Mostrando entradas con la etiqueta folk. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta folk. Mostrar todas las entradas

martes, 12 de diciembre de 2023

Chiflo y salterio. Tierra de barrenaus 10x07

De todas las manifestacions culturals que tenemos en Aragón, una d'as que mas interés i tiengo ye la mosica. Luent d'a jota, y sin fer-la mica de menos, i hai una riqueza y variedat bien ampla. Como tantas atras d'ixas manifestacions culturals, remaneixen amagadas, difuera d'os medios de comunicación y d'as aulas, asinas que un s'ha de buscar las manyas pa enterar-se d'a suya simpla existencia.

A sobén ixe ye lo caso d'instrumentos como lo chiflo y lo salterio que buena parte d'a población aragonesa desconoixe u en sabe bien poco. Lo nuevo episodio de Tierra de barrenaus l'adedicamos, de tot, a conoixer-lo de man de Diego Escolano y Armando Occon. 

Toz dos nos charran d'a suya historia, de cómo ha iu evolucionando lo suyo conoiximiento en zagueras y de beluna d'as iniciativas que s'han feito pa difundir-lo y mesmo conseguir mas mosicos que lo faigan servir. 

Recuerda que puez ascuitar toz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #158

 


martes, 18 de octubre de 2022

Plaza La Bullonera. Zaratober 18


La ixota no tien la culpa d’o que lo franquismo le fació. Ye mosica popular en estau puro que, a pur de propaganda y aculturación han prebau de convertir en unatra cosa de tot diferent. Con la ixota se puet y s’ha de fer de tot. Bailar-la y cantar-la, prou que sí, y barrachar-la, actualizar-la, espullar-la d’o trache nacionalcatolico que le caloron a la fuerza y tornar-la a lo pueblo d’a on que nunca no se’n fue. Me declaro fan d’a ixota. D’a que se canta de manera espontania, talment con bell trago, en los bars y tabiernas d’a ciudat. D’a que sale de l’alma en las ceremonias y ocasions especials. D’a que acompanya a las rondallas y pasavillas por las nuestras fiestas. D’a que se baila sin haber d’estudiar catorce anyos y con la ropa que tiengas, sin deixar-te la pocha de tot un anyo en un trache.

 Una d’as mas bonicas experiencias que he teniu en la vida mía estió l’anyo que m’estié con Somerondón aprendendo bailes tradicionals. La ixota no en yera que uno mas. I aprendié a-saber-lo. Lo primer de tot, a sacar-me muitos d’os prechuicios que teneba.

 En lo barrio de l’ACTUR, chusto antes de pasar lo puent de l’autovía y entrar en lo Campus Río Ebro, i ye lo monumento a la ixota, un cochunto de figuras en bronce que represientan bailadors y mosicos d’iste estilo. Se i metió en 1993, pagau por la Ibercaja y donau a la ciudat. Lo nombre de Plaza de la Bullonera ye de prou dimpués, de 2018, meso a propuesta de l’Asociación de vecins “ACTUR - Puente Santiago”, en homenache y reconoiximiento a la mitica banda aragonesa que tantas ixotas reivindicativas cantó, contrimostrando lo poder que tien ista mosica en buenas mans.

jueves, 29 de septiembre de 2022

La gaita de l'autochestión (y viceversa)

Las fiestas d'o Pilar me fan goyo, y no, no soi penyista. Ye una opinión impopular, mas que mas entre un amplo sector d'a intelectualidat y lo culturetismo local, pero ye la mía. Explico a sobén, a qui se me mira como si fuese un marciano quan digo ixas cosas, que istas son las mías fiestas mayors, que soi zaragozano, sin un lugar referencial, y las fiestas que siento como las mías, como LAS FIESTAS son istas, las d'o Pilar. No cal que me digan que i hai cazurrismo a embute, que la programación siempre, con gubiernos de todas las colors, ye chusteta, y que me faigan toda la retolica de que son espanyolistas y relichiosas. Cada un triga las suyas contradiccions y ista, si fa falta, será una d'as mías. 

Pero una d'ixas cosas que me feba argüelloso d'as mías fiestas yera que ye un d'os pocos momentos de l'anyo a on que lo folk tien un espacio central y vistero en la ciudat. Por un regular, en la Plaza Sant Felipe, pero tamién en la d'o Pilar y en Sant Bruno. Aquí pa fiestas, la mosica tradicional aragonesa suena, y muito. U, millor dito, sonaba. Dimpués d'os anyos de pasa, las fiestas tornan a poder-se celebrar como siempre y las amants d'a cultura aragonesa, en candeletas aguardando la programación mosical d'estianyo, nos trobamos con que lo folk ye dispareixiu. Lo nuestro patrimonio mosical mas autentico s'esborra, de rapiconté, d'a ufierta cultural pa istos días. Remaneixe, ixo sí, una parrafiquera d'actuacions de grupos tributo y de bandas que, sin tener-ne yo mica en contra, no aportan cosa que no pueda sentir-se qualsequier atro día en la ciudat.

La mosica tradicional ye la que da personalidat a las fiestas d'un lugar u ciudat. Sin ella nos quedamos con una ufierta mosical que podría tener-se igual en Alicante, Badajoz u Santander. De feito, a fe que en qualsequier d'as fiestas mayors d'ixas ciudatz sí que i hai bella representación d'a cultura mosical tradicional local. Azcón y lo suyo gubierno apuestan unatra vegada por enrestir contra lo patrimonio aragonés. Lo que quieren ye uniformidat cultural que no i haiga mica diversidat. Son cazurros que s'avergüenyan d'una d'as choyas que tenemos en Aragón, que ye la nuestra mosica, y que nomás conciben una d'as suyas expresions, la ixota como digna de tener espacio. Ixo sí, en la suya pior y mas elitista versión, aluenyada d'o canto popular que estió y encara ye pa muitas.

Manimenos, si qualcosa tien la mosica tradicional ye lo suyo caracter de popular. Las folkis somos pocas, pero tenemos -tienen, que lo talento pa lo de tocar trastes a yo ni se m'acerca - ferramientas pa sobrevivir a ababols y carnuces muito piors que lo fan de Taburete y la suya clica mafiosa. Baixo la etiqueta de #PilarSinFolk m'han arribau en istos días iniciativas arrienda pa fer rondas y quedadas pa bailar y chuflar las gaitas, tanyer los chicotens y dar mal con las donzainas, entre trago y trago y prenendo las carreras d'a ciudat, que son nuestras. Porque si no quieren que se nos sienta, bufaremos mas fuerte. Las gaitas s'autochestionarán y la mosica tradicional aragonesa, ixa que tant argüellosas habría de fer-nos y que tant d'amagatons amaneixe en los medios d'o país, tornarán en istos días a emplir Zaragoza, a pesar d'o suyo concello. ¡Garra fiesta sin gaiter!

martes, 10 de mayo de 2022

Os fillos d'o Sobrarbe y mas. Tierra de barrenaus 8x18

Las vodas d'Isabel podioron, dimpués d'istos tiempos de pasa, celebrar-se con bella miqueta de normalidat. A la fin las carreras de Teruel tornaban t'o sieglo XIV y tornaban totz los personaches que tanto hemos trobau a faltar. Y entre ixos personaches, prou que sí, todas las gaiteras que tanto nos fan bailar por la ciudat seguindo las suyas pasavillas. Os fillos d'o Sobrarbe levan ya quantos anyos con presencia cutiana en ista y atras fiestas pareixidas. Fa poco, las suyas cancions han pasau a disco baixo lo titol de O camín d'o dragón, un treballo que a escape nos leva ta ixos scenarios. Charramos con Dani, un d'os suyos components, que nos presienta iste album.


Antimás, la tornada de l'actividat s'ha notau a-saber-lo en la vida cultural y asociativa d'a ciudat y lo país. Asinas que completamos lo programa con cronicas d'as noticias que bi ha habiu y quantas convocatorias que vendrán. La parte mosical, sin tener-lo planeau, m'ha saliu bien valenciana, pa no variar. Ascuitaremos cancions d'os nuevos discos de dos d'as mías bandas favoritas d'ixe país. Y mesmo en la canción d'o calaixo friki, se cuela unatra d'ixas bandas con una canción distopica, robotica y socialista.

Recuerda que puetz ascuitar totz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #125

 

viernes, 19 de octubre de 2018

Chicotén y la memoria mosical de l'aragonesismo. Cronicas pilaristas 18 II

Pasavilla en lo PIR 2015
Encara que no yera en la mia achenda pilarista, u precisament por ixo, lo concierto de Chicotén d'istas fiestas grans de Zaragoza estió toda una sopresa y fuent de bella reflexión. Iste colectivo mosical feba quaranta anyos y lo celebró con un concierto a on que participó buena parte d'a scena mosical pasada y present d'Aragón: Maria José Hernández y diversos integrants d'Ixo Rai, La Ronda de Boltaña, La Orquestina del Fabirol u Biella Nuei, entre atros, pasoron por lo scenario en una nueit plena d'emocions.

En lo suyo recorriu mosical repasoron muitos temas emblematicos, pero estió quan empecipioron con Ixo Rai quan los recuerdos y la emoción me plegoron en lo corazonet. Con Carta d'amor, ixe himno a los insumisos que estioron engarcholaus por tantos anyos, Ixo Rai me fació revivir los anyos de luita contra la mili y toda la ripa de conciertos que facioron parte d'a nuestra banda sonora d'aquellas envueltas. Lo 15 d'agosto no podeba faltar, y menos pa fiestas. Dimpués i arribó Roberto, de La Orquestina pa fer lo Pasodoble Maziello, y siguioron sonando temas como Ver para creer de La Bullonera, Mermelada de moras de La Ronda de Boltaña u bell par d'himnos de Labordeta: Quien te cerrará los ojos y, prou que sí, lo Canto a la Libertad, que zarró lo concierto a falta d'un zaguer bis.

No ye chusto la mosica que goso de sentir agora, pero sí la que implió casetes, CDs y MP3s por muitos anyos y que de cabo ta quan revisito. La triga estió tot un relato de la banda sonora de l'aragonesismo durant decadas. De cómo la mosica popular teneba ixa sensibilidat por lo territorio que tanta falta le fa a lo nuestro país. Sin ixa tradición mosical, probablement no hesen existiu Mallacán, Prau u Dechusban. Y sin ells, cal que no tenesenos hue  a Fongo Royo, Ni Zorra, Gaire u mesmo Krevi. Ixas cancions y ixas mosicas que tanto aprecisamos las que nos estimamos la tierra.

Aragón ye un país bien mosical. La cultura politica aragonesa y aragonesista va acompanyada d'una cultura mosical tamién. Tot ixo fa que tiengamos un contino, un relato completo, con tramas enreligadas, a on que podemos cambiar radicalment d'estilos mosicals con bells pocos pasos intermeyos, vinclando grupos. Las letras y mosicas de todas las collas aquí nombradas, y de tantas atras regular que ixuplido - ya lo siento -, recuentan la historia recient d'un país y d'as que luitan por cada diya por que la suya cultura contine viva.

Me pienso que lo folk nuestro no pasa hue por lo suyo millor momento, con claras excepcions como puedan estar Bosnerau u Vegetal Jam. Atros estilos sí que sobreviven de millors maneras. En tot caso, la mosica aragonesa y la cultura mosical aragonesista, ha viviu millors tiempos, tot y que siempre ha estau en una situación de febleza. Me fa miedo que ixe relato, constriyiu a traviés de decadas, bell diya se trenque. Por ixo no hemos de baixar la guardia y recordar que, igual como l'aragonés u qualsiquier atro patrimonio, si nusatras no lo protechemos dengún no lo fará. Asinas que continemos y milloremos la difusión d'as nuestras mosicas en las nuestras punchadas, en los nuestros conciertos y en la nuestra programación radiofonica. Asinas faremos chusticia a toda la nuestra chent que treballa por cada diya en que disfrutemos de cultura feita en lo país, y conseguiremos que en lo futuro, nuevas mosicas se barrachen y se chupeixcan d'o legau mosical aragonés.

miércoles, 18 de julio de 2018

PIR: Fer reviscolar un festival

Fa quatre anyos deixé d'ir, por primer vegada en muito tiempo, t'o festival PIR. Deixé por escrito los motivos en iste post. Quan se fan las cosas mal, cal decir-lo. Pero tamién ye de chusticia fer-lo quan se fan bien. Dende aquell PIR, creigo que la organización ha iu millorando y en iste zaguer, vivié un festival bien digno, que me recordó muito a los primers anyos que i fue, tot y habendo cambiau a-saber-lo.

En istos zaguers anyos, la publicidat ha millorau, y muito. Qualque mes antes ya conoixebanos la programación, que se fació publica con prou tiempo. Quan veyié que una d'as collas d'o sabado yera Bosnerau, lo festival pilló prous numeros pa que bi ise, ya que me pareixe que, quanto a folk, ye de lo millor que bi ha agora mesmo en Aragón. Por la suya calidat, prou que sí, pero tamién porque saben fer un directo bien entreteniu y bailable. Los dos discos que levan dica agora habrían d'estar en los repalmars de qualsiquier que le faiga un minimo de goyo ista mena de mosica y barruntan una carrera mosical sobrebuena.

Lo programa, un anyo mas, se fació en aragonés. Una gran iniciativa que arribó en lo festival fa bell anyo, dimpués de muitismo tiempo a on que la presencia d'a nuestra luenga yera radida de tot, u en muitos casos inexistent. Cosa grieu siempre, pero mesmo mas quan lo festival se fa en una zona con tanta vitalidat d'a luenga como ixa parte d'o Viello Aragón. Antimás d'a parte mosical, lo PIR presume, y con razón, d'estar un festival de CUTURA pirinenca y dengún no habría de dubdar de que las luengas d'os Pirineus son parte muit important d'ixa cultura. Nomas en estar-te bell par d'horas en lo PIR puetz parar-ne cuenta en sentir charrar euskera, occitano, catalán y aragonés si fas bella mica d'orella.

Todas dos cosas - lo programa bilingüe y l'anuncio d'a programación con tiempo - se levaban fendo bell anyo ya. La novedat arribó con la zona d'acampada. En lo debantdito post me queixaba d'a manera que se chestionó la zona en la zaguer edición que s'heba celebrau en Chasa. Personalment, ir-ie u no pas, pendeba en bella mida de trobar bella manera digna de dormir pa una persona que tien los quaranta a tocar. No guaire concietero, pero ya no un chovenardo. Iste anyo, la organización nos reservó un puesto de mal millorar. Una zona tocando a lo lugar, con buena hierba y mesmo bell arbolet pa fer brempa. Escusaus bien indicaus, zona pa deixar los autos y mesmo una cheta pa escoscar-nos bell poquet de maitins. Asinas sí. L'ambient, ya dende la nueit d'o viernes, yera bien pincho. Chent arrienda, d'a-saber-los puestos, nos i chuntemos pa compartir ista minoritaria pasión por la cultura popular.

En lo lugar, bien atendius. Puestos de birolla pa complementar a las pobretas d'o bar que quasi ni adubiban a atender a toda la chent que estiemos. Y las actuacions, como siempre, lo millor de tot.

PIR va a monico recuperando lo suyo puesto entre los millors festivals d'Aragón. Estió tot un referent y, fendo las cosas asinas de bien, ha preso unatra vegada lo puesto en la mia achenda de verano que nunca no debió de perder. ¡Larga vida a lo PIR!






miércoles, 18 de enero de 2017

Lo molinero y o folk combativo

En gravando o programa sobre versions de Tierra de barrenaus radio, m'aturé a ascuitar con ficancia a letra de Lo molinero, una pieza clasica d'o folk, en a versión gravada por a Ronda de Gudar "Astí queda ixo". La heba ascuitada un ciento de vegadas pero, por un regular, como qui siente plever. Y prou que sin lunetas moradas.

A letra charra d'un molinero que se suposa que buque con as zagalas que i levan o trigo pa fer farina. A canta preba d'avisar-les d'iste feito y les advierte de que si fan foriquetas con o moliner dimpués os mozos d'o lugar no las "pretenderán". No sabemos, pues en a canta no lo diz, si ixas trobadas sexuals son consentidas u no pas. No sabemos d'as estrucias sexuals d'o moliner, que talment sigan un reclamo, u si as mozas d'o lugars lo fan servir como alivio sexual, en una sociedat plena de "cazurros sexuals". En qualsiquier d'os casos, toda la canta ye una descripción de l'heteropatriarcau rural (l'urbano tien atros topicos) que, estando bien pensaus, decora con una napa de picaresca, a lo "ixotas de picadillo".

Si as mozas son forzadas por lo moliner, lo que se diz en a canta (que pa forro de bota ye bien animada), ye terrible. Si no en son, as mozas d'o lugar se suposa que tienen una vida sexual prou mierdera u que, en qualsiquier caso, o feito de vivir ixa sexualidat con o moliner, las fará estar refusadas en o lugar. Jodo petaca.

Tot isto me fació pensar bell rato sobre as letras en as letras d'as cantas folkis aragonesas. Si en os libros en aragonés, poquet a poquet imos salindo d'os topicos "crabas-cosas d'antes mas- a guerra -mont", pareixe que en a mosica, cuesta de salir-se-ne. A tematica d'os grupos folkis continan estando rurals, agroganaderas y "d'as cosas d'antes mas". Con bella excepción radida, u quan charran de "temas universals", o folk ye d'as pocas menas de mosica an que no trobamos una envista "combativa".

As pocas cancions que charran de qualcosa pareixida a la liberación d'a muller, lo fan en terminos nomás sexuals u coyunturals. As mullers son libres pa Santa Agueda. U bella muller punctual ye una persona con muito caracter que se imposa, y que destaca entre una población femenina de tot sozmesa. As mullers en o folk sufren, ploran, deseyan y son deseyadas, treballan ... pero qui vive aventuras, qui fa cosas importants, qui ye un heroi siempre ye un hombre.

Pocos temas politicos, fueras de l'aria agroganadera, protagonizan a mosica d'iste chenero. No se'n fa porque a o publico no lis faria goyo, u como no se'n fa, no bi ha publico folki "combativo"? Encara que no ye a mosica que más me cuaca, puyo totz os anyos t'o PIR y t'atros festivals, que tienen toda u buena parte d'a programación d'ista coda. A mayor parte d'a programación, por muit buena que siga, ye previsible y repetitiva. Mesmo o publico somos os mesmos dende fa muito tiempo. Ya nos conoixemos todas, u muitas. Y ye un publico que sí que me lo trobo dimpués en l'activismo politico y social. Que antimás reacciona por un regular prou bien a las innovacions en a mosica, y que ye bien ubierto.

Quiero pensar que cosas tant pinchas como "Mullers" de La Chaminera, que tenié a suerte de viyer en iste zaguer PIR, no quedará en una cosa punctual, sino que va fendo tranya pa la chent que quiere fer mosica "tradicional", pero con ixa component politica que tanto trobamos a faltar muitas. U que a la que ya existe, le quiere dar la interpretación historica critica que tanto cal. A mitificación de lo rural no puet ideyalizar seguntes que comportamientos ni normalizar seguntes qué relacions de poder.

Como en tantas atras cosas, en Aragón somos muit poquetas. Ya quasi no queda chent que faiga mosica en aragonés, como luenga principal. De collas folkis, por cada dia en tenemos menos tamién. Pero cuento que de buens mosicos, de publico, de ganas, y de espacio pa innovar bi'n ha a boticiegas.

¿Ye incapable lo folk de fer lo que por un regular entendemos por "mosica combativa"? Cal que no. A mesma Ronda se'n ye salida de cabo ta quan d'ixe "paisachismo". Os Chotos, facioron aquell "No más pantanos" que tamién se fació himno. Falta nomás un paset entabant pa que una colla folki faiga letras como las de Habeas Corpus. ¿Belun se i anima?





miércoles, 22 de octubre de 2014

Cronicas Pilaristas (6) Por as carreras

Si por bella cosa me pillo siempre vacanzas ta Pilars, ye por poder disfrutar de toda la ufierta: oficial, contraoficial, alteroficial, espontanea, programada, etc.... A soben, simplament fendo una gambada por a ciudat te trobas con as millors cosas de totz os Pilars. 

A caseta de Ordio Minero, en os puestos que se meten en Echegaray y Caballero, esdevinió a escape una visita obligada diya par d'atro. I teneban siempre punchadas dos chetas de Ordio Minero y atras dos de Castel, unatra biera artesana feita en LoPobo (Comunidat de Teruel). Todas dos bien buenas. 

A companyía de Chesús (a qui entrevistoron fa poco en Arredol), Quique, y a chent de Castel a qui bi conoixié, estió antimás siempre prou buena. Con una riseta en a cara, encara que levasen un trapacil d'horas de faina. Os primers antimás en penchar o cartel de "viedau l'alcohol a menors" en aragonés. Cartel que, gracias a la faina d'Arale, s'espardió por tot lo mercau d'Echegaray y parte d'as barras d'a Madalena.

Ta forro de bota, y por si a companyía d'os bierers no yera prou, te trobabas totz os meyodiyas con mosicos fendo pasavilla. Chent de Ixera, Gaire, Los Jaques, La Libertina, ... que nos deixoron sobrebuenos ratetz.



O mercau d'Echegaray s'ha tornau china chana un puesto de referencia ta fer o socalce. Antimás d'os mosicos d'a pasavilla, o feito de estar a l'aire libre, a o canto de l'Ebro y con mosica tradicional aragonesa terne que terne me fa estar-me-ie bien contento. Un poquet más de variedat gastronomica y uns pres más populars y ya sería quasi perfecto.

En atro puesto no guaire luen, en a carrera Alfonso, me trobé con una colla de mosicos de Bordeus, Los Teoporos, que me facioron firme goyo. M'aturé un inte ta viyer-los una miqueta y rematé viyendo dos tongadas d'a sesión que feban. O video lo penché a l'atro diya en Youtube, y aspero que as organizadoras de Tamborilé en prengan nota ta si quieren achustar-los. Pasemos un ratico buenismo!



lunes, 28 de junio de 2010

Ampraus 044


Ya un poquet más relaixau d'os mios afers de treballo, y dimpués d'as fiestas d'a Madalena, aspero tornar con bien de rasmia y muitas cosas intresants ta emplir o blog de conteniu. Prencipiar con un Ampraus no ye un sinyal d'orichinalidat, pero bueno. Asinas ye a vida. Ilustro iste con una sobrebuena vinyeta de Fontdevilla que publicó en Publico. Muito gran!

Fablando de tornadas, torna O chemeco d'as parolas, un d'os pioners en isto d'os fablogs. Y torna tamién citando a otri, en iste caso un articlo d'o País a on que charran de luengas en periglo y, prou que sí, i sale l'aragonés.

Octubre 17 nunca no nos dixó. U sí. Va y torna de cabo ta quan, siempre con videos intresants ta fer-se una rialleta como aquel que nos dixó d'o santo por tierra u iste nuevo que penchó sobre o baile d'o Mao Mao.

Purnas ye qui nunca no marcha y mesmo nos twittea A flama. Fa bells pocos diyas penchó un articlo d'opinión-vomeco amprau de o Heraldo. Espanyol y rancio son adchetivos que asoben van chuntos, pero lo de l'hombre iste ye brutal. O somarda analís de Purnas nos dixa tamién a rialleta que cal fer-nos ta no plorar deban d'iste panorama mundialero espanyolazo tan aburriu y inquesto que tenemos.

A lo menos en iste cabo de semana buena cosa de buenas chents (y de malas tamién) nos chuntaremos en Echo ta pasar un sobrebuen ratet en o PIR. A suya programación la podetz consultar en l'achenda gaitera ta qui l'intrese. No i viyemos fendo una bieras u unos sucos d'aranyons d'ixos tan buenos que fan por ixas tierras. Salut!

viernes, 28 de mayo de 2010

Programacíón estibera

Ya ye plegada a puenda de festivals y a escape podremos prencipiar a marchar cada cabo de semana, de lugar en lugar y de borina en borina... Ista anyada plega a rebutir de proposas. Bi'n ha de viellas y de nuevas. Muitas cosas que he iu replegando, más que más gracias a Arale. Aspero no dixar-me-ne guaires (bell una de seguras que me'n dixaré) y que tos faiga honra toda a información.

Charraire Fest: 12 de chunio. Pandicosa (Alto Galligo). Un festival que naix y que le deseyo que tienga bien de suerte. Actividatz mientres tot lo diya, centradas en as luengas d'Aragón. Teyatro, charradas, conciertos, tallers... un poquet de tot ta todas de todas as edatz. I colaboran antimás toda mena d'asociacions relacionadas con a esfensa d'as luengas d'Aragón. En a pachina suya podetz viyer toda a info.

Tamborile: 12 de chunio en Mezquita de Jarque (Cuencas mineras). Ye a segunda edición d'iste festival de mosica en a carrera. L'anyada pasada nos fotiemos tot lo diya seguindo a la colla que estase bailando y zorriando por tot o lugar. En o blog suyo podetz viyer fotos d'a parti más tranquileta, que de dimpués no bi'n ha y si miratz en youtube, i trobaretz más cosetas.

Fiestas d'a Madalena: 18 a 28 de chunio en o bico d'a Madalena (ciudat de Zaragoza). As fiestas d'iste bico se organizan de conchunta entre os colectivos y personas que i vivimos. O programa no ye publicau encara, pero bi habrá muitas cosetas muito intresants. Coinciden con as fiestas d'atro repoliu bico zaragozano, o Gancho. Quienta descordinación! Habremos de desdoblar-nos t'adubir a tot!

Poborina Folk. 25, 26 y 27 de chunio en El Pobo (Comunidat de Teruel). Primer festival folki d'o verano y ya tot un clasico d'os festivals de verano. Va por a docena edición, por bella cosa será. O programa no ye penchau en escribindo isto, pero ya podetz viyer a web suya a on que regular que lo pencharán a escape.

PIR: 2, 3 y 4 de chulio. Echo (Chacetania). Poco más se sabe por agora d'o PIR d'estianyo. Como repito todas as anyadas, en iste festival importa un poco igual qui bi tanya que siempre i femos sobrebuenos ratetz. D'a programación, como todas as anyadas tamién, no se'n sabrá guaire dica a zaguer semana.

Esfendemos a tierra: 17 y 18 de chulio. Artieda (Chacetania). Con China chana, Prau, Gen y Rebel Spell, Esfendemos a tierra fa a tercer edición ya. A morfuga que se i fa ya de tardis ye total! ¿Cómo ixublidar l'aurresku-breakdance de l'anyo pasau?. En a web d'o festival, que rebute de contenius, podetz conoixer a las collas, a los colectivos que refirman y asinas asinas.

Carrasca Rock: 23 y 24 de chulio. Exulve (Andorra-Sierra de Arcos). Un festival que china chana se ye fendo un clasico. L'anyada pasada, por si no lo remeratz, habió de cambiar a calendata por os fuegos que bi habió por a redolada. En ista edición, ya podetz viyer que tamién replegan ixa reivindicación de cudiar os nuestros monts y no ixublidar lo que i pasó y lo que puede pasar en cualsiquier d'os monts d'o país nuestro. Lo que se conoix por agora d'o cartel ye bien bueno y promete muita borina.


Como he dito antis, de seguras que me soi ixublidando de bella cosa. Sincusatz as organizadoras d'o que sía que ixublide. Encara manca muita d'a programación y tot lo mes d'agosto, asinas que isto no ye que una uelladeta de parti de tot lo que bi habrá iste estiu... Que tos faiga buen prebo y nos viyemos de borina!

domingo, 28 de junio de 2009

Planning de berano

L'atro diya un lector cutiano d'iste blog me dizió que ya no meteba todas as combocatorias borineras que gosaba de meter antismás y que, alabez, no s'enteraba de bellas cosetas. Asinas que, d'una bez, prebaré de meter tot lo bueno que tenemos iste berano, que no ye poco. De feito, ba a estar un gran berano.

A primer semana prenzipamos con o PIR, o festibal folk d'os Pirineus que podetz biyer o suyo programa aqui. Estiaño se ferá en Aragüés y Jasa, que ta yo ye o millor puesto ta fer-lo con totz os respetos t'Ansó y Echo. O programa ye mesmo pior que atros años, pero si ise t'o PIR por o programa suyo fería años que no i ese tornau.

A l'atra semana, prenzipiaremos a aber d'eslexir. D'una man, as fiestas teruelanas, que estiaño plegan con a polemica d'a mosica d'as barras en a carrera. D'atra un d'os conziertos d'o festibal d'o castiello de L'Aínsa. Tako y Azero, d'entre atros. Si o biernes tos sotz encara en Zaragoza, Jah'sta fa conzierto y si no los podetz biyer ixe diya tamién serán en o Pirineos Sur o 17 de Chulio.

Si tenetz prou rasmia, podetz prebar, en a terzer semana de Chulio, de fer l'animalada que teneba pensada yo. (A la fin no la feré por diferents custions). A ideya yera d'ir ta l'Aínsa o diya 17, an que bi ha un conziertazo de Macaco y Lamatumbá entre atros. (Qui no conoixcaz a Lamatumba charré d'els en iste articlo de fa bels meses.) Y prou que o sabado 18 cal estar en Artieda. Qui remeretz o festibal que fazió Chobenalla fa bels años en iste mesmo lugar, remeraretz una d'as más grans borinas feitas en iste país. Preixinatz que se ferá en ista edizión. Tot ba a millor, asperemos. Y m'ha dito un muixonet que tendremos un puesto dezent an que dormir.
..
A l'atra semana, o cabo de semana d'o 24-25 de Chulio podemos rematar o mes en l'Ariza Folk Festibal. As collas que i tañerán encara no son anunziadas, pero por lo que he sentiu bi irá o millor d'o millor. Continatz a la tisba que bi abrá muito más que no folk. Si no tos fa goi, iste cabo de semana tien un par d'alternatibas repinchas. Tres festibals, tres, s'han chuntau en un cabo de semana. Os que fan a competenzia a Ariza Folk ya tienen bels años de tradizión y son o Carrasca Rock d'Exulbe (Redolada d'Andorra - Sierra d'Arcos) y Lagatavajunto. Totz dos sobrebuens festibals que me fa duelo de perder-me.Con isto ya emos pasau tot lo mes de Chulio. Tamién se ferán bellas cosetas en Zaragoza y remeratz que si queretz que faiga publizidat de bella combocatoria podetz escribir a tierradebarrenaus@gmail.com.

viernes, 12 de junio de 2009

Berano turolense

Como tantas atras begadas dende a probinzia turolense plegan buenas notizias. Prenzipia o berano y de bez a puenda de festibals cada cabo de semana. Estiaño prenzipiamos bien luego. Maitín, de feito. En Mezquita de Jarque se fa, por primer y asperemos que no zaguer año, o festibal Tamborilé. Tot ye muito bien organizau: chenta popular, zona d'acampada... En o blog d'o festibal dizen como plegar-ie, bi abrá una chenta popular y actibidatz u conziertos mientres tot lo diya... y a nuei. Pasatz-tos por o blog y fetz una güellada. Entre atros i podremos biyer y sentir a Lurte y a os Gaiteros d'Estercuel. Qué puede aber-ie millor ta enzetar o berano?

Sin tiempo ni t'alentar, o cabo de semana benién tornamos t'o Sur. Ista begada ye un festibal más que consagrau, o Poborina Folk, que se fa en o lugar de El Pobo, a o canto de Teruel. Me fa bergüeña dezir que nunca no i soi estau, pero ye d'ixos puestos que, por una razón u por atra, siempre me quedo sin ir-ie. Con tot y con ixo, he sentiu tantas y tantas istorietas d'ixe festibal que regular que ye buenizo de tot.

Contino un bideo de Lurte. En os relazionaus de Youtube i aparixen atras d'as collas que tañerán en Mezquita, por si tos cal bella cosa más t'animar-tos.

lunes, 30 de junio de 2008

Conziertos, agua y istorias...

Como siempre, qui tien ganas de fer cosas no s'aburre ni en Zaragoza en o berano d'a Expo. Malas que remató as fiesta d'a Madalena, se fazió o Zaragoza Ciudad, Festibal que no podié ir-ie y ya me florió.... porque teneba asabelas ganas de beyer a Jash'ta con o nuebo disco suyo. Cal dezir que qui no lo aiga ascuitau que lo faiga de camín, que ye buenizo de tot.


Pues agora, ta no ir t'o treballo descansau garra diya, arrienda asoziazions han organizau una semana conziertos y charradas que se diz "Foro mundial de las luchas del agua". I son muitas d'as asoziazions que leban años luitando por a nueba cultura de l'augua y contra a especulazión. Encara que bi ha cosas que se podrían fer d'atra traza y tot ixo - que ya me sé a charrada que me foterá más d'un - a cosa ye que mientres una semana bi abrá charradetas en a Casa d'a muller y conziertos en a Plaza San Bruno. Rebell Spell, Lurte u los Bufacalibos por exemplo, ta rematar con a Ronda de Boltaña. Istos zaguers tamién serán en o PIR. Uffffff! Cuantas cosas, que poco tiempo y cuantismo reseco que aguantar...
T'o PIR, prebaremos d'ir-ie, pos parix que ye un d'os millors en bels años. A lo menos a primeras. Y tot ixo a tamás d'o catenazo de meter a Labordeta a la una d'o maitín. Xublidando o folki u no que pueda estar Labordeta, a suya calidat mosical u atras istorias, chico, a la una d'o maitín... como que no...
Como, con tot y con ixo, en o PIR, lo que menos importa son as collas de mosica, de seguras que i pasaremos un buen ratet.

jueves, 3 de abril de 2008

Que Abril!

Qui s'aburre ye porque quier... En que plega a primabera, parix que a todas as asoziazions, organizazions y coleutibos les prenzipia una alerchía a estar quietos y pretan a parar autibidaz a tot estrús. A lo conzierto d'iste domingo, responden dende Zerberuela, lugar inmortal, con unas chornadetas bien majas. Tallers, corridas de pollos y prou que un conzierto de Mallacán, Muskaria y unatra colla. Tot isto de baldes y con zona d'acampada t'os foranos... Que cabo de semana más majo que i pasaremos!

En tornar ta Zaragoza, prenzipiarán as XV Chornadas d'as luengas que organiza toz os años Nogara. Estiaño bi abrá tres charradas y l'acto d'o Sabado de maitins que parix bien majo. Sobre o charrador d'o biernes podez leyer lo que aparixió en O Chemeco d'as parolas fa poco. Y podez aprofeitar cuan baigaz t'as charradas ta mercar o nuebo Espiello, que ya ye en a carrera...

Ixe cabo de semana será a presentazión de Shadowmoor, a nueba colezión de Magic. Y tanimientres s'abrán chugau ya bels campionatos d'os Store Challenge en Freakland. Istos, antimás han esbiellau a web suya, que ya les caleba, y, en a mía opinión les ha quedau bien pincha.



Y a l'atro cabo de semana, se fan as chornadas por o Río Galligo. A info la tenez en iste binclo. Han presto un programeta bien majo y asperemos que l'orache nos acompañe.


A tot isto, cal adibir a Zincomarzada bis que se ferá en San Chorche, a Fiesta del Sol, as actibidaz d'a Frida Kahlo y asinas asinas... que si adubo en charraré más entabán.

Lo dito, qui s'aburra ye porque quier...

lunes, 28 de enero de 2008

Es de España y sus regiones...

ExpoFlufi no dixa d’enfolgar-me a bida. Iste maitin, ascuitando Aragón Radio, “la nuestra d’els”, deziban que ya yera presta a programación de mosica tradicional aragonesa que bi abría en a Expo. "Fote!" Me pensé mientres bel par de segundos. "A la fin sí que parix que a cultura aragonesa tendrá en a Expo bella chisleta (jejeje) de presenzia". Pero cal continar ascuitando todas as noticias dica la fin. Y dimpués d’ixe par de segundez, a locutora ha continau dizindo que Fulanico s’encargaba d’a programazión y que bi podríamos ascuitar cosas como ista que beniba contino. Y preta una jotera a cantar quemisió d’un lión (ya no sé si o zaragozano u lo de León que aparix en o escudo español) y que España entera se enardece al oir la jota. No conozco a resta d’a programación de ¿folk? ¿aragonés? que bi abrá en a Expo, pero si ixo ye o exemplo... Pos como en o Pilar. Joticas patrioticas que deziban los de Gomaespuma u Jotas Coloniales que’n podez leyer arrienda en Aragón Colonial.

Y asinas continamos, cada begada Aragón más S.L. y más chusmeso. Y aplaudindo as bondaz d’a Expo y Gran Stafa (que darán treballlo a toz!).

Jotas colonials en a Expo y t’a Feria d’Amostranza, ni brenca ni meya, que ixo ye cultura española y no cal dar-le diners como a la Feria d’Andaluzía, que, conzellera de Cultura mediante, s’ha independizau culturalmen d’España. Tanimientres, a lo menos, podremos ir siñando o manifiesto que han presentau un trapazil d’asoziazions a fabor de Amostranza ta que nos sientan (que no “ascuiten”...) una mica y que beigan que, a tamás de que a colonización cultural ye talmén a más fortal que se ye fendo dende o conzello en muitos años, a soziedat aragonesa no se dixa engañuflar y demanda Cultura Aragonesa con mayusclas.

Isto d'alto lo he escrito iste maitin sin mirar-me a web ni saber qué eba pasau en a pregunta que se fazió en o Conzello d'A Inmortal o pasau Biernes. Suerte que bi abió una camara ta grabar a bergüeñosa autitut d'os puliticos que bi eba y o caso que nos ferán.... Tos dixo penchau o bideo que cuento que ya abrez bisto en Purnas, Estricalla u Aragón Colonial...





viernes, 5 de octubre de 2007

Pilar, uoooooh, Pilar

Prenzipian os Pilars!!!! Bieeeeeeeen!!! Ta toz os que no tos fan mica goyo aclariré que soi d'ixas pocas personas que no son de garra lugar. Naxié en Zaragoza, igual como mis pais y a metat d'os lolos míos y aquí he bibiu toda la bida mía. Alabez, istas son as fiestas d'o mío lugar, asinas que ixa deleria que me fa ye parellana a la que la fa a cualsiquier persona as fiestas d'o lugar suyo... Con tot y con ixo, y continando con una chicorrona tradizión de bel par d'años, o conzello ha programau unas fiestas prou pobrichonas. Os mesmos conziertos de toz os años en os mesmos puestos y poca ufierta alternatiba. Os folkis abremos d'ir estiaño ta la Plaza d'o Chustizia, que asperemos que siga millor que S. Felipe que ascape se quedaba chicorrona. Encara que, continando tamién con ixa tradizión, a programazión folki ye muito floxa y con pocas collas aragonesas. A lo menos podremos ascuitar-ie a Lurte, Comando Cucaracha, Cadiera Coixa u Biellas Nuei, pero nos quedamos sin La Ronda (con o nuebo disco encara rusién), La Orquestina u los Chotos... O rock tampoco no sale guaire millor. Fito unatra begada, Marea unatra begada y asinas asinas... Iré t'o conzierto de Reincidentes que fa muito que no los beigo y que a lo menos por menos de bente euros t'ascuitas cuatro collas y no solo una. Ta foter-se-ie toda la nuei.

Entre os coleutibos sozials sí que se ye parando bella cosa millor u, a lo menos, diferén. Podez trobar informazión en o blog d'A Enrestida que, en iste sentiu (y en muitos atros), son más informaus que no yo.

Pero, como muitas begadas digo, os Pilars no son unas fiestas, ye un estau de l'esmo, asinas que encara que o conzello ufra lo mesmo que toz os zaguers años, encara que china chana me faiga biello y no pueda ni zorriar ni salir tantismo como me fería goyo, de seguras que faré un buen ratet y que muitos fablans nos trobaremos de borina por istos bicos y nos feremos buenas bieras y buenos charrazos.

jueves, 21 de junio de 2007

PIR 2007

Habemus PIR! A la fin ya se conoix a programazión d’o PIR 2007. Ta qui no conoxca iste festibal se fa toz os años en bals d’a Chazetania y bi tañen collas de Folk de toz os Pirineus. Tamién se i fan esposizions, tallers, mercau, zine.... Como toz os años as collas aragonesas tañerán, más que más, de tardis, fueras de Cadiera Coixa que autuará o Sabado de nueis (bieeeeen!). Cada año se fa en uno u barios lugars diferens (Ansó, Echo y Aragües y Chasa). Iste año toca Echo os diyas 6, 7 y 8 de Chunio.


De collas aragonesas i serán Lurte, Cadiera Coixa, Os Chotos, La Ronda de Boltaña, Val d’Echo y beluna más. A la resta no les conoxco encara que aspero que sigan buenos. Igual como en as fiestas d’a Madalena as cosas que se i faigan rai, pos lo millor d’iste festibal ye l’ambién que se fa entre toda a chen que bi imos. Ye una d’ixas fitas an que nos chuntamos buena cosa de conoxius, an que beyes a chen que no tornas a beyer dica l’atro año y an que conoxes chen de toz os puestos d’o Pirineu. Entalto lo PIR!!!!