Mostrando entradas con la etiqueta Skalariak. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Skalariak. Mostrar todas las entradas

martes, 8 de noviembre de 2022

Lo Diccionario ortografico de l'aragonés. Tierra de barrenaus 9x04

Lo Estudio de Filología Aragonesa empecipió en 2006 una fayena tant important como chigant y, quasi, inabracable. Lo primer paso yera lochico, alcordar una grafía pa poder codificar tot lo que vendría a l’arreu. Facioron una propuesta razonada y ampla que mira de solucionar todas las qüestions mas problematicas de l’aragonés. Contino vinió la Gramatica Basica de l’Aragonés, que publicoron en la suya web y dende fa poco podemos disfrutar y fer servir tamién en papel gracias a la edición de Prensas de la Universidad de Zaragoza. En istos días, han feito unatro important paso publicando a la fin lo suyo Diccionario Ortografico de l’Aragonés, con mas de dos mil pachinas. Una ferramienta que fará firme honra a qualsequier que treballe con la nuestra luenga. En iste quarto programa d’a temporada tendremos a Francho Rodés, director d’ista obra, charrando-nos-ne.

En la parte de resenyas, inauguramos una nueva sección de Libros varrenaus, a on que tos proposaré bella lectura. La que traigo en lo programa de hue ye Fuego frío, la zaguer novela de l’escritor belchitano Félix Teira. 

La mosica d’iste programa torna a tirar de recosiro. En la canción d’o programa tendremos a Los Enemigos con un tema de Nada, un d’os suyos millors discos. Ubrimos un nuevo calaixo de cancions: la canción movilizadera, que ubre Skalariak con un tema de 2001. Lo programa empecipia con un clasico d’Eskorbuto y acaba con ixe mesmo temazo versionau por La MODA.

Recuerda que los micros d’o programa son a la tuya disposición y que si quiers recontar u difundir qualsequier cosa, puetz contactar con yo a traviés d’os retz socials.

Programa #133

miércoles, 7 de agosto de 2019

Piratas mosicals (Cantando Anticanción, de Skalariak)

"Todos fuimos piratas alguna vez, desde el vinilo al mp3" Anticanción. Skalariak

Confieso que he pirateau. Ye peccata minuta. Una d'ixas cosas que son ilegals, pero socialment acceptadas y normalizadas. Afortunadament pa yo, y pa qualsiquier persona que ame la mosica. Si no por la piratería, no conoixería ni la metat de mosicas que conoixco agora mesmo, ni m'hese deixau tantos chanfles en conciertos. Sisquiá hese puesto pagar tamién los orichinals.

Entiendo la postura d'as creadoras. A la chent gosa de fer-nos goyo cobrar por lo nuestro treballo. A muitas mosicas que no tienen atra que adedicar-se-ie en lo suyo tiempo libre, les faría goyo de poder fer-lo profesionalment. Pero creigo que la piratería ye lo menor d'os suyos problemas. La mia experiencia talment no siga la mayoritaria, pero ye bien común.

Dende criet he consumiu mosica a-saber-la. En un porcentache altismo, pirateada. Dende las casetes que nos ibanos pasando y que a cada gravación y reproducción sonaban pior, dica agora mesmo que tiengo una dotzena de discos baixando-se dende eMule (sí, eMule sigue funcionando). La revolución d'o CD me pilló choven y la mayoría d'os discos los ascuité ya en ixe formato. Antiparte d'os que en febanos partache la colleta d'amigos, las bibliotecas publicas y bella botiga a on que logaban cds orichinals me furniban de tot lo que no podeba mercar. Porque sí, de quan en vez mercaba discos orichinals. Mas que mas, los que pillaba a buen pre u yeran de bandas que me fesen firme goyo. Pero la mia economía - basicament la semanada de mis pais - no adubiba a mercar ni sisquiá un chiquet porcentache d'a mosica que ascuitaba. En casa, en lo camín ta l'instituto, en l'auto quan a la fin en tenié... prebo de que la mia vida siempre vaiga acompanyada de buena y variada mosica y pa que ixa cantidat fuese nomás d'orichinals hese aprecisau tres u quatre chornals.

Toda ixa ripa de mosica que ascuitaba gracias a la piratería me permitió conoixer grupos a embute. Y como siempre he pensau que lo millor ye fer-lo en directo a on que la experiencia ye de tot diferent, ye estau raro lo cabo de semana d'a mia vida que no he iu ta bell concierto. Talment m'escusaba bella perra d'os discos pero a fe que qualsiquier grupo que en siga fan será bien contento de que, gracias a ixo, haiga iu a veyer-los un ciento de vegadas.

Tot ha cambiau muito en istos zaguers anyos. L'acceso ye muito mas libre si tiens conexión a internet. Puedo ascuitar qualsiquier canción de qualsiquier colla vía Youtube, Spotify u la plataforma que siga. Muitas penchan los suyos discos pa descarga directa. Y no entiendo a qui no lo fa. Las mias listas de reproducción pa correr, pa fer gambadas u pa l'auto son muito mas freqüentadas por qui me facilitan l'acceso a los suyos archivos mosicals. Lo que fa que los ascuite mas a soben. Que siga mas a la tisva d'o suyo siguient treballo y de a ón podré veyer-los en directo. Muitos d'os zaguers discos que me he mercau fisicament ya los teneba baixaus d'antes. La crompa ha respondiu a lo mio fetichismo u a la voluntat de refirmar economicament lo prochecto mosical.

Hue, con pleno acceso a la mosica, contino mercando discos, he feito parte de quantos crowdfundings pa gravar-ne y, sobre tot, voi ta totz los conciertos que me permite lo mio chornal. Un porcentache prou important d'os mios diners "pa vicios" van t'a mosica de manera dreitament u indirecta. Y tot ixo gracias a la piratería.



Nota: Iste ye lo primer post d'una nueva serie, que clamaré "Cantando...". I meteré posts que tiengan como inspiración bella frase de bella canta, incluyindo a la fin de cada ún lo video, si n'i hai. Si tiens bella propuesta de canción, mete-te en contacto con yo.