martes, 26 de julio de 2011

Un egopost sobre dentistas

Fa bell par de semanas me prencipió a fer mal a boca quan chentaba. Y nomás quan chentaba. No quan minchurriaba u quan me feba bella trunfeta de nueitz. Pensé que se me pasaría con o tiempo. Siempre soi estau un acollonau ta ir t'a medica. Y mesmo más quan ye t'a dentista. Asinas que si bella cosa no me fa muitismo mal y mientres prou tiempo, no i voi.

Pero ista vegada estió asinas. Dimpués de dos semanas a dolor continaba y me prencipiaba a fer a tana. Ahiere no podié nian rematar o entropan de panceta que me facié de cena. Asinas que decidié de fer qualcosa. Creyeba que no yera que una infección y como lo que quereba yera antibioticos, demandé hora en Vitaldent, una clinica d'ixas franquiciadas que te fan a primer consulta de baldes. En ixa primer consulta me dicioron que m'heban de (¡atiende!) quitar dos caixals, apanyar quatre queras y fer-me un “curetache” (isto no sabeba ni lo que yera en castellano, como ta traducir-lo). Total, cincocientos d'euros. Antimás o mocet que m'atendeba, sin saber quan heba estau a zaguer vegada que heba iu t'a dentista me dició que por bella cosa que no sabeba, a mía boca feba muito sarro y que m'habría de fer dos escoscadas de boca por anyada en cuentas de una. Hibo! No m'asperaba buenas noticias. O caixal me feba mal y no iba t'a dentista dende 1995 (sí, has leyiu bien), pero ixo m'acollonó.

Dimpués de fer as mias investigacions y, más que más, de preguntar a la chent por os retes socials (basicament facebook y os bars d'a Madalena), no trobé a dengún que me charrase bien de Vitaldent. Sí que'n trobé a beluna que me charró muito malament. Decidié alavez d'ir t'a dentista d'a familia de toda la vida. Y muito bien. Diagnostico: Tres caixals queraus y una escoscada de boca que me caleba. Dito y feito, o caixal que me feba mal ya lo tiengo apanyau y no me'n fa. Os dients torno a tener-los bien blancos y hemos quedau ta las atrás dos queras en agosto. Barato, profesional, rapedo....

En lo proceso yera tremolando de tot. Soi muito gabacho y me habió de meter anestesia t'a quera. Antimás a enfermera me dio una boleta d'ixas anti-stress que las pretas t'os niervols. Quasi la deixo plana de tot. Con tot y con ixo no me relaxaba, asinas que dimpués d'haber-me escoscau totz os dients de debaixo por a parti de debant decidié que heba de calmar-me bell poquet porque me quedaba tres vegadas ixo. Y trobé bella cosa que igual tos puet fer honra a las que tamién tiengatz medranas. Me repasé as esferents formacions d'os X-Men (y women). Quan heba prencipiau cada personache y os suyos orichens. Y mesmo o primer numer que i apareixeba, quan lo sabeba. Con ixo podié estar-me-ie más tranquilet y a lo menos deixar treballar a la pobra dentista que a fe a fe que sería farta de yo encara que no lo decise.

Con toda a medrana que teneba quan i dentré, en salié fendo-me a riseta de goyoso que yera, y ta fer vistera a mia nueva boca. A medrana mia t'as dentistas ye de tot irracional y me flore a-saber-lo de tener-la, pero ye asinas. Aspero poder ir pasando-la china chana ta no haber de pasar istos malos ratos. Gracias a todas las que me conselletz!


miércoles, 20 de julio de 2011

Belloch o barrenau

Quan metié nombre a o blog, lo facié mas que mas, por chugar con o nick que veniba fendo servir mientres anyadas en o rete. Pero, en viyendo a beluns por ista tierra cada vegada pienso mas que Aragón ye una Tierra de barrenaus (y barrenadas, prou que sí).

O personache que talment millor cumpla iste perfil ye o nuestro quiesto alcalde Belloch. O suyo suenio d'a Expo, borrumbada compartida por milenta zaragozanas, incluyidas as d'a CHA, se va amostrando como lo que en reyalidat estió: un malfurriar de diners, una barbaridat ecolochica, una ababolada de modernos y una gran especulación inmobiliaria. Gambetos aventaus en solars, una azute que no vale ta cosa, sisquiá ta que as barquichotas esnavesen un Ebro (más) entibau y plen de cemento, arboleras convertidas en parques que (ixo sí) conservan os suyos nombres imperialistas, cabinetas penchadas d'un cable que saludan vuedas a l'Ebro dende alto y buen fascal d'edificios que dengún no quiere. Mesmo lolas y ababolas de todas as edatz fendo de guidas turisticos de baldes que agora mesmo te dicen por a on irá lo tranvía. Encara me pregunto d'a on surte toda ixa chentucia y en pensar-ie remero Idiocracia y pienso en quantas fillas tendrán.

Pero o suenio de Belloch no remataba con a Expo. A ell le fan goi as lifaras que se preta con toda ixa chent de tot lo mundo. Si Aznar teneba as suyas movidicas con Bush y Blair, a Belloch le molaba o COI, o Bureau d'as expos y toda ixa crica. ¿A on se fan as oposicions ta treballar-ie?. Y endrezó toda a suya rasmia enta ixos obchetivos. Fer de Zaragoza a ciudat d'as pachangas internacionals. Una feria d'o ganau, pero a lo gran y de vechetals. Y, por a mesma coderencia d'a expo, estricallando os zaguers ortals zaragozanos. Unas olimpiadas d'hibierno con siede en una ciudat a 200 metros sobre a mar. Una capitalidat cultural en una ciudat que zarra salas de conciertos, ixublida ferias sobre a cultura aragonesa, saca letreros en aragonés, ... entre que contina torturando toros.

Que penica que a Belloch no le salioron bien as cosas. As eleccions lo deixoron sin os suyos refirmes internos y externos, pues nian o PAR podeba salvar-le ista vegada. Ni dios, a qui rezó ta que no pasase lo que ha pasau. Sin sacar a cruz d'o concello, habió de pactar con os royos y os d'a fabla que se quedaba sin lo de l'esqui y sin os nabos. Bien se vale que le quedaba lo d'a cultura... Y va y gana Donosti! Pero no qualsiquier Donosti... Donosti con alcalde de Bildu! Os circuitos d'o tozuelo se le pretoron fuego d'a rabia, a ulcera se le ubrió y ya se “le'n fue a pinza de tot”.

Belloch, o de Zaragoza - Spain, o que no le fa goi que faigan servir os servicios publicos personas no empadronadas, ha pasau d'o paradiso, d'estar alcalde estrela, ta l'infierno de viyer como le'n quitan as separatistas, as comunistas, as ateas y chentucia d'ixa mena. Pobrichón.... Quasi, quasi me fa pena. Pero quasi nomás.

miércoles, 13 de julio de 2011

Rudi nos torna t'a reyalidat

Ya lo venibanos mascando dende as eleccions d'o 22 de mayo, pero agora ya ye anunciau y me pienso que, en tornar d'o verano, será un feito. A lei de luengas ye muerta. U se derogará u se cambiará ta que no faiga honra. Mesmo menos que no'n fa agora.

Analisi politico cuento que no cal. O espanyolamen chungo ha pactau con a interpresa de servicios politicos y como no quieren nian charrar de qualcosa que no sía l'espanyol y o fragatí, nos deixan más difuera d'a reyalidat. No nos reconoixen como personas con os mesmos dreitos que a resta d'habitadors d'o país. Si con ista lei de luengas no los tenebanos guaranciaus de tot, agora tornamos a estar “outlaws”.

¿Y qué feremos agora en Fablilandia? Bi ha habiu esferents camins dende que se dició que se fería una lei de luengas y que d'astí en surtiría una academia. Un que esfendeba que caleba continar treballando independientement de lo que fese a D.Ch.A pos no caleba asperar-ne cosa y ixe treballo nunca no sería por demás. Ye la que he esfendiu yo y me pienso que lo tiempo y os feitos me dan a razón. Atra que deciba de asperar a que a D.Ch.A. fese y desembolicase a lei y que toda a resta de cosas no valeban. Agora que ixo no pasará, a lo menos en quatre anyadas no sé o qué ferán.

Ya no tenemos a lo gubierno treballando por nusatras. Agora tot pende de nusatras mesmas. Tot lo que se faiga por l'aragonés pendera de lo que queramos y podamos fer as personas que charramos y esfendemos ista luenga.

¿Y d'a normativización qué? L'academia triada fa pocos meses nunca no será nombrada por o gubierno y, prou que nunca no podrá fer un standard oficial (con o sentiu de institucional). Asinas que tornamos a la situación d'antis. Continamos sin tener una autoridat reconoixida por todas as asociacions y fablants. Contino pensando que l'Academia de l'aragonés (EFA) tien prou representatividat, autoridat por a traza de naixer y refirme social como ta fer ixe rol d'autoridat. En tot caso ye una autoridat que no puet exercer o CFA, Nogara, Fablans u qualsiquier atra asociación. Asinas que, qui asperaba a lo gubierno, ¿qué ferá?. ¿Qué feremos totz? ¿Fer un atro congreso ta que, sino sale lo que me mola y soi o president boicotear-lo? ¿Charrar o mio modelo d'aragonés con os mios amigos y dedicar toda a rasmia mía a criticar a l'atro?

Quatre y concaradas, iste ye o nuestro país y ista ye a nuestra luenga. Torno a decir lo que siempre he dito y sisquiá m'entiboque. A l'aragonés no lo salvará garra gubierno (mientres continemos estando una autonomía espanyola, ye de dar), u a lo menos, no cal asperar que lo faiga. A l'aragonés lo salvaremos u lo feremos morir qui lo charramos.

miércoles, 29 de junio de 2011

Ampraus 057

Ya viyetz que en zagueras no escribo guaire. Asperemos que tornar t'a rutina me faiga centrar-me bell poquet y reprener o blog, que con tanto twitter y facebook lo tiengo prou albandonau. Como siempre que no soi inspirau, pos meto un ampraus...

Prou prou luen ye o titol d'un libro escrito por Tamara Marzo y Carlos García. Lo presentoron fa bells pocos diyas t'a prensa y he sentiu que en bell par de semanas puet estar que bi haiga una atra presentación. Ye un libro ta ninas sobre o meyo ambient que as suyas historias pasan en espacios naturals d'Aragón. Y prou que en aragonés. Caldrá leyer-lo. Hehehe.


Cara d'ababol se le quedó a o nuestro quiesto alcalde capín quan nombroron a Donosti capital cultural de no se que. A iste pobrichón le creix l'enanamen. Dimpués d'as eleccions disapareixió mientres bells diyas. Quasi se queda sin estar alcalde. Ta estar-ne le deixan sin ExpoNabo ni chuegos olimpicos. Habrá de charrutiar con os royos chungos y con os socialdemocratas con cachirulo ta gobernar y agora un os diaples indepes vascos le sacan o zaguer chuguete que le quedaba a ell. Tan catolico y espanyol y no l'ha valiu ta cosa. L'alcalde ploramica se tornó furo y menaza con chuicios y cosas d'ixas. Sobrebueno l'articlo de Purnas sobre iste afer.

O verano ya ye plegau y os festivals con ell. Ya pasó o Tamborilé y o Pobo y en poco tiempo seremos en Ansó en o pior PIR (a priori) que nunca no bi haiga iu. Lo mesmo de todas as anyadas pero con un diya menos de borina. Cada anyada mas penible. A tamas de tot, i pasaremos un buen ratet en as badinas y nos zorriaremos tot lo que bi haiga en a redolada. Dimpués, si sobrevivimos a las fiestas de Teruel, plega a gran fita de l'independentismo aragonés: o festival Esfendemos a Tierra. O contrario d'o PIR. Cada anyada millor. Estianyo Dada, Mallacán, Alkol 96, Eina y Batikano Rojo. Buenismo de tot... Qui quieratz puyar-ie en autobus podetz pillar os viaches en A Flama. Más info en a web d'o festival.


Y sin pena ni gloria despedimos un atro 29 de chunio. Bell articlo en Desde Banarus, bell atro en Purnas. Belloch carranyau, pero por atras cosas y en Aragón ixublidando-nos de qui somos...
Ta despedir l'ampraus, l'ampro a canta a Octubre17. Muitas gracias por dar-me a conoixer a Els Catarres!



martes, 21 de junio de 2011

Microcronica de vacanzas

Por primer vegada dende 2008, quan me quede sin treballo, m’he puesto pillar 10 diyas (sí, sí, en sistemas decimal, no binario) de vacanzas. He aprofeitau ta ir t’o Tamborile y dimpués bells diyas t’a parti de Sanabria en Zamora (País Lliones) y un poquet por Portugal, comprobando como ye ixo d’a independencia... Como buen catenazo que soi y como d’inspiración no me’n sobra agora mesmo, pencho contino bellas fotos d’o viache.

A primer, feita en o Tamborilé, ye Cigomanband, un hombre-orquesta que sonaba rebien. No me pensaba yo que m’ise a fer tanto goi. A resta d’o Tamborile simplament chenial. Podiemos fer-nos una turuta amostraus por Eugenio Arnau, rondar con os Astí queda ixo y bailar dica quedar-nos sin pietz con toda a resta de collas. Norabuena ta la organización. Cada anyada lo fetz millor!

A segunda un troz de río muito pincho que trobemos mirando de plegar en a Laguna de Sotillo. Nos entiboquemos de camín y trobemos iste puesto que yera bien pincho. Ixo y un mapa militar que s’heba deixau belun. Ye una d’as gambadetas que faciemos por Sanabria. Saliba dende Sotillo de Sanabria, (¡Qué lugaron mama mía!) y puyaba entre una selva de carvallos (Quercus robur) dica plegar, a más altaria, en un brezal con uns arbols parellanos a l’aliaga muito pinchos. A laguna, a la fin, yera un fake, pos yera un entibo, pero lo camín yera bien pincho. A metat tamien bi yera a cascada de Sotillo, repolida. Lo pior de tot, a sinyalización que yera penible, y que fació que nos cacegasenos bellas quantas vegadas.

A tercer foto, d’un fardacho, la he meso por tot o bestiamen que viyemos. En a parti d’o parque natural de Sanabria, en a Sarra d’a Culebra y mesmo en Bragança. Birabolas, fardachos, purputz, esparvers, alicas, escarabaixos, ciervos, milenta muixons más, un bicho que encara no sabemos o qué ye... y rastros de lupo, prou que sí.

A cuartena, ye d’una carnicería de Puente, un lugar d’a redolada. Por tot i viyemos bellas cosas surrealistas, pero ista estió la que más nos trucó lo ficacio, y la que podiemos fer-le foto. Habiemos de mirar-nos-ie trenta vegadas antis de creyer lo que meteba y de pretar a esmelicar-nos. Ignacio, yes muito gran, mocet!

Pues ixo son, si fa u no fa, as mias vacanzas. Si queretz saber-ne mas, me clamatz y tos amuestro as atras trescientas y pico fotos, con cacas de lupo incluyidas..

.


martes, 7 de junio de 2011

Anticantas d'o verano

Encara que plevendo istos diyas, o verano se va amanando. A puenda de festivals, bodegadas, pozas y tot ixo. Y tamién o tiempo d'as piors cantas de l'anyada: as "cantas d'o verano". En ascuitando lo MP3 istos diyas me trobé con una d'o Reno Renardo que me fació remerar atras anti-cantas d'o verano, de Ixo Rai y El Sobrino del diablo. Contino tos deixo as tres. Ni un video apanyau que tienen...

Bogavante. El Reno Renardo


Ixo rai. Polo de bombón


El sobrino del diablo. Otra canción del verano.

El sobrino del diablo - Otra cancion del verano

domingo, 29 de mayo de 2011

Tres videos d'o 15 M

Muitas cosas, y muito intresants con pasando dende o 15 de mayo. A velocidat con que pasa tot, me fa no escribir, pues sé que malas que lo escriba deixará d'estar noticia u pasará bella cosa que torne a cambiar a mia anviesta. Asinas que nos aconortaremos con bella mica de producción audiovisual que se ye fendo muita y muito buena.
O primer video ye sobre l'acampada de Zaragoza. Gracias por meter tan repolida la plaza!
O segundo unatro montache sobre as enrestidas policials en Barcelona.
O tercer, son imachens tamién d'as enrestidas en Barna. Con un d'ixos intes machicos quan a policia rebla y marcha de bell puesto. As imachens me facioron remerar o diya que se tornó a okupar o CSO Kike Mur...
Ta rematar, a canta Barcelona, d'o nuevo disco d'Obrin Pas, que muitos deciban por o twitter (sí, agora tamién tiengo twitter) que sentioron ixe diya...

Acampada Barcelona y enrestidas policials


Acampada Zaragoza


Mossos espardindo democracia real


Obrint Pas, un dia qualsevol a Barcelona