Mostrando entradas con la etiqueta Zapatero. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Zapatero. Mostrar todas las entradas

jueves, 18 de febrero de 2010

¿Qué ye pasando? (III)

En iste articlo por entregas (1 y 2), hue toca charrar d'actitutz. As que tenemos unas y as que tienen atras. Creigo que unatra d'as razons d'estar perdendo a partida politica ye una diferencia platera en as trazas de tratar-nos cuchas, dreitas, ultracuchas y ultradreitas.

Talment ye en o mesmo esprito d'a cucha (más que más d'a "cucha hippie") o tratar con rispeto a todas as ideyas. Tot ixo que dició Voltaire de "No comparto a opinión tuya pero daría a vida mía por esfender o tuyo dreito a expresar-la" ye muito poliu, pero quan, qui expresa ixa opinión no tien mica deseyo de respetar-nos y, mesmo lo que quier ye que as nuestras trazas de pensar sigan silenciadas, encorridas, ridiculizadas, viedadas y/u acotoladas, tenemos un problema. Cuchas y dreitas no somos chugando a o mesmo chuego. A dreita "moderada" da minutos de chuego a la ultradreita. Esfiende os suyos sinyals identitarios (veiga-se a esfensa pepera d'o "franquismo arquitectonico", por eixemplo). Les monta visitas d'o Papa, plataformas ideyolochicas, AVT's, FAES, "partius blancos", retes interpresarials, meyos de comunicación,... A ultracucha ye de tot amarguinada y encorrida por a socialdemocracia, a lo menos en iste costau d'Europa (y cuento que en totz). A socialdemocracia ye, agora mesmo, sectaria de tot y no fa caso de dengún a la suya cucha. Le ye fendo una favor masiau important a la/s dreita/s.

A dreita fa servir, antimás, o suyo caballo de Troya ta esfender cosas imposibles d'esfender y t'achuntar de traza fanatica a milenta personas en toda Europa y tot lo mundo occidental: o cristianismo. O cristianamen ye radicalizando-se terne que terne. Os movimientos antiabortistas han conseguiu a pur de lemas facils, de demagochia y de mentiras cientificas, arroclar a un camatón de chents arredol d'a más periglosa dreita que bi ha habiu en muito tiempo en "occident". Homosexuals, no cristianas, mullers, socialistas, cientificas, todas ixas que no nos sentimos en a suya chicota definición de "persona normal", somos l'obchetivo d'o suyo enuello, y cal que siamos, encorridas, reeducadas y si cal, engarcholadas u asesinadas (ista ultradreita gosa esfender a pena de muerte). A cucha socialdemocrata, plena de cristianas y mesmo d'opusianas ye de tot incapable de criticar u d'actuar contra ixe poder. Zapatero y Obama rezan por as nuestras almas, entre que Belloch adedica carreras a San Escrivá de Balaguer. ¿En qué universo sería posible viyer a Aznar en o diya de l'argüello gay, por eixemplo? Pero as socialdemocratas no son solas en ixe respeto-medrana t'a ilesia. Mesmo muitos sectors d'as cuchas alternativas viyen con buenos uellos a colaboración con sectors d'a ilesia. Sectors que nunca no renuncian explicitament a condenar a las abortistas, a las homosexuals, etc... Que bailoteyan entre as dos auguas. Y un diya viyes en misa (en aragonés, pero en misa) a socialistas sentindo "a parola de Dios". ¿Quan irá o respeto en l'atra endrecera? ¿Quan a dreita catolica dixará de condenar-nos a las flamas d'o infierno que han creyau? ¿Quan dixarán de carranyar-se de tot cada vegada que se diz a escuchetes que talment puestar quizau rebaixen beluna d'os tantos y tantos privilechios que tienen y que garra atro sector d'a sociedat en tien? As ilesias cristianas no nos perdonan una. No sigamos tan fatas de perdornar-les-ne nusatras.

L'eixemplo Chavez ye un paradigma de tot isto. Un personache con muitos defectos, prou que sí, pero que ye aplicando politicas socialistas, por eixemplo en a nacionalización de as materias primas y meyos de producción d'o país suyo. ¿Qué se fa dende as socialdemocracias Europeas? Criticar-lo de tot. Quan bell partiu d'extrema dreita aparix en os Parlamentos Europeos con mensaches de tot racistas, ¿qué fan as democracias cristianas europeas?. Chustificar o suyo amaneixer por a incompetencia d'a socialdemocracia, l'empente d'os turcos u cualsiquier atra fatera. Y no aplauden porque les fa vergüenya. Y ixo que, en o segundo caso, somos charrando d'o mesmo espacio cheo-politico. En o caso de Chavez, con charrar d'a historia politica y economica de Latino America puetz chustificar cuasi cualsiquier cosa. Por no charrar que se puet chustificar nomás con o present y que no cal chustificar cosa. O caso de Venezuela y de muitos atros países ye un caso más de esconoiximiento d'a sociedat que, en a suya más gran parti, repite os topicos que recitan en as rufiertas d'a TV y radio.

Creigo que ta ista situación s'ha plegau por diferents factors. Un d'ells ye o fracaso d'a cucha y ultracucha en comunicar-se por lo barafundioso d'as suyas proposas. Por as contradiccions que asoben tenemos y tienen. Quan as socialdemocracias gobiernan muitas vegadas fan politicas de dreitas, esbafando o mensache y dixando a mesa presta ta que gubierne a dreita con tot lo dreito d'o mundo a continar ixas puliticas. Entre as ultracuchas bi ha de tot: belunas que parix que continen en o sieglo XIX, tanto por as suyas proposas como por a suya estetica (más important que no parix), y atras que vivan en Pandora, a planeta d'Avatar, minchando flors, mientres os marines les espaldan as casas-arbols.

Cal estar plateras. Cal que as cuchas tiengamos un mensache platero. Qué queremos fer, porqué queremos fer-lo, porqué ixo ye millor ta la Tierra y ta las humanas que i vivimos. Hemos d'estar esviellando-nos de contino, no podemos continar fendo gambadetas o primer de Mayo, ni tolerando que bi haiga sindicatos como UGT y CC.OO. que preben d'estar representants d'os intreseses d'as treballadoras. ¿Cómo puet estar que con cuatre millons de personas esqueferadas, millons d'os nuestros impuestos malfurriaus en salvar banqueras, y o periglo de que nos chubilemos más tardi, cobremos menos y tiengamos menos y piors treballos, no s'haiga convocau una bada cheneral a ran estatal fa tiempo? Prou de favors. A ilesia no nos querrá nunca, no le calemos y no nos cal. Podemos ganar a partida sin ella. Os sindicatos vendius son fendo más mal que no bien. Con ells ni t'a cantonada. Cal tornar a estar transgresoras. Sï, prou que tendremos enemigas. Y que en a TV nos clamarán terroristas, antisistema y todas ixas cosas. Pero ye que ya lo fan y nusatras no somos ni a mitat de furas que'n habríanos d'estar. Claridat, canya y prou de tolerancia con qui no nos la tien.