Mostrando entradas con la etiqueta fiestas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta fiestas. Mostrar todas las entradas

martes, 14 de octubre de 2025

Pilars esbafaus

Acaba lo Pilar y las zaragozanas tornamos t’a rutina. Un almax, los cachirulos t’o calaixo y a devantar lo país. Dezaga quedan días y nueiz de retrobadas, de bailes, de bieras compartidas y capazos, muitos capazos. Y unas fiestas mas jautas que nunca. Porque iste Pilar ye probablement lo mas esbafau que haigamos viviu. Quí sabe si no será tamién lo menos jauto d’os que nos queden por vivir. Como tantas atras cosas, que ixo pase, ye en as nuestras mans.

Antes d’empecipiar ya teniemos bella polemica. Una d’ellas, bien sinyalera d’o modus operandi chuequista, estió la eliminación d’os puntos violeta d’atención, información y aduya contra las agresions masclistas. Eliminación que, seguntes l’alcaldesa no’n yera, en sustituyir-se por «espacios seguros unisex». Como la eliminación yera una mida impopular, ya que los puntos violeta han contrimostrau estar eficients y utils —con muitos matices que podríanos fer, pero que no son en l’obchectivo d’iste post— y teneban buena acullida entre las asistents a eventos multitudinarios, se decidió d'esbafar-los. Deixar-los sin lo contenius y l’esprito que les da sentiu. Chueca teneba una coartada. Las suyas defensoras, las concelleras peperas y voxeras y las suyas votants, teneban argumentos pa responder a qui senyalabanos lo evident. Deixar-los sin la suya razón d'existir ye quitar-los sin fer-lo. Ye una estratechia de primero de politica institucional.

Los Pilars han teniu de siempre una component popular. Las fiestas se feban en a carrera, ocupando ixa ciudat que las que i vivimos tanto goyo nos fa de recorrer, de fer-ie gambadas y de trobar-nos por astí. No remero, en os Pilars d’a mía nineza y choventut, fer ringlera pa cuasi cosa. Manimenos, nos trobamos agora con unas fiestas a on que, dende fa anyos, y no nomás por lo gubierno Chueca, se mira de vuedar tot ixe conteniu y potencial popular. Las carreras d’Independencia, antes mas zarradas a lo trafico y plenas d’actuacions, quinquillaires y bureu, agora se veyen igual que como cualsequier sabado. Las plazas a on que bi heba mosica y conciertos de baldes, con tematicas y estilos de toda mena, agora son rebutients de terrazas privadas. Tasament queda bel par d’escenarios «alternativos» y belún que se cuela en a programación principal. No quieren pilaristas, quieren consumidors. La miope uellada d’o sector hostelero les fa aplaudir con delera ixas politicas. Los mesmos que aplauden cómo se mira d’esbafar unatra fiesta popular como ye la cincomarzada.

Prou que Chueca no mira d’acabar con os Pilars. I hai a-saber-las cosas que le fan goyo y que mesmo refirman toda la suya ideolochía facha: toros, lucetas, baturrismo, superstición pilarista, misas, militars chugarriando con os avionez… Pero sí que mira d’acotolar toda la parte popular d’as fiestas. Que no pases ni un segundo sin consumir, sin fer ringlera, sin deixar-te una chanflonada en una hamburguesa instagrameable. Fer gambadas por Independencia no da likes ni ye moderno ni activa la maquinaria capitalista. Muitas d’as personas que sí que nos fa goyo las fiestas d’o Pilar no nos ne fa por la virchen, la hispanidat u atras cuestions de mayor u menor ranciura. Nos fan goyo por lo suyo caracter popular, por la tranformación que feba la ciudat en ixos días. Porque, pa las que amamos ista ciudat, ixos días son las nuestras Fiestas Mayors, la Fiesta Gran de Zaragoza, a on que todas nos podemos divertir simplament salindo de casa a veyer l’ambient.

Saldrán a decir que las fiestas son estadas exitosas porque no se cuántas personas han pasau por l'Espacio Zeta, por los FoodTrucks u por no sé dó. Que los hotels yeran a rebutir, que hemos teniu no se cuantismos visitants. Ixa ye la suya sola manera de medir la vida: usos, diners, consumo, consumo, consumo. ¡Que merques cosas, copón! Los Pilars remaneixen, sí, pero como los puntos violetas: esbafaus y sin lo sentiu d'a suya existencia. 

Contra tot ixo, autochestión d’a borina. Mantenimiento d’os espacios que tenemos, d’as iniciativas populars y ixamplar-las mas días y ta mas puestos. Y pa los partius y entidaz que treballen en lo institucional, recuperación d’o caracter popular d’as fiestas. Nunca mas uns Pilars esbafaus.

martes, 18 de febrero de 2025

Sant Valer no vale res (Editorial TdB 11x11)

Si a yo, que soi zaragozano de radigón, que siempre he viviu aquí, que amo ista ciudat tan rebonic y festello todas las suyas onomasticas, me la bufa la celebración de Sant Valer, qué no les pasará a los que les ha caliu venir-se-ne u a los que no sientan tanto la Immortal.

S’ha feito en istos días Sant Valer, lo patrón de Zaragoza. Y como toz los anyos, s’ha convertiu en la fiesta mas meh d’o calandario. Sí, s’ubren los museus de baldes, se mincha roscón, salen los capezutos y lo tragachicos… y prou. Un día de fer gambadas, como cualsequier atro, pero con ciercera y fredor, un miercres absurdo d’hibierno.

¿Por qué no sacamos d’una vegada ixa celebración que no importa a dengún, ni sisquiá a lo cristianamen, y movemos ixe festivo ta bel día que faiga mas honra? Ye una calendata fixa, que i hai anyos, como iste, que nian da pa puent. Bien cerqueta d’ixa atra absurdidat que ye lo nadal. Determinada por la mitolochía cristiana local y sin recorriu entre la sociedat ni lo teixiu asociativo. Sisquiá s’aproveita, estando lo patrón de Zaragoza, pa fer valurar la historia d’a nuestra ciudat, que a lo menos le daría bella mica de significau.

Lo calandario festivo, tot en cheneral, ye masa determinau por los concietos y celebracions catolicas. Bel día caldrá ubrir lo melón d’a Semana Santa, que movendo-se tantismo condiciona por eixemplo la planificación escolar y univesitaria. U l’exceso nadalenco, pleno de festividaz malament repartidas, en calendatas con evidents limitacions. Caldría pensar-se lo sentiu de fer ixe puent prenadalenco d’a Immaculada y la Constitución. Habríanos de dar-le una vuelteta a por qué celebramos aquí lo Día Nacional en Sant Chorche, atra movida cristiana, y no pas en lo 20 d’aviento y/u lo 29 de chunyo, aniversarios que sí que determinan la nuestra historia y realidat actual tot y remerar feitos de fa mas de 400 y 300 anyos respectivament. Y sería bueno revisar, en cheneral, que i haiga fiestas que han d’estar sí u sí un día determinau, inflexible, inadaptable, que provoca anyos plenos de puents y atros plenos de miercres festivos. Sí, un Cinco de marzo, se puet celebrar en día 3, 7 u 15. Si lo cierzo lo puet fer cambiar de calendata, ¿por qué no pas las necesidaz y la voluntat de qui lo celebramos?

La racionalidat en la planificación temporal d’o treballo y de l’ocio no ye incompatible con la conservación d’as cuestions mas importants d’as tradicions y festividaz aragonesas como se contrimuestra en la flexibilidat que sí que i hai con seguntes qué fiestas. Ixa racionalidat estió, ye y habría d’estar en lo futuro una d’as reivindicacions d’a izquierda transformadera.

Mas fiestas, mas aragonesas, mas populars y millor planificadas. Que no nos cal Sant Valer y ni una fiesta sin gaiter.

lunes, 7 de octubre de 2024

Chutes pilaristas

No sé si por lo cinismo que diz que t’entra con la edat u por que la situación politica ye en veras tan malisma como pareixe, en zagueras voi por la vida con prou pesimismo, caminando por ista ciudat que pierde personalidat por cada día, veyendo como las franquicias implen tot lo suyo centro esborrando comercios con decadas de tradición, peteniando por ixos barrios que han visto zarrar lo suyos centros socials con un teixiu asociativo bien feble, vivindo unas fiestas que han perdiu buena parte d’o suyo caracter popular.

Arriba Pilars con las ganas chustas y, de rapiconté, recibo en dos días dos chutes d’optimismo que me fan revilcar y pensar que encara i hai asperanza, que por muitas milongas que nos recuenten los medios somos un ciento las que treballamos terne que terne pa transformar lo nuestro mundo y lo nuestro país.

Lo primer chute vinió de man de l’antipregón de Radio Topo. Empecipió con una pasavilla por las carreras madaleneras. Aturando en los bars, recibius con buena amabilidat y simpatía por clients y treballadoras d’a hostelería fuemos arrocegando a la chent ent’o puesto a on que se feba la fiesta. Y astí, en aquella replaceta, fue plegando chent y mas chent, emplindo cada metro cuadrau. Bi habió firme borina, prou que sí, pero tamién reivindicación. Contra las infiltracions policials, por eixemplo, y por la libertat d’información, como pertocaba en un acto organizau por una radio libre. “El telediario es una mierda pinchada en un palo”, rezaba una viella pancarta con lo luengache claro y contundent propio d’a Radio. Los punyos se devantoron y las gargamelas patioron por los chilos que cantoron lo Canto a la Libertad de Labordeta. Por los altavoces sonoron cancions que no i cullen en las radioformulas y en luengas que tampoco no i troban puesto.

Radio Topo y toda la chent que s’acercó ta l’antipregón me furnioron d’ixa sensación, que ixuplido de cabo ta cuan, de que l’autochestión funciona, de que la organización horizontal y asemblearia ye capable de tot. Una nueit mas se sintió tot lo carinyo que centenars de personas amostroron a qui luitamos cada día por fer arribar atros mensaches y atras envistas.

Encara con lo chute -y lo reseco- de l’antipregón, se barruntaba lo concierto de La Ronda. Se’n charraba por los rez socials y las primers prebatinas de quedada se preixinaban por las colletas de whatsapp. La Ronda de Botaña, en Pilars, me fa siempre un poquet de galvana. M’estimo mas de veyer-los en bel lugar, en un ambient mas tranquilet y intimo. Pero cal estar-ie. Un ratet antes d’o concierto los bars d’a redolada rebuten aragonesismo. Capazos y amiguez, compas, excompas y a fe que bel futuro compa, fendo hordios y canturriando las favoritas. En la Plaza d’o Pilar, chent a boticiegas aguardando a que empecipie. Los rondadors son figuretas a lo fundo y he de mirar-me ent’as pantallas chigants pa enterar-me d’o que pasa sobre l’escenario. Cuatro cuatribarradas baldaneyan por devant. Beluna, con estrela. La mía, en casa, en bel calaixo be d’estar.

Con las primers notas, en un petén, recuerdo por qué La Ronda ye tan gran y por qué importa igual en qué formato vienga. Siempre emociona. Pa una vegada que no iba como un cesto, decidié de paladiar con ficancia las suyas letras.

Si se nos cae la casa se vuelve a levantar. El camino que unos hacen otros lo han de deshacer. Resistir es ganar. Cruzad ya los puertos viejos guerrilleros reconquistemos el país… 

En unas, glarimeta. En atras, rabia. En cualcuna, asperanza. Y en todas, amor por la tierra y la suya chent. Un mensache, que tot y tirar prou de recosiro, s’imple d’optimismo y de ganas de luitar. Charran de l’aragonés, d’a despoblación, d’a explotación d’os recursos naturals, de l’exilio, d’a migración, d’a nuestra historia y lo nuestro futuro, charra d’o que ye important, meten lo foco en lo que nos toca, en lo país real. Charran de tu, de yo y de todas nusatras.

Me quedo con lo de ¡No añoréis lo que ya fuimos!...¡Soñad lo que aún seremos! y a seguir fochando por l’Aragón que queremos.

En rematar lo concierto, la mayoría en jopa, d’a Plaza. Lo d’o Jotalent interesa prou menos. ¿Y Aragón? No es el Pilar ni la jota ni Torrero.

A pesar de toz los esfuerzos d’o Heraldo y atros medios y de toda l’aculturación espanyolista, La Ronda sigue movendo masas, Radio Topo arrocla a una patacada de chent que amenista d’atra información y a yo, en dos días, m’alegran los Pilars con dos chutes d’activismo que me motivan prou. Gracias.

lunes, 13 de febrero de 2023

Autochestión cultural y de l'ocio y centros socials. Tierra de barrenaus 9x11

Plegamos en la metat, si fa u no fa, d'a temporada con un programa a on que charramos d'un tema que sisquiá no tenese tantisma actualidat: las enrestidas d'o sistema contra tot lo que supose autochestión y ocupación y visibilización d'os espacios publicos. En ista nueva edición femos un repaso por belunas d'ixas enrestidas que venimos patindo en la nuestra ciudat dende habe anyos y por diferents gubiernos y institucions.

Empecipiamos con las fiestas d'a Madalena, eixemplo d'autochestión y d'organización popular que vive por cada anyo mas problemas institucionals pa celebrar los suyos actos mas sinyalers. Se prohibioron las chentas populars, ya va bell anyo que no se deixa fer la chera d'o solsticio, con decadas d'historia, y los actos que encara se permiten reciben pinyoras arrienda y acoso policial como respuesta.

Seguimos con lo Buñuel que, en grabar-se lo programa, no s'heba desaloixau encara. Lo Centro Social Comunitario yera lo centro social mas amplo y funcional de toda la ciudat y precisament por ixo, Azcón y los suyos complices han quiesto acotolar-lo. No quieren que sigamos contrimostrando lo que somos capables de fer y que i hai solucions alternativas y millors a lo suyo modelo capitalista, institucionalizau y aluenyau d'as necesidatz reals d'as personas y los barrios.

Repasamos, breument, por qüestions de tiempo, belatro eixemplos d'enrestidas contra ixa organización popular: la cincomarzada, la baixada d'a canal, las cheras de Sant Antón y Sant Chuan, l'acoso a centros socials... i hai muitos eixemplos d'a suya fobia a que lo pueblo tienga alternativas d'ocio que no pasen por lo consumo seguntes las suyas reglas.

En la parte mosical, tos convido a ascuitar cancions que parlan de barrios, de centros socials y d'a suya vida cutiana con tres temazos de grupos aragoneses, valencianos y vascos.

Ya hemos reblau masa. Ye l'hora de recuperar las nuestras fiestas y los nuestros centros socials.

Recuerda que puetz ascuitar totz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #140


jueves, 26 de enero de 2023

Vivir la carrera

A monico y sin masa estrapalucio, los colectivos y organizacions socials y d'izquierda imos perdendo la carrera. No lo digo en lo sentiu de que se pierda refirme popular. Creigo que si fa u no fa somos tant bien, u tant mal, como fa bella decada. Pero sí hemos dispareixiu en buena mida d'a carrera. L'autochestión d'espacios culturals y d'ocio y la ocupación de l'espacio publico yera antes mas una prioridat. Talment tamién una necesidat, en no existir la patacada de formas de comunicación que tenemos agora. Substituir los retz socials fisicos por los virtuals ye, en la mía opinión una grieu error que nos ye pasando factura. La comunicación ye de tot diferent, perdendo las posibilidatz de debat, empatía y interpretación d'o luengache no verbal que sí que i hai en lo mundo fisico. Trobar-nos en las carreras, prener-las, tener un ocio no mercantilizau, intercambiar opinions, circumstancias vitals, vivencias... ye tot menester si queremos construyir barrios vivos y sociedatz sanas.

Las fiestas d'a Madalena son buen eixemplo d'ixo. China-chana, dende lo concello s'ha iu enrestindo contra un modelo autochestionau y participativo que yera sinyalero en la nuestra ciudat y que contaba con un gran exito adintro y difuera d'o barrio. Manimenos no reblamos y iste anyo empecipiamos dende ya a organizar la nuestra Semana cultural que, como siempre, se fará pa lo solsticio de verano. Lo 4 de febrer empecipiamos con un vermutico pa veyer-nos las caras, fer partache de todas ixas vivencias y prencipiar a organizar-nos. Fará honra, tamién, pa replegar bella perra que pague las pinyoras con que lo concello preba d'acotolar los nuestros actos. Y antimás d'a minchanga y los traguetz tendremos la mosica que nos proposarán las Sororitrap. De tot isto, y muito mas, charraremos en l'onceno programa de Tierra de barrenaus radio. Tanimientres, comparto lo manifiesto que s'ha feito pa ista primer convocatoria. ¡Nos veyemos en las carreras!  

MANIFIESTO: ¿Nos deixará lo concello vivir la carrera?

En lo barrio d’a Madalena somos de vivir la carrera, de compartir con vecins y vecinas arte, cultura, mosica, folclore u reivindicación.

Pero en zagueras qualsequier prebatina d’actividat en las carreras, beluna arradigada dende habe decadas como la chera de solsticio de verano, se traduce en pinyoras, se prohibe dreitament u se mete toda mena d’entrepuces burocraticos que las fa inviables.

Qualsequier actividat que no siga institucional, ye claro. En ixa cerra que las personas vivimos en libertat y en la que demandamos lo nuestro dreito a expresar-nos.

Una d’as zagueras tongadas de pinyoras arribó en la pasada Semana Cultural d’a Madalena con tres que en metioron a los tres actos mayoritarios que se facioron en diferents puntos d’o barrio. Tres pinyoras quasi a l’arreu que, tot y que buena emprenyadura economica, nos nos empachará de seguir con lo desarrollo d’unas chornadas como son la nuestra Semana Cultural, que suposa 34 edicions d’historia viva d’iste barrio.

Nos dan notorio tamién de que mientres lo Pilar i habió pinyoras pa las barras populars y dificultatz arrienda pa fer actos en la carrera. Un empandullo de papelamento que leva meses pa organizar un simple concierto en la carrera u bella punchada de baldes.

La zaguer prohibición estió la d’a chera de Sant Antón en Torrero.

L’agravio comparativo ye considerable.

Pa Fiestas d’o Pilar qualsequier acto organizau por lo concello se puet sentir dende meya ciudat con un estrapalucio que supera prou lo limite permitiu.

Se puet tallar lo trafico pa celebracions relichiosas, afectando a catolicos y no pas. Se pueden fer petar toneladas de polvora u montar un recinto ferial que prene Val d’Espartera dos semanas.

Pero para cuenta con montar una verbena u vermú respetando con ficancia los horario, que siempre lo femos, u prebar de recuperar fiestetas populars perdidas como la Chera de Sant Antón u la de Solsticio de Verano. Las cheras populars, d’atra man, tampoco no podioron fer-se en lo barrio de Torrero, a on que levan decada arroclando a milenta personas.

Tot ye entrepuces burocraticos y emboliques de man d’o mesmo concello que, por eixemplo, montó una chera en lo preto d’a Plaza Sant Francho.

Queremos recuperar la carrera, vivir-la, fer-la nuestra y convidar a que tot lo mundo lo faiga.

Estar una bufada d’aire fresco dillá de pinyoras y prohibicions de toda mena. Pero tamién queremos convivir y respetar lo decanso d’as nuestras vecinas. Que si existe bell problema podamos charrar-ne en cuenta de ninviar a lo guardia con la charrasca. Siempre lo dialogo antes d’o castigo.

Vivir la carrera, estar carrera y convivir. ¿Te i apuntas?


 

 

jueves, 16 de junio de 2022

Ganicas de fiestas d'a Madalena

Entre toda la parrafiquera de razons que tiengo pa vivir en La Madalena, una d'as mas importants ye la suya vida vecinal. I hai en tot lo barrio un bullir d'ideyas y de personas inquietas con ganas d'organizar cosas y la capacidat de fer-lo que va muito con la mía manera de veyer lo mundo. Las fiestas, la clamada Semana Cultural, en ye un buen eixemplo. Arredol d'o solsticio de verano, tot lo vico s'organiza pa fer actividatz de toda mena y que durant diez días bi haiga mesmo mas movimiento. Las vecinas, que ya somos d'estar-nos en la carrera, quasi ni entramos en casa. Y tot organizau a pur de voluntariau, cooperación, autochestión y, como diz lo lema d'estianyo: muitas ganicas, que n'i hai a embute dimpués d'istos dos anyos de pasa.

En ista primer edición libre de midas covid torna t'a carrera la corrida de pollos de Nogara, la visita a lo claustro de Sant Nicolás, que atro anyo me perderé en fer-se de maitins, los conciertos, la milenta d'actos pa la cachimalla, las procheccions y debatz, las visitas culturals por los bars y las cantonadas d'o barrio, que amagan historias dende tiempo d'os romans y, sobre tot, y fuera de programa, los capazos que nos imos a pillar todas terne que terne. Los cabos de semana, prou que sí, programación especial con las grans borinas de man de colectivos como Radio Topo, l'AVV Arrebato u lo CSO Kike Mur. Tot lo programa se puet consultar en la suya web.

Iste yera l'anyo que quereba tornar a estar en la organización tot y que no he puesto ni baixar ni colaborar tot lo que m'hese feito goyo. Ixo sí, en las asembleyas que he puesto ir-ie he trobau a-saber-la ilusión por tornar a fer tremolar lo barrio. Bi heba miedo a que la perda de musclo organizativo y asociativo d'a zaguer decada y que la cansera d'a pasa fese imposible unas fiestas como las d'antes. Manimenos, la respuesta de asociacions, comercios y personas ha estau emplir d'actos ista Semana Cultural que barrunto que ye simient de reprener la rasmia que siempre ha caracterizau lo barrio.

A l'endrecho nos trobamos los entrepuces d'una administración local que quier acotolar con toda la participación y organización popular. Ya habe anyos que consiguioron que deixasenos de fer las chentas en las carreras con malas sincusas de reglamentos sanitarios. Estianyo, en primeras, no se fará la gran chera d'o solsticio por qüestións de seguridat d'incendios. Les ha pasau parellano a la chent d'atros barrios como La Paz. Todas dos cheras con decadas de tradición y que bien podrían haber-se declarau fa anyos fiesta d'intrés local u patrimonio inmaterial. A Azcón le tiene igual la nuestra seguridat alimentaria u d'incendios, tiengamos-lo bien claro. Si istas actividatz las fese la parroquia de Sant PitoPato u se fese una chura de bandera espanyola, u simplament servise a los suyos intreses, toda la papelamenta s'hese solucionau en un tres y no res.

Lo facherío, la chent de perras d'a ciudat, ya tien las suyas fiestas, los locals a on fer-los, y si no, les ne deixa lo concello, que pa ixo ye suyo. La resta no tenemos que las carreras y antimás no queremos deixar-las. Queremos estar-ie y vivir-las. Trobar-nos-ie, chuntar-nos-ie, y fer visteras todas las nuestras inquietutz. Ixo ye lo que les preocupa y no pas la nuestra seguridat. 

Viviremos istas fiestas con l'alegría de siempre. Nos chuntaremos en las carreras y bars. Y d'ixa intelichencia colectiva ha de salir la rasmia pa reprener lo nuestro y que a l'atro anyo tornen las cheras en totz los barrios, y las chentas en las carreras. La Semana Cultural d'a Madalena ye muito mas que fiestas. Ye autochestión en marcha y unatro paso, decisivo, en la recuperación d'as carreras de man d'as que siempre i somos.

martes, 16 de octubre de 2018

Chelo negro regalau. Cronicas pilaristas 2018 I

No soi guaire amigo d'os tributos, ni d'os AC/DC, pero de Black Ice (tributo a AC/DC) m'heban charrau tanto y tant bien, que lo martes de Pilars va decidir d'ir a veyer-los t'a carpa d'os Food Trucks. Antiparte, ixe dia no i heba cosa mas que fer adintro d'a mia achenda pilarista, asinas que a priori, yera un buen plan. L'ambient entre lo publico yera variau. Heavies de todas las edatz, prou que sí, pero tamién muita chent "sin pintas".

De tributos, por si nunca no hetz estau en garra evento d'ista mena, n'i hai que simplament fan la mosica d'o grupo que pertoque, y n'i hai que preban de pareixer-se-ie tamién en lo vestuache, la forma de mover-se por lo scenario u cosas asinas. Black Ice son d'os segundos. Los mosicos, mas que mas lo cantaire y lo guitarrista que feba d'Angus Young imitaban a los suyos alter egos australianos, con ixas maneras d'estar sobre las tablas tant caracteristicas. Lo vocalista mesmo se va marcar una gambadeta por dencima d'as barras animando a un publico que en primeras pareixeba una mica fredo. 

Pero entre canción y canción, se colaban falcas publicitarias mica afortunadas. Va acumular las primers fateras que va decir lo cantaire a un remedo d'una hipotetica actitut de farute de l'orichinal d'AC/DC. No los conoixco tanto como ta saber si l'orichinal ye asinas, por lo que va decidir suposar ixo. Un d'os primers "chistes" va arribar a cuenta de que l'equipo de futbol masculino de Uesca, diz que iba zaguero en la liga. "Futbol, localismo, .... bueno, rai. Cosas d'os futbolers que no adubo a entender..." me va pensar. Ya dimpués en van arribar de mas grieus.

Un d'os temas cunyaus d'istos Pilars va estar lo d'os lazos amarillos que se van colocar en Zaragoza y Fraga recordando a los presos politicos catalans en l'aniversario d'o suyo engarcholamiento, y la coincidencia d'iste feito con que belun va pintar d'amarillo un simbolo cristiano que i hai en l'Aneto. En una d'as pausas entre canción y canción, se va tractar como chent de radida intelichencia a los autors d'istos feitos, sin mica critica, prou que no, a que un anyo dimpués la democracia espanyola contine tenendo presas u obligadas a l'exilio a una serie de politicos y activistas por haber posibilitau que la chent podese opinar sobre lo suyo futuro. Un afer que poco u mica tien relación con AC/DC. Manimenos no va sentir garra parola sobre los suyos companyers de profesión Valtonyc, Pablo Hasél u Strawberry, por eixemplo.

La zaguera que va sentir, porque va marchar-ne poco dimpués, va estar la pior. Va empecipiar lo suyo innecesario speech con una critica a lo reggaeton. Ya va comentar en un post anterior, que la mayoria de criticas d'a chent enta ixa mosica, amás de fer evident que qui las fa no la conoixe mica, nos aviella anyos a embute. Soi seguro que si qui la deciba fuese naixiu d'os anyos trenta u quaranta, hese teniu la mesma actitut ent'o rock duro y los AC/DC. Lo speech remataba la suya critica a tot un chenero mosical con que "teneban unas letras que les feban muito goyo a las feminazis". I hai parolas y expresions que son sinyaleras y que nomas con decir-las contrimuestras toda una ideyolochía: Vascongadas, progremitas, l'anterior chefe de l'estau, lazi, farmafia, rechión, .... y prou que sí, feminazi. (Si queretz saber mas sobre l'orichen d'ista parola, aqui tenetz un buen video).

Ye la rematadera que lo faiga dende un chenero tant masclista como lo heavy a on que nos trobamos letras en toda la suya historia, que fan que Maluma pareixca d'o 8M. Regular que como son en anglés, y lo conoiximiento meyo d'a luenga ye tant radiu, talment no n'hesenos parau cuenta. Pero quan fas un tributo a AC/DC puet estar que haigas de leyer un poquet las suya letras, por si i hese qualcosa que no en podeses presumir guaire.

Va marchar ta casa sin que hese rematau lo concierto, comentando con las mias amigas la pena que yera que un grupo tant potent mosicalment, deixase que se malmetese un show prou bueno, por tener un cantaire tant cazurro y bocatoba. Prou que la colla tien dreito a decir lo que quiera aproveitando lo suyo microfono. Y yo a criticar los suyos mensaches baturristas y de tot gratuitos en un homenache a AC/DC.

martes, 18 de abril de 2017

Un ateu fendo fiesta en Semana Santa

Todas as Semanas Santas as ateas nos hemos d'aguantar como se nos invade la ciudat u lo lugar con ixa mena de Viñarock d'o cristianismo que se fa en istos diyas. Hemos de viyer como se les permite a las cofradias fer cosas que sisquiera gosarianos demandar y que, en caso de conseguir-lo, nos viyeríanos en una campanya mediatica de persecución de tantas que nos tien acostumbradas la dreita nacionalcatolica. Unatro de tantos efectos perchudicials pa la nuestra salut mental ye o mantra cunyau que eixemplifica tant bien iste tweet que leyié fa poco: "Los ateos deberían trabajar toda la semana santa porque eso de irse de vacaciones gracias a alguien en quien no creen es incohoerente. #DeNada". Creigo que a la mia lectora media no le cal que l'aclareixca cosa, pero por si un caso:

Si as ateas, y tamien as relichiosas, tenemos dreito a vacanzas y a diyas de fiesta, no ye gracias a garra ser sobrenatural. Ye gracias a los millons de personas que luitoron por tener ixos dreitos laborals, y a las que continan, por cada diya, desfendendo-los. Nomas a ellas he d'agradeixer-les que no m'haiga caliu treballar en istos diyas. Os mios dreitos, por muito que quieran beluns, no los condicionan las mias creyencias, sino la mia condicion de treballador.

Ni as ateas, ni tampoco as relichiosas de qualsiquier creyencia, no pueden esleixir la mayoria de lo suyo calendario laboral. Vivimos en un estau entregau a lo catolicismo, y que de aconfesional nomas tien lo nombre. Si de yo dependese, no tendría fiesta ni en Semana Santa ni en Nadal. Son dos calendatas que no me suposan cosa y que no tienen garra significau pa yo. A Semana Santa, pa forro de bota, sisquiera tien una calendata fixa, con tot lo problema que ixo creya en as programacions interanyals laborals y educativas.

Fueras de bella excepción, como lo 1 de mayo, os diyas de fiesta en l'estau espanyol vienen decidius por os representants d'una relichión.  Qui no i somos d'alcuerdo, no podemos que asumir ixos diyas y tricolotiar-nos con as chefas pa que nos den fiesta os diyas que en veras nos importan. Entiendo que cal tener una organización de l'anyo, y que probablement a mayoria trigaria ixos mesmos diyas en caso de poder fer-lo. Pero ye un debat que nunca no s'ubre y, como en tot en lo que no podemos decidir, habríanos de platenyar-nos qué diyas de fiesta queremos, como, pa que, y quals son os intreses festivos d'as que treballamos.

Asinas que no, no daré gracias a garra ser sobrenatural por tener fiestas. Les ne daré a todas las que luitoron y luitan por os mios dreitos laborals. Si bell diya me deixan esleixir, lo mas probable ye que no trigue la Semana Santa pa estar de fiesta. O tweet ye tant absurdo como decir que as fachas no habrían de tener fiestas laborals porque no creyen en a luita sindical y de clase que les n'ha conseguiu. Como todas as personas tiengo incoherencias a trompicuesco. Fer fiesta en Semana Santa, no en ye una.

miércoles, 8 de junio de 2016

Abolir a Semana santa?

Fa poco Pablo Echenique, de Podemos,  tornaba a asegurar por Twitter que en o programa de Podemos no ye l'abolición d'a Semana Santa. Tornaba a fer-lo dimpués de que ixe partiu en Andalucía hese d'aclarir lo mesmo fa bell mes, por unas declaracions de Begoña Gutiérrez, una d'as personas d'a executiva podemita d'alla. Ixas declaracions deciban que "si gubernamos, y se planteya sacar a Semana Santa, os ciudadanos decidirán". Ye decir, que caleba, primero, que gubernasen, lo que nomás pasaría si han conseguiu un refirme popular muito important. Segundo, que belun planteyase sacar a Semana Santa. Ye decir, que una parte d'a población, dreitament u vía representación institucional, planteyase cambios u l'abolición d'a Semana Santa. Y tercer que, en un hipotetico referendum, proceso de consulta, u como lo quieratz clamar, a población decidise fer-lo asinas. ¿Quál ye o problema en ixo?

Prou que, como de cutio, o catolicismo s'alticamó, prencipió a fer aparatos y dedució, d'ixas declaracions, que os malvaus comunistas, podemitas, minchaninos y cremailesias, iban a vedar as celebracions semanasantils. En Andalucía ta forro de bota! Faro catolico d'a Tierra!. O mensache, rebutient de demagochia, s'espardió en os medios de masas y, ta sopresa mia, chupió más que no creyeba. En ista Semana Santa pasada, en dos conversas allenas que yera fendo orella sentié decir "agora que los de Podemos van a sacar la Semana Santa...". Ignorando, prou que sí, que Podemos sisquiá gubierna en Aragón u en Espanya.

Ye una pena que o catolicismo tienga tantismo poder mediatico como ta silenciar un debat que habríanos de tener antes con antes y que no ye atro que os criterios t'as vancazas laborals. Como ateu y ateista, una d'as cunyadadas que más a soben m'he de sentir, ye ixa de "Sí, sí, ateu, pero bien que fas as vacanzas de Nadal" (u Semana Santa, Sant Valero, u qualsiquier atra). Antes feba o poder d'explicar-les que yo, igual como a resta de chent, no puedo trigar as mias vacanzas. Que si podese, de feito, no tendría vacanzas en Semana Santa ni en Nadal, dos calendatas que me fan prou pampurria. Les prebaba d'explicar que a chent tenemos vacanzas no gracias a o catolicismo, sino a la luita obrera que dimpués de muitos anyos consiguió que tenesenos os diyas de vacanzas pagadas que hue tenemos. Cada vegada lo foi menos, pues me resulta prou canso.

As treballadoras tenemos, gracias a ixa debantdita luita, un numer de diyas de treballo y de vacanzas a l'anyo. A mayoría d'ixas vacanzas vienen imposadas por un calendario festivo controlau, en una parte muit important, por as fiestas que celebra una parte d'a sociedat. Ixe calendario, antimás, ye de tot ilochico y a Semana Santa ye o maximo exponent d'ixa manca de lochica. Una fiesta que cambea de calendata cada anyo, dependendo d'a luna y que condiciona estudios, treballo u mesmo os ingresos de buena parte d'o sector turistico que, pendendo d'a calendata que toque, puet dar-le perras ta sobrevivir, u fer-le zarrar o negocio.

As fiestas patronals d'os lugars son atro claro eixemplo de falta de lochica en as fiestas. En Andorra se celebran, por eixemplo d'o 7 t'o 11 de setiembre, toque como toque. En iste 2015, como cada cierto tiempo, cayó de lunes a viernes, empachando que muitas d'as personas vincladas a iste lugar podesen disfrutar d'as fiestas y que fuesen economicament menos viables. En iste caso, a culpa no ye d'a relichión ya que as calendatas sisquiá vienen dadas por o santo d'o lugar, que ye ta chinero.

M'alcuerdo tamién de quan yera universitario y todas as fiestas patronals d'as facultatz tocaban ta primavera. En estar a l'aire libre, porque las febanos encara en a plana que bi heba a la fin de Miguel Servet, nos caleba buen orache. Manimenos as pobretas de Dreito la celebraban en lo preto de l'hibierno porque o suyo santo les tocaba en ixas calendatas. Si en as facultatz más "d'izquierdas" ni se planteyaban cambiar o diya de celebración d'o centro d'estudio, como ta fer-lo en Dreito, bastión d'o facherío universitario.

Tiengo a suerte de vivir en Zaragoza y de que as fiestas mayors d'a mia ciudat tocan en Octubre. Encara fa bueno y se pueden disfrutar. Pero con tot y con ixo, yo soi partidario de cambios. No m'importaría mica, por eixemplo, que s'adelantase bell par de semanas y fer-las a la fin de setiembre ta guarenciar-nos millor orache, sin pisar guaire a las fiestas d'atros lugars aragoneses. Tamién creigo que s'habría de zarrar más diyas tanto a universidat como en os centros de treballo. D'an se pueden pillar ixos diyas? Tenemos calendatas ultraabsurdas como a Concepción u Sant Valer an que m'atrevería a decir que o 95% d'a sociedat no celebra cosa. ¿Por qué no se pueden trasladar ixos dos diyas, por eixemplo, t'as fiestas mayors?

¿Por qué no podemos a ciudadanía decidir quan queremos celebrar as fiestas d'a nuestra ciudat, d'o nuestro país, de l'estau, ....? En qué momento se dio por supuesto que todas hemos de tener as fiestas quan lo decida la ilesia catolica? No soi charrando de vedar ni suspender as celebracions d'as cristianas. Soi charrando de qüestionar que todas haigamos de tener fiesta en ixos diyas y no pas en atros. A resta de confesions relichiosas y prou que as ateas, no tenemos fiesta os diyas que queremos y ixo no nos empacha de celebrar as nuestras festividatz como podemos.

Se pueden quitar os pasos, se pueden fer todas as cosas que quiera que faigan as cristianas ixos diyas, sin que a resta haigamos de condicionar o nuestro ocio a ixos costumbres. Cuento que as personas que van o diya de Sant Valer a besar o troz de calavre, pueden fer-lo de tardes, no? Asinas, a resta podríanos tener un diya más de vancanzas en unas calendatas que nos cuacasen más.

As fiestas han de decidir-se con razons lochicas y de conchunta entre todas as ciudadanas. Soi seguro que, de fer-se un debat publico y participativo sobre as calendatas d'as vacanzas, as cosas no cambiarían guaire. Ye muit dificil de cambiar costumbres y ritos de fa sieglos. Pero ye un debat que nos han furtau y que, malas que insinuas d'ubrir-lo, bi ha qui s'alticama y t'acusa d'os mil mals d'o mundo. Regular que a Semana Santa, por eixemplo, sobreviviría, pero a atras como os debantditos Sant Valer y a Concepción, no les daría tanta fortuna.

jueves, 7 de noviembre de 2013

Fiestas, borinas, conciertos y escusaus

Encara que feba ya tiempo que teneba pensau escribir iste post, lo que nos pasó en as zaguers fiestas d'o Pilar me fació reprener-lo. M'explico. Fuemos, como ya va estando tradición, t'a Fiesta d'a biera que se fa en Val d'Espartera bells quantos amigos. Como de cutio, dica las 11:00 u asinas no bi habió guaires problemas. Zorriabanos, pichabanos, cantabanos, ... En prencipiando a nueit as ringleras en os escusaus prencipiaban a fer-se más y más largas. Dica que plegó l'inte, como todas as anyadas, que quasi hebas de meter-te a fer ringlera en salir de l'escusau.

L'anyo anterior, debant d'iste problema, nos ne salibanos difuera d'o recinto a pichar en uns escusaus que bi heba a o canto y a on que bi heba muitisma menos ringleras. Manimenos, estianyo feban pagar un euro cada vegada que se i saliba, con lo que todas pichabanos aintro. En bell inte d'a nueit, bella persona d'a organización pensó que ixo, a la larga, iba a dar problemas y decidió de deixar salir-ne de baldes. A rumor corrió por tot lo recinto, y muitas decidiemos de ir difuera a pichar. Pero bell saputaz heba decidiu de tornar a cobrar. Tot pichando-nos prencipiemos a demandar fuellas de reclamación. Ta forro de bota, nos ne dioron d'a Generalitat Valenciana, que aquí no valen ta cosa. A la fin, y debant d'a clamada d'una d'as personas afectadas, a policía vinió y les fació quitar as fuellas de reclamación d'o Gubierno d'Aragón, ta goyo d'arrienda personas que yeran deseyando de queixar-se por isto.
M'han dito que a l'atro'l díya ya no cobraban por salir-se-ne a pichar. No sé si será verdat u no...

O caso ye que, en quasi totz os conciertos, fiestas, borinas, y actos publicos masivos, me trobo con problemas parellanos. Una falta total de planificación a l'hora de meter prous escusaus.

En o Birragoza de fa dos anyadas no sabioron calcular a cantidat de chent que iba a ir-ie. Ye normal. Yera o primer anyo que se feba y les superó con muito. Estianyo, a organización estió impecable. A fiesta d'a biera de Val d'Espartera leva prous anyadas fendo-se-ie como ta no saber quanta chent va a tener cada diya. Y no demando que pueda pichar a l'inte, pero a lo menos que bi haiga unas ringleras asumibles ta qualsiquier vuixiga humana meya. Y si no, que no les den a licencia. Ta cabidar costes se escusan bells quantos escusaus (y antimás a biera negra d'estianyo yera Mahou) y antimás te cobran 1 € por salir-te-ne, ixo sí, quan les agana.
En muitos conciertos organizaus a l'aire libre, tamién m'he trobau con cosas parellanas. En Sant Bruno, por eixemplo, quasi siempre. Que has d'ir t'o bar d'a cantonada, sin que ells tiengan porqué pagar o concierto que tal u qual (u mesmo lo concello) ha organizau astí, sin meter-ie escusaus. Y asinas asinas en toda mena de puestos. Rai qui l'organice, os aforos u a edat meya d'os participants, en pocos puestos trobas una buena chestión d'escusaus.

Tot ixo, antiparti d'estar un verdader empandullo ta qui tenemos problemas en os nuestros vodiellos, vuixigas u quemisió (lo tiengo sin diagnosticar), ye una focinada en tot l'arredol d'a on que se fa l'evento en qüestión. Carreras, cantonadas, garaches, ... amaneixen con ixa pudor a pichaus, y mesmo a lo que no son pichaus, fendo d'a nuestra ciudat una zolle, y dando más faina a los ya explotaus treballadors d'a limpieza.

Mesmo en toda la ciudat ye de dificil trobar un puesto a on que poder pichar y que no siga un bar. Quan treballaba en a carrera, agradeixeba a-saber-lo os escusaus d'o Caragol, tot lo diya ubiertos. L'atro diya m'enteré en a radio que o concello teneba un convenio con os bars d'os Parques de Zaragoza que heban de deixar pichar a tot qui querese, rai si yera client u no pas. Ixa yera una d'as condicions ta tener a licencia y me pareixe una ideya buenisma. 

A las interpresas grans, como qualsiquier d'as que organiza macroeventos en Pilars, caldría obligar-les a tener una cantidat acceptable d'escusaus por aforo. Y d'as organizacions autochestionarias, caldría asperar que a suya conciencia les fese preveyer y meter solucions a iste problema y no deixar-lo a la bimbola y que cadagún haiga de fer-se o pre ta poder pichar, recurrindo a soben a las debantditas focinadas.

Atro aspecto d'isto y que me mete niervudo de tot, ye a separación por sexos. As ringleras d'os escusaus de mullers siempre van más a monico que as d'os hombres. Manimenos, por un regular, gosa d'haber o mesmo numero d'escusaus ta ells que ta ellas. De feito mesmo gosa d'haber-ne más por os escusau de paret que fan servir os hombres. Ye normal, alavez, que as mullers preben de meter a ran ista sinchusticia y a soben ocupen os escusaus ta hombres con puerta. Pero te trobas con cada estalentau que ta qué que s'ofende a-saber-lo si una muller se cuela en o suyo sacrosanto espacio. Mesmo fan ixe cenyo de "que se flora por estar muller" y se meten bien aparaters igual como as crabas ixas d'os documentals que quan se meten turideras fan chocar os cuernos. Si os hombres hesenos de fer as mesmas ringleras ibanos buenos. En bells puestos cal mantener talment ixa separación por qüestions de seguridat u simplament d'espacios d'intimidat, pero en muitos, especialment quiero pensar que en os espacios autochestionaus, s'habría de rematar con a separación por sexos d'os escusaus habendo de fer todas y totz a mesma ringlera. En o solar d'o conello d'istos pilars, chestionau por os quince-emers se fació asinas y cuento que no bi habió garra queixa ni problema. D'igual traza pasa con a cincomarzada, encara que continan mancando escusaus. En Les Barraques de Reus, teneban un trapacil d'escusaus ta hombres d'ixos que son como quatre cantonadas y ocupan a-saber-lo de poco espacio (os d'a foto d'alto), deixando asinas libres t'as mullers os escusaus con puerta. Tamién he de decir que i estié un chueves y talment o sabado m'hese habiu de trusquir a mia opinión, por as fotos que he visto...O caso ye que de solucions, bi'n ha arrienda...


miércoles, 16 de octubre de 2013

En esfensa d'o cachirulo

Deciba Juako Malavirgen en un concierto fa no guaire que nomás a chent de difuera portiaba cachirulo ta Pilars. No ye asinas de tot, pero sí que ye verdat que a la chent de difuera d'A Inmortal le fa más goi u siente menos vergüenya de portar-ne. De feito, entre a chent d'as mias cheneracions l'emplego d'o cachirulo ye prou radiu. Y más en os roldes por a on que me muevo. Yo, manimenos, siempre lo he considerau un complemento alazetal en a Fiesta mayor de Zaragoza, en he portau qualques con firme argüello, y hue quiero esfender-lo bella miquirrina. Quan charro de cachirulo, obviament, charro d'a invención roya y negra que se gosa portiar en as fiestas de Zaragoza, no pas de cachirulo como qualsiquier tela pincha ta meter-se en o tozuelo.

Dende o culturetismo y dende as vanguardias politicas, indepes y no indepes, s'ha identificau siempre a o cachirulo y atros elementos festivos (como as penyas, por eixemplo), con o baturrismo. No les falta buena parti de razón y ye verdat que un gran porcentache de penyas y penyistas son a viva imachen d'o baturrismo y que a on que más cachirulos se viyen ye en os actos más casposos como as ofrendas y os festivals d'ixotas. Quasi siempre portiaus por foranas, por cierto. Manimenos, fer d'ixo una renuncia a lo cachirulo me pareixe una error estratechica y ideyolochica y regalar-les un sinyal d'identidat local que no se mereixen.

Ta prencipiar, qualsiquier sinyal local ye una afirmación d'ixa identidat que, en o caso de Zaragoza, tan a soben se identifica con tot lo país. Si femos qualsiquier encuesta, a mas gran parti d'a población identifica o cachirulo con Zaragoza y con Aragón, lo qual, encara que erronio, nos va de collón a qui prebamos de fer conoixer ixa identidat dende as nuestras anvistas. 

A formación d'a identidat politica y nacional de qualsiquier choven tien por un regular, prou que construyir-se en as relacions interpersonals y de borina que tienga. Os Pilars son un tiempo perfecto ta creyar ixas identidatz u enfortir-las. ¿Quantas d'a mia cheneración pasoron por "A espelunga d'os capins"? ¿Quantas charradas nos fotiemos en a penya  Borina, en Liberagoza, en o Dispierta Fierro...? Locals que en ixos intes, por cierto, teneban muito más de penya que de centro social.

Pero ta que unas fiestas sigan fiestas cal que se note por tot. Quan vas ta Uesca en as fiestas suyas de Sant Lorient, viyes blanco y verde por tot. As foranas somos las que trucamos lo ficacio en ir vestidas "de carrera". Encara que no sigas en o centro de Uesca, a fiesta se nota. Manimenos en Zaragoza, difuera d'o centro y os quatre espacios que organizan qualcosa, ye bien dificil viyer chent "vestida". U sisquiá con un cachirulo. ¿Belún preixina Sant Lorient sin viyer o blanco y verde por tot? ¿Belún clama baturra u baturrista a qui porta ixe vestuache en as fiestas uescanas?

O cachirulo ye un invento recient. Prou que sí. Igual como as fiestas de quasi totz os lugars d'Aragón en o suyo formato actual. Fueras de quatre cosetas, tot en as fiestas zaragozanas y aragonesas son inventos alto u baixo recients. Alavez pillemos os buenos y luitemos contra los malos y no veigo garra problema en portiar cachirulo entre que luitamos contra las corridas de toros, as casposas ofrendas t'a virchen u los homenaches a lo sinyal espanyol. 

De feito, mesmo o cachirulo puede servir, y s'ha feito servir, ta estendillar mensaches politicos. Antimás d'o cachirulos heterodoxos que fa de cutio lo BIC, remero aquells de Chobenalla que encara conservo, con o lema "Borina, luita y país". En vendebanos bells cientos todas as anyadas y me pareixe una traza rebuena de fer vistera a luenga aragonesa y as reivindicacions (nacionals y de qualsiquier mena), en os cuellos d'as zaragozanas.

Asinas que, que se faiga notar a fiesta y que totz os nuestros cuerpos leven por bell cabo un cachirulo bien pincho, con a reivindicación que pertoque, prou que sí. Baturrismo no, cachirulo sí!

miércoles, 22 de agosto de 2012

Piscinas y toros

Mani antitaurina en Zaragoza, Octobre de 2011
Quan yera chicorrón remero d’ir t’a piscina d’una traza prou diferent que no pas agora. T’a part d’alavez se i podeba correr, se podeba chugar con pelotas u colchonetas y mesmo en bellas piscinas tenebas trampolins ta blincar-ne. De fundo teneban más de dos metros y una d’as cosas que más goi me feba de fer yera de ficar-me-ie dica tocar lo fundo. Mesmo si podeba i remaniba bell ratet antis de tornar ta l’aire.I febanos sobrebuenos ratos fendo lo craba. Y prou que sí, como cada vegada que se fa o craba, de cabo ta quan, belun s’esnafraba. D'accidents bi'n heba a embute y nunca no conoixié garra caso grau personalment, pero cuento que bell muerto bi habió.

Dende alavez a normativa china chana se fació más fura. As piscinas no son tan fundas, no se i puet correr, ni chugar y no quedan guaire trampolins. No voi a discutir como de buena u mala son istas midas, ni atras que se podrían prener. U como, en aplicando o sentiu común, a norma se puet fer más flexible en bells contextos.

Lo que me truca lo ficacio ye como, bells casos d'accidents, u mesmo muertos, facioron cambiar a escape y sin mica debat, toda a lechislación tocant a las piscinas y a contimparación con o caso taurino.

Fa bells pocos diyas un zagalet moriba en Uesca por una enrestida d'un toro. No ye raro en tot l'estau. Terne que terne bi ha muertos u chent prou ferida, en ista mena de "eventos". Y mientres totz istos diyas, periodistas, politicos y chent en tabiernas y retes socials repetiban con una sola voz que "yera inevitable", que "a plaza cumple a normativa" y que "istas cosas pasan".

¿Porque en os eventos taurinos se permite tot entre que en qualsiquier atro evento no? ¿Porque una normativa tan fura t'as piscinas, inofensivas en primeras, y no en os eventos taurinos, a on que o risque ye más que evident?

As muertes en os eventos taurinos son evitables de tot. Ta prencipiar, sacando-los. Pero mesmo sin viedar-los, se pueden fer muitas cosas. Viedar de verdat a dentrada a menors d'edat, fer controls d'alcoholemia en a dentrada d'as plazas, fer que as plazas sigan montadas y controladas por profesionals, mayors midas de seguridat y millors servicios sanitarios, etc... ¿porqué no se fa isto? As primers midas sacarían a muito publico. ¿Quanta chent bi ha en as fiestas d'as ciudatz y d'os lugars en as vacas que no vaigan zorros? ¿Quantos menors d'edat i dentran? Toda a resta fería muito más caro istos eventos. L'anyada pasada muitos concellos baralloron con o gubierno porque les desichiba mayors midas medicas y isto feba inviable economicament a tortura animal institucionalizada.

Por ixo os pasquinistas y a resta de chentucia que tien intreses economicos, politicos u nacionals en a tortura d'os toros aprofeitan de camín a presencia d'os micros ta repetir os mantras d'a inevitabilidat d'a muerte d'o zagalet uescano. Porque saben que si somos conscients de que ixas muertes son evitables, os eventos taurinos tienen os diyas contaus. Y si dices lo contrario yes d'a ETA. Afortunadament, creigo y aspero que a venient cheneración viyerá como se remata con ista barbarie.

miércoles, 6 de junio de 2012

Araleachenda de verano 2012

Todas as anyadas, Arale, ta istas calendatas s'organiza lo suyo verano. O suyo y o mio, en a mida d'o posible. Y ya de paso les n'invía a las suyas amistatz. En primeras se'n feban a mofla, pero agora ya ye quasi un ritual y, si tarda bell poco, le carranyan en trobar-se-la por a carrera. No digamos si se deixa bell festival u evento. 

Como cuento que ye una información d'intrés ta todas as lectoras d'o blog, feré un resumen de l'Araleachenda 2012 con bells comentarios míos y suyos:

Fiestas d'a Madalena: 15 a 24 de chunio. Vico d'a Madalena, Zaragoza. As fiestas d'o millor vico d'o mundo. Qué más decir? Incluyida la chera de Sant Chuan, que en ista anyada toca en sabado, y muitas actividatz alternativas ta prencipiar o verano con borina y reivindicación.

Tamborilé: 16 de chunio, Mezquita de Exarc (Cuencas mineras). Festival de mosica en a carrera. Tot lo diya dezaga d'una banda fendo pasavillas por o lugar, zorriando y bailando. IV edición d'una borinaza ya imprescindible.

Fiestas d'o Gancho: 21-26 de chunio. Vico d'o Gancho, Zaragoza. As fiestas d'o segundo millor vico d'o mundo. Encara no conoixco lo programa, pero siempre i levan buenas cosetas. Todas as anyadas i trobo bella colla de mosica nueva buena.

Poborina folk: 22-24 de chunio Lo Pobo (Comunidat de Teruel). Mitico festival de folk que leva 14 anyadas. Y como todas as anyadas me lo perderé. O nuestro festival maldito.

PIR: 29 de chunio - 1 de chulio Chasa (Chacetania). Toda una tradición. Un d'os millors festivals d'Aragón con una d'as piors programacions. Pero toque qui toque siempre i femos sobrebuenos ratos. Ye lo que tien a buena companyía, as badinas, l'alcohol y a mosica...

Fiestas de l'Anchel: 29 de chunio - 9 de chulio (Teruel)  Si nunca no i yes estada, ya tardas. Muito millor que Sant Lorient en Uesca. Si borina tenese una foto en o diccionario se fería en istas fiestas.

Esfendemos a tierra: 14-16 de chulio. Artieda (Chacetania) A gran borina de l'independentismo. O puesto y os diyas de l'anyada a on que salimos de l'almario y aprofeitamos ta debatir, charrar y, prou que sí, pasar un sobrebuen cabo de semana. Con muitas sorpresas en ista edición.

Carrasca Rock: 20-21 de chulio Exulv (Andorra-Sierra d'Arcos). Tamién se ha iu fendo o suyo espacio d'entre os festivals de verano, dende aquella primer edición fa ya tanto... Y siempre fendo buena faina en a prochección de collas d'a redolada.

Pirineos Sur 13-28 de chulio. Sallent, Val de Tena. O más institucional y comercial de totz os festivals, pero no por ello deixa de trayer asoben artistas intresants. Encara que nunca no i soi estau, tanto Arale como tot qui bi ye iu en ha traito buen sabor de boca.

Trobada de chenero: 17-19 d'agosto Lakabe, Nafarroa. Trobada sobre muller, salut y igualdat en una ecoaldea navarra. Prou intresant.

Fiestas d'Andorra: 7-11 de setiembre. Andorra. A oportunidat de rematar bien o verano y tener a zaguer borina estibera antis de prencipiar o curso. A tamás d'os bars, siempre surten buenas ideyas ta pasar a nueit.

Y ixo ye tot lo que incluyó Arale en a suya achenda t'o verano 2012. Si tenetz más ideyas podetz escribir-las como comentarios. Regular que nos deixamos cosas como estoesloquehay, Gaire, Lagatavajunto, Sant Lorient... Afortunadament a ufierta en Aragón ye cada diya más gran y más intresant.
 
 

martes, 15 de junio de 2010

Post de vacanzas









Os sindicatos espanyols fan pena. Rajoy's crew resucitan a ETA. As colonizadas viyemos a "la roya" en pantallas chigants, a o canto de plachas d'asfalto, entre que zorriamos a Cruzcampo que regala o principal periodico ¿de Aragón?..... Pufffffff que galvana!


Asinas que marcho de vacanzas. Que me cal. Que ya viyetz que nian tiempo ta escribir en os blogs en tiengo. Tres diyetas nomás, ta continar peteniando iste chicot gran país que tenemos. De fotos en pencharé bell una quan torne t'A Inmortal igual como si estasetz os tipicos familiars que s'han de minchar "O pase". Ta que no me trobetz a faltar, pencho un par de vinyetas abaixo, que publicó Vergara en Publico y que me fación goi. Tamién dixo o programa de fiestas d'A Madalena, que prencipian malas que torne, o venient 18, con una corrida de pollos nogarera. No faigatz caso de tot porque ye una versión de fa bells diyas y talment s'haiga cambiau bella cosa, pero no he puesto trobar uno más actual.





__

XXIII SEMANA CULTURAL DE LA MADALENA (18 al 28 de junio de 2010)


VIERNES 18
19.30: CORRIDA DE POLLOS INFANTIL
Lugar: Pza. Madalena
Org: A.C. Nogará
20.00: INAUGURACIÓN EXPOSICIÓN DE FOTOGRAFÍA
Lugar: Z.S.A. A Enrestida
Org: A Enrestida
20.00: INAUGURACIÓN EXPOSICIÓN SOBRE MIGUEL HERNÁNDEZ
Lugar: K-Pintas
Org: K-Pintas
22.00: VI CROSS NOCTURNO DE LA MADALENA
Lugar: Pza. Madalena
Org: A.V. Madalena
22.30: KARAOKE ARAGONÉS-CASTELLANO
Lugar: Z.S.A. A Enrestida
Org: A Enrestida


SABADO 19
12.00: XI BICICLETADA POR EL CASCO VIEJO
Lugar: Pza. Madalena
Org: Recicleta y AMAI
13.30: INAUGURACIÓN DE LA SEMANA CULTURAL
Lugar: Pza. Madalena
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: Pza. San Agustín
Org: C.S.A. La Revuelta
18.00: CICLONUDISTA X ANIVERSARIO
Lugar: Pza. España
Org: CCCA
18.00: ACTUACIÓN DFK
Lugar: Bar Gallizo
Org: Gallizo
20.00: HOMENAJE A LUIS BERNAL
Lugar: C/ Cortesías
21.00h: CONCIERTO LA TALEGA Y MAMIENCO
Lugar: Pza. San Agustín
Org: A.V. Madalena, CCCA, ASAPA e Instituto Francés
21.30h: RONDA JOTERA
Lugar: C/ Cortesías
Org: La tranquera y L’Albada


DOMINGO 20
13.00: VERMÚ POPULAR
Lugar: C/ Cortesías
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: Parque Bruil
Org: C.S.O. La Vieja Escuela
17.00: HUMOR AMARILLO
Lugar: Parque Bruil
Org: C.S.O. La Vieja Escuela
18.00: TORNEO BALONCESTO MBA
Lugar: Parque Bruil
Org: A.V. Madalena
18.00: TORNEO DE MUS FEMINISTA
Lugar: Pottoka
Org: DG-8
18.00-22.00: MERCADILLO DE CULTURA Y DISEÑO
Lugar: Parque del Canódromo
Org: Terraza Xperimental Jetset
20.00: CINE “PLANET 51”
Lugar: Vïa Láctea
Org: Barrio Verde


LUNES 21
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: C/ San Agustín
Org: Barrio Verde
18.00-21.00: TALLER INMIGRACIÓN-FEMINISMO-INTERCULTURALIDAD
Plazas limitadas, inscripción en ruda@unizar.es
Lugar: FABZOrg: Asoc. Vínculo
19.00h: DÍA DE LA MÚSICA (MOHAMED SALL, LA PATERA, ARUMA, RUDY, LA GARRASOUND)
Lugar: Pza. San Agustín
Org: Casa de Juventud Casco Viejo
19.30: PROYECCIÓN “NARCOS, LA RUTA DE LA IMPUNIDAD”
Lugar: La Revuelta
Org: C.S.A. La Revuelta
22.00: PROYECCIÓN “ESPAÑA BAILA”
Lugar: Pza. San Agustín
Org: Barrio Verde
22.00: FIESTA POST-PROYECCIÓN CON LUDOTECH
Lugar: Parque del Canódromo
Org: Terraza Xperimental Jetset


MARTES 22
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: Pza. Las Eras
Org: Coordinadora Antifascista
18.00: CARRERA LENTA DE BICIS
Lugar: Parque del Canódromo
Org: Terraza Xperimental Jetset
20.00: CABARET
Lugar: Vía Láctea
Org: Barrio Verde


MIÉRCOLES 23
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: C/ San Lorenzo
Org: Gallizo
18.00: DJ APARATO
Lugar: Gallizo
Org: Gallizo
19.00: TORNEYO PIN-PON
Lugar: Z.S.A. A Enrestida
Org: A Enrestida
19.30: ANIMACIÓN INFANTIL “SOLSTICIO DE VERANO”
Lugar: Parque Bruil
Oorg: A.C. Mezcla de colores
21.30: PASACALLES DIAPLES
Lugar: C/ Dr. Palomar (Vía Láctea)
Org: Diaples de la Madalena
20.00-22.30: CONCIERTO A.M. EL CANTERO Y RELÉ
Lugar: Parque Bruil
Org: A.V. Madalena y Radio Topo 101.8 FM
23.00: HOGUERA DE SAN JUAN
Lugar: Parque Bruil
Org: A.V. Madalena y Radio Topo 101.8 FM


JUEVES 24
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: Solar C/ Coso 153
Org: Asamblea de Parados
17.00: TALLER DE GANCHILLO
Lugar: Birosta
Org: Birosta
18.00: SANJUANADA INFANTIL: PAPIROFLEXIA, CUENTACUENTOS, DIAPLES…
Lugar: Pza. San Agustín
Org: Biblioteca María Moliner y AMPA Tenerías
18.30: TALLER DE PERCUSIÓN BRASILEÑA
Lugar: Solar C/ Coso 153
Org: Samba da Praça
19.00: PRESENTACIÓN LIBRO “EL GÉNERO DESORDENADO”
Lugar: Casa de La Mujer
Org: DG-8, Stonewall y Nosotrans
20.30: ANIVERSARIO AMIGOS DEL TEATRO
Lugar: Vía Láctea
Org: Amigos del teatro
21.30: CENA Y LECTURA DE RELATOS CORTOS EN ARAGONÉS
Plazas amugadas, apuntar-se en A Flama
Lugar: A Flama
Org: A Flama y A.C. Nogará
22.00: CINE “VIVERE”
Lugar: Pza. Asso
Org: Towanda


VIERNES 25
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: Pza. Madalena
Org: Stonewall y Nosotrans
19.00: VELADA TEATRAL CON EL BOTERÓN
Lugar: Vía Láctea
Org. El Boterón
19.30: PROYECCIÓN “EL HONOR DE LAS INJUNRIAS”
Lugar: C.S.A. La Revuelta
Org. La Revuelta
21.00: CONCIERTO FREAKNATION Y IRON BATASUNA
Lugar: A.V.V. Arrebato
22.00: CONCIERTO PAKA DE LUCÍA
Lugar: Pza. Asso
Org: Towanda


SABADO 26
12.00: PLAZAPALABRA (VERMÚ LITERARIO)
Lugar: Pza. Asso
Org: ASAPA y Pantera Rossa
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: C/ Mayor
Org: A.V. Madalena
16.00: TALLER DE IMPROVISACIÓN DE TEATRO
Lugar: Vía Láctea
Org: Amigos del Teatro
19.00: CAMPIONATO DE DARDOS
Lugar: A Flama
Org: A Flama
20.00: CUENTOS ALEATORIOS DE MUJERES POR CÉLINE RAINOIRD
Lugar: Vía Láctea
Org: Asoc. La Despeinada
22.00: PASACALLES-BATUCADA
Lugar: Pza. Madalena
Org: La Tranquera y Samba da Praça
22.00: GRAN GALA II CERTAMEN VIDEOMINUTO
Lugar: Vía Láctea
Org: A.V. Madalena


DOMINGO 27
12.00: VERMÚ INFANTIL
Lugar: Gallizo
Org: Gallizo
14.45: COMIDA POPULAR
Lugar: Pza. Asso
Org: Red de Apoyo a los sin papeles
18.00-22.00: MERCADILLO DE CULTURA Y DISEÑO
Lugar: Parque del Canódromo
Org: Terraza Xperimental Jetset
19.00-23.00: X ANIVERSARIO DE LA ENREDADERA
Lugar: Pza. Madalena
Org: La Enredadera y Radio Topo 101.8 FM
22.00: QUEIMADA QUEER
Lugar: Pza. Madalena
Org: Stonewall y Nosotrans
23.00: TRACA FIN DE FIESTAS
Lugar: Pza. Madalena
Org: A.V. Madalena


LUNES 28
20.00: MANIFESTACIÓN DEL ORGULLO LÉSBICO, GAI, TRANS, BISEXUAL, INTERSEXUAL Y QUEER
Lugar: Pza. San Miguel
Org: Plataforma 28-J

viernes, 28 de mayo de 2010

Programacíón estibera

Ya ye plegada a puenda de festivals y a escape podremos prencipiar a marchar cada cabo de semana, de lugar en lugar y de borina en borina... Ista anyada plega a rebutir de proposas. Bi'n ha de viellas y de nuevas. Muitas cosas que he iu replegando, más que más gracias a Arale. Aspero no dixar-me-ne guaires (bell una de seguras que me'n dixaré) y que tos faiga honra toda a información.

Charraire Fest: 12 de chunio. Pandicosa (Alto Galligo). Un festival que naix y que le deseyo que tienga bien de suerte. Actividatz mientres tot lo diya, centradas en as luengas d'Aragón. Teyatro, charradas, conciertos, tallers... un poquet de tot ta todas de todas as edatz. I colaboran antimás toda mena d'asociacions relacionadas con a esfensa d'as luengas d'Aragón. En a pachina suya podetz viyer toda a info.

Tamborile: 12 de chunio en Mezquita de Jarque (Cuencas mineras). Ye a segunda edición d'iste festival de mosica en a carrera. L'anyada pasada nos fotiemos tot lo diya seguindo a la colla que estase bailando y zorriando por tot o lugar. En o blog suyo podetz viyer fotos d'a parti más tranquileta, que de dimpués no bi'n ha y si miratz en youtube, i trobaretz más cosetas.

Fiestas d'a Madalena: 18 a 28 de chunio en o bico d'a Madalena (ciudat de Zaragoza). As fiestas d'iste bico se organizan de conchunta entre os colectivos y personas que i vivimos. O programa no ye publicau encara, pero bi habrá muitas cosetas muito intresants. Coinciden con as fiestas d'atro repoliu bico zaragozano, o Gancho. Quienta descordinación! Habremos de desdoblar-nos t'adubir a tot!

Poborina Folk. 25, 26 y 27 de chunio en El Pobo (Comunidat de Teruel). Primer festival folki d'o verano y ya tot un clasico d'os festivals de verano. Va por a docena edición, por bella cosa será. O programa no ye penchau en escribindo isto, pero ya podetz viyer a web suya a on que regular que lo pencharán a escape.

PIR: 2, 3 y 4 de chulio. Echo (Chacetania). Poco más se sabe por agora d'o PIR d'estianyo. Como repito todas as anyadas, en iste festival importa un poco igual qui bi tanya que siempre i femos sobrebuenos ratetz. D'a programación, como todas as anyadas tamién, no se'n sabrá guaire dica a zaguer semana.

Esfendemos a tierra: 17 y 18 de chulio. Artieda (Chacetania). Con China chana, Prau, Gen y Rebel Spell, Esfendemos a tierra fa a tercer edición ya. A morfuga que se i fa ya de tardis ye total! ¿Cómo ixublidar l'aurresku-breakdance de l'anyo pasau?. En a web d'o festival, que rebute de contenius, podetz conoixer a las collas, a los colectivos que refirman y asinas asinas.

Carrasca Rock: 23 y 24 de chulio. Exulve (Andorra-Sierra de Arcos). Un festival que china chana se ye fendo un clasico. L'anyada pasada, por si no lo remeratz, habió de cambiar a calendata por os fuegos que bi habió por a redolada. En ista edición, ya podetz viyer que tamién replegan ixa reivindicación de cudiar os nuestros monts y no ixublidar lo que i pasó y lo que puede pasar en cualsiquier d'os monts d'o país nuestro. Lo que se conoix por agora d'o cartel ye bien bueno y promete muita borina.


Como he dito antis, de seguras que me soi ixublidando de bella cosa. Sincusatz as organizadoras d'o que sía que ixublide. Encara manca muita d'a programación y tot lo mes d'agosto, asinas que isto no ye que una uelladeta de parti de tot lo que bi habrá iste estiu... Que tos faiga buen prebo y nos viyemos de borina!

domingo, 26 de julio de 2009

Cronicas d'o berano I

De cabo ta cuan tiens un diya d'ixos tranquiletz en o treballo. A yo no me pasa guaire asobent pero güe ye asinas. Cuento que con a calor a la chent le fa miedo de salir t'a carrera y nian bienen por aqui, an que treballo yo. Como tampoco no tiengo guaires ideyas, pero m'agana d'escribir cualcosa t'o blog, que millor que un egoarticlo de cronicas beranencas...

De conzierto en conzierto y de borina en borina ha prenzipiau o berano. As fiestas d'a Madalena las secundiemos con as d'o Gancho, con un conziertazo de China Chana y A Compañía de Chesús que remató en o Crapula y con una bisita de l'elfo gomecador a una que me sé yo. Je je je. A Compañía, que aparix muito poco en publico, contina estando ixa graniza colla que te fa esmelicar-te mientres tot lo conzierto. Que editen unatro disco, por fabor!

A l'atro cabo de semana, como no, marchemos t'o PIR. Como siempre digo, bi imos por a morfuga, porque lo que son as collas... O biernes, trunfó, más que más, a sidrería. O conzierto yera de canso que no podeba estar-ne más. Asinas que o sidrero debió fer l'agosto suyo. Con a plebia remató lo conzierto, pero no pas a borina, pues continemos buen ratet fendo compaña a las flors d'a barra d'a sidrería. A l'atra nuei, y dimpués de bels bañicos ta relaixar, nos pretemos uns bailes bien pinchos en a plaza d'Aragüés con bellas collas bascas. De nueis, entre uns catalans sobrebuenos y bien boriners, y Cadiera Coixa faziemos un buen ratet. Ya de maitinada, como siempre, ha de surtir bel fato, que no tenendo atra cosa que fer estió jodendo meyo maitín. Dende aquí, le deseyo a la colla de malnaixius que yo me sé que pillen unas ladillas bien grans, si no'n tienen ya. Con o reseco y muito suenio nos bañemos, en tornando ta Zaragoza, en unas pozetas repolidas (as d’a foto).

A l'atro cabo de semana, (entre semana no pasan cosas intresans) fuyiemos enta Teruel, que i yeran fiestas. Se suposa que ye o zaguer año con mosica en as barras pero, cuantos años estioron os zaguers d'Interpeñas en Miguel Servet? En as peñas bien de borina, en as carreras tamién. Nos i trobemos a meyo Aragón que, como nusatros, no feba que minchar, zorriar y bailar. Que sobrebuenas fiestas!

Plegó lo cabo de semana indepe. Dimpués de bels años tornaba t'Artieda. Ista begada con bella mica de güembra an que pasar o maitín. En plegar y fer a ronda saludos, ya yeranos con a tinticola y as bieras fendo o pasabillas. As que eban estau a nuei d'o biernes, teneban encara ixe zeño de "no'n puedo más y me queda toda la nuei..." En o pasabillas buenas risetas, buen bin y buena birolla que nos ufrión as chents d'o lugar. Y prou que buena mosica d'os "gaiters d'o crapazín". (No sé cual ye o nombre ofizial suyo...). En o conzierto de tot. As primers colletas balión más que más ta calentar y ir zorriando. Azero metió o turbo t'o conzierto. BRUT!!! - Bel diya abré d’escribir sobre todas ixas que no pueden remanir un ratet en tierra y sienten ixa nesezidat de puyar ta l'eszenario a fer a tana a os mosicos. Si os fatos bolasen.... - Dimpués abié de fer-me una siesteta u no plegaba ta Prau, asinas que El Trono de Judas no lo remero ni brenca ni meya. S.T. me debantó chusto ta poder ascuitar un azelerau conzierto de Prau que prenzipiaba a ixo d'as zinco (creigo). A tamás d'a belozidat, que no aturaban ni ta zorriar, fazión un buenismo conzierto an que remanibanos ya poquetas pos as oras y as bieras eban feito una buena triga.

Menos borinera estió a tardi d'o domingo que pasé en Freakland, en a Launch Party de M10. A coleczión rebuena y yo remalo. Como tantas begadas, fazié un 0-3 y, ixo sí, me lebé o sobre d'o sorteyo y un Comandante de sitiadors, que siempre fa onra.Iste cabo de semana aprofitaré ta descansar-me un poquet. Ariza no sé nian si se fa, o Carrasca Rock no se fa por custions ebidents y encara que m'aganaría ir ta Lagata, os bentidiez ban pesando y amenisto bella aturadeta de cabo ta cuan. Dimpués prenzipia a segunda parti d'o berano, a d'as fiestas d'os lugars y encara que no he dezidiu ta do ir, de seguras que trobaré buena fiesta.