domingo 8 de noviembre de 2009

Ampraus 034

L’agüerro ya ye plegau y con qué trazas! Que’n fa de fredor...! Ixo sí, nos dixa paisaches repinchos como o d’a foto penchada, feita en Bezas, redolada d’a Sierra d’Albarrazín. Podetz biyer-ne más en Flickr de Barrenaus.


Torturas taurinas: As torturadoras ya no saben ni qué nuebas trazas de torturar creyar. Seguntes informaba Publico, en Galapagos (Castiella) fan bella mena de safari con autos encorrendo toros dica que se cansan (as umanas) y lo matan fotendo-le un tiro. Como cuasi siempre ista colla de salbaches tamién son biolentas con as umanas y a las periodistas y actibistas las menazaron, mesmo plegando a cremar l’auto d’un mozo d’o lugar que, seguntes ellas, estió qui informó a PACMA y a las TB’s. Prou que con a pasibidat d’a resta d’o lugar y d’a guardia zibil. Penible. En ista web tenetz más info sobre o caso de Galapagos que se suma a tantas y tantas atrás barbaridatz feitas a os animals y consentidas y mesmo subenzionadas por l’Estau espanyol.


O PAR ye una mafia. Ixo ye vox populi dende fa muitos y muitos años. Ya cuasi ye parti d’o imachinario colectibo aragonés. Ixa mena de Status Quo no gosa d’estar denunziau, pero leyié (en l’Eraldo!) que PP y CHA demandaban esplicazions por a chestión d’Ordesa. Podrían demandar-las por tantas y tantas cosas... pero a lo menos ye un primer trango. Cuento que no irá guaire dillá, porque totz os partius quieren fer lo mesmo cuan tiengan o poder, pero que a lo menos aigan de disimular bel poquet. Bergüeña de país...!


D’Estrasburgo plegan buenas notizias t’a libertat de todas. A lo menos as instituzions europeas tienen un poquet más platero ixo d’as libertatz relichiosas, porque aquí continan los cruzifixos por totz os cabos. En istos diyas de fundamentalismo catolico, siempre nos quedará Estrasburgo. Y MHUEL, que organiza, de cabo ta cuan, apostasías masibas. A pachina web suya feba tiempos que no me la miraba y ban adibindo-ie arrienda contenius repinchos. Un d’els, un Howto de l’apostasía. Por lo que charré con ellas, por ista bía no te dan guaire mal y en poco tiempo se consigue apostatar. Grazias, MHUEL, por empentar istas iniziatibas que tanto calen.


Ta rematar un zaguer binclo a un articlo que penchó Florencio en Desde Banarús sobre l’Alakrana. O caso iste ye tot un eixemplo de l’ipocresía y l’esconoiximiento d’o mundo que tien a más grand parti d’a chent. De bideos, tos ne pencho un de recosiros. As que tiengatz si fa u no fa a edat mía ista canta tos ne trayerá ambute, de recosiros.



viernes 6 de noviembre de 2009

Malfurriar diners

O PP, muito alticamau por ista crisis que, seguntes ellas bosa a clase meya, ha calculau que a lei de luengas costaría quemisió que cantidat de diners. Con ixos millons a las mayestras d'aragonés nos da ta chubilar-nos en un mes, lo que me fería bien de goi, pero me pienso que somos debant d'atra fatera d'ixas que, desgraziadament, tantos y tantos creyerán y repetirán como loretz. "Qué de perras nos costará l'aragonés! Que malfurriar! Con la de cosas importants que se podría fer con ixo..." Cosas importants como, por eixemplo, financiar a l'Instituto Cervantes, encargau de proteixer una luenga que no le cal estar proteixida. Importants como continar dando de minchar, zorriar, buquir y toda mena de bizios y biaches a una familia nomás porque un dictador dezidió que estase asinas y porque os meyos de comunicazión y os partius espanjols son enzerrinaus con que son bien majos y nos salbón en a transizión. Encara que no teneba que dos anyos cuan o Tejerazo, tamién soi muito majo y m'apanyo con a metat d'o presupuesto de Doña Leonor. Importants como subenzionar a tortura d'animals simplament ta que una colla de salbaches d'aintro y difuera de l'estau faigan un buen ratet, en un negozio que nian ye rendible economicament...

Podría continar con muitas más menas de malfurriar diners, como as losetas dichitals u as exposizions unibersals, internazionals u lo que sían. Pero me fería goi de charrar d'una que no gosa dizir-se. A duplizidat en as administrazions.

As nazionalistas espanyolas gosan queixar-se d'o gasto que suposa l'Estau autonomico y, por una begada soi de raso d'alcuerdo con ellas, encara que, como ye de dar, por diferents motibos. En teoría, l'amostranza u a sanidat son competenzias transferidas t'as comunidatz autonomas. Con tot y con ixo esisten consellerías de sanidat y amostranza de bez que ministerios espanyols de sanidat y amostranza. Alabez bi ha una duplizidat de funzions y de almenistrazions que eixerzen ixas funzions. Asobent d'ixe caos en surten toda mena de conflictos, como ye lochico. En ixe ambient guai de espanyolidat compatible con o "sano rechionalismo" dengún no custiona que l'amostranza u a sanidat sían competenzias autonomicas. Y de bez, como as lechisladoras son nazionalistas espanyolas, siempre guardan ixe chiquet cado de competenzias ta l'estau. Ixa pichadica arredol d'a lei en plan "tos lo dixamos ta que chuguetz, pero sentiretz a nuestra ulor, que como nos carranyetz nos lo trayemos de tornada". UPyD ya proposa una rezentralizazión de bellas competenzias como l'amostranza. Ta que no s'espliquen 17 istorias diferents, dizen. Medrana me fa que no s'esplique que una y que antimás ellas en eslixan cual. Pero a lo menos ye una postura lochica y platera. Tot lo poder ta l'Estau. Po fale, que diría Maquinavaja.

En a mía opinión, as aragonesas son as que deben dezidir sobre a chestión d'a suya amostranza y d'a suya sanidat. Y d'o suyo "tot" que, a la fin, ixo ye a independenzia. Si as espanyolas de berdat creyen en l'estau autonomico y de berdat se creyen ixo de l'estau cuasi federal, abrían de eliminar toda interbenzión de l'estau en competenzias transferidas. Ixo prenzipiaría a estar cualcosa parellana a bella mena de confitanza entre l'estau y os países y territorios que lo composan (bolutariament u no pas). Manimenos cuento que ixo no pasará nunca. Si Espanya prenzipiase a fer cosas como ixas dixaría d'estar Espanya, pues no ye a suya traza d'actuar. Una de tantas y tantas cosas que definen Espanya y, en cheneral toz os estaus imperialistas ye dixar siempre un troz de poder ta els, mesmo en os puestos an que se suposa que ya no lo tienen.

miércoles 4 de noviembre de 2009

microbarrenaus, fendo pellas

Güe cuasi charran en aragonés en Aragón Radio. Han dau una notizia dezindo que os ninos de "Slumdog millionaire" feban pellas. Pero be-te-me que no yeran charrando d'ortals!. O que pasaba yera que os ninos no iban t'a clase, ye dizir que feban fuina...Fa tiempos que nian aspero sentir cosas en aragonés en os meyos que as aragonesas bosamos. Pero ye que agora mesmo se pasan t'o castellano de Madrid. Primer estió botellón en cuenta de botellada. Dimpués os ninos fan pellas, en cuenta de pirola u fuina (parola que ye biba mesmo en Andorra, an que se diz fuchina). Que será dimpués? "La dije?" Aragón enta l'asimilazión total....

sábado 24 de octubre de 2009

Ampraus 033

Dimpuesas de Pilars cal tornar t’a bida cutiana y en os ratetz que tiengo libres escribir bel poquet por aquí. Como biyeretz he cambiau a frase d’o cartelón d’alto. L’alemán mío no ye mica bueno, asinas que a frase la he traduziu con un programa. Si beluna charra alemán de berdat que imbíe a frase a tierradebarrenaus@gmail.com.

Lei de luengas: Ya se fazió o ¿debat? sobre si de podría charrar u no pas sobre a Lei de luengas en as Cortes aragonesas. Continan os mesmos ¿argumentos?, as mesmas fateras, belunas continan enzerrinadas con que PI ye tres y asinas asinas. O debat ya m’aburre tanto... O PAR contina estando o canzer d’Aragón a tantos y tantos rans... Agora nomás han dezidiu que ban a charrar-ne. Cuan charren no sabremos sobre qué charrarán ni que chandrío nos ferán a la fin. Tenemos a suerte de bibir en un país de más d’un millón de filologos. Menos mal que a fisica u as matematicas les ne dixan a las zientificas, que sino no abríanos imbentau a rueda.

As mullers chitanas han zelebrau un congreso en Balenzia mientres o cabo de semana. Ista cultura ye asobent ixuplidada por todas. Mesmo por ellas mesmas. A suya luenga ye en serio periglo encara que bi ha muitismo lexico d’o caló que femos serbir asobent sin nian saber-lo. A situazión d’a chitanalla en cheneral a ran sozial ye mala, pero a d’as mullers ye difizil de tot. Asinas que iniziatibas como istas an que se puedan achuntar y charrar d’as suyas situazions y reyalidatz me parixen tot un trango entabán. Aspero que faiga buena onra .

Conziertazo o que organiza Caracol Zaragoza en solidaridat con Chiapas. Azero y Comando Cucaracha, dos d’as collas con millor directo d’Aragón, y con conziertos bien boriners. Asinas que a borina ye asegurada de tot. Antimás l’esquilmén irá tot dreito ent’os prochectos que se son fendo en Chiapas. Qué asperatz ta marcar ixe diya en l’achenda buestra?

Blogosfera: Feba tiempos que me’n yera fendo por o queda que yera a blogosfera. No feban que zarrar blogs u dixar-los amortar-se. Son os casos de blogs que gosaban estar sobrebuenos como Estricalla, O chemeco d’as parolas u Sozialista. Manimenos y afortunadament, atros i tornan, como o buenizo Labrándonos en la sombra que tantas aragonesistas trobabanos a faltar asabelo. Más personal, pero en un buenismo aragonés naixió fa poco Os repuis, o blog d’un emigrant aragonés en Euskal Herria a qui doi una buena abrazada. Antimás i podretz biyer bellas fotos y notizias sobre o Nafarroa Oinez an que l’aragonés estió present y bien representau.Ta despedir-me no he trobau un bideo de lemurs que me fese goi, pero he trobau o que pencho contino de un par de bebés sloths (chandros?). Aspero que tos faiga goi.

jueves 8 de octubre de 2009

microbarrenaus microprogramaus

Como lo Pilar ofizial pude asabelo, sisquiá foi un poder por fer un post normal. Ye que tot se puede meter en un microbarrenau. D'a programazión, lo millor ye a Carpa d'o ternasco, que ya ye penible, porque tampoco no ye ta tirar codetes. Con tot y con ixo, bi abrá conziertos de chent que ye prenzipiando, de China Chana, Lurte y Gandules, orquestas, chuegos tradizionals, campionato de Morra, cosas ta ninas y no tan ninas y asinas asinas. D'atra man os Pilars disidents nos ufren l'alternatiba que nos cal. Asinas que ya sabez. Iz fendo eixerzizios con l'ancón ta ficar-lo bien en a barra d'o BIC, que no'n saldremos en bels diyas! Goyosas zorreras!

microbarrenaus... y agora las olimpiadas

Zaragoza tremola con cada zorrera de Belloch. Exponabo, Zaragoza capital de quemisió, olimpiadas... Pero que ha feito ista ziudat ta merixer isto? Ah, sí, botar-le.... :-( China chana Zaragoza se combertirá en a ziudat d'as paridas. Faiga aqui a suya orterada, empresario! Le daremos de tot, estricallaremos lo río, l'ortal, lo bico, lo que calga ta que bustet y os suyos compañers d'orterada se farten de ternasco y de buquir en os nuestros prestichiosos otels! Qué razón tenió Cano con a biñeta que pencho contino...

lunes 5 de octubre de 2009

Dende Cambrils

Cambrils ye diferent con trenta años. M’esplico: cuan yo plegaba de naixer mis pais mercoron un piso en Cambrils, una d’ixas plachas plenas de cheposos que, t’a part d’alabez, prenzipiaba a plenar-se de turistas. De ninon feba buenizos ratos astí. Iba t’as rocas d’a placha a mirar cangreixos, a pescar, t’as ferias u me feba unos churros en a churrería que menaban uns caspolinos a o canto d’a placha. Chugaba en l’arena a futbol con cualsiquier que me chuntase u, un poquet más gran iba t’as maquinetas a dixar-me buena palada de monedas de zinco duros.

Creixié y prenzipié a odiar Cambrils. Yera l’adosleszenzia. No quereba que enzorriar-me y biyer zagalas chobenas. Y d’ixo en Cambrils poco bi’n ha. Cambrils ye como un Salou de reseco. Con a chent como sondormida y a rebutir de chubiladas. Alabez, qué feba yo con toda ixa rasmia y a furor sexual que ardeba aintro de yo?. Malas que trobaba bella enchaquia marchaba ta Salou u La Pineda t’as casas de amigas mías u i feba mallata y tornaba de maitinada ta Cambrils. A tamás de que i pasé buens ratos, continaba odiando-lo, pues no bi eba cosa que m’atraye-se.

Dimpués de bels años ya, as zircunstanzias m’han lebau de tornada ta Cambrils. No tenebanos diners ta pagar-nos sisquiá un camping asinas que i fuemos ta cabidar-nos a lo menos, l’aloix. He trobau Cambrils bien cambiau. No porque aigan rematau muitas obras, en a Plaza d’a Concordia u en o puerto, por eixemplo. No pas por as botigas que han cambiau de negozio, ni por os cambios que a familia mía ha feito en o piso. Ye por yo. Me caleba, nos caleba, descansar un poquet. Simplament fer bella gambadeta, dormir muito, no fer-nos-ne por cosa... y ixo ye lo que somos conseguindo. En bel poco más de dos diyas no emos feito cuasi cosa. Gambadas, biyer a mar, bañar-nos-ie y fer-nos una biereta en un banco. Ixe ye o resumen. Agora entiendo porque a pai y mai les feba tanto goi de benir t’aquí. Agora entiendo, de berdat, a qué iba pai a pescar mientres oras, si nunca no pillaba mica peix. Agora entiendo todas ixas begadas que, en aquella adoleszenzia mía, me repetiban, terne que terne, “ya lo entenderás cuan sías mayor”. Agora, que en escribir isto, me siento asabelo de biello, entiendo qué tiene Cambrils....