Mostrando entradas con la etiqueta Birosta. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Birosta. Mostrar todas las entradas

martes, 14 de marzo de 2023

Carrileros y chinchorreyo. Tierra de barrenaus 9x13

Ya plega la primavera y en Tierra de barrenaus empecipiamos lo tretzeno programa d’a temporada celebrando ixe cambio d’estación que tant feliz me fa. Lo femos con una edición bien variada con a saber qué temas que tractar.

Empecipiamos con la canción d’o programa remerando los tres anyos dende que la pandemia plegó en las nuestras vidas. La Ronda de Boltaña ha publicau un disco sobre la pasa pleno de cancions bien emotivas. Tos proposo d’ascuitar una d’ellas. La ideya yera adedicar-le-ne a mai, que estió ATS, en representación de todas las personas que treballoron ixos meses por desfender-nos d’a malotía, pero la emoción fació que hese de tallar lo programa y editar-lo dimpués. Que sirva iste post pa ixa dedicatoria y pa que nunca no ixuplidemos a toda la chent que treballa en la sanidat día sin atro.

Torna lo tema d’as cadieras d’a Madalena, tot un eixemplo de cómo entiende la dreita zaragozana las ciudatz. Pa las chents de bien, cadieras y lo que calga. Pa carrileros, cinchorreyadors, cosa. Azcón, manimenos, s’ha trobau con un barrio como la Madalena, que se moviliza en un petén y que queremos achuntar-nos en las nuestras plazas y carreras, lo millor y insustituyible ret social.

Ubrimos lo calaixo d’a canción marxista una vegada mas pa trayer-tos tot un himno de EINA, antes mas conoixius como Inadaptatas, que adedicoron tot un disco a la obra “L’estau y la revolución”, de Lenin.

Pa acabar lo programa, charramos d’o 8 de marzo, día d’a muller, leyendo un texto ecofeminista feito por Ecologistas en acción a on que se fa tamién una reflexión sobre la situación derivada d’a guerra en Ucraína. Parlamos tamién d’a presentación d’o libro En l’atro canto d’a buega, de Rubén Ramos, que presentó Edicions Transiberiano en un acto en la siede de l’Asociación pa la recuperación d’a memoria historica d’Aragón. Acabamos lo programa charrando de Birosta que zarra las suyas puertas temporalment pa fer un cambio de dirección y con un tema de Rapsusklei queme desbloqueyoron en l’act de despedida d’ixe bar. 

Ya veyetz, bien variau, como la vida mesma. Que lo disfrutetz!

Recuerda que puetz ascuitar totz los programas en Ivoox, Spotify y la web de Radio Topo.

Programa #142

sábado, 11 de marzo de 2023

Birosta. 20 anyos fendo barrio y ciudat

No recuerdo la primer vegada que entré en Birosta. No estió un momento epifanico ni cosa pareixida. Estió, mas bien, una epoca d'a mía vida. Un tiempo a on que bi iba bien a sobén. No por estar vechetariano, que no'n soi. Ni por la birolla, que t'a part d'alavez las radidas perras que teneba iban destinadas de tot a lo zorruspiar. Yera sobre tot por estar siede d'a Biblioteca Frida Kahlo. A l'atro día de conoixer-la  me'n facié socio. Pa ixo no caleba diners, nomás levar-ie un libro. Lo merqué de propio. No quereba desfer-me-ne, de garra d'os mios. Yera La Fundación, d'Isaac Asimov. Cal que contine por astí, en beluna d'as siedes que tienga agora la BFK. Antimás d'os libros, gosaba leyer-me revistas como Viento Sur, y aproveitar pa enterar-me d'o ciento de convocatorias que penchaban d'o suyo zuro en un tiempo previo a los retz socials. No bi iba nomás porque tenese a man tantismas consas pa leyer. Bi heba, antimás, un buen ambient pa fer-lo.

Dimpués, con mas talento y presupuesto destinau tamién pa cenar de cabo ta quan, empecipié a ir-ie d'atra maneras. I he iu quantas vegadas con amigas, y beluna en los cabos de curso de Nogara, achuntando-me con l'alumnau pa celebrar que les deixaba de dar ferrete lo menos dica octubre. Yo, que no soi facil de satisfer en lo que pertoca a lo minchar, teneba en Birosta un d'os míos puestos favoritos d'a ciudat. Birostas, nachos, quesadillas, pizzas, chorivegano... En la mayoría de bars voi a sota-caballo-rei. Aquí teneba variedat. Y, pa forro de bota, sabeba que dezaga de cada bocau i heba un compromís etico. Bi heba una ufierta ampla, orichinal y en un entorno cudiau y amable. Quan quereba fer-me la bamba d'os puestos tant pinchos que tenemos en la mía ciudat debant de qualcún de difuera los levaba t'astí. Ye lo caso de Xavi Sarrià y Feliu Ventura, con qui tenié la suerte de chentar-ie l'anyo que nos visitoron adintro d'as Chornadas d'as luengas de Nogara.

Quan m'embrequé en la loquería de tener un bar en A Madalena, de camín trobemos en Birosta una aliada. Todas dos yeranos cooperativas y febanos parte de REAS, igual como Nabata, l'atra gran aduya que teniemos. Con la suya plantilla siempre trobabanos colaboración en qualsequier cosa que aprecisasenos, rai si yera un consello u un barral de biera. Exercebanos dia sin atro l'apoyo mutuo, contrimostrando que no cal competir pa ganar. 

A pesar d'estar bar, funcionaba a ormino como centro social. Acullió charradas, presentacions de libros y esxposicions arrienda, configurando un d'ixos espacios que i podebas contar a l'hora de buscar bell puesto a on que organizar actividatz. Birosta feba comunidat. Construyiba alternativas. Feba teixiu social.

Como chanadeta, y pa bella espisguardada que no haiga para cuenta d'a referencia, Birosta amaneixe en lo mío libro Penchada d'un filo. Un d'os pasaches, a on que la protagonista busca estar-se un ratet tranquileta, sucede en lo bar La Torrada que, como muitas endevinoron, ye lo nombre que facié servir pa Birosta. Tot lo libro ye pleno de chuegos asinas cada vegada que nombro un bar.

Agora diz que zarra. Siempre me fa pena que zarren bars en lo barrio. Como exhostelero sé toda la fayena que i hai dezaga d'una interpresa asinas y toda la ilusión que se i fica. Como client, siempre me fa miedo que en lo puesto d'ixe bar ubran qualsequier atra cosa que no'n siga y que, en estar declarada La Madalena "zona saturada", perdamos una licencia. Pero Birosta no ye qualsequier bar. Feba parte d'o scenario d'a mía vida en istos zaguers vinte anyos. Feba parte d'a vida de muitas, d'a vida d'a izquierda zaragozana y aragonesa. Tos trobaremos muito a faltar, birosteras y birosters, y asperamos que la vuestra rasmia se transmita pa los prochectos que tos embrequetz quan tos descansetz bell poquet. Antes de zarrar, queda pendient una zaguer biera astí, un zaguer bocau, y un brindis por que bi haiga muitas Birostas mas. Buena simient, n'hetz deixau.

Addenda: Birosta no zarra de tot. Quan escribié iste texto yera ixa la información que teneba. Birosta continará ubierto en mans d'otri, a partir d'abril, que diz que seguirá si fa u no fa con lo mesmo modelo, asinas que ye momento de fer-se contento y tant de buen nos i trobemos pa fer bell bocau y bell trago. ¡Suerte a las birosteras viellas y nuevas en lo vuestro camín!  

Nota: La foto ye d'un vermut pilarista que faciemos en Birosta, en un d'os días que millor me l'he pasau pa fiestas y acompanyau por una patacada d'amigas. Acabemos, ixe día, en un concierto de Los Draps en lo Parque Bruil. Gracias, Birosta, por istos raticos y tantos atros