Mostrando entradas con la etiqueta Andalan. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Andalan. Mostrar todas las entradas

viernes, 23 de diciembre de 2016

Historias d'un insti publico (I)

A modo de memorias, voi recontando en iste blog lo que más me percutiba en os anyos que m'estié en Corazonistas, colechio privau catolico que pagamos entre todas. Ixe tiempo lo vivié pleno d'una sensación d'absurdez total en a mayoria d'os fenomenos que teneba arredol. No entendeba la relichión, no entendeba as trazas d'o profesorau, ni porque no podebanos compartir espacio con mullers u tantas atras cosas.

Pero tot ixo se tornó mesmo mas fundo quan a la fin plegué en a escuela publica. Debant de tot lo que heba viviu, me trobaba con un espacio de convivencia y estimulos perens. Con dificultatz, prou que sí. No yera un paradiso, como no puet estar-ne l'adolescencia de dengún. Pero siempre que foi alcordanza d'os anyos d'instituto, los remero con a sensación de descubrir un mundo real que dica alavez se me heba amagau. 

Facié a secundaria en l'IES Medina Albaida. A mia quinta estió la primera en fer ESO en ixe instituto que, antimás, engueremos. A FP, en o segundo anyo dimpués d'a reforma educativa, la facié en l'IES Andalán. Asinas que prebé diferents institutos y experimenté a reforma educativa. Como buena parte d'a mia cheneración, facié EGB y ESO. Y ni por lo uno, ni por l'atro soi millor u pior.

En a publica, podié ixuplidar os trucazos de valdes. Convivié con mullers, descubrindo que gosaba de trobar-me muito mas comodo con ellas que no pas con ells. Me amostroron que opinar u prebar de debatir con as profesoras no ye mal, si se fa con respeto. Que no caleba estar tot lo dia sentindo-se culpable por tot. Que o feito de que as personas sigan muito diferents entre si, ye una riqueza, no un periglo. Tantas cosas!

Tamién aprendié atros conoiximientos "tecnicos", por si belun se lo pregunta. Prou que en salié integrando y derivando, sabendo-me a historia d'Espanya, as leis d'a termodinamica y o ciclo de Krebs. Torné a gronxiar-me con a lectura, vicio que heba deixau en os zaguers anyos d'o cole, dimpués de malas experiencias con os libros de lectura obligatoria. 

L'instituto consiguió lo que se le ha de demandar a la escuela publica: ensinyar-me as materias mas esencials pa la vida y pa os mios estudios y, sobre tot, formar-me como persona.

Ixos anyos, como he dito, no estioron un paradiso. Pero a o canto d'os que vivié en o colechio, estioron una verdadera liberación. A cronica d'aquells tiempos, en bells dias prencipiaré a recontar-tos-la.

lunes, 16 de mayo de 2016

De tornada por l'IES Andalan

Fa bella semana me convidoron a charrar en l'Instituto d'Educación Secundaria Andalán sobre o periodismo en aragonés. Ixe instituto de l'Almozara m'acullió en dos d'os anyos que remero con más carinyo d'a mia vida: os que estudié FP.

Yo veniba de fer Bachillerato en l'IES Medina Albaida. I colaboré con a revista de l'instituto, estié de representant estudiantil y participé como podié en tot lo que se proposaba. En Andalán, m'embrequé menos, pues las de FP febanos poca "vida d'instituto", pero con tot y con ixo sí que participé en bella coseta. Ya me tocó d'experimentar con a LOGSE, estando un d'os primers que feba ESO y Bachillerato. En a FP me pasó lo mesmo. O nuestro grau levaba nomás un anyo implantau y nusatras estiemos a segunda fornada en rematar-lo. En ixos anyos aprendié quasi tot lo que sé de Electronica que dimpués ixublidé mientres a carrera universitaria y conoixié a belun d'os millors profesors que nunca no he teniu. Talment siga por recosiro u por as borinas que nos febanos dimpués de clase. U porque en ixas envueltas yo yera tot un gigoló. Pero regular que tiengo un recuerdo d'aquells anyos imborrable de tot.

Tornar-ie me trayó un fascal d'alcordanzas. Pareixe mentira como puetz ixublidar seguntes qué cosas, que te tornan ta l'esmo quan viyes qualcosa tant simpla como una recholeta. Dondiando por os pasillos de l'instituto recordaba os capazos en os descansos entre clases, fer fuina ta marchar t'as fiestas universitarias, as resistencias cremadas en o laboratorio, os amigos y compas, a sola moza que tenebanos en clase, os sobos de seis horas de contino debant d'o monitor programando en C, o mio companyer cremando-se con o soldador, os "fumarros" en o recreu, as brendas en l'Alameda, ... D'os profesors que tenié, belun encara i contina. D'os alumnos que compartiban aula con yo, no contino en contacto con garra.

En plegar-ie, antimás de con todas ixas remeranzas, me trobé con un zuro bien gran sobre l'aragonés. I yera penchau bell articlo d'Arredol, poesías, convocatorias, ... y sobre tot, a revista que fa a zaragalla d'o centro, coordinada por o profesor que me convidó y que podetz leyer en o suyo blog. A charrada les ne facié a zagalas de 4º d'ESO que se me miraban con diferents actitutz. Belun, cuento que repasaba mentalment l'alineación d'o Real Madrid d'ixe cabo de semana. Atras, me facioron más caso y, lo menos, s'estioron mientres quasi una hora sentindo a un tipo charrar en aragonés. Ya no pueden decir que nunca no lo han ascuitau. En a charrada facié referencia a diferents medios. No asperaba, lochicament, que conoixesen Vilaweb u Argia, pero que quedé percutiu de que nian hesen sentiu charrar de Eldiario.es. Una vegada más, salir d'o mio chiquet mundo, me fació estozolar-me contra a realidat. A información contina consumindo-se masivament por a televisión y os mass media. Antimás de d'a luenga charré, aprofitando que teneba a parola, de atros conceptos como o Creative Commons, o conoiximiento libre, a soberanía d'a información u a etica periodistica.

Por o feedback que'n recibié, quiero creyer que a beluna d'as presents le fació goyo lo que i reconté y que en salioron habendo recibiu unatra anvista sobre o periodismo, as luengas y a comunicación. Como siempre, lo important ye fer que tiengan inquietutz.

Tamién me'n levé, d'a mia tornada ta Andalán, a luita d'iste profesor por fer plegar l'aragonés en as suyas alumnas y alumnos. Como de cutio, con poco u mica refirme de man de companyeras y d'o centro. Me charró d'a revista que i fan y d'o debantdito panel an que va penchando cosas sobre l'aragonés. Ye un eixemplo d'as chiquetas cosas que se pueden fer en qualsiquier centro d'estudio y que, encara que chicotas, pueden tener una gran trascendencia ta personetas en unas edatz que son formando as suyas ideyas y valors. Fer present l'aragonés en o centros d'amostranza ye a saber que important y cada espacio conqueriu ye una pedreta más en o muro que ha d'aparar a luenga.

Aspero que toda ixas ganas y ixa rasmia continen fendo fruitos y que l'eixemplo s'ixemene y en cada IES d'Aragón se faiga qualcosa por l'aragonés. Por muito menos, me prencipié a intresar por a luenga y aqui soi bell par de decadas dimpués dando ferrete en aragonés.