Mostrando entradas con la etiqueta Kvothe. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Kvothe. Mostrar todas las entradas

sábado, 25 de marzo de 2017

Como viyé... "Cronica de l'asesino de reis"

Qué millor homenache a Cronica de l'asesino de reis que un articlo larguizo pa explicar una opinión que podría dar en dos parolas: sobra pachinas. A patacadas, anyadiría.

Cronica de l'asesino de reis, por si belun no lo conoixe, ye una trilochía que se'n han publicau os dos primers volumens: "O nombre d'o viento" y "A temor d'un saputo" (The name of the wind y The wise man's fear). Tamién s'ha publicau bell par de spin-off's, (The Slow Regard of Silent Things y The Lightninng Tree)  un d'os quals tien version en castellano. Farto de que me lo recomendase tantisma chent, y aficionau como soi a la literatura de fantasía heroica, me leyié l'anyo pasau o primer libro y fa poco rematé lo segundo. Totz dos con a mesma sensación en rematar-los. Son buenos libros, cuentan historias intresants y tienen planteamientos bien orichinals, pero a narrativa ye panda como una maza, recreyando-se en detalles innecesarios y blicando-se partes con gran potencial.

Istos libros recuentan a vida de Kvothe, naixiu d'una colla de actors de teatro, y que irá esdevenindo un gran mago. O primer libro se centra en por qué "decide" de fer-se mago y as dificultatz pa estudiar en a Universidat, a entidat an que aprende machia. En o segundo, antimás de continar con ixos estudios, vive bella aventura, amostrando-nos una mica mas l'universo creyau por Rothfuss.

Entre as virtutz d'a obra, como ya sinyalaba antes, ye a gran orichinalidat en os planteamientos. A forma que tien de describir o funcionamiento d'a machia, en todas as suyas variedatz, ye bien novedoso, a lo menos entre as obras que he puesto leyer. Encara que no preba de dar-le una explicación scientifica, sí que le'n da una alto u baixo racional. A machia tien un coste y no ye un coste "mistico" sino fisico y/u intelectual.

Tamién l'ambientación ye prou alueixada d'o "medievo clasico" d'atras obras. L'universo de Rothfuss ye tecnolochicament y scientifica más abanzau y menos salvache, con una sociedat que probablement sería más cerca d'a Ilustración que d'as Cruzadas.

En a parte mala, ye basicament lo que comentaba alto: sobra pachinas a embute. No tiengo garra problema en leyer tot lo que calga si lo que me i cuentan "m'engancha" y me tien en candeletas. Soi d'os que s'ha fotiu nueitz de veilada en o sofa con una luceta dica acabar-se un libro porque no se'n podeba adubir. Pero no ye precisament ixo lo que me pasó con a Cronica de l'asesino de reis.

Durant tot lo primer tomo, Kvothe va dondiando buscando perras ta pagar-se la Universidat. Bella vegada, con a impresión de ir como una gallina escapezada. En o segundo s'embolica mientras cientos de pachinas con conceptos curiosos como lo protocolo d'a corte d'o Maer, u a luengas d'os Adem. Conceptos que, tot y que le dan muito suco a la obra, se podrían recontar en a metat d'espacio y sin tanta retolica, que plega a aburrir. Manimenos, fa unas elipsis absurdas en a historia d'o protagonista ventilando-se en tasament bella ringlera acontecimientos que darían perfectament ta bell par de capitols.

Talment o tercer libro faiga que tot cambie y que todas ixas pachinas que hue me pareixen vuedas u que charran de cosas sin sustancia, prengan sentiu. No creigo que me faiga o morro clo.

"Cronica de l'asesino de reis" ye, por agora, una buena obra. Se i cuentan cosas intresants, le da una envista nueva a lo chenero de "espada y bruixería" y te deixa con ganas de saber como contina la historia de Kvothe. A suya popularidat y orichinalidat farán, antimás, que esdevienga en poco tiempo, parte d'a cultura popular (underground u mainstream, ixo no lo sé) d'ista decadas. Pero en a mia opinión, tien importantes carencias narrativas que fan que siga de mal leyer en muitas ocasions y prou millorable en cheneral.

Quedo a l'aspera d'o linchamiento de man d'as fans de Rothfuss, que sé que en sotz muitas y que no sotz mica d'alcuerdo con tot lo que he dito.

NOTA: M'he proposau d'ir penchando comentarios sobre lo que veigo y leigo, asinas que aspero que isto siga l'empecipio d'una nueva sección fixa. Ya me iretz comentando que tos pareixe