Mostrando entradas con la etiqueta Iniciativa Internacionalista. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Iniciativa Internacionalista. Mostrar todas las entradas

lunes, 24 de noviembre de 2014

Votos y votants curiosos

S'acercan esleccions. En iste caso t'as Cortes aragonesas y t'os concellos d'os nuestros lugars. Bi ha una ripa de candidaturas de toda mena y de procesos de compleganza que encara no sabemos como rematarán. Y encara que pareixe que o sistema ye cambiando d'equilibrios (o bipartidismo en Aragón no tien as mesmas caracteristicas que en Espanya), encara o PPSOE quitará probablement a mayoría de votos.

¿Por qué votamos lo que votamos qui votamos? Cadagún tien as suyas motivacions. Yo he votau prou contento muitas vegadas, sin guaire ganas atras, y quasi tapando-me o naso en beluna. Soi de votar. No porque creiga que siga "la fiesta d'a democracia" ni porque siga "lo que cal fer ta cambiar as cosas". Ye una d'as tantismas cosas que puedo fer ta cambiar a mia realidat cutiana y bi participo. Prou que sí, sin deixar de luitar ni un inte a resta d'a lechislatura.

En totz istos anyos he conoixiu chent de "votos curiosos". Antesmás yera d'os que pensaba que caleba votar en conciencia y que toda la chent, si fa u no fa, votaba asinas. Pero a realidat siempre te deixa enarcau con os comportamientos de belun. Bien cerqueta de yo he teniu quatre eixemplos de "votos curiosos". Os nombres son inventaus.

En casa de Lola, se practicaba un sufrachio por capeza de familia. O pai de Lola, muit democrata, pillaba os sobre d'a suya muller y fillas y bi ficaba la papereta. D'o PP, prou que sí. Dimpués todas ellas iban a fer a "fiesta d'a democracia" t'o colechio electoral y cuento que de socalce.

Carmen yera venida dende Euskal Herria a treballar t'aquí. Heba estau en EDU, y simpatizaba con Gallardón, quan teneba fama de estar de centro y con UPyD. Yera muit centrau, como viyetz. Bella vez confesó tamién que viyeba en UPyD una oportunidat ta trobar-ie treballo, u que si Gallardón creyase un partiu lo iba a petar. En as esleccions europea de quan la conoixié, se presentó Iniciativa Internacionalista, coalición d'Izquierdas Independentistas, con o dramaturgo Alfonso Sastre como candidato. No sé si Carmen yera  en veras seguidera de Sastre, u si iba de cultureta, pero dica os zaguers diyas estió dandaleyando entre UPyD y Iniciativa Internacionalista.

Chuan ye un chicot intepresario. Por lo que charra, tien opinions prou socialdemocratas quanto a temas morals (laicismo, politicas d'o cuerpo, etc...) pero economicament ye prou neoliberal. Tien, antimás, bell comentario prou clasista y de cabo ta quan xenofobo "banal". De cutio ye votant de IU, mesmo diz que afiliau, pero en istas tien prou platero que votará a Podemos.

Belén votará a lo PSOE. Porque ye lo que siempre ha feito. Porque en casa suya se vota a lo PSOE. Porque ella ye d'o PSOE, cristiana y monarquica, porque en casa suya son d'o PSOE, cristianos y monarquicos. Literal.

Si investigase porqué vota lo que vota la mayoría d'a chent, probablement me trobase con muitismos más eixemplos como istos. Totz istos votos contan, y han de continar contando, lo mesmo que o mio voto. Y lo mesmo que lo tuyo, quiesta lectora.

Quan femos estratechias electorals, quan tenemos ixas inacabables asambleyas analisando punto por agulla os problemas socials y mirando de trobar solucions, no podemos nunca ixublidar que istas realidatz son muito más cutianas que no nos pensamos.



viernes, 29 de enero de 2010

microbarrenaus: un flumen... u dos

“Un flumen(1) de lugars s’ufren ta aloixar o cementerio nucleyar” diz a noticia d’Antena 3. Ixorrontau, aspero bel poquet más y a noticia contina. O numer de lugars que se ufren a ixo ye de 12. Y dicen un flumen. Nomás en Aragón bi ha más de 700 lugars, creigo remerar, y en l’Estau espanyol bi ha 8112 municipios (y cadagún puet tener más d’un lugar) asinas que, en reyalidat, nomás un 0,15 % d’os municipios de l’Estau espanyol luitan por tener o debandito cementerio nucleyar. Y ixo ye un flumen!. Ta contimparar con bella cosa, Iniciativa Internacionalista tenió un 0,20% de votos en 2009 y garra periodista dició que hese teniu un flumen de votos.
(1) (Traducción libre de “aluvión” en a noticia en castellano)

viernes, 12 de junio de 2009

Bellas parolas sobre as eleczions

A la fin plegó lo diya d’as botazions. Por primer bez en bels años lo asperaba con bella miqueta d’asperanza y de deleria. Talmén m’ese ilusionau masiau porque dimpués os resultaus son estaus los que totz conoixemos. Daré a mía ambiesta por partis:

- Españols: PP, PSOE y IU encantaus de conoixer-se. Os dos primers continan alto u baixo con a mesma cantidat de botos y de porzentaches. Ye berdat que o PP puya bel poquet y o PSOE baixa lo mesmo, pero rai. O boto zombi ye muito fidel. IU, con tasamen 1500 botos más, s’ha quedau en o terzer puesto. Grazias a o PAR que no se presentó y a CHA, que s’esboldrega de tot. Asinas que gana, pero solament por os zancochos d’otri. UPyD, o PP 2.0, pilla ixe cuarto puesto que me pienso que le dará representazión en as Cortes aragonesas en as autonomicas, si bi plegan. Si o partiu consigue superar o personalismo de Rosa Díez, ye una gran menaza t’os dreitos indibiduals y colectibos de totz, asinas que caldrá estar a la tisba. O discurso d’a Ejpaña friendly ba chupindo a muitos chobens. Y cal remerar que en Aragón, lo que millor funziona en as urnas ye l’anticatalanismo.

- CHA: D’escusas, ya no les ne queda. O partiu s’esboldrega y prou. A carrera la eban perdida fa tiempo. No ir t’os debatz que t’ufren, como o de l’Arrebato u lo d’a Enredadera, no aduya a recuperar-la. Fer anunzios electorals igual como si bendeses un champú tampoco no lo fa. A la fin, estar un PSOE cachirulero, no funziona. Si a chent querese botar a lo PSOE u a lo PAR, botará a lo PSOE u a lo PAR y no a un mezclallo rarizo, que antimás se chunta con radicals independentistas un diya y forachita independentistas d’o partiu unatro. A consecuenzia de tot isto: a metat de botos. A terzer fuerza agora ye a zinquena. A tamás de tot, me fa pena. CHA estió una bez l’asperanza d’iste país. Agora no tien rasmia ni o mensache, ni a organizazión y s’han cazegau en un laberinto que no saben guaire bien por do salir-ne. Y de dimisions, prou que ni fablar-ne!

- IISP: Bien y mal. A berdat ye que en Aragón m’asperaba más botos. A lo menos ixos 3000 soniaus, ixos 3000 independentistas que se suposa que bi ha. Talmén m’ese feito masiadas sobatidas mentals u isto de bibir entre fablilandia y lo país d’os indepes m’alueña masiau d’o penible mundo reyal. A parti buena ye que ye naixiu y ha prenzipiau a treballar un prochecto que aspero que baiga muito más allá que istas eleczions. Por lo que he sentiu ye asinas. IISP no remata aquí. Cal aprender d’as errors que s’han feito en iste país antismas y costruyir un d’entre todas ixe nuevo prochecto que tanto nos cal.

- Atros: M’enfuelgo d’os botos que ha conseguiu PACMA. Encara que no creigo guaire en os partius monotematicos (nomás feministas u nomas animalistas, por eixemplo) siempre ye millor, en a mía opinión que no botar. Ixos más de mil botos podesen aber iu t’atros partius que refirman a tortura.

A dreita no disimulada (DN, AES, Falanges...) creixen masiau. Y ixo que son trestallaus de tot, que si s’arroclasen arredol d’una sola lista... Encara no ye ta tener medrana, pero cal continar a la tisba.
En resumen, Aragón contina estando un país d’españols, como bien dizen por atros cabos. Continaremos treballando.
+info: tierradebarrenaus@gmail.com

miércoles, 3 de junio de 2009

De reflexión

Contino bibo. Lo primer de tot. O millor d'a semana no ha puesto arribar ista semana, pero prometo un millor d'a quinzena u lo que calga... A custión ye que, por diferents istorietas soi una mica aqueferau y d'atra man, soi parando bellas cosetas nuebas ta iste fablog. Asinas que mientres bels diyas más isto continará bien quedo. Aprofitatz ta reflexionar, si ye que tos cal. En iste binclo d'a Enredadera podetz ascuitar o debat que bi abió entre IISP, IA, IU y abstenzionistas. Bi estió combidada CHA pero no i fuón. Que gabachetz! Tamién tos dixo penchau más abaixo o zaguer bideo de IISP. Ta qui ya tienga lo boto dezidiu, u pueda reflexionar mientres ye de borina, bi'n ha una bien buena y por una buena causa en Pina de Ebro. O cartel ye penchau como imachen alto y la info la tenetz aqui. Que baiga bueno y nos biyemos con nobedatz dimpués d'as eleczions!



jueves, 28 de mayo de 2009

II-SP en Zaragoza y en Youtube

Se ba amanando o diya d'as eleczions y II-SP ferá o suyo acto zentral en Zaragoza iste sabado a las 20 en a Plaza San Bruno. Talmén m'entiboque. Correchitz-me os biellos d'o lugar, pero me pienso que ye a primer begada que se fa un acto independentista -d'ista grandaria- en puenda electoral en Aragón. L'acto será, como no, un conzierto con procheczions de bideos y interbenzions politicas. Bi tañerán Prau y Rebel Spell - con o disco encara rusién - amás de Noise & Oi! y Zoko Selektah. Como siempre toda a info la podetz trobar en o blog de Cucha Independentista.

Antimás, en istas semanas han iu surtindo arrienda bideos, beluns d'els muito buenos. A los carrañaus de siempre se i han adibiu atros que se fa a mofla de Rubalcaba y d'atros en clau d'umor que siempre fa bien de goi. Contino tos ne pencho tres, de seriosos y d'os atros. Podetz trobar-ne un fascal más en Cucha Independentista u en YouTube, que, en no controlar meyos de comunicazión ye estando o nuestro. Entalto o rete!





martes, 26 de mayo de 2009

O millor d'a semana 025

A semana d’a ¿relegalizazión? ¿desilegalizazión? Quemisió. Una semana rara. Lo de Iniziatiba Internazionalista ye ta pensar-ie y muito. Porqué l’han dixau presentar-se y, porque en primeras la ilegalizón? Cuento que no ye porque funzione a chustizia española, asinas que caldrá continar pensando-ie. Más entabán lo feré... A info sobre II ye de fazil trobar en o blog suyo u en lo de Cucha Independentista que son sobrebuenos y rebuten d’informazión. Asinas que yo charraré d’atras cosas, que tamién pasan por istas y atras tierras.

Catolicos: Taaaaaaan fazil lo dixan.... En tot lo mundo funzionan igual. En Italia portan esvasticas. En Irlanda paran cuenta que os mosens que han estau abataniando, biolando abusando d’a catrinalla dende fa decadas. Manimenos a ilesia contina terne que terne con que os omosecsuals ban contranatura y fan que as familias sigan en periglo. A unica conducta sexual contra a naturaleza d’os sers umanos ye no fer sexo, asinas que qui tien una malotía? Fa nomás 19 años a omosexualidat estió quitada d’o listau de malotías. Cuan se i ficará o “mosenismo”? A yo m’importa igual lo que faiga cadagún. Si bi ha barrenaus que no quieren fer foriquetas, mientres no faigan mal a dengún, como si les da por coleczionar güeñas. O pior de tot ye que ista chentuzia s’adedica a dezir cómo, con qui y ta qué emos de fer foriquetas a resta. Y mesmo bi ha qui les fa caso y nos diz a la resta que no tenemos moral.


Asustante: D’acollonar. Por muito menos que no isto estiemos fendo-nos a mofla d’Esperanza Aguirre tot un año. A cruzada contra a Cultura enzetada por os corsarios d’a $GA€ y continada por l’actual Ministra de Cultura plega en puestos periglosos. A la nueba ministra le parix asustante que os libros sigan de baldes. Prou que’n ye. Que s’imbente parolas rai, pero que os libros sían de baldes ye asabelo perigloso. Y si la chent leyese? Qué podría pasar? Mesmo podría dixar de mercar a basuera que meten bien bistera en os repalmars de El Corte Inglés. Ta lo mío prochecto de cabo de carrera abié de consultar más de doszientas fuens. Muitas d’ellas lo fazié en o rete. Ye de dar que soi un periglo y que soi furtando arrienda diners a, por eixemplo, Ignacio Jordan de Asso. D’atra man, no beigo yo a la chent que nos fa goyo de leyer, fendo-lo en u ordinador. Cosa no puede sustituyir a un libro. A lo menos por agora.


Concierto contra la tortura: Zaragoza rebelde quiere estar muito más que no o libro, a exposizión y a web. Iste cabo de semana lo contrimostran fendo un conzierto sobrebueno que o esquilmen suyo será t'ASAPA. Contra a tortura polizial en garcholas y tozineras.


El ultimo aragonés vivo: Ye un curto que m’imbión bien majo y que pencho contino. Ta fer-se unas risetas.


martes, 19 de mayo de 2009

Ilegalizazión I (freaky version)

A ilegalizazión de Iniziatiba Internazionalista dixó asabelas sensazions. As dos principals estioron tristura d’una man y rabia d’atra. Como soi un friki, por si belún no’n eba parau cuenta, remeré fa poco a eszena d’a constituzión d’o Imperio Galactico y as parolas de Padme "So this is how liberty dies... with thunderous applause." (Asinas que asinas ye como a libertat muere... con una tronada d'aplausos). Asinas continan matando a libertat, entre tronadas y tronadas d'aplausos meyaticos y politicos. Abaixo podetz biyer a eszena ta remerar-la u biyer-la los que no sigatz frikis. Prenzipiatz en o minuto 1:04 dica o 3:30 alto u baixo.


Atro escritor que m’ha feito goi de leyer a suya opinión ye Santiago Alba, que publicó en Gara l’articlo que pencho contino, amprau d’o blog de Cucha Independentista. Bisitatz ixe blog porque i son penchando arrienda articlos bien intresans sobre o tema. Cuasi no adubo a leyer-ne totz.

“Es una historia conocida: en 1630, en Milán, un sospechoso, denunciado por un honrado ciudadano, es detenido y torturado y, tras negar inicialmente la acusación, acaba por confesar su delito. Bajo tortura, denuncia también a su barbero, cómplice de la atrocidad, y éste a su vez denuncia a otros hombres, poniendo al descubierto toda una cadena de monstruosos malhechores que comienza, o concluye, en un caballero de nombre Padilla, jefe de la campaña de terror. Una vez condenados y ejecutados, sobre las ruinas de la casa del barbero se alzó una columna admonitoria que recordaba la infame acción de los reos y advertía eternamente a los malvados sobre las consecuencias de semejante tropelía. ¿Qué habían hecho? Se les consideraba untori, es decir, “untadores” siniestros que habían propagado la peste por la ciudad depositando en las paredes y en los objetos la sustancia contaminante que transmitía la enfermedad. Sólo en 1778, bajo el empuje luminoso de la Ilustración, la columna fue derribada, considerando la época nueva –la de Montesquieu, Verri y Beccaria- que la infamia no residía en los condenados sino en los magistrados que los juzgaron y en los ciudadanos amedrentados e ignorantes que ayudaron a convertir la locura, la superstición y el absolutismo en un procedimiento natural.
Esta historia real del Antiguo Régimen, recogida en 1840 por el italiano Alessandro Manzoni, es desgraciadamente muy actual. Según la Abogacía General del Estado –es decir, según el gobierno del reino de España- Alfonso Sastre, el dramaturgo vivo más importante del mundo, es un untore y su solo nombre (mientras él trabaja en sus obras de teatro encerrado en su habitación) es capaz de contaminar todo lo que linda con él, de Hondarribia a Tierra del Fuego. Contaminado por sus “conexiones personales” del pasado, su presencia como cabeza de lista en la candidatura de Iniciativa Internacionalista es hasta tal punto contaminante que debe ser inmediatamente privado de sus derechos ciudadanos junto a sus compañeros de grupo y junto a sus potenciales votantes. En este galope de regreso a la pre-modernidad, la lógica es ya –desgraciadamente- conocida: no es que presentarse a unas elecciones europeas sea un delito; no es que no se le permita presentarse por haber cometido un delito: es que su existencia misma es delictiva. “Intenciones”, “analogías”, “concomitancias”, toda la sutil obra del Derecho, levantada pacientemente durante siglos, sucumbe entre aplausos a esta atmósfera primitiva y sacrificial de miasmas oscuras transmitidas, como la gripe porcina, con o sin voluntad, en una onda expansiva ininterrumpida. Las nociones de enfermedad y pecado –mortales los dos- sustituyen a la de delito, prueba, presunción de inocencia, responsabilidad individual. De hasta qué punto “la defensa de la democracia” –con Savater y Rosa Díez a la cabeza- se ha deslizado ya en el mundo medieval, obscurantista, prehistórico, del farmakón y la magia negra da buena prueba el hecho de que, si quisiera, Alfonso Sastre no podría cambiar de opinión: es sólo el resultado de sus “conexiones personales” y el comienzo, a su vez, de conexiones potencialmente tan amplias que a partir de su nombre, en el delirio antijurídico de las analogías y las concomitancias, se podría impugnar o ilegalizar cualquier lista en la que hubiese algún lector de Escuadra hacia la muerte.
La conjetura de que Batasuna iba a pedir el voto para II y la presencia en sus listas de un excandidato de ANV, una fuerza entonces legal pero ilegalizada a posteriori, ha activado la enésima impugnación de una fuerza electoral que, con casi toda seguridad, no podrá concurrir el próximo 7 de junio a las elecciones europeas. En 1630 se hacían las cosas así; en 2009, en el reino de España, también. En 1630, los procesos abiertos contra los untori formaban parte de la lógica pre-ilustrada del Antiguo Régimen; en 2009, los procesos abiertos contra los untori se quieren hacer pasar por normalidad democrática y de Derecho. Gente inteligente, gente sesuda, gente honorable, respetada e influyente, gente fuera de toda sospecha, gente rica y gente poderosa –como en el Milán de la peste- tendrá algún día que rendir cuentas ante los ciudadanos por esta doble fechoría: la de restablecer el Antiguo Régimen y la de hacerlo, además, nombrando el derecho y la Democracia.
Así las cosas, sugiero –y lo hago en serio- que Batasuna, fuente de todas las miasmas, poderosísima varita de contagiar infamia, convoque una rueda de prensa y pida públicamente el voto para el PP y/o para el PSOE. ¿Quedarán manchados nuestros dos principales partidos? ¿Se pedirá su ilegalización? Por supuesto que no, pero de esa manera al menos quedará claro que, desencadenada fuera del derecho, esta lógica medieval es hasta tal punto medieval –y está tan fuera del derecho- que ni siquiera es lógica: es puro ejercicio de soberanía religiosa o, lo que es lo mismo, arbitrariedad paranoica de un Santo Oficio en su lucha contra el Mal.
Porque lo que ya ha quedado claro, en cualquier caso, es que el oscurantismo, la manipulación, el desprecio por las reglas del juego y la injusticia son infinitamente más contagiosos que la peste –y mucho más, claro, que la conciencia de la democracia y la libertad.”
Santiago Alba Rico



domingo, 17 de mayo de 2009

MdaS024

A semana que remata ha rebutiu d’actos an que l’aragonés ye estau present. Bien en o zentro, bien más de bislai, pero present. Una semana goyosa y trista de bez, pos a las buenas notizias en l’aragonesismo cultural se i adiben malas, y bien malas, en o pulitico.

Manifestazión por as luengas d’Aragón: Una manifestazión bien maja, (y capazera) que, manimenos, en os meyos de comunicazión no ha teniu guaire presenzia. Podetz leyer todas as notizias en a triga de binclos que ha feito Estricalla. De bergüeña l’articlo en l’Eraldo con o comentario de “el "reconocimiento legal de las tres lenguas de Aragón", que consideran son el castellano, el catalán y el aragonés.”. Remeratz como charraban fa poco d'a manifestazión d'a FACAO. Me quedo con o buen ambient que bi abió y a cantidat de chent que nos i chuntemos. Que ixo, en fablilandia ya ye bien difizil. Cuento que cal felizitar a la organizazión pues tot lo que se fazió dimpués con a barra, os entropans, a mosica, o teyatro y asinas asinas estió prou bien pensau. Pena de trobar-me tan canso que abié de jopar enta casa... De diez. Asperemos que toda a rasmia emplegada tienga fruitos y faiga buena onra ta l’aragonés toda ista mobilizazión.

Iniziatiba Internazionalista: O suenio que nos quieren estricallar. A candidatura ilegalizada, se presentó en Zaragoza o sabado de tardis. A cambra an que se fazió se quedó chicorrona de tot. Toz os posientos se plenón y mesmo muita chent abió de biyer-la quillaus en a zaguer ringlera. Trobé l’acto una mica jauto, pero cuento que l’inte no yera guaire bueno. Totz nos sabebanos ilegalizaus y ixo no anima guaire. Con tot y con ixo, como se i dizió, isto no ye que o prenzipio de cualcosa que puestar muito buena.


Bilingüismos: Os que no nos dixan botar, asobent se dizen esfensors d’o bilingüismo. Y asobent son monolingües, en castellano prou que sí. Ixe ye o caso de Mayor Oreja que, en una charradeta de tasamen tres minutos consiguió dixar bien platera a suya ideya de bilingüismo. Agora entiengo millor o suyo conzepto de democrazia.


Ta rematar, un bideo de lemurs. Primer de toda una serie que iré penchando china chana. Debán d'as rebaixadas suyas, lemurs y luita!




domingo, 3 de mayo de 2009

O millor d'a semana 022

Dimpués de l’aturada d’a semana pasada torno a fer MdaS o domingo y con a estructura “normal”. Como encara teneba bellas cosetas que escribir y no podié fer-lo, iste post quedará una mica antigo, pero prometo actualizar-me antis con antis.

NHC y los meyos: Charré d’a manifestazión azientifica y ultranazionalista d’os NHC fa bels diyas por l’articlo que les adedicó lo Heraldo. Un eixemplo de cómo no abría de fer as cosas un periodista imparzial. Que más que un articlo parixeba un pasquín de Falange. Bels diyas dimpués leyé a bersión d’o Periodico de Aragón, que, sin estar una alfaya, ye millor que no l’atro. Nomás cal contimparar as dos notizietas.

Transchenicos: A manifestazión en Zaragoza contra os transchenicos, que se fazió o mesmo diya que a d’os de NHC contra o catalán, y que, como ye de dar, i arrocló a muitisma más chent, estió un exito. No sé si tendrá efectos en as almenistrazions, pero a lo menos a chent nos ha bisto y ha feito preguntas. Ye l’eixemplo d’una compañera de treballo que me demandó informazión. Mirando-ne trobé, antimás de l’articlo que fazió Publico sobre a mani, ista pachina mexicana, que me fazió muito goi por a suya simplizidat. Un sobrebuen puesto an que informar-se sobre l’afer d’os transchenicos.

Cucha Independentista: Dimpués d’un par d’eleczions an que boté por botar, sin guaire gana u mesmo con mala gana, a la fin me torna a fer bella mica de deleria ir a botar. A candidatura Iniziatiba Internazionalista, que en Aragón tien a la rezién naixida Cucha Independentista, cada begada me fa más goi. En leyer os comunicaus suyos y ir conoixendo a la chent que bi ye, m’agana más de botar-les. Antimás por primer begada no botaré en Corazonistas, que me feba asabelo de fastio d’ir-ie. Como m’empadroné, ya boto en o Pedro de Luna, que cuento que no pudirá a mosén.
Como deziba
Aragonando, toda a blogosfera nazional ye charrando de Cucha Independentista y yo no seré qui no lo faiga, pues me pienso que ye a notizia -y l’asperanza- de l’año. Asperemos que isto pueda continar dillá d’as eleczions europeyas. Dende güe, antimás bi abrá un binclo permanent t’a web suya an que goso de meter os binclos (a la dreita tuya, amigo lector).

Mundialet Antirrazista: Qui me conoix dende fa menos de quinze años, puestar que nunca no m’aiga bisto fer esporte. Talmén peteniar por os mons u menar a bizi, pero ixo ta yo no ye que mober-se d’un cabo enta atro, asinas que no lo cuento como esporte. Manimenos, iste cabo de semana tendretz a oportunidat de biyer-me chugando a futbol. Y tot porque s’ha organizau un Munidalet Antirrazista. Bueniza ideya. Ya se i han apuntau una patacada d’equipos y, biyendo os nombres, regular que feremos buenas risas. Os partius se chugarán o 9 de mayo en o C.D.M ACTUR, asinas que, chuguez u no, pasatz-tos-ie que i feretz un buen ratet.

Alara Renaixida: Con isto d’a crisis, no he puesto chugar a Magic (nian mercar-me cartas) dende a presentazión de Conflux. Contino sin tener diners, pero una presentazión ye una presentazión, asinas que ista tardi tornaré a chugar en o booster d’as launch parties de Alara Renaixida. No m’ha bagau de leyer guaire o suyo
listau, asinas que boi cuasi en coritatis, pero como ya sabetz, a yo con chugar ya ye prou. Que si nomás querese ganar ya lo ese dixau fa tiempos.

Ta rematar tos remero que podetz continar partizipando en a
frikiencuesta, que sé que lo etz leyiu y no dezitz cosa, so boques!