nobleza s'entera d'as rumors, d'a versión oficial recontada por o ganador y, como muito, bella obra de teatro puet dar-les unatra envista sobre lo que siga. As versions no oficials han de sentir-se a escuchetes en tabiernas u eventos, pues dubdar en publico d'a verdat oficial puet levar-te t'a fuesa:

- Un momento, ¡ixa cara me suena!.
- Ye verdat, la viyemos fa tres días - dició o mesache [Egg]-. Ye o septon cheposo que predicaba contra lord Cuervo de Sangre.
Lo recordaba muit bien
"Un hombre santo que veneraba a los Siet, encara que predicase traiduría".
- Tien as mans plenas de tacas de sangre d'o suyo chirmán, y tamién con la d'os sobrins suyos! - heba proclamau o septón debant d'a multitut arroclada en a plaza d'o mercau -  A las suyas ordens una uembra estrangulló a os fillos d'o valient principe Vallar en a pancha de su mai. ¿A on ye agora o Principe Choven? ¿Y a on o suyo chirmán, o buen Matarys? ¿A on son ius o bondadoso rei Daeron y o garrispo Baelor Trencalanzas? En a fuesa, i chacen ya totz, y ell, manimenos, aqui contina, como un muixon blanco con o pico ensangrentau que se posa en o huembro d'o rei Aerys y le gralla a escuchetes. Leva en a cara y en o uello tuerto a marca de l'infierno; ha feito cayer sobre nusatros a sequera, a peste y o crimen. ¡Devantatz-tos contra ell en nombre d'o nuestro rei verdader, que ye a l'atro costau d'a mar! ¡Siet son os dioses, siet os reinos, y siet fillos fació o Dragón Negro! Devantatz-tos, os mios sinyors y sinyoras. ¡Devantatz-tos, valients caballers y hombres fuertes, y fetz cayer a Cuervo de Sangre, ixe maldau bruixo! ¡Porque sino, maldecirá a los fillos vuestros y a los fillos d'os fillos vuestros!
"No dició parola que no fuese traiduría" Y manimenos yera terrible viyer-lo astí, con foraus en cuenta de uellos.
[...]
- Ye mala cosa tallar-le o tozuelo a un septón - sinyaló Dunk quan habioron deixau dezaga la ciudat - . A unica culpa estió charrar, y as parolas son aire.
- Unas parolas son aire, pero atras son traiduría
[...]
- D'alcuerdo, yera septón, pero predicaba mentiras. A sequera no estió culpa de lord Cuervo de Sangre, ni tampoco a peste d'a gran primavera.
- No, pero como prencipiemos a tallar-le o tozuelo a totz os mentirols y a totz os bufons a metat d'as ciudatz d'os Siet Reinos se quedarán vuedas.
De O Caballero Misterioso.
U lo menos deixar-te sin luenga u didos:
O zaguer caso estió o d'un bardo de tabierna, un hombre chonflo acusau de cantar una canta an que se feba mofla d'o difunto rei Robert. Joff fació que l'entregasen a suya lira, y ordenó que cantase a canta astí mesmo. O bardo pretó a plorar y churó que no tornaría a cantar aquella canta, pero o Rei insistió. Yera una canta graciosa, sobre Robert luitando con un tocín. O tocín yera o chabalín que lo heba muerto, pero Sansa paró cuenta de que en bell verso quasi pareixeba como si charrase d'a Reina. Quan remató, Joffrey anunció que heba decidiu amostrar-se misericordioso: o bardo conservaría os didos u a luenga. Teneba un dia entero pa prener a decisión.
Seiseno capitol de Sansa en Chuego de tronos 
Probablement en as rebelions Fuegonegro bi habría muitisma materia pa iste post, pero no tenemos guaire más material que l'eixemplo d'alto. O caso de Brynden Rius será pa analizar-lo quan tiengamos totz os datos sobre ell, porque as versions d'a suya historia cambean, y muito, pendendo de qui recuente a historia. Pero por agora nos caldrá asperar.

L'atro afer que quiero charrar-ne, y que creigo que Martin tracta muito bien en a suya obra, ye as diferents envistas seguntes en qué bando d'a guerra sigas. A propia estructura de Canta de chelo y fuego ye muit util pa ixo. Imos viyendo l'acción a traviés d'os uellos de diferents personaches. Asinas imos conoixendo a historia dende envistas muit diferents y, a soben, contradictorias entre si. Isto provoca un feito que a yo me pareixe maravelloso en una obra literaria: cambiar d'opinión y dubdar terne que terne. Personaches que en un primer momento nos pareixen malvaus, carnuces u matutans, rematan esdevenindo herois, agudos u sumplement buenos. Y de revés con qui nos pensabanos que yeran tot virtut. Os grises que siempre debuixa Martin en os suyos personaches son d'agradeixer, más en un chenero tant maniqueo como ye a fantasía heroica.

Pa ilustrar isto, he preso tres tramas an que se viyen muito bien totz istos rasgos de Canta de chelo y fuego. O primer ye a relación entre Rhaegar Targaryen y Lyanna Stark, que provocó (u no) a Rebelión de Robert. L'atro ye a figura de Jaime Lannister, un d'os mios personaches favoritos precisament por todas as contradiccions internas y externas a ell. O tercer ye a figura de Daenerys Targaryen como liberadora u opresora, seguntes qui la veiga.

RHAEGAR Y LYANNA
A menos de diez leguas de Harrenhal, Rhaegar raptó a Lyanna Stark de Hibernalia, encendendo una purna que consumiría casa suya, a suya familia y a totz aquells a qui amaba. Y con ells, a meyo reino.
A cayida d'os dragons en O mundo de chelo y fuego
Asinas se cuenta en O mundo de chelo y fuego l'acontecimiento que fació prencipiar a Rebelión de Robert. Ye, probablement, un d'os feitos mas polemicos de toda a historia de Ponient. Tot Ponient sabe, -no creye, sabe- que Rhaegar raptó a Lyanna. Dengún no charra d'a posibilidat de que Rhaegar y Lyanna fuyisen chuntos porque realment bi hese amor entre ells dos. Cal recordar que O mundo de chelo y fuego, a conoixida como "Enciclopedia de Chuego de tronos" ye escrita como un libro que escribe o maestre Yandel a o rei Tommen I, asinas que lo que se i diz ye a versión oficial d'a historia. Y ye muito ilustrativo. Ixe dato, por cierto, o de l'autoría de O Mundo de chelo y fuego se gosa d'obviar quan se quiere desfender una teoría basando-se en ell.

A fin d'o capitol sobre a fin d'a dinastía Targaryen, ye eixemplo claro d'o partidismo de qui lo escribe:
Asinas rematoron o reinau de Casa Targaryen y a rebelión de Robert, a guerra que metió fin a quasi trescientas anyadas de gubierno Targaryen y dio paso a una nueva era dorada baixo os auspicios de Casa Baratheon.
A cayida d'os dragons en O mundo de chelo y fuego
A historia oficial ye claro que se encarga d'escribir-la o bando ganador. En iste caso, o de Robert Baratheon. Asinas que no se nos ha de fer raro que Rhaegar, a nemesi de Robert, apareixca como o gran villano que le furta la princesa a Robert.
- ¿Abominable? - ruchió o Rei -Lo que fació Aerys con o tuyo chirmán Brandon estió abominable. A manera que morió tu pai estió abominable. Y Rhaegar... ¿quantas vegadas creyes que violó a la tuya chirmana? ¿Quantos cientos de vegadas? - Chilaba tanto que o suyo caballo rechinló, niervudo. O Rei estiró d'as riendas con rasmia pa calmar a l'animal, y sinyaló a Ned con o dido -. Acabaré con totz os Targaryen que se me metan debant, dica que sigan tant acotolaus como os suyos dragons y dimpués picharé sobre as suyas fuesas.
Segundo capitol de Eddard en Chuego de tronos
Robert odia con tot lo suyo corazón a Rhaegar. Rai a historia verdadera, si Rhaegar raptó a Lyanna u os dos fuyoron chuntos, Robert ye obsesionau con casa Targaryen en cheneral y Rhaegar en particular y no consiente que dengún dubde d'a versión suya. Sisquiá Ned.

Manimenos, a l'atro canto d'o Mar Estreito, an que o poder reyal no tien mica influyencia, bi ha versions bien diferents. Lochicament, ye a traviés d'os uellos de Daenerys, chirmana de Rhaegar, como conoixemos l'atra versión.
Pero o suyo chirmán l'heba recontau tantas vegadas aquellas historias que, bellas vegadas, Dany plegaba a esmachinar como heba estau tot. A fuyida de meyanueitz enta Rocadragón, con a luz reflexada en as velas negras d'o barco. O suyo chirmán Rhaegar luitando contra l'Usurpador en as auguas ensangrentadas d'a Forca y morindo por a muller que amaba.
Primer capitol de Daenerys en Chuego de tronos.
Daenerys idealiza l'amor de Rhaegar por Lyanna y a suya propia fuyida de Ponient. Pa ella, Rhaegar ye l'heroi. Pero, lo feito ye que, a tamás d'a propaganda de Robert, muita chent tien una imachen muit diferent d'a oficial d'o fillo mayor de Aerys. 

Ned Stark no dubda d'a suya honorabilidat
Por primer vez en muitos anyos tornó a pensar en Rhaegar Targaryen. Se preguntó si Rhaegar heba estau aficionau a freqüentar burdels. Barruntaba que no.
Noveno capitol de Eddard en Chuego de tronos.
Tyrion lo viye como una figura heroica, amada por o pueblo 
Bastión de Tronadas ha cayiu, y Stannis s'acerca con fuego, acero y nomás os dioses saben qué poders misteriosos; o pueblo no tien a Jaime pa que lo protecha, ni a Robert, ni a Renly, ni a Rhaegar, ni a o suyo quiesto Caballer d'as Flors. Nomás a yo, que me odian-. Pretó a redir atra vegada. 
Deceno capitol de Tyrion en Choque de Reis.
Barristan, encara baixo a identidat de Arstan, lo describe como un gran guerrer y un hombre culto:
O principe de Rocadragón, estió un guerrer muit poderoso.
[...]
Quan yera muit choven, o principe de Rocadragón yera un gran aficionau a os libros. Prencipió a leyer tant luego que a chent deciba que a reina Rhaella debió de minchar-se bell libro y una tieda quan teneba a o suyo fillo adintro. A Rhaegar no l'intresaban os chuegos d'a resta de ninos. Os maestres yeran enarcaus por o suyo talento...
Primer capitol de Daenerys en Tronada d'espadas
De vez, dubda de l'amor que podese tener por Elia Martell y le'n fa dubdar tamién a Daenerys:
-  Esties en a voda d'o mio chirman Rhaegar. Decitz-me, ¿se casó por amor u por deber?
- A princesa Elia yera una buena muller, alteza - dandalió o viello caballer - Yera bondadosa y intelichent, d'inchenio rapedo y corazón amable. Sé que o principe le teneba muit afecto.
"Afecto. - yera una parola muit reveladera - Yo tamién podría prener-le afecto a Hizdahr zo Loraq.
Quarto capitol de Daenerys en Danza de dragons
Y qué decir d'a envista de Cersei, qui soniaba dende chiqueta con ell:
Más de una nueit heba alufrau a o Principe Rhaegar en a sala tanyendo l'arpa de cuerdas plateadas con ixos didos tant luengos y elegants. ¿Bi habría hombre más poliu?
Cinqueno capitol de Cersei en Lifara de cuervos
Igual como lo suyo chirmán, charra de l'amor que le teneba o pueblo
"Aplaudioron a mi pai o doble que a o Rei - remeró a Reina -, pero nomás a metat de lo que aplaudioron a o Principe Rhaegar"
Cinqueno capitol de Cersei en Lifara de cuervos
A rebelión de Robert liberó a Ponient d'o reinau de Aerys qui, efectivament, yera barrenau y poco u mica quiesto por o pueblo. Pero lo fació matando a qui, seguntes todas as fuents que tenemos, yera l'hereu quasi perfecto. Poliu, buen guerrer, saputo, honorable, ... todas as virtutz que puet haber-ie en un hombre de Ponient yeran presents en Rhaegar. Manimenos Robert se pasó a vida prebando de que o pueblo creyese que Rhaegar yera un secuestrador y un violador. Si lo consiguió u no, probablement lo sepamos si bell diya Martin remata la saga. A respuesta d'o pueblo y d'a nobleza a os hereus Targaryen, sigan Aegon u Daenerys, nos darán una mida de dica dó plegó a prebatina de Robert de fer olvidar a Ponient.

Fueras d'a suya parola, tot pareixe indicar que Rhaegar yera bueno. Talment un d'os pocos personaches buenos-buenos d'a obra, chunto con Brienne. Asinas que a versión d'o rapto y violación de Lyanna ye, como poco, rara. No sé exactament qué pasó entre Rhaegar y Lyanna, pero a versión oficial ye poco creyible, ixo ye claro.

JAIME LANNISTER Y A FIN D'A GUERRA

L'atra figura que Robert s'encargó d'emporquiar ye la d'o suyo cunyau Jaime Lannister. En iste caso con firme exito, ya que o capa blanca ye odiau por pueblo y nobles. O feito que fa que le odie tanta chent y que mesmo l'atormenta de cutio, ye haber muerto a Aerys II, o Rei Barrenau, a qui heba churau protecher en prener a capa blanca d'a Guardia Reyal. En un d'os millors momentos d'os libros, en a mia opinión, Jaime preba de chustificar l'asesinato de Aerys a Catelyn, en estando preso d'ella. I apareixen dilemas morals, y de legalidat versus lechitimidat aplicables a muitas situacions cutianas d'a vida real.
- ¿Cómo ye posible que tos continetz considerando un caballer, dimpués de haber violau totz os votos y churamentos?
- Tantos votos ... - Jaime pilló a pichera pa tornar a emplir-se a copa - . Te obligan a churar, y a churar... Desfenderás a o Rei. Obedeixerás a o Rei. Alzarás os secretos d'o Rei. Ferás a suya voluntat. Darás a vida por ell. Pero obedeixerás a tu pai. Amarás a la tuya chirmana. Protecherás a l'inocent. Desfenderás a lo feble. Respetarás a os dioses. Obedeixerás as leis. Ye masiau. No importa que se faiga, siempre se viola un churamento u atro. - Bebió un buen trago de vin y zarró os uellos un inte, con o tozuelo refirmau en a paret, sobre una taca de salobre -. Estié o más choven en vestir a capa blanca.
- Y o más choven en traicionar tot lo que significaba, Matarreis.
- Matarreis – prenunció ell gronxiando-se-. ¡Y bueno yera o rei que maté! - Puyó a copa -. Por Aerys Targaryen, o segundo d'o suyo nombre, sinyor d'os Siet Reinos y "protector d'o Reino". Y por a espada que le ubrió a gorga. Una espada dorada, por cierto, dica que a sangre suya tintó de royo a fuella. Ixas son as colors d'os Lannister: o royo y l'oro.
Pretó a redir, y Catelyn comprendió que o vin heba feito efecto; Jaime s'heba zorriau a mayor parte d'a pichera, y yera capin.
- Nomás un hombre como vusté se fería argüelloso d'ixa acción.
- Ya tos lo he dito: no bi ha hombres como yo. (...)
Sieteno capitol de Catelyn en Choque de Reis
Dimpués pasa a recontar como Aerys heba asesinau a Rickard y Brandon Stark, pai y chirmán mayor de Ned. A la fin, Jaime fació lo que creyó chusto. Evidencia as contradiccions entre os votos en as situacions limite, igual como pasa en o mundo nuestro con as leis y a moral.

Encara que estase un Rei refusau por totz, a Jaime se le viye como un traidor por haber crebau o churamento. ¿Sería igual de no tener-le tanta quimera Robert? ¿Belún s'encargó de preguntar-le a Jaime por qué asesinó a Aerys? Bien se vale que nusatras no somos ponientis y tenemos acceso a la ment de Jaime. U millor dito, a las suyas parolas, quan confiesa a Brienne o plan secreto de Aerys:
[Aerys II] A la fin heba comprendiu que Robert no yera un simple sinyor rebelde a qui podeba escachar en que querese, sino a pior menaza que heba concarau a casa Targaryen dende Daemon Fuegonegro. Sin mica elegancia, o Rei le recordó a Lewyn Martell que teneba a Elia, y lo ninvió pa que se metese a o mando de diez mil dornienses que s'acercaban por o camin Reyal. Jon Darry y Barristan Selmy cabalgoron ta Septo de Piedra pa prebar de replegar a os grifos que quedase, y o principe Rhaegar tornó d'o sur pa fer venir a plego a su pai de que se minchase l'argüello y invocase a lo mio. Pero garra cuervo no tornó de Roca Casterly, y aquello le fació mesmo más miedo a lo Rei. Viyeba traidors por tot, y Varys yera siempre astí pa sinyalar-le a belun que se l'hese eslampau. Asinas que Su Alteza les ordenó a os alquimistas que amagasen fuego valyrio por toda Arribada d'o Rei. Baixo lo septo de Baelor y as chozas de Leito de Pulces, establos y almagacens, en as siete puertas, mesmo en as bodegas d'a propia Fortaleza Roya.
Tot se fació con o mayor d'os secretos; s'encargo un camatón de mayestros piromantes. Sisquiá confioron en os suyos discipulos pa que los aduyasen. Os uellos d'a Reina levaban anyos zarraus, y Rhaegar yera masiau ocupau achuntando un exercito. Pero a nueva Man de Aerys, a maza y a daga, no yera fata de tot, y en viyer as idas y venidas de Rossart, Belis y Garigus, prencipió a sospeitar.
[...]
Asinas que lo sintié tot. - Recordaba como brilaban os uellos de Rossart quan desplegaba os mapas pa sinyalar a on caleba meter a sustancia. Garigus y Belis yeran iguals -. Rhaegar se concaró con Robert en a Forca, y ya sabetz que pasó. Quan a noticia plegó en a Corte, Aerys ninvió a la Reina ta Rocadragón con o principe Viserys. A princesa Elia habría de haber ixopau tamién, pero ell lo vedó. Se l'heba ficau en o tozuelo que o principe Lewyn heba traicionau a Rhaegar en a Forca, pero creyeba que nomás conservaría a leyaltat de Dorne entre que tenese a o suyo costau a Elia y Aegon.
- Ixos traidors quieren a mia ciudat – le sentié decir-le a Rossart -, pero nomás trobarán cenisas. Que Robert reine sobre un fascal de uesos sucarraus y carne calcinada.
Os Targaryen no apedecan nunca a os suyos muertos; los creman. A intención de Aerys yera tener a pira funeraria más gran que nunca hese existiu. Encara que, pa estar sincers, no creigo que pensase que iba a morir. Igual como Aerion Flamabrillant, Aerys creyeba que o fuego lo transformaría... Que se tornaría a devantar, renaixiu en forma de dragón, y que fería cenisas a los suyos enemigos.
[...]
A yo me pertocaba de desfender a Fortaleza Roya, pero sabeba que yeranos perdius. Le demandé a Aerys permiso pa plegar en un alcuerdo. O mio mensacher tornó con una orden reyal: "Si no sotz un traidor, trayetz-me o tozuelo d'o pai vuestro". Aerys no quereba ni sentir charrar de reblar. Seguntes o mio mensacher, Lord Rossart yera con ell. Y yo sabeba qué significaba aquello.
Quan trobé a Rossart, yera esbrazau de soldau y corrió enta una porteta. Estió lo primer que maté. Dimpués maté a Aerys, antes de que trobase a atro que les levase o suyo mensache a os piromantes. Dias dimpués trobé a os atros, y tamién los maté.
Cinqueno capitol de Jaime en Tronada d'Espadas.
Jaime salvó Arribada d'o Rei, a ciudat con más habitants de Ponient, d'estar cremada con totz ells adintro. Dica ista charrada con Brienne nunca no l'heba charrau a dengún d'a loquería de plan de Aerys, porque dengún no le creyería. Jaime Lannister habría de tener una estatua d'a grandaria d'o titan de Braavos chunto a o Septo de Baelor. Manimenos, a propaganda de Robert lo convirtió en un d'os hombres más odiaus d'os Siet Reinos. 

Robert no puet con os Lannister. S'habió de casar a retepelo con Cersei y aguantar a Jaime en a Guardia Reyal. Ixo sí, fendo-le a vida imposible. A versión "Baratheon" d'a fin d'a guerra ye, probablement, o millor exercicio de propaganda que he leyiu en Canta de chelo y fuego:

A Fortaleza Roya cayó en un petén, pero, en o caos, l'infortunio se cibó en Elia de Dorne y os suyos fillos Rhaenys y Aegon. Ye una trachedia que a sangre redamada en a guerra siga tanto d'inocents como de culpables y que qui violoron y asesinoron a la princesa Elia eslampasen d'a chusticia. No se sabe qui mató a la princesa Rhaenys, en o suyo leito, ni qui l'escachó o tozuelo contra la paret a lo chiquet principe Aegon. Diz que estió por orden d'o propio Aerys dimpués de descubrir que Lord Lannister s'heba uniu a la causa de Robert, entre que atros piensan que lo fació la propia Elia por miedo a lo que podese pasar-les en mans d'os enemigos d'o suyo difunto esposo.
A Rossart, a man d'Aerys, lo matoron en una porteta quan miraba de fuyir d'o castillo como un gabacho, y o zaguer en morir estió lo Rei Aerys, a mans d'o solo miembro d'a Guardia Reyal que i quedaba, ser Jaime Lannister. Igual como su pai, ser Jaime fació lo que creyó millor pa o reino y acabó con a vida d'o Rei Barrenau.
Asinas rematoron o reinau de Casa Targaryen y a rebelión de Robert, a guerra que metió fin a quasi trescientas anyadas de gubierno Targaryen y dio paso a una nueva era dorada baixo os auspicios de Casa Baratheon.
A cayida d'os dragons en O mundo de chelo y fuego
 "Qui violoron y asesinoron a la princesa Elia eslampasen d'a chusticia". Tanto Robert como Yandel, l'autor d'o libro, saben perfectament que a Elia y a os suyos fillos (y de Rhaegar) lo matoron hombres d'os Lannister. Concretament Gregor Clegane y  Amory Loch. Manimenos, en estar Elia, igual como Rhaegar, tant quiesta por o pueblo, se ixuplida o suyo papel. Mesmo se culpa a Aerys, u a Elia en un victim blaming de libro. Ixo sí, se deixa bien platero qui mató a Aerys, crebando os votos, porque "fació lo que creyó millor". Robert no puet enrestir contra toda a Casa Lannister, ya que ye casau con una, y le cal os diners y l'exercito d'o pai suyo. Ixo sí, se'n venga en a persona de Jaime a qui odia.

Ye inevitable contimparar a rematanza charrando d'a "era dorada" Baratheon, que ya he comentau alto, con os "vinticinco anyos de paz" franquistas.

Jaime ye o gran incomprendiu de Ponient. Sé que lo he dito antes, pero insisto. Realment a sola cosa reprochable que fa en os cinco libros ye aventar a Bran por a finestra. Talment ye a sola cosa reprochable que haiga feito en toda la suya vida. ¿Por qué no prebó de explicar a lo mundo tot lo plan d'Aerys, de chustificar os suyos actos? Personalment creigo que, quan traviesó a o Rei Barrenau, encara que yera convenciu d'o que feba, l'encorreba o remordimiento de crebar os suyos churamentos. Tot y que yera en periglo a vida de decenas de millars de personas. Salvó a la ciudat pero, con tot y con ixo, no ye argüelloso d'a manera que habió de fer-lo y por ixo no le'n diz a dengún. S'estima más de que le odien y carriar con o secreto. 

DAENERYS LIBERADERA?

Daenerys ye, en a mia opinión, un d'os personaches pior tractaus en a serie. Una d'as millors cosas que tienen os suyos capitols en os libros son as dubdas internas suyas. Como va creixendo y aprendendo, u no, a gubernar. Recordando que, en os libros, ye una adolescent, con tot lo que ixo significa. En a serie, manimenos, a suya figura ye quasi idilica. Os suyos conflictos internos y externos son radius y apanyaus de camín.

En casar-se con Drogo y prencipiar a fer pacha con ell, china chana, Daenerys prencipia a viyer-se realment como una reina. A muerte d'o suyo chirmán Viserys ye lo que la libera de tot. A monico, Daenerys prene confianza en si mesma, que le'n falta buena cosa en prencipiar o relato. Plega a viyer-se como una gubernant, dando ordens a lo khalasar de Drogo, en cuentra de totz os costumbres masclistas dothraki. Pero, una d'as grans cosas que tien Martin, son os chiros argumentals y, de bote y boleyo, tot se'n va a cascar-la. Drogo ye amanau a morir y o suyo papel de Khaleesi moriría con ell. Con a muerte de Drogo, la d'o suyo fillo y l'albandono d'o khalasar, Daenerys se troba ama d'una clica de carrilanos. Ye a bruixa Mirri Maz Dur a encargada de fer-le tocar tierra y deixar-le viyer lo que realment ha veniu fendo Daenerys "a liberadora".
Dany fació un cenyo enta Ser Jorah y a resta.
- Deixatz-nos. Quiero charrar sola con ista maegi. - Mormont y os dothrakis marchoron-. Tu lo sabebas – le respulió. Le feba mal tot, por adintro y por difuera, pero a carranya le daba fuerzas-. Sabebas o qué mercaba, sabebas o pre, y deixés que lo pagase.
- No habrían d'haber cremau o mio templo – respondió placidament a muller chonfla, con o suyo naso plano-. Ixo encarranyó a lo Gran Pastor.
- Isto no lo ha feito garra dios – dició Dany con frialdat. "Si torno a vista ta dezaga, soi perdida"-. Me enganyés. Asesinés a lo mio fillo mientres yera en a mia pancha.
- O semental que monta o mundo ya no podrá cremar ciudatz. O suyo khalasar no reducirá nacions a cenisas.
- Charré en a tuya favor. Te salvé.
- ¿De qué me salvés? - A muller lhazareena escupió a tierra-. Tres chinetz ya m'heban buquiu, y no pas como l'hombre lo fa con a muller, sino por dezaga, como o can canyeix con a canya. O quarto yera adintro de yo quan pasés a caballo. ¿De qué me salvés? Viyé arder a casa d'o mio dios, an que heba curau arrienda hombres buenos. Casa mia tamién ardió, y en as carreras viyé tozuelos a xarramata. Viyé o tozuelo d'o furner que furniaba lo mio pan. Viyé o tozuelo d'un chiquet que l'heba salvau d'unas calenturas en feba menos de tres lunas. Sintié os chilos d'os ninos entre que os chinetz les feban enantar limpio zurriar-les. Di-me, ¿De qué me salvés?.
- Tiens a vida.
- Para cuenta con o tuyo khal – dició Mirri Maz Duur y deixó eslampar una carcallada crudel- , y mira-te de que vale a vida quan s'ha perdiu toda la resta.
Noveno capitol de Daenerys en Chuego de tronos.
Iste ye tamién una d'as mias partes favoritas. As victimas civils d'as guerras son por un regular ixuplidadas de tot en ista mena de novelas. Manimenos Martin en charra más d'una y de dos vegadas. O pueblo sufre, y muito, as conseqüencias d'os concietos reyals y d'a nobleza. Mirri fa baixar a Dany a la realidat suya y ye una lición que tarda a aprender.

De feito, en ixas ye encara. A poquet a poquet Daenerys construye l'exercito con os repuis d'o khalasar, os dragons, os inmaculaus y bella companyía de mercenarios. Tot ixo aduyau, prou que sí, por a maquina propagandistica que son os suyos dragons. En Choque de Reis y Tronada d'Espadas, Dany va tornando a viyer-se como una liberadora. A suya luita contra a esclavitut ye por ideyals, prou que sí. Ella mesma estió vendida a Drogo y emplegada como un obchecto mientres a vida de Viserys. Pero tamién ye una estratechia belica y de propaganda. Daenerys preba de que sigan os propios esclavos os que se devanten contra os amos, unindo-se a ella y librando-le de largos sitios y furas batallas pa conquerir as ciudatz por an que va pasando.

Ixa autoconcepción de liberadora y gran gubernant torna a puyar-se-le t'o tozuelo, fendo-se-ne a bamba dica que torna a comprender que no ye perfecta y que o suyo reinau no ye tant idilico. No son as criticas d'a nobleza meereena lo que le fa reflexionar-ne. Ye a muerte d'una chiqueta nina, cremada por o suyo quiesto dragón Drogon.


Un d'os suyos antepasaus, o tercer Aegon, heba visto morir a su mai minchada por o dragón d'o suyo tío, y yeran innumerables as aldeas y reinos que heban viviu espantaus por aquellas bestias dica que bell valient matadragons bi iba t'aduyar-les. En Astapor, os uellos de l'esclavista s'heban regalau. En o camin enta Yunkai, quan Daario chitó por tierra os tozuelos de Sallor o Calvo y Prendhal na Ghezn, os suyos fillos se facioron una lifara con ells. A os dragons nos les feba miedo l'hombre, y un dragón prou gran pa minchar uellas podeba minchar a un nino igual de facil.
A nina se clamaba Hazzea y teneba quatre anyos.
"Si su pai no miente. Talment mienta. - Nomás ell heba visto a lo dragón. Presentaba como preba uns uesos cremaus, pero aquello no contrimostraba cosa. Talment hese muerto ell a la nina y la hese cremau dimpués. O Tozuelo chollau l'heba dito que no sería o primer pai que se desfeba d'una filla no deseyada-. U talment fuesen os fillos de l'Arpía, y lo facioron pasar por obra d'un dragón pa que a ciudat me odie" Habría quiesto creyer-lo... Pero alavez, ¿por qué heba aguardau o pai de Hazzea dica que a cambra d'audiencias estió quasi vueda antes de exponer o suyo caso? Si hese quiesto inflamar os animos d'os meereenos contra ella, habría charrau entre que en a cambra bi heba chent a trompicuesco. O Tozuelo Chollau l'heba consellau que ordenase executar a aquell hombre.
- U lo menos tallatz-le a luenga. Ixa mentira nos puet destruyir a totz, magnificiencia.
Pero Dany heba esleixiu pagar o pre d'a sangre. Dengún no sabió decir-le qué valeba la una filla, asinas que calculó a suya valura en cient vegadas la d'un corder.
- Si podese, tos tornaría a Hazzea – heba dito a lo pai, - pero bi ha cosas que no son en mans de dengún, sisquiá d'a reina. Os uesos suyos se descansarán en o templo d'as Gracias, y un ciento de velas arderá dia y nueit remerando-la. Tornatz a viyer-me totz os anyos en o suyo dia d'o nombre; a os fillos vuestros no les faltará cosa, pero no hetz de charrar nunca d'o que ha pasau.
- A chent ferá preguntas – dició plorando lo pai – Querrán saber qué pasó con Hazzea y como morió.
- Le mordió una sirpient – dició Reznak mo Reznak -. Se la levó un lupo fambrudo. Pilló una malotía de rapiconté. Decitz lo que siga, pero ni una parola de dragons.
[....]
"Mai de dragons" – pensó Daenerys -. Mai de monstruos. ¿Que maldición he desencadenau sobre o mundo? Reina soi, pero o trono mio ye de uesos cremaus y atarranchau sobre arenas movedizas.- Sin dragons no podeba gubernar Meereen, y muito menos recuperar Ponient-. Soi d'a sangre d'o dragón. Si ells son monstruos, en soi yo tamién."
Segundo capitol de Daenerys en Danza de dragons
Por segunda vegada, as errors de Daenerys son evidenciadas y ella mesma prencipia a dubdas si ye buena gubernant. Personalment creigo que puet plegar a estar-ne, siempre que siga bien aconsellada como agora. Ixa opinión la tiengo, sobre tot, por istas cosas. Por todas as dubdas que va tenendo con as conseqüencias d'os suyos actos. Daenerys ha feito un exercito dos vegadas y dos vegadas le'n han vulcau. S'ha creyiu perfecta dos vegadas y dos vegadas s'ha trobau con a realidat d'o pueblo que mira de gubernar. Aspero que ixo faiga honra pa lo suyo aprendizache, y que os Targaryen no trepucen tres vegadas en o mesmo zaborro.

A verdat d'a guerra pende d'o bando an que la vivas. No ye lo mesmo fer parte d'o khalasar dothraki que estar una pastora lhazareena, estar un noble u un esclavo meereense, u vivir a uno u atro canto d'o muro.

PROPAGANDA EN A SERIE
Quan escribo sobre Canta de chelo y fuego, me fa goyo de fer-lo nomás sobre os libros, pero en iste caso creigo que a serie ha introduciu bell par de cosas intresants que van que ni esleixidas a garra pa iste post. 

La una ye a obra de teatro que presencia Arya an que se scenifica a muerte de Joffrey. Tornamos a trobar-nos con a versión oficial, an que o fillo de Cersei ye presentau como un rei bueno y Tyrion u Ned como os villanos d'a historia. O pueblo plora por a muerte d'o rei entre que Arya, probablement a sola persona d'a plaza que conoixe a verdat, s'esmelica. En iste mundo o teatro y os septos son a sola manera de fer plegar a lo pueblo ixa versión oficial, lo que a serie ha sabiu replegar muito bien.

L'atra ye a decisión de Varys y Tyrion de fer servir a las sacerdotisas royas como ferramienta pa difundir as hipoteticas bondatz de Daenerys entre o pueblo de Meereen. Ista parella, dos d'os tozuelos más brillants d'a historia, son conscients d'a importancia d'a propaganda y de tener o pueblo a favor. A relichión ye perfecta pa fer ixa faina y antimás, entre as seguidoras de R'hllor, no ye de mal introducir a ideya de que una persona con tres dragons escupefuegos ye a esleixida pa guidar-les enta libertat y a luz.

Regular que me deixo muitas cosas. En tantismas pachinas bi ha muitismo material, pero aspero que sirva iste post pa que, quan leigamos y releigamos a obra de Martin, tamién paremos cuenta de todas ixas lecturas tant intresants y tant aplicables a lo nuestro mundo.

Post disponible tamién en formato PDF

lunes, 27 de octubre de 2014

Totz os fillos d'Aerys

AVISO: SPOILERS DE TODA LA SAGA DE CANTA DE CHELO Y FUEGO Y D'A SERIE CHUEGO DE TRONOS. LEYE BAIXO A TUYA RESPONSABILIDAT


¿Quantos fillos u nietos d'Aerys II
bi ha en ista foto?
Talment siga masiau catén con Jaime Lannister, pero ye que o suyo personache ye un d’os grans ixublidaus a la hora d’as teorías y creigo, como ya he dito bella vez, que ha de chugar encara un papel (más) central en o desenrollo y a fin d’a saga de Canta de chelo y fuego.

A teoría que hue quiero postular, u más bien, completar u ixamplar se basa en atras dos teorías y en bells pocos parrafos de Canta de chelo y fuego. As dos teorías, que podetz leyer en Los Siete Reinos y en Asshai, son que Jaime y Cersei u Tyrion son en realidat fillos biolochicos d’Aerys Targaryen y Joanna Lannister. Siempre que leigo istas dos teorías, se troban mutuament excluyents, cosa que creigo que ye una error, y que me leva a una conclusión: Tywin Lannister yera esteril y Cersei, Jaime y Tyrion son fillos biolochicos de Aerys y Joanna, y alavez chirmanastros de Rhaegar, Daenerys y Viserys.

A importancia de que sigan fillos, u no, de Aerys, ye la de siempre: cumplir as profecías de Azor Ahai u d’os tres tozuelos de dragón.

As dos teorías debantditas tos recomiendo de leyer-las pues son muito bien explicadas y no me cal adhibir-les cosa. Simplament chuntar-las y esfender-lo con as poquetas prebas que he trobau. Porque encara que no bi ha guaires pistas, sí que he trobau bellas razons ta que os tres “Lannisters” sigan bordes Targaryen.

Tywin ye un hombre bien preocupau por a familia y por fer d’a casa Lannister una casa bien gran y que dure ta cutio. Manimenos nomás ha teniu dos prenyos. Ya ye raro que una familia ponienti tienga nomás tres fillos de dos partos, pero antimás una a on que o varón se’n fa tanto d’a familia ye raro de tot. Si repasatz, todas las grans casas (fueras d’os Arryn, por os motivos que todas conoixemos) han teniu más partos: Ned Stark 6 fillos, Hoster Tully 3 fillos, Balon Greyjoy: 4 fillos, Aerys Targaryen 3 fillos, Mace Tyrell 4 fillos, Doran Martell 3 fillos, Steffon Baratheon: 3 fillos...

¿Por qué Tywin no tien garra fillo más con Joanna? Entre o naiximiento de Cersei y Jaime y o de Tyrion, l’hese vagau de deixar-la prenyada quantas vegadas. Diz que dimpués d’a muerte de Joanna, Tywin estió prou apenau pero, con tot y con ixo, o mainate d’os Lannister podría perfectament haber-se tornau a casar ta fer más Lannisters. Con más razons estando que no teneba un “hereu digno”. Jaime yera en a Guardia Reyal y Tyrion yera odiau de tot por Tywin. Manimenos no tornó a casar-se ni a tener fillos. ¿Por qué?

Tampoco no se le conoixe garra fillo borde. Ye normal que quan yera vivo no se fese publico, pero dimpués d’a suya muerte, bien podríanos haber conoixiu bell producto d’a suya afición a las putas.

Tanto a Jaime como a Tyrion, en bell inte d'a saga les diz que no son fillos suyos. Muitas teorías dicen que ye verdat nomás en o caso de Tyrion pero, ¿por qué no en os dos?

Os tres chirmans tienen bella parte Targaryen. Jaime y Cersei a polideza y l'atracción mutua. Cersei ye barrenada como un Targaryen. Tyrion tot l'encerrinamiento con os dragons, os pells y os uellos. Mesmo os fillos de Jaime y Cersei tamién han heredau a polideza. En o caso de Joffrey, ye probablement o personache que más se pareixe en toda la saga a Aerys II, "o rei barrenau", qui sería o suyo lolo de tener yo razón.

Bi ha atra qüestion que podría estar chugar a favor d’a esterilidat de Tywin Lannister. Bi ha una tendencia chenetica a tener melguizos. Fendo una uellada a l'arbol chenealochico Targaryen he trobau quatre casos de melguizos. En os Lannister dengún. De feito, bi ha muitos pocos casos de melguizos en Canta de Chelo y fuego. Antiparte d'os que meteré contino, nomás remero Erryk y Arryk, os guardaespaldas de Olenna Redwyne-Tyrell. A resta de casos son:

  • Rhaegel Targaryen, tío de Aegon V, tenió dos fillos melguizos sin nombre conoixiu.
  • Daemon Fuegofosco, fundador d'a casas Fuegofosco, fillo de dos primos d'a casa Targaryen y pai d'os melguizos Aemon y Aegon Fuegofosco. A efectos cheneticos Targaryen total.
  • Daemon Targaryen, muito important mientres a Danza de dragons, pai de dos reis con a suya tercer muller, y pai d'as melguizas Rhaena y Baela, con a suya segunda muller Laena Velaryon.
  • Aegon II, importantismo en a Danza de dragons, tenió melguizos con a suya chirmana y muller Helaena Targaryen: Jaehaerys y Jaehaera.
Lochicament ye de millor documentar casos Targaryen de lo que sía que no pas Lannister, porque se conoixe muito bien toda la chenealochía Targaryen y tasament a Lannister. Pero lo dato ye astí.

Bi ha unatra teoría que leyié fa poco que tien tant pocos alazetz como ista, pero que tamién s'empara en l'afer d'os melguizos. La trobé en Asshai y diz que Griff - Aegon y Jon Nieu, son melguizos fillos de Rhaegar y Lyanna. A teoría me fa muito goyo y ye muito bien pensada en a mia opinión, respondendo a muitas d'as preguntas que deixa Martin. En caso de encertar as dos teorías bi habría dos parellas de melguizos Targaryen, andando por Ponient.

As conseqüencias ta Jaime si bell diya se'n entera, podrían estar muitas. Me lo preixino en enterar-se que en realidat mató a su pai u que yera predestinau cheneticament a enamorar-se de Cersei. Tamién en matar a Cersei podría cumplir de vez a profecía de Maggy a rana y d'Azor Ahai, forchando Ama de Luz en o corazón d'a suya chirmana. Sería, como poco, curioso un casorio con a suya chirmanastra Daenereys ...


En escribindo iste post, chusto surtió o podcast de Hielo y Fuego adedicau a la Casa Lannister y me dioron dos nuevos argumentos. Uno en contra y unatro a favor d'a teoría. En contra ye que sí que bi ha un caso documentau de melguizos en a familia Lannister. Concretament Tyland y Jason Lannister, melguizos d'os anyos d'a Danza de Dragons. Con tot y con ixo continaría estando un caso de melguizos Lannister contra quatre Targaryen.

A favor, ye que, seguntes se i diz, os Lannister son muito fertils. A fundación de Lannisport diz que estió porque ya ni i culliban en Roca Casterly. Que Tywin no conseguise deixar prenyada a Joanna (que remeremos que tamién yera una Lannister) que dos vegadas, venindo d'una familia tant fertil ye mesmo más raro.

Tywin yera una persona prou amargada por muitas cosas. O feito de que fuese esteril, en sería una más. Preixinatz por un inte o sentiu d'a responsabilidat de fer d'a suya una casa gran y no poder fer-lo. Preixino a Tywin, sabendo que Jaime, Cersei y Tyrion no son fillos suyos y habendo de callar-se ta que a casa continase existindo. Ixo tamién explicaría muitas cosas d'o suyo caracter y d'a relación que tenió con Aerys II.

Ista ye una teoría feble, prou que sí, alazetada en barruntos y en una barracha d'atras dos teorías. Pero ... qui sabe?

sábado, 26 de abril de 2014

A scena de Jaime y Cersei. Analizando a 4ª temporada de Chuego de tronos (3)

AVISO: SPOILERS DE TODA LA SAGA DE CANTA DE CHELO Y FUEGO Y D'A SERIE CHUEGO DE TRONOS. LEYE BAIXO A TUYA RESPONSABILIDAT

Por un regular no m'importan mica os cambios que os guionistas d'a serie Chuego de tronos fan cuanto a la saga Canta de chelo y fuego. M'importa igual que Jayne Westerling haiga pasau a estar Talysa y s'haiga muerto, que siga Bronn qui entrene a Jaime con a man cucha en cuenta de Ilyn, puedo tolerar que Tyrion no luite de verdat en a baralla d'o Forca Verda, pase que no nos amuestren a baralla d'o Punyo d'os primers hombres porque no bi heba perras, ye normal que Daario Naharis no porte a barba azula de tres punchas, más que más, quan en a pantalla ha de pareixer un fucker, rai o tour de Melisandre con Gendry y posterior coitus interruptus, a inexplicable y absurda inexistencia de Wyllas y Garland Tyrell, o carinyo que amuestra Catelyn por Jon, u Asha por Theon, etc, etc, ... son tot cambios que no cambean guarie a medolla d'os personaches, a suya raison d'être. Probablement cadagún lo hese feito d'atra traza pero, en cheneral, o resultau ye bueno.

Agora, fer cambios, que cambean de tot la personalidat d'un personache, y antimás fer-lo sin garra sentiu... Ixo sí que no. Y menos quan charramos de Jaime Lannister, qui ya sabetz que ye un d'os mios personaches favoritos.

Levo esfendendo en foros y rufiertas prou tiempo que o unico que ha feito mal Jaime en cinco libros ye aventar a Bran por a finestra. Toda la resta d'as suyas actuacions tienen chustificación u mesmo heroismo. Ya avisé que yera una pena que hesen cambiau a plegada de Jaime en Arribada, pues a versión literaria me feba más goyo. Creyeba que, con ixe cambio, as foriquetas que fan Jaime y Cersei sobre a tumba de Joffrey dreitament ni saldrían y lo teneba asumiu. Yera una pena, pero no ye vital ta l'argumento.

Pero be-te-me que os guionistas han decidiu que, lo que en os libros ye simplament sexo salvache y consentiu entre dos personas, en a serie esdevien una violación. Ye decir que Jaime 2.0, o que ha parau cuenta d'a valor de Brienne, d'a honor de Catelyn, d'a maldat d'a suya familia, de que le cal estar millor persona ta emplir o Libro Blanco, le da por violar a la persona que ama. Ell, que nunca no ha violau a dengún. Que sisquiá ha chaciu con atra persona que no siga lo suyo amor verdader, la viola. What the fuck? Un cambio de mierda, por muito que Martin lo haiga esfendiu en ista entrevista. Como de cutio, me quedo con os libros y ixublidaré que ixa scena ha pasau.

Ta qui no remere o polvo brutal entre Cersei y Jaime, traduzco contino ixe troz, un d'os mios favoritos de toda la saga.

[Charra Cersei sobre Tyrion] Quan sepa tot lo que fació, deseyarás la suya muerte tanto como yo - Le fació morisquetas por a cara - Sin tu yera cacegada, Jaime. Teneba medranza de que os Stark me ninviasen o tuyo tozuelo. No lo habría aguantau. - Lo besó. Estió un beso chiquet, tasament un rozar d'os labios sobre los suyos, pero quan la rodió con os brazos la sintió tremolar - Sin tu no soi plena, Jaime.

En o beso que ell le tornó no bi heba ternura, nomás fambre. Cersei ubrió a boca ta deixar paso a la suya luenga.
- No - protestó feblement quan os labios baixoron ent'o cuello -. Aquí no. Os septons...
- Os Atros se leven a os septons.

La besó unatra vegada, la besó en silencio, la besó dica que prencipió a chemecar. Alavez aventó as velas con o brazo y la puyó a l'altar d'a Mai, le puyó as sayas y as mudas de seda. Ella le trucaba en o peito con punyos febles, mormostiaba qualcosa sobre o risque, o periglo, sobre su pai, sobre os septons, sobre a ira d'os dioses... Jaime no la sentiba. Se desenreligó os calzons, se puyó ta l'altar y le ubrió as blancas garras. Fació esbarar a man por a cuixa y le rancó la ropa interior. Viyó alavez que teneba la sangre lunar, pero l'importó igual.

- Aprisa - le mormostiaba ella -, aprisa, aprisa, contina, no atures, aprisa. Jaime, Jaime, Jaime - Lo endrezó con as mans - Sí - chemecó Cersei en enrestir-la -, o mio chirmán, o mio quiesto chirmán, sí, asinas, asinas, te tiengo, ya yes en casa, ya yes en casa, ya yes en casa, ...

Le besó la orella y le fació morisquetas en os suyos curtos pels. Jaime se cacegó en a suya carne. Sentiba como lo corazón de Cersei traquiaba a lo mesmo ritmo que o suyo, y notaba la humedat d'a sangre y a simient astí a on que se chuntaban. Pero, en que habioron rematau, a reina se lo sacó de dencima.

- Deixa-me que me puye. Si nos troban asinas...

De malas trazas, rodió enta un costau y l'aduyó en baixar-se de l'altar. O marbre blanquisco yera plen de tacas de sangre. Jaime lo escoscó con a manga y replegó as velas que heban espaldau. Por suerte, todas s'heban amortau en cayer.
"Si o septo s'hese pretau fuego, sisquiá en habría parau cuenta."

- Isto ha estau una borrumbada - Cersei s'estiró lo vestiu -. O nuestro pai ye en o castiello... Hemos de estar-nos a la tisva.
- Soi farto d'estar-nos a la tisva. Os Targaryen se casaban entre chirmans, ¿por qué nusatros no podemos fer lo mesmo? Casa-te con yo, Cersei. Quilla-te debant de tot lo teino y di que soi yo a qui quiers. Feremos una lifara de bodas y tendremos unatro fillo ta sustituyir a Joffrey.
- No tien gracia - Cersei reculó.
- ¿Me soi redindo?
- ¿Ye que t'has deixau o celebro en Auguasdulzas? - A tensión se notaba en a suya voz - O dreito de Tommen a o trono viene de Robert, lo sabes muito bien....
(...)

De verdat, Benioff y Weiss, guionistas d'iste episodio, ¿a on ye a violación? ¿creyetz que o Jaime d'os libros, u sisquiá o Jaime d'a serie, fería ixo?.... 

Pareixe que no soi l'unico que s'ha carranyau por isto. De feito he leyiu istos dos articlos (cadagún con una interpretación de tot diferent sobre as mesmas parolas), a on que Martin charra nomás sobre ista scena. En Europa Press y Cinemanía.

A resta de contenius d'os episodios feitos dica agora los analizaré en que pueda. Tanimientres, Valar Morgulis.

NOTA: Puetz leyer toda la resta d'articlos que he escrito sobre Canta de chelo y fuego aqui.

domingo, 17 de noviembre de 2013

Sobre Jaime Lannister

AVISO: SPOILERS DE TODA LA SAGA DE CANTA DE CHELO Y FUEGO Y D'A SERIE CHUEGO DE TRONOS. LEYE BAIXO A TUYA RESPONSABILIDAT

Quan prencipié a leyer sobre Canta de chelo y fuego (CdChyF enta debant), me trobé con articlos sobrebuenos y analís brillants de toda la saga, personaches, paralelismos con a historia nuestra, etc... En zagueras me soi trobando con articlos de tot zaborrers u con verdaders paranoias d'a chent que, en habendo-se escrito de tot, ha de forzar a maquina y inventar-se teoría que van dillá d'a especulación plegando en a chorrada ta trucar o ficacio d'as frikazas d'a saga. Asinas que como ya qualsiquier puet escribir sobre Canta de chelo y fuego, me i apunto, y prencipio con iste articlo sobre un d'os mios personaches favoritos: Jaime ¿Lannister?.

Prencipio ya con os interrogants por motivos obvios que qualsiquier que haiga leyiu dos ensayos sobre CdChyF entenderá. Bi ha una tendencia, en a mia opinión exacherada, a viyer Targaryens, lechitimos u no pas, por tot. Curiosament ye a mesma tendencia que diz que l'unico Targaryen "nuevo" apareixiu en a saga, Aegon Targaryen ¿VI?, no'n ye de verdat. Jon, Tyrion u Varys son tres d'os candidatos. Atros dos son Jaime y Cersei. Dengún d'ells sería un verdader Targaryen cuanto a os dreitos a lo trono, en no estar lechitimos, pero ixo rai...

Creigo que a teoría de que Jaime y Cersei sigan en realidat fillas de Aerys II se deixa prou a un costau, en beneficio d'a paternidat Targaryen de Tyrion. O motivo no ye racional sino sentimental: quasi todas as lectoras s'estimarían más que Tyrion estase o gran heroe, un d'os tres tozuels de dragón, Azor Ahai u lo que sía, entre que pocas querrían que ixe papel estase de Jaime, y muito menos de Cersei.

Manimenos creigo que se ye fendo una sinchusticia con Jaime. A la fin, y reflexionando muito, lo unico que le'n puedo carranyar ye haber aventau a Bran por a finestra. Toda la resta d'as suyas accions ha teniu razons de peso ta fer-las asinas. O crimen más gran que siempre le remeran ye haber muerto a Aerys, o Rei barrenau. Ixo no estió ta yo garra crimen. Jaime heba d'haber estau o gran heroe d'a Rebelión de Robert, l'habrían d'haber librau d'a capa blanca y nombrar-le Guardian d'Occident dimpués de matar a un d'os boques más boques que ha visto Ponient. Pero no nomás no fan ixo, sino que Robert contina fendo-le a tana mientres quince anyadas y totz os reinos le odian por haber muerto a o rei que los quereba matar a totz y que yera como unas putas "maracas".

De todas as cosas que ha feito Jaime en a vida suya ixa estió, probablement a millor. Mesmo ta qui le carranya por haber crebau o churamento de obedeixer y protecher a lo Rei, cal remerar as parolas que diz Jaime a Catelyn mientres lo tien engarcholau:

"Tantos votos.... Te fan churar y churar.... Esfenderás a lo rei. Obedeixerás a lo rei. Alzarás os secretos d'o rei. Ferás a suya voluntat. Darás a vida por ell. Pero obedeixerás a tu pai. Amarás a la tuya chirmana. Protecherás a lo inocent. Esfenderás a o feble. Respetarás a los dioses. Obedeixerás as leis. Pero ¿y si tu pai desprecia a lo rei? ¿Y si lo rei acotola a l'inocent? Ye masiau. Importa igual qué se faya, siempre violas un churamento u atro".

D'a resta, que faya foriquetas con a chirmana suya, a yo rai. Toda la chent que mata en a saga son actos de guerra, fueras d'a primer pleitina con Ned en King's Landing a on que, a la fin, ye esfendendo a lo suyo chirmán y a la casa suya. Chirmán engarcholau con pocas prebas y pasando-se a chusticia por a on que no da o sol, por cierto. Ai, si ixo lo hesen feito os Lannister con un Stark... 

D'atra man, y mas que mas dende que le tallan la man buena, Jaime va esdevenindo un bueno-bueno. Esfiende a lo "quiesto por todas as lectoras" Tyrion, mesmo plegando a liberar-le, salva a Brienne, prencipia a aluenyar-se d'a "odiada por todas as lectoras" Cersei, mesmo negando-le aduya en o chuicio y, sobre tot, se torna humilde. Toda la bamba que teneba en a primer parti d'a saga desapareixe y George debuixa un personache que dica alavez nos yera esconoixiu.


Pero a verdat ye que creigo que ixa personalidat ya bi yera d'antis mas. Siempre ye estau amable con Tyrion, y con os fillos de Cersei y suyos. Si hese educau a Joffrey talment no hese saliu tan carnuz (u talment sí, en ixo dentraré dimpués). Ha habiu d'endurar viyer como Robert rebaixaba terne que terne a la suya chirmana y amant. Como tot lo pueblo y a nobleza d'os siet reinos le criticaban por debant y por dezaga. Como, a tamás d'estar un gran heroe y d'haber salvau a vida de tot Desembarco y de parti d'a resta de Ponient, a chent siente vergüenya allena. Nunca no podrá estar hereu de casa suya ni de cosa. Ni casar-se con a persona que ama qui, ta forro de bota, se buque a tot lo que se mueve ("ye estau buquindo con Lancel, y con Osmund Kettleback y, por lo que yo sé, puet estar que se buca mesmo a lo Chico Luna").

En resumen, Jaime ha teniu una vida prou punyetera ta un noble estandar de Ponient, no digamos ya ta qui estió o fillo d'a man d'o rei, y ye chirman d'a reina y Comandant d'a Guardia Reyal.

Ixa evolución que ha levau en Lifara de cuervos y Danza de dragons me fan pensar que George ferá d'ell o Gran Heroe u, a lo menos, un d'os Grans Heroes d'a saga, si ye que bi'n ha d'ixo, que tampoco no ye menister. En cinco libros pasó d'estar un d'os piors malos (amanau ta Cersei y Joffrey, malos oficials, aventando ninos por finestras, y matando Starks "buenos oficials") a estar un personache normal con luces y huembras (aluenyau de Cersei, aduyando a Tyrion, amostrando piedat y companyerismo con Brienne y Ilyn, ...)

A posibilidat de que siga un Targaryen no ye un tema menor. De familias importants a ran "machico" bi'n ha dos: Stark y Targaryen. Y os Reed, pero d'ixo no'n sabemos guaire encara. Estar un Targaryen da una serie de cualidatz que no'n tienen a resta de casas. Como dició Jaehaerys II, "Estar barrenau u estar gran son dos caras d'a mesma moneda y cada vegada que un Targaryen naixe, os dioses chitan una moneda a l'aire y o mundo se queda sin alentar ta viyer de que costau cayerá". Os Targaryen que no han saliu barrenaus, han estau grans. Debant de Aerys II, barrenau y odiau, yera o fillo suyo, Rhaegar, gran guerrer y mosico y quiesto por quasi totz. Debant de Viserys, tot un carnuz barrenau, bamboso y masclista mesmo ta o mundo de CdChyF, ye Daenerys, piadosa, revolucionaria, aguda como ella sola y resistent a o fuego. 


Si Jaime ye un d'os Targaryen no barrenaus (y a suya chirmana d'as barrenadas), significaría que tien ixa serie de talentos que fan que a casa suya siga tant gran y haiga reinau Ponient mientres tres sieglos. Jaime ya en ha contrimostrau que ye un buen lider, millor guerrer, que tien empatía con os febles u marguinaus (Tyrion, Brienne, Ilyn, ..), sentiu d'a honor (por agora cumple os churamentos daus a Catelyn con más responsabilidat que no me  pensaba yo), ... toda una serie de cosas que definirían a un buen rei de Ponient. Pero antimás podría tener beluna d'as capacidatz sobrenaturals enreligadas a la casa suya como pueda estar ixe "feeling" que tienen con os dragons. Charrando claro: Jaime podría estar un chinete de dragón perfectament y sería un gran rei u man d'o futuro rei (u reina ;-)) de Ponient.

A posibilidat de que Jaime siga un Targaryen vien por os comentarios que fa Barristan Selmy a Daenerys sobre as libertatz que se prenió Aerys II con Joanna Lannister, esposa de Tywin Lannister, a nueit que istos dos se casoron. Si ixas "libertatz" incluyisen un posible polvo, sería perfectament posible que Jaime y Cersei fuesen, en realidat, fillos de Aerys II y, alavez, hereus de parti d'a chenetica Targaryen.

D'evidencias a favor, u de pistas deixadas por Martin, bi'n ha bellas quantas. Os dos son descritos siempre como repolius, mesmo dillá d'a polideza humana, como siempre se describe a los Targaryen. D'os dos un ye gran y l'atra barrenada de tot. A scena de Cersei viyendo arder a Torre d'a Man, dimpués d'a muerte de su pai ye, punto por agulla, imachen d'a deleria d'os zaguers diyas de Aerys II chilando "que los cremen a totz" y gronxiando-se con a muerte de Rickard y Brandon Stark. L'amor entre os dos "Lannister" remera masiau a lo costumbre Targaryen de casar-se (y amar-se) ente ells. D'os fillos suyos, Joffrey hereda clarament o "chen barrenau" y lo fa crudel, bamboso y paranoico, entre que, a lo menos por lo que pareixe, Tommen y Myrcella son dos ninos prou normals. A ironía de que, a tamás d'a Rebelión de Robert, a casa Targaryen haiga continau, por casorio (Cersei) u herencio (Joffrey y Tommen) en o trono de fierro, ye tamién prou sucosa. As parolas de Genna Lannister considerando que nomás Tyrion ye fillo de Tywin, que podrían estar no metaforicas, y asinas asinas... Bells argumentos más podetz trobar-ne os foros de Asshai, u en Los Siete Reinos, dos d'as webs más intresants sobre CdChyF.

En contra, chuga que os dos, a tamás d'estar tan repolius, tiengan rasgos Lannister. Pero por lo leyiu, pareixe que os rasgos Targaryen son totz u a más gran parti recesivos. O más que posible fillo de Rhaegar y Lyanna (si no sabes de qui charro, leye qualsiquier foro) pareixe un Stark de tot. Rhaenys, filla de Rhaegar y Elia Martell, teneba rasgos Martell, ... Asinas que podemos descartar isto. O feito de que talment Tyrion siga tamién fillo de Aerys importa igual, encara que no creigo que os tres en sigan. A la fin, podrían estar perfectament fillos de Aerys Targaryen y Joanna Lannister. Tamién en contra ye que no creigo que Martin muiga masiau as popas d'os Targaryens amagaus. Ye decir, si R+L = J, no creigo que bi haiga más Targaryen d'amagatons. Ni Varys, ni Tyrion y talment ni Aegon. Si bell día se conoixe a paternidat y maternidat de Jon, y dengún no ye Targaryen, apostaría totz os numers porque, si bi ha bell Targaryen amagau, ixos serían Cersei y Jaime.

Cuanto a la posibilidat de que siga Azor Ahai, tamién bi ha teorías a favor, encara que creigo que no son guaire solidas. En caso de que efectivament bi haiga un Azor Ahai, me pienso que Daenerys tien totz os numers. Encara que, en a mia opinión, a más gran parti de profecías (Azor Ahai, os tres tozuels, o valonqar, ...) son falordias que nos reconta George ta que nos espiguardemos de l'acción real. En os cinco libros, tampoco bi ha habiu ni tanta machia, ni tantas profecías cumplidas. Como en o mundo real, si fas metaforas de qualsiquier profecía se'n cumplen todas.


Asinas que Jaime podría estar un Targaryen. Independientement d'ixo podría estar un d'os tres tozuels de dragón. Podría estar mesmo Azor Ahai. Pero tot ixo a yo rai. Jaime tien toda una luita interior. Naixiu en casa buena, educau ta que le obedeixesen, se troba con toda mena d'entrepuces ta poder fer lo unico que realment quiere, que ye estar con o suyo amor. Lo compensa esdevenindo una d'as millors espadas de Ponient. En fa argüello y toda una traza de vida. Dentra a o servicio d'un barrenau de vez que l'aluenyan d'o suyo amor y, ta forro de bota, quan salva a lo reino, lo reino le'n paga odiando-le y lo rei rebaixando a Cersei. Os fillos suyos no saben que'n son. Quan a la fin plega l'inte de ir t'a guerra y tornar a estar un heroe, le tallan la man con que feba servir a espada que le podeba fer heroe. A espada que yera tot lo que teneba, sin Cersei, sin tierras, sin herencio, sin fillos. Jaime se capuza en a humildat y conoixe a un caballero de verdat y con honor como en ye Brienne, cosa que ell nian pensaba que podese existir. Estar-se con Brienne, perder a man, l'amor por o suyo chirmán, as accions de Cersei y Joffrey.... tot le fa parar cuenta de qual ye o "buen camín". Jaime ye remerando u tornando a aprender lo que ye estar un heroe, dimpués de sacar-se tot l'odio que ha iu amuntonando mientres o reinau de Robert. 

Creigo que o Martin tien un gran esdevenider alzau ta Jaime. Agora nomás falta que en o primer capitol de Vientos d'hibierno, lo mate y me quede sin sangre en a pocha... unatra vegada.

P.D.: Sobre Jaime comparto prou a opinión con a youtuber Comicbookgirl19 qui, en os videos que pencho abaixo repasa a historia d'a casa Lannister. Sobre Cersei y Tywin ya no tanto....