Aragón no ye Espanya. Aragón ye menos Espanya que Catalunya. Ixa ye una d'as conclusions que plego en viyer tot lo que ye pasando arredol de SARGA, a interpresa publica creyada d'a fusión de Sodemasa y Sirasa. Por si encara bi ha qui no lo sabe (dossier a la fin d'o post), istas dos interpresas estioron creyadas por o PSOE - PAR en tiempos d'a bombolla ta chestionar qüestions meyoambientals (Sodemasa) y agricolas (Sirasa), acotolando por o camín, a muitas d'as interpresas que treballaban en ixas dembas. Antimás plenoron as dos interpresas de "treballadors" vinclaus a os dos partius, quedando-se o PAR con Sodemasa y o PSOE con Sirasa. Dende a suya creyación, as dos interpresas han serviu ta "colocar" a toda mena de chent d'os dos partius, a soben de trazas increyibles y sin disimular ni brenca ni meya.
Tot isto yera, y ye, vox populi. En esclatar a bombolla, y con o cambio de gubierno, o PP prencipio a fer escardas y a ordenar a o PAR de fer-ne. Asinas, ye habendo-ie despidos mientres as zaguers tres anyadas. Prou que pocas vegadas tocando a "los suyos".
Tot y estando conoixiu por qualsiquier que se'n intresase, a qüestión pocas vegadas heba surtiu en o parlamento aragonés, ni en a prensa en Aragón. Manimenos, en presentar-se l'ERE en SARGA, que deixará en l'ature a 75 personas, El Periodico d'Aragón estió un achent más en a guerra entre PSOE, PP y os sectors d'o PAR, que quereban salvar os puestos de treballo d'os "suyos". Os articlos apareixius feban publicos datos vergüenyosos sobre colocaus a dido con chornals brutals, a mafia que yera tot lo tarabidau de SARGA, y a mierda plegaba mesmo ta OSTA, qui tamién chuga un important papel en iste chuego.
O ERE ye a bell diyas de presentar-se. El Periodico de Aragón ha deixau de publicar "mierda sarguera", y os unicos efectos son que un diputau d'o PAR de Uesca va a pillar-se a baixa incentivada ta deixar de cobrar os 40.000 euros que cobraba en Sarga y cobrar "nomás" los atros 40.000 que cobra de diputau provincial.
Lo que ha feito publico El Periodico de Aragón ye a punteta de l'iceberg. O propio conseller d'Agricultura y Meyo ambient, en un "pedo mental" reconoixió que bi heba habiu "prebendas" y dició que "las heba sacadas" (isto zaguero por agora, ye mentira). No ha saliu guaire en a TV aragonesa. Ni de conya en a espanyola. Garra atro periodico en ha dau guaire más información. No dimite dengún. No bi ha manifestacions en a puerta d'a siede d'o PAR, ni en as oficinas de Sarga.
Pero, ¿y si Sarga hese estau en Madrit? ¿U en Barcelona? ¿U mesmo en Valencia u Sevilla? Probablement hesen dau un ferrete mortal en a SER, bi hese habiu manifestacions d'os 15emers, os papels hesen sacau un expedient dezaga d'atro d'os enchufaus de Sarga, Jordi Évole hese feito un Salvados, ... ¿no creyetz? Totz os maitins me devanto con o Eurovegas, u con los d'os espías de Catalunya, mesmo con los d'os ERES andaluces, ...pero nunca no i siento mica sobre Sarga, un ESCANDALO asinas , con mayusclas.
Por ixo (y por atras cosas) Aragón no ye Espanya. No existimos ta ells. L'estau, encargau de cusirar os dreitos nuestros pasa de tot. Si proclamasemos a independencia, igual nian en paraban cuenta. Podríanos prebar.
P.D.: ¿Y si l'entibo de Yesa estase en a provincia de Madrit, y Sangüesa estase, por eixemplo, Pinto?
Fuents:
O chefe d'o Red Natural ye d'o PAR
UGT y OSTA sinyan l'ERE
OSTA cesa de militancia a un treballador de SARGA
CCOO refusa l'alcuerdo de l'ERE
Lobón reconoix posibles "prebendas" en SARGA
SARGA presentará l'ERE y acceuta as baixas incentivadas
70 tecnicos de Sarga cobran por dencima d'as tablas salarials
O chornal d'os directivos
Diputau d'o PAR cobrando 80.000 euros con doble chornal en Sarga
Os sindicalistas de OSTA, UGT y CCOO militando en o PAR y treballando en Sarga
Sarga "retalla" directivos de mentiretas
Negociación d'os sindicatos (Arredol)
CHA demanda una comisión d'investigación (Arredol)
OSTA exiche transparencia (Arredol)
Web de Jodemasa
jueves, 21 de febrero de 2013
martes, 19 de febrero de 2013
L'extremismo d'as dreitas en Espanya, por Vicenç Navarro
Me trobé con iste articlo en Sirius. Creigo que quan bella persona diz lo que piensas millor que no tú, no cal adhibir guaire, asinas que tos pencho sin más l'articlo que, encara que estando un analís muito "por dencima", acierta de tot.
Vicenç Navarro: Iste articlo sinyala que, como conseqüencia d'o dominio que as dreitas tenioron en o proceso d'a dictadura t'a democracia, as fuerzas conservadoras continan tenendo un dominio en as institucions politicas d'o país. Iste dominio reproduce unas atitutz y una politica tasament democraticas que meten a las dreitas en Espanya en a ultradreita a ran d'Europa.
As conseqüencias de l'enorme dominio que as fuerzas conservadores tenioron en Espanya en o proceso de transición d'a dictadura t'a democracia son estadas muitas, incluyindo-ie a baixa calidat d'a democracia espanyola, a radida diversidat d'os meyos, y o fundo conservadurismo d'as institucions economicas (como l'asociación d'a Gran Patronal), financieras (como l'asociación d'a banca), relichiosas (como a Ilesia catolica), academicas (como as Reyals Academias) y politicas d'o país.
Os partius de dreitas (como os partius conservadors y liberals) en Espanya son más a la dreita que a más gran parti d'as dreitas europeas y as cuchas gubernants, por un regular, son estadas más moderadas que as cuchas gubernants d'a más gran parti de paises d'a Unión Europea.
Ixo zaguero, chunto con o retardo historico d'Espanya (resultau, de vez, de l'enorme dominio que as dreitas han teniu historicament en as institucions de l'Estau espanyol), ye dreitament responsable, entre atros feitos, d'o radiu desembolique de l'Estau d'o bienestar espanyoll Trenta y cinco anyadas de democracia y Espanya ye en a cosa d'a UE-15 (a colla de paises d'a UE con ran de desembolique parellano a l'espanyol) en o gasto publico social.
Una cosa parellana pasa en Catalunya, que ye estada gubernada mientres a más gran parti d'as zaguers setanta y quatre anyadas por as dreitas (en primeras por as fuerzas dictatorials, y dimpués, mientres a democracia, por una coalición de dos partius, un conservador y l'atro liberal). O suyo radiu gasto publico social se debe a iste feito, un feito ignorau, quan no amagau, por as fuerzas nacionalistas conservadors catalans quan atribuyen iste retardo a o deficit fiscal (ye decir, a diferencia entre lo que Catalunya alporta a l'Estau central y lo que recibe d'iste Estau, dimpués de pagar os servicios comuns y l'alportación solidaria a la resta de CCAA) que Catalunya tien respecto a Espanya.
Encara que ixe deficit fiscal existe (y s'habría de correchir), no ye o mayor responsable d'o retardo social de Catalunya (mediu por o baixo gasto social por habitador). O mayor responsable d'o retardo social de Catalunya y d'a resta d'Espanya ye o ran d'os radius ingresos en l'Estau, tanto central como autonomico, resultau d'unas politicas fiscals tasament progresistas (quan s'analiza a politica fiscal real y no pas nominal) y d'o gran fraude fiscal. Catalunya tien ixo en común con Espanya, Grecia, Portugal y Italia, paises totz ells que son en funda crisi (en parti por o dominio d'as fuerzas conservadoras en o desembolique d'as suyas politicas publicas, tal como he sinyalau y documentau en os mios escritos, viyer O subdesembolique social d'Espanya. Causas y conseqüencias. Anagrama. 2006)
Eixemplos de l'extremismo de dreitas

Iste extremismo d'as dreitas se vei en miles de feitos que apareixen en os meyos diya par d'atro. Veigamos diferents eixemplos. As declaracions d'o sinyor Berlusconi indicando que Mussolini fació cosas buenas por Italia han chenerau una movilización y denuncia masivas de man, no nomás de grans sectors d'a población, sino tamién de l'establishment politico y meyatico d'ixe país (en a televisión publica, la RAI, s'ha amostrau mientres bells diyas una presentación de diez minutos cada hora, sobre os sufrimientos cheneraus por o barbarismo nazi-faixista en Italia, recontau por victimas d'ixe barbarismo).
En Espanya, manimenos, diversas figuras d'o partiu que gubierna han feito declaracions parellanas a las de Berlusconi sobre o dictador Franco y o rechimen que establió, y no bi habió una denuncia en l'establishment politico y meyatico d'o país. En Italia ye viedau afalagar a lo faixismo. En Espanya, a Reyal Academia d'Historia (financiada con fundos publicos) ha escrito diversos capitols laudatorios d'o faixismo espanyol y de dirichents d'ixe movimiento, incluyiu o dictador.
En Italia, Alemanya y Francia, as victimas d'o nazismo y o faixismo estioron honradas y refirmadas por l'Estau. Miles d'espanyols exiliaus luitoron y lideroron a resistencia antinazi en a Francia de Vichy, ocupada por as tropas nazis, y me consta (tiengo familiar entre ells) que o gubierno francés les honró condeconrando-les, dando-les a honor que se mereixen y recibindo, antimás, una pensión dica que morioron (como lo caso d'os mios familiars en l'exilio en Venezuela). (1) En Espanya, a on tamién luitoron contra o faixismo, l'Estau no les honró y encara hue no existe nian un rechistro d'as personas asesinadas por o faixismo, remanindo as familias d'as victimas desapareixidas de tot desatendidas.
Una cosa igual apareix en as dembas economicas. A dureza d'a Gran Patronal en as suyas posturas laborals no tien contimparanza en a UE - 15. Miratz-tos a respuesta d'o gubierno d'o Partiu Popular, d'a gran patronal y d'a gran banca t'a crisi y comparatz con a respuesta d'o gubierno francés. Independientement d'os meritos y demeritos d'a reforma laboral d'o gubierno francés, o feito ye que iste pacto estió fruito d'un amplo alcuerdo social y politico. Ta conseguir-lo, más de 300 representants d'o gubierno, d'os sindicatos y d'a patronal, estioron reunius ta plegar en un alcuerdo que o suyo principal obchetivo estase creyar treballo.
En Espanya se ye destruyindo ocupación (publica y privada) porque (paradoixa entre as paradoixa) asinas "se salca o país d'a crisi. Y en Catalunya, gubernada por una coalición d'un partiu consevador cristianodemocrata y un partiu liberal, a cadena de televisión publica, TV3, tien un programa que titula "Licions d'Economía" que protagoniza un economista ultraliberal, la filosofía economica ye amanada a l'extremista Tea Party d'os EE.UU.
A excesiva moderación d'as cuchas gubernants
Seróa deseyable que as cuchas ex gubernants, tanto en Espanya como en Catalunya y atras CCAA, antimás d'albandonar o neoliberalismo, perdesen a suya excesiva moderación. A socialdemocracia en Espanya estió la que desembolicó o radiu desembolique Estau d'o Bienestar, con o refirme más que más d'os partius a la suya cucha. Tanto los gubiernos de Felipe González como os de Jose Luis Rodríguez Zapatero estendilloron os servicios y tranferencias de l'Estau d'o Bienestar.
Con tot y con ixo, a suya respuesta t'a crisi estió ortodoxa neoliberal, más moderada que a radical d'o gubierno Rajoy, pero neoliberal de libro de texto. En realidat, as politicas d'as retalladas estioron prencipiadas por l'equipo economico d'o gubierno Zapatero. Juan Torres, Alberto Garzón y yo, hemos amostrau que atras politicas alternativas a las retalladas yeran posibles. (Viyer "Alternatives. Propostes per crear ocupació y benestar a Espanya. Vicenç Navarro, Juan Torres y Alberto Garzón. 2011) Y ista posibilidat ye agora mesmo más accentuada.
Juan Torres, en un articlo publicau en Alternativa Economica (27.01.2013) sinyala las alternativas qeu habrían d'haber-se feito funcionar de man d'a socialdemocracia espanyola quan gubernaba y que agora as cuchas (y mesmo as dreitas) habrían de fer suyas. Istas politicas incluyen 1) emisión d'euros por o banco d'Espanya, con que mercar deuda publica (lo que se podría fer seguntes a normativa que regular o funcionamiento d'o BCE y d'o sistema Europeu de Bancos Centrals) y 2) creyar achencias publicas de credito que podrían tamién establir-se a ran autonomico y que accedesen - como lo fan os bancos privados - a lo BCE a demandar amprada liquidez a los mesmo intreses que s'ufren a la banca privada, posibilidat que presenta o Tractau de Lisbona.
O feito de que istas midas no se leven a termino se debe a lo gran y excesivo poder que tien la banca y que se refleixa en o mundo politico, meyatico y academico. En Espanya garra partiu politico lo ha proposau. ¿Por qué? Me dirá, con razón, que istas midas tampoco no las han proposadas atros partius socialdemocratas en a UE. Pero a situación en Espanya (con un ature d'o 26% d'a población activa) fuerza a que las fuerzas progresistas sigan más valients en a busca de solucions que ixos partius.
En realidat, as propuestas feitas por a socialdemocracia europea son estadas más enantadas que as desembolicadas por os partius socialdemocratas espanyols, encara entrascaus en o neoliberalismo, y que nian han feito una autocritica d'as suyas politicas neoliberals.
Seguntes pareix, no han parau cuenta de que, a no estar que se faiga tal autocritica, no recuperarán a credibilidat entre l'electorau que han albandonau.
(1) Sobre o tema d'os luitadors antifaixistas de l'Estau espanyol, "Kuka" ye fendo una sección clamada "La voz dormida" en o programa La Enredadera de Radio Topo, prou intresant y que tos recomiendo que sintatz.
Una cosa parellana pasa en Catalunya, que ye estada gubernada mientres a más gran parti d'as zaguers setanta y quatre anyadas por as dreitas (en primeras por as fuerzas dictatorials, y dimpués, mientres a democracia, por una coalición de dos partius, un conservador y l'atro liberal). O suyo radiu gasto publico social se debe a iste feito, un feito ignorau, quan no amagau, por as fuerzas nacionalistas conservadors catalans quan atribuyen iste retardo a o deficit fiscal (ye decir, a diferencia entre lo que Catalunya alporta a l'Estau central y lo que recibe d'iste Estau, dimpués de pagar os servicios comuns y l'alportación solidaria a la resta de CCAA) que Catalunya tien respecto a Espanya.
Encara que ixe deficit fiscal existe (y s'habría de correchir), no ye o mayor responsable d'o retardo social de Catalunya (mediu por o baixo gasto social por habitador). O mayor responsable d'o retardo social de Catalunya y d'a resta d'Espanya ye o ran d'os radius ingresos en l'Estau, tanto central como autonomico, resultau d'unas politicas fiscals tasament progresistas (quan s'analiza a politica fiscal real y no pas nominal) y d'o gran fraude fiscal. Catalunya tien ixo en común con Espanya, Grecia, Portugal y Italia, paises totz ells que son en funda crisi (en parti por o dominio d'as fuerzas conservadoras en o desembolique d'as suyas politicas publicas, tal como he sinyalau y documentau en os mios escritos, viyer O subdesembolique social d'Espanya. Causas y conseqüencias. Anagrama. 2006)
Eixemplos de l'extremismo de dreitas

Iste extremismo d'as dreitas se vei en miles de feitos que apareixen en os meyos diya par d'atro. Veigamos diferents eixemplos. As declaracions d'o sinyor Berlusconi indicando que Mussolini fació cosas buenas por Italia han chenerau una movilización y denuncia masivas de man, no nomás de grans sectors d'a población, sino tamién de l'establishment politico y meyatico d'ixe país (en a televisión publica, la RAI, s'ha amostrau mientres bells diyas una presentación de diez minutos cada hora, sobre os sufrimientos cheneraus por o barbarismo nazi-faixista en Italia, recontau por victimas d'ixe barbarismo).
En Espanya, manimenos, diversas figuras d'o partiu que gubierna han feito declaracions parellanas a las de Berlusconi sobre o dictador Franco y o rechimen que establió, y no bi habió una denuncia en l'establishment politico y meyatico d'o país. En Italia ye viedau afalagar a lo faixismo. En Espanya, a Reyal Academia d'Historia (financiada con fundos publicos) ha escrito diversos capitols laudatorios d'o faixismo espanyol y de dirichents d'ixe movimiento, incluyiu o dictador.
En Italia, Alemanya y Francia, as victimas d'o nazismo y o faixismo estioron honradas y refirmadas por l'Estau. Miles d'espanyols exiliaus luitoron y lideroron a resistencia antinazi en a Francia de Vichy, ocupada por as tropas nazis, y me consta (tiengo familiar entre ells) que o gubierno francés les honró condeconrando-les, dando-les a honor que se mereixen y recibindo, antimás, una pensión dica que morioron (como lo caso d'os mios familiars en l'exilio en Venezuela). (1) En Espanya, a on tamién luitoron contra o faixismo, l'Estau no les honró y encara hue no existe nian un rechistro d'as personas asesinadas por o faixismo, remanindo as familias d'as victimas desapareixidas de tot desatendidas.
Una cosa igual apareix en as dembas economicas. A dureza d'a Gran Patronal en as suyas posturas laborals no tien contimparanza en a UE - 15. Miratz-tos a respuesta d'o gubierno d'o Partiu Popular, d'a gran patronal y d'a gran banca t'a crisi y comparatz con a respuesta d'o gubierno francés. Independientement d'os meritos y demeritos d'a reforma laboral d'o gubierno francés, o feito ye que iste pacto estió fruito d'un amplo alcuerdo social y politico. Ta conseguir-lo, más de 300 representants d'o gubierno, d'os sindicatos y d'a patronal, estioron reunius ta plegar en un alcuerdo que o suyo principal obchetivo estase creyar treballo.
En Espanya se ye destruyindo ocupación (publica y privada) porque (paradoixa entre as paradoixa) asinas "se salca o país d'a crisi. Y en Catalunya, gubernada por una coalición d'un partiu consevador cristianodemocrata y un partiu liberal, a cadena de televisión publica, TV3, tien un programa que titula "Licions d'Economía" que protagoniza un economista ultraliberal, la filosofía economica ye amanada a l'extremista Tea Party d'os EE.UU.
A excesiva moderación d'as cuchas gubernants
Seróa deseyable que as cuchas ex gubernants, tanto en Espanya como en Catalunya y atras CCAA, antimás d'albandonar o neoliberalismo, perdesen a suya excesiva moderación. A socialdemocracia en Espanya estió la que desembolicó o radiu desembolique Estau d'o Bienestar, con o refirme más que más d'os partius a la suya cucha. Tanto los gubiernos de Felipe González como os de Jose Luis Rodríguez Zapatero estendilloron os servicios y tranferencias de l'Estau d'o Bienestar.
Con tot y con ixo, a suya respuesta t'a crisi estió ortodoxa neoliberal, más moderada que a radical d'o gubierno Rajoy, pero neoliberal de libro de texto. En realidat, as politicas d'as retalladas estioron prencipiadas por l'equipo economico d'o gubierno Zapatero. Juan Torres, Alberto Garzón y yo, hemos amostrau que atras politicas alternativas a las retalladas yeran posibles. (Viyer "Alternatives. Propostes per crear ocupació y benestar a Espanya. Vicenç Navarro, Juan Torres y Alberto Garzón. 2011) Y ista posibilidat ye agora mesmo más accentuada.
Juan Torres, en un articlo publicau en Alternativa Economica (27.01.2013) sinyala las alternativas qeu habrían d'haber-se feito funcionar de man d'a socialdemocracia espanyola quan gubernaba y que agora as cuchas (y mesmo as dreitas) habrían de fer suyas. Istas politicas incluyen 1) emisión d'euros por o banco d'Espanya, con que mercar deuda publica (lo que se podría fer seguntes a normativa que regular o funcionamiento d'o BCE y d'o sistema Europeu de Bancos Centrals) y 2) creyar achencias publicas de credito que podrían tamién establir-se a ran autonomico y que accedesen - como lo fan os bancos privados - a lo BCE a demandar amprada liquidez a los mesmo intreses que s'ufren a la banca privada, posibilidat que presenta o Tractau de Lisbona.
O feito de que istas midas no se leven a termino se debe a lo gran y excesivo poder que tien la banca y que se refleixa en o mundo politico, meyatico y academico. En Espanya garra partiu politico lo ha proposau. ¿Por qué? Me dirá, con razón, que istas midas tampoco no las han proposadas atros partius socialdemocratas en a UE. Pero a situación en Espanya (con un ature d'o 26% d'a población activa) fuerza a que las fuerzas progresistas sigan más valients en a busca de solucions que ixos partius.
En realidat, as propuestas feitas por a socialdemocracia europea son estadas más enantadas que as desembolicadas por os partius socialdemocratas espanyols, encara entrascaus en o neoliberalismo, y que nian han feito una autocritica d'as suyas politicas neoliberals.
Seguntes pareix, no han parau cuenta de que, a no estar que se faiga tal autocritica, no recuperarán a credibilidat entre l'electorau que han albandonau.
(1) Sobre o tema d'os luitadors antifaixistas de l'Estau espanyol, "Kuka" ye fendo una sección clamada "La voz dormida" en o programa La Enredadera de Radio Topo, prou intresant y que tos recomiendo que sintatz.
lunes, 11 de febrero de 2013
A vacuna d'a picuela y a Expedición Balmis
| Monumento en A Coruña a los huerfanos d'a expedición Balmis |
Ista expedición prebaba de aturar a picuela, una malotía infecciosa causada por o virus variola, que ha muerto a millons de personas mientres a historia d’a humanidat y que hue se considera acotolada de tot. Se suposa que nomás en existen dos cepas: una en Atlanta, Estaus Unius y una atra en Novosibirsk, Rusia.
A picuela estió levaba por os conqueridors espanyols t’America a on que continó espardindo muerte por tot. Ya d’antes heba feito grans esferras en as poblacions europea y asiatica y en Africa continó dica 1977 quan se rechistró o zaguer caso de contachio natural en Somalia. En Europa mientres o sieglo XVIII mataba a 400.000 personas cada anyada. Una graniza pasa.
Antis d’a invención d’as vacunas, se tien noticia de que en puestos como India u China se feban servir pustulas d’os infectaus ta “vacunar-se” con exito relativo. Pero estió Edward Jenner qui perfeccionó y sistematizó o metodo de vacunación en parando cuenta d’un fenomeno que pasaba en o mundo rural. As personas en contacto con vacas infectadas por a picuela, teneban una versión más feble d’a malotía y no se contachiaban d’a "versión fura". Asinas, Jenner infectó a James Phipps, un nino de ueito anyadas (a etica medica no yera lo que ye agora, ye de dar) con a versión d’a picuela que enrestiba a las vacas. O nino pasó a malotía y, quaranta y ueito diyas dimpués de pasar-la, Jenner l’infectó con a picuela humana. O nino no tenió garra sintoma. Repitió l’experimento con más ninos y tornó a funcionar. En publicar-se os resultaus heba naixiu a vacunación.
A vacuna se prencipió a espardir a escape por Europa. En 1803, o medico valenciano Francisco Javier Balmís, tenió a ideya de fer espardir a vacuna por as colonias espanyolas d’ultramar. Lo dificil yera de levar-ie o virus, ya que t’a part d’alavez no se teneban os meyos d’agora ni prou que concheladors. O mesmo Balmis trobó a solución levando en a expedición 22 ninos huerfanos infectaus que se irían pasando a pasa d’un t’atro a traviés d’as suyas feridas. A misión, a la fin, levó a vacuna d’a picuela ta Canarias, Colombia, Ecuador, Perú, Mexico, Filipinas y China, a on que tamién deixó copias d’o Tractau practico y historico d’a vacuna de Moreau de Sarthe, una mena de manual de vacunación.
Carlos IV d’Espanya, alavez rei, mesmo fació un edicto a on que ordenaba a los funcionarios d’a corona y orden relichiosas que refirmasen a expedición ta “vacunar de baldes a las masas, amostrar a parar a vacuna antivariolica en os dominios ultramarinos, organizar chuntas municipals de vacunación ta levar un rechistro d’as vacunacions realizadas y mantener suero con virus vivo ta vacunacions futuras".
Dimpués d’o paso por America, a expedición salió en 1805 dende Acapulco enta Filipinas con 25 ninos centroamericanos portando a vacuna aintro d’ells. Asinas continaba por Asia a campanya de vacunación que remató en 1806, con a plegada d’a expedición en Lisbona dimpués d’haber rodiau lo mundo.
Si queretz saber-ne más, antiparti de en a Wikipedia, prou que sí, tenetz o programa que tos deciba antismás, que en realidat prencipia charrando d'a poliomielitis, y bells articlos que trobé. Un en Alicante vivo, y un atro, más critico con a expedición en Science and Democracy. Balmis tien antimás una fundación con o suyo nombre en Alicante. En a web suya se puet trobar más información sobre o personache y a expedición.
lunes, 4 de febrero de 2013
L'aragonés ye bien vivo (febrero 2013)
Segundo "L'aragonés ye bien vivo" de l'anyada que prencipia con malas noticias de man de l'administración, como no. En l'atro cabo somos a chent que continamos luitando por a dignidat de l'aragonés. Contino pencho o resumen de contenius de ista segunda sesión, y aprofeito ta penchar iste vinclo a lo programa de Fendo Orella, a on que estié fa bellas semanas charrando sobre l'apostasía.
Sacan o premio Arnal Cavero
Como informaba Heraldo, o blog de Fablans y Arredol, a D.Ch.A. contina con a suya enrestida contra l’aragonés, o catalán, a sciencia y o sentiu común. Talment a enrestida (simbolica y no simbolica) más gran que nunca no haiga conoixiu l’aragonés en as zaguer decadas. A zaguera ye que os premios Arnal Cavero y Guillem Nicolau t’a literatura en aragonés y catalán, una d’as pocas cosetas que feba o gubierno por as nuestras luengas, se fusionarán en uno solo. Un rebullo a on que i cullirá tot lo que no siga castellano. U talment lo castellano tamién, ves-te-ne tu a saber.
Continan pues, esfendendo as tesis d’a extrema dreita y de dengún más, pues garra filologo meyo serio esfiende as suyas posicions que no son que o sinyal d’un nacionalismo extremo (iste sí) que preba d’acotoloar tot lo que no sía la patria, cultura, luenga y pensamiento unico (que no común).
L’aragonés present en o V Festival de teatro solidario con Chiapas
Ista anyada, a buena chent de Caracol Zaragoza querió convidar a bellas luitas d’aquí a compartir o Festival de teatro solidario con Chiapas que organizan dende fa cinco anyadas. Bi estioron a luita contra os transchenicos, l’antifaixismo, a luita d’Artieda contra o recreiximiento de Yesa y tamién l’aragonés. Entre dos actuacions representants de cadaguna d’as luitas puyaban a fer-las visteras. En o caso de l’aragonés, dos personas leyoron un comunicau y dimpués se prochectó un video a on que se replegaban imachens de todas as formas de luitar por l’aragonés. Tamién nos sorprendió Daniel Rabanaque, qui feba de mayestro de ceremonias, leyendo-se un poema en aragonés. Tenetz cronica y videos en iste mesmo blog.
Cal agradeixer a lo Caracol que haigan teniu ista iniciativa y que contrimuestren a tanta chent que luitar por cosas aluenyadas cheograficament no significa ixublidar as que tenemos amanadas que, a soben, son las mesmas.
Coleccionable en El Periodico de Aragón
Talment a noticia (buena) d’o mes haiga estau a publicación de “El aragonés: una lengua románica”, un coleccionable que darán cada domingo de baldes con El periodico de Aragón. Ye una sobrebuena traza de fer plegar ista luenga nuestra ta un fascal de chent que no se’n intresaría d’atra traza, u que ye masiau galvana ta ir a informar-se ta qualsiquiera d’as asociacions. U que no puet por qualsiquier razón, que tamién bi’n habrá.
Nomás he puesto fer-le una uelladeta, pues me niego a mercar coleccionables, encara que me mercaré o libro quan lo editen encuadernau. Os textos son en castellano y pareix que tampoco no meterá guaire “canya”, pero prou que cuento que ferá buena honra ta la espardidura de l’aragonés u, a lo menos, ta que a chent sepa que existe. ¿Que se podría haber feito millor? Prou que sí. Y pior tamién. Y lo pior de tot, que no s’hese feito. L’emplego d’a grafía d’o 87 tampoco no ye raro, venindo de qui vien (Consello y REA), asinas que no en feré más comentarios ta no fer sangre.
O coleccionable bi incluye un diccionario, que por lo que he visto ye o Vocabulario Martínez, ta qui lo conoixcatz. As ventas, por lo que he puesto sentir son muito buenas y en El Periodico de Aragón han habiu de fer una atra tongada d’o primer numer por a demanda que bi ha habiu, lo que confirma que sí que bi ha intrés en Aragón por as nuestras luengas.
Bienplegada siga ista obra y sisquiá más prochectos editorials de masas apostasen por l’aragonés que bien que le cal.
Chornadas de meyos de comunicación en luengas minorizatas
Entre os diyas 10 y 12 de chiner se facioron en A Enrestida, en Zaragoza as chornadas sobre meyos de comunicación en luengas minorizatas a on que mientres os tres diyas se i facioron conoixer prochectos comunicativos d’Aragón y de Euskal Herria.
A chornada prencipió con Fendo Orella que fació un repaso d’a suya trachectoria y que tenió una introducción a cargo de Marshall qui contó como s’ha visto historicament a l’aragonés en Radio Topo. Os audios y una breu cronica se pueden sentir y leyer en Arredol.
Continoron as chornadas con Arredol y Arainfo, que presentoron os suyos respectivos prochectos. D’Arredol cuento que no cal charrar-ne más. Si yes leyendo iste blog y no conoixes Arredol, visita a suya web y no tornes dica que no sigas farto de leyer as suyas noticias.
Arainfo explicó a suya historia y filosofía y esfendió l’emplego de l’aragonés en un meyo que por un regular fa servir o castellano y a comunicación d’as noticias arredol d’as luitas por l’aragonés y o catalán en Aragón.
As chornadas rematoron con Radio Matarranya, qui levan ya bellas quantas anyadas emitindo en a suya redolada y tamién por internet de tot en catalán, Comunica’n Roll y Magofermín, dos prochectos quasi chirmans que empentan a los mosicos y a la mosica en aragonés y catalán y con Kafe Antzokia qui, entre muitas atras cosas, estioron a primer radio en euskera de tot Bilbau. As chornadas rematoron a nueit d’o sabado con una borina en La Botica, como ye costumbre.
A cronica d’o primer y o tercer diya la podetz leyer en o blog d’A Enrestida a on que tamién podetz viyer bella foto.
O gallego y l’asturiano en luita
Dende atros países nos plegan tamién noticias de luita. A lei Wert y os gubiernos espanyolistas por tot l’estau no son fendo que zancochos igual como nos ne fan por aquí.
Ye o caso de Asturias, como informaba Arredol, a on que L’academia de l’asturiano (Academia de la Llingua) s’ha uniu a la comunidat educativa, asociacions de pais y d’alumnos y sindicatos de profesors y treballadors de l’amostranza ta reivindicar os suyos dreitos lingüisticos. Debant d’as enrestidas d’a Lei Wert y d’a espanyolización anunciada por o ministro y as suyas retalladas (en lo que quier retallar), dende Asturias demandan a oficialidat de l’asturiano y a cheneralización d’a ufierta en totz os centros de l’asignatura de asturiano.
Cal remerar que ista luenga no tien caracter oficial agora mesmo, encara que l’administración asturiana sí que reconoix a suya existencia a la suya academia y bi fan clases d’asturiano en os centros publicos, encara que no ye por agora que una optativa más.
D’atra man en Galicia, a plataforma Queremos Galego se manifestoron en Santiago contra o malclamau “Decreto d’o plurilingüismo” que preba de que o gallego tienga menos presencia en as aulas escolars. A manifestación implió as carreras a tamás d’as plevias que bi habió y facioron vistero o refirme d’iste pueblo a la suya luenga.
Camille presenta “Xuto”
A la fin, dimpués de muito tiempo, una atra colla se decide a fer servir l'aragonés en as suyas cantas. Ye Camille, qui presentan o suyo soniu como "sauna-core" fendo-se a mofla d'a calor que pasaban en o local d'ensayo. Iste mes presentoron en Arrebato o suyo nuevo EP conceptual sobre l'augua a on que dos d'as quatre cantas tienen a letra en aragonés. A noticia la podetz leyer en Arredol y antimás podetz sentir-los en a entrevista que les facioron en Fendo Orella bells diyas antis d'o concierto.
O EP ye de baldes, con licencia Creative Commons, editau por Magofermin y lo podetz ascuitar en o bandcamp de Camille.
Carnavals
Carnaval ya ye arribau t'os Pirineus!!! Iste mesmo cabo de semana se fació en Agüero a Fiesta d'as mascaretas, recuperada en 2008. Entre o 7 y o 10 Bielsa será la protagonista con totz os suyos personaches. T'a Val d'a Fueva, o carnaval plegará o 16 con un cartel en aragonés a on que marcan o recorriu y as horas que se pasará por cada lugar. Tamién bi habrá carnavals en Chistén, Nerín, Sant Chuan de Plan, Boltanya, Graus, Fiscal, Plan, Broto u Torla, por eixemplo.
Canta d'o mes: O cauz, de Camille.
A canta d'o mes ye, como no, de Camille, que'n he charrau más alto. Han feito antimás un video grabau "quasi-artesanalment" por ells mesmos que tos deixo penchau contino:
Sacan o premio Arnal CaveroComo informaba Heraldo, o blog de Fablans y Arredol, a D.Ch.A. contina con a suya enrestida contra l’aragonés, o catalán, a sciencia y o sentiu común. Talment a enrestida (simbolica y no simbolica) más gran que nunca no haiga conoixiu l’aragonés en as zaguer decadas. A zaguera ye que os premios Arnal Cavero y Guillem Nicolau t’a literatura en aragonés y catalán, una d’as pocas cosetas que feba o gubierno por as nuestras luengas, se fusionarán en uno solo. Un rebullo a on que i cullirá tot lo que no siga castellano. U talment lo castellano tamién, ves-te-ne tu a saber.
Continan pues, esfendendo as tesis d’a extrema dreita y de dengún más, pues garra filologo meyo serio esfiende as suyas posicions que no son que o sinyal d’un nacionalismo extremo (iste sí) que preba d’acotoloar tot lo que no sía la patria, cultura, luenga y pensamiento unico (que no común).
L’aragonés present en o V Festival de teatro solidario con Chiapas
Ista anyada, a buena chent de Caracol Zaragoza querió convidar a bellas luitas d’aquí a compartir o Festival de teatro solidario con Chiapas que organizan dende fa cinco anyadas. Bi estioron a luita contra os transchenicos, l’antifaixismo, a luita d’Artieda contra o recreiximiento de Yesa y tamién l’aragonés. Entre dos actuacions representants de cadaguna d’as luitas puyaban a fer-las visteras. En o caso de l’aragonés, dos personas leyoron un comunicau y dimpués se prochectó un video a on que se replegaban imachens de todas as formas de luitar por l’aragonés. Tamién nos sorprendió Daniel Rabanaque, qui feba de mayestro de ceremonias, leyendo-se un poema en aragonés. Tenetz cronica y videos en iste mesmo blog.
Cal agradeixer a lo Caracol que haigan teniu ista iniciativa y que contrimuestren a tanta chent que luitar por cosas aluenyadas cheograficament no significa ixublidar as que tenemos amanadas que, a soben, son las mesmas.
Coleccionable en El Periodico de Aragón
Talment a noticia (buena) d’o mes haiga estau a publicación de “El aragonés: una lengua románica”, un coleccionable que darán cada domingo de baldes con El periodico de Aragón. Ye una sobrebuena traza de fer plegar ista luenga nuestra ta un fascal de chent que no se’n intresaría d’atra traza, u que ye masiau galvana ta ir a informar-se ta qualsiquiera d’as asociacions. U que no puet por qualsiquier razón, que tamién bi’n habrá.
Nomás he puesto fer-le una uelladeta, pues me niego a mercar coleccionables, encara que me mercaré o libro quan lo editen encuadernau. Os textos son en castellano y pareix que tampoco no meterá guaire “canya”, pero prou que cuento que ferá buena honra ta la espardidura de l’aragonés u, a lo menos, ta que a chent sepa que existe. ¿Que se podría haber feito millor? Prou que sí. Y pior tamién. Y lo pior de tot, que no s’hese feito. L’emplego d’a grafía d’o 87 tampoco no ye raro, venindo de qui vien (Consello y REA), asinas que no en feré más comentarios ta no fer sangre.
O coleccionable bi incluye un diccionario, que por lo que he visto ye o Vocabulario Martínez, ta qui lo conoixcatz. As ventas, por lo que he puesto sentir son muito buenas y en El Periodico de Aragón han habiu de fer una atra tongada d’o primer numer por a demanda que bi ha habiu, lo que confirma que sí que bi ha intrés en Aragón por as nuestras luengas.
Bienplegada siga ista obra y sisquiá más prochectos editorials de masas apostasen por l’aragonés que bien que le cal.
Chornadas de meyos de comunicación en luengas minorizatasEntre os diyas 10 y 12 de chiner se facioron en A Enrestida, en Zaragoza as chornadas sobre meyos de comunicación en luengas minorizatas a on que mientres os tres diyas se i facioron conoixer prochectos comunicativos d’Aragón y de Euskal Herria.
A chornada prencipió con Fendo Orella que fació un repaso d’a suya trachectoria y que tenió una introducción a cargo de Marshall qui contó como s’ha visto historicament a l’aragonés en Radio Topo. Os audios y una breu cronica se pueden sentir y leyer en Arredol.
Continoron as chornadas con Arredol y Arainfo, que presentoron os suyos respectivos prochectos. D’Arredol cuento que no cal charrar-ne más. Si yes leyendo iste blog y no conoixes Arredol, visita a suya web y no tornes dica que no sigas farto de leyer as suyas noticias.
Arainfo explicó a suya historia y filosofía y esfendió l’emplego de l’aragonés en un meyo que por un regular fa servir o castellano y a comunicación d’as noticias arredol d’as luitas por l’aragonés y o catalán en Aragón.
As chornadas rematoron con Radio Matarranya, qui levan ya bellas quantas anyadas emitindo en a suya redolada y tamién por internet de tot en catalán, Comunica’n Roll y Magofermín, dos prochectos quasi chirmans que empentan a los mosicos y a la mosica en aragonés y catalán y con Kafe Antzokia qui, entre muitas atras cosas, estioron a primer radio en euskera de tot Bilbau. As chornadas rematoron a nueit d’o sabado con una borina en La Botica, como ye costumbre.
A cronica d’o primer y o tercer diya la podetz leyer en o blog d’A Enrestida a on que tamién podetz viyer bella foto.
O gallego y l’asturiano en luita
Dende atros países nos plegan tamién noticias de luita. A lei Wert y os gubiernos espanyolistas por tot l’estau no son fendo que zancochos igual como nos ne fan por aquí.
Ye o caso de Asturias, como informaba Arredol, a on que L’academia de l’asturiano (Academia de la Llingua) s’ha uniu a la comunidat educativa, asociacions de pais y d’alumnos y sindicatos de profesors y treballadors de l’amostranza ta reivindicar os suyos dreitos lingüisticos. Debant d’as enrestidas d’a Lei Wert y d’a espanyolización anunciada por o ministro y as suyas retalladas (en lo que quier retallar), dende Asturias demandan a oficialidat de l’asturiano y a cheneralización d’a ufierta en totz os centros de l’asignatura de asturiano.
Cal remerar que ista luenga no tien caracter oficial agora mesmo, encara que l’administración asturiana sí que reconoix a suya existencia a la suya academia y bi fan clases d’asturiano en os centros publicos, encara que no ye por agora que una optativa más.
D’atra man en Galicia, a plataforma Queremos Galego se manifestoron en Santiago contra o malclamau “Decreto d’o plurilingüismo” que preba de que o gallego tienga menos presencia en as aulas escolars. A manifestación implió as carreras a tamás d’as plevias que bi habió y facioron vistero o refirme d’iste pueblo a la suya luenga.
Camille presenta “Xuto”A la fin, dimpués de muito tiempo, una atra colla se decide a fer servir l'aragonés en as suyas cantas. Ye Camille, qui presentan o suyo soniu como "sauna-core" fendo-se a mofla d'a calor que pasaban en o local d'ensayo. Iste mes presentoron en Arrebato o suyo nuevo EP conceptual sobre l'augua a on que dos d'as quatre cantas tienen a letra en aragonés. A noticia la podetz leyer en Arredol y antimás podetz sentir-los en a entrevista que les facioron en Fendo Orella bells diyas antis d'o concierto.
O EP ye de baldes, con licencia Creative Commons, editau por Magofermin y lo podetz ascuitar en o bandcamp de Camille.
Carnavals
Carnaval ya ye arribau t'os Pirineus!!! Iste mesmo cabo de semana se fació en Agüero a Fiesta d'as mascaretas, recuperada en 2008. Entre o 7 y o 10 Bielsa será la protagonista con totz os suyos personaches. T'a Val d'a Fueva, o carnaval plegará o 16 con un cartel en aragonés a on que marcan o recorriu y as horas que se pasará por cada lugar. Tamién bi habrá carnavals en Chistén, Nerín, Sant Chuan de Plan, Boltanya, Graus, Fiscal, Plan, Broto u Torla, por eixemplo.
Canta d'o mes: O cauz, de Camille.
A canta d'o mes ye, como no, de Camille, que'n he charrau más alto. Han feito antimás un video grabau "quasi-artesanalment" por ells mesmos que tos deixo penchau contino:
Etiquetas:
A Enrestida,
aragonés,
Arnal Cavero,
Arredol,
Asturias,
Camille,
Caracol Zaragoza,
carnaval,
Consello d'a Fabla,
Fendo Orella,
Galiza,
La Enredadera,
libros,
mosica,
periodico,
Radio Topo,
REA,
video
miércoles, 23 de enero de 2013
En ascuitando: Con el sol, de Betagarri
Betagarri ye una d'ixas collas que, quan me foi un CD ta l'auto u grabo mosica t'o MP3 mio siempre i caye bella canta. Pero a verdat ye que, como muitas atras, m'heba quedau en os primers discos y feba tiempos que no ascuitaba cosas nuevas d'ells.
Fa poco editoron o nuevo disco Zorion Argiak (Luces de Felicidat), que conta con a colaboración de chent como Tonino Carotone, Xavi Sarrià d'Obrint Pas, S.A., El Drogas, Kutxi de Marea u Pirritx eta Porrotx, entre atros. Personalment, me pareix un disco sobrebueno con grans temazos. Tos deixo vinclo a una entrevista que les facioron en Insonoro.com y, prou que sí, un video con a canta, Con el sol, de Betagarri, d'o disco que facioron en 2009, tamién sobrebueno, y titulau Bizitzari txistuka. Antimás con un tema que cal tanto como a memoria historica...
Con o sol:
Plegoron con o sol, reflexo d’un adios
hombres armaus dicioron acompanya-nos
Isto ye una error, sinyor, s’han trafucau amor,
tranquila, i tornaré antis que no surta o sol
Dengún no i tornó, y en casa nuestra nunca no amaneixió
Dengún no i tornó con o sol
Dengún no i tornó, y un nino aspera plorando en a cambra suya
Dengún no i tornó con o sol
Morioron con o sol, reflexo d’un adiós,
en cada lugar, en cada cantonada,
murioron hombres, esborroron nombre,
fuesas de tierra no cubren suenios de luita y razón
Dengún no ploró, siet disparos dreitos t’o nuestro corazón
Dengún no ploró baixo lo sol
Dengún no ploró y ye ta tu a mía remeranza antis d’iste adiós
Dengún no ploró baixo lo sol.
Pasoron as anyadas fura, a democracia plegó
Si tot pasó millor ixublidemos-lo
y habiermos de soportar arredol nuestro
a los asesinos dando-nos leccions d’honor.
Cosa no cambió, y en casa nuestra nunca no amaneixió
Cosa no cambió baixo lo sol.
Cosa no cambió, pero ells tornan a dar-nos o suyo amor.
Cada maitin con o sol
Fa poco editoron o nuevo disco Zorion Argiak (Luces de Felicidat), que conta con a colaboración de chent como Tonino Carotone, Xavi Sarrià d'Obrint Pas, S.A., El Drogas, Kutxi de Marea u Pirritx eta Porrotx, entre atros. Personalment, me pareix un disco sobrebueno con grans temazos. Tos deixo vinclo a una entrevista que les facioron en Insonoro.com y, prou que sí, un video con a canta, Con el sol, de Betagarri, d'o disco que facioron en 2009, tamién sobrebueno, y titulau Bizitzari txistuka. Antimás con un tema que cal tanto como a memoria historica...
Con o sol:
Plegoron con o sol, reflexo d’un adios
hombres armaus dicioron acompanya-nos
Isto ye una error, sinyor, s’han trafucau amor,
tranquila, i tornaré antis que no surta o sol
Dengún no i tornó, y en casa nuestra nunca no amaneixió
Dengún no i tornó con o sol
Dengún no i tornó, y un nino aspera plorando en a cambra suya
Dengún no i tornó con o sol
Morioron con o sol, reflexo d’un adiós,
en cada lugar, en cada cantonada,
murioron hombres, esborroron nombre,
fuesas de tierra no cubren suenios de luita y razón
Dengún no ploró, siet disparos dreitos t’o nuestro corazón
Dengún no ploró baixo lo sol
Dengún no ploró y ye ta tu a mía remeranza antis d’iste adiós
Dengún no ploró baixo lo sol.
Pasoron as anyadas fura, a democracia plegó
Si tot pasó millor ixublidemos-lo
y habiermos de soportar arredol nuestro
a los asesinos dando-nos leccions d’honor.
Cosa no cambió, y en casa nuestra nunca no amaneixió
Cosa no cambió baixo lo sol.
Cosa no cambió, pero ells tornan a dar-nos o suyo amor.
Cada maitin con o sol
viernes, 18 de enero de 2013
Bárcenas, SARGA y atros mamoneos
![]() |
| Vinyeta de El Roto |
Bi ha dos refrans en aragonés que van ni esleixius a garra con o tema: “don sin diners no vale res” y “qui no tien padrino no se baltiza”.
Hue se conoix, u a lo menos se fa más publico que o ex-tresorer d’o PP teneba como practica cutiana pagar a los cargos en B. D’o mesmo partiu que fa amnistías fiscals con os defraudadors y que’n sacó tresalada o propio Barcenas, igual como atros muitos amiguetz d’o PP. Ye un d’os mas grans casos de corrupción politica que se han conoixiu en a historia recient de l’estau. Casualidat que Cospedal y Rajoy se’n libran bell poco (u no?).
Ya no dentraré en leis que ni conoixco ni respeto, pues as leis economicas me pareix que son as más tramposas de tot y que antimás se fan asinas a esprés. Pero dende l’anvista d’a moral y d’a dignidat ista chentucia ye d’o pior. ¿Quanto pueden furtar sin meter-se royos como ababols? ¿Quantas chustificacions absurdas pueden dar? ¿Quanto pueden mirar-se enta atro cabo? Y lo que ye pior ¿Quanto puet trusquir o votant meyo d’o PP ta deixar de votar-les?¿Ye o voto t’o PP más una qüestion de fe que de ideyolochía? ¿Qué sincusas se inventarán ta isto? ¿Tamién l’herencio recibiu? ¿Tú más?... De pena.
Fa bells pocos diyas Güemes se feba conseller d’una interpresa que chestiona un servicio que ell mesmo privatizó. ¡Y yera legal! Que dimpués dimitise y tot ixo, nomás significa que probablement l’haigan mirau bell atro puesto que “cante” menos. No han teniu garra epifania moral, ixo ye esclatero.
A chusticia en atras dembas funciona igual de malament. Mientres un homicida contrimostrau y confeso se colocará, a dido tamién y con un sobrebuen chornal en un concello de Madrit, u un ex-president corrupto condenau a seis anyadas de prisión contina fendo gambadas en o suyo auto de luxo por Mallorca, , Rodri s'ha fotiu tres anyadas en a garchola, fruito d'un esclater montache policial, Alfon se fote cinquanta y tantos diyas secuestrau por manifestar-se u s'imputa a ueito personas por recibir trucazos d'a Guardia Civil en Artieda, por meter nomas tres eixemplos
Ya en o país, El Periodico d’Aragón publica lo que tot Aragón sabeba. Igual como con o 3 per cent d’as envueltas de Maragall en a presidencia de Catalunya, encara que lo fa un periodico. O PAR leva anyadas fendo servir Sodemasa ta colocar altos y baixos cargos, amiguicas y amiguicos, en a más gran parti d’os casos sin mica preparación t’o puesto y sisquiá sin disimular. Y mesmo bi ha chent que le pareix “de lo más normal”. “Asumible”, “ye lo que bi ha”,... Si tot Aragón lo sabe, ¿porque no se’n diz ni brenca ni meya?
Os trapicheos d’os partius, de totz con representación en Cortes, son vox populi. Todas conoixemos bell zancocho de cadagún d’os partius. Bell caso de corrupción u, a lo menos, “de moral difusa”. No digamos ya de “cargos a dido”, verdader exercicio cutiano d’o sistema partitocratico.
Pero trusquimos y trusquimos y trusquimos. Mesmo dende l’espanyolismo se’n fa gracia charrando d’a “picaresca espanyola”. Porque a democracia capitalista y partitocratica ye" o menos malo d’os sistemas."
Cuento que un d’os motivos de que a debandita cultura d’o mamoneo siga tan poco qüestionada ye porque, a chiqueta escala, muitas la practican. Y lo que ye pior, quieren practicar-la a gran escala. ¿Quantas de nusatras conoixemos y consentimos os fraudes fiscals de bellas interpresas? ¿Quantas lo chustificamos y mesmo aduyamos a que se faigan? “Isto me lo cobras en B, mocet.” ¿Quantas renunciarianos a un cargo que sabemos que no mereixemos si nos lo diesen? Y si lo femos, mesmo se nos sinyala con o dido decindo que somos fatos, por desaprofeitar a enchaquia.
Pero lo pior ye que tenemos, como ente colectivo, una memoria chiqueta y curteta. En un mes o caso Barcena s’habra ixublidau. O efectos no pasarán d’una dimisión, talment y lo dubdo. O PP no perderá ni un 0,1% de voto. A resta de partius no tremolarán debant d’a posibilidat de que les pillen tamién. A dreita meyatica ferá una campanya brutal de “Rajoy lo ha apanyau tot”. O PAR continará colocando a la suya chent en SARGA u a on que siga. Y o PP, PSOE, CHA y IU en atros puestos, prou que sí. Y continará salindo Camps en Valencia, y Biel en Aragón, y Baltar en Ourense, y Mas en Catalunya y Griñán en Andalucía.... A no estar que faigamos qualcosa más.
O menos malo d’os sistemas.... Ya
martes, 15 de enero de 2013
A mía apostasía
Ahiere me plegó en casa a carta de l'arzobispau a on que m'informaban de que a la fin yeran os tramites d'a mia apostasía remataus y que heban feito l'anotación que pertocaba y que me confirma como apostata. O camín ha estau raro y muito largo, encara que he de decir que más por galvana que por os entrepuces que me han meso, que no'n son estaus guaires. Igual como me pasa con os bancos, a priori me fa fastio tractar con mosens y alavez siempre lo deixaba ta más enta debant. A la fin, iste nadal tenié bells diyas libres y decidié de rematar os tramites costase lo que costase. Ista ye a historia d'a mia apostasía por si tos fa honra y ta que sepatz como se fa.
Lo dubdo, pero talment bi haiga bella lectora que no sepa lo que ye l'apostasía. Resumiu, ye fer constar que, a tamás d'os sacramentos que t'haigan imposau, u mesmo que haigas preso d'antismas, no yes catolico (u de qualsiquier atra relichión, prou que sí) y demandas que no sigas incluyida en qualsiquier base de datos u fichero que pueda tener a ilesia. En iste articlo de Europa Laica tiens a explicación más razonada y os modelos que cal presentar.
Ixe ye o primer trango que cal fer. Has d'imprentar un d'os debanditos modelos, u fer-te-ne uno propio con lo que quieras comunicar-ie. En o mio caso fue nomás con ixo t'os bispau de Zaragoza, en a Plaza d'a Seu. En a puerta 100 (primer piso) ye a Secretaría que ye a on que t'inviarán quan digas que quiers presentar bell papel. Yo no m'amagué y ya en recepción pregunté a on s'apostataba y me indicoron ixa puerta. Por alparciar un poquet, tos diré que l'edificio ye de flipar.
Ya en secretaría me dicioron que si quereba que se quedaban con o papel que les heba entregau yo, pero que les caleba una copia d'a mia fe d'o baltizo. T'a part d'alavez yo no sabeba a on m'heban baltizau y les demandé que ixa faina la fesen ells. De feito creigo que si tenese muito más tiempo y bell advogau, hese puesto conseguir que ixo siga a suya responsabilidat. No ye o mio caso pero, ¿y si no hese teniu garra parient vivo que lo sabese? ¿No hese puesto apostatar? ¿Y si hese quiesto a fe d'o baltizo ta casar-me por a ilesia no la hesen mirada?
Les deixé a carta y, efectivament, a los pocos diyas me plegó a respuesta decindo que les caleba a fe d'o baltizo. Alparceyo numer 2: l'hombre que s'encarga d'istas cosas dobla as fuellas de revés que a resta d'a chent. Primer lo dobla por costau largo y dimpués por o curto. ¿Sabetz si ye una movida cristiana u ye nomás un concieto d'o barrenau iste?
A la fin reblé y, por no dar un disguto a mai, le'n pregunté a la mia chirmana, qui m'informó que m'heban baltizau en o Pilar. Preguntando en o bispau me dicioron que alavez me caleba ir t'o despacho parroquial que tienen en a carrera Alfonso. Un piso viello en un edificio viello, pero que barato no será. L'horario, por cierto, ye una mierda.
Astí m'atendió un hombre de bellas 50-60 anyadas. Le dicié que quereba a fe d'o baltizo y me preguntó que ta qué. En primeras no querié responder-le y le dicié que yeran datos mios y que teneba dreito a acceso y modificación d'os mesmos en virtut d'a lei de protección de datos y tal. Me respondió que pendeba ta que yera, m'heba de dar un papel u atro. No me quedé guaire convenciu, pero le dicié que yera t'apostatar. L'hombre fació mala cara, pero no dició guaire más. Lochicament, no sé en que calendata m'heban baltizau. Cuento que nian mis pais lo saben. Pero por un regular gosa estar bellas semana dimpués de naixer. Con os mios apellius y a calendata de naixencia trobó l'archivo d'o mio baltizo. Me fació confirmar una patacada de datos como nombre de pai y mai y os yayos maternos y paternos. Una atra vegada, yo me los sabeba, pero no tot lo mundo puet decir lo mesmo. Dimpués de tot ixe ferret y de tener-me-ie buen rato, pues l'hombre picaba os datos bien a monico, me imprentó o papel que me caleba y... me demandó tres euros.
Aquí me carranyé bell poco. Lo primer porque no quiero dar-le un euro más t'a ilesia antimás de totz los que me'n sacan d'os impuestos mios. Lo segundo porque dica que o papel no yera feito, no m'heba dito ni pon de pagar ni una perra. Le dicié que no m'heba avisau y que no teneba intención de pagar mica. Que antimás no sabeba porque heba de pagar tres euros porque me diesen una copia en papel (normalico, DIN-A4 blanco) d'uns datos que son mios d'un sacramento que nunca no demandé. Me explicó que yera un acto administrativo, que ell yera voluntario (-alavez no t'he de pagar, ababol! - pensé) y que si no quereba que no pagase, que alla yo con o mio esmo. Astí me lo deixó a uego. O mio esmo, precisament ye lo que fa que no quiera dar ni un euro t'a ilesia. Asinas que amablement me'n despidié y marché.
Muito tiempo dimpués, como he comentau alto, iste nadal tenié bells diyas libres y, entre atras cosas, torné t'o bispau a viyer si ya con a fe d'o baltizo me tramitaban l'apostasía u no pas. Bi dentré, tornando a preguntar a on se feba, pues ya lo heba ixublidau y plegué t'a secretaría a on continaba a mesma muller que m'heba atendiu bells meses antis. Me dició que heba d'haber demandau cita previa (como en a ITV), pero que miraría a viyer si o mosen teneba un ratet. Dimpués de dentrar en o suyo despacho, me dició que tornase en meya horeta y que le deixase os papels. Le demandé una copia que, con lo que me heba costau de conseguir a punyetera fe, como ta tornar a por una atra. Carranyada se me miró y me dició que si apostataba ya no me valeba ta cosa. "Bueno, pero ye mia"- le respondié. Como ta fiar-me d'a ilesia en a suya propia siede. Tamién se fació una copia d'o mio DNI, asinas que remeratz de levar-lo dencima.
Quan yera fendo a fotocopia, a muller paró cuenta en a calendata d'expedición y me dició que o papel que portiaba teneba una validez de nomas seis meses y que'n heban pasau más. Ya me creyeba que habría de tornar a fer-lo tot. Le'n pregunté y me dició que le preguntaría a o mosén.
Marché t'o mercau a fer-ie una gambada y bell mandau y quan torné m'atendió o mosen de turno. Me dio un papel ta sinyar, yo con un boli bic que m'ufrió y ell con una pluma recollonuda. O despacho suyo ye bien pincho con unas vistas t'a frontera d'a Seu repolidas. En ixo pasé o ratet entre que feba uns papels. Ya con tot sinyau me dio una carta (doblada raro de nuevas) a on que daban fe (nunca no millor dito, hehe) de que recibiban a mia apostasía y de que yo "renunciaba a la fe ta la que heba accediu en o baltizo". Asinas que sí, ta ells yo yera cristiano. Que dimpués bi ha chent que diz que dica que no te confirmas no'n yes. Pues t'a ilesia sí que'n yes. Me dició que en que fesen l'anotación en a marguin d'o libro d'a parroquia (que ye l'acto administrativo con o que apostatas) que me plegaría ta casa a notificación.
D'ixo en ferá bellas tres semanas. Ahiere recibié a notificación en casa y me sintié un poco más coderent y descargau d'as errors de mis pais y d'a sociedat y a cultura que les fació baltizar-me. Ta qualsiquiera que no quiera tener cosa que viyer con ista colla de supersticiosos y mafiosos y quiera deixar-lo esclatero, tien muita información en a web d'Europa Laica. En Zaragoza, tamién puetz contactar con MHUEL (Movimiento enta un estau laico), qui antimás han feito bella campanya d'apostasía masiva.
P.D.: Ista ye estada a mia experiencia. En bells atros puestos sé que meten más entrepuces, que cobran más diners por fer os papels y que se miran de torear-te. Si no yes de Zaragoza, u no bi yes baltizau, mira de contactar con bella asociación laicista d'a redolada que te podrán aduyar y decir como i funcionan as cosas. D'información en internet, en tiens un trapazil. Simplament googleya "apostasía" y farta-te de leyer.
P.P.D.: En escribindo isto, he parau cuenta de que he apostatau con 33 anyadas y en nadal. ¿Un sinyal de l'apocalipsis u bella cosa? A fe a fe que sí....
Lo dubdo, pero talment bi haiga bella lectora que no sepa lo que ye l'apostasía. Resumiu, ye fer constar que, a tamás d'os sacramentos que t'haigan imposau, u mesmo que haigas preso d'antismas, no yes catolico (u de qualsiquier atra relichión, prou que sí) y demandas que no sigas incluyida en qualsiquier base de datos u fichero que pueda tener a ilesia. En iste articlo de Europa Laica tiens a explicación más razonada y os modelos que cal presentar.
Ixe ye o primer trango que cal fer. Has d'imprentar un d'os debanditos modelos, u fer-te-ne uno propio con lo que quieras comunicar-ie. En o mio caso fue nomás con ixo t'os bispau de Zaragoza, en a Plaza d'a Seu. En a puerta 100 (primer piso) ye a Secretaría que ye a on que t'inviarán quan digas que quiers presentar bell papel. Yo no m'amagué y ya en recepción pregunté a on s'apostataba y me indicoron ixa puerta. Por alparciar un poquet, tos diré que l'edificio ye de flipar.
Ya en secretaría me dicioron que si quereba que se quedaban con o papel que les heba entregau yo, pero que les caleba una copia d'a mia fe d'o baltizo. T'a part d'alavez yo no sabeba a on m'heban baltizau y les demandé que ixa faina la fesen ells. De feito creigo que si tenese muito más tiempo y bell advogau, hese puesto conseguir que ixo siga a suya responsabilidat. No ye o mio caso pero, ¿y si no hese teniu garra parient vivo que lo sabese? ¿No hese puesto apostatar? ¿Y si hese quiesto a fe d'o baltizo ta casar-me por a ilesia no la hesen mirada?
Les deixé a carta y, efectivament, a los pocos diyas me plegó a respuesta decindo que les caleba a fe d'o baltizo. Alparceyo numer 2: l'hombre que s'encarga d'istas cosas dobla as fuellas de revés que a resta d'a chent. Primer lo dobla por costau largo y dimpués por o curto. ¿Sabetz si ye una movida cristiana u ye nomás un concieto d'o barrenau iste?
A la fin reblé y, por no dar un disguto a mai, le'n pregunté a la mia chirmana, qui m'informó que m'heban baltizau en o Pilar. Preguntando en o bispau me dicioron que alavez me caleba ir t'o despacho parroquial que tienen en a carrera Alfonso. Un piso viello en un edificio viello, pero que barato no será. L'horario, por cierto, ye una mierda.
Astí m'atendió un hombre de bellas 50-60 anyadas. Le dicié que quereba a fe d'o baltizo y me preguntó que ta qué. En primeras no querié responder-le y le dicié que yeran datos mios y que teneba dreito a acceso y modificación d'os mesmos en virtut d'a lei de protección de datos y tal. Me respondió que pendeba ta que yera, m'heba de dar un papel u atro. No me quedé guaire convenciu, pero le dicié que yera t'apostatar. L'hombre fació mala cara, pero no dició guaire más. Lochicament, no sé en que calendata m'heban baltizau. Cuento que nian mis pais lo saben. Pero por un regular gosa estar bellas semana dimpués de naixer. Con os mios apellius y a calendata de naixencia trobó l'archivo d'o mio baltizo. Me fació confirmar una patacada de datos como nombre de pai y mai y os yayos maternos y paternos. Una atra vegada, yo me los sabeba, pero no tot lo mundo puet decir lo mesmo. Dimpués de tot ixe ferret y de tener-me-ie buen rato, pues l'hombre picaba os datos bien a monico, me imprentó o papel que me caleba y... me demandó tres euros.
Aquí me carranyé bell poco. Lo primer porque no quiero dar-le un euro más t'a ilesia antimás de totz los que me'n sacan d'os impuestos mios. Lo segundo porque dica que o papel no yera feito, no m'heba dito ni pon de pagar ni una perra. Le dicié que no m'heba avisau y que no teneba intención de pagar mica. Que antimás no sabeba porque heba de pagar tres euros porque me diesen una copia en papel (normalico, DIN-A4 blanco) d'uns datos que son mios d'un sacramento que nunca no demandé. Me explicó que yera un acto administrativo, que ell yera voluntario (-alavez no t'he de pagar, ababol! - pensé) y que si no quereba que no pagase, que alla yo con o mio esmo. Astí me lo deixó a uego. O mio esmo, precisament ye lo que fa que no quiera dar ni un euro t'a ilesia. Asinas que amablement me'n despidié y marché.
Muito tiempo dimpués, como he comentau alto, iste nadal tenié bells diyas libres y, entre atras cosas, torné t'o bispau a viyer si ya con a fe d'o baltizo me tramitaban l'apostasía u no pas. Bi dentré, tornando a preguntar a on se feba, pues ya lo heba ixublidau y plegué t'a secretaría a on continaba a mesma muller que m'heba atendiu bells meses antis. Me dició que heba d'haber demandau cita previa (como en a ITV), pero que miraría a viyer si o mosen teneba un ratet. Dimpués de dentrar en o suyo despacho, me dició que tornase en meya horeta y que le deixase os papels. Le demandé una copia que, con lo que me heba costau de conseguir a punyetera fe, como ta tornar a por una atra. Carranyada se me miró y me dició que si apostataba ya no me valeba ta cosa. "Bueno, pero ye mia"- le respondié. Como ta fiar-me d'a ilesia en a suya propia siede. Tamién se fació una copia d'o mio DNI, asinas que remeratz de levar-lo dencima.
Quan yera fendo a fotocopia, a muller paró cuenta en a calendata d'expedición y me dició que o papel que portiaba teneba una validez de nomas seis meses y que'n heban pasau más. Ya me creyeba que habría de tornar a fer-lo tot. Le'n pregunté y me dició que le preguntaría a o mosén.
Marché t'o mercau a fer-ie una gambada y bell mandau y quan torné m'atendió o mosen de turno. Me dio un papel ta sinyar, yo con un boli bic que m'ufrió y ell con una pluma recollonuda. O despacho suyo ye bien pincho con unas vistas t'a frontera d'a Seu repolidas. En ixo pasé o ratet entre que feba uns papels. Ya con tot sinyau me dio una carta (doblada raro de nuevas) a on que daban fe (nunca no millor dito, hehe) de que recibiban a mia apostasía y de que yo "renunciaba a la fe ta la que heba accediu en o baltizo". Asinas que sí, ta ells yo yera cristiano. Que dimpués bi ha chent que diz que dica que no te confirmas no'n yes. Pues t'a ilesia sí que'n yes. Me dició que en que fesen l'anotación en a marguin d'o libro d'a parroquia (que ye l'acto administrativo con o que apostatas) que me plegaría ta casa a notificación.
D'ixo en ferá bellas tres semanas. Ahiere recibié a notificación en casa y me sintié un poco más coderent y descargau d'as errors de mis pais y d'a sociedat y a cultura que les fació baltizar-me. Ta qualsiquiera que no quiera tener cosa que viyer con ista colla de supersticiosos y mafiosos y quiera deixar-lo esclatero, tien muita información en a web d'Europa Laica. En Zaragoza, tamién puetz contactar con MHUEL (Movimiento enta un estau laico), qui antimás han feito bella campanya d'apostasía masiva.
P.D.: Ista ye estada a mia experiencia. En bells atros puestos sé que meten más entrepuces, que cobran más diners por fer os papels y que se miran de torear-te. Si no yes de Zaragoza, u no bi yes baltizau, mira de contactar con bella asociación laicista d'a redolada que te podrán aduyar y decir como i funcionan as cosas. D'información en internet, en tiens un trapazil. Simplament googleya "apostasía" y farta-te de leyer.
P.P.D.: En escribindo isto, he parau cuenta de que he apostatau con 33 anyadas y en nadal. ¿Un sinyal de l'apocalipsis u bella cosa? A fe a fe que sí....
Suscribirse a:
Entradas (Atom)







