sábado, 6 de octubre de 2012

De Pilars: 5 d'octobre

Poca coseta que recontar d'ahiere. Teneba a ideya de ir t'o ternasco a viyer l'homenache a Mas Birras, pero charrin charrran me quedé capaziando en as barras d'o BIC, que ubrioron por primer diya d'os diez que se i foterán... Miedo me fa!

Asinas que no facié cosa que charrar, apanyar lo mundo, meter-me a o diya con a chent que feba tiempos que no viyeba y zorriar como si no bi hese un maitin. Y lo bien que se ye zorriando en a carrera! Que yo no sé porque me fa tanto goi, pero ye ciento vegadas millor que fer-lo en un bar. Cenica en o Manisero, bar que recomiendo a tot lo mundo: ye en a carrera mayor a o canto d'o Meli Melo, chusto en pasar Sant Vicent de Paul, y fan entropans, pinchos y toda mena que virolla recia. Sonero s'alimenta quasi nomas d'as suyas almondigas...

Y como una ratica, me'n torné ta casa, que ya caleba....

Hue Prau presenta o suyo nuevo disco tanyendo en l'Arena con Los Olvidados de la morgue (cutrepunk baturro a tope!), asinas que la nueit se ye parando fura-fura. Y tamién ye o pregón. Creigo.

Tos deixo con a canta que charra de lo millor que se puet fer en istas fiestas. O video ye horrible, pero no'n he trobau garra atro millor.... Felices fiestas!


viernes, 5 de octubre de 2012

De Pilars: 4 d'octobre

Me reto a yo mesmo, con a seguridat plena de que no cumpliré, a fer una dentrada cada diya de Pilars contando lo que haiga feito u lo que m’agane d’ixe diya. Asinas que prencipio con a cronica d’o 4 d’octobre, dos diyas antis d’o Pilar oficial. Pero como siempre digo, os Pilars son un estau mental, no pas unas fiestas....
4 d’octobre

Dimpués de treballar y d’una reunión ta ir parando bellas actividatz que publicitaré quan pertoque, marché t’o concierto de China Chan y Comando Cucaracha en a carpa d’o Ternasco d’Aragón. Me paraba t’o primer concierto de Pilars con un par de latas de 50 cl de Aurum y un fascal de cartels en a mochila. En plegar-ie me trobé con a carpa a rebutir de chent y una calorina aintro que ta qué.
As dos collas tanyon cantas nuevas, que ya’n teneba de ganas yo. En a parti final d’o concierto quedó esclatero que, encara que no yera anunciau bi heba una tercer colla en o cartel: Ixo Rai!. Primer Juanito y dimpués Jota i puyoron a cantar con os cucarachers y a la fin remató lo concierto con intes prou especials, con todas as mosicas en o scenario y buena cosa d’emoción. No faltoron os chilos contra o recreiximiento de Yesa en cantas como Isla Aneto, as versions de Labordeta, as gaitas y chuflainas, a pancarta d'a Marea Verda ni o sinyal (d’os oficials, ixo sí) d’Aragón ondiando.

Me trucó lo ficacio a cantidat de chent que bi heba, y más que más de chovens... Antiparti de as de siempre, prou que sí, bi heba muita chent que no sé a on pega en a resta de l’anyada (bienplegadas sigan),  participando en o concierto de traza bien activa y con chambretas “d’o palo”. Mesmo i viyé a uno con una chambreta de l’Aplec dels ports hiper pincha.

Como a l’atro’l diya treballaba, habiemos de marchar ta casa, con bella biereta de más, pero sin fer cullebretas encara. Parabiens a los cucarachinachaners por a borina que montetz!


jueves, 4 de octubre de 2012

L'aragonés ye bien vivo (setiembre 2012)

Talment bella lectora no sabe qui soi. Talment queda beluna que me conoixca en a vida real y no pas en a virtual y de revés. Antismas prebaba de deseparar-lo y amagar-lo, pero creigo que cada vegada tien menos sentiu. Asinas que voi a confesar ta ixa hipotetica lectora que no sabe qui soi, que tamién foi una chicota sección en La Enredadera de Radio Topo una vegada a lo menos. En ixa sección, que se diz “L’aragonés ye bien vivo” charro de l’aragonés y d’as zaguers noticias y, a partir d’iste curso, tamién pencharé os contenius en iste blog.

Remerando d’a on venimos
Torna "L’aragonés ye bien vivo" asperando poder decir-lo mientres muitas anyadas pues bi ha belunas encerrinadas en que s’amorte.
Remeremos que prencipiabanos lo verano con l’anuncio de l’abantprochecto de reforma d’a lei de luengas de man de Dolores Serrat (PP, catalanofablant materna)y Javier Callizo (PAR, aragonesofablant materno). En iste abantprochecto, os timidos trangos enta debant que s’heban feito con a lei aprebada por PSOE - CHA, se tiraban enta abaixo. Toda a parti d’as academias y de l’autoridat lingüistica de l’aragonés s’esborra u s’esbafa y antimás se deixa de reconoixer-se a realidat trilingüe d’Aragón, unindo-se a las tesis a-scientificas d’a FACAO, a PNHC y a extrema dreita en cheneral. Aragonés y catalán pasan a estar, ta lo gubierno d’Aragón, uns parlaches sin reconoiximiento y mesmo sin nombre, convertindo Aragón en una singularidat mundial cuanto a lo suyo comportamiento sociolingüistico. L’unico país a on que en cada lugar se charra una luenga diferent. A no estar que charres castellano, que tien una unidat indisoluble y indiscutible.
O 29 de setiembre se continó fendo publico o refús de muitas personas a ista mida. En Fraga a Coordinadera Aragón Trilingüe, que rebilca dimpués de qualques anyadas sondormida, fació publico un manifiesto ubierto ta tot qui quiera refirmar-lo. O manifiesto lo puetz leyer en Arredol.

Ufierta de cursos d'aragonés
En l’atro cabo, i somos a chent que no reblamos, que queremos protecher iste patrimonio de todas as aragonesas y de toda a humanidat. Y qué millor traza de fer-lo que aprender ista luenga en qualsiquier d’as escuelas que l’amuestran y fer-la servir de contino. Tenetz toda la info en un nuevo blog que ha naixiu fa poco: cursosdaragones.blogspot.com. Pero antimás tos lo resumo bell poquet contino:

Nogara:Cursos presencials y online. Horarios a esleixir. T’apuntar-se-ie en A Flama (C / Mayor, 53), en a siede de Plaza Asso s/n, Zaragoza, os miercols de 19 a 21 y por mail en asoziazion@nogara-religada.org.

Fablans: Cursos de toda mena. Escribir a amostranza.zgz@fablans.org u gritar a 976 231 299 (contestador) u a 692 637 391 en horario comercial.

O trango:Curso viernes de 19:00 a 21:00 en a Casa de Chovenalla d’o Centro Civico Universidat (Zaragoza). Pre 10 euros. T’apuntar-se-ie, en Casa de Chovenalla Universidat cjuniversidad@gmail.com, 976559052. + info en: http://otrango.blogspot.com.es/

UPZ: (Encara que en o programa charré d’os cursos, dimpués m’han confirmau que no se’n impartirá garra en no haber-se-ie apuntau prou chent)

Consello d’a Fabla: Curso impartiu por Chuse Inazio Nabarro os lunes y miercols a las 20:00 dende o 15 d’octobre. As clases de ferán en a siede de l’asociación en l’Avenida d’os Danzants, 34 de Uesca.

Diploma d’especialización en filolochia aragonesa:
Endrezau ta titulaus universitarios.+ Info en: Facultad de Ciencias Humanas y de la Educación C/ Valentín Carderera, 4. 22003, Uesca.Tel. de Secretaría: 974 239350 E-mail: umanh@unizar.es, fnagore@unizar.es

Cabo d’anyo d’Arredol
O 19 de setiembre fació una anyada que va naixer Arredol, o primer meyo (alto u baixo) de información cheneralista de raso en aragonés. Más de 1000 articlos y bellas 10.000 visitas a o mes. Se i ha charrau de tot: dende as fiestas d’o Pilar dica as expropiacions d’Artieda, o debat d’as Cortes sobre l’estau d’Aragón, noticias d’astronomía, de todas as cantonadas d’Aragón, u os torneus de Ping pong y con a colaboración d’os zagalons que fan Cados Radio y de muitas opinadoras y columnistas que i escriben de cabo ta quan. A zaguer incorporación estió a de Ruben Hervás como vinyetista. Y dende Arredol nos remeran que ye una finestra ubierta ta todas y totz y demandan a colaboración de todas as aragonesofablans y d’as que no’n sigan tamién. Invia las tuyas noticias u fotos ta redaccion@arredol.com y si quiers que publiquen qualcosa no dubdes en decir-les-ne. Y si no sabes aragonés, te traducen la noticia.

Cabo d’anyo y Exposición Fablans
Fablans fa 30 anyadas y lo celebra con arrienda d’actos que se prolargarán mientres tot l’anyo. Prencipioron o pasau 24 de setiembre con a debantadera d’una exposición en a Casa d’os Morlans (CIPAJ) y una charrada de Fernando Romanos sobre a fundación de l’asociación. Continó o diya 1 Chusé Aragüés charrando sobre as primers ayadas y rematará Ricardo Párraga o diya 20 con una charrada titolada: “Esnavesada pirinenca ta esfender o Pirineu”. A exposición de cartels, chambretas, pegallos y materials de toda mena bi continará dica o 20 d’octobre.

Nuevo CD de Prau
Ya tenemos nuevo disco de Prau que tantos yeranos asperando. Se diz “Os pietz en a tierra” y se presentará o venient sabado diya 6 en la sala Arena Rock en un concierto de conchunta con Los olvidados de la Morgue. Ta calentar-nos o morro nos han feito un video muito pincho a on que se fan a mofla d’os modernos charrando en anglés y dicindo que han grabau en Nueva York entre que los doblan a l’aragonés y meten imachens de Zaragoza. No te lo pierdas. En o concierto, de conchunta con a dentrada te dan o disco.por nomas 8 euros.

Fe una canta en aragonés
Dende a sección de La Enredadera “L’aragonés ye bien vivo” queremos proposar-tos bella cosa. L’anyada pasada, a la fin de cada sección, presentabanos una luenga minorizata y una colla de mosica que la feba servir. Ista anyada tamién feremos servir a mosica, pero nos centraremos en l’aragonés. L’obchetivo: que bella colla u mosico que nos ascuite faiga una canta en aragonés. No cal que se sepa aragonés. Si quiers que te faigamos l’adaptación d’una letra no te cal que inviar-la ta laenredadera@nodo50.org u ta tierradebarrenaus@gmail.com y te la tornaremos traducida malas que podamos. Y ta meter eixemplos, mientres iste curso de “L’aragonés ye bien vivo”, a la fin de cada sección, presentaremos una canta de una colla que, por un regular, canta en castellano, pero que ha feito una canta en aragonés. Son más que no’n pareix.!!! Prencipiamos o curso con Augua que amorta a set de María José Hernández.

Ta ascuitar a sección, y tot lo programa, puetz fer-lo punchando aquí mesmo.


viernes, 28 de septiembre de 2012

Policias, empatias, manipulación y videos

Foto d'o 25S en Anticapitalistes.net
Lo que ye pasando en zagueras tan asoben cuanto a las actuacions policials siempre me deixa toda ripa de sentimientos. Rabia, más que más. Tamién impotencia, en saber que pueden fer lo que les pete pues nunca no tendrá conseqüencias legals u laborals. Argüello, quan veigo a las companyeras desarmadas concarar-se con almarios empotraus armaus y, a ormino drogaus. Tristura, por os tozuels d’os estalentaus que bi ha baixo ixos cascos azuls y que son tan dificils de tornar a convertir en personas normals. Y asinas asinas muitos más...

Pero probablement lo que más mal me fa de tot ye que rara vegada nos creye muita chent quan charramos (os anticapitalistas, indepes, hippies, canchiflos, royos u lo que sia: ya sabetz qui ye a primer persona d’o plural en iste blog) d’istas cosas. Familia y amigas de dillá de "indepelandia" u d’a “Madalena conceptual”, gosan mirar de trobar bella chustificación t’as enrestidas policials. Gosan mirar-se-te como dicindo “no te voi a decir que no te creigo por educación, pero no te creigo” quan les charras d’as torturas y malos tractos. Gosan clamar-te paranoico quan les dices que bi ha policias infiltraus en as manifestacions y que, por un regular, son relacionaus con l’empecipie d’os lapos. Gosan de trobar provocacions en l’actitut d’os periodistas (u creyer que ixo les pasa nomas a os periodistas de “meyos radicals, como iste mozo de El mundo). Y a la fin, como les quieres, cambias de tema y charras de o zaguer episodio de bella serie de TV.

Os que nos hemos criau con Os Simpsons y nos sabemos os dialogos de memoria remeraremos un episodio a on que acusan a Homer en TV d’un crimen. Tot lo lugar lo considera culpable. Se desespera y, en un inte, se mira t’a familia suya y les preguntan si creyen en a inocencia suya. Mientres un inte no le responden ta dimpués decir-le que sí, pero Homer en para cuenta y les diz que porque han dubdau a lo que Bart responde -alto u baixo- que a TV les ha educau y les diz lo que cal que piensen. Como tantas atras vegadas a los Simpsons no les falta razón. Soi quasi seguro que, si a yo me pillasen en una d’ixas, buena parti d’a mia familia y d’as mias amigas no creyerían a mitat d’as cosas que contase. Sería un Homer. Quiero creyer que me refirmarían, prou que sí, y que me aconortarían, pero dimpués, en a intimidat, probablement pensasen “bella cosa habrá feito que no nos ye contando”. ¿Qué ostias les da o sistema ta que lo creigan igual como a una relichión, sin qüestionar-ne cosa? ¿Quantos videos, quantas prebas, fan falta ta conseguir que una persona pare cuenta de que a policía no proteixe que a o capitalismo?

En pencho bells quantos, por si vale ta cosa:











Un testimonio escrito tamién








miércoles, 12 de septiembre de 2012

Ampraus 062: Rabanaque, magufos y Prau

Ya en feba bien de tiempo que no paraba un Ampraus. Con l’empecipie d’o curso he teniu más tiempo ta leyer pachinetas y ascuitar podcasts (verdader vicio en zagueras), asinas que contino pencho bellas cosetas que he trobau.

Daniel Rabanaque fació un poema t’o libro Zaragoza Rebelde, que se publicó en 2008. Pareix tan luen, y no’n fa que quatre anyadas... O caso ye que, encara que ya tien tiempo, no lo conoixeba. En ascuitando La Enredadera, Daniel lo recitó como nomás ell sabe. Lo podetz ascuitar a partir d’o minuto 1:37:00 si tos baixatz o programa y leyer-lo en o blog suyo: Zaragoza Rebelde.

 
En iste mesmo blog ya charré d’iste poeta metendo una d’as suyas obras, que siempre m’emociona en sentir-las en directo. Un adhibiu a aquel “La Revolución no será televisada”. Si queretz viyer-lo, iste cabo de semana será en o festival Gaire. Si no queretz u podetz, tos pencho un video ta que, la venient vegada que tiengatz a oportunidat de viyer-lo u leyer-lo, no la deixetz pasar.




En a mia luita contra a relichión, a homeopatía y atras tantas creyencias que, inexplicablement en a mia opinión, chupen tantismo a la chent de cuchas, he trobau un articlo en Kaos en la Red sobrebueno d’un tal Darwin Palermo. Iste mozo tien, si fa u no fa, a mesma opinión, y se fa as mesmas preguntas sobre o tema d’a creyencias, a pseudociencia, l’escepticismo y a politica. Sobrebueno l’articlo “La cucha magufa y os escepticos de dreitas” y de raso d’actualidat, pues en zaguerías istas historietas, a lo menos en Zaragoza, son por totz os cabos. Aprofeito ta meter un video-sketch que me invioron sobre a homeopatia y tornar a meter o vinclo a l’articlo que facié fa poco sobre a homeopatía, y que se ye leyendo a-saber-lo (muitas gracias ta todas).




Charrando de videos, lo millor, millor, o de Prau. O nuevo disco ye en momentos de salir t’a venda y Prau ya nos ye calentando o morro con iste video que han feito. A escape será o concierto de presentación que a fe a fe no nos perderemos dengún, pero tant y mientres, a gronxiar-nos con o video-presentación de Os pietz en a tierra.



No compres caballo cheeeesoooooo!!!

jueves, 30 de agosto de 2012

Sangre, sudor y glarimas

"Sangre, sudor y glarimas" yera tot lo que Churchill podeba ufrir en 1940, en o historico charrazo que fació en a Camara d'os Comuns anglesa. Dende alavez a frase s'ha repetiu muitas vegadas. En zagueras no tantas, a tamás d'a situación economica, pues os eufemismos chupen tot lo luengache politico, literario, y d'os meyos de comunicación. Manimenos a ideya de no ufrir que sufrimiento contina funcionando. Rajoy no prometió que sufriríanos, pero tampoco nos dició que nos levaría t'a tierra prometida. Cosa que estió una d'as más grans errors de ZP en no reconoixer que tot se'n iba ent'a fuesa.

As cuchas (bi incluyiré a la socialdemocracia por qüestions practicas) asoben prometemos masiau. Prometemos que no bi habrá ni sangre, ni sudor ni glarimas. Que feremos una sociedat perfecta, sin discriminacions, a on que todas podamos estar felices. Cuento que ixe ye un d'os trunfos d'o capitalismo. ¿Quantas vegadas no habremos sentiu o ferrete de "o menos malo d'os sistemas"? O mesmo capitalismo reconoix que ye vasuera y, en fer-lo, se da a si mesmo l'autoridat moral ta estar o millor sistema. Una contradicción d'as grans que ha plegau en muitisma chent como un dogma de fe.

Ye curioso tamién como han conseguiu fer ixublidat os conceptos basicos d'o liberalismo economico y d'as cosas que prometeba. ¿A on son totz ixos diners que plegarían ent'as clases baixas automaticament, en alpartar a l'estau d'a economía y deixar actuar a "la man invisible" (pero no ciega, adhibo)? Porque sí, remeremos, o capitalismo tamién prometeba cosas. Prometeba utopías que no han pasau. Pero tienen un departamento de marketing muito millor que no lo socialismo. Si lo hese teniu o feudalismo, continaríanos estando siervos.

Ya no creigo en utopías. Talment me he feito masiau viello, u he visto masiada mierda arredol de yo ta creyer-ne. No creigo tampoco en que o ser humano pueda plegar nunca en una sociedat sisquiá amanada a la que yo soniaba de chicorrón. Manimenos sí que contino creyendo que a cucha anticapitalista tenemos respuestas ta muitismos d'os problemas d'a sociedat. Contino creyendo y viyendo totz os diyas arredol de yo, eixemplos organizativos muitos millors que los creyaus, imposaus y empentaus de man de lo capitalismo en todas as suyas formas. 

Creigo, a la finitiva, que as cuchas podemos levar a la humanidat, no pas enta o paradiso, pero sí enta una sociedat más chusta, equitativa, igualitaria, ... pero no perfecta. Y como no'n será no cal prometer-lo. Hemos d'estar conscients que fer una nueva sociedat nos costará sangre, sudor y glarimas.

martes, 28 de agosto de 2012

As casetes puden

Fa poco me plegaba por Facebook a enesima chorrada decindo que as que creixiemos en os 80 yeranos as putas amas y toda a resta de chent que ye naixida dimpués pude. Con fotos de cartels de cintas que, encara que a nusatras nos pareixcan rebuenas, a muita d’a chent que le levamos 10 u 20 anyadas les fa redir. Ye a edat. Nos femos mayors y creyemos, u queremos creyer, que tot ixo yeran lo millor y que ye insuperable. Pues no. Prou que me fa goi Gremlins, u Back to future, pero ixo no fa que sigan menos as Matrix, X-Men u Dark Knight por haber estau feitas decadas dimpués.

En istas cosas d’a nostalchia, bellas vegadas plegan en puestos ridiculos. Un d’os que más veigo en zagueras ye o d’as cintas-casette. Entiendo que bi haiga chent que trobe a faltar os vinilos (yo no) porque sí que tienen bellas avantallas indubdables (y muitos atros inconvenients que fa que yo no los trobe a faltar ni ripio). ¿Pero as cintas? ¿A mierda d’as cintas? Un soporte que, en sentir-lo dos vegadas, prencipiaba a perder calidat de camín? ¿que s’entrascaba terne que terne en walkman y radiocasetes?. Pero be-te-me que una d’as cosas que troban a faltar ye... “rebobinar-las con o boli bic”. Quan leigo istas cosas, no sé si a chent ye nostalchica u dreitament estalentada. ¿Que tien de bueno rebobinar con un boli bic? ¿porque ye millor que tocar a tecla “entabant” u “entazaga”?. As cintas de video, por cierto, tamién son mierda. Yo no tiengo mica nostalchia d’ixo. A on que siga o mio disco duro multimeya y o mio reprodutor de MP3, podetz aventar ta cutio todas as casetes y os VHS.

La rematadera la fació l’atro diya, a mia quiesta televisión “aragonesa”, Aragón TV. Feban una entrevista por a zona d’a Plaza d’o Pilar a una persona que levaba un nino chicot.. L’amostraban una cabina de telefonos d’as que encara en queda beluna por Zaragoza y se feban a mofla d’o zagalet en no saber fer-la servir. A fe a fe que o ninon aprendería antis a fer servir qualsiquier traste d’antismas que no a entrevistadora qualsiquier d’agora, por cierto. O caso ye que pareixeba que reivindicasen as cabinas de telefonos d’antismas. Un d’os más grans timos perpretaus por Telefonica que ha ganau a embute de perras con totz os cambeos que nos i deixemos. Tampoco no las trobo a faltar. Da-me telefonía movil, internet y toda la pesca y queda-te con as cabinas. Y con o cambio.