Mostrando entradas con la etiqueta muixons. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta muixons. Mostrar todas las entradas

martes, 25 de mayo de 2021

Falcillas. Tierra de barrenaus 7x18

Con la primavera plegan muitas cosas y la mayoría bien buenas. En lo caso mío lo solo conflicto que tiengo con iste tiempo ye l'alerchia que me da bell día malo de cabo ta quan. Pero toda la resta, de bitibomba. Un d'ixos fenomenos primaverals ye la visita d'a-saber-los paixariquetz que pasan aquí lo verano y parte d'a primavera y l'agüerro. Tenemos a las volandrinas y los codalbetz dende fa semanas y, un poquet mas tarde, arriboron las protagonistas d'o programa de hue: las falcillas.

Torna ta Tierra de barrenaus Tamara Marzo Rins pa charrar d'iste muixón tant chicorrón que se fote, por cada anyo, un viache dende Sudafrica dica aquí. Un au con quantos records y una manera de vivir bien curiosa que a fe que tos percutirá firme. En Zaragoza podemos trobar-las bien facil y tamién en la resta d'Aragón a on que, antimás, tenemos belatra especie pareixida. 

En la parte mosical, pertoca ubrir lo calaixo d'a canción historica pa, de man d'un grupo valenciano conoixer un poquet d'a historia que tenemos en común con ells y con la resta de terrotorios d'a Corona aragonesa. Antimás, conoixeremos lo nuevo single d'una mosica que visitó Zaragoza por primer vegada en istos días y que nos deixó un sobrebuen concierto y la promesa de que tornará quan s'acabe la pasa.

domingo, 25 de octubre de 2015

Esperanzah World Music Festival (2). Organización y entorno

Una d'as performances que se facio
Si l'atro diya charraba d'os conciertos d'o Esperanzah World Music Festival, hue me toca charrar de toda la resta de afers. Dende a organización dica las anecdotas u l'entorno, o cabo de semana cundió prou.

En viyer o perfil hippie d'o festival, a verdat ye que nos feba una mica de miedo que a organización fuese un caos. Ta forro de bota, ibanos chustetas chustetas de tiempo y caleba acreditar-se ta dentrar en a zona d'acampada. Manimenos nos trobemos con tot lo contrario: una organización sobrebuena en quasi tot. De ringleras, pocas en faciemos, y las que faciemos no nos levoron guaire rato. 

A zona d'acampada yera en o Parc Nou, an que tamién yera o cletau d'o festival. Un parque plen d'arbols con firme follarasca, asinas que ni nos calió mirar por a on saldría o sol. Nomás o parque ya mereixe de fer-se-ie una gambadeta si andatz cerqueta. Antimás, en dentrar ta l'acampada t'acreditar-nos nos trobemos con un cartel con as normas d'o camping, incluyida una anti-caparras, que no permitiba de fer rudio dimpués d'as quatre. Dimpués en charraré, pero a intención yera buena. As plazas d'acampada yeran amugadas y creyebanos que ibanos a estar más pretas que ta qué. Pero, u heban calculau muit mal u muit bien, porque bi heba espacio por demás ta todas. 

Ya sabetz que lo d'o pichar ye una d'as mias basemias (puetz leyer sobre ixo aqui y aqui), y que me carranyo muito quan os escusaus son pocos u mal chestionaus. Tot lo contrario que en iste festival. Pichaders de piet y de gabina a trompicuesco y bien situaus. Escoscaus a soben y mesmo con papel hichienico dica bien prencipiada la tarde. Tot un eixemplo que empachó que a chent improvisase pichaders por un parque repoliu.

Antiparte d'os conciertos, que yeran os actos principals d'o festival, Esperanzah estió tamién una mena de feria d'o cooperativismo y a solidaridat. Toda la parte d'a virolla yera d'intepresas d'economía alternativa, igual como muitos d'os puestos de artesanía u asociacions que bi heba en o recinto. De maitins se feban actividatz ta ninos y bell debat, u bella actuación. Como gosa de pasar en istos ambients, a carga de superstición y relichiosidat new age veniba de man d'un taller de meditación, muito cerqueta d'un puesto que vendeba orgonitas. Siempre me preguntaré porqué s'encerrinan en fer istas fateras y, lo pior, por qué tienen tantas seguidoras. Afortunadament, pasé por o taller de meditación y no plegaba a la vintena de personas... pero astí yeran.

Me sorprendió a variedat de chent que bi heba y a cantidat de lenguas que se i parlaban. Nomás entre que metebanos a tienda de campanya ya podié sentir castellano, catalán, euskera, alemán y francés. D'entre o publico muita hippie, prou que sí, pero tamién indepes catalans, chent con sinyals d'Euskal presoak, bell punk, bell rapero, y asinas asinas... y un gran porcentache de mullers, cal decir.


A parte negativa la metió o debantdito caparra d'acampada. En ista ocasión más gabacho que de cutio. Como he dito antes, en l'acampada no se podeba fer rudio dimpués d'a quatre. A primer nueit estió perfecta. Bell ababol fació bell rudio, as encargadas d'o camping (tot voluntariau) le'n dicioron, se calló y todas dormiemos de bitibomba. Manimenos a segunda nueit, as encargadas no i estioron. Os caparras aprofeitoron ta drogar-se bien drogaus y fer o caparra. Ye decir, encargar-se de que toda l'acampada nos enterasenos d'o guays que yeran. Chilando de propio ta dispertar a la chent, metendo mosica a tot estrús, presumindo de que l'heban tocau o culo a una en un pogo y asinas asinas. Uns farutes gabachos que habioron d'asperar a que papa encargau no i estase ta poder estar dolents. Fastio no, lo venient. A sola recompensa que tenié, estió a de viyer-les de maitin posaus en as suyas sillas mirando-se enta l'infinito en no poder dormir d'o pasote que levaban. Aspero que se estalapizasen con l'auto de tornada ta casa suya.

Ya difuera d'o que estió lo festival, a redolada nos trayó bella cosa bien pincha. O lugar, El Prat de Llobregat no ye guaire poliu. O catalán yera quasi inexistent entre a chent que i viviba y bi heba más sinyals d'Andalucía que de Catalunya (ya no digo ni estelades). Viyemos quantas personas con cardelinas engarcholadas en unas gabias prou chiquetas. Encara nos femos cruces d'a on veniba ixa mena de moda. Mesmo viyemos tres hombres aturaus debant d'una d'ixas gabias, mirando-se fito-fito a la cardelina. No sé si asperaban que ponese bell uego u que prencipiase a cantar La Traviatta. Sin sangre en a pocha.

Manimenos, en o mesmo termino municipal bi ha cosas intresants. L'aeropuerto de El Prat define muito a vida d'a redolada. Por ixo, y en estar prou cerca d'o delta, a Placha de El Prat ye a saber que gran, repolida y sin edificios arredol. A un canto la mar y a l'atro una selva de pins. Arrienda placha ta estar-te-ie, fer una gambada u lo que sía. A o canto d'a placha ye o delta d'o riu Llobregat y, como totz os deltas, ye un puesto sobrebueno t'a ornitolochía. Estiemos en información ta conoixer as rutas que bi heba y nos trobemos con información a sobrefaixo sobre cursas ornitolochicas u de naturaleza cheneral. Bi'n heba mesmo d'especializadas en limicolas, marinas, etc... No i faciemos que una gambadeta pues yeranos escruixinadas d'a nueit d'antes, pero en ixe ratet ya nos vagó de viyer un bernat pescataire (Alcedo Atthis), que mesmo se posó un ratet y se ficó en l'augua ta pesacar. Tamién viyemos un buzo (Podiceps cristatus) que s'estió firme rato nadando en una d'as basas que bi heba.


Entre que te fas a gambada por o delta, yes sentindo y viyendo terne que terne os avions acercando-se a l'aeropuerto a bells pocos metros de tu. Ye prou curioso de viyer-los tant cerca, y  mesmo han feito un chiquet parque con bancos de piedra ta posar-te-ie y viyer-los con comodidat.

Tot en conchunto, tanto o festival, como a redolada, estió una sobrebuena experiencia. Asinas que, ye prou probable que, de borina, u de turismo, tornemos bell diya ta El Prat.

miércoles, 3 de julio de 2013

De vacanzas II: Cambrils y Deltebre

Creyeba que Cambrils yera tasament una anecdota en a mia vida, pero cada vegada que i voi me trai tantismas remeranzas que, a la fin, creigo que ye una parti más important d'ella que no'n pensaba. Como me dició Arale: "Iste ye quasi o tuyo lugar".

De chicorrón i leyeba todas las anyadas "Jim Botón y Lucas el maquinista" u o trapacil de Mortadelos que heba heredau. Tamién i merqué beluns d'os mios primers comics de superheroes. En un estanco vendeban cuatro comics por pocas perras, por un regular de series que no se vendeban guaire, y asinas leyé bells G.I. Joe, Los Nuevos Vengadores u Capa y Puñal. Encara i son muitos d'os chuguetes que teneba de chicot y que fuoron levando-ie en creixer. Os monyacos d'o Pressing Catch, o Scalextric u mesmo os remedos de Heroquest que surtioron como fungos quan yera nino.


Tamién i facié as mías primers cursas en bici dica Salou, por a carretera, sin casco y con o talento d'un adolescent. En fer-me más gran, tenié sobrebuenas borinazas, más que más en La Pineda, pues Cambrils ye t'as familias más que t'a chovenalla. Pillar conchetas, pescar con pai, gambadas dica o Pi rodó, chelaus en La Jijonenca, as cortezas de trigo en a churrería La Caspolina, as ferias con a escopeta d'os zuros, as nueitz sentindo a lo pianista de lo Copacabana mientres chugaba con a maquineta d'os avions, as nadadas dica casa dios ta pillar os balons de placha de Nivea que aventaban as avionetas.... Sí que ye verdat que Cambrils aculle muitas d'as mias remeranzas.

Estianyo nos i estiemos una semaneta. O lugar ya no cambea guaire. Dende que deixó d'estar lugar de pescataires y s'adedicó a lo turismo, lo unico que cambea son os nombres d'os bars y as botigas y a grandaria d'a zona azula. Lo trobé poliu, como siempre, con ixa gran placha. En chunio encara ye de buen trobar un puesto a on que deixar a tovalla. Pero basicament, lo faciemos servir como punto de surtida y plegada ta tres viaches que faciemos: Deltebre y redolada, Tarragona y Reus.

A cursa ta Deltebre yera más que más ta viyer muixons, que ye un sobrebuen puesto t'a practica d'a ornitolochía y a on que bi ha bellas quantas especies que no somos feitos a viyer a soben. O paisache ye bien pincho y curioso. Rodiaus de roz por tot, te trobas con l'Ebro, amplo y rebutient d'augua en chuntando-se con a mar Mediterrania. Os muixons i son tamién por tot. Orache calient, campos de roz, plantas por tot, insectos a trompicuesco, toda l'augua dulz que cal, ... que más pueden demandar? 

En o Ecomuseu de Deltebre nos informoron d'os puestos que bi heba ta visitar y d'as plachas publicas que podebanos banyar-nos-ie. En o mesmo centro, se pueden viyer diferents exposición sobre os ecosistemas d'os campos de roz, os costumbres d'a pesca d'a redolada y mesmo bi ha un acuario con bellas quantas especies y una gambadeta por un chiquet chardín botanico bien pincha.

Por tot lo Parque Natural bi ha diferents puestos ta poder viyer a fauna tranquilament. Como no feba guaire buen orache y antimás yeranos difuera de temporada, yeranos quasi solos por o Parque y quasi ni viyemos ixos ninos chilando que siempre te trobas en tot Parque Natural entre que os pais suyos pasan de tot...

Por os camins, pero más que más dende os "alufradors", podiemos viyer bien pinchas y comodas a toda mena de muixons que ya conoixebanos: a-saber-las garras como o garrapescaire (1) (Ardea cinerea), a garra royenca (Ardea purpurea), o pescairet blanco (Egretta garzetta), o garrapescaire blanco (Egretta alba), y o pescairet boyero (Bulbucus Ibis), patos de toda mena, volandrinas y cobalbetz (Delichón urbica) con qui compartiemos un d'os alufradors, o gracioso capucete chicot (Podiceps ruficollis), as falcetas d'augua (Sterna hirundo) que i yeran por tot, y, prou que sí os flamingos (Phoenicopterus ruber) que siempre los heba visto como una especie prou exotica y que me aganaba prou de viyer-los. Atras especies que i trobemos estioron: Bocha gran (Porphyrio porphyrio), o churrupetas (Tringa totanus), l'aneda roya (Neta rufina), o sartanero (Himantopus himantopus), cardelinas (Carduelis carduelis), a dalleta negra (Plegadis falcinellus), o cluchidor (Emberiza calandra), y muitas más que ixublido agora mesmo,... Una lista completa d'as aus que se pueden viyer astí la tenetz en iste vinclo.

D'entre os alufradors, en totz se pueden viyer cosetas. Pero bi'n habió uno dende a on quese podeba viyer practicament tot lo que hebanos visto dica alavez y muito más. De feito estió l'unico a on que viyemos flamencos y muitas atras aus. Ye a parti de Riet Vell chestionada por SEO - Birdlife

Iste prochecto mercó bellas tierras en o Delta ta fer-ie cautivo agroecolochico de roz, productos que venden en a suya web. Tamién i fan actividatz d'educación medioambiental de toda mena como podetz viyer en os boletins que publican en o blog suyo. Por as suyas instalacions, una mica amagadas pero facils de trobar si preguntatz en qualsiquier bar, se pueden viyer os campos de roz con as aus que trobamos de cutio y l'alufrador que tos ne charraba. Dende astí, podemos fer d'espías d'as aus y viyer os panels explicativos que i tienen. Antimás, i tienen una loseta a on que van apuntando as aus que van viyendo-se-ie, metendo lo nombre suyo en catalán, castellano y o nombre scientifico. También i tienen bells eixemplars d'una chicota guida d'os muixons d'a redolada ta fer-los servir a l'inte.

A cursa la rematemos con una chiqueta gambadeta por a Placha d'o Trabucador, una parti repincha d'o Delta que conecta por un caminet "La banya" una peninsuleta con salinas y bell par de alufradors que mereixe la pena d'ir-ie. A color d'a cayida d'o sol antimás feba uns paisaches repolius.

Remeratz que antimás d'as fotos que pencho en o blog, bi'n ha más en Flickr de Barrenaus.

Continará por Reus y Tarragona...

(1) Os nombres en aragonés d'as aus los he preso d'a Wikipedia en aragonés y d'o libro "Bocabulario aragonés d'abes d'Uropa", publicau en 1996 en a colección Puents enta ra parola de Consello d'a Fabla Aragonesa.