Mostrando entradas con la etiqueta tecnolochía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta tecnolochía. Mostrar todas las entradas

jueves, 22 de noviembre de 2018

No ye lo mobil, Ruavieja

D'entre todas las cosas que me molestan d'o Nadal, lo sentimentalismo no ye d'as que mas. Me fa goyo lo que me truca en lo corazonet, las cancions romanticas, las historias d'amor y amistatz eternas... tot ixo. En istos diyas, las publicistas preban de fer servir ixe lechitimo sentimiento pa enguerar-nos lo suyo producto. Eixemplo claro, gosa d'estar-ne los anuncios de lotería, siempre mirando de tocar la fibra sensible pa vender-nos la remota posibilidat de fer-nos millonarios y poder malfurriar en capazos de coca una buena patacada de diners, como va pasar por aquí cerqueta fa bell anyo.

Iste anyo le ha tocau a Ruavieja la venda d'a moto. Lo suyo spot, ya viral, chunta a parellas de personas que se quieren muito. Se les convida a reflexionar sobre lo tiempo que pasan chuntas entre que se charra de totz los minutos que pasamos con lo mobil u l'ordinador. Dimpués de preguntar-les por la freqüencia con que se troban fisicament, se les calcula lo tiempo que les queda de pasar chuntas y empecipia la mar de glarimas. Porque, ye claro, les queda prou menos que no se pensaban. Bella decena de diyas en los millors casos.

Anuncio impecable. Bien realizau, con variedat de perfils pa que i pueda sentir-se identificau practicament qualsiquier, una mosica que acompanya a las emocions... Ni un pero le puedo meter. Ye un buen treballo de Ruavieja. Y d'o capitalismo, l'actual sistema de producción, u como le queratz decir.

M'encanta pasar tiempo fisicament con los mios sers querius. M'encantaría de pasar-ne muito mas. En paso a-saber-lo en retes socials, veyendo series u "mirando-me ent'a pantalla". Pero no culpo a la tecnolochía d'ixo. De feito, la mayor parte d'o tiempo que paso "enchegau", le'n saco a atras actividatz, no pas a estar con las amigas.

Manimenos, cada diya he de treballar ueito horas. Tiengo la "suerte" de treballar a "nomas" vinte minutos de casa mía, asinas que lo treballo me saca quasi nueu horas. Muitas viven prou aluenyadas d'a suya fayena. U han de fer extras a embute, remuneradas u no. U compatibilizar qualques minijobs, con horarios marcianos, pa poder pagar las facturas. Asinas que, lo menos en lo mio entorno, soi d'as que menos tiempo adedica a lo suyo treballo. Si sumamos las horas de dormir, minchar, cudiar la casa, etc. lo tiempo libre se va quedando en no cosa. Ixo yo, que no tiengo borches. Lo tiempo que adedico a la mia militancia social, politica u cultural tamién podría acumular-le-ne a lo sistema, ya que si tenese los mios dreitos y necesidatz garantizadas, no me caldría estar tantas horas reivindicando-los.

¿Quántas horas a la semana podríanos decir que tiengo libres? ¿Libres de verdat? Pa trobar-me con atra persona querida, cal coincidir en lo tiempo y l'espacio. Gracias a ixa maravilla que claman flexibilidat laboral, gracias a toda la chent que va t'as botigas en festivo, la variedat d'horarios de fayena ye por cada diya mas gran, asinas que con muitas personas me ye quasi imposible de quedar por un simple problema d'horarios. Gracias tamién a que "cal acceptar treballos encara que sigan en Laponia", muitos d'os mios sers querius han habiu de marchar d'o país. Asinas que trobar-me con ells requiere un gasto d'un tiempo y diners que no tiengo.

¿La culpa ye d'o mobil? ¿Pasabanos mas tiempo con la chent fa diez anyos? ¿U vinte? ¿U cinquanta? En ixe caso, ¿por qué? Deixo la ideya aquí, por si dengún quiere prener-la: Faigamos ixe mesmo exercicio que fa Ruavieja, pero en cuenta de contar las horas que pasamos veyendo series, u tuiteando fateras, contemos las horas de treballar, las que no cobramos, las que pasamos indo-ie y tornando-ne, los viaches que nos hemos de pretar pa veyer a la familia u los amigos que han habiu d'ixopar a ganar-se las lentillas t'a quinta forca, lo tiempo que pasan en los tramvías toda una cheneración que la especulación inmobiliaria fació fuera d'a ciudat consolidada.

Contemos todas ixas horas, realment malfurriadas, y no pas las que me paso veyendo series, u leyendo, u disfrutando d'o mio tiempo libre solo. Porque ixe tiempo, encara que siga solet, sí que lo disfruto.

Ixa mesma tecnolochía que se suposa que ye culpable de que no pase tiempo con las amigas ye, manimenos, la que fa que contine en contacto con muitas. De chovenon, de muit chovenon, facié un viache ta Irlanda a on que conoixié una burguilada de chent que m'hese feito a-saber-lo goyo de mantener lo contacto. A soben pienso que si hesenos teniu en aquellas envueltas Facebook u WhatsApp, hue seguiríanos charrando-nos y quedando de cabo ta quan. Con muitas d'as amigas d'agora que han habiu de marchar luent, u que viven difuera de Zaragoza, mantiengo un contacto regular gracias a ixas tecnolochías. Nos contamos d'as nuestras vidas, nos redimos chuntas, nos recontamos las desgracias, y nos felicitamos quan pertoca. Gracias a ixas tecnolochías, lo contacto ye muito mas simple y inmediato que fa vinte anyos. Y si bell diya tornan ta Zaragoza, u trobo bell cabo de semana y chunto bellas perras pa ir t'a on que vivan, no seremos dos desconoixidas.

No, Ruavieja. L'entrepuz pa veyer a las mias amigas y personas queridas no ye lo mobil. Ye lo treballo. Ye lo modelo capitalista. Ye tener menos dreitos laborals por cada diya. Ye que muitas han habiu de deixar la tierra suya. Ye que muita chent, simplament, no tien tiempo libre.

L'exercicio ye de facil fer. Cuenta cada diya los minutos que adedicas a cada cosa, y dimpués mira-te a veyer si la culpa la tien lo tuyo mobil u las tuyas condicions laborals y las d'as personas que quiers. 

viernes, 25 de noviembre de 2011

En leyendo: Daniel Rabanaque

En as fiestas d'o Pilar tenié a suerte de poder eslampar d'os treballos ta viyer o Cabaret Dada. Una d'as millors cosas que bi ha habiu en istos dos zaguers anyos.  En ista edición bi puyó Daniel Rabanaque a recitar poesías, estando tan gran como siempre en ye. Una d'as que recitó estió una versión de ixa de "A Revolución no será televisada" que tanto goi me fa. Pero ye que antimás bi adhibió un trocet nuevo biaxo o titol de "tampoco no vendrá por wifi". En zaguerías, y más que más dende o 15M, pareix que a revolución plegará convocada por facebook. Mesmo muita periodista baltiza a las revolucions por a tecnolochía que se suposa que se i emplega, sía twitter, facebook, as blackberries u lo que sía. ¡Qué poco tardará en plegar a revolución Whatsapp! No soi en contra de l'emplego d'a tecnolochía y, de feito, me  pienso que ye a-saber-lo d'util t'as fins revolucionarias, pero ixo ye tot: una ferramienta, no pas una solución. Puet facilitar a revolución u dificutar-la. En qualsiquier caso me pienso que nomás puet adebantar u rezagar a suya plegada, no pas cambiar os feitos. Ya bi heba retes socials fa muito tiempo y se deciban bar, carreras, placetas u centros socials. Continan existindo y continan estando, en a mia opinion, millors y mas utils t'as revolucions que milenta tweets. Una reunión u asambleya nunca no podrá estar sustituyida por una colla de correu de goggle u yahoos. Y una charradeta de diez minutos puet dar muitos más fruitos que mil correus electronicos.


Me florió a-saber-lo en ixe inte no tener acceso a o texto porque me fació muito goi. L'atro diya, alparceando o rete, me trobé con o blog de Rabanaque y lo remeré. Facié una miradeta y lo i trobé. Tos lo pencho contino, asperando que tos faiga tanto goi como me'n ha feito a yo.

LA REVOLUCIÓN NO SERÁ TELEVISADA
No podrás quedarte en casa, hermano.
No podrás pillar el mando, darle al on y tirarte en el sofá.
No podrás rularte un porro y evadirte,
Ni bajar a por cerveza en los anuncios,
Porque la revolución no será televisada.
La revolución no será televisada.
La revolución no te será ofrecida por una bebida isotónica
en cuatro entregas sin cortes publicitarios.
La revolución no mostrará imágenes de Aznar sin bigote
clamando al cielo y embistiendo cual cabestro
contra Arnaldo Otegi y Carod Rovira,
ni mostrará a Zapatero encarnando una vez más el fracaso del sistema.
La revolución no será televisada.
La revolución no te será ofrecida por la Sociedad General de Autores
No habrá titulares a las tres en punto,
ni planos de muchedumbres orquestadas para recibir al Papa,
ni duquesa de Alba sonándose los mocos.
La revolución no cortará como un cuchillo Ginsu.
La revolución no blanqueará tus dientes.
La revolución no reafirmará tus gluteos.
La revolución no alargará tu pene.
porque la revolución no será televisada, tronco.
No habrá vídeos de maderos de mierda apaleando hasta la muerte a un detenido.
No habrá imágenes de agresiones deportivas en la moviola,
ni repeticiones de como el asta se clava entre los muslos del torero.
No habrá cámara lenta, ni cámara oculta, ni cámara fija
para que su majestad finja balbuceando que tiene algo que decir en estas entrañables fechas.
La revolución no tendrá un primo más cachas que el de zumosol.
ni el frescor de los limones salvajes del Caribe,
Los habituales voceras de tertulia perderán todo su protagonismo
y a nadie le importará quién se zumba a quién en Gran Hermano,
porque los bienaventurados estarán en la calle
haciendo un mañana mejor.
La revolución no será televisada.
La revolución no volverá tras una pausa publicitaria
repleta de mensajes para que compres y compres y compres.
No tendrás que preocuparte por la chispa de la vida,
ni por el conejito de las pilas,
ni por la muerte del viejo Chanquete.
La revolución no tendrá patrocinadores.
La revolución no acabará con las pérdidas de orina.
La revolución te pondrá en lugar protagonista.
La revolución no será televisada.
La revolución no será codificada.
La revolución no será en diferido.
La revolución será en vivo, hermano.
[Hasta ahí, una versión del clásico de Gil Scott-Heron que ya vimos en este blog, algo más corta que el original por motivos de ritmo escénico.
El texto para escena continúa con un epílogo a la medida de nuestros días, ahí va:]
La revolución no sonará en lo mejor de la película,
no tendrá pantalla táctil, ni estará limitada a 160 caracteres.
No necesitará de nocivas antenas para funcionar sin cables.
No se quedará sin cobertura, ni agotará su batería.
La revolución no tendrá una dirección de correo electrónico.
No creará usuarios de Facebook, no lanzará constantes tweets.
La revolución no terminará en punto es, ni en punto com, ni en punto org.
La revolución no tendrá un avatar,
la revolución no estará llena de spam.
La revolución no te indicará el próximo giro ni la situación de los radares.
No se conectará por USB a ningún dispositivo,
no sufrirá el ataque de un virus, no se actualizará periódicamente,
La revolución no será una batalla comercial entre bandas rivales para imponer su formato.
La revolución no será el nuevo juego de la play.
Porque la revolución no tendrá lugar en internet.
La revolución no podrá reducirse a unos y ceros.
La revolución no será digital.
La revolución no necesitará de la electrónica.
La revolución tendrá lugar en tu pecho, hermana,
en tu sangre y en tu mente, hermano.
La revolución la harás tú, que sigues siendo imprevisible,
que sigues siendo imprescindible

miércoles, 2 de febrero de 2011

TimOrange IV

Ta qui no conoixca as nuestras aventuras con Orange puet leyer-las aqui (1, 2 y 3) . Dimpués de más de tres anyadas pleitiando con Orange, he de decir que nunca no heba teniu garra problema tecnico con ellas. Pero be-te-me que en iste zaguer mes soi tenendo-ne. O telefono fixo no funciona, l'ADSL de cabo ta quan s'atura y asinas asinas.... Como ta esviellar o blog mas asoben. M'he fotiu como tres horas penchau d'o telefono, reseteando routers y sentindo fateras. Cal decir tamién que, a lo menos, agora bi ha un telefono de baldes ta istas cosas: o 900 901 300 que han adhibiu fa poco a o 902 de pago que teneban.

En ista zaguer clamada, asperaba que me inviasen a una tecnica a la fin, pero no ha estau asinas. Y agora plega a parti "Barrenau carranyau". Lo primer de tot m'han demandau que enchegase un cable Ethernet t'o router. No tiengo porqué saber o qué ye ixo, pero o caso ye que lo sé pero no sabeba a on pegaba en ixe inte. A tecnica m'ha dito ¡que'n mercase uno! ¡que no valeba que un euro!. ¿Y porqué he de gastar ni un euro en un cable? A la fin, rechirando por viellas bolsas lo he trobau. En enchegar-lo a lo portatil mio a zagala ha parau cuenta de que no teneba tarcheta Ethernet. Nomas i ye o conector ta garra cabo. Dimpués de fer bellas prebatinas, resetear o router, tornar a enchegar l'ordinador y atras cosetas, m'ha cambiau a canal y no se que mas. "Mira-te a viyer si va funcionando y si deixa de funcionar, clama-nos, pero antis, consigue un ordinador con tarcheta Ethernet." "- Mire-se, no tiengo traza de conseguir-ne uno, no podrían inviar-me a una tecnica ta casa". Vale, ye mentira, puedo conseguir un ordinador con tarcheta Ethernet, pero porqué he de fer-lo? ¿Y si de verdat no podese? "Lo siento pero ta inviar-le una tecnica antis hemos de comprobar no se qué con a tarcheta Ethernet y sino no podremos inviar-le-ne una".

Cuento que en garra parti de l'achuste que facié con Orange meteba que heba de tener un ordinador con tarcheta Ethernet ni cosa parellana. ¿Qué mena de servicio tecnico tiene ista chent? Servicio tecnico no se, pero barra en tienen toda a d'o mundo...

Charrando d'o tema, somos pensando en cambiar-nos de companyia. ¿Bella lectora nos puet comentar como funciona a suya? ¿Ideyas?

jueves, 12 de noviembre de 2009

2 frikadas 2

Dos frikadetas que pertocan güe. En cuenta d'imbiar-las a tot lo mundo y emplir-tos os correus con as barucas mías, tos las pencho aquí ta cuan tiengatz bel ratet. La primer, puestar que sía que sía un Flashforward de lo que lebemos todas penchau d'o cuello en bels pocos años. Me la imbió Arale y, como friki y electronico, me fazió firme goi, encara que as posibilidaz de fer-lo serbir malament son muito grans, como cuasi toda a tecnolochía...

A segunda le'n agradixco a Nafarroako. Ye una canta feita por una crica d'incheniers que estudian en Madrid. Grandisma. Paraz cuenta porque ye apegallosa y en que la sintatz tos foteretz tot lo diya cantando-la.


Dispositibo d’o seiseno sentiu:



Fe-te industrial:


domingo, 22 de febrero de 2009

Cultura, tecnolochía y atros. MdaS 012

Treballaré. En un puesto majo y an que no me dixaré os güellos debán d’un monitor, mientres me foto güeito oras con a baba cayendo y o zelebro amortau. Prou que ta yo ixo ye o millor d’a semana. Trobar treballo en istos tiempos ye bien difizil. Pero trobar-ne uno que te faiga goyo, con un orario bueno, no guaire luen de casa y que i ripesten os festibos... Ixo ye cuasi un siñal de que FSM esiste!!! Asinas que, agora, con más tranquilidat y más tiempo, podré –aspero- actualizar más a soben iste blog, buestro y de yo, que tanto goyo me fa y tan poco puedo cudiar...

The pirate bay: Ye o nombre d’un puesto web an que fazilitan l’intercambio d’informazión y cultura. Prou que ixo no fa goyo a os de siempre. En iste caso no son os $GA€s, que o suyo largo brazo encara no pasa os Pirineus. Son as productoras audiobisuals as carrañadas. Como antimás istos de TPB son bien farutes, se bei que s’adedicaban entre atrás cosas a publicar as cartas d’as discograficas y as ripuestas d’els ta redir-se-ne. Agora les son chuzgando por fer más fazil que a chen pueda compartir o conoiximiento. A notizia me parix sobrebuena, pues me pienso que ye imposible que les condenen y asinas a industria audiobisual tornará a fer o fato y feremos unatro trango entabán en a esfensa d’a unibersalidat d’a cultura. Si Guttemberg imbentase güe a imprenta, a colla de boques capitalistas ixa l’encorrería de camín. Aquí tenez os binclos -
uno y dos- t’as notizias publicadas en Publico.

Cargadors unibersals: Bi ha muitas cosas que ta toz parixen de sentiu común, pero t’atros no. O capitalismo, de sentiu común, no ba sobrau. De feito, le’n manca asabelo. Asinas que dan como una bueniza notizia a de que, dende 2012, toz os cargadors de mobil serán iguals. Lo que a toz nos parixeba lochico, istos siñors han tardau bels bente años en parar-ne cuenta. Con tot y con ixo, cal zelebrar ista notizia. D’una man por a comodidat y por poder abentar o calaixo rebutien d’os cargadors d’os mobils antigos. D’atra man por que ixo suposará un poquet d’aliento t’o meyo ambién, en fer-se menos cargadors. O estandar que diz que ban a fer serbir ye, como no, o micro-USB, que ya fan serbir muitos modelos de mobil. Por exemplo l’Alcatel C701 que ye o que tiengo yo. Ye ixa una d’as cosas que más goyo me fa d’iste mobil, pues si caziegas o cargador con mercar un cable USB y tener amán un puerto ya puez cargar-lo. En iste mundo de güe, conoixez bel puesto an que no bi aiga un puerto USB en 100 metros arredol? (Un urbanita dixit).

Carnet Choben: Se feban bente años dende que se prenzipió a fer serbir o Carnet Choben. Una buena ideya que muitos emos feito serbir, más que más ta mercar bel libro u ir t’o zine. Dezidión de zelebrar-lo fendo un conzierto. Y qué conzierto! 3monos, Juako Malavirgen, Azero, Jah'sta y Los Gandules. Buenismo. Tan bueno estió o conzierto como mala a organizazión. Cuan i fuemos bi eba arrienda zagals fendo botellada en a puerta, que ixo ye normal. Tamién me parix bien que dixasen dentrar bebida en a Multiusos u a lo menos que se mirasen enta atro cabo. Pero lo que no entiendo ye que dixasen dentrar-ie beires. Biyemos un buen fascal de litronas de Ambar y con toda a colla de adoleszens, muitos d’els bien fatos, que bi eba, podese aber pasau cualsiquier cosa. T’os mosicos y t’o publico. No estando prou ixo, malas que o conziero remató, a ixo d’a una, trancón os escusaus cuan encara se podeba sentir as zaguers notas d’a zaguer canta de Los Gandules. O que pretendeban con ixo no lo sé. O que conisguión sí. Un trapazil de chobens bien carrañaus y con muita razón y que os arredols d’a Multiusos pudisen a pichaus mientres una semana a lo menos. De seguras que a l’atro’l diya bi abió bien de chen que dizió que os chobens somos/son una colla puercos. 10 t’os mosicos. 0 t’o carné choben. Abaixo tenez un bideo de Jah’sta, por si no lo ebaz bisto u si nian los conoixez.

Belloch: Guarda si ye penible lo de Escrivá de Balaguer que mesmo en España paran cuenta d’a notizia ta fer-se a mofla de nusatros. En iste binclo t’o blog d’A Enrestida, podez biyer a biñeta que fazió Fontdevilla en Publico.