Mostrando entradas con la etiqueta masculinidat. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta masculinidat. Mostrar todas las entradas

miércoles, 24 de junio de 2020

Deixatz a las vuestras novias

Me plega un mensache a la sola colla de WhatsApp que tiengo a on que nomás somos tíos. Miedo me fa cada vegada que veigo mensaches sin leyer astí. Con razón. Ye un video. I amaneixe un hombre, de bells cinquanta anyos, y diz:

"A ver, pregunta: Si ahora cuando acabe la desescalada y termine todo esto, te dan a elegir entre irte con tu parienta, tu novia, tu mujer, tu esposa a un lugar soñado durante una semana o irte con tus colegas a hartarte de vino y a comerte un buen chuletón, ¿qué escogerías? a) poco hecho, b) al punto, o c) muy hecho"

Sé que qui lo ninvia no tien garra mala intención. Que, de feito, adora a la suya muller y le fa goyo de pasar tiempo con ella. Lo ninvia porque fa parte d'ixe imachinario colectivo imperant a on que los hombres somos uns menors d'edat que nomás queremos pasar-nos-lo bien con los nuestros amigotz y las mullers son unas bruixas que no nos deixan fer-lo, que nomás quieren que faigamos cosas "de tías", veyer pelis "de besos" u charrar de sentimientos, ¡qué catenazo!

Un relato prou ixemenau y que, quan no i participas, se te miran como si fueses bell marciano. "A iste lo tien bien ligau la parella", se piensa mas d'un. No entienden que no quieras estar-te rodiau de nomás hombres, comentando lo que piensan sobre lo fisico de toda zagala que traviese lo suyo campo visual u las fetas esportivas d'a semana. No entienden bella cosa tant basica y de buen entender como que he esleixiu compartir la mía vida con la mía parella porque, antimás de querer-la, me lo paso bien con ella. Me fa goyo de pasar tiempo a lo suyo costau.

Quan veyeba lo video, talment porque m'entrefilaba la fin, no quereba deixar-lo acabar. Sin saber la segunda opción, la respuesta ye "sí". Quan acabe la desescalada quiero marchar con la mía parella ta bell cabo que nos faiga goyo. Estar-nos chuntas dillá d'as quatre paretz de casa nuestra, y d'as mugas d'a ciudat u lo país. Fer-nos bella cursa, conoixer mundo, compartir ratos diferents a los d'a rutina d'o días de cada día. Porque una d'as cosas buenas d'istos días de confinamiento precisament ye estau lo tiempo que hemos disfrutau chuntas: los podcasts grabaus, las partidas con la consola u a chuegos de mesa, las cintas, las bieras en la balconada...

Prou que de cabo ta quan a las dos nos fa goyo d'ir-nos-ne con atras personas. U mesmo d'estar-nos solas. Que no ye incompatible. Disfruto a-saber-lo los ratos con las mías amistatz, masculinas y femeninas, quan ye ella, y quan no i ye. Apreciso, de cabo ta quan, que no i sía, porque tamién tenemos los nuestros problemas y circumstancias y me cal charrar-los con belún, prou que sí.

Hombres que queretz estar-tos tot lo tiempo con los vuestros amigotz fendo bieras y veyendo lo futbol sin que denguna tos faiga estorbo: he trobau la solución. Deixatz a las vuestras novias, parientas, contrarias, mullers, esposas, chorbas, chochos... Deixatz-las ya y no habretz de patir todas ixas incomodidatz que fican en la vuestra vida cutiana. Podretz estar-tos tot lo día minchando chuletons y chugando a la Play u veyendo lo futbol en coritatis. Talment sisquiá haigatz de seguir todas ixas indicacions absurdas sobre la vuestra hichiene. Ye tant facil como ixo: deixatz a las vuestras novias. En istos tiempos y en istas latitutz, a dengún  se le obliga a casar-se u a convivir con dengún. Lo fetz voluntariament. No bi ha habiu suegro con escopeta apuntando-tos entre que pronunciabatz los vuestros votos. Sotz amos d'o vuestro destín. Podetz deixar a las vuestras mullers y, si no adubitz a pagar lo loguer, siempre podetz compartir casa con bell amigo. U mesmo con bells quantos. ¡Qué palacio de borinas y chuegos tos podríatz montar!

Sé que son gromas "innocents". Que pocas vegadas i hai mala intención en qui fa circular ista mena de mensaches. ¡Pero en son de penibles! Por la parte que nos toca, hombres que me leyetz, ¿hetz parau cuenta bella vegada d'o nuestro papel en ixe relato? ¿de verdat creyetz que las vuestras mullers son "mais 2.0", con las suyas fayenas socialment asignadas? ¿de verdat queretz que en sigan? ¿Sotz argüellosos d'as vuestras incapacidatz? ¿de preferir la companyía de qualsiquier a la d'a persona con qui has trigau vivir? Si ye en serio, repito: deixatz a las vuestras novias. Si no en ye, deixatz d'ixemenar mensaches que las deixan a ellas como unas gripias y a nusatros como un desucaus.

Ah, y pa forro de bota, no me fa goyo lo chuletón. A la mía parella sí, por cierto.

miércoles, 14 de julio de 2010

Hombres polius


Como ya he comentau bella vegada, ye a saber-lo de inquesto ta yo, ixa morfuga de masclos-masclos que se fa en muitos puestos. Ixa virilidat imposada, plena de topicos, que totz hemos de soportar más a ormino que no queresenos. Más que más en os treballos a on que bi ha mayoritariament u nomás que hombres.

Un d'os rasgos d'ixa definición social d'os hombres-hombres ye una suposada incapacidat total ta saber si bell atro hombre ye u no pas poliu. ¿Quantas vegadas habremos sentiu una charrada d'a siguient mena: "Muller: Chuan ye poliu, no creyes?
Hombre: A yo no me preguntes, que soi un hombre."?O primer personache lo he feito muller, porque un hombre-hombre ¡nian se le pasaría por a esmaixinación de preguntar ixas cosas!

Cuento que, independientement d'o grau d'heterosexualidat d'un, u d'o identificau que se sienta con o suyo chenero, totz os hombres sabemos que George Clooney ye más poliu que no o Risitas. (Prou que tot isto estando a polideza una qualidat subchetiva. De seguras que bi habrá chent que o Risitas le parixca un anchel cayito d'o ciel, pero estadisticament, un 99,99% pensaremos que George Clooney le gana por bell poquet a lo menos.) Asumindo que totz podemos fer ixa diferenciación, podemos amugar un poquet más l'espacio entre as dos personas a contimparar. Y asinas china chana, femos a o masclo-masclo-hombre-hombre razonar, dica que plegue en reconoixer que, si tien un cerebro y unos sentius fisicos si fa u no fa "normals", puede decir si un hombre ye poliu u no pas, u a lo menos, si ye más poliu u no pas que no atro. ¡Y tot conservando a suya heterosexualidat!

Atra cosa ye que, en ixe analís d'os atributos d'atros hombres, coincidamos más a soben u no, con os criterios d'a más gran parti d'as mullers, pos hemos recibiu diferents educacions tamién en ixo.

A liberación de l'hombre (hombre como chenero) tamién pasa por esfer-se d'ixa esclavitut de trazas d'actuar, d'aluenyar-nos d'ixa imachen de grata-uegos minchadors de futbol y tocín y poder estar como queramos estar cadagún y respectar-nos totz.