Mostrando entradas con la etiqueta premios. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta premios. Mostrar todas las entradas

viernes, 17 de octubre de 2025

Juan del Val y la inspiración inversa

No sé por qué s’encarranya la chent con a concesión d’o Planeta ta Juan del Val. Encara si hese ganau bel premio con prestichio… Lo galardón se publicita como «lo que tien mayor dotación economica d’o mundo» y ixe ye lo suyo sinyal d’identidat. No pas «lo premio que descubrió a Fuleno u Mengueno» ni lo que publicó «la obra que refusoron los d’a competencia» ni garra atra cuestión relacionada con la literatura. Ni popular ni d’elite ni garra mena de literatura. Ye un premio economico a un d’os suyos. Una extra por rendimiento u por obchetivos, que mé sé yo. Y prou. Yo no m’encarranyo porque l'Ikea de Puerto Venecia faiga treballador d’o mes a Zuteno Mueblez. 

D’atra man, he de confesar que Juan del Val ye una d’as razons por las que me decidié a publicar los míos escritos. Él y muitos atros parellanos son toda una inspiración. Cada vegada que leigo un articlo u bel libro, u que siento la solemnidat con que opinan de cualsequier tema, me veigo autorizau de tot a publicar lo que me rote y a chilar bien fuerte tot lo que pienso. «Si iste matután publica y vende a trompicuesco, ¿por qué no voi a fer-lo yo? ¿Qué vergüenya he de tener?», me pienso. Ixo vale tamién pa muitos d’os libros que lego. Cada vegada que pasa por las mías mans bel catenazo u bella bambuquería de bel suposau intelectual, s’esmicaza lo mío sindrome de l’impostor y me veigo lechitimau de tot a reivindicar lo mío trocet de repalmar en librerías y catalogos editorials.

No criticaré las suyas capacidaz literarias por varias razons. La primera, porque las desconoixco. Ni he leyiu cosa suya ni tiengo garra intención de fer-lo. La vida ye masa curta pa malfurriar tiempo con un ser asinas. La segunda, porque a cadaún le fa goyo lo que le fa y lo que a yo me puet pareixer una buenya cosmic-size a atro le puet encantar. Firme debat tiengo en os clubs de lectura con libros que me pareixen obras mayestras y que no pas a la resta, y a l'inversa. La literatura, y l’arte en cheneral, van de fer-te sentir, de mover-te emocions, de chenerar disfrute. Y lo cierto ye que los best-sellers fan que patacadas de chent pasen los suyos buenos raticos. ¿Que los pasarían tamién leyendo a atras autoras que no han teniu una campanya publicitaria salvache ni lo refirme de grans corporacions? Prou que sí. Cómo fer-les descubrir ixos atros libros ye lo que los chicoz autors miramos de fer por cada día.

Leigo tot lo que puedo y bien variau. Best-sellers y underground. Autors locals y internacionals. No me zarro a garra chenero y nomás en iste anyo he leyiu fantasía, amor, contemporania, asayo, ciencia-ficción, policiaca, teatro, biografica, humor y de viaches. Y en tot ixo, i he trobau oro y fiemo, choyas literarias que m’han percutiu y catenazos infumables, autoras sorprendents y galvans repetitivos. En toz, i trobo razons pa seguir publicando. En os que me fan goyo, por mirar d’acercar-me a lo suyo arte; en os que no pas, porque, si han publicau ixo, ¿qué vergüenya he de tener yo de publicar las mías historias? Inspiración dreita y inversa, todas dos funcionan.

En 2025 publicar un libro ye bien facil. Si no trobas garra editorial que lo faiga, que ya se me fa raro, i hai un ciento de vías de autopublicación, fisica y dichital. Ixo fa que todas las que queramos, publiquemos y que la ufierta siga cuasi infinita. Precisament por ixo proliferan tanto bookstagramers, clubs de lectura y tallers literarios. Que lo premio Planeta le’n den a un d’os suyos, que toz conoixemos, nomás fa vistera la manera de funcionar d’os grans grupos editorials y d’os criterios extraliterarios que gosan tener pa publicar y publicitar las suyas obras. En frent, i hai tot un universo d’historias por leyer que tos convido a descubrir. Que un libro siga mas u menos conoixiu, pende muit poco d’a suya «calidat literaria» (siga ixo lo que siga) u d’a suya capacidat d’entretener y muito d’a chanflonada invertida en publicidat. Juan del Val en ye buen eixemplo. 

Vai, pues leye atras cosas.

martes, 20 de julio de 2021

Especial XXII Premios d'a Mosica Aragonesa. Tierra de barrenaus 7x22

Cosas de pasas y calendarios, por segunda vegada en ista temporada de Tierra de barrenaus, l'equipo titular d'os Premios d'a Mosica Aragonesa nos tornamos a chuntar pa comentar una gala. Lo femos de veranet, con la gala encara recient y entre punchada y punchada de vacunas. Y, como de cutio, con toda la buena intención d'o mundo y prebando de que no bi haiga masa hate. Lo important, como siempre se diz en istos premios, ye que se charre d'a mosica aragonesa y ixo ye lo que hemos feito por mas de dos horas de programa. Unatra vegada que nos sale mas largo que la propia gala.

Ista edición, seguindo lo camín de l'anyo pasau, salió de Zaragoza. Si la XXI se feba en Uesca, ista vegada se chiroron ent'o sur y estió Alcanyiz la ciudat trigada pa acullir l'evento. L'auditorio Pui Pinós recibiba lo pasau 20 de chunyo toda la ripa de mosicas, artistas, criticas y chent de toda mena que i yeranos convidadas. Bell poco mas de dos horas dimpués, en salibanos. Beluna con premio, belatra sin, pero cuento que todas contentas por haber-nos retrobau, en bell caso, dimpués de muitismo tiempo.

En unatro anyo a on que yera imposible no charrar d'a pasa, la poca reivindicación que bi habió estió enfilada sobre tot a que las salas y los eventos tornen a funcionar antes con antes y con la mayor normalidat y seguridat posible. Ista edición contó con menos actuacions que atras vegadas, lo que trobemos a faltar a-saber-lo. Probablement, un d'os motivos estió la gran cantidat de premios entregaus y de patrocinadors de l'evento que heban de salir a fer bella parola. Nos quedan momentos bien pinchos y muitas mosicas que ascuitar dica la siguient edición.

martes, 27 de octubre de 2020

Especial Premios d'a mosica aragonesa. Tierra de barrenaus 7x03

S'embolicó prou la cosa de fer una gala en lo preto d'a pasa, pero a la fin se podió fer. La chent d'Aragón musical, que teneba previsto entregar los Premios d'a Mosica Aragonesa lo 14 de marzo habió de suspender-los, en primeras sin tener ni ideya dica quan. La primer edición que s'iba a celebrar en Uesca, habió de deixar-se pa mas entabant y, a la fin, iste pasau 5 d'octubre, las premiadas pasoron por lo scenario d'o Palacio de Congresos pa replegar los suyos galardons.

Como ya ye tradición, Tierra de barrenaus ha seguiu de bien cerca tot lo que pertoca a istos premios. Dende lo programa especial a on que se presentoron las nominacions a cada categoría, quan encara nos febanos la mofla d'o virus, dica la gala retransmitida en directo por Aragón Cultura. L'equipo que nos hemos chuntau somos las de siempre: Tamara, Rubén, Dabi y yo. En iste anyo, entre los problemas por l'aforo y las obligacions d'os integrants d'o equipo, dengún no podiemos asistir a la gala, asinas que habiemos d'aconhortar-nos con veyer-la en la tele.

La gala estió la mas curta dende fa tiempo a-saber-lo, baixando d'as dos horas de duración. Pero como en TdBradio tenemos ferrete pa rato, nos hemos fotiu un programa que blinca las dos horas y a on que charramos de tot lo que i paso. Siempre, prou que sí, dando la nuestra envista sobre tot. Subchectiva, personal y a sobén desinformada. Pero si quiers leyer u ascuitar debatz saputaces, habrás de buscar en belatro cabo.

Por cada día que i hai noticias arredol d'istos premios se charra un poquet d'a mosica aragonesa y de buena parte d'as suyas protagonistas que, por un regular, son ignoradas en la suya propia tierra. Dende lo programa torno a desfender la gran calidat y variedat mosical que tenemos en lo país y lo gran papel que fa pa la suya difusión iniciativas como ista. Como dicen los Fongo Royo, ganadors d'o Premio a la millor canción en aragonés por Luengas religadas: Nunca no amas lo que no conoixes. Asinas que conoixcamos la mosica que se fa en Aragón pa poder amar-la.

Y norabuena a las premiadas y nominadas, prou que sí!

Programa #86


lunes, 24 de febrero de 2020

Nominacions a los Premios d'a mosica aragonesa. Tierra de barrenaus 6x13

Lo pasau 11 de febrero se conoixioron las personas y collas nominadas a los XXI Premios d'a Mosica Aragonesa que organiza totz los anyos Aragón Musical. Un anyo mas, Tierra de barrenaus fará un seguimiento de tot lo proceso, pero en iste anyo lo faré una miqueta diferent por simplas qüestions lochisticas. En anteriors edicions (XVIII, XIX y XX), hemos comentau dreitament la gala y las suyas premiadas. Iste anyo, por agora, tos traigo un programa centrau en las nominacions, sin saber encara quí se levará cada premio ta casa suya. 



Como totz los anyos, los Premios d'a Mosica Aragonesa han de fer servir pa que, a lo menos por bell diya, los medios de comunicación cheneralistas le faigan una miqueta de caso a parte d'o talento mosical que se cautiva por iste país. Nian yo, que prebo d'estar a la tisva de tot lo que se fa en Aragón a nivel mosical, conoixco muitas d'as propuestas que en cada edición implen las candidaturas a istos premios. Asinas que lo ciudadano meyo cuento que no en conoixerá que bellas poquetas. Con que ixo se consiga ya vale la pena tot lo esfuerzo d'a organización.

La entrega de nominacions se fació un anyo mas en la fabrica viella de La Zaragozana, un puesto repoliu que ye de buen visitar con sincusas como ista. Y qualsiquier atra. Si no lo hetz feito, ya tardatz. Astí se veyeba a muita d'a chent que protagoniza dende fa decadas la scena mosical aragonesa de conchunta con atras que son fendo los primers pasetz de carreras bien prometederas. Ixas mesmas serán lo 13 de marzo en lo Teatro Olimpia de Uesca a on que se fará la gala, por primer vegada difuera de Zaragoza.

En ista edición tornan a estar-ie muitas d'as mías bandas favoritas, chunto a atras que he habiu d'ascuitar de propio pa aprestar iste programa. Tos convido a todas a que faigatz orella a lo programa y que invirtatz un poquet de tiempo en conoixer ixas nominadas. Regular que trobaretz cosas que tos soprenderán. Y ya que foi lo programa antes d'os Premios, tamién tos proposo de chugar a endevinar quí ganará qué. Fetz-me arribar las vuestras propuestas por los retz!

Programa #72

miércoles, 3 de mayo de 2017

XVIII Premios d'a Mosica Aragonesa. Tierra de barrenaus radio 3x08

Kase O en l'actuación d'a gala
Vivimos en un pais prou mosical. Si beluna d'as nuestras expresions culturals tien buena vida, ye precisament la mosical. Dende a tradicional, que contina con firme rasmia, chuntando historia con innovación, dica os ritmos mas modernos, an que Aragón ye estada avantguarda bien a ormino.

Manimenos, isto no siempre se viye reflexau en a sociedat aragonesa, y muito menos en os nuestros medios de comunicación de masas. Son pocos os rincons conquerius por as nuestras mosicas, siempre habendo de superar entrepuces arrienda. Muitas, hemos prebau de luitar contra ixe ixubliu ent'as mosicas aragonesa, pero si bi ha un colectivo que lo ha sabiu fer ¡y cómo! ye Aragón Musical.

Prencipiar a racontar todas las suyas iniciativas y conquistas me levaría muito espacio. Tos recomiendo que faigatz una uellada a la suya web y que les sigatz en os retes socials, ya que trobaretz muita info intresant y muitas iniciativas importantistmas pa empentar a creación mosical en Aragón. Pero si una d'ellas ha conseguiu una trascendencia social por dencima d'atras, son os Premios d'a Mosica Aragonesa, que han feito estianyo a suya XVIII edición. Se celebró con una gala en o Teatro Principal que, por primer vez, ha retransmitiu Aragón TV. Podetz viyer-la aqui. Como bien bi remeroron, ta plegar-ie, habioron de prencipiar fendo una cosa muito mas chiqueta en a mitica sala Morrissey.

Hue, os premios son bien implantaus y a gala ye tot un acontecimiento social y cultural. Teniemos a suerte de poder asistir a la gala en directo, precisament ta grabar iste programa, an que hemos analizau toda la gala, os premios, as entregadoras, etc... con o tono cutiano de Tierra de barrenaus. Ye decir, somarda, y en iste caso, con una mica de ida de flama. Como siempre, aspero que tos faiga goyo y aguardo los vuestros comentarios. 

domingo, 4 de enero de 2009

Mal dentrada d'año. MdaS 005

Mientres en o nuestro “quiesto” ocziden emos rezibiu l’año nuebo zorriando y gronxiando-nos a tamás d’a crisis que tenemos denzima, en Palestina cotinan morindo diya sin atro zientos de personas. Puestar que ista mesma semana sian milenta. En Zaragoza a rispuesta s’organizó antis de cabo d’año, o pasau martes, con muitisma chen que nos achuntemos en as escaleras d’a DPZ en solidaridat con o pueblo palestino. Ista nuei, a las 20:00 tornaremos a achuntar-nos ta chilar toz de conchunta contra o chenozidio que ye fendo l’estau israelí. Antiparti d’o chiste de Vergara en Publico d’alto, m’han pasau un articlo de Antimilitaristas sobre Gaza y pencho tamién un binclo t’articlos sobre Palestina y Orien Meyo en Rebelion que, dende agora, remanirá tamién en os binclos d’a dreita.

Dica aquí lo pior d’a semana que asperemos que no torne a aber de charrar-ne guaires semanas más, encara que me pienso que no nos ferá o morro cló. Tanimientres ban pasando atrás cosetas de millor estomacar.

- Que a $GA€ pierda chuizios siempre ye buena notizia. Más si lo fa como lo fa, quedando en ridiculo por tantas y tantas cosas. Chuizios que nian i ba, denunzias que no sabe contra qué las ha feitas. En tienen tantos de chuizios que ye normal que a la fin nian sepan que son denunziando. China chana, asperemos que a istos malampos los beigamos bel diya en l’INAEM que ye d’an que nunca no abión d’aber marchau.

- Un trango entabán s’ha feito en a luita contra o maltrato animal. Como cuento que sabrez, en Paterna (Balenzia) se fazió una consulta sobre a recuperazión d’una mena de tortura animal conoixida astí como Bous al Carrer. Una animalada –en ye de somarda fer serbir ixa parola!- como tantas atrás. O pueblo, que de cabo ta cuan ye sabio, dezidió que no le caleba torturar ta fer un buen rato. Os taurinos han apareixiu por as telebisions escañutando contra os jipis y os ecolochistas que les han pribau de biyer a sangre que les cal ta sentir-se masclos.

Ye curioso como s’estricallan os topicos en bels casos, pero no en belatros. Cuan entrebistaban a os antitaurinos –por meter-les un nombre, encara que cuento que no’n yeran toz- no se biyeba a colla de jipìs minchaflors que somos feitos a que nos faigan creyer que somos en a TB. I aparixeba chen bien normal, de todas as edaz y sin mica simbolochía antitaurina. “Chen d’a carrera”. Manimenos, d’os taurinos bi’n eba un par que parixeban clichés. Con o siñal d’a suya quiesta España con un toro en cuentas d’o escudo borbonico u de l’alica que tanto goyo estoi que les ferá. Siñal, en zagueras, de tot lo facherío. Grazias, pueblo de Paterna. Asperemos que den unatro trango declarando a ziudat antitaurina.

- Ruben Ramos ha tornau a ganar o premio Arnal Cavero. Ta qui no lo sepa ye o premio que da a D.Ch.A. t’a millor obra en aragonés. En da atros dos t’as millors en castellano y catalán. Chusto lo dio a semana que remataba de leyer l’anterior libro suyo, ganador d’o Arnal Cavero en 2006, Bidas crebazadas. Asperemos que contine con o mesmo ran, pos ixe libro, ye d’as millors cosas que uno ha leyiu en zagueras, en cualsiquier luenga. Y ixo que agora tiengo muito tiempo ta leyer, en estar esqueferau. Ta toz os que podaz trobar-lo, que ye bien difizil, tos recomiendo de leyer-lo. Antiparti de que a historia que i rezenta ye bien intresán y muito bien rezentada, fa serbir un aragonés que ye una alfaya. Bien pleno de formas y bocabulario que no se siente guaire asoben en a boca de un neofablan. Felizidaz, Ruben y contina escribindo, por fabor.

- O diya d’os inozens pasó. Ye un diya que no me fa mica goyo. No soi de fer gromas y, en tot caso, en foi cuan m’agana. Qui las fa ixe diya, por un regular ye o tipico crapazín laso y as gormas suyas son d’a calidat d’as güeñas de plastico ixas que benden en a Quiteria. Con tot y con ixo, sí ye berdat que en a prensa u en os meyos de comunicazión sí que bi’n ha de buenas. Como a que dizión en no se dó de que Aznar iba a presentar un programa en Aragón TB. Que bes-te-ne tú a saber si bel diya! Cosas veredes, amigo Sancho. En Ancestral Magic, blog sobre Magic que trobé fa poco, i fazión una grometa ixe diya bueniza. L’anunzio d’un nuebo paquet de Duel Decks de Piratas contra Ninjas. En primeras creyié dos opzions, la una que estasen mal informaus y les n’esen colau una y l’atra que Wizards estasen más barrenaus que no’n creyeba. Malas que biyé a calendata entendié tot...

martes, 27 de febrero de 2007

Los Draps premiaus

A colla matarranyenca Los Draps estión premiaus por Aragón Musical en os zaguers "premios d'a mosica aragonesa". (http://www.aragonmusical.com/noticias/leer-noticia/0/1285/) Partizipaban en a categoría "Canta en luenga minorizata d'Aragón" con a suya canta en catalán Cultura popular. Os atros candidatos yeran Merezina de Lurtero de Lurte, Espiellos, beires y fierros de Ulut y Te debo una canzión de Angel Petisme (a orichinal yera en castellano y de Ixo Rai!). Dende aquí quiero felizitar a Los Draps que prenzipian a beyer como se reconoix o sobrebueno treballo que leban una ripa d'añadas fendo.
O feito de que bi aiga un premio a cantas en luengas minorizatas ye bueno y malo de bez. D'una man, muita chen que le fa goyo a mosica en cheneral escubre cantas y collas que no ese conoxiu d'atra traza. D'atra man porque no yera Cultura Popular candidata simplamen a millor canta y prou?

De todas trazas, beyendo a mosica que se fa en aragonés y catalán, aspero que en bels pocos años aigan de reconoxer a suya calidat y bella colla partizipará en a resta de premios "normals"