Mostrando entradas con la etiqueta monarquia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta monarquia. Mostrar todas las entradas

lunes, 13 de noviembre de 2023

Mosica de primers de noviembre. Tierra de barrenaus 10x05

Toca programa continación dreita de l'anterior. Feito con lo material que teneba presto y que no i cullió porque siempre foi conteniu de mas. Mas mosicas, bien variadas, pa concarar l'agorrada.

Empecipiamos con una novedat valenciano-euskalduna: lo nuevo tema de Los Chikos del Maíz que han gravau con motivo d'o deceno aniversario d'a librería pamplonesa Katakrak. Un homenache a los orichens d'o rap que se incluye en un disco que publica ista librería pa celebrar ixos diez anyos de sobrebuena fayena literaria. Una visita obligada si pasas por la capital navarra.

Pasada ya la nueit d'almetas, con tot lo ferrete d'ixos días sobre cómo clamar-le y las diferents -y tan pareixidas, de vez - tradicions, arriban dos cancions. La primer, fendo remeranza a la imachinería mexicana. La segunda, un clasico d'o metal, plena de satanismo.

Lo zaguer bloque mosical le'n adedico a Léonor, filla de Félipe, mercadora de pintes y minchadora d'entrepans. Tres cancions republicanas de man de tres clasicos d'a mosicas reivindicativa en castellano. Dos que pentinan canas d'habe anyos ya y atros que antes de fer-lo, s'estimoron de disolver-se. 

Recuerda que puez ascuitar toz los programas en IvooxSpotify y la web de Radio Topo.

Programa #156

 

lunes, 6 de noviembre de 2023

Un día cualsequier en Independencia, 29

Tiengo un ratico libre lo maitín y pocas ideyas pa escribir, asinas que cometo la error de fer-le una uellada a la prensa local. No m’agrada de dar-le visitas pero, como fa tiempo que no lo feba, cuasi heba ixuplidau lo que yera leyer Heraldo.

Ye lo día que la nieta d’o Rei fuyiu chura la Constitución espanyola y, en la suya tradición, lo periodico s’imple d’afalagos y floretas. Ya nos ha veniu contando en los zaguers meses como la “dama cadete” mercaba pintes, se minchaba un entrepan u feba gymkanas con los suyos compis de simulación de G.I.Joses. Asinas que, en un día tant gran, no falta los titulars que nos recuerdan cuánto la quieren: “La princesa recibe una ovación”. “Los reis plegan en lo Palacio arropaus por milenta ciudadans”. Y asinas-asinas.

Lo feito de que prebe de pasar por un medio respetable, no significa que no reblen debant d’a tentación de fer una mica de papel couché: “la princesa triga un trache de pantalón y la reina repite vistiu de Carolina Herrera”. Lo Rei, Froilán y la resta de mastos ben d’ir en coritatis. Bien se vale que la princesa ye tot un eixemplo de feminismo seguntes los lectors d’o pasquín.

Scrolleo una mica, cuan me farto de veyer como se malfurria en medievalismos los diners que se podrían adedicar a pinganillos, y me trobo con noticias d’o país, que ye lo suyo en un medio que s’apellida “d’Aragón”.

Herida una joven atropellada cuando iba en un patinete eléctrico en Zaragoza, diz la noticia. No indica qué vehiclo la ha atropellada. Por bel motivo, nomás se diz en qué iba la victima. Decido ubrir la noticia pa enterar-me-ne. Yera un auto, como de cutio. Comentan que la moza iba a treballar. Se m’ocurre que la noticia se podría haber titulau “Un auto atropella a una muller que iba a treballar”. U mesmo “Unatra victima d’os autos por ir t’o treballo”. U, si nos metemos una mica demagogos “Los autos y treballar se cobran unatra victima en las carreras zaragozanas. ¿Dica cuan?” acompanyau d’una encuesta sobre la prohibición d’a circulación d’autos privaus y unatra sobre l’abolición d’o treballo. Pero no, la noticia sigue indicando que la victima no levaba casco, sin explicar qué relevancia tien ixa información, si ixe casco podría haber evitau l’accident u si ha teniu bella lesión que no hese teniu si lo hese levau. 

Contino la lectura, una mica canso ya. Veigo una entrevista con Ana Botín, una muller que por ixo d’a meritocracia plegó a estar presidenta d’o Banco Santander sin que bi influyise mica lo feita d’estar filla de l’anterior president y d’una marquesa. Diz lo titular d’a entrevista que “Si se pagan masa impuestos, la chent jopa”. No sé d’a ón joparán, ni a qué chent se refiere. No pas ella. Cuan se diz “la chent”, se quier decir “atros, no pas yo”. ¿U no? 

Yo no puedo jopar ta garra cabo ni conoixco dengún que marche ta un puesto u t’atro seguntes los impuestos que se paguen. Lo mas, belún que se’avecinda en lo lugar pa fer vulto u pagar menos por las pagamentas de circulación. Que pa yo que les sale la perra capada, pero els sabrán.

Si los impuestos son “masa” u “masa pocos” tamién lo be de decidir ella. U los amigos suyos, ixos que jopan cuan creyen que pagan muito. Abaixo, como de cutio, i hai noticias relacionadas, d’ixas que te claman a clicar-ie si t’interesa lo tema. Lo primer diz “La gran banca española pulveriza un nuevo récord tras ganar 19,761 millones, un 24% más”. No me cal rechirar en prensa alternativa anticapitalista. Ni sisquiá en garra atro periodico. Chusto en la siguient ringlera d’o mesmo medio a on que se publica la suya queixa por los impuestos diz que ye ganando uns beneficios record. Un 24% mas que l’anyo anterior. A yo me puyó lo chornal 30 euros a lo mes y feba blincos. Bueno, cuento que con ixe esquimen no se le ocurrirá jopar con la chent ixa que creye que i hai masa impuestos a la banca.

Entra un client y he de deixar lo mío descanso. La zaguer vegada que lo foi, porque no nomás no m’he descansau sino que m’estresau mas. Hue no he aplaudiu a la ¿futura? reina, ni m’he meso casco en la bici, convidando a que bel vehiclo m’atropelle y me queda pendient pa ista nueit decidir si i hai muitos u pocos impuestos y, en lo primer caso, mirar t’a on me’n voi.

miércoles, 30 de septiembre de 2020

Fachas de finals de setiembre

En zagueras no he escrito guaire en lo blog asinas que pensé en reprener ixo que feba habe anyos de “Lo millor d’a semana”, una serie d’articlos que publicaba charrutiando sobre las noticias semanals. Ubrié la mía libreta y empecipié a apuntar l’actualidat mas comentable. En tres días ya no adubo. Lo facherío va varrenau, argüelloso y arramplando con tot. Y no sé quan les aturaremos, quánto nos costará ni quánto tiempo tardaremos a reconstruyir lo mas basico. Agora que tenemos lo gubierno-mas-progre-d’o-cosmos, tanto en Aragón como en Espanya, ye precisament quan la extrema dreita ye marcando la suya achenda de manera mas fura.

Diz Casado que totz los espanyols votoron a lo rei. Cuento que la sola sincusa pa ixa sanselada ye que lo referendum constitucional. Ixe que lo mesmo Adolfo Suárez reconoixió que i heban feito trampa, que yera pa unatro rei, pai de l’actual, que ha espipau d’o suyo reino con los nuestros diners, y que buena cosa d’a chent que lo votó ya ha muerto. No ye que no se permita un referendum sobre la monarquía, ye que sisquiá se permite preguntar por lo tema en las enqüestas d’o CIS. ¿Qué mena de problema tien Espanya con conoixer la opinión d’os suyos ciudadans? Ni con la monarquía, ni con la organización territorial de Catalunya y ni sisquiá con lo nombre d’a mascota d’a Expo.

Mas cerqueta, en la mía ciudat, PP y Cs, encantaus de tener a V0X como companyers de viache pa que esgramaquen lo que ells no s’atrivirían, le niegan estar fillo predilecto a Fernando Simón entre que le dan lo mesmo titol a un bispe y a la policía local. V0X ye veniu a fer petar mesmo consensos tant firmes - y de vez fatos - como lo nombramiento d’os fillos predilectos que siempre s’heba feito por unanimidat se proposase a qui se proposase. Y lo fan con un scientifico que teneba meritos muito antes d’estar portavoz de no cosa. Ya dició Millán-Astray, un d’os referents d’ista chent, ixo de “muera la intelectualidat” y mesmo en qüestions inocents como ista aplican la suya ideolochía.

A Rodrigo Lanza le repiten lo chuicio dica que salgan lo que ells quieren. Los medios siguen dando ferrete con los estirants que nunca no amaneixioron. La que no i amaneixe nunca, en los medios, ye la navalla que diz que fació servir. La suya ideolochía, que califican de “anti-sistema”, pareixe ya parte d’o suyo nombre. La de Víctor Laínez nunca no la sabremos por ixos mesmos medios. ¿Por qué ye important en un caso pero no pas en l’atro? Tanimientres, los de Bankia libres, a un abusador de menors de l’Opus los suyos companyers de secta le rebaixan la condena de 11 a 2 anyos y chovens d’Altsasu siguen en la garchola, dimpués de 1400 días, por una zaragata en un bar.

No i hai mas fachas que antes mas. Ni s’han radicalizau, me pienso. Son los de siempre y con las ideyas de siempre. Pero s’han sacau la mascareta - en tot los sentius -, las vergüenyas y los complexos y agora nos marcan l’achenda. Incluyiu iste mesmo post.

No tiengo la solución a isto, ni sé cómo fer pa que la izquierda organice una respuesta que nos permita cambiar la nuestra realidat cutiana y ganar la batalla cultural. Que las nuestras valors tornen a estar presents y que se charre menos d’okupacions inexistents y mas d’os inexistents dreitos laborals. Yo no lo sé, pero regular que i hai chent leyendo isto que sí. Aspero las vuestras aportacions.

viernes, 28 de diciembre de 2018

Buen solsticio, Felipe V

Portal d'a botiga "La Gramola"
En istas calendatas que nos movemos ye cutiano trobar-me con diferents formulas de buens deseyos pa istos diyas. Goso de trigar la de "felices fiestas", en estar un buen deseyo (la felicidat) chunto a un dato obchectivo (que, las celebremos u no, son fiestas). Mas neutra, malament. Entre las formulas sentidas en istos diyas nos trobamos mas a soben con un "Buen nadal". N'i hai de mas cristianas que se van con un "Buenas pascuas", y la prebatina de buens deseyos laicos "buen solsticio d'hibierno".

Ixa zaguera me clama a-saber-lo l'atención. La fa servir buena cosa de chent no relichiosa como formula alternativa a las cristianas, por lo que en primeras habría de emplegar-la yo tamién. Atra "nomenclatura alternativa", d'atro afer prou diferent, la conoixié quan empecipié a estudiar la historia aragonesa, y quasi de vez a militar en organizacions aragonesistas, y me trobé con la doble numeración de bell rei. Especialment la d'os Felipes.

Por si belun no lo sabe, repasemos un poquet d'historia: Felipe I, clamau "El hermoso" nunca no estió soberano d'Aragón, por lo que lo "nuestro" primer Felipe sería Felipe II de Castiella qui ya sí que tenió soberanía sobre lo reino aragonés y totz los territorios de l'antiga Corona. Alavez n'i hai muitas que, quan se charra de bell rei Felipe, fa servir la "numeración aragonesa", estando Felipe I qui ordenó la decapitación de Chuan de Lanuza, Felipe IV qui derogó los fueros aragoneses por dreito de conquista, y Felipe V l'actual Rei d'Espanya.

Tornando a lo solsticio d'hibierno, no me siento especialment comodo con ixa formula tot y que muita chent, cristiana y no, me la diz mirando bella mena de complicidat d'un ateu como yo. No celebro lo nadal y tampoco no lo solsticio d'hibierno. Pero fueras de bella persona, creigo que dengún no celebra ixe solsticio, y que ye una formula de tot erronia. Pa empecipiar ni sisquiera coincide la calendata, en estar entre lo 20 y lo 23, antes d'o nadal cristiano. No bi ha fiesta, a no estar que s'encierte que toque cabo de semana. Los centros comercials no venden maquetas d'o sistema solar pa que podamos flipar con la distancia angular d'o sol con l'equador terrestre, sino dioramas d'o naiximiento d'un chudeu con superpoders fa 2000 anyos. Ye verdat que lo cristianismo fació servir ista calendata, que se celebraba d'antes mas con rituals de toda mena, pa calar las suyas celebracions, pero hue dengún no los fa, a lo menos en istas latitutz. D'atra man, tener l'exe d'a tierra a una u atra distancia d'o sol no me pareixe qualcosa "celebrable".

No celebro nadal, ni lo solsticio, ni cosa. Si por yo fuese, treballaría totz istos diyas y tendría mas vacancias en verano, que ye quan me fa goyo de tener tiempo libre. Pero en un estau nacionalcatolico como iste, ixe debat ni s'aspera. Las vacacions de todas las dicta lo calendario cristiano. Y si no te fa goyo, marcha ta Cuba, ya sabetz.

Cuanto a lo d'a numeración d'os Felipes, existe una corrient d'opinión que creye que cal negar la lechitimidat de Felipe II de Castiella, y de feito de toda la monarquía castellana, y que alavez cal numerar-los con las cifras castellanas sin reconoixer lo suyo reinau. Por lo tanto, Felipe II de Castiella sería simplament ixo, Felipe II de Castiella. Clamar-le Felipe I equivaldría - seguntes lo razonamiento que fan - a reconoixer como rei lechitimo d'Aragón a qui provocó la rebelión aragonesa de 1591 y que, a pesar d'o que diga GozArte, estió una calamidat pa la nuestra historia.

Y aquí ye a on que s'enreligan las dos qüestions que me levoron a fer iste post. Todas dos formulas, deseyar un buen solsticio d'hibierno y fer servir la numeración aragonesa pa los reis espanyols, son una manera de visibilizar una alternativa a lo cristianismo en un caso y a l'espanyolismo en l'atro. Lo poder. Todas dos nos cuentan mentiras, como que nusatras podemos celebrar un hipotetico solsticio d'hibierno eslampando d'o nadal u que la numeración reyal ye qualcosa en qüestión en Aragón.  Todas dos tienen argumentos en contra y a favor, y mesmo alternativas neutras como un "felices fiestas"y fer servir la doble numeración (Felipe II de Castiella y I d'Aragón, p.e.).

Entiendo que ye mas curto decir "buen solsticio" que explicar que encara que no creigas en dios no te queda atra que celebrar istos diyas, ya que nos han furtau lo debat sobre quan, cómo y con qué criterios hemos de tener vacancias. Que ye mas breu Felipe I que "lo Felipe que en Castiella se numera como segundo pero que en Aragón perdió toda la lechitimidat -que talment nunca no tenese- en no respectar los fueros que heba churau cumplir".

Asinas que, sin fer-las mias, ya que seguiré sin celebrar solsticios ni reconoixer la lechitimidat de garra rei (no Targaryen), las entenderé como unatra convención social adintro d'iste mundo a on que lo simbolismo contina estando, pa bien u pa mal, tant important. Y mesmo no me quedará atra que fer-me una buena riseta quan las sienta ya que, a lo menos, l'interlocutor entiende que bi ha alternativas a lo cristianismo y a la monarquía espanyola. Y en istos tiempos, ya ye qualcosa.

miércoles, 18 de abril de 2012

En ascuitando: Jo vull ser rei

Els pets facioron ista canta en as anyadas 90. Hue contina estando vichent. Ye lo que tien a monarquía. Yera absurda fa cient anyadas, en fa vinte y prou que agora mesmo. Si no estase por a cantidat de recursos que se malfurrian, a Casa reyal da ta fer-se buenas risas d'o penibles que son. Asperemos que continen por ista endrecera y continen cavando a suya propia fuesa.
Sobrebuena letra d'una sobrebuena y somarda canta.


Yo quiero estar rei
Estar por collons capeza de l'Estau
tener-lo tot feito
nomas por estar fillo de papa
fer-lo tot bien
nunca estar esleixiu, nunca estar votau
siempre trobar
a moto con o botón enchegau
Tan aburriu d'estar rodiau
por un colla de laminaculos
sudando infalibilidat
como un cacique u un dictador.
Fer foriquetas
con a total seguridat
de que o mocet
tendrá o futuro endrezau
Tener a Porcel
ta poder-me esfensar
u fer un discurso
que a fe a fe que aplaudirán
Si ye verdat que somos igual debant la lei
porque collons yo nunca no podré estar rei.
Reivindicar
a qui me colocó a on que soi
sin charrar
cosa que no siga espanyol.
Y viachar muito
siga oficial u por placer
que ya se sabe
que en Suiza s'esquia muito bien
Si ye verdat que somos igual debant la lei
porque collons yo nunca no podré estar rei.

En escribindo iste post, Vilaweb publicó iste articlo sobre cantas contra os Borbons. Con ista mesma y muitas atras...

lunes, 12 de noviembre de 2007

Pocosmodos

Somos feitos a que os periodistas tiengan a ochetibidat an que tiengo yo o sentiu relichioso, pero bi ha casos que fan bergüeña allena. Casos tan esclateros de manipoliazión meyatica como lo de Chavez y o nuestro Rei (Entalto!, no baiga a estar que me tranquen o blog) bi ha pocos.

No esplicaré a notizia, que d’ixo se’n han fartau en papels, telebisions y radios. Conto que toz en abrez bisto, leyiu u sentiu cualcosa. Pero, be-te-me, que ayer biyé Antena 3, cosa que no goso fer, pero encara no eba prenzipiau Pai de familia, y biyé como fablaban d’a notizia. Prou que no i aparixió dengún creticando a o Rei (Entalto!). Toz dizindo que muito campechano el, amanau t’o pueblo y ixas cosetas. Mica cretica por mica puesto. Mesmo una tuna cantando “Porque no te callas ya?” en plan abanera y en a luenga que seguntes JuanCar nunca no s’imposó a dengún. Puff! Cuasi gomeco. Qué mal que estomaqué dimpués a chenta. A lo menos que digan bella cosa d’ixas de “Istas imachens pueden nafrar a suya sensibilidat”.

Conto y aspero que encara queden en l’Estau y Reino d’Espagna bel republicano y belún que sin estar-ne no creiga que o Rei fazió bien. Pero ben d’estar amagaus en bella fosca tabierna abertzale porque os periodistas no en trobón mica.

Faigamos un chiquet analís. Resulta que o presiden eslexiu d’un país soberano, ye tallando tot lo rato a charrada d’o presidén de unatro Estau, soberano tamién. Ixo ye mal, soi d’alcuerdo. Pero bi aparix un siñor que no ye estau trigau por dengún (bueno, por o tío Paco, sí) y le manda callar. Jibo! Pero como o segundo siñor ye campechano, o pocosmodos ye o presidén de Benezuela. Conto que iste no ye campechano, ye de dar. Qui ye o pocosmodos? Que ese pasau si ese estau de rebés?

En as notizias toz refirman lo que fazió o Rei. En as notizias no charran de cómo fan as cosas as interpresas españolas en America Latina. En as notizias dengún cretica a o Rei y toz a Chavez. En as notizias no charran d’a prebatina de “trucazo d’Estau” y l’actitut d’o gubierno español que bi eba alabez. En as notizias charran d’as manifestazions contra Chavez. En as notizias sale a tuna, que como o Rei ye bella cosa d’antismas, d’o meyebo cuasi. A! y os politonos!.