Mostrando entradas con la etiqueta rap. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta rap. Mostrar todas las entradas

martes, 20 de febrero de 2024

Especial Rap-Metal. Tierra de barrenaus 10x12

D’as mezclas de mosicas gosan surtir productos interesants. De dos estilos, a priori tan diferents como lo rap y lo metal, naixioron a-saber-las bandas que han marcau la mosica d’as zaguers decadas.

Qui creixiemos en los bars d’os 90, de Planta Baja, DeVizio, Atrio, Posturas y tantos atros guariches mas efimeros, nos fartemos d’ascuitar a Rage Against The Machine u DEF CON DOS. Atros heban veniu antes, fendo tranya pa aquellas collas. Atros plegoron dimpués y hue continan amaneixendo terne que terne grupos encerrinaus en ir contra las corrients mosicals imperants y seguir dando ferrete con lo d’o rap-metal. En Aragón no nos quedemos dezaga y teniemos los nuestros propios representants d’iste estilo. Como de cutio, prou ixuplidaus y infravaluraus.

En iste programa he feito un viache por los temas mas clasicos de beluna d’ixas collas que han trigau lo rap-metal pa comunicar los suyos mensaches, en un estilo con letras a sobén cargadas de conteniu politico. Pa qui ya lo conoixez, será un viache por temas que habrez sentiu un ciento de vegadas y que talment tenebaz una mica aparcaus. Pa qui no, tos convido a alparciar iste programa y chupir-tos d’as rimas y guitarras d’ista clica. 

Recuerda que puez ascuitar toz los programas en IvooxSpotify y la web de Radio Topo.
 
Programa #163

domingo, 27 de agosto de 2023

¿Qué nos pasa a los de cuaranta-y?

Sobre l’escenario de Lanuza un mozo fa beatbox entre que imos entrando en lo recinto. Ye un crack, un maquina, un titán. A lo canto suyo, Rapsusklei aguarda, mirando-se-lo entre que se preta una copa acoflau en un sillón. A l’arreu, va el. Feba sieglos que no l’ascuitaba y me deixa enarcau. ¡Ya que l’hese visto mas vegadas! Tot un espectaclo de rimas y mesmo de baile. «¿Querez ascuitar lo nino d’a selva?» nos pregunta, y lo publico responde con firme estrapalucio. Quita de bel cabo una casqueta d’a on que penchan las suyas miticas rastas, ixas que tiempo habe le furniban d’a inconfundible farcha con que dondiaba por lo barrio. Fa cancions d’antes mas, de cuan el, y yo, y muitas d’as presents yeranos empecipiando a abandonar l’adolescencia. A sobén agarrapizando-la de firme, mirando de que no’n eslampase. Sigue con lo repertorio y nos recuenta que lo pasó malament. Drogas, ansiedat, depresión. Avienta la casqueta con las rastas, remeranza d’un tiempo que ha quiesto deixar astí, en lo pasau, y mirar-se ent’o futuro con la suya nueva manera d’afrontar la vida. Un conciertazo. Tot un trobo.

Los pipas invaden l’escenario y aprestan los cataticos de Los Chikos Del Maíz. Amaneixen con las primers notas d’a canción que ubre lo suyo zaguer disco Yes, future: Ecos de un futuro pasado. I cuentan la mesma historia. Drogas, ansiedat, depresión, sentir que no vales. Sindrome de l’impostor, que le dicen agora. Abaixo me trobo con amigos d’aquí, d’astí y d’allá. Muitos compartimos historias parellanas, con diferents proporcions d’a mesma receta, con lo mesmo agradeiximiento a las terapeutas de a las que mas d’un le debe la vida mesma.

Tornando t’a furgo en charramos y me pregunto por qué tantos d’a mía cheneración imos asinas. ¿Ye por la edat? La crisi d’os 40 ye jodida y no sé si los míos cincuentenos chirmans pasoron por cualcosa pareixida fa diez anyos. ¿Ye cheneracional? ¿Teniemos una choventut y tenemos un present que nos leva ta isto? ¿I hai una component política? A la fin, toz levamos una patacada d’anyos d’antifaixismo pa acabar cremaus y veyendo a la chovenalla fendo-se la bamba de portiar la estanquera en lo maniquiello. La definición grafica de fracaso.

Arribamos en la furgo sin garra conclusión, como de cutio. A nonón, que s’ha feito tarde y manyana i hai día de borina fura. Tament soneye con los días d’a mía varrenada y borinera adolescencia. U talment con los días a venir que, d’una manera u atra, conseguiremos que brilen muito mas que no lo pasau.

lunes, 6 de febrero de 2023

Luitas, futuro y panizo. Cronica d'o concierto de LCDM

Otro disco, Y he perdido la cuenta, Winona, Nirvana, Yo crecí en los 90 deciban Nega y Toni en salindo t’o scenario. Dezaga d’ells, un gran 13:12 en la mesa d’o DJ. La Oasis a rebutir. Sold out dende fa días. Y Los chikos del maíz empecipiaban un concierto pa petar-lo firme.

Con ixos Ecos de un futuro pasado entroron en scena los rapers comunistas presentando lo suyo nuevo disco YES, future. Una evolución d’o ya mitico Comanchería a on que tanto mosicalidat como mensaches han cambiau una miqueta mantenendo, ixo sí, toda la contundencia y reivindicación. Dende lo titol nos trobamos con un treballo mas positivo que se mira entaban y que torna a parlar d’as personas que luitamos por los nuestros dreitos socials.

Que sí, que vale, que la hemos cagado / Con letras llenas de patriarcado / Gracias a quién nos hizo aprender / Y reconocer lo malo. La primer canción ye toda una declaración, una confesión d’as suyas errors, una sesión de terapia a on que nos recuentan tamién las angunias que han teniu en toda la suya trachectoria. Las letras y lo soniu d’iste nuevo disco s’aluenyan prou de bell topico raper.

Lo concierto sigue con temas de toda la suya discografía. Abaixo, morfuga de revolución. Los versos mas furos se sienten por toda la sala. La rabia contra la maquina nos fa bullir la sangre. En lo primer charrazo, entre dos temas, reconoixen y nos fan remerar lo papel d’a nuestra Zaragoza en lo rap estatal. Bella canción dimpués plega lo turno d’o CSC Luis Buñuel. Nega y Toni s’aladeyan y lo scenario s’imple con la pancarta d’o Buñuel entre que una d’as suyas representants leye lo manifiesto con toda la sala chilando que lo Buñuel no rebla. En atra mena de reivindicación bien diferent, DJ Plan B se quedó bell rato punchando ell solet, amostrando lo que puet fer un buen DJ con dos platos y firme calitre.

En la presentación de Nómadas, un d’os singles d’iste nuevo disco, remeroron que, de cabo ta quan, tenemos victorias y que no nos gronxiamos prou, que siempre pareixe que perdamos. Por las huelgas del metal o de Tubacex / Que demuestran al luchar se puede vencer. "Lo titol d’o disco no ye somarda. Sí que i hai futuro" dicen dende alto antes d’empecipiar una lista de victorias obreras. Somos tant feitas a perder que nian sabemos reconoixer quan ganamos. Tamién ye verdat que los medios ya s’encargan de no dar guaire treslada d’ixas victorias, no siga que paremos cuenta d’o nuestro poder real. En ista canción se nombra, antimás, a los seis de Zaragoza, probablement lo verso que mas fuerte se sintió en toda la nueit.

Venimos de muy lejos soñando la utopía / Obreras orgullosas, ni esquirol ni policía / A muerte por la vida y la belleza de las cosas / Es por ello que luchamos, por el pan y por las rosas. Lo concierto se zarró con Pan y rosas, con los punyos alto y las pilas revolucionarias cargadas pa tot lo mes. Un tema que charra d’arrienda luitas, d’un ciento de batallas d’o movimiento obrer y de que queremos tot, no nomás las micazas. Me faltó COPS y belatra mas. Por yo, s’hesen fotiu una horica mas astí alto fendo-nos bailar, pero con tot y con ixo LCDM firmó un conciertazo a on que asistibanos chent de todas las cheneracions y todas las tribus. A lo menos en isto, i somos d’alcuerdo. Los zaguers versos d’ixe Ecos de un futuro pasado con que empecipiaban dicen que Lo mejor está por venir / Así que os jodan, hay cuerda para rato. Con ixa promesa aguardaremos los nuevos discos por venir entre que disfrutamos los ya feitos.

miércoles, 3 de noviembre de 2021

Krevi, Fetitxe y la patria. Tierra de barrenaus 8x04

Imachen d'a grabación de Patria
Foto: NoFres
Lo pasau 12 d'octubre, entre que en Zaragoza no celebrabanos las no-fiestas y en Madrit l'exercito feba lo suyo dia de l'argüello hetero dibuixando malament una republicana, se publicaba una nueva canción bien pincha y adequada pa lo momento que se viviba. Quatre voces, quatre luengas, quatre paises, quatre raperas que parlan cada ún d'a tierra suya. High Paw dende Galicia, Monsieur Le Crêpe dende Eukal Herria, Fetitxe13 dende Catalunya y Krevi Solenco dende Aragón unen lo suyo arte pa fer de conchunta iste tema.

En iste nuevo Tierra de barrenaus entrevistamos a Krevi y Fetitxe13 pa que nos recuenten cómo estió la grabación d'iste tema, de qué charra un poquet de cómo ye lo mundo d'a mosica en luengas minorizadas, tot y estando bien diferent la situación de gallego, euskera, catalán y aragonés, las quatre que i amaneixen.

Antimás, leyemos un articlo traduciu de Miquel Ramos, publicau en Público lo pasau 18 d'octubre a on que se repasan quantas sentencias basadas nomás en los testimonios d'a policía y que ignoran todas las prebas que se tienen en contra d'ixos testimonios. La evidencia d'a persecución que ye patindo movimientos socials y politicos con la complicidat a sobén d'a prensa. 

En la parte mosical, antiparte de, prou que sí, sentir ixe Patria quatrilingüe, ubrimos un nuevo calaixo de cancions, de tematica friki, a on que ficaremos un primer tema d'una banda referencia d'a mosica indie. Y de despedida, un tema de Nuei, de qui parlaremos en lo siguient programa de Tierra de barrenaus, ya que tienen disco nuevo.

martes, 23 de febrero de 2021

Obviedatz que talment no has leyiu istos días, por Gerardo Tecé

Foto orichinal: Cherardo Callejón
(Traducción de l'articlo de Gerardo Tecé publicau lo 22/02/2021 en ctxt)

Iste país tendrá los suyos deficits, pero tamién ofreixe grans oportunidatz en bell ambito. Si en lo sector turistico trobamos posibilidatz arrienda de sol y placha u en lo gastronomico la birolla mas rica y saludable con que disenyar una buena dieta, l’ambito d’o periodismo espanyol brinda a día de hue la oportunidat de que qualsequier que meta sobre la mesa quatre u cinco obviedatz firme un articlo diferenciable d’a resta d’os publicaus cada día. En un país que mas que en Estau de Dreito vive en estau de propaganda, decir lo obvio en lo sector d’o periodismo ye garantía de ofrir un producto orichinal. La polemica dimpués d’os disturbios a radiz de que s’engarchole a lo raper Pablo Hasél en ye un buen eixemplo.

La fayena d’a policía ye la de guarenciar l’orden. Por ixo, quan belún en una protesta, no importa lo motivo, creba un escaparate a cantalazos u crema mobiliario urbano, las fuerzas de seguridat astí presents tienen la obligación de detener a ixa persona y meter-la a disposición d’un chuez. Manimenos, no ye fayena d’a policía empecipiar disturbios. No ye función d’a policía enrestir sin chustificación contra collas de manifestants en actitut pacifica, ni foter balazos de goma contra los uellos d’as chicas que pasen por la carrera. Menos encara fer-se la mofla en retz socials d’a chica dimpués d’haber perdiu un uello. Tampoco no ha d’estar la policía un actor politico que faiga servir la fuerza de manera diferent seguntes lo perfil ideolochico que tienga debant. Como tampoco no ye función d’a policía adchectivar lo ciudadano durant lo suyo servicio. No ha de clamar la policía puta a una manifestant, ni calificar como antisistema debant d’a prensa a qui van a manifestar-se. Un adchectivo tant subchectivo que entre que la policía piensa en un encaperuchau yo pienso en Rodrigo Rato con truqueta quan l’ascuito. A la policía se le demanda profesionalidat en las suyas actuacions, no pas comentarios de texto en las depeixas.

La fayena d’o Gubierno ye la de guarenciar la seguridat y la de controlar la calidat d’as actuacions d’os suyos funcionarios. La fayena d’o Gubierno, en iste caso la fayena d’o Ministerio d’Interior menau por Grande-Marlaska, no ye la d’aplaudir acriticament todas y cada una d’as actuacions d’os suyos policías subordinaus, ni la de mirar-se enta atro cabo quan se cometen abusos d’autoridat contra ciudadans que pagan los chornals de policías y ministros. Fer isto, no investigar posibles abusos y malas praxis, ye un atentau contra los dreitos civils. Esmachinen isto mesmo aplicau a atros ambitos. Esmachinen un chuez negando-se a investigar denuncias de torturas de detenius en comisarías. ¿Se lo esmachinan?

La fayena d’a oposición ye la de exichir-le a lo gubierno, en iste caso a lo de Pedro Sánchez, que guarencie l’orden en las carreras y que guarencie tamién l’atento cumplimiento d’as funcions policials. La oposición ye astí pa sinyalar y criticar a lo Gubierno que permita actuacions policials que caigan en la brutalidat u en lo inchustificau. La oposición no cumpliría con las suyas funcions si aplaudise las malas praxis policials pa ganar votos y, en cuenta de fer lo suyo treballo como oposición, s’adedicase a montar campanyas partidistas prebando d’apropiar-se d’un cuerpo de l’Estau que pagamos totz, sigamos d’izquierdas u dreitas.

La fayena d’os medios de comunicación ye de cusirar que las actuacions d’a policía a las ordens d’o Gubierno y l’actividat d’a oposición sigan las adequadas. No ye fayena d’os medios perseguir vía telediario u tertulia a los manifestants violentos. Pa ixo ya i son la policía y los chueces. Como tampoco no ye función d’o periodismo de fer una triga a la carta que amuestren actos violentos contra mobiliario urbano y eliminen d’as suyas informacions los actos violentos perpetraus por la policía contra manifestants que no fan actividatz violentas. Antimas de cusirar a lo poder - y recordemos que lo poder no lo tien qui crema una papelera, sino lo policía que represienta a l’Estau - ye fayena d’os medios d’informar y dar contexto, nunca no d’intoxicar a la población, eslizando ideyas como que qui protesta por l’engarcholamiento d’o raper Hasél, ye un desfensor d’a violencia. No ye cierto. Habrían los medios de recordar que las protestas, con y sin violencia puntual, se dan a sobén en totz los países con libertatz. Y que no se dan en paradisos de tranquilidat y pacifismo como Arabia Saudí.

Ye fayena d’os columnistas d’opinión de deixar claro que atros companyers de profesión mienten sabiendo que lo fan porque viven en un contino estau de propaganda bien financiada. Ye fayena de qui opina en los medios de recordar que puet fer mal prebo un tipo de letras faciletas y violentas, tant felalo como pa calificar de complice d’o faixismo a Julio Anguita lo mesmo día d’a suya muerte. Pero nunca no puedes, si quiers vivir en un país que respete los dreitos civils mas basicos, permitir que belun entre en la garchola condenau por las letras d’as suyas cancions u por los suyos tuits infantils.

lunes, 13 de julio de 2020

Nuevas voces d'Aragón y l'albergue d'Acumuer. Tierra de barrenaus 6x21

Albergue d'Acumuer
Foto: Ana Pelegay
La parte final d'a temporada de Tierra de barrenaus ya ye aquí. Queda nomás quatre programas que plegan con contenius que aspero que tos faigan firme goyo y que servirán pa rematar un anyo raro. Ya soi treballando en la sietena, prou que sí, y aspero las vuestras ideyas, propuestas y aportacions. Pero tanimientres no tos perdatz istos zaguers TdBradio, porque no tos farán burro falso.



En la primer parte charramos de l'aragonés. Qui amamos y estudiamos ista luenga gosamos d'aguardar en candeletas novedatz editorials como la que traigo en iste programa. Nuevas voces de Aragón, escrito por Brian Mott y publicau por Edicions Transiberiano ye un libro que disfrutará qualsiquier persona que tienga intrés por la nuestra luenga. Replega textos y grabacions en aragonés dende Ansó dica Benás y en catalán de norte a sud, antimás de beluna d'as parlas de transición. Juan Pablo Martínez ye miembro d'a editorial y un d'os que treballó en la edición. En la entrevista nos explica bell detalle sobre lo libro, las grabacions, feitas entre 1968 y 2018, u lo propio autor. Un nuevo volumen que anyadir a la nuestra biblioteca d'imprescindibles de l'aragonés.

Lo viache d'o programa nos leva enta Acumuer, un lugar de l'Alta Galliguera a on que Ana Pelegay y dos companyeras chestionan l'albergue d'Acumuer. Un puesto bien desconoixiu pa muitas aragonesas, pero pleno de paisaches y cultura. L'edificio ye l'antiga escuela d'o lugar y dende astí podremos disfrutar d'una zona rebonica. Ana nos recuenta tot lo que podemos fer-ie y nos convida a pasar-ie bell día iste verano.

En la parte mosical, rap y reivindicación se chuntan una vegada mas, pa desfender la sanidat publica debant d'a enrestida de l'alcalde de Zaragoza que planteya un nuevo negocio sanitario pa los suyos amigos. Quatre voces que se devantan contra la privatización d'a salut. D'o calaixo de cancions, en quitamos una versión que se fació fa bells pocos anyos d'un tema que en tien mas de quaranta. Un clasico valenciano que reversionó un d'os grupos mas boriners d'a scena valenciana.

Programa #80