Diz que i hai cambio de ciclo politico. Que plegan anyos de gubiernos de dreitas, chunto con lo ultrafacherío. Pareixe bella mena de maldición, inevitable, contra la que no podemos que encocolar-nos en posición fetal aguardando a que lo mal pase. Atros son mas optimistas y desfienden que encara tenemos la oportunidat de aguantar lo lapo que l'electorau nos ha fotiu y que, lo menos en l'estau quede un gubierno meyo civilizau. No soi un buen analista politico y no voi a iluminar-tos con grans reflexions que faigan chirar lo resultau, pero quiero aportar la mía envista sobre tot lo que pasa arredol d'istos meses electorals y, si puedo, fer honra pa que iste agüerro lo mundo siga un poquet menos mierda. Empecipio hue con iste Diario electoral, que no sé guaire bien encara t'a on irá.
A prioris y posterioris:
Las semanas d'antes d'as eleccions mas d'una persona me preguntaba qué iba a votar pa todas dos convocatorias electorals. Fa tiempo que desmitifiqué lo voto, que lo de fer-lo "en conciencia" m'importa prou poco y que las razons estratechicas me pesan muito mas que no atras. En primeras, pa las Cortz aragonesas toz los partius dignos de votar-se teneban asegurada representación. Pa lo Concello de Zaragoza, la situación yera prou mas dificil. Todas las encuestas que s'iban publicando en ixos días sinyalaban lo mesmo: que Zaragoza en Común, Podemos y Chunta Aragonesista quedarían arredol d'o 5% de voto, lo que menazaba con que pasase lo que a la fin pasó: que un, dos u mesmo las tres candidaturas se quedasen sin representación. I heba voces, ixos días, que consellaban concentrar lo voto en una u atra opción. Atras, iban a contramán, desfendendo que caleba forzar de bella manera que todas tres fuerzas en aconseguisen, de representación, apostando por un 10+2+2+2 = 16 que dase l'alcaldía a Lola Ranera, con lo refirme d'a resta d'a izquierda.
Voté a ZeC. No sin dudas. Las encuestas deciban que yera qui mas probabilidaz teneba de quitar concellers. Yera tamién la candidatura que mas me convenceba y que creigo que millor treballo ha feito en istos anyos. Asinas que chuntaba lo voto estratechico y de conciencia, con tot lo miedo d'o mundo d'entivocar-me y que Podemos y CHA quedasen por dencima y hese "aventau" lo mío voto. A qui me demandaba consello no le podeba responder. ¿Y si ZeC quedaban zaguers? ¿Y si teneban razón los de repartir voto? ¿cómo se reparte voto de manera eficaz? A la fin lo mío voto sí que contó, pero me podeba haber entivocau como lo facioron muitismos companyers que apostoron por las atras opcions.
A la mayoría d'os que me preguntaban les teneba igual a quí votar d'ixos tres. Yo les deciba que votaría a ZeC pero que no podeba dar-les garra razón de peso pa que no votasen a los atros dos, que no bi heba garra garantía de que ixe mas-menos 1% fese chirar lo resultau a favor d'una u atra lista.
Agora muitos carranyan a qui votó Podemos u CHA. Yo me veigo incapable. Lo marguin d'error d'as encuestas podeba haber fallau y que l'orden de voto hese estau bien diferent. Lo ret ye a rebutir de capitans A posteriori que entonan ixe "¿veyes como teneba razón?". Creigo, sincerament, que no bi heba garra razón de peso pa apostar por una u atra estratechia en lo momento que se presentoron ixas tres candidaturas a lo concello.
Sí que i hai motivos pa carranyar a los responsables d'haber plegau a ixa situación d'as tres candidaturas. U las d'as cuarto de Uesca, que no en charro porque desconoixco mesmo mas. Ya se sabeba que ixo podeba suposar que cualcuna quedase difuera d'o concello. Mesmo todas, como pasó en Uesca. La rematadera estió la presentación de Aragón Existe en las municipals zaragozanas en unatra d'as maniobras sinsentiu que ha feito ixe ¿partiu? ¿plataforma? ¿penya? y que aduyó a fer venir la situación que tenemos hue en la ciudat. Se sabeba que isto podeba pasar y, con tot y con ixo, se tiró entabant. ¿Pa qué? ¿Por qué? ¿Tanto pesan los vuestros egos? ¿Tant grieus son las vuestras diferencias? ¿De verdat una candidatura de reivindicación d'o entorno rural y d'o territorio vuedo tien la necesidat de presentar-se en una ciudat de 700.000 habitants? ¿Cuals son las diferencias programaticas muncipals entre ZeC, Podemos y CHA? ¿Cuántas vegadas hesen votau diferent en la lechislatura d'haber conseguiu representación?
Lo clamamiento a lo voto util ye de buen fer a posteriori. Y bien perigloso, por cierto, ya que ixa linia de razonamiento acaba en un voto a lo PSOE, que ha contrimostrau istos zaguers anyos que cuan fa bella cosa d'izquierdas ye porque la izquierda le obliga, no pas porque se lo creiga. Pero lo que sabebanos todas, antes d'as eleccions, yera que lo escenario de que buena parte d'o voto d'izquierdas se quedase sin representación yera bien probable. Sisquiá haigan aprendiu. No nos ne queda atra si queremos evitar la barbarie que s'acerca.
Diz una mesacha en Twitter Para la próxima vez votad para que UP mande y sea el "PSOE" él que ayude. Nos irá mejor y tot pareixe nomás una qüestión numerica. En lo nuevo scenario electoral espanyol, de cinco grans partius estatals beluns asumen que lo partiu mas votau, de l'arco parlamentario que siga, se refirmará en los menos votaus y que ixo sucederá d'una manera quasi automatica como, de feito, ye pasando en muitos gubiernos autonomicos. Muita chent que tenemos una simpatía no amagada por Unidas Podemos hemos pensau a-saber-las vegadas en ixe scenario. Un gubierno de UP refirmau por lo PSOE, a on que se suposa que sí que se imposarían ixas midas d'izquierda socialdemocrata que nos aconhortaríanos con veyer bell día y que amaneixeban como irrenunciables en los programas politicos d'as diferents convocatorias electorals. Manimenos, ¿ye ixo posible?
Ixe deseyo, ixas alufras que nos femos - u nos febanos - s'ha alimentau de man d'os quadros podemitas quasi dende lo suyo naiximiento. No fa tanto tiempo bi heba enqüestas que pronosticaban lo famoso sorpasso, una parola que tasament s'heba ascuitau en los telediarios dica ixe momento. Ixe vocablo nos levaba a ixa situación a on que la izquierda espanyola, toda ella, ganaba las eleccions y UP teneba mas votos y/u diputadas que PSOE. Nunca no se planteyó la mayoría absoluta, lochicament. Si ixo hese pasau, que bien dificil yera, soi seguro de que ni Pablo Iglesias ni garra atro dirichent de Podemos hesen acabau de president d'Espanya.
No ye nomás un barrunto, u una maldición. Ye basau en lo que hemos visto y veyemos por cada día. Todas presenciemos la caboliosa campanya mediatica a favor d'un pacto PSOE-Ciudadanos antes d'o gubierno actual, a pesar d'aquell chilo de "con Rivera, no" que feban las militants "socialistas" en la siede de Ferraz. Ascuitar la SER u leyer El País cada vegada que Podemos u belún d'os suyos ministerios insinua una mida que menace ni un poquet a los poders economicos ye presenciar un manual d'a mas primaria manipulación periodistica. Con tot y con ixo, y a pesar de totz ixos entrepuces, lo gubierno PSOE-UP naixió y, por agora, contina vivo. Me pienso que por prou tiempo, antimás.
Pero si la situación se chirase, si UP hese pasau, u pasase en lo futuro a lo PSOE, ¿farían istos zaguers de chanca como son fendo los moraus? Cal que no. Antes refirmarían un gubierno d'o PP. No ixuplidemos que la suya abstención ya fació president a Mariano Rajoy una vegada. Mesmo en la fuga d'os movimientos de compleganzas arredol de UP, con Colau y Carmena tot lo día en la tele, y ZeC ganando las eleccions en Zaragoza, lo refirme socialista estió radiu y pasó por poco la simpla investidura. Por quatre anyos fació mas d'oposición que de companyer d'ideolochías, tot y que tanto ZeC como UP s'esbaforon dica limites mas que asumibles por l'electorau y los cargos d'o PSOE.
No sé si la estratechia de Podemos refirmando a lo PSOE por micazas ye l'adequada. Lo tiempo lo dirá. No sé si se conseguirá nunca lo sorpasso, ni qué pre ideolochico caldría pagar pa conseguir-lo. Pero muito han de cambiar las cosas pa que bell día un gubierno autonomico u estatal de UP refirmau por lo PSOE siga posible. Sí que tienen razón los podemitas en una cosa que dicioron y que talmen copioron a belún y ye que "lo PSOE no fa, se le obliga a fer". Con diputadas a la suya cucga, prou que sí, pero sobre tot con movilización y presión social.
Pa leyer iste post cal prencipiar dende bell supuesto. D’una man suposaré que Podemos, IU, CHA y atras organizacions politicas son fuerzas transformaderas d’a sociedat en a endrecera que todas as lectoras d’iste blog cuento que queremos. Tamién suposaré que o solo feito de que a plegada en o poder de una u todas istas fuerzas, chuntas u separadas ye un feito deseyable. Tot isto ye discutible, prou que sí, pero no ye l’obchectivo d’iste post.
Aqui quiero charrar d’a millor traza de conseguir que gubiernen ixas fuerzas. “A cucha, ezquierda, zurda” u lo que quieratz, “as d’abaixo”, “alternativas”, “ecosocialistas”,... lo que más tos agane. Cuento que o debat, o gran debat, que ye habendo-ie agora mesmo ye si, t’as eleccions espanyolas, se i va de conchunta u no pas, con un nombre u unatro, y de qué trazas. Si creyes que aquí trobarás una respuesta, deixa de leyer. Lo confieso en iste segundo parrafo: no tiengo ni ideya de qué ye lo millor.
Se critica muito, y con razón, a Pablo Iglesias y o suyo sector podemita, de no querer nian prencipiar a negociar una compleganza que diese un “Ahora en común”. Muitas d’as personas que lo fan, pareixen haber ixublidau lo que deciban quan Iglesias demandó lo mesmo a Izquierda Unida y se’n esmelicoron, pero rai ixo agora, que cal mirar-se entabant. O caso ye que, todas as declaracions d’a cupula podemita sinyalan enta razons estratechicas pa refusar ixa hipotetica compleganza. Nunca no ideyolochicas. En tot caso, las deixan en un segundismo plano. Se pierde asinas, una oportunidat historica pa que toda la cucha “de verdat” vaiga chunta ta unas espanyolas, mesmo con oportunidatz de ganar as eleccions.
Dende as partidarias d’a compleganza estilo “Ahora en común”, recuerdan os buenismos resultaus que han teniu plataformas parellanas en as municipals d’as grans ciudatz, conseguindo quedar-se con Madrit, Barcelona u Zaragoza, entre atras. Tamién que Podemos no ha conseguiu en muitos d’os parlamentos que se presentaba uns resultaus tant buenos como asperaban.
Qual ye a estratechia que fería que ganasenos as eleccions? Ye verdat que a compleganza en Zaragoza, por eixemplo, ha estau tot un exito. En 9 meses s’ha conseguiu plegar en o poder municipal pero tamién creigo que cal considerar bell dato. O proceso de compleganza, ha costau muitos meses. Entre chent que ya se conoixeba, que veniba treballando de conchunta dende feba muito tiempo en l’activismo social. Con ideyas muito parellanas sobre cómo gubernar Zaragoza. Vivindo todas a menos de meya hora as unas d’as atras. Y con tot y con ixo costó a-saber-lo.
Compleganzas puntuals
(Foto: Arainfo)
Se consiguió prou más presencia en radio y televisión que nunca no m’hese pensau. Se fació un debat cara a cara entre o candidato de ZeC y o d’o PP. Se metió una carpa en o Pilar por an que pasoron cientos de personas. Se informó por toda la ciudat. Y dimpués de tot ixo, o diya d’as eleccions, arrienda personas encara no sabeban qué yera ZeC ni si lo refirmaba Podemos u no pas. (As razons, dan t'atro post) Probablement ixa circunstancia nos fació perder votos como ta conseguir un u dos concellers más. Lo que hese significau ganar as eleccions u no pender d’o voto chuntero. Yo mesmo conoixco chent, votant de Podemos, que leye periodicos, y que a politica l’intresa bella miqueta que, a l’atro diya d’as eleccions no sabeba guaire bien qué yera ixo de “Zaragoza en común”.
Podemos, en as primers eleccions que se presentó, optó por a opción contraria. Meter a cara de Iglesias en cuenta d’o logo que, en ixas envueltas, pocas conoixeban. Tiengo un amigo que diz que no les votó por ixo, encara que cuento que son atros os motivos que le levoron a no votar-les. Pero ¿quantos votos perdioron por a supuesta bamba de Iglesias? ¿Y quantos ganoron d'a chent que reconoixió a papeleta a l’inte? Creigo que nunca no sabremos a respuesta a ixo.
Podemos ha creixiu muito, ye verdat, en istos meses. Se i ha uniu muita chent con gran experiencia politica intra y extrainstitucional. Ixo, de conchunta con as nuevas ideyas, propuestas y trazas de treballar d’as “virchens politicas”, fa una barracha que da cosas d’o millor y d’o pior. Pero cuento que encara les cal un emparo externo si quieren ganar. Y no digamos ya si lo que quieren ye verdaderament “representar a las d’abaixo” u “levar a voz d’os movimientos socials”. Buena parte d’ixos movimientos socials y d’ixas “d’abaixo” no son adintro de Podemos, ni ganas. Por os motivos que sían. En bells territorios como Euskal Herria u Catalunya, lo que preba de fer Podemos, ya lo feba Bildu u as CUP fa lustros. Asinas que Podemos no puede deixar a un costau a toda ixa atra “cucha transformadera” u como le quieratz decir.
A estratechia de “Ahora en Común” ye a que eticament creigo que ye la correcta. Una compleganza de verdat entre todas as fuerzas que calga, revlando todas en lo que no podamos apachar-nos, y que prencipie a cambiar as cosas en l’estau. Pero no sé si ixe “Ahora en común” quitaría más votos que simplament Podemos. Y ixe ye o miedo que tiengo. Que se creye una "cosa ideyal" que pierda as eleccions.
Muita chent le tien quimera a IU, y no digamos ya a las cuchas territorials tipo CHA, lo que sacaría votos a ixe posible pacto. Podemos ya fa tiempos que no ye “inmaculau” a os uellos d’a sociedat, pero contina estando muito menos “tacau” que a resta de partius. No entro si ixo ye chusto u inchusto. Simplament ye asinas. O mesmo razonamiento funciona d’o revés. Entre os votants de CHA u IU bi ha qui odian a Podemos y probablement deixarían de votar una lista conchunta. Asinas que todas ixas sumas que se fan, achuntando os votos que han teniu os partius por separau, en a mia opinión, no valen pa cascar-la.
Os resultaus electorals no se pueden prevenir ni interpretar, a priori ni a posteriori, fendo simplas sumas. O solo feito d’haber planteyau un “Ahora en común” y que Podemos lo haiga refusau como lo ha refusau, sin guaire debat y con una actitut una mica farute, ya habrá moviu bell voto enta un puesto u unatro. Si a la fin bi hese proceso, cómo se fese y dica do se plegase podrían cambiar muito os votos. Pa bien u pa mal.
Podemos emparando a Santisteve
(Foto: Arainfo)
Atro entrepuz, y bien gran, ye o metodo. Como ya he dito, costó nueu meses (en realidat muitos mas) conseguir a compleganza a libel local, y se fación muitos poders ta que no fuese un pacto entre cupulas. Repito, en una sola ciudat, no masiau gran, y conoixendo-nos todas dende fa tiempo. Pretender que en cinco meses se plegue en una compleganza a libel de l’estau sin que siga un pacto entre cupulas ye inchenuo, absurdo u una enganyufla. Yo no tendría garra problema en que se fese asinas, pero bi’n ha atros que sí, y entiendo as suyas obchecions.
Totz istos argumentos se podeban emplegar, y de feito s’emplegoron, contra as compleganzas municipals. Manimenos, a la fin funcionoron de bitibomba. Muito millor que no creyeba yo mesmo, partidario ilusionau d’ixas listas. Cuento que muito millor que no se pensaban qui bi treballoron más firme. Por ixo, creigo que un “Ahora en común”, bien chestionau, sí que tien o potencial ta ganar as eleccions espanyolas y cambiar-lo tot. Son Iglesias y Garzón as personas adecuadas ta menar ixe proceso? Hue, yo creigo que no. Y me pienso que ye de mal cambiar ixo. Talment más entabant siga posible.
Queda por valurar adecuadament o impacto d’o voto rural. Cuento que Podemos no i tien guaire implantación, pero tampoco no sé si un “Ahora en común” pillaría guaire voto, u a movilización que pueden fer en ixe entorno. Pero, como de cutio, os lugars son ixublidaus de tot en as estratechias electorals.
Podemos no ganará istas eleccions. No nos ferá o morro clo. Quedar-se por debaixo d’un 20 % de voto, ta yo, sería un fracaso. Talment a compleganza haiga de prencipiar iste aviento cara t’as venients eleccions, con as cartas sobre a mesa y a relación de fuerzas bien platera. Talment s’haiga de construyir con bell “rodache” d’as experiencias municipalistas y surtindo dende ellas. Talment, talment, talment, …
Lo que sí que soi seguro ye que ta que qualsiquier cosa funcione hemos de superar todas y totz, ixas quimeras que nos tenemos. A la fin, todas, ciudadanistas, comunistas, indepes, etc… hemos compartiu luitas, pancartas, plataformas, asambleyas, .... y tricolotiar-nos por detalles u puestos ye lo que son deseyando que faigamos a mafia que nos gubierna.
Como ya he dito en prencipiar, no tiengo garra respuesta en iste post. Tiengo masiaus argumentos a favor y en contra d’a compleganza, tot pendendo de como y qui la faiga y d’o proceso y o resultau. Bi ha qui esfiende a tot trance una u l’atra opción y d’os dos costaus siento muitas cosas sensatas, asinas que aspero as vuestras argumentacions.