Mostrando entradas con la etiqueta El refugio del Crápula. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta El refugio del Crápula. Mostrar todas las entradas

sábado, 8 de febrero de 2020

Tabiernas d'Aragón (V): El Refugio del crápula

No sé qué diya entré por primer vegada en El Refugio del crápula, ni ta qué. Pero sí que tiengo cabolioso la primer remeranza d'ixe bar. Los diyas de cada diya, se i feban actuacions. Lo bar teneba unas mesas chicotas pa fer-te un hordio tranquilo. La mía parella d'alavez yera muit aficionada a la guitarra y a las cantautoras y ixa tarde n'actuaba una en lo Crápula. I fuemos y pasemos un rato bien agradable. A la fin de l'actuación, nos enfilemos ent'a barra y preguntemos cómo se chestionaba lo tema d'os conciertos porque la mía companyera yera pensando en tanyer-ie bells temas. Lo cambrero, no recuerdo quí, quitó un libro de debaixo d'a mesa y nos dició que simplament nos caleba trigar una calendata que tenese libre. A la fin, ixe concierto nunca no se i fació, pero me deixó bien enarcau la facilidat con la que una persona que querese empecipiar a fer-se sentir en lo mundet d'a mosica podeba trobar una oportunidat en ixe guariche que acababa de conoixer.

La siguient remeranza ye tamién d'habe a-saber-los anyos. Entre ixas paretz bailé por primer vegada con qui agora ye la mía parella. Encara tardaríanos muito a chuntar-nos, pero en ixa fiesta y con la mosica de La Orquestina u La Ronda de fundo, nos faciemos lo primer de muitos bailes que vendrían dimpués. Estió en una Borina por l'aragonés, una fiesta que organizabanos de conchunta totz los anyos Nogara y Ligallo de Fablans quan todas dos organizacions teneban firme rasmia y buena cosa de socias. Encara que lo puesto a on que lo celebrabanos no yera fixo, lo Crápula n'acubilló quantas. Siempre nos meteban a-saber-las facilidatz ta que sonase la mosica nuestra, poder calar-ie una mesa de materials y mesmo vender presiego con vin que febanos en unas pipas d'ixas grans de plastico pa poder financiar las nuestras actividatz.

Lo Crapula yera la zaguer aturada en muitas d'as mías nueitz de borina por La Madalena. Como muito, bella vegada, n'i heba unatra en lo Loro, pero nunca he estau yo guaire de quedar-me a veyer salir lo sol. En los anyos que treballé en A Flama, en acabar la chornada, siempre tocaba de fer-ne una astí. Las suyas cambreras veniban a sobén t'o nuestro bar y nusatros les tornabanos la visita bella hora dimpués. En entrar-ie, la nuestra presencia yera percibida de camín, por la uloreta a cocina que febanos. La extracción de fumos d'aquellas envueltas funcionaba prou malament.

Pero si cal charrar d'ulors, sin sangre en la pocha me deixó lo diya que se vedó de fumar en los bars. Lo Crápula siempre heba estau d'ixos puestos a on que se fumaba muito. En entrar-ie hebas de barallar-te con una preta boira de tabaco y lo que no yera tabaco, encara que lo cambreros prebaban de que no i hese guaire porro pa escusar-se pinyoras. Ta ixo ya n'i heba atros bars por lo barrio y totz sabebanos ta on ir si ixo yera lo que querebanos. La primer nueit a on que la prohibición se respectó, todas habiemos de fer-nos a la ulor humana. A sustituyir lo Ducados por la sudor y la fortor que beluno feba(nos).

Ixa novieta que tenié nunca no arribó a fer lo suyo concierto astí, pero la mosica en directo yera un d'os puntos fuertes d'o Crapu. Astí sintié por primer vegada a bandas como Las Guindillas u La Monkiband, antimás d'unas quantas vegadas a Dechusban/Gaire y a-saber-los atros. En lo suyo teito, por muitos anyos, estioron penchadas estrelas doradas de cartón a on que yeran los nombres d'as collas y cantaires que heban pasau por lo suyo inexistent scenario. Nombres a sobén bien conoixius anyos dimpués. No yera un buen puesto pa fer conciertos, en estar tant chiquet y tener la distribución que teneba, pero ta cosas chiquetas y autochestionadas feba buena honra.

Gracias a una fiesta de Radio Topo tenié la ocasión de punchar-ie mosica. Lo puesto a on que yera previsto de fer-la se quedó sin biera y habiemos de cambiar la ubicación ixa mesma tarde. A tot meter, les ne preguntemos y no nos metioron garra entrepuz pa fer-lo-ie. Ixa nueit esdevenié un mas en toda la parrafiquera de chent que pasó por lo controls d'ixe equipo de soniu. Entre la resta bi'n habió de tot. De muit buenos y no pas tanto. Bi heba nueitz memorables a on que no en sentibas ni una de mala. Y atras de tot ixuplidables a on que la falta de criterio feba que ixo se tornase un pandemonium mosical sin mica sentiu. 

Creigo que precisament ixo estió un d'os grans problemas que teneba lo bar en la suya etapa zaguera. Lo menos a yo yera lo que me feba no freqüentar-lo guaire en istos zaguers anyos. A la hora de trigar un bar de borina, me fa goyo de saber qué me i trobaré mosicalment. Sé que rai a atros, pero ta yo la mosica ye bien important. En lo Crápula, a la fin, nunca no sabebas qué te puncharían. Si tenebas suerte, te quedaba una sobrebuena borina por debant. Si no, ya podebas espipar a toda vitesa t'atro cabo antes que l'alcohol y las horas fesen la suya barracha y te deixasen camín d'o leito.

La cantidat d'historias que han pasau entre los muros d'o Crapula darían ta fer toda una serie de novelas. Son muitos anyos, muitas cambreras y clients, conciertos y sesions, litros y litros d'alcohol, borinas de toda mena y lo puesto a on que acababan muitas nueitz. Los dos zaguers diyas d'a suya existencia, muita d'a suya parroquia nos chuntemos en lo bar y las carreras d'arredol. Recontemos las nuestras batalletas, las horas que i hebanos viviu. Lo que recordabanos, lo que hebanos ixuplidau y lo que nos feba vergüenya de remerar.

Feba tiempo que no bi iba. Feba tiempo que la mayoría d'a chent d'a mía cheneración no i entraba guaire. Pero con tot y con ixo, sabebanos que siempre i yera. Que las nueitz de borina d'a Madalena siempre podeban rematar astí. Muitos viviemos un tiempo a on que tenebas atras opcions como lo Sin Fronteras u Calaveras y diablitos. Bi heba publico pa todas y encara en sobraba pa los locals d'os colectivos que tamién ubriban de cabo ta quan dica tarde. En zagueras, no nos i quedaba que lo Crapula y agora nian ixo.

Con lo zarre d'o Crapula probablement perdemos una licencia, ya que en la Madalena no se'n da de nuevas. Nomás se puet fer un bar a on que ya n'i hai un. Perdemos un d'os zaguers guariches que ubriban dica tarde. Perdemos un puesto que siempre teneba las puertas pataleras ta que los colectivos i organizasenos las nuestras movidas. Y perdemos un testigo de muitas d'as nueitz mas divertidas d'as nuestras vidas. Sirva iste post como homenache a toda la chent que, a l'atro costau d'a barra, lo facietz posible.

Puetz leyer atras historias sobre Tabiernas d'Aragón clicando aqui

domingo, 14 de febrero de 2010

Achenda semanal

Ista semana no podemos cuasi ni alentar de todas as movidas que se fan. De feito ye imposible ir ta tot. Ta prencipiar, totz os diyas de maitins, a las nueu, o CSO Adoquín demanda a nuestra aduya ta continar ubierto. A D.Ch.A, que t'atras cosas bien lenta que ye, ya ha dau orden de aventar a toda a chent que ye okupando-lo. Dende o lunes 15 a las 9 en l'Adoquín (bico d'As Fuents, Zaragoza), contrimuestra o tuyo refirme.

O lunes,
Caracol Zaragoza (rete de personas por l'autonomía zapatista) convoca una concentración de refirme a las 20.30 debant d'a siede d'a DPZ, en Zaragoza. En zagueras as cosas parix que se son tornando prou furas en Chiapas. Cal que sepan que, dende Europa y dende tot lo mundo somos refirmando a luita zapatista y que no imos a dixar que ni as paramilitars ni o gubierno mexicano faigan lo que les pete.

De nueis, borina. O Crapula, mitico guariche an que tantas rematamos as nueis, fa diez anyadas ya. Ye fendo un sobrebuen programa de conciertos que prencipió o viernes pasau y que contina mientres toda a semana. O martes bi ha chenta popular y de nueis concierto de rap, o miercols, samba brasilenya con Vanessa Fagundes, o chueves Comando Cucaracha y o viernes “Kitate tú pa ponerme yo”. Tot a las 22:30 (hora teorica). Goyoso cabo d'anyo a o Crapula y que'n sigan muitos más!

Y o cabo de semana coinciden tantas cosas... En Teruel as Bodas d'Isabel y Diego, con concierto de Lurte incluyiu o viernes. A l'atro'l diya Lurte serán tamién en o concierto
Buena Chen que arroclará a muitas collas en esfensa d'os dreitos d'as personas debant d'os dreitos d'o capital. De maitin cal remerar que tamién bi ha actividatz en a Plaza San Bruno. Y de baldes, ta todas as que vaigan pretetas de perras... Por si con ixo no'n estase prou, continan os carnavals pirinencos, como o d'A Fueva. Que no s'adube a tot, traduciu...

martes, 12 de enero de 2010

Convocatorias y novedat

A tamás d'estar chenero un mes prou jauto por un regular, parix que iste 2010 prencipia furo. Iste cabo de semana charrada y concierto, tot lo mesmo diya. A charrada ye organizada por a Plataforma aragonesa en esfensa d'Egunkaria. O viernes en a facultat de Economicas nos charrarán sobre iste caso tan platero de enrestida contra os dreitos de libertat d'exprisión y prensa. En rematar caldrá salir aventau, pues a las 20.30 ye anunciau lo prencipio d'o concierto por a cooficialidat que ha presto l'Asociación Cultural Nogara en “El refugio del Crápula”. Un concierto trilingüe de cantautoras an que tañerá María José Hernández por o castellano, Deschuban por l'aragonés y Temps al Temps por o catalán. Por cierto, entre que plega o cabo de semana podemos ir leyendo o nuevo Espiello que ya ye en a carrera. O numer 30, ya, y parix que estió ayere cuan ixe primer numer con ixa güellada de lupo se nos miró por primer vegada....