Mostrando entradas con la etiqueta constelacions familiars. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta constelacions familiars. Mostrar todas las entradas

domingo, 5 de junio de 2016

As constelacions familiars. Atro perigloso timo

No adubo a leyer y escribir sobre tot l'amiro de hippieterapias y newage-ismo que me trobo por tot. Contino fendo-me cruces de cómo todas istas cosas s'ixemenan a tot meter, y sobre tot, de cómo troban tantas seguidoras entre chent que considero a saber que intelichent. Cuento que ye por a mia incapacidat d'entender qualsiquier mena d'espiritualidat. 

Una d'as zaguers que he feito ficancia son as constelacions familiars. Por muitos puestos trobo cartels y anuncios de libros y tallers, asinas que pareixe que de publico, be de tener-ne. Siempre prebo de no ir con prechuicios quan leigo istas cosas, pero ye que, malas que te leyes dos ringleras sobre o funcionamiento d'ista falsa terapia, ye claro que ye un bufaperras.

As constelacions familiars vienen a decir que tot lo que te pasa ye provocau por lo que han viviu os tuyos antepasaus. Si a yaya tuya, encara que nian la haigas conoixiu, pasó fambre, tu tendrás problemas de pancha u cosas asinas. Ta ixo, a terapia pende en que una colla de chent te "constela". En cada sesión se pueden "constelar" varias personas. A qui le constelan, a resta de chent fa d'a familia suya y prencipia un chuego de rol que se puede prolargar buena cosa d'horas. Una dinamica de grupo levada a l'extremo y, como en tantismas relichions/sectas, que remata con un extasi, a soben empliu de glarimas y emocions.

Como lo mozo que lo inventó y muitos d'os suyos seguidors yeran una mica nazis (viyer o post sobre a historia d'as constelacions familiars), tot s'ha reinventau. Igual como quan a homeopatia habió de tirar d'a "memoria de l'augua" en fer-se evident que os "medicamentos" homeopaticos no yeran que ixo, augua. As masclistas y homofobas constelacions familiars se disbrazan de hippies y ixublidan ixe orichen. As nuevas partidarias d'as constelacions, manimenos, no deixan lo esencial. He preso como eixemplo bell texto d'una web, que creigo representativa, Mar de Luz..

Remitiéndonos a un ejemplo en concreto: en el trabajo de constelaciones familiares vemos como una persona que lleva el mismo nombre de una abuela o abuelo, vive de una manera muy similar un hecho en concreto que su ancestro no pudo resolver. No tiene por qué vivir el hecho de manera exacta a como lo vivió su ancestro (en muchos casos sí), pero profundizando un poco más en su vida cotidiana, afloran las mismas sensaciones y sentimientos que ya vivió su ancestro repitiéndose el mismo patrón, independientemente de que tan distinta sea su forma de vida a la del ancestro con el cuál se ha creado una fidelidad inconsciente.Por ejemplo: si un abuelo en  un momento de su vida perdió una gran cantidad de dinero por una mala decisión, es posible que el descendiente tenga problemas laborales como si una especie de mala suerte lo persiguiera en los empleos que pueda tener.Si una abuela se quedó sola con los hijos porque el marido (abuelo) se marchó o murió de forma repentina, es probable que alguno de sus descendientes tenga problemas para mantener una relación estable y duradera. Independientemente de la forma en que se llega a esta separación, el hecho de fondo es el mismo, el abandono de la pareja.

Deciba Siniestro Total que A sociedat ye a culpable, y ta ista chent, pareixe que yeran entivocaus. Soi muito luen d'a ultraculpabilidat d'o catolicismo. Odiaba ixe momento d'a misa an que te feban repetir "por a mia culpa, por a mia culpa, por a mia gran culpa. Por ixo ruego a Santa María, ...". Ye verdat que tot lo que te pasa u que tot lo malo que bi ha a lo tuyo arredol no ye culpa d'uno. Pero de ixo a culpar d'os problemas tuyos a la parentalla, cercana u aluenyada, viva u muerta, bi ha muito.

En istos diyas que vivimos, bi ha toda una corrient de pensamiento muito común que no se responsabiliza de cosa. Mesmo en os sectors laborals y economicos a responsabilidat preba d'amerar-se u de distribuyir-se de tal traza que a la fin dengún no en tienga. Dengún no concara os problemas. Que vienga atro a resolver-los. U, como en iste caso, "a yo no me mires, que isto ye asinas porque yayo chugaba a cartas".

Como buena pseudoterapia, os datos, as solucions, as respuestas, ... son difusas y interpretables. A mas concreción, más posibilidat d'entivocar-se. Gloriosa la frase de No tiene por qué vivir el hecho de manera exacta a como lo vivió su ancestro (en muchos casos sí). Yo te digo X, si ye asinas, as constelacions familiars funcionan. Sino, seguimos enta bingo.

Tamién, en ixe lavau de cara que le fan a las constelacions familiars, preban de calar-ie a sciencia. L'inconsciente ye a las constelacions familiars lo que a memoria de l'augua t'a homeopatía. Como a mayoría d'a chent no sabe de Quimica u Fisica, aprofitan ixo ta meter la parolería pseudoscientifica:


El inconsciente es un absoluto que no define forma, espacio, ni tiempo y esto es muy, pero muy similar a como se comporta el universo a nivel más básico en sus partículas elementales. De hecho muchas investigaciones sobre el inconsciente hoy día, son comparadas con la física cuántica, donde las reglas del mundo que nos rodea cambian cuando nos adentramos en los bloques de construcción de nuestra realidad, el nivel atómico o nivel de las partículas fundamentales.

Ya tenemos dos clasicos d'a pseudosciencia: a indefinición y a fisica cuantica. Imos a por o tercer. En iste caso le falta estar milenaria y oriental, pero tot s'andará.


Así pues, la sanación llega de manera tranquila natural y sin un esfuerzo intelectual. Nadie que asista a una constelación se va con deberes a casa de cómo tiene que actuar, ya que la mente esta supeditada al inconsciente.
A facilidat. Tot ha d'estar facil en a sociedat que nos construyen. Pero ni l'anglés s'aprende con mil parolas, ni l'aragonés en dos cursos, ni se sale d'un trauma psicolochico en una tarde, ni d'una depresión con un teatret.

Talment lo pior de tot lo que me he trobau en ista busca sobre as constelacions familiars ye o tracto que fan d'os fenomenos de violencia. Ya no tractan como malotía la homosexualidat, por eixemplo, ya que cuento que con ixe mensache perdeban a la metat d'o suyo publico. Pero sí que continan, como feban os fundadors d'iste pastiche, culpabilizando a las victimas d'una violencia fisica. Me quedo sin sangre en a pocha en viyer que trunfa una terapia que te saca la responsabilidat sobre qualsiquier cosa que te pase, fueras de quan te foten un sobo. En ixe caso, "a victima buscó inconscientement a o perpetrador".


Es importante recalcar que para poder realizar un movimiento de integración en el inconsciente de una persona en un hecho violento, hay que exponer la causa por la cual la victima también busco inconscientemente al perpetrador, ya que toda la responsabilidad no es solo del “malo”, si no que se le instrumentaliza como un símbolo de un hecho que el inconsciente necesitaba realizar. Así el peso del juicio, el no querer reconocer la parte de la responsabilidad que tiene cada parte, desaparecen y dan paso a la reconciliación y la integración de un hecho de esta envergadura. En ese preciso instante llamado técnicamente instante santo, la línea directa que abastece al inconsciente del cliente, transmuta su función de dolor a un estado de vínculo positivo, y desde ese preciso momento comienza a recibir una nueva  información en esta rama familiar, información compuesta básicamente por un sentimiento de unidad, amor y confianza.

As conseqüencias d'isto las podetz leyer en l'articlo debantdito sobre a historia d'as constelacions familiars y ye, d'atra man, evident. A humillación perén d'as victimas d'a violencia masclista. Cal recordar que ista pseudoterapia ye bien present en librerías alternativas, festivals, centros socials, etc.. an que de maitins fan tallers contra la violencia masclista y de tardes de constelacions familiars. Cudiau con a chent que deixamos entrar en casa, por favor.

Dos parrafos en l'alpartau de "divorcios" d'a pachina Mar de Luz, me fan tremolar de lo que se pueda decir y fer en ixas sesions.

La experiencia en el trabajo con el inconsciente nos lleva a encontrar siempre la misma causa: un ancestro (madre, padre, abuela o abuelo, bisabuela o bisabuelo, tatarabuela o tatarabuelo), que fue infiel y tuvo hijos fuera del matrimonio. En el caso de los ancestros de sexo femenino tuvieron una infidelidad y fruto de ella, nació un niño.A veces es conocido por toda la familia que esto ocurrió así. Pero en otros casos, se guardó como un secreto familiar, siendo esto el mayor motivo de la repetición del patrón de las infidelidades en los descendientes.
Los malos tratos sean del tipo que sean, están indicando casos serios de faltas de respeto y desprecio entre lo masculino y lo femenino en los ancestros de la persona que los sufre, y del que los comete también.Al liberar estos hechos que han permanecido latentes en el inconsciente de la persona, la tendencia a atraer parejas maltratadoras pierde fuerza, comenzando a relacionarse con el exterior, pero sobre todo consigo mism@ de una manera distinta, desde el respeto y el amor.


Como con quasi todas as pseudoterapias, me trobo con que a mayoria d'a chent no las percibe como periglosas y por un regular las accepta sin qüestionar-las y sin tasament información d'o suyo orichen y a suya practica. Hue, ye bien facil de trobar información sobre quasi tot. Cal buscar, prou que sí. Y a soben t'has d'ir t'a cinquena pachina de google ta trobar a critica adequada, a información amagada u os casos de chent que las ha pasau bien mal por culpa d'istas barbaridatz que consentimos tant acriticament.

As personas, y en especial as que nos consideramos revolucionarias, hemos de qüestionar siempre tot. A nivel politico, social, economico,... y tamién psicolochico y medico, prou que sí. A curiosidat ye o motor d'o conoiximiento asinas que, cada vegada que sintatz charrar de qualcosa nueva, sobre tot si ye una "terapia", investigatz-ne una mica. 

Remato con un video de Eparquio Delgado, Psicologo y divulgador, an que charra de qualques falsas terapias, entre ellas la d'as Constelacions familiars.







viernes, 3 de junio de 2016

Constelacions familiars: lo que no se cuenta

Me cuesta de comprender por qué seguntes qué ideyas trunfan. Muitas cuento que lo fan por un fracaso educativo colectivo y por a necesidat d'o sentimiento tribal que tenemos as humanas. O caso ye que, de todas as pseudoterapias que circulan por as carreras zaragozanas, me trobé con ista que me clamó particularment l'atención. Conoixer os orichens d'istas practicas ye fundamental y ye lo que fa, entre atras cosas, iste articlo de La Venganza de HIpatia que traduzco contino, y que se complementa con unatro que publicaré en bell diya.

As constelacions familiars son de moda. En internet un puede trobar un ciento de centros y de personas que las ufreixen ta tractar y entender toda mena de transtornos y malotías indeterminadas. Mesmo bell psicologo meyo serio sorprende de cabo ta quan a los suyos clients con ista tecnica que, en analizar-se, causa un mezclallo de sorpresa y encarcamiento. Tot y que son firme ixemenadas y que o suyo analís ye d'intrés tanto ta psicologos profesionals como ta pensadors criticos con ganas de descubrir a magufada que pertoque, s'encierta que poca chent en ha feito ficancia. Lo cierto ye que no bi ha quasi cosa publicada en castellano criticando os febles alazeztz d'as constelacions familiars, encara que en Alemanya, o suyo país d'orichen, bi ha firme y fura literatura.

En iste texto querría analizar ista practica. Prencipiando por recontar a suya estorcida historia, bella cosa d'os suyos alazetz, y rematando con os problemas que presienta a nivels scientifico y etico. Con isto no ye a mia intención que se prencipie a fer ficancia d'una practica pseudoterapeutica prou despreciable teoricament y que, antimás, amaga bell periglo en a practica. Una practica que, como ye cutiano en o surreal mundo d'as psicoterapias folk, gosa de practicar-se de qualsiquier trazas sin mica regulación u oposición critica.

A constelación familiar d'as constelacions familiars

A historia d'as constelacions familiars se pareixe muito a la d'a Nueva Medecina Chermanica.y son bien enreligadas con a biodescodificación. O trailer ye o d'una cinta mil vegadas vista: un iluminau sin formación, unas ideyas barrenadas inventadas de tot... problemas legals a bando... y un trapacil de fatos que lo siguen... a escape en os piors cines y centros de chamanismo d'a ciudat suya.

Vaigamos ta l'escomience. Porque en o prencipio de tot Dios creyó o ciel y a tierra; y en o prencipio d'as constelacions familiars i yera ell: Bert Hellinger. Bi heba una vegada un sinyor alemán que os seguidors suyos les feba goyo de presentar-lo como esfensor d'a libertat y os dreitos humanos dende a nineza. Pero lo cierto ye que, como choven traveser que estió, luitó en o costau nazi en o frent occidental. De feito, y por lo que sabemos d'as suyas poco agudas intervencions de dimpuesas, ha continau estando una miqueta nazi dica hue. En istos anyos de chovenón estió preso por os aliaus en Belchica an que remató en un campo de prisioners de guerra, que en eslampó.

Dimpués d'a experiencia suya como combatient nazi, Bert decidió de fer-se mosén. Estudió teolochía, un poquet de filosofía, que ye lo que tot buen mosén ha de saber, y un sinyalín de pedagochía ta poder trayer negretz esmaliciaus y impios ent'o cletau d'o sinyor. Y asinas estió, ya que a Bert lo destinoron ta Sudafrica ta convertir a o catolicismo a los zulus, que t'a part d'alavez yeran uns paganos pecadors a qui iste sinyor alemán consideraba que heba de fer venir a buenas con o present d'a civilización occidental y a parola de Dios. Lo cierto ye que, seguntes recontan as malas lenguas, Bert no estió guaire efectivo, y de feito remató trusquiu por o panteismo d'o zulus, deixando a un costau as escrituras biblicas a truca d'una anvista mesmo mas mistica d'a realidat. Talment fruito d'os alucinochenos y trances hipnoticos d'os rituals an que participó, no ye claro de tot. O caso ye que remató deixando a orden que perteneixeba y se'n tornó t'Alemanya dimpués d'a suya inspiración africana.

O sinyor aleman marcha ta Viena, an que estudea psicoanalisis y esdeviene un rasmiudo seguidor d'a versión jungiana d'ista practica pseudoterapeutica. Bert viacha tamién ta EEUU, an que asistió a unas dinamicas de grupo que feban Ruth McClendon y Les Kadis. Bert viyó "niedo de mercau". Un termen amprau de Adler - "constelacions familiars" -, un poquet de Virginia Satir, bell poco de psicoanalisi jungiano, una serie de prencipios de tot inventaus, unas dinamicas de grupo que levan ta una fuerte suchestión, y presto: habemus pseudoterapia. Hue se complementa iste coctel con adhibius de "campos morficos" de Rupert Sheldrake y bella mica de memoria celular - no sía que nos quedemos antiguaus -, y se le diz a las constelacions con l'hiperbamboso nombre de "enfoque fenomenolochico - sistemico - transcheneracional".

Os mastos d'as esplucas y l'orichen de tot mal.

Como toda teoría barrenada d'ista mena, no podeba faltar una buena pallada de paroliar pseudoscientifico. En iste caso lo que trobamos son distorsions d'a historia evolutiva humana, l'arqueolochía y l'antropolochía cultural. A ideya basica ye que os conflictos no resueltos d'os nuestros antepasaus son transmitius de cheneración en cheneración, fendo-nos problemas en o present en estar somatizaus baixo a forma de transtornos y malotias. Asinas, ta solucionar y comprender istos problemas, caldría fer una serie de dinamicas y d'exercicios - que por un regular implican chuegos de rol u representacions con monyacos u cartas -, ta representar a la nuestra familia dica bella cheneración ta dezaga. Dimpués d'un teatro con prou conteniu de suchestión an que a chent plora y se le fa fer, de cabo ta quan, a exercicios dignos de Tony Kamo, localizamos o problema que nos afecta. Iste problema - por eixemplo, un alborto de yaya, u un duelo mal levau por o tio nuestro - sería o que ye ocasionando que lo matrimonio nuestro no vaiga bien, que tiengamos depresión u mesmo que tiengamos un tumor, y se solucionaría con bella mica más de teatro y caras seriosas.

Ista ideya preba de fundamentar-se en a organización tribal d'as collas humanas d'o paleolitico. Ista estructura social, suposa Hellinger, yera basada en fuertes patriarcaus an que o fillo mayor yera l'hereu y l'orden social yera predefiniu seguntes o linache de cadagun. Iste ye "l'estau de naturaleza". Un momento feliz an que cadagun yera en o puesto suyo y no bi heba conflicto. Se suposa que en ixe momento historico as collas humanas yeran de tot isoladas unas d'atras - lo que contradiz a evidencia arqueolochica, que contrimuestra la existencia de grans cultura paleoliticas -, dica la plegada d'o nefasto neolitico. Aqui, as collas se chuntoron, se cheneroron ciudatz, naixio a discordia, l'anglucia y l'individualismo. Se creba asinas l'estau d'a naturaleza y empecipia la trachedia.

Bi habría alavez una tensión inherent en as familias nuestras. D'una man l'orden "natural" paleolitico, y d'atra, o modelo de familia actual que nos empenta contranatura a crebar con a familia bien, dentrando en dinamicas que perturban l'orden y cheneran toda mena de trastornos, mesmo medicos. Como viyemos, bi ha una clara falacia naturalista en l'argumentación de Hellinger, un "ye, alavez ha de". Que a familia paleolitica haiga estau asinas - qualcosa de tot dubdosa, dada la gran plasticidat d'as estructuras socials humanas - sirve a Hellinger ta chustificar o suyo concepto rancio de familia y ta culpabilizar a qui lo transgrede con a culpa d'os suyos problemas y malotías.

A forma que se transmiten os problemas de cheneración en cheneración ye una ideya prou rara, ya que se tractaría d'un mecanismo machico alleno a la sciencia. Ye una mena de telepatía metafisica que fa que os miembros de collas familiars puedan estar comunicaus, compartindo fins y sentimientos. Seríanos conectaus con la nuestra parentalla d'istas traza, y por ista razón, encara que ni nusatros ni dengún d'a familia en sepa mica, ixe alborto d'a yaya nuestra quan teneba 21 anyos nos podría afectar igualment. D'iste punto naixe o vinclo actual d'as constelacions con as ideyas de Sheldrake y a memoria celular - recordemos que a sola cosa que a evidencia avala como "memoria celular" ye o proceso de diferenciación celular en culturas histolochicas, que fa que belunas d'as copias cheneradas en a mitosi tiengan ciertos factors de transcripción que fan que expresen chenes que os suyos clons no expresan: un fenomeno bien estudiau en cautivos celulars y embriolochía, que mica tien que viyer con memorias d'antepasaus y muito con a especialización celular.

A concepción que tien Hellingers d'a familia ideyal ye digna de Chuego de Tronos. De feito, le falta de decir que o segundo fillo ha d'ir t'a guerra, o tercer estar monche y as fillas alzar la suya virchinidat t'apanyos familiars. Dende ista noción de familia medieval desenrrolla uns prencipios que se suposa han de rechir lo que ha d'estar una familia modelo con individuos sanos. Por eixemplo, que qui leva más tiempo tien prioridat. Que pai ha d'estar o capeza de familia y levar o ronzal; que no estar en o puesto adequau d'a cherarquía familiar fa más feble tot lo conchunto: que totz han de supeditar os suyos intreses a l'intres d'a colla, mesmo habendo de sacrificar-se u sacrificar a atros. D'ista traza, os individuos culpan, compensan y sincusan a os familiars suyos, ya sigan actuals u antepasaus, de traza conscient u inconscient.

Mullers culpables, criminals de guerra y un celemín de chuicios

As constelacions familiars de Hellinger se han meso de moda en tot lo mundo, an que se fan de man de personas no qualificadas ta treballar en contextos sanitarios, no colechiadas y, por ixo, no rechidas por garra codigo deontolochico ni supervisadas por garra institución sanitaria. Ixo chenera que no bi haiga mica protección a lo consumidor d'ista suposada terapia, ya que no hemos d'ixublidar que, a la fin, o terapeuta ye ufrindo un producto baixo a forma d'un acto medico. Cal recordar que ya o mesmo gurú, Hellinger, no tenió mica formación sanitaria, y pese a ello tien un centro an que tracta a un ciento de personas y pontifica impunement.

Encara que ye cierto que muitas d'as personas que fan constelacions familiars indican que como terapia nomás son aplicables a personas sanas con mals indeterminaus - que en ixe caso no ye licito l'emplego d'o termen "terapia"-, bi ha una patacada d'ells que tractan malotías grieus. Y no nomás a depresión. Ufreixen constelacions como complementos a la quimioterapia y como forma "d'entender" o cancer, y mesmo como tractamiento t'a anorexia. En o caso de l'anorexia, por eixemplo, as explicacions van dende que a choven somatiza a fambre pasada por os suyos parients d'antes mas, dica que desenrolla iste trastorno alimenticio porque quiere salvar a un familiar que tendrá una malotía que encara no ha desenrollau, pero que ella ya percibe inconscientement.

As costelacions familiars no s'han quedau sin polemica ni problemas legals. Hellinger ye conoixiu en Alemanya por a suya exculpación de Hitler - de feito, qualcuans d'os suyos escolanos de corte neonazi han seguiu a suya endrecera, con libros como Almas trafucadas. Y ye que as constelacions familiars basan o suyo gran exito, a la fin, en a descarga total de responsabilidatz de l'individuo: dengún no ye culpable d'os problemas suyos. ¿Tien cancer de liviano? No ye por fumar a porruello, ye porque os yayos suyos tenioron una separación desagradable. ¿No troba parella? No ye que siga fendo qualcosa malament, ye que vusté ye expiando un fracaso amoroso d'a choventut d'a suya mai. A postura de Hellinger ye que Hitler no yera una mala persona, sino una victima d'a suya constelación familiar.

As constelacions familiars consideran a homosexualidat como una malotia causada por bell problema no zarrau en a familia estigmatizando un rasgo no patolochico d'a personalidat como lo de sentir-se atrayiu sexualment por personas d'o mesmo sexo. Por si no en estase prou, atro d'os principals problemas d'ista pseudoterapia ye a gran cantidat de misochinia y masclismo que presienta. En as terapias de parellas con constelacions familiars quasi siempre ye ella qui ye fendo as cosas malament. Un eixemplo extremo lo trobamos en a traza como se caracterizan as rebaixadas sexuals d'un pai a la filla suya. Leigamos a lo propio Hellinger en un d'os suyos fragmentos más perturbadors:

"Si vusté ha concarau una situación d'incesto, una muito común dinamica ye que a muller no ha cumpliu con o mariu suyo, ella refusa mantener relacions sexuals. Dimpués, a truca, a filla prene o suyo puesto... Como viye, en l'incesto, bi ha dos perpetradors, uno d'amagatons y l'atro descubierto. No puet resolver o problema sino sale a relucir o perpetrador amagau... a filla diz a su mai "lo facié por tu". Y ella puet decir a su pai "lo facié por mama".... si quier aturar-lo (l'incesto) ista ye a millor traza, sin acusacions. Si se leva o perpetrador t'a chusticia, a victima expiará por lo que se le ha feito a o perpetrador."

Y asinas ye como as constelacions familiars exculpan a un pai que abusa sexualment d'a filla suya, cargando a culpa en a mai - caracterizada como una mala esposa frichida. Predicando que ta solucionar a situación, a o violador no cal levar-lo debant d'un tribunal, y que a sola terapia que le cal a la nina ye asumir que "ella lo fació", cargando-la tamién de culpa y, de paso, rebaixando-la.

Ye tant extremo tot, que a terapia ta istos casos, implica un chuego de rol publico an que belun personifica a lo violador. A muller que ye estada violada ha d'achenullar-se en frent d'ell, dar-le as gracias a lo suyo agresor por haber puesto vivir ixa experiencia con ell, y demandar-le perdón por haber-lo culpabilizau. A escritora Elisabeth Reutter, que sufrió abusos en a suya nineza, cuenta que quan se sometió a ista performance sintió que le yeran espullando d'os suyos zaguers repuis d'a suya dignidat humana - en parolas de Hellinger: "O perpetrador ha de recibir o "debiu respeto" antes que a victima pueda establir relación con belatro".

As personas que s'ha sentiu ultrachadas por as performances d'as constelacions familiars, en haber estau suchestionadas a fer cosas que han atentau contra la suya dignidat, se cuentan por millars. Bi ha buena cosa de sentencias chudicials, más que más en Alemanya, an que tot isto se lo son prenendo muito seriosament. Mesmo bi ha casos documentaus de suicidios gracias a la nula experiencia sanitaria d'aquells que chugan d'istas trazas con a ment y os problemas d'as personas.

Comentarios finals

Faigamos alcordanza d'o punto 18 d'o punto deontolochico d'os psicologos: "Sin perchuicio d'a lechitima diversidat de teorías, escuelas y metodos o/a psicologo no ferá servir medios u procedimientos que no sigan prou contrastaus, adintro d'as mugas d'o conoiximiento scientifico vichent. En o caso d'investigacions ta meter a preba tecnicas u intrumentos nuevos, encara no contrastaus, lo ferá saber asinas a os suyos clients, antes d'emplegar-los."

As constelacions familiars nunca no han estau, baixo garra protocolo experimental serioso, contrastadas como una terapia ta cosa. Tampoco no como una actividat que vaiga dillá d'una masturbación mental basada en ideyas peregrinas d'un sinyor sin formación sanitaria que, antimás, pueden estar contraproducents y mesmo humillants. Por ixa razón, garra psicologo colechiau puet fer-las servir en a consulta suya. Ixo constituyiría una violación d'o codigo deontolochico por o que se riche a suya profesión y causa d'un proceso debant d'a comisión deontolochica d'o colechio. Puet estar causa, mesmo, de que le saquen a colechiatura, quedadon asinas excluyiu d'exercer legalment en contextos sanitarios.

As constelacions familiars no tienen aval scientifico. No curan cosa. Son desagradables. Son o resultau d'un adoctrinamiento de tipo sectario formau arredol d'un gurú. Fan perén una anvista familiar y social reaccionaria. Y o suyo emplego ye vedau por parte de profesionals competenets. Asinas que firme ficancia. Si a persona con qui ye fendo terapia t'apanyar bell problema le proposa ista mena de practicas, no dubde en marchar d'a consulta y meter-se en mans d'un profesional de verdat: ye vusté debant d'un estafador.

Articlo orichinal Por Angelo Fasce
https://lavenganzadehipatia.wordpress.com/2015/11/01/constelaciones-familiares-lo-que-no-se-cuenta/