Mostrando entradas con la etiqueta Viñarock. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Viñarock. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de mayo de 2025

Especial Mosicas d'o VR25. Tierra de barrenaus 11x18

Nota: Iste programa se gravó antes d'a noticia sobre los nuevos propietarios d'o Viñarock y atros festivals. Lo post s'escribió a l'atro día de gravar-lo. Sobre iste afer, en charraremos en lo siguient programa de TdBradio.

En 2022 querebanos ir t’o Viñarock por zaguer vegada. Pa despedir-nos-ne. Heban pasau arrienda anyos dende que lo primer que i estiemos, en 2006. Nos femos grans y ixo fa que por cada día se nos faiga mas dificil lo de maldormisquiar, malminchurriar y estar-nos tot lo día de bureo. Un accident, del día antes d’o festival, nos privó d’ir-ie y hemos habiu d’aguardar dica ista edición pa poder tornar-ie y despedir-nos como cal.

Porque aprecisabanos poder decir-le adios a un puesto a on que hemos viviu momentos tan bonicos y intensos. Lo Viña ye una interpresa, prou que sí. Bi ha un ciento de problemas que acumular-le, contradiccions por tot y a saber que criticas que fer. Que de feito, en charramos en la primer parte d’o programa. Pero tamién ye toda una vivencia pa qui amamos bels estilos mosicals y las experiencias colectivas que cheneran.

I tornemos y ya no i tornaremos. Podríanos decir que ye porque lo haiga mercau lo sionismo, pero lo cierto ye que ye por pura cansera, que lo hebanos decidiu habe tiempo. Disfrutemos de conciertos epicos, imborrables, de Muguruza celebrando los suyos cuaranta anyos de mosica, de Pablo de La Raíz, emocionau sobre l’escenario, d’a loquería de Me fritos and the gimme cheetos y de mil y un momentos de cancions compartidas con la familia viñarockera. 

Pa qui tiengaz rez, en los míos perfils d'Instagram y TikTok podez veyer cuantos videos de cualcuna d'as cosas que pasoron en ista edición.

En iste programa recontamos una miqueta de tot lo que viviemos y nos enfilamos enta los dos zaguers programas. Queda muita mosica por punchar. ¿Bella propuesta?

Recuerda que puez ascuitar toz los programas en Ivoox y la web de Radio Topo.

Programa #191

 

 

jueves, 25 de abril de 2019

Ska-p d'ida y tornada

A finals d'os novanta una colla de mosica de Vallecas fació arribar lo ska a las orellas de muitas personas que tasament lo conoixeban. Ska-P lo petó firme por bells quantos anyos y dimpués ha pasau por toda mena de situacions muit ilustrativas d'o mundo d'a mosica y d'a militancia d'izquierdas en l'Estau espanyol.

No bi ha dubda de que ye lo segundo disco suyo, “El vals del obrero”, lo que les fació famosos de tot. Ya teneban bella relevancia conseguida con lo suyo primer treballo “Ska-P”, pero ye con lo single “Legalización” quan empecipian a estar omnipresents en totz los bars “d'o palo” y en muitos que no. En ixos primers discos no faltaba garra d'as reivindicacions que t'a part d'alavez yeran las mas rusients: la legalización d'a marihuana, la experimentación con animals, la represión policial, l'antimilitarismo, la relichión... En totz los bars se sentiban ixos himnos y en poco tiempo arriboron a las verbenas. En cada lugar y fiesta patronal se colaba entre Los Suaves y Barricada, unatra "pa los chovens”. Yera bien gracioso, por no decir atras parolas, de trobar-te a seguntes qui cantando ixo de “somos la revolución, tu enemigo es el patrón”. En ixos anyos, la colla visitó Zaragoza bell par de vegadas, implindo siempre los puesto a on que tanyeba, que no yeran precisament chicotz.


En primeras, todas yeranos encantadas con Ska-P. Nos sabebanos de punta ta coda cadaúna d'as letras que cantabanos emocionadas. Y igual como se feban famosos y arribaban a totz los cabos d'a sociedat, las militants d'izquierda, siempre tant puristas, los fuemos ixuplidando y amarguinando en las nuestras discotecas. La pura repetición en bars y verbenas fació que nos fartasenos d'aquell Vals del obrero y que muitas aproveitasenos quan sonaban pa ir a demandar t'a barra. Quan salió Eurosis, lo suyo tercer disco, muitas heban perdiu l'intrés y atras dreitament lo refusoron decindo que lo solo disco bueno yera lo primero. Cuento que be d'haber muita chent que en casa suya nomás tien primers discos de collas que se metioron de moda en lo segundo u tercer treballo: Nirvana, Offspring, Greenday... y, prou que sí, Ska-p. Barrunto tamién que en realidat los conoixioron, como totz, por Nevermind, Smash, Dookie u El Vals del obrero, pero que a posteriori decidioron que ixos yeran “contaminaus” de mainstream y que ya no valeban.

Personalment, tamién perdié prou intrés por la banda. Sintié Eurosis y tamién Planeta Eskoria, pero ya no iba t'os suyos conciertos ni los suyos temas freqüentaban guaire lo mio walkman. En los bars que ibanos la chent d'izquierdas no sonaban y, quan lo feban, no yeran d'os temas mas bailaus. Se miraba con un cenyo de condescendencia a qui portiaba bella camiseta d'o grupo. Ska-p pasoron a estar una d'ixas collas de “la chent que no sabe de mosica”, de críos, u de militants “no puros”. Se podría fer un listau, que caldría ir actualizando cada poco tiempo, d'os grupos, discos y cancions que puet ascuitar la “buena activista d'izquierdas”. Bella mena de catalogo a on que se podría adhibir qualsiquier mosica que no conoixese ni Blas, dica que fuese descalificada por belun d'os nuestros gurús culturals.

Talment siga percepción personal, pero Ska-p dispareixió d'a scena por muitos anyos pa muitas de nusatras. De quan en vez, si los veyeba en los cartels de bell festival, me preguntaba “¿pero istos siguen vivos? “Ye claro que sí. A Planera Eskoria (2000) le siguió ¡¡Que corra la voz!! en 2002, lo zaguer disco suyo que tenié. Dende aquell anyo, la suya trachectoria se tornó una mica mas erratica. “Lágrimas y gozos”, lo suyo seiseno disco d'estudio, no se publicó dica 2008. Tardoron cinco anyos en fer-ne lo siguient, titulau “99%”, que vido la luz en 2013. A la fin, l'anyo pasau, salió “Game Over”. Vintiquatre anyos dimpués d'aquell primer disco, Ska-p quereba contrimostrar que siguen vivos y lo fan con un disco que les ha feito tornar t'a “pomada”.

La razón pa charrar de Ska-P me surtió por la zaguer polemica con los horarios d'o Viñarock, asinas que caldrá explicar-la pa qui no tos n'haigatz enterau. Totz los anyos, bella quincena antes de que escompencipie lo festival, se fan publicos los horarios. Son mas de cien bandas las que pasan por los seis scenarios d'o Viñarock. Ixo fa que puedas trigar entre dos, tres u mesmo quatre opcions que son sonando de vez. La parte mala ye que ye prou cutiano que s'encierten dos collas que te faigan goyo tocando de vez en scenarios diferents. Si no asumes que ixo puet pasar, talment no habrías d'ir t'o Viña. L'anyo pasau habié de trigar entre Vendetta y Pirat's sound sistema, y iste anyo me tocará de fer-lo entre Zoo y El Diluvi. Malas que se facioron publicos los debantditos horarios, un flumen de criticas le plevió a la organización por fer coincidir en horario a Los chikos del maíz con Ska-P. Pa forro de bota, los valencianos no farán que ixe festival y asinas ye anunciau.

Teneba ganas de veyer totz dos conciertos, pero tampoco no soi ultramegahiperfan de garra d'os dos asinas que probablement vaiga ta Ska-P, sin plorar ni meya glarima por perder-me a LCDM, a qui cal que veyeré a l'atro anyo u d'aqui a dos. Pero m'ha deixau sin sangre en la pocha la cantidat de fans que tienen en común. Toda la ripa de mensaches que bi ha habiu dende la publicación d'os horarios, y que sigue habendo-ne por cada día, en los retz socials ye impresionant. Los Chikos son en un momento de prou exito, fendo una mosica que ha arribau a toda una cheneración y con unas letras a-saber-lo combativas. 


D'atra man, creyeba que t'o concierto de Ska-P, no querríanos ir-ie que los trentaymuitoanyeros que querebanos retrobar-nos con un grupo que fa parte d'a banda sonora d'a nuestra adolescencia. Manimenos una patacada de chovens bien chovens s'han encarranyau -¡y cómo! - por haber de trigar.

Soi seguro que la organización do Viñarock yera mas conscient que no yo d'a capacidat movilizadera de Ska-P y que, precisament por ixo, ha feito que s'encertasen totz dos conciertos, pa escusar-se bell lurte de chent. U mesmo, pensando en lo publico (araba!) pa que podamos disfrutar-los millor.

Lo caso ye que, en contra d'o que deciba DEF CON DOS, lo rock 'n' roll pareixe que sí que ye un boomerang, y que ha trayiu de tornada a Ska-P. Talment la choventut d'agora s'ha librau d'os prechuicios que tien la nuestra cheneración sobre Ska-P. Ellas no han habiu de patir-las a todas horas en los suyos bars y verbenas. Talment, me faría goyo de pensar-lo, s'han librau d'os prechuicios mosicals, pero m'entrefilo que no ye lo caso. Entre las que ya no faremos los trenta, Ska-P ye visto a sobén como una colla comercialoide y somos muit pocas las que encara los ascuitamos de cabo ta quan. Pero, por lo que leigo, entre las que acaban de pasar la vintena, que tasament yeran naixidas en ixos primers discos, los Ska-p funcionan prou bien. Con los suyos nuevos discos, ixos que las mias quintas no les darán ni una oportunidat.

Una colla con las suyas contradiccions entre lo que diz y lo que fa. Como todas las collas y como todas las personas. Que devante la man qui en siga libre y veyeretz lo sobaco d'un mentirol. Ska-p consigue colar, entre tot lo panorama de letras de “te quiero muito” u “da-me lo tuyo y yo te doi lo mio”, mensaches de luita y reivinciación que son plegando a las cheneracions mas chovens. ¡Bienvenida siga la suya tornada!

lunes, 4 de junio de 2018

Mosicas que me va trayer d'o Viñarock. Tierra de barrenaus 4x10

T'os festivals, i vas siempre con la langaria d'ascuitar bell concierto, de viyer a la tuya banda favorita, y de pasar ixos ratos sobrebuenos que siempre te'n alcordarás. Pero te'n tornas siempre con bella sorpresa inasperada. Bandas que nian conoixebas, directos millors (u piors) que no asperabas, versions de cancions, discursos combativos, ... Y con muita mosica.



Iste zaguer Viña va contar que nos estiemos bellas trenta horas de conciertos en total. Ixo da pa muito. A la chent que amamos la mosica nos fa goyo de charrar-ne y de sentir-la de conchunta con atras personas. Asinas que en iste programa quiero compartir con vusatras una chiqueta parte d'a experiencia mosical que va estar la pasada edición d'o Viñarock. A beluna d'as bandas las viyeba por primer vegada. D'atras, me sé lo suyo setlist de corazón. D'atras que va viyer, no en charro porque no bi ha cosa que decir, u porque me deixoron fredo, u porque iba masiau zorro.

Antimás, aproveito pa charrar d'a programación festivalera d'iste verano aragonés, que ye buena, abundant y variada. Bien de mosica pa un mes de muito bailar y cantar. Aspero que tos faiga goyo y que me deixetz en los comentarios las vuestras opinions, sucherencias, faltadas, y lo que calga.

martes, 8 de mayo de 2018

Xavi Sarrià, lo Viña, una baqueta y una partida de morra

De cada Viñarock te levas bell recuerdo, bella anecdota, bella historieta que no deixas de recontar terne que terne, aburrindo a ixe publico farto d'as tuyas "batalletas". La que teniemos en lo concierto de Xavi Sarrià ye, como poco, curiosa, y una buena enchaquia pa charrar d'o millor concierto d'ista edición.

L'airera bufaba con rasmia. Las viñarockeras nos amontinabanos en la cleta d'entrada a lo recinto. Puntuals. Ya i yeranos un rato antes d'as 16:00, que yera la hora oficial d'ubridura. Por cada minuto que se retardaban, me iba metendo mas niervudo. Los horarios d'o festival son a saber que estrictos y me feba miedo de fer tarde en un concierto que ya me pareixeba masiau curto pa un repertorio potencial de mas de dos decadas. A la fin, a las 16:15 quasi deixoron lo camin ubierto y, atarrantau, corrié ent'os accesos t'o recinto. Pa escusar-nos tiempo, Arale iría dreita t'a barra a pillar bell par de pozals de biera aproveitando la hora feliz, entre que yo pillaba puesto en la primer ringlera.

Quan i entremos, encara yeran prebando soniu con "Amb l'esperança entre les dents". Plegué en la cleta. Me coloqué en lo bell meyo d'o scenario. Lo viento secutiba los altavoces que penchaban d'un tarabidau de fierros, bandiando como campanas, sobre la uellada preocupada de mosicas y tecnicas. Quité la quatribarrada d'a mochila y me l'anyudé en lo maniquiello pa tener-la bien a man. A lo canto mio, una parella con una bandiera de Cantabria. La oficiosa. La buena. Por dezaga, iba apareixendo chent a embute, con mas mielsa que no yo, que no en podeba mas d'emoción.

Obrint Pas ye la colla d'a mia vida, y Xavi Sarrià me pareixe un grandismo escritor. Lo suyo primer disco ha cumpliu con tot lo que en asperaba, asinas que teneba a-saber-las ganas de poder sentir la suya mosica como cal y como se mereixe: en directo. Pa forro de bota, l'orache menazaba con plevidas chusto a ixa hora y no quereba quedar-me sin sentir ni un segundo d'o setlist previsto.

M'abracé a Arale. Companyera d'emocions y conciertos, de vida y vivencias. Brindemos con los pozals de plastico por estar astí, con todas las dificultatz que hebanos teniu. Xavi apareixió por un costau. Con ixe cenyo timidet y d'emoción que siempre fa en entrar en scena. Abaixo ovacions, punyos alto, sinyals revoliando. Alto, las primers cancions d'o nuevo disco. Nuevas caras que conoixer. Xavi refirmó la ripa de versos a l'arreu de "Amb l'esperança entre les dents" con las voces de dos companyers de banda. En pasar dos cancions, tot lo publico ya yeranos de raso embrecaus, acompanyando de chilos, cenyos y bailes las letras d'os himnos que sonaban.

Entre canción y canción, parolas emocionants, y de cabo ta quan emocionadas de Xavi, que como buen poeta, ye tamién un movilizador de sentimientos y ideyas. "Nunca no renunciaremos a las viellas asperanzas, ni a la pasión de vivir sentindo-nos ingubernables". Parolas que se i puet identificar qualsiquier persona que milite en los movimientos socials y politicos d'izquierdas. En una d'ixas pausas, dende lo publico, empecipiemos a chilar "Sempre anirem obrint pas", y pareixe que a lo cantaire le toquemos bell poquet la fibra.

En bell momento devantemos lo sinyal. L'aragonesa con la estrela en lo bell meyo, con ixa horrible pero identificativa linia negra que fa lo contorno. A lo canto nuestro, una moza dició estar uescana y nos presentemos. Dende dezaga, poco tiempo dimpués, apareixió un mozo choven y grandaz, que nos aduyó a puyar lo sinyal, y que s'encertó que yera de Alquezra. Tot quedaba en casa. La mesacha pilló lo sinyal. Lo mesache se la puyó a corderetas. Y la quatribarrada puyó bell metro mas pa saludar a publico y mosicas, y avisar de que astí baixo bi heba aragonesas. Que no todas somos Lambán u Rudi.

Las letras de Xaxi animan a seguir luitando pase lo que pase. A no reblar. "Y sobre las cenisas de tantas redotas, continaremos devantando-nos una, dos, mil vegadas. La nuestra victoria serán las risetas que han de venir". Charran d'os nuestros referents politicos y culturals. Charran d'a chirmandat entre los pueblos, d'o respeto a la pluralidat cultural y lingüistica. Dedicó cancions a Aragón y a atros d'os pueblos que i yeranos presents, prou que sí. A los chovens d'Altsasu, a las victimas d'a violencia masclista, a los presos politicos, a los raperos engarcholaus por cantar. A la nuestra chent.

A metat concierto, plegó la plevida. Espurniando en primeras, y metendo-se fura por cada momento. Las pipas habioron de forrar, a tot meter, los trastes con plasticos. Las mosicas fuyindo como podeban. La ixufrina que feba fació que se chipiase lo scenario bien chipiau. Bien se vale que duró poco, y la colla adubió a tornar. Tornó la mosica, tornó l'alegria, y bell temazo d'o concierto. Con las d'o nuevo disco, se barrachó beluna d'Obrint Pas y mesmo una versión d'o Sarri sarri. Pero como he dito antes, los tiempos d'o Viña son estrictos a-saber-lo y encara que facioron la prebatina y dende abaixo chilabanos aquello de "Una cançoneta y mo n'anem", no les debioron de deixar.

Dende lo scenario empecipió lo reparto de recuerdos. Lo batería aventó una baqueta. Yo yera bien a la tisva, y.... ¡chusto en la mia man!. La pillé a l'aire, bien agazapiada, quan un segundo dimpués unatra man l'agazapió tamién. Yera la d'o mozo d'Alquezra que acababanos de conoixer. Nos miremos con ixa uellada de ¿y agora qué? "¿Qué femos?" nos preguntemos. Los dos decibanos haber-la pillau antes. Soi seguro de que yo la pillé antes, pero hebanos feito pacha y me pareixeba absurdo tricolotiar-nos por ixo. Si hese estau de qualsiquier atro grupo, le'n hese dau sin dubdar, pero yera de Xavi Sarrià. No yera disposau a renunciar-ie de qualsiquier manera. Arredol de nusatras s'heba feito un rolde de chent curiosa por cómo solucionarianos ixe contornillo. "Chugatz-tos-lo a los chinos!" se sintió. "Piedra, papel, estixeras" dició unatro. Son chuegos d'azar. Odio los chuegos d'azar y me pareixen inchustos. Caleba solucionar-lo de bella atra manera, chusta pa los dos.

"¿Sabes chugar a morra" - le pregunté-. "Prou que sí". No calió mas. A tres chuegos. Cada vegada nos rodiaba mas chent. Dimpués, quan lo conté, un amigo m'escribió "No sé qué me sorprende mas, que plegasetz en una solución tant civilizada, u que trobases garra atra persona que sabese chugar a morra en lo Viña". Afortunadament gané. No soi guaire bueno, asinas que me la heba chugau de tot, ya que lo mio rival podeba haber estau un grandismo chugador de morra. La baqueta yera mia, y totz tres, Arale, lo mozo d'Alquezra y yo, marchemos a fer un hordio pa celebrar-lo.

Recuerdos, d'os conciertos de Obrint Pas y Xavi Sarrià, me'n he levau siempre buen trapacil. D'iste, antimás, me'n levo uno fisico, y con historieta. La d'un zaragozano y un semontanés que se chugoron a morra la baqueta d'un mosico valenciano en un festival manchego.

miércoles, 23 de marzo de 2016

A mia Barricada

En fa bell diya, El Drogas, excantaire de Barricada, plegaba en Andorra ta fer un concierto, chunto a quatre collas más. En bell momento d'o concierto, probablement fruito de l'alcohol y ixa morfuga buenrollera que se gosa de fer en os conciertos, prencipié a pensar en lo que heba viviu yo con Barricada. Una colla que m'ha acompanyau en muitos momentos d'a vida mía.

En casa mía, no son guaire de rock, punk u heavy. Encara que muito amants d'a mosica, i ascuitaba dende zarzuela dica tecno, pasando por pop, opera, rap, .... pero de punk y rock, mica. Asinas que estió un amigo d'o cole qui me descubrió iste mundo. Dos collas estioron as culpables de que me prencipiase a fer goyo o rock de bien chiquet: Barricada y Tako. Y encara m'alcuerdo d'as dos cantas que me trucoron tanto que las cantaba terne que terne, entre que las ascuitaba en o walkman: La silla eléctrica de Barricada y El Enterrador de Tako.

Pa cutio tendré a imachen d'aquell amigo y yo, chilando en casa suya como si queresenos trencar as nuestras gargamelas, a intro de La Silla Eléctrica. "¿Por qué esperar una señal? ¿Por qué llorar en silencio o vivir de rodillas? escondidos como ratas trabajando entre rendijas solo oyes palabras duras un dos un dos tres" y pretabanos a blincar y a tanyer ixa batería invisible que totz tenemos.

Pasé ta l'instituto y Barricada tornó a estar en un momento bien poliu: o mio primer beso con una mesacha. Yeran os primers Pilars que saliba. Cuento que tendría catorce anyos. Heba decidiu d'ir t'o concierto que feba Barricada en la Multiusos. T'a part d'alavez mai prebaba de que no ise t'os conciertos a truca de mercar-me o disco d'a colla que i actuaba. Afortunadament ta yo, ixe chantache nunca no tenió efecto. En o concierto me trobé con una compa de l'instituto. Ni me feba guaire goyo ni, como descubrié dimpues, le'n feba yo a ella. Pero s'encertó que os dos tenebanos necesidatz que cubrir y nos "enreliguemos". A o ritmo de "La Araña", en as escaleras d'a multiusos, besé por primer vegada a una mesacha. Recuerdo con tot lo carinyo d'o mundo aquella inocencia que teneba yo alavez, a excitación d'aquell primer beso, o feito de, a la fin, sentir que l'importaba prou a una mesacha y que me trobaba atractivo (encara que no fuese asinas, pero ixo yo no lo sabeba), tot un flumen d'emocions que, en un adolescent, marcan muito. Y a suya banda sonora yera Barricada.

Poco dimpués de descubrir aquellas morisquetas adolescents, atro trobo m'alguardaba: os lugars. Naixiu y creixiu de Zaragoza, nunca no heba visitau un lugar que ta fer cursas con a escuela. En un lugar d'a comarca de Calatayú me trobé con un mundo nuevo, y con as suyas orquestas. O lugar no ye guaire gran y, encara que tien perricas, as orquestas yeran d'as baratetas. Asinas que d'a mosica que me feba goyo a yo, no'n sonaba guaire. Ixo sí, coladas as dos u asinas, tocaban "as jevis". Siempre m'ha feito gracia que, lo menos en aquell lugar, "jevi" yera qualsiquier cosa que no salise en os 40. Dende Juliette, de Platero y tú, dica Fear Factory. Entre aquellas "jevis" no faltaba nunca Ska-P, Kortatu, Los Suaves, Rosendo y, como no, Barricada. Con dos opcions antimás: Blanco y negro u No hay tregua. Mesmo, si ixe anyo s'heba gastau bella perra de más, te sabeban Problemas u Balas blancas. Barricada feba, y fa, parte d'o corpus mosical "rockero" d'as verbenas rurals.



En aquellas verbenas, aprofitabas ta cremar enerchía con os pogos, aquell "baile salvache" que tantos amigos m'ha feito fer, que tantos trucazos m'he levau, y que tantos buenos ratos m'ha feito pasar. Como dicié fa poco en un tuit feito dimpués d'o concierto de La Gran Orquesta Republicana, "Os pogos son amor. Y sino, ya me diras con quanta mas chent compartes a tuya sudor". Y qui no ha feito pogos bailando Barricada, no'n ha feito.

Con Barricada me pasó lo mesmo que con Platero y tú, y con atras collas. Como siempre veniban ta Pilars, y "cundiban más que l'allo", no m'importaba no ir t'os conciertos suyos, pensando que podría tornar a viyer-los a l'atro anyo. Platero y tú se separoron sin que los viyese ni una sola vegada. Ixo sí, a l'ababol de Fito me lo he minchau qualcuna ya. A Barricada no torné a viyer-los dende aquell Pilar d'o beset. Tenié a oportunidat fa bell anyo en fiestas de Uesca, pero El Drogas ya no i yera, y a entrada me pareixeba prou cara asinas que tamién perdié aquella oportunidat.

A pocas de perder-ne unatra estiemos en o Viñarock 2015. Yeranos cansas de tot. Levabanos firme recua de conciertos a l'arreu y no adubibanos ya. Decidiemos de descansar-nos bell ratet en ixas costeras que bi ha en o fundo d'o reciento. Ixo sí, mirando-nos lo concierto de El Drogas. Simplament por viyer bella cosa. A la tercer canta si fa u no fa, tocó Víctima, una d'as nuestras favoritas, y no nos adubiemos a achuntar-nos t'o pogo que se yera fendo en ixe momento. Un pogo viñarockero, d'os buenos, d'os de un ciento de cuerpos movendo-se de conchunta. "Víctima de qué?" y limpio blincar. "No, no! No calienta igual! El sol, bajo nuestro pie!", y limpio empentar. A resta d'o concierto no baixó mica o nivel. Descubiremos un Drogas que barrachaba as suyas nuevas cantas, de prou calidat, con os clasicazos de Barricada con que hemos creixiu. "Nunca más no me tornaré a perder un concierto de El Drogas, si tiengo a ocasión", decidié en rematar aquella nueit.

Asinas pleguemos en o concierto que fació El Drogas en o festival d'Andorra. A suya puesta en scena ye d'as millors que he visto en muito tiempo. A banda suena a puro rock, con un guitarrista que fa goyo d'ascuitar y una batería que fa sacar os pietz de tierra a l'inte. El Drogas, teatral sin plegar en lo ridiculo, con un punto glam y muita, muita rasmia. Un yayo d'o rock que fa leccions en o scenario y que contrimuestra que se puet continar fendo buena mosica a seguntes que edatz. D'istos, en queda pocos, asinas que aprofitemos-los!


Charrando de Barricada no puedo ixublidar as suyas letras, bien reivindicativas. Talment a on que más se notó estió en La tierra está sorda. O discolibro sobre a Guerra Civil espanyola a qui muitos culpan d'a disolución d'a colla. Encara que no ye precisament un d'os mios discos favoritos, a faina de recuperación d'a memoria que fa, ye buenisma y bien necesaria. O poder d'a mosica por mover os esmos d'a chovenalla ye de mal contimparar con qualsiquier atra ferramienta. 

Asinas que, con toda ixa importancia que ha teniu y encara tien Barricada, aspero que encara tiengan rasmia ta muitos anyos. Ni El Drogas, ni Boni, qui estió colaborando con as radios libres en ista zaguer Cincomarzada, han dito a zaguer parola. Les queda muita mosica a fer, muitos himnos que regalar-nos, y firmes buenos ratos que pasar ascuitando-los. Larga vida a Barricada!


lunes, 15 de junio de 2015

En ascuitando: En els teus ulls, d'Aspencat

Castellers en o concierto
d'Aspencat en Viñarock '15
Una d'as collas que mas siento en zagueras ye Aspencat. Antimás d'un directo buenismo, que hemos puesto disfrutar en os dos zaguers Viñarock, atro d'os suyos puntos fuertes son unas letras bien reivindicativas. Ista canta, la traducié pa o zaguer programa de La Enredadera en Radio Topo, que la puetz ascuitar clicando aqui. Creigo que ye una sobrebuena letra t'o momento politico y social que somos vivindo.


En os tuyos uellos

En os tuyos uellos he visto a luz que cambiará o maitin
A clau que invertirá la trachectoria
Y si nos pilla la tronada no me sueltes a man
Porque o viache no remata

Cambiar o curso d'a historia
A nuestra memoria no se puede esborrar
De l'ambito local a lo global
O ret ye poder, una tronada en a mar,
Sistema piramidal, luego cayera
A tuca ye conscient d'a final
Una gran ola s'aspera
Si la base enchega tot o potencial
Corren mensaches a o viento d'amor y rabia creyativa
Gotas d'esencia viva que ruxiaran nuevas lagors
Creixe ya l'engranache d'un gran ret cooperativo
Naixe a fuent d'a vida que enchega lo motor d'as pasions

En os tuyos uellos he visto a luz que cambiará o maitin
A clau que invertirá la trachectoria
Y si nos pilla la tronada no me sueltes a man
Porque o viache no remata

Agora ye o momento de decreixer
U desapareixer. Sabemos que a gloria ye pasada.
Sociedat horizontal
O ret ye poder, argüello y treballo
Cooperación integral
Pueblos solidarios, sin intermediarios
A fuerza universal
Afogará las riberas será colosal
Naixen ya suenios chigants d'economía productiva
Que chuga una nueva partidas sin primas ni primers
Cambio de trachectoria por una nueva soberania
Naixe la fuent d'a vida, sobre as cenisas d'os banquers.



viernes, 5 de junio de 2015

Festivals de verano. Tierra de barrenaus radio 1x03

En que l'orache bueno plega, ya prencipio a barruntar festivals. Tot l'anyo voi ta conciertos, prou que sí, pero os festivals de verano son un trango dillá d'o simple concierto en salas. Antimás de arroclar arrienda collas en una sesión mosical, l'ambient y o flow que se i fa ye ta yo una d'as millors sensacions que bi ha en ista vida. Ixos ratetz de libertat absoluta que tant poco a soben podemos disfrutar. Asinas que malas que s'acerca lo verano, me foto buena parte d'o tiempo mirando as programacions d'os festivals.  Iste yera un d'os primers programas que pensé en fer y dimpués d'o sobrebuen rato que pasemos, regular que bi habrá una segunda parte charrando d'atros festivals. Agora puetz ascuitar-lo pretando lo play d'abaixo, u descargar-te-lo en iste vinclo.



Tanimientres, o primer d'o calendario, y o más gran que nunca he estau ye o Viñarock. Mitico festival que ha feito vinte edicions y que ye referencia festivalera obligatoria. Sobre a XIX edición escribié bell par d'articlos, un a modo de cronica y unatro con consellos. Viñarock ye una chiqueta ciudat de bellas decenas de millars d'habitants, por bell diya y bi ha tanto que recontar que daría ta qualques programas. Con tot y con ixo, Cherardo, Tamara, Carlos y yo prebemos de transmitir una parte de ixa gran borina que se celebra cada anyo en Villarobledo.


Un d'os primers festivals d'o rollo folki qu7e visité, estió lo PIR. Dende aquella primer edición que fue, en Aragüés, fa  más d'una decada, repetié totz os anyos. Mesmo los que treballaba en a hostelería. Mesmo l'anyo que treballé en a Expo con os suyos draconianos horarios. I descubrié muitas mosicas d'os paises pirinencos y esdevenió una d'ixas citas anyals a on que te trobas siempre con amigas con qui compartes pasions, militancias, borinas, ... ¡Quantos bailes m'habrán aguantau as plazas d'Aragües, Chasa, Ansó y Echo! Y quantas capuzadas nos habremos fotiu en as pozas d'a redolada! O festival ye esbafando-se cada vegada más. L'anyo pasau sisiquiá i fue,y iste anyo encara soi pensando-ie. Con tot y con ixo, o PIR ye un festival de referencia, encara que nomás sia por a suya historia. Dabi, Cherardo, Tamara y yo estiemos charrando d'o festival, d'o bueno, d'o malo y d'o regular.

O programa remató con atro d'os festivals obligatorios en o mio calendario. O más choven d'os tres. Esfendemos a tierra, festival imperdible ta l'independentismo aragonés y ta muita atra chent que, encara que no comparta l'independentismo, nos acompanya en muitas d'as suyas luitas medioambientals, culturals, u socials. U simplament quiera estar-se-ie de borina bell par de diyas. D'o festival artiedano, escribié isto fa bell diya, remerando belunas d'as sensacions que tenemos qui tanto queremos iste lugar y iste festival. Antimás, tenié a suerte de poder contar con dos d'as organizadoras d'o festival. Con Armando y Laura estiemos charrando de todas as cosas que se i fan en tasament dos diyas, como o Lipdub que podetz viyer una miqueta más abaixo en iste post.








viernes, 13 de junio de 2014

En ascuitando: Ja n'estic fart, de Pirat's sound sistema

Un d'os millors conciertos de tot lo Viñarock d'estianyo estió lo que facioron Pirat's sound sistema. Yera una colla que tasament conoixeba quatre u cinco cantas. Con tot y con ixo no deixé de bailar en tot lo concierto. En tornar ta Zaragoza he iu ascuitando más cantas d'a colla, y tos la recomiendo a todas. Un d'os temas que más goi me fa, y con una letra más pincha ye Ja n'estic fart (Ya en soi farto). Aplicable, antimás, tantismas vegadas... 


Ja n'estic fart. Pirat's Sound sistema (Disco Em bull la sang)
Ya en soi farto
farto de tener miedo en caminar, no saber a on pisar
ya en soi farto
somos lo que queretz amagar
somos os mesmos que siempre recibimos a embute
a qui negatz a identidat
somos y sabemos bien lo que queremos
la tierra esfendemos palmo a palmo

quiero pisar tierra firme
quiero trencar totz os vinclos, trencar con a cadena
quiero estar libre ta decidir en casa mia
decidir o mio futuro sin miedo a la condena
quiero fer tranya, quiero sentir-me pleno
quiero no sufrir o vuestro odio perverso
poder disfrutar d'iste mundo tant incierto
sin miedo a represalias, sin miedo a miramientos
qui siga libre de pecau que arrulle o primer cantal
qui vieda toda consulta que no charre de respeto
qui ye miserable, qui no tien vergüenya
qui imposa las leis, qui imposa las normas
tensar a cuerda puede dispertar a revuelta
a carranya d'o pueblo s'alimenta con trucazos de porra
qui tien a razón no ye pas qui tien a fuerza
callando toda opinión, provocando...

Ya en soi farto
farto de tener miedo en caminar, no saber a on pisar
ya en soi farto
somos lo que queretz amagar
somos os mesmos que siempre recibimos a embute
a qui negatz a identidat
somos y sabemos bien lo que queremos
la tierra esfendemos palmo a palmo

Unatro trucazo
unatro transtorno
unatra agresión
unatro chito de dolor
unatra muestra, muestra de rencor
unatra puncha clavada en o mio corazón
a vuestra sentencia, vestimos de luto
as vuestras promesas, a nuestra aflicción
a vuestra parola, a nuestra garchola
tiengo una coraza que me fa sentir más fuerte

Unatro trucazo
unatro transtorno
unatra agresión
unatro chito de dolor
unatra muestra, muestra de rencor
unatra puncha clavada en o mio corazón
toda iniciativa troba oposición
a vida d'o pueblo, siempre o vuestro no
as nuestras ideyas, a vuestra foscor
tiengo una coraza que me fa chilar...




jueves, 8 de mayo de 2014

Viñarock 2014 (2) Cronica, anecdotas, cosetas..

Castell mientres o concierto de Pirat's
Antes que a mia mala memoria me prive de poder contar bellas cosetas que viviemos en o Viña Rock, quiero deixar-ne bellas paroletas en iste blog. Ye a versión moderna d'o pase de fotos con que antesmas dabanos ferrete a amistatz y companyeras. Fa poco charraba d'os consellos ta ir t'o Viña y remataba decindo que, a tamás d'os chiquetz problemas que suposa vivir quatre diyas en una acampada a cascar-la de casa, sin guaires sistemas hichienicos y fendo ringlera terne que terne, o Viña Rock mereixe muito la pena. Tos ne charraré de bellas impresions y anecdotas

Collas, collicas y colletas: Podríanos trestallar os conciertos que viyemos, y que nos facioron goyo en tres collas: los que ya hebanos visto bella vegada, os que no hebanos visto nunca pero conoixebanos, y os que ni conoixebanos ni, lochicament, hebanos visto nunca. D'os que no nos facioron goyo, ni en charro, pero en estioron bien pocos.

En a primer categoría, i sería La Gossa Sorda, Jah'sta y Reincidentes. Os primers facioron un conciertazo, devantando a todas las presents y fendo-nos os primers moraus por pogos de tot lo festival. Reincidentes, d'atra man, continan con a mesma rasmia de siempre. Una canta dezaga d'atra, sin aturar y con un buen amiro d'himnos que tot lo mundo conoixeba. D'ixas collas imprescindibles en festivals d'ista grandaria. De Jah'sta no tiengo que una gran laguna...

A segunda categoría ye una d'as razons d'ir t'o Viña. Viyer collas que no pasan guaire a soben por Zaragoza u que, quan vienen, lo fan a uns pres masiau grans. Ye o caso de: La Raíz, Pirat's Sound sistema, Aspencat, El Reno Renardo, Bongo Botrako u Juantxo Skalari. Pirat's y Aspencat nos facioron pasar un d'os millors ratos d'o Viña. As dos collas tenioron un directo sobrebueno, movendo muito a la chent. Castellers y quatribarradas por tot, mensache politico y un ambientazo entre o publico que ta qué.

El Reno Renardo ye d'ixas collas que i fuemos por fer bella cosa y que nos sorprendió prou. Antimás de fer buenas risas con as letras d'as cantas y as fateras que iba decindo, o publico estió bien entregau. Disbrazar-se de reno a 30 graus y antimás bailar ye muestra de que tien una colla de seguidors prou fidel, fura y barrenada. Ta forro de bota, faciemos un wall of death (viyer videos más t'abaixo), un d'os millors inventos d'os conciertos metalers.

La Raíz sé que me fació goyo, pero a verdat ye que no lo remero guaire bien. Ta bien u ta mal, yera a rebutir de chent y no podié disfrutar-la como m'hese cuacau. Ixo y que ta ixas envueltas levaba buena zorrera. Parellano me pasó con Juantxo. O concierto yera rebutient y me fotié quasi tot lo rato indo a por un pozal (u a pichar, ya no lo remero) y prebando de trobar a Arale, asinas que tampoco no lo viyé guaire. Ta qui no le faiga goyo o suyo nuevo disco, a lo menos en o Viña tocó quasi tot de Skalariak, asinas que, lo poco que viyemos lo bailemos bien bailau. Tres quartos d'o mesmo con Bongo Botrako. Lo que viyemos y remero, bien sin más.

Banda Bassotti y Fanfare Ciocarlia nos deixoron una mica fredos, tot y estando prou buenos. Nos asperabanos más borina u talment no yeranos en ixa onda.


Bohemian Betyars
Lo gran trobo que faciemos estioron Bohemian Betyars, atra colla de "imos a viyer de qué va isto" y que nos fació pasar una gran horeta de bailes. Antimás una colla de chent heba pillau una cuerda ta blincar a comba, asinas que no i faltaba garra cosa. De l'este d'Europa son plegando cada vegada millors collas y mosicas y aquí quasi no'n conoixemos brenca.

Viyemos a más collas: La Fuga, Violadores del Verso, Rosendo, La Pegatina, Kaotiko, ...pero u poco, u malament, u no los remero guaire, u no tiengo garra cosa buena que decir. En qualsiquier caso, todas istas collas por 37,50 que nos costó a dentrada, ye más que bien. Y con a bebida más barata que en muitas salas de conciertos.

Sinyals: Ye verdat que a politica no ye guaire present en o Viña. Con tot y con ixo, de sinyals bi'n heba por tot. Muitos d'a Republica Espanyola. Y muitos atros d'as nacions sin estau d'ista parte d'Europa. Nusatras yeranos acampadas entre un sinyal gallego y un castellano, totz dos con estrela, a canto d'una ikurriña, y viyendo dende a nuestra tienda, bellas senyeras, una lionesa, una aragonesa con l'escudo oficial y bells par que no reconoixié, antimás d'as tipicas piratas u d'a marichuana.

Con as collas que tos he dito antes, ya podetz preixinar que d'estreladas catalanas nos ne fartemos de viyer. Más que más en La Gossa, Pirat's y Aspencat, pero tamién en a resta de conciertos. As nuestras, as aragonesas, de cabo ta quan se feban una gambadeta. Mesmo en bells ratos nos las metebanos en o tozuelo ta escusar-nos una insolación. Asinas teniemos as anecdotas de siempre. D'una man catalans y valencianos que nos veniban a preguntar porqué a estrela yera astí. D'atra, aragoneses que la reconoixeban y que veniban a saludar-nos y a compartir bailes y tragos. Asinas nos trobemos con uns teruelanos que s'heban feito un sinyal cosendo la estrela en una muestra de "fe-te o pre" de libro. Atro mozo nos vinió a preguntar como heba quedau o Valencia (l'equipo de futbol) o diya d'antes. Cal decir en a suya esfensa que yera tot pleno de valencianas y que la levabanos en o tozuelo, con lo que no se viyeba ni estrela, ni azulete que distinguise os sinyals. Por probabilidat, lo lochico yera que estasenos valencianas.


Chugando a la cuerda mientres
un concierto
Disbraces: Soi a-saber-lo de timido y me fa prou vergüenya dibrazar-me. Pero he de reconoixer que las vegadas que lo he feito, me lo he pasau muito bien. En o Viña, no sé por qué, te trobas disbraces por tot. I veyiemos a chent vestida de pirín, como no, d'Obelix, muitismos renos en o concierto de El Reno Renardo, un(a) cabaretera, un hombre con un vistiu de maruja, ... de tot. Puet estar que remates una mica canso de tanta foto que se fa la chent con tú, pero regular que fas buenos ratetz!

Acampada: A tamás de toda la mierda que se i forma, d'a pudor d'o zaguer diya, d'os tornaus, d'o mal dormir por os capins y a rave, l'acampada ye d'o millor d'o Viña. Posar-te a viyer a la chent pasar, charrar con os vecins y compartir experiencias y espacios, u fer una gambada por os corredors viyendo a la crica capins que se i chuntan, ye una d'as actividatz más entretenidas que fer en o Viña. Soi seguro de que bi ha chent que no sale de l'acampada en os quatre diyas. Que nian tien pulsera. Y que, con tot y con ixo, se lo pasa de pistón. Como he dito antes, ye un buen inte ta conoixer chent de totz os puestos u ta fer a riseta con os capins más orichinals.

Mientres os tres diyas, por eixemplo, bi heba una colla de mozos y mozas "pescando" en o camín que saliba de l'acampada, con canya y tot. Vistius con un chapero feito con bricks de vin, y con lunetas de 3D, cada vegada que i pasabanos nos esmelicabanos. Atros, se meteban con un megafono chilando fateras como "Os Simpsons no existen. Son un dibuixo. Spoiler, spoiler". Mesmo qui vendeban latas u "atras cosas" gosaban de tener a suya gracia. No sé por qué ya dende o primer diya, se prencipió un chilo que duró toda la acampada. Si belún en qualsiquier puesto de l'acampada (y yera PROU gran) chilaba ANTONIOOOOO, o chilo se iba transmitindo por tot (rollo Mockingjay), rematando con meya acampada chilando ANTONIO sin garra sentiu. Parellano, encara que en millor mida, pasaba quan se chilaba BUKAKE. O zaguer diya, mesmo entre canta y canta en os conciertos, se sentiba bell ANTONIOOOOOO. Me fería goyo de saber como ostias prencipió, pero ixo le'n deixaremos a la memetica de Dawkins...

Dos criticas: La una, que no s'empleguen vasos "de plastico duro" d'os que se pueden reemplegar, u que sisquiá den a opción. As cambreras se nos miraban enarcadas de tot quan les demandabanos que nos reemplisen os vasos. En isto encara queda muito por amortrar.


O recinto a primerisma hora,
quan encara se puet bailar
A segunda, un stand (no remero de qué) en o Viña Grow, a carpa de productos relacionaus con a marichuana. Bi heba una ruleta que por un euro la chirabas y te podeba tocar no se qué, acompanyada por dos barbies bien pretas en una escamilleta alta. A lo menos una con as popas operadismas. As dos en plan muller obchecto. Que en istas envueltas, en un festival que se suposa alternativo y tal, continemos fendo servir cosas asinas ye penible. Que estase o stand con más chent de tot lo Viña Grow ye hiperpenible.

D'o Viña me traigo tres nueitz sobrebuenas de mosica y borina, una ripa de remeranzas, anecdotas y risas y muitas collas que he conoixiu en directo, que a la fin ye lo que importa. Ixo y comprobar que a los trenta y tantos se pueden disfrutar a-saber-lo istos festivals. Aspero poder tornar-ie antes con antes.

Tos meto tamién bell video d'os que he penchau en Youtube. Son prou malos, pero ye a mia vivencia. Si queretz videos buenos, o rete ye pleno y cada diya continan puyando-ne-ie más.








ANTONIOOOOOOOOOOOOO!!!!

martes, 6 de mayo de 2014

ViñaRock 2014 (1): Consellos ta Viñarockeras

Concierto d'Aspencat
O ViñaRock ye d'ixos festivals que siempre tien buens cartels y que, de toda la vida, heba quiesto ir-ie. En 2006, Arale y yo bi estiemos por primer vegada. Por unas cosas u atras, siempre se nos feba dificil de tornar-ie, pero a la fin, en ista edición podiemos fer-lo. Bi fuemos dende Zaragoza en autobús, ta escusar-nos haber de tornar de resaca y conducindo. Quasi ueito horas de viache, que mereixioron bien a pena. O Viña ha cambiau prou dende que estiemos aquell mitico 2006 a on que o publico forachitó a Ramoncín, pero muitas cosas continan igual. Asinas que, antes de fer a cronica, quiero dar bells consellos ta qui quiera ir-ie. Y tamién ta remerar-me-lo a yo mesmo, quan decidamos de tornar-ie.

Conciertos y horarios: Cadagún ye como ye. A nusatras nos fa goyo de poder bailar en os conciertos. Mesmo poder salir-te en un inte a pillar un pozalico de biera y tornar antes que no haiga rematau o concierto. Despedi-te de fer isto pasadas las 21 u las 22, pendendo d'o diya. Manimenos, las puertas ubren as las 16:00 y os conciertos prencipian a las 17:00, asinas que bi ha muitismos conciertos que puetz gronxiar-te si tiens a suerte de que programan buenas collas ta ixas horas. Ta zorriar, antiparte d'as barras, a organización achusta carretz y mochilers que van por entre o publico vendendo biera terne que terne. En as primers horas quasi no te cal salir que ta pichar. A primer hora ye tamién un sobrebuen inte ta conoixer collas nuevas. En as dos edicions que somos estadas, as sorpresas millors nos las hemos levadas en istos horarios.

Hichiene: Villarobledo, o lugar a on que se fa o Viñarock ye pleno d'una tierra ixuta de tot. Bells segundos dimpués de montar a tienda, tot ye pleno de polvo. En os pels tuyos se va fendo bella mena de tarquín a monico mientres tot lo Viña, que ye de muit mal sacar. Si tiens os pels largos, ya puetz tener bien de paciencia ta cepillar-te de maitins. Te foterás bien de rato.


Replegando as cosas o zaguer diya
L'acceso a l'augua ye prou radiu. En o lugar, no bi ha que una fonteta y se i forman unas ringleras d'o copon. Bi ha duchas, ixo sí, pero de pago (no guaire) y, lo pior, con unas ringleras mayors que las d'a fuent. A posibilidat millor, si no yes guaire niquitosa, pasa por unas chetas que meten a o canto d'as duchas. Te i puetz escoscar a cara y ruixiar-te bell poquet. Mesmo emplir bella redoma y foter-te-la por alto. Con ixo, y tovalletas "intimas" y cosas parellanas, alto u baixo te puetz apanyar. Tamién en o lugar bi ha casas que ofreixen duchas por bells pocos euros. Con ringleras, prou que sí.

O papel hichienico u moquers de papel, tamién son un elemento imprescindible. Encara que os escusaus gosan de tener papel, como dimpués de fer toda la ringlera, pares cuenta de que no'n tiens, te puede dar un mal. Si yes d'as que cagan malament difuera de casas suya, ni te planteyes ir t'o Viña.

Diners: A la fin, o Viña no ye tant caro, a lo menos en a parte d'a zorrera. Ta que tos faigatz una ideya, o pozal de biera / tinticola iba a 6 euros en o recinto, y o de cubata a 8. Pero si te sabes apanyar bien, te sale una meya más baixa. D'una man, bi ha muitas horas de 2x1 que aprofitar. Difuera d'o recinto, os stands oficials teneban 2x1 dende as 5:00 dica las 15:30, asinas que o socalce saliba bien de pre. Ya en o recinto, o 2x1 duraba dica las 18:00, atra razón ta dentrar-ie luego. Por tot lo que bi ha arredol d'o recinto, antimás, bi ha arrienda laters que venden as latas a un euro. Beluns mesmo más baratas. Ta forro de bota, estianyo a organización ha feito os packs botellada, que se podeban pillar astí. 6 litros de biera (Mahou) los vendeban a 8 euros, que no ye mica mal.

Cuanto a lo tema economico, en o Viña tienen tamién ixe malizo costumbre d'as putas fichetas. Puetz cambiar euros por "diners Viña" que, como de cutio, dimpués no te tornan a cambiar, y te has de minchar tot lo que te'n sobre. O mio consello ye que o tercer diya nian en pilletz. O primer diya, malas que veigatz una caseta de cambio, pillatz-ne una buena cantidat, sin pasar-tos. Ixe diya de tardes ye una horror prebar de cambiar diners porque lo ye fendo tot lo mundo. Pero ye que antimás se puede zorriar muito sin monedetas d'ixas. Os debantdito carretz (BebeRapid) y mochilers, acceptan diners de verdat, asinas que tos podetz apanyar alto u baixo bien sin tokens (como les dicen a las monedetas istas). Os laters, lochicament, nomás acceptan euros.


Una d'as montanyas de mierda
Furtos: Dreitament no en sabié de dengún, pero sí que se sentiban en as ringleras historias de que a "fulanica" le heban dentrau en a tienda. Por si un caso, no tos levetz cosas de guaire valura. Si tos levatz lectura ta l'autobús (cosa que recomiendo), que no sigan libros que les tiengas guaire aprecio u que no sigan facils de tornar a trobar. Ebook, ni se tos ocurra. Idem con camaras caras, paratz cuenta de portiar o movil siempre dencima, no deixetz o calcero difuera d'a tienda de nueitz. Talment no por furtar, pero si por bell capin fendo lo fato, tos pueden apareixer en casa dios. De perras, yo en deixaba bella parte en a tienda y atra en a cartera que portiaba, por si me'n furtaban en un puesto que'n tenese en l'atro. Sin ixorrontar-tos, pues ya tos digo que ni a nusatras ni a la chent d'arredol nos desapareixió cosa, pero sin deixar-lo tot a la bimbola.

Bebida y atras drogas: Nusatras i fuemos en autobús. Ye una mica canso, pues son quasi ueito horas de viache, entre unas cosas y atras, pero la tornada de Villarobledo con resaca y conducindo, no quiero ni esmaixinar-la. Asinas que habiemos d'optimizar o peso que nos levabanos. Si vas en auto, rai, pero si vas en autobús, dimpués habrás d'andar firme rato con tot lo que te i leves. Asinas que deixa a bebida en casa. Leva-te nomás bella coseta t'a primera, y mesmo nian ixo. Atra cosa no, pero de bebida, en o Viña, sobran as ufiertas.

Cuanto a las drogas ilegals, ni viyé ni sintié charrar de controls. Con tot y con ixo, puet estar que'n fesen en a carretera. Igual como con a bebida, en o Viña puetz conseguir practicament lo que quieras. Cuesta bella mica más, pero no te'n quedarás sin. Mesmo estianyo, en a carpa d'o Viña Grow bi heba un stand a on que t'analisaban a tuya droga de baldes y sin marrons.

Sol: Dos anyadas i somos estadas y as dos nos ha feito a-saber-lo sol. Por lo que sentimos d'a chent que i va de cutio, ye lo normal. Encara que bella anyada bien que plevió. Te va a tocar fer ringleras. Muitas. Y estar-te baixo lo sol en os conciertos d'a tarde. Asinas que para cuenta en ixo. Ye basico una gorra u bell chapero ta que no se te "pose o sol". A crema t'o sol no cal ixublidar-la nunca. Ni aftersun, por si no'n ye prou. Ya pendendo d'os zarrios que leves y de si bi vas en auto u no pas, no ye mica mal, portiar bell toldo u haima ta tapar-te lo sol d'o maitin. Se gosa de plegar tardi y o sol sale luego, asinas que cada ratico que pase la tienda en o paco, ye un rato más que dormirás.

Movils: Iste anyo bi heba unas casetas ta cargar-te o movil. Se i deixaba dos horetas y por dos euros te lo tornaban cargau de tot. Como as baterías d'os movils duran lo que duran agora, recomiendo de amortar-lo siempre que sepamos que no nos va a caler fer-lo servir en un buen rato: de nueitz, si somos de botellada con toda la colla d'amigas, etc...


Un d'os puestos ta minchar
Virolla: Igual como con a bebida, en o Viña no tos faltará de minchar. No cal que tos levetz guaires cosas. Por pres prou acceptables bi ha arrienda puestos a on que minchar macarrons, roz, tocin, entropans, u mesmo pizza u kebab, si sotz una mica más morrudos u tenetz más diners. No recomiendo virolla guaire "densa". Nusatras nos apanyemos con ensaladas, fruita y poco más de meyodiyas. De nueitz, ya aintro d'o recinto, hebas de morir a o palo de fer gasto, pero a verdat ye que os puestos de pizza, entropans y kebab yeran prou buenos y no masiau caros.

Tornados: En Villarobledo bi ha un fenomeno de l'orache que yo no conoixeba. Se i fan tornadetz terne que terne. No son furos. No itz a salir volando. Ye unatra d'as diversions d'o Viña. Pero a vuestra tienda y/u toldo ye, a efectos d'o viento, una vela, y sí que pueden inviar-la a cascar-la. Ya podetz clavar clavadas as piquetas y no deixar difuera d'a tienda cosa, sin estar cusirando-la. A primer anyada que i estiemos caceguemos una esterilla por iste fenomeno. As dos anyadas hemos visto tiendas volar. Ye muito curioso de viyer, y mesmo te'n rides, siempre que no siga a tuya tienda la que vuela.

Paciencia: O Viña ye mosica, diversión y tot ixo. Pero tamién ye foter-te bien de rato fendo ringlera. Cal fer ringlera ta tot. De contino. A todas horas. Asinas que arma-te de paciencia. Y de biera. En l'inte puede pareixer un catén, pero tot lo que te'n levas, mereixe la pena d'aguantar-lo: Anecdotas ta anyadas, buen rollo, nuevas collas que conoixes, a complicidat de muita y muita chent de totz os puestos, ...

Y no puedo rematar un post sobre o Viña sin chilar bien fuerte: ANTONIOOOOOOO, BUKAKEEEEEE ;-) 

miércoles, 21 de febrero de 2007

Biñarock marcha ta Benicàssim contra a criminalizazión

Con PP u con PSOE contina a criminalizazión d’as ideyas y d’os mosicos que no son obediens. Os organizadors d’o Biñarock han dezidiu dixar de fer-lo en Billarobledo (Albazete) an que se ha feito istos zaguers onze años y marchar ta Benicàssim. En primeras Matarile S.L. (a interpresa organizadera) dizió que yera por custions de infraestruturas. Que eban demandau a o conzello de Billarobledo asabelo begadas que amillorase as instalazions y que, como no les feba caso, que yeran cansos y marchaban.
L’alcalde se carrrañó y contestó que Matarile y o conzello de Benicàssim yeran unos boques que no quereban que fartar-se a ganar diners. Asinas que Matarile fazió unatro comunicau de respuesta esplicando os berdaderos motibos ta marchar de Billarobledo.
Parixe que, como as calendatas (27 a 29 d’Abril) son asabelo amanadas a las elezions (27 Mayo) o conzello no quereba garra polemica como atrás añadas y quereba biedar que i tañesen bellas collas. Traduziu: que no i tañese S.A. Cal remerar que en a edizión pasada tamién bi abió polemica con S.A. que fazió que Coca-Cola no patrozinase o Biña (os de Pepsi encantaus). Asinas que o Matarile dezidió marchar t’atro puesto y en Benicàssim no metión condizions.
En os foros bi ha asabelo rufiertas sobre si os de Matarile son unos radius que no buscan que l’esquilmen (Fote! Son una interpresa!), que si o conzello de Billarobledo ye una ramada boques y lo de Benicàssim ancheloz u de rebés y asinas asinas. Lo que ye platero ye que en Benicàssim ban a tañer, antimás de S.A. collas como Fermín Muguruza u Obrint Pas. Con lo que ha pasau S.A. (y Fermín y tantos atros) con a suya criminalizazión y chuizios no creigo que isen ta Benicàssim si o problema estase atro que a zensura.
L’alcalde de Billarobledo ha dito que, de todas trazas se ferá festibal en o suyo lugar. Caldrá beyer qui bi ba. Yo, si puedo, iré t’an que baiga S.A. y a resta de collas criminalizadas. M’estimo más confitar en els que no en una interpresa u en un conzello d’Albazete u Castellón.
Si quiers saber-ne más a paxina ofizial d’o Biña ye
www.vinarock.com y tiens foros y rufiertas en www.vinarock.tk y www.vinarock.net. Sobre a criminalizazion besita www.stopcriminalizacion.com u www.soziedadalkoholika.com.

lunes, 15 de enero de 2007

Biñarock 2007



Ya bi ha calendata ta o Biñarock 2007. Se ferá os diyas 27, 28 y 29 d’Abril en Billarobledo (Albazete). Iste año as calendatas son piors ta pillar puen (l’uno de Mayo ye Martes) pero, con tot y con ixo, feremos un poder ta ir-ie. O cartel ofizial ye en a paxina web d’a organizazión (http://www.vinarock.com/) y podez trobar rumors y un puesto an que platiquiar sobre o Biña en http://www.vinarock.tk/. Encara no se'n sabe guaire. Nomás o pre (65 euros) y que bi ha botifuera si mercas as dentradas antis d’o diya 31 de Chinero. Por un regular as botigas Tipo (http://www.tipo.es/) organizan biaches dende Zaragoza. L’año pasau por bels 100 euros febas o biache con dentrada incluyida.
D’as collas no se’n sabe mica. Nomás que rumors. Asperemos que, en ista edizión, bi aiga más collas aragonesas. Y, por pedir, que i baigan os Obrint Pas (http://www.obrintpas.com)/.
Ta os que no i sigaz estaus nunca y sigaz pensando d’ir-ie, ¡dixaz de dudar-lo! Dimpués de muitas añadas querendo ir-ie l’año pasau lo consiguié (grazias, churri!) y, siempre que pueda, i tornaré. Ta qui le faiga goyo a buena mosica, a borina y no tienga garra problema en emporcar-se un poquet no puede dixar pasar ista oportunidat. Si querez beyer l’ambién (que ye lo millor) bi ha un fascal de bideos en http://www.youtube.com/ an que i aparixe a chen fendo fateras, trozos de conziertos, chen chilando a Ramonzín y tiendas de campaña bolando por os zielos...