Mostrando entradas con la etiqueta Faktoria Lila. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Faktoria Lila. Mostrar todas las entradas

jueves, 14 de mayo de 2015

No me demandetz que sía queda. De Faktoria Lila

Imachen amprada de
Faktoria Lila
No me cal fer garra comentario a iste sobrebuen articlo de Faktoria Lila que me pasoron. Charra solet

No me demandetz que sía queda
(Publicau orichinalment en castellano en Faktoria Lila)

Porque antesdahiere, tres d'os vuestros asesinoron a las mullers que deciban que quereban, y dos más preboron de fer-lo. Porque me fa miedo de cumplir as estadisticas de violacions y agresions. Porque cobro menos que no vusatros por fer a mesma faina. Porque cudio de valdes a os fillos vuestros, cocino de valdes a vuestra virolla, escosco de valdes l'escusau a on que cagatz y tos cudio de valdes quan sotz malaudos. Porque he aprendiu a no tartir quan charratz, a qüestionar-me quan me qüestionatz, a que ganetz quan decitz a parola más altera.

Porque vusatros no sabetz lo que ye que te faiga miedo d'andar - simplament - por a carrera. Porque no sabetz lo que son as uelladas que te fan fastio dica tener ansias. Porque no entendetz lo que ye sentir o cuerpo incomodo, os uellos pegallosos, dica ulorar as babas, nomás por caminar, vestir, fer una gambada, treballar, - simplament - estar en o cuerpo nuestro.

Porque vusatros no hetz de recatiar o condón. Porque vusatros no sabetz lo que ye que no s'ascuite o tuyo no. Porque vusatros no entendetz que insistir u exichir en o sexo, se pareixe muito a una violación. Proque a vusatros, o nuestro miedo, tos pareixe victimismo, histeria, loqueria, chantache, como minimo, una exacheración. Porque los que no fetz mica d'isto, bellas vegadas lo fetz, pero no queretz creyer-lo. Porque beluns ni lo fetz ni itz a fer-lo, pero no tenetz a valor, a solidaridat - os uegos - de reconoixer y sinyalar a qui lo fan a lo vuestro arredol, de desmarcar-tos d'ells, de sentir vergüenya de chenero.

Porque no podetz negar-me que lo que digo ye cierto. Que a las mullers nos violan, nos matan, nos pagan menos. Que cudiamos más, que sacrificamos más, que tenemos razons ta que nos faigatz miedo.

No podetz reconoixer-me tot ixo, y demandar-me que siga queda. Que no chile, que no m'encarranye, que lo la "faiga", que no m'esfienda, por lo menos.

No podetz decir-me que a metat d'a chent puet estar una menaza y demandar-me que dimpues contine queda. Cambiatz, protestatz, rebelatz-tos contra qui nos oprimen dende o vuestro chenero.

Y dimpués, si queretz, charramos d'os mios niervols.